08/03/2009

Vocaal Ensemble Markant in Logos en De Nieuwe Reeks

Vocaal Ensemble Markant 'Minimal' is de rode draad doorheen het programma dat Vocaal Ensemble Markant uit Leuven voor deze gelegenheid brengt. Onder leiding van Yvan Vander Sanden zal deze getalenteerde groep stemmen een gevarieerd programma verzorgen met muziek van Philip Glass, Steve Reich, Arvo Pärt en Karel Goeyvaerts. Minimalisme, nieuwe eenvoud, repetitieve muziek... allemaal namen voor een stroming die een aanzienlijk deel van de nieuwe muziek sinds 1960 omvat. Wat begon als een reactie op de uiterst complexe muziek in het begin van de jaren 50 werd al snel een geheel eigen stroming, met daarbinnen een maximum aan verscheidenheid. Namen die we niet zo dadelijk met mekaar verbinden, zoals Steve Reich en Arvo Pärt, tappen eigenlijk uit hetzelfde vaatje, al doen ze dat op een geheel verschillende wijze.

Sinds het najaar van 2000 staat het Vocaal Ensemble Markant op de planken met twintig enthousiaste jonge mensen en evenveel heldere stemmen. 'Jong' is ook de programmering die zich in eerste instantie richt op 20ste- en 21ste-eeuwse composities en die deze met geregelde excursies naar de Renaissance tot een boeiend geheel weet te combineren.
In het bestaande muzieklandschap laat het Vocaal Ensemble Markant zich opmerken door de dubbele uitdaging die ze aangaat. Het wil eerst en vooral een breed publiek van muziekliefhebbers laten geniet van een even vindingrijk als gevarieerd repertoire. Anderzijds besteedt het ensemble bijzondere aandacht aan de interpretatie om elk concert zowel inhoudelijk als muzikaal een meerwaarde te geven. Markant staat onder leiding van Yvan Vander Sanden

De tekst van 'Mon doux pilote s'endort aussi' (1976) van Karel Goeyvaerts gaat terug op een gedicht van de surrealistische schilder Giorgio de Chirico. Bij en bezoek aan een antiquariaat ontdekt Karel Goeyvaerts dat gedicht op een plaquette, bij reproducties van werk van de Chirico, waarschijnlijk daterend uit de jaren twintig. Op dat gedicht had de componist al een werk gecomponeerd voor spreekstem en piano, dat echter verloren is gegaan.
Wanneer Goeyvaerts in 1976 zijn koorwerk begint, gebruikt hij als tekst flarden van het gedicht van de Chirico, die hij zich op dat moment terug voor de geest kan halen. De betekenis van het gedicht is surrealistisch. De woorden staan los van elkaar zonder redelijk verband.
De tekst gaat over de haven, over ergens waar men wil aankomen, over iets waarnaar men streeft, maar ver, erg veraf ligt. De tekst drukt verlangen naar geborgenheid uit, die men niet bereikt.
Dat het gedicht broksgewijs terug in Goeyvaerts' herinnering kwam, is bepalend geweest voor de structuur van de compositie: het koorwerk is in flarden opgebouwd.
Oorspronkelijk was dit koorwerk bedoeld als achtergrond voor een collectieve compositie, als het ware als een steeds voortdurende achtergrond die permanent heel zacht hoorbaar was, en waarop andere componisten verdere lagen konden aanbrengen. In die functie is het stuk echter nooit uitgevoerd. Vandaag echter zullen de componisten Natalie Goossens en Maarten Van Ingelgem - beiden lid van Aquarius - elk een 'laag' boven op de muziek van Goeyvaerts' compositie aanbrengen. Al zingend dwalen en verdwalen de zangers doorheen de catacomben en arena van het adembenemende Fort 4. Hun raadselachtige poëtische woorden en klanken suggereren een wereld 'far beyond'.

Programma:
  • Robert Nasveld, While, Movement, Consonance, TRIPLUM
  • Frans Geysen, Koorwerk
  • Steve Reich, Clapping Music
  • Arvo Pärt, Triodion
  • Philip Glass, Three Songs for Choir a Capella
  • Pelle Gudmundsen-Holmgreen, Eksempler
  • Karel Goeyvaerts, Mon doux pilote s'endort aussi
  • James Tenney, A Rose is a Rose is a Round
Tijd en plaats van het gebeuren :

Vocaal Ensemble Markant : Minimal
Dinsdag 10 maart 2009 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.markrant.be
------------------------
De Nieuwe Reeks - Vocaal Ensemble Markant : Minimal
Dinsdag 31 maart 2009 om 20.30 u

Kunstencentrum Stuk
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.denieuwereeks.be, www.stuk.be en www.markrant.be

Extra :
Karel Goeyvaerts en Frans Geysen op www.matrix-new-music.be
Robert Nasveld : www.robertnasveld.com en www.donemus.nl
Pelle Gudmundsen-Holmgreen op www.schirmer.com
Philipp Glass : www.philipglass.com en www.glasspages.org (fansite)
Steve Reich : www.stevereich.com en www.myspace.com/stevereichmusic
'James Tenney, 1934-2006' , Kyle Gann op www.artsjournal.com, 26/08/2006
James Tenney op newmusicbox.org (met video 'Postcards from the Edge: James Tenney in his own words')
Arvo Pärt op www.musicolog.com

Elders op Oorgetuige :
Spectra brengt hulde aan Elliot Carter en Karel Goeyvaerts, 4/12/2008
Critical Band : Blindman en Champ d'Action brengen gezamenlijk hommage aan James Tenney, 15/09/2008

18:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

YouGeneration : Dag in de Branding laat nieuwste generatie aan het woord

Dag in de Branding In het programma van de elfde editie van Dag in de Branding komt de nieuwste generatie nadrukkelijk aan het woord. Het programma opent met een gratis toegankelijk concert op de Grote Markt in Den Haag, waar de jonge pianist Bobby Mitchell The people united will never be defeated van Frederic Rzewski zal spelen. Een waanzinnig stuk in een onvergetelijke setting.

