25/04/2009

Kunstenfestivaldesarts met een flinke dosis optimisme en aandacht voor de toeschouwer

Kunstenfestivaldesarts Donderdag gaat de veertiende editie van het Brusselse Kunstenfestivaldesarts, hét internationale podiumkunstengebeuren in ons land, van start. Drie weken lang wordt het Kunstenfestivaldesarts een stukje van Brussel, van de stad en haar inwoners. Aan al wie de uitdaging wil aangaan biedt het festival een 'andere' tijd en ruimte: een selectie internationale kunstenaars presenteert een dertigtal nieuwe, fascinerende en gedurfde producties, die zowel opvallen door hun vernieuwende vorm als door hun pertinente boodschap. Een zorgvuldig samengesteld artistiek palet dat echter niet harmonieus wil zijn en zeker niet uniform. Met podiumkunsten, installaties en films uit de hele wereld wil het Kunstenfestivaldesarts de vinger aan de pols houden van de tijd waarin we leven.

Binnen dat drukke programma tekenen zich toch rode draden af. Na de donkere editie van 2008 ging artistiek coördinator Christophe Slagmuylder op zoek naar een paar creaties rond optimisme en toekomst, waaronder An anthology of optimism van Pieter De Buysser en Jacob Wren en Yo en el futuro van de Argentijn Federico León. Opvallend is ook de sterke Afrikaanse focus, onder meer in werk van Faustin Linyekula. Veelvraat binnen het programma wordt de Italiaanse topregisseur Romeo Castellucci, die naast zijn grootse Divina Commedia-trilogie ook nog een performance van dertien minuten voorstelt. Met verder Jérôme Bel, William Forsythe en Guy Cassiers en Kris Defoort (met een nieuwe opera) zijn grote namen veeleer schaars. Zei Slagmuylder bij zijn aantreden in 2006 dat hijeen andere generatie kunstenaars wou doen ontdekken dan zijn voorgangster Frie Leysen, dan maakt zijn derde programma dat op papier zeker waar.

Onze planeet lijdt aan overproductie en onze beschaving aan overconsumptie. In de huidige wereld is het aanbod - ook het culturele - enorm. In een sfeer van concurrentie en opbod lijken tal van producten en uitspraken inwisselbaar. Van kunstenaars wordt vaak verwacht dat zij sociale en politieke tendenzen bevestigen. Het Kunstenfestivaldesarts werkt niet vanuit vooraf bepaalde thema's of afgebakende esthetische uitgangspunten. Het streeft er integendeel naar om resonanties op te wekken, om de dialoog op gang te brengen tussen kunstwerken en mensen die voorbij de heersende opvattingen willen kijken. Het staat voor nieuwsgierigheid naar wat kunstenaars ons te vertellen hebben, en openheid voor hun visies op de wereld.

De laatste maanden botsten we op de grenzen van de markteconomie en haar virtuele constructies. We zagen hoe deze crisis paniek en verwarring zaaide: wat is reëel en wat kunnen we nog geloven? Dat wat we met onze eigen ogen kunnen zien en met onze eigen handen kunnen voelen? Talrijke kunstenaars die aan Kunstenfestivaldesarts 09 deelnemen hebben een voorliefde voor nabijheid: ze willen de toeschouwer direct kunnen aanspreken. Maar dit streven naar authenticiteit koppelen ze aan een kritische benadering van 'realistische' voorstellingswijzen. Het pseudorealistisch theater van Kornél Mundruczó sticht verwarring bij de toeschouwer. De ambitie van de kunst om de werkelijkheid af te beelden en te streven naar waarachtigheid, wordt hier serieus op de helling gezet. Schijn bedriegt en de blik is vol vooroordelen: in hun recente werk ontregelen videokunstenaars Dias & Riedweg bewust de culturele reflexen die meespelen als iemand zijn blik op de 'Ander' richt, diegene die men niet kent.

De dualiteit tussen wat puur is en wat bedacht, duikt voortdurend op. Bij Laura van Dolron slooft de 'onschuldige' zich uit om zijn authenticiteit te bewijzen en in Rire van Antonia Baehr wordt zelfs de spontaneïteit van een emotie in twijfel getrokken. De figuur van het kind, de marginaal of de 'onverantwoordelijke' vormt vaak de aanleiding om de subtiele grens te onderzoeken tussen wat moreel aanvaardbaar is en wat niet. De recente producties van Romeo Castellucci en van Back to Back Theatre laten wat dit betreft onthutsende confrontaties zien.

Dit festival 09 geeft ook blijk van een verlangen naar optimisme. We kunnen niet beweren dat we vandaag in 'le meilleur des mondes possibles' leven. Maar Pieter De Buysser & Jacob Wren of Dominique Roodthooft durven te vertrekken vanuit een mentaliteit die ontsnapt aan de verlammende wanhoop en aan de verstarring van negatieve conclusies. Ze doen dat door kritisch te zijn, maar worden tegelijk gedreven door hoop en een verlangen naar verandering. Ook in de nieuwe creatie van de Argentijn Federico León of die van de Congolees Faustin Linyekula lijkt het motto: laten we toekomst produceren!

Tot slot zijn er verschillende hommages aan de toeschouwer, die onmisbare schakel in het proces van de artistieke creatie. Mart Kangro brengt een voorstelling die zoveel mogelijk aan de verwachtingen van de toeschouwer wil tegemoetkomen. Bij Roger Bernat staat de toeschouwer centraal in een spel van vraag en antwoord. En Jérôme Bel doet op de scène het verhaal van zijn sleutelervaringen als... toeschouwer.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kunstenfestivaldesarts 2009
Van donderdag 30 april tot zaterdag 23 mei 2009
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programme en alle verdere info vind je op www.kfda.be

09:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

24/04/2009

Focus op Annette Vande Gorne in Espace Senghor in Etterbeek

Annette Vande Gorne Annette Vande Gorne is sinds jaar en dag de motor achter het Belgische centrum voor elektro akoestische muziek, het Centre Musiques & Recherches. Zij kan gezien worden als de onvolprezen mentor van de Belgische elektro akoestische muziekscène. Haar eigen compositorisch werk is vooral gestoeld op de principes van de 'Franse school', de 'Musique Concrète'. Toch is zij hierin zeker geen purist. Annette Vande Gorne werkt gestaag aan een elektronisch oeuvre met een geheel eigen invalshoek. Tekst en poëzie spelen steeds vaak een rol in haar composities.

Na haar klassieke muziekopleiding ontdekt Annette Vande Gorne (1946) de akoesmatiek. Daarbij wordt het geluid puur op zijn klankeigenschappen benaderd, zonder dat de bron ervan enige betekenis overhoudt. Een ingrijpende verandering in het waarnemen dus, dat nu veel meer gericht is op de klankspectra van die geluiden. Dat brengt ook een andere manier van componeren met zich mee. Om zich op dat gebied bij te scholen heeft ze ondermeer ook nog een stage gevolgd bij Pierre Schaeffer. Omdat er geen mogelijkheden in België waren om deze muziek te leren kennen en te kunnen spelen richtte ze in 1982 de vzw Musiques et Recherches op en de studio Métamorphoses d'Orphée (ondertussen bestaande uit meerdere studio's voorzien van de modernste middelen). Ze doceert nu aan het conservatorium te Mons.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus: Annette Vande Gorne
Zondag 26 april 2009 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Steenweg op Waver 366
1040 Etterbeek (Brussel)

Meer info : www.musiques-recherches.be

Extra :
Annette Vande Gorne op www.electrocd.com en www.arsmusica.be
Cafe sonore : Portret Annette Vande Gorne op www.vpro.nl, 1/10/2003 (met audio)

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Leonard, een bewogen vrijdagochtend in het leven van een leeuw in Vlaanderen

Bart Picqueur Woensdag gaat in Gent 'Leonard, een bewogen vrijdagochtend in het leven van een leeuw in Vlaanderen' in première. 'Leonard' is een kameropera in 1 bedrijf van Bart Picqueur in een regie van Lieven Debrauwer. Uitvoerders zijn het ensemble Arco Baleno, sopraan Françoise Vanhecke en bariton Lieven Termont.

Leonard, leeuw in een kleine privézoo, ziet zijn leven somber in. Een leeuw hoort in de savanne op zebra's te jagen, vindt hij. Wanneer op een dag de uitbater per abuis zijn kooi laat openstaan, ziet Leonard zijn kans. Hij vlucht weg. Dit fait divers zal voorgoed het leven veranderen van Hypoliet, gerenommeerd bedrijfsrevisor, zijn verwende kat Madeleine, zijn ex-vrouw Katy en hun zoon Kevin.