The people united will never be defeated
Componist Rzewski is zelf ook een waanzinnig goed pianist (eentje van het soort dat je eerder verwacht aan het einde van de 19de eeuw), een zeer sociaal/politiek bewogen mens, een bijzonder intelligente componist en een groot liefhebber van bier. Met de uitvoering op de Grote Markt van "The People United Will Never Be Defeated!"  wil DidB eer bewijzen aan de legendarische uitvoering door Rzewski zelf aan het Koninklijk Conservatorium tijdens een van de meiconcerten ergens in de jaren 70.
Het stuk zelf is hondsmoeilijk. Hij speelde het toen ook nog eens samen met de Hammerklaviersonate van Beethoven, gewoon omdat het allemaal van die goeie noten zijn, en dit alles zonder enig bravoure.
Bij die uitvoering was een groot aantal Chileense studenten van het conservatorium aanwezig, vaak zelfs complete jonge families. Nog voordat er één noot geklonken had was de actualiteit van Rzewski's muziek duidelijk. Toen hij zelf in zijn praatje vooraf even "El pueblo unido…" wilde zingen zette de hele club uit volle borst in. Een unieke setting.
Dat het stuk absoluut niet gedateerd is zal blijken tijdens DidB 11. De directe politieke aanleiding mag dan verdwenen zijn, nog steeds is de onderdrukking van grote bevolkingsgroepen helaas aan de orde van de dag. Maar ook muzikaal heeft het stuk nog niets aan kracht ingeboet. The People Untited zal een grote groep mensen aanspreken. Daarbij leent het zich bij uitstek voor een confrontatie met de muzikale leek. Buiten dus en dan graag op een moment dat er een hoop mensen toch al op de been zijn op zaterdagmiddag tijdens City Pier City midden in de stad. Het zal ongetwijfeld de nieuwsgierigheid prikkelen.
Pianist Bobby Mitchell heeft al aangetoond dat hij tot het spaarzame ras behoort dat dit soort stukken kan brengen en bij de bespreking van de context werd hij alleen maar enthousiaster.

Ligeti Academy
Vanaf 16.30 u spelen studenten van de Ligeti Academy in het Theater aan het Spui een programma met drie wereldpremières van componisten van de jongste generatie. De Ligeti Academy is een initiatief van het Asko/Schönberg, het Koninklijk Conservatorium Den Haag en het Conservatorium van Amsterdam. Studenten kunnen zich bij deze Academy specialiseren in de uitvoeringspraktijk van hedendaagse muziek. Op 14 maart zullen de studenten werken uitvoeren van jonge componisten die ook aan de Ligeti Academy deelnemen: Rodrigo Tason, Diego Soifer en Abel Paul. Tevens staan werken van Feldman en Castiglioni op het programma.

Are you our daughter
Korzo theater presenteert Are you our daughter, een muziektheatervoorstelling van Nicoleta Chatzopoulou (compositie) en Lotte de Beer (regie)
Componist Nicoleta Chatzopoulou en regisseur Lotte de Beer werkten voor het eerst samen op uitnodiging van Korzo muziekproducties voor het programma MiXed! (2007). Zij creëerden toen het muziektheaterstuk Clara S. In 2008 nodigde Korzo het duo opnieuw uit voor een samenwerking, met als resultaat Are you our daughter?, een nieuwe voorstelling gebaseerd op Shakespeare's King Lear, zijn grootste tragedie.

No melody, no harmony, no rhythm. No bullshit
Ensemble Klang en Trio Scordatura presenteren een bijzonder programma rond componist Phill Niblock in de grote zaal van het Paard van Troje. 
"No melody, no harmony, no rhythm. No bullshit."
Op 75 jarige leeftijd is de Amerikaanse componist Phill Niblock nog steeds van grote invloed op een nieuwe generatie musici in de experimentele rock en noise. Niblocks muziek is minimalistisch, microtonaal, rijk geschakeerd en vooral luid. Zijn stukken ontwikkelen zich vanuit een enkele noot, of twee, of een akkoord. Minimieme verschuivingen kleuren de muziek, die lang lijkt stil te staan maar in feite continu in beweging is. Op 14 maart komt Niblock naar Nederland om met Ensemble Klang en Trio Scordatura vier recente werken uit te voeren. Het concert wordt aangevuld met filmbeelden uit Niblocks serie The Movement of People Working - een multimedia event dat je niet mag missen.

John Cale
Aansluitend presenteert het Paard van Troje John Cale, de vernieuwer van een vorige generatie. John Cale (1942) is een Brits muzikant, songschrijver en producer. Zijn werk valt grotendeels onder de noemer (alternatieve) rock, hoewel hij een klassieke vorming genoot. Hij was een van de leden van The Velvet Underground eind jaren '60. Net als Phill Niblock heeft ook John Cale naam gemaakt in het New Yorkse avantgarde klimaat. Cale heeft zich met zijn producties voor onder meer Stooges, Patti Smith en Modern Lovers opgeworpen als de godfather van de Amerikaanse indie-rock, die inmiddels natuurlijk duizenden bands groot is en in Vic Chesnutt één van de interessantse vertegenwoordigers kent. Meer dan geweldig dus dat Vic Chesnutt en Elf Power deze elfde editie van Dag in de Branding besluiten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding
Zaterdag 14 maart 2009 vanaf 15.00 u

Op verschillende locaties in Den Haag

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalindebranding.nl

Bekijk alvast Bobby Mitchells live performance van Frederic Rzewski's 'Variations on 'El pueblo unido jamas sera vencido!' (19/01/2007 - Rochester, NY, USA )

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Erewhon : dromerige, duistere symfonie voor 150 slaginstrumenten

Hugues Dufourt "Onze auditieve sensibiliteit is als het ware binnenstebuiten gekeerd," schrijft componist Hugues Dufourt over de muziek van vandaag. "Ze is alleen nog begaan met minimale trillingen, oneffenheden, texturen. Het plastische en vluchtige karakter van de klank en zijn minieme schommelingen zorgen voor een directe, suggestieve kracht." In zijn symfonie voor zes slagwerkers en 150 percussie-instrumenten Erewhon ensceneert Dufourt de geboorte van de klank: golven, stromen, schitteringen, trillingen, conflicten. Trommels uit de Sahara, Turkse cimbalen en Thaise gongs vergen van de vertolkers een nieuwe manier van spelen en onbekende gebaren, waarmee ze "een denkbeeldig landschap à la Edgar Allan Poe” scheppen. Speciaal voor de verjaardag van Ars Musica keren Les Percussions de Strasbourg terug naar de bron van dit "wonderlijk stereodynamische essay”, meer dan dertig jaar na zijn première.

Hugues Dufourt (1943) is de theoreticus van de 'spectrale' muziek. Ook al staat hij met beide voeten in de wereld van de 'vooruitgeschoven muziek', toch heeft hij een levendige interne kritiek geformuleerd door het formalisme en het fetisjisme van de 'mooie syntax' te bestrijden. Volgens hem neemt de moderne muziek de fakkel over van de dode mythologieën en moet ze opnieuw haar Dionysische rol opnemen: de archaïsche terreur en zinsbegoochelingen doorkruisen.

Programma :
  • Hugues Dufourt, Erewhon (1972-76)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Les Percussions de Strasbourg : Erewhon
Dinsdag 10 maart 2009 om 20.15 u
Flagey - Studio 4

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be, www.flagey.be en www.percussionsdestrasbourg.com

Review :
Verjaardagseditie Ars Musica begint met oerknal, Maarten Beirens in De Standaard, 12/03/2009

Extra :
De musicus volgens de filosoof - een ontmoeting met Hugues Dufourt, Pierre Goldé op www.arsmusica.be, 1992
Gesprek met Hugues Dufourt, Bastien Gallet op www.arsmusica.be, 2002
Portret Hugues Dufourt op www.arsmusica.be
Hugues Dufourt op brahms.ircam.fr
Hugues Dufourt, 'The Watery Star' op Kwadratuur.be (met tijdelijke audio)

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica viert twintigste verjaardag, 7/03/2009

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/03/2009

Ars Musica viert twintigste verjaardag

Ars Musica Ars Musica is dit jaar al aan zijn twintigste jaargang toe, en dat wordt gevierd met een speciale verjaardagseditie vol hedendaagse muziek. Vanaf dinsdag 10 maart tot 10 april trekt het festival doorheen heel België en doet naast Brussel ook Antwerpen, Brugge, Luik en Bergen aan. Het openingsfeest komt logischerwijze toe aan thuishaven Flagey, met o.a. een hommage aan de Belgische componist Henri Pousseur en concerten van het Brussels Philharmonic en het Arditti Kwartet. Vanaf 18 maart begint dan de trektocht door het hele land, waarbij elke stad een eigen origineel programma presenteert. Ars Musica wordt volgens de organisatoren een "terugkeer naar een festivalprogramma met een soepele thematiek".

Ars Musica, de jaarlijkse lenteafspraak van de hedendaagse muziek, omvat een vijftigtal concerten met heel wat recente werken. Jonge, soms zelfs piepjonge componisten en vertolkers maken hun opwachting. Maar er zijn ook drie portretten van gevestigde waarden, unieke en sterk verschillende persoonlijkheden die worden samengebracht onder de gemeenschappelijke noemer 'Beyond' : György Ligeti, Hugues Dufourt en de pas overleden Henri Pousseur. Beyond dus, wat voor de enen 'voorbij' betekent, voor de anderen 'plus ultra'. Tijdens editie 2009 brengen sterke muzikale passies je in vervoering. "Uitzinnige vreugde of verterende melancholie krijgt nu eenmaal niet gestalte tijdens rustige zelfbeschouwing, maar in de aanhoudende aantrekkingskracht van een onmogelijkheid, een verte die ons ontglipt. (Ligeti, in zijn typische stijl, noemt het een 'Lontano'.) Zelfs al komt de onstuimige geschiedenis nooit echt tot stilstand, deze lente ontdekken we dat de nieuwe muzikale generatie toch even een pas op de plaats maakt. En net die pas maakt het verschil", aldus Laurent Langlois, Directeur van Ars Musica.

Dufourt, Ligeti, Pousseur
Hugues Dufourt, geboren in 1943, is de theoreticus van de 'spectrale muziek'. Al staat hij met beide voeten in de wereld van de 'geleerde muziek', toch levert hij er van binnenuit venijnige kritiek op door middel van teksten en eigen werk. Hij bestrijdt het formalisme en fetisjisme van de vorige generaties met hun 'mooie zinsbouw'. De moderne muziek, zo beweert hij, neemt de fakkel over van dode mythologieën; ze moet opnieuw haar dionysische rol opnemen en zinsbegoochelingen en archaïsche terreur doorkruisen. Beyond Reason is de strijdkreet die bij hem past, ons eerste ordewoord.

Ook György Ligeti (1923-2006) krijgt ruim aandacht. Het Brusselse deel van het festival sluit af met een opvoering in De Munt van zijn 'patafysische' opera Le Grand Macabre, naar het stuk van Michel de Ghelderode en in een enscenering van La Fura dels Baus. Ligeti, die agnost was maar respect opbracht voor gelovigen, noemde Le Grand Macabre zijn tweede Requiem! Dat Beyond hier de betekenis van 'hiernamaals' heeft - muziek als
begrafenisplechtigheid - staat buiten kijf. De ironie krijgt zowaar een aureool van deugdzaamheid. Wat we langdurig en met een handvol uitstekende solisten zullen overpeinzen tijdens onze 'begrafenisstoet' op zondag 5 april.

Ten is er onze enkele dagen geleden overleden landgenoot Henri Pousseur. Deze avontuurlijke componist en pedagoog, die het talent van Charles Fourrier eerde, is de pionier van het polystilistische denken in de muziek. In een utopische manier van schrijven verbreidde en verspreidde hij alle muzikale lagen. Open oeuvre, mengsel, vermenging en superpositie, het opus als een 'soort auditieve cohort' (zijn terminologie) of het 'te maken werk' (Umberto Eco's terminologie), … Al te vaak vergeten we hoeveel deze begrippen, zo tekenend voor onze tijd, aan Pousseur verschuldigd zijn. De titels van zijn werken verwijzen vaak naar Icarus, met wie hij zich verwant voelde. Bij hem staat Beyond voor utopie, onzichtbare opstijging, heftige ontsnapping uit het
labyrint dat je gevangen hield.