Bart Picqueur studeerde aan het conservatorium te Gent waar hij in 1996 met onderscheiding het diploma behaalde van "Meester in de muziek, optie hafabradirectie", in de klas van Dirk Brossé en in 1997 het diploma " Meester in de muziek, optie klarinet" in de klas van Freddy Arteel. Orkestdirectie studeerde hij bij Fabrice Bollon.
Als componist boekte hij succes met de musicals "Devil's paradise" (1997) en Jan Praet (2000). De eerste originele musical voor harmonieorkest. Verder schreef hij de muziek voor de documentaire "zolang er scheepsbouwers zingen" (1998). De compositie "a froghitters' fantasy", kaapte op de internationale compositiewedstrijd van het EMJ te Neerpelt (be) de publieksprijs weg

Bart Picqueur is bijzonder actief als arrangeur van zowel klassieke als lichte muziek. Hij werkte in deze hoedanigheid onder meer voor Dirk Brossé, het Nationaal orkest van België, het Publiekstheater, het remuze-festival, Hasselt Proms, en tal van blaasorkesten in België en Nederland. Tal van vocalisten werden door deze arrangementen begeleid: o.a. Rob De Nijs, Raymond Van Het Groenewoud, Paul Michiels, Marco Bakker en vele anderen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Leonard. Een bewogen vrijdagochtend in het leven van een leeuw in Vlaanderen (Provinciale Compositieopdracht Oost-Vlaanderen 2007)
Woensdag 29 april 2009 om 20.00 u
Conservatorium - Hogeschool Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info :
Povincie Oost-Vlaanderen - dienst Kunst en Cultuur
W. Wilsonplein 2 - 9000 Gent
tel. 09 267 72 00

Bart Picqueur op www.beriato.com
Arco Baleno : www.arcobaleno.be
Françoise Vanhecke : www.francoisevanhecke.be
Lieven Termont op www.muziekcentrum.be

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gentse Conservatorium zet deuren open

Conservatorium Gent Het einde van het schooljaar komt stilaan in zicht. Traditiegetrouw zetten de Vlaamse Conservatoria in deze periode hun deuren wagenwijd open, en het Gentse Conservatorium bijt daarbij zondag de spits. Met de opendeurdag wil het Departement Muziek en Drama toekomstige studenten en ook het brede publiek bekend maken met alle soorten activiteiten die er worden georganiseerd binnen en buiten de lessen. Zowel in de Campus Hoogpoort als in de Campus Bijloke zijn er de hele dag door open lessen, toonmomenten, optredens en audities. In de Hoogpoort ligt de klemtoon op klassieke muziek, muziektheorie, compositie en instrumentenbouw, Campus Bijloke focust op jazz en pop.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Opendeurdag Koninklijk Conservatorium Gent
Zondag 26 april 2008 van 10.00 u tot 17.00 u

Koninklijk Conservatorium Gent
Campus Hoogpoort
Hoogpoort 64
9000 Gent

Campus Bijloke
J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op cons.hogent.be (onder tab 'Laatste nieuws')

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

23/04/2009

Opendeurdag Concertgebouw in het teken van vriendschap en sterrenkunde

Spectra Ensemble Elk seizoen gooit het Concertgebouw voor één dag de deuren open voor een kijkje achter de schermen. Je maakt kennis met de artiestenloges, de indrukwekkende achterscène onder de theatertoren, de repetitiestudio's en de artiestenfoyer. Ervaren gidsen leiden je tot in de backstageruimtes.
De kleinsten worden daarbij uiteraard niet vergeten. Docenten van vzw kleinVerhaal staan opneuw in voor enkele creatieve workshops en presenteren daarbij onder meer het gloednieuwe Klankatelier XL voor jongeren van 10 tot 16. Met dj-draaitafels wordt een hoogstpersoonlijke geluidscollage gemaakt van klankimpressies in het Concertgebouw. Centraal op deze Opendeurdag staat de Korenmarathon. Geruggensteund door de Vlaamse Erfgoeddag en de Week van de Amateurkunsten, verwelkomt het Concertgebouw amateurkoren in een zes uur durende marathon. Het Spectra Ensemble overvalt je dan weer met schijnbaar toevallige performances in alle hoeken van het Concertgebouw. Zij sluiten de dag af met het boeiende project Sternenrest.