De jonge wolven
De opkomende generatie heeft de kwellende avant-garde en de gepolijste postmoderniteit verteerd, ze getuigt van lef en persoonlijkheid. Ze durft te antwoorden, maar ze antwoordt telkens anders. Vermengen wat zich niet laat vermengen, verstrooien wat ondeelbaar leek, de ruimte oprekken, de tijd afschaffen, verschrikkingen doen verschijnen, verten oproepen, klanken uitvlakken, het gehoor verzadigen… De complexiteit (die volgens Edgar Morin staat voor stroming, verschijning, weefsel) toont zich in de muziek van Bianchi, Andre en zelfs Dessy in haast elke notenbalk. Ze haakt zich net zo goed vast aan de onbesuisde brutaliteit van het gedruis als aan de poëzie van de gekleurde stilte. Maar het gebruik van een bepaald soort elektronica lijkt in deze Babylonische spraakverwarring toch een gemeenschappelijke taal, wat deze generatie een karakteristiek trekje geeft. Luister maar naar Prins, Verrando, Mochizuki, tot in hun symfonische muziek toe. De elektronica verzaakt aan de luxe van een elegante verpakking en wordt virus en besmetting; door het gebaar los te koppelen van zijn geluidsresultaat zaait ze onrust. Deze jonge componisten lijken ons te vertellen dat er geen schoonheid is die niet bevochten is op de paradox van het luisteren.

Over de improvisatoren van de nachtelijke Cafés (sommigen zelfs oud-leerlingen van Pousseur) of de remixen van het ensemble Nadar kunnen we het volgende kwijt : de underground biedt een betoverend en opzwepend reservoir, vol energie en ontdekkingen, ver weg van de geschreven traditie, beschut voor de vermoeiende dwang van het nieuwe, onverschillig voor esthetische twisten. Ze zijn op zoek naar schoonheid, nu eens wellustig, dan weer agressief, vaak buitensporig of negatief. Bijna allemaal willen deze jonge componisten iets bijleren inzake vlotheid of hopen ze op een buitenkans, soms
eisen ze zelfs het recht op om bars te zijn. Hen bijeenbrengen in deze 'moderne muziek'-context lijkt beslist een goed idee.

Multimedia-voorstellingen
Deze editie van Ars Musica presenteert eveneens voorstellingen die zich laten inspireren door andere expressievormen dan muziek, zoals beeld, dans, regie en film…: More Mouvements für Lachenmann van Xavier Le Roy en Helmut Lachenmann, Le Testament des Glaces van Alain Hubert en Jean-Paul Dessy, Telegrams from the Nose van William Kentridge en François Sarhan, La Chute de la Maison Usher van Jean Epstein en Peter Swinnen en het installatieconcert van Arne Deforce en Samuel Beckett.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica 2009
Van dinsdag 10 maart tot vrijdag 10 april 2009

Op verschillende locaties in Brussel, Antwerpen, Brugge, Luik en Bergen

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.arsmusica.be

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen en weken heel wat meer info verwachten

22:06 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/03/2009

Nieuw leven in het Klankenbos

Klankenbos Elke tweede zondag van de maand stelt een gids tijdens een gratis rondleiding alle klankinstallaties in Klankenbos voor. Op zondag 8 maart 2009 om 15.00 u start de eerste rondleiding van het nieuwe seizoen. Klankenbos omvat een permanente collectie klankinstallaties in openlucht, uniek in Europa. De installaties zijn hedendaagse kunstwerken die op verschillende plaatsen in het bos opduiken. Ze laten voornamelijk iets horen, maar laten ook telkens iets zien. Zo maakt jong en oud kennis met het verrassende karakter van klank.

Klankenbos is steeds vrij toegankelijk. Daarnaast staan er van maart tot en met oktober 2009 een reeks georganiseerde publieksactiviteiten op het programma.

Rondleidingen
Vrij bezoek
Klankenbos is steeds vrij toegankelijk. Het publiek kan de collectie op elk moment zelfstandig en gratis bezoeken. Een plattegrond en uitleg over de installaties zijn ter beschikking in het bos.

Open Klankenbos
Elke tweede zondag van de maand, stelt een gids tijdens een gratis rondleiding alle klankinstallaties in Klankenbos voor aan het publiek.
Data 2009 : zo 8 maart, zo 12 april, zo 10 mei, zo 14 juni, zo 12 juli, zo 9 augustus, zo 13 september, zo 11 oktober 2009, telekns om 15.00 u
(circa 1,5 uur)

Rondleidingen op aanvraag
Maak met je familie, vereniging, collega's, … een uitstap naar Klankenbos. Een gids stelt tijdens een rondleiding na reservatie alle klankinstallaties voor. Max. 20 deelnemers per gids (circa 1,5 uur - Data te bepalen in overleg met Musica).

Aanbod voor kinderen
Het muzikale avontuur van Rikketik
Elke dinsdagnamiddag in juli en augustus vindt er een raadseltocht in Klankenbos plaats. Tijdens het muzikale avontuur van Rikketik zoeken kinderen recyclagemateriaal, experimenteren ze met geluid, ontdekken ze klankinstallaties en nog veel meer.
Data 2009 : di 7 juli, di 14 juli, di 21 juli, di 28 juli, di 4 augustus, di 11 augustus, di 18 augustus, di 25 augustus 2009, telkens van 14.00 u tot 16.30 u
Voor kinderen tussen 4-9 jaar, zonder ouders

Zomerse Muzikale Schattentocht
Elke donderdagnamiddag in juli en augustus vindt er een klinkend muzikaal spel in openlucht plaats. Zoek, verzamel en beluister tien muzikale schatten in Klankenbos.
Data 2009 : do 2 juli, do 9 juli, do 16 juli, do 23 juli, do 30 juli, do 6 augustus, do 13 augustus, do 20 augustus, do 27 augustus 2009, telkens van 14.00 u tot 16.30 u
Voor kinderen tussen 10-13 jaar, zonder ouders

Hip hip hoera in Klankenbos
Ben je binnenkort jarig en wil je met vriendjes een leuk feestje vieren? Dan ben je in Klankenbos aan het juiste adres. Na reservatie beleef je een namiddag om nooit te vergeten. Een themakoffer, klinkende kroon, muzikale schatten, bubbels en hapjes, brengen alle feestvierders in de juiste stemming.
Enkel mogelijk na reservatie op een woensdag-, zaterdag- of zondagnamiddag

Aanbod voor scholen
Klasdagen in Klankenbos: de kosmos van het bosmos
Een knotsgekke dag in Klankenbos met kunstenaar Kaspar König voor leerlingen eerste graad secundair onderwijs. Via een educatieve set materialen, activiteiten en een inspirerend buitendecor maken leerlingen uit de eerste graad van het secundair onderwijs vanuit de collectie klankinstallaties kennis met hedendaagse kunst, wetenschap, natuur, …

Rondleidingen op aanvraag
Maak met je klas een uitstap naar Klankenbos. Een gids stelt tijdens een rondleiding na reservatie alle klankinstallaties voor. Max. 20 deelnemers per gids (circa 1,5 uur). Kom met de fiets of stel zelf een gevarieerde daguitstap samen door combinatie met andere activiteiten in of rond Neerpelt. In de onmiddellijke omgeving van Klankenbos liggen nl. een speeltuin, natuurpark, sportvelden, zwembadcomplex en het cultuurcentrum Dommelhof.