Korenmarathon
Dat de Opendeurdag van het Concertgebouw dit jaar naadloos aansluit bij de Erfgoeddag en het bijbehorende thema 'Uit vriendschap', zal je geweten hebben. Op 26 april organiseert hot Concertgebouw samen met Koor en Stem een vriendschappelijke ontmoeting van diverse koren uit heel Vlaanderen. Tijdens deze korenmarathon worden zowel jeugd- als volwassenenkoren door vooraanstaande musici gecoacht in een boeiende workshop. Bovendien krijgen de koren de unieke gelegenheid hun eigen repertoire te brengen op het Concertgebouwpodium, in een ketting van korte toonmomenten. Dat betekent meteen ook dat je- shhht! - kunt meegenieten van de Concertzaal in volle muzikale actie. De korenmarathon wordt luisterrijk afgesloten met een concert van het 'Jeugdkoor van het Jaar 2008' Cantilene onder leiding van Luc Anthonis. Deie feestelijke happening belooft een warme muzikale ontmoeting te worden van bijna zes uur onafgebroken musiceren, concerteren, luisteren en genieten.

Sternenrest
2009 is het internationale jaar van de sterrenkunde. Vooral de ster HD 129929 is inspiratiebron voor het grootschalige werk Sternenrest voor video, elektrische gitaar, glaspercussie, ensemble en elektronica van Willem Boogman. Centraal staat het Wave Field Synthesis-systeem, liefst 192 boxen die het publiek omringen. Talea en Solo pour deux van spectralist Gérard Grisey bereiden u voor op een wervelende klankervaring.

Het Spectra Ensemble brengt om 18 uur een uitvoering van Sternenrest van Willem Boogman. Voor dit stuk voor elektrische gitaar, glaspercussie, instrumentaal ensemble en elektronica liet de Nederlandse componist zich inspireren door HD129929, een ster waarvan astroseismologe Conny Aerts de trillingsfrequenties onderzocht. Maar liefst 192 luidsprekers (Wave Field Synthesis) omringen het publiek waardoor het zich als het ware binnenin de ster bevindt. Volgens Conny Aerts brengen sterren 'muziek' voort. Geluid blijkt niet alleen een belangrijke rol te spelen in het leven van sterren, rnaar ook bij de vorming van structuren in het universum. Door deze geluiden te analyseren kan men iets te weten komen over het inwendige van sterren en de evolutie van het universum, precies op de manier waarop sonologen de structuur van een toon kunnen blootleggen die anders voor ons verborgen zou zijn gebleven.
In Sternenrest onderneemt Boogman een poging de wetenschappolijke resultaten van astroseismologie, kosmologie en sonologie te integreren in muziek. De weergave van gigantische kosmische processen in muziek en beeld is een belangrijk gegeven in Sternenrest: de elektronische muziek kan met de projectie door het luidsprekersysteem de 'onmetelijkheid' in geluid neerzetten terwijl de akoestische instrumenten de 'menselijke maat' vertegenwoordigen.
Met filosoof Chris Bremmers werd het project vanaf het begin ingebed in een reflectie op het verband tussen leven, wetenschap en kunst. Hij verzorgt de inleiding voor bet concert om 17.15 u.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Opendeurdag Concertgebouw Brugge
Zondag 26 april 2009 vanaf 10.00 u

Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.spectraensemble.com en www.sternenrest.nl

Extra :
Willem Boogman op www.donemus.nl
Gérard Grisey op brahms.ircam.fr en www.arsmusica.be
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com

Elders op Oorgetuige :
Vortex Temporum : een spel met kleuren, 23/03/209
Spectra internationaal met Sternenrest, 14/11/2008

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

American Beauty: een selectie uit de mooiste Amerikaanse liederen

Claron McFadden Geen enkele klassieke compositie heeft zoveel navolging gekend in de populaire muziek als 'Summertime' uit Gershwins opera 'Porgy and Bess'. Het succes van deze aria valt af te meten aan de vele bewerkingen die ze ontlokte aan zowel jazz-, blues- als popmuzikanten. Dit lied mag dus niet ontbreken in 'American Beauty', een selectie die Claron McFadden en pianist Ernst Munneke maken uit de mooiste Amerikaanse liederen. Ze laten zich in hun keuze niet beperken door één muzikaal genre en plaatsen klassieke liedcycli, musicalhits en zelfs Afro-Amerikaanse werkliederen gewoon naast elkaar. Het is een unieke kans om kennis te maken met de 'Hermit Songs' van Samuel Barber, evenals met de 'Twelve Poems of Emily Dickinson', waarmee Aaron Copland een van de mooiste naoorlogse liedcycli afleverde. De Amerikaanse liedcomponist bij uitstek ten slotte, is Richard Rodgers, de man die Broadway van muziek voorzag, en vooral bekend werd met de score voor 'The Sound of Music'.

Programma :
  • S. Barber