Klankenbos - Provinciaal Domein Dommelhof
Toekomstlaan 5
3910 Neerpelt

Alle verdere info vind je op www.musica.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/03/2009

Gents Madrigaalkoor creëert Requiem van Vic Nees

Vic Nees Koorlink, organisator van A Capella-concerten in Antwerpen en Tielen sluit zondag de twintigste cyclus af met het optreden van het Gents Madrigaalkoor o.l.v. Johan Duijck. Op het programma de creatie van het Requiem van Vic Nees en het Requiem van Herbert Howells. Nadien toert het koor met dit programma door Vlaanderen.

Vic Nees (1936) legde de laatste hand aan in zijn Requiem 2008, 50 jaar na het verschijnen van zijn eerste koorwerk.Dit werk is niet te vergelijken met de vele voorbeelden gekend uit het verleden. Dit is een Requiem  voor de doden, maar ook een Requiem van de Verrijzenis en het Licht. Een positief en hoopvol Requiem waarin volgens Vic Nees een Dies Irae, een Lacrimosa en een Libera me niet thuishoren.  Het werk groeit naar een climax  toe in het  In Paradisum dat eindigt met een indrukwekkend pianissimo. Talrijke tekstuitbeeldingen zullen de aandachtige luisteraar niet ontgaan zoals het verschijnen van het eeuwige licht, het lux perpetua, boven een geïmiteerd klokkengelui.

Vic Nees componeerde zijn Requiem voor het Gents Madrigaalkoor in opdracht van Carlos Bourgeois. Het is een compositie van veertig minuten voor achtstemmig a cappella koor en twee solisten: een sopraan en een tenor. Om zo'n omvangrijk zuiver vocaal werk boeiend te houden is een grote stilistische afwisseling noodzakelijk. Sommige elementen zijn geïnspireerd door etnische zangwijzen, andere door barokke texturen, nog andere hanteren een lyrische expressie die de componist probleemloos integreert in zijn gekende stijl. Dit Requiem is bijgevolg geen monochrome klaagzang, maar een uiterst afwisselend geheel van vreugde en leed, van drama en beschouwing.

Vooral de positieve, vreugdevolle momenten zullen misschien verrassen in een dodenmis, maar de componist heeft de klemtoon gelegd op het verrijzenis-karakter zoals dat uit de actuele liturgie naar voren komt. Er is vanzelfsprekend geen 'Dies irae', maar het dramatische impact van het graduale blijft integraal behouden. De mis bevat trouwens de complete liturgische tekst. Fragmenten als "et lux perpetua” krijgen haast vrolijke verklanking. Het slot wordt voorafgegaan door het tenorrecitatief "Ego sum resurrectio et vita". Deze bevestiging van het leven accentueert de tegenstelling tot de meeste gelijkaardige composities die veeleer op lijden en dood gericht zijn. Een Requiem vol contrasten waarin verdriet, troost en vreugde samengaan.

Herbert Howells (1892-1983), tijdgenoot en grote vriend van de meer bekende Ralph Vaughan Williams, was gedurende 52 jaar professor compositie aan het Royal College of Music in Londen. Net als zijn meesterwerk 'Hymnus Paradisi' (voor koor en orkest), is ook zijn Requiem voor dubbelkoor a capella nauw verbonden met de dood van zijn negenjarig zoontje. De structuur van het werk is origineel: zes hoofdstukken, vier in het Engels, twee in het Latijn. De Latijnse teksten gebruiken enkel de beginwoorden van het traditionele Requiem. De Engelse teksten, waaronder twee psalmteksten, geven alle een boodschap van hoop en vertrouwen: "O redder van de wereld; de Heer is mijn herder; ik sla mijn ogen op naar de heuvels; ik hoorde een stem uit de hemel". De compositie getuigt van een intense diepe gevoeligheid. Zijn 'Requiem' treedt door een eigen selectie aan religieuze teksten in de voetsporen van onder andere Johannes Brahms' "Ein Deutsches Requiem".

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gents Madrigaalkoor : Requiem
Zondag 8 maart 2009 om 11.00 u (uitverkocht)
Kapel Elzenveld

Lange Gasthuisstraat
2000 Antwerpen

Meer info : www.koorlink.be en www.gmk.be
-------------------------
Zondag 8 maart 2009 om 16.00 u
Sinte-Margaritakerk Tielen
Dorp
2460 Tielen

Meer info : www.koorlink.be en www.gmk.be
-------------------------
Donderdag 19 maart 2009 om 20.15 uur (Inleiding door Johan Duijck om 19.45 u)
Abdijkerk
Grimbergen
Kerkplein 1
1850 Grimbergen


Meer info : www.ccstrombeek.be en www.gmk.be
-------------------------
Vrijdag 20 maart 2009 om 20.00 u
Sint-Gerolfkerk Drongen

Drongenplein
9031 Drongen

Meer info : www.oorverblindend.be en www.gmk.be
-------------------------
Zaterdag 9 mei 2009 om 19.30 u
Sint Pieterskerk Leuven

Grote Markt
3000 Leuven

Meer info : www.gmk.be

Extra :
Vic Nees op www.matrix-new-music.be en www.muziekcentrum.be
Herbert Howells op en.wikipedia.org

19:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Daan Vandewalle brengt pianomuziek van Gordon Mumma tijdens de Week van de Hedendaagse muziek

Daan Vandewalle & Gordon Mumma In oktober 2008 bracht Daan Vandewalle een cd uit met pianomuziek van de Amerikaanse componist Gordon Mumma. In het kader van de Week van de Hedendaagse Muziek stelt Daan deze componist aan het Gentse publiek voor.

De Amerikaanse experimentele componist Gordon Mumma is een van de 'Founding Fathers' van de elektronische muziek. In de pioniersjaren 60 knutselde hij zijn eigen muziekinstrumenten in elkaar en experimenteerde met elektronisch bewerkte akoestische klanken. Hij werkte samen met John Cage en componeerde o.a. voor de Merce Cunningham Dance Company.

Daan Vandewalle over het pianowerk van Mumma
"Het pianowerk van Gordon Mumma is quasi onbekend en wordt slechts uiterst zelden uitgevoerd. Een klein deel ervan, zoals bijvoorbeeld de Large Size mograph en de suite, ontstond in het begin van de jaren '60, toen Mumma een intense band had met David Tudor, die de voornaamste uitvoerder was van dit werk. In die tijd werd Mumma vooral bekend vanwege baanbrekende elektronische muziek die resulteerde in samenwerkingen met het ONCE-festival en de Merce Cunningham dance company.
De laatste 15 jaar schreef Gordon Mumma, na een lange periode van ziekte die hem van de podia en festivals hield, een grote kollektie pianostukken.

De inhoud van deze werken is vaak uiterst reflectief, met een zekere hang naar bescheidenheid zoals men die ook terugvindt bij o.a. Christian Wolff. Of, anders gesteld, een muziek die kritisch evalueert, probeert precies te zijn in de uitdrukking, en eerder de grote gebaren en gestiek schuwt. De muziek is ook meestal geschreven als 'portret' van iemand, een vriend, al dan niet professioneel muzicus, familielid, etc.
De vorm van de stukken is onveranderlijk kort, miniaturen die uiterlijk maximale uitdrukking willen bekomen door middel van een economie van de middelen. Het voorbeeld van Anton Webern indachtig. De noten zelf komen echter op zeer veel diverse manieren tot stand: soms dodecafonisch, soms met duidelijke referenties naar Cage en de New York School, soms een uitzonderlijk geraffineerd onderzoek van nagalm en boventonenreeksen door middel van het gebruik van technieken in de stijl van Henry Cowell. Wat echter bijna altijd opvalt is dat de meeste stukken 2-stemmig zijn,en op zoek gaan naar een soort contra-punt.

Het belangrijkste aspekt lijkt echter te zijn dat esthetieken van zeer diverse oorsprong en die in feite het basis-materiaal vormen voor een reflectie over de geschiedenis van de avant-garde, worden samengebracht met een grondige zin voor frasering, die eerder doet denken aan Haydn. Opvallend hierbij is dat de muziek nooit, behalve één enkele uitzondering, parodiërend werkt. Ongeacht de oorsprong van het materiaal klinkt de muziek niet als een pastiche, of een eclectische verzameling 'invloeden'. Wat men wel hoort, is een componist die terugblikkend verschillende gedaantes aanneemt, maar steeds ideeën laat prevaleren boven stijl en daardoor zijn eigen individualiteit behoudt."

Tijd en plaats van het gebeuren :

WHM : Daan Vandewalle : Gordon Mumma
Vrijdag 6 maart2009 om 13.00 u
Koninklijk Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info vind je op www.hogent.be/hedendaagsemuziek, www.ivme.be en www.daanvandewalle.com

Gordon Mumma : brainwashed.com/mumma
Gordon Mumma op UbuWeb Sound en UbuWeb Film

Elders op Oorgetuige :
Minder bekende Amerikaanse muziek tijdens de Week van de Hedendaagse Muziek in Gent, 26/02/2009
Daan Vandewalle speelt Gordon Mumma, 17/03/2008

15:37 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

De regen verklankt : Vierzehn Arten den Regen zu beschreiben

Emanon Ensemble Het Emanon Ensemble, bestaande uit jonge en talentrijke musici onder leiding van Raf De Keninck, geldt momenteel ongetwijfeld als één van de boeiendste ensembles in Vlaanderen. In de Museumkerk in Lanaken brengt Emanon een boeiende selectie van vijf kamermuziekwerken van zeer diverse componisten, die elk hun eigen muzikale taal gebruiken om de regen te verklanken.

De bekende 'Regensonate' voor viool en piano van Johannes Brahms is de opener. Ze dankt die bijnaam aan het feit dat de componist er zijn 'Regenlied Op. 59 n°3' in citeert. Het titelwerk is van Hans Eisler. Hij hanteert de dodecafonie als compositietechniek om op 14 manieren de regen te beschrijven. Ook Giacinto Scelsi en Claude Debussy slagen er als geen ander in een sfeer te scheppen waarbij de luisteraar zich in een zachte regenbui waant. Afsluiten doet Emanon bijna als vanzelfsprekend met een opdrachtwerk. Om het Vlaamse regenweer in noten om te zetten, werd beroep gedaan op componist en beeldend kunstenaar George De Decker.

Programma :
  • Johannes Brahms, Sonate Op. 78
  • Giacinto Scelsi, Arc En Ciel (1973)
  • George De Decker, Compositieopdracht
  • Claude Debussy, Jardins Sous La Pluie
  • Hans Eisler, Vierzehn Arten Den Regen Zu Beschreiben
Tijd en plaats van het gebeuren :

Emanon Ensemble : Vierzehn Arten den Regen zu beschreiben
Zaterdag 67 maart 2009 om 20.30 u
Museumkerk Rekem
3620 Lanaken

Meer info : www.cclanaken.be en www.emanon.be

Extra :
George De Decker : www.georgededecker.be
Giacinto Scelsi, Claude Ledoux, Michaël Lévinas op brahms.ircam.fr
Fondazione Isabella Scelsi : www.scelsi.it
Giacinto Scelsi 1905-1988, Trilogia 1956-1965 op www.arnedeforce.be
Arne Deforce : Giacinto Scelsi, Trilogia, I tre Stadi Dell Uomo op Kwadratuur.be (met tijdelijke audio)
Giacinto Scelsi (1905 - 1988): Muzikaal aristocraat op www.musicalifeiten.nl
The Messenger: Giacinto Scelsi discovered a world in one note by Alex Ross, The New Yorker , 21/11/ 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb op www.medieval.org, 27/01/2000
Hanns Eisler, de Karl Marx van de muziek, Lieve Franssen op www.marx.be, 30/11/1996

Elders op Oorgetuige :
Kulturama 2009 : vier culturele hoogdagen in Leuven, 7/02/2009
Tweedaagse hommage aan Giacinto Scelsi, 13/04/2008

12:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Avontuurlijke popmuziek en legendarisch pionierswerk op Kraak- festival

Headwar Een keer per jaar kun je de radiohits en liftmuzak voor tien uur ontvluchten en inwisselen voor muziek die op een aangename manier door uw strot geramd wordt. Veertien live acts en drie muziekdocumentaires belichten het brede spectrum van de hedendaagse avontuurlijke popmuziek en legendarisch pionierswerk. Een bedwelmende muziektrip, samengesteld uit freejazz, noise- en progrock, beach boys pop, bizarradelia, harsh noise, chansonniers en technopsych. Voor deze elfde editie verhuist Kraak de auditieve drie-sterren-gastronomie van de Brigittinekerk naar het Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed Faro, op anderhalve minuut stappen van de hoofdlocatie Recyclart.

Ame Son
Ame Son is een van de bijna vergeten progparels uit de BYG Aktuel stal. "Catalyse" uit 1970 is een mix van progrock, freejazz en psychedelica. Veertig jaar later speelt de band nog steeds hun oude nummers alsof het gisteren was. Een van de weinige bands, naast Träd Gräs Och Stenar, die het seventies gevoel op een authentieke manier transporteert naar het heden.
Website : www.ameson.net

Ken Butler
Met Ken Butler liep het verkeerd toen ze hem als kind een viool in de handen duwden. Enkele jaren later ging hij beeldende kunsten gaan studeren in Frankrijk en later haalde hij nog een diploma in de schilderkunst in Portland. Zijn interesse voor muziek monde uit in een volledig losgeslagen instrumentenbouwobsessie. Ken Butler maakt snaarachtigen die zowel auditief als visueel aantrekkelijk zijn. John Zorn ontdekte deze bijzondere man al meer dan tien jaar geleden en bracht zijn "Voices of Anxious Objects" uit. Op het festival komt hij enkele van zijn tijdloze schepsels aan het publiek presenteren.
Website : www.mindspring.com

Valerio Cosi
Het jong talent vertaalt zich dit jaar in een staaltje Italiaans vernuft. Valerio Cosi haalt op zijn drieëntwintigste al een onvoorstelbaar niveau met zijn saxofoonspel. Geïnspireerd door jazzlegendes als Pharaoh Sanders en Albert Ayler, maar ook door psychedelische raga's en elektronica, liet hij de laatste twee jaar een aantal releases op de wereld los die zijn muzikale veelzijdigheid ten volle propageren. Tussen moderne psychpop en freejazz.
Website : www.myspace.com/valeriocosi

él-g
Laurent Gérard bracht het experiment terug in de Franse popmuziek. Met een passie voor vocale spelletjes, overdubbing, orkestratie en een ontaard gevoel voor humor maakte hij dé popplaat van 2008. In Parijs heeft hij zielsgenoten gevonden in Ghédalia Tazartes en Jo Tanz waarmee hij al verbaasde op het Pauzefestival. Op het KRAAK festival brengt de troubadour voor het eerst zijn solomuziek buiten de landsgrenzen.
Website : elg2.free.fr

Fabulous Diamonds
De hypnotische avant-garde pop van het Australische duo Fabulous Diamonds vergaarde in korte tijd een grote schare fans wereldwijd. Hun debuutplaat op Siltbreeze staat bol van de minimalistische pop dat ergens zweeft tussen Sun Ra, The Slits en Liquid Liquid. Psychedelic techno!
Website : www.myspace.com/fabulousdiamonds

Henry Flynt
Henry Flynt is een van de grote heren van de twintigste eeuw. Als filosoof legde hij de basis voor wat hij "cognitive nihilism" doopte. Hij heeft tig lijvige publicaties op zijn naam over onderwerpen als metafysica, economie, sociologie en cultuurfilosofie. Als componist en vioolspeler begon hij zijn carrière in de jaren zestig tussen mensen als Tony Conrad en LaMonte Young. Flynt wordt vaak omschreven in termen van fluxus, dada en conceptuele kunst, maar zijn muziek varieert van proto-drone work outs in de lijn van Conrad, over country en boogie tot hillbilly folk. Een enigmatisch figuur die tot de dag van vandaag leeft voor de kunst.
Website : www.henryflynt.org

Headwar
Headwar is noisepunk uit Amiens. Voor iedereen die fan is van de nieuwe Franse punkkliek rond A.H. Kraken, The Anals, The Normals etc. is deze band een hoofdoorlog om ai tegen te zeggen. Het festivalmoment om klappen te krijgen. Van zatte moshers en van de muziek.
Website : www.myspace.com/headwarinfo

Ice Bird Spiral
Kek en Cloudboy zijn twee fenomenen uit Yeovil en Swindon, veredelde dorpen in het Zuiden van Engeland. Via een van de best onderhouden blogspots in Europa (kidshirt.blogspot.com) leerden we hun passie voor drones, science-fiction, folk art en bizarradelia kennen. En zo ook hun groep Ice Bird Spiral, die dit alles in een totaalperformance tot een solide drugspannenkoek voor kinderen draait. Verwacht collage, bricolage, visueel entertainment en psychedelische geitenmaskers uit papier mâché.
Website : www.myspace.com/icebirdspiral

Köhn
Jürgen De Blonde maakte met zijn plaat "We need more space in the cosmos" de Köhncomeback waar iedereen op zat te wachten. In zijn vertrouwde tongue in cheek-stijl stortte hij zich volledig op zijn oude synthesizerfetisj. Dat leidde tot een lofzang op figuren als Jean-Michel Jarre en Klaus Schulze. Ook live is Köhn helemaal terug. Kosmischer dan ooit te voren.
Website : www.myspace.com/ednolbed

Geoff Leigh
Geoff Leigh is een oudgediende in de prog, RIO en jazzwereld. Hij stond mee aan de wieg van de Canterbury scene en speelde in legendarische bands als Henry Cow, Slapp Happy, Aksak Maboul en Univers Zéro. Leigh is een virtuoos blazer (sax, clarinet, dwarsfluit...) en het experimenteren zit hem nog steeds in het bloed. Terwijl veel van zijn toenmalige genregenoten aan een makkelijk pensioen denken, graaft Leigh nog steeds verder in zijn muzikale mogelijkheden.
Website : www.myspace.com/geoffleigh

Alan Silva & Burton Greene
Zowel Silva als Greene waren pioniers in de avant-garde jazz beweging van de vroege jaren '60. Silva geldt als een van de beste contrabassisten van de freejazzscene en speelde met o.a. Cecil Taylor, Sun Ra, Albert Ayler en Sunny Murray. De laatste jaren legde hij zich vooral toe op keyboards en sarangi. Ook Greene situeren we binnen dezelfde kliek maar dan als pianovirtuoos. Als duo speelden de twee geregeld samen. Daarbij benutten ze zowel hun oude improv skills alsook hun experimenteerdrang met nieuwe technieken en structuren.
Websites : www.burtongreene.com, Alan Silva & Burton Greene op Wikipedia

Kurt Vile
Sinds de heropleving van de lo-fi drumcomputerpunk stonden enkele eenmansprojecten op die met kop en schouders boven alle anderen uitstaken. Blank Dogs en Kurt Vile zijn zowat de voornaamste daarvan. Viles "Constant Hitmaker" (Gulcher Records) staat bol van oeramerikaanse classic roadpop. Dak open, radio volle bak en mid nineties melancholia.
Website : www.myspace.com/kurtvileofphilly

Vomir
Jawel, er is ook een genre-afkorting voor de noisers dezer dagen. Men spreekt van de HNW scene (de Harsh Noise Wall scene) en daarvan is het Franse Vomir een van de touwtrekkers. Romain Perrot prikt zijn kankerlawaai als een bajonet in je darmen en doet alle noise-epigonen afdruipen terug naar hun parochiezalen.
Website : www.vomir.net

Wavves
Wavves is een nieuwe groep rond de Californische scenester Nathan Williams. Zijn übermelodische mix tussen The Wipers, The Beach Boys en Times New Viking deden op blogs van undergroundpuristen reacties ontstaan in de trant van "hype band. sucks." Andere connaisseurs zoals de labels Woodsist, De Stijl en zelfs Fat Possum keken neder en zagen dat het goed was. Wavves werd zo de best opgevolgde Amerikaanse revelatie sinds Animal Collective. Meezingers voor lo-fi freaks en surfdudes.
Website : www.myspace.com/wavves

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAK Festival 2009
Zaterdag 7 maart 2009 vanaf 13.00 u

Recyclart - Ursulinenstraat 25 - 1000 Brussel
FARO Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed vzw - Priemstraat 51 - 1000 Brussel

Alle verdere info vind je op www.kraak.net, www.recyclart.be en www.faronet.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/03/2009

Julia Eckhardt brengt nieuw werk van Andrea Neumann, Chiyoko Szlavnics, Anne Wellmer & Stevie Wishart in Aalst

Julia Eckhardt In Netwerk Aalst brengt de Duitse Julia Eckhardt vrijdag nieuw werk van Andrea Neumann, Chiyoko Szlavnics, Anne Wellmer en Stevie Wishart. De vier componisten, die tegelijk uitvoerders en improvisatoren zijn, (her)schreven nieuwe en bestaande composities voor altviool en media. Julia Eckhardt, altvioliste en curator, voert de stukken uit met een aantal van de componisten, volgens een werkwijze waarbij de communicatie tussen componist en uitvoerder centraal komt te staan. Andrea Neuman en Anne Wellmer voeren elk een improvisatie uit.

Andrea Neumann speelt inside piano. In haar zoektocht naar nieuwe pianogeluiden, reduceerde ze haar piano tot de snaren, het resonantiebord en het metalen frame. Door middel van elektronica heeft ze verschillende nieuwe speeltechnieken en klanken ontdekt. 'tv record' (voor tapes en afwezige televisies)(2009) van Anne Wellmer is een collage gebaseerd op opnames van signalen gegenereerd uit analoge electronica uit de jaren '70. Dezelfde signalen worden gebruikt voor zowel de audio als beelden op de televisies. Het materiaal werd gedeeltelijk opgenomen tijdens een recente residentie samen met Katherine Liberovskaya in het 'experimental television center' in Upstate New York.

Nieuwe stukken werden geschreven door Stevie Wishart (voor altviool en tape) en Andrea Neumann (voor altviool en electronica). Stevie Wishart onderzoekt met haar stuk de mogelijkheden van improvisatie binnen compositie: vooraf opgenomen klanken worden geconfronteerd en vermengd met elementen van het akoestisch gecomponeerd materiaal. Andrea Neumann bouwde een compositie op vanuit permanente interactie met de uitvoerder, met als uitgangspunt de performativiteit van het spelen. Haar stuk 'around' gaat dieper in op bewegingen van het spelen die normaal gezien niet in de kijker staan.

Verder zijn in het programma twee stukken opgenomen die binnen eerdere samenwerkingen ontstonden: 'green piece' (2005) van Anne Wellmer en 'Structures in the Mind's Eye (Passage)' voor altviool en sinustonen van Chiyoko Szlavnics.
Anne Wellmers 'green piece' (voor altviool, feedback, tape en licht) is een compositie met overtoonstructuren gevormd door de akoestische viool, speakers en de performance-ruimte. Samen worden ze één instrument en vormen zo een klankomgeving. Pitches en overtonen worden gespeeld door viool en feedback tussen hoofdmicrofoon en speakers in de ruimte. (gebaseerd op het 'do-undo'-project van Q-O2).
Chiyoko Szlavnics herschreef 'Structures in the Mind's Eye (Passage)', een stuk dat structuren in ruimte en tijd onderzoekt - visueel op een blanco pagina en door klank. Het stuk is gebaseerd op drie tekeningen, samen een tryptiek. Reizen en passage zijn centrale thema’s in het werk. Playback van treinopnames doet reflecteren over hoe beweging en tijd verbonden zijn, en hoe klanken geproduceerd door muziekinstrumenten essentieel gebaseerd zijn op dezelfde mechanieken en fysische principes die ons in onze dagelijks leven omringen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Julia Eckhardt : Andrea Neumann, Anne Wellmer, Chiyoko Szlavnics, Stevie Wishart
Vrijdag 6 maart 2009 om 20.30 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.q-o2.be

Andrea Neumann op www.japanimprov.com en www.q-o2.be
Julia Eckhardt op www.q-o2.be
Stevie Wishart : www.laudanum.net/ut en www.q-o2.be
Chiyoko Szlavnics : www.chiyokoszlavnics.org en www.q-o2.be
Anne Wellmer : www.nonlinear.demon.nl en www.q-o2.be

Elders op Oorgetuige :
Hit and Blow : Anne Wellmer & Relly Tarlo in Q-O2, 6/03/2008
Trio Stevie Wishart, Julia Eckhardt & Rhodrie Davies, 12/06/2007
QO-2 doundo/recycling G, 6/10/2006

14:35 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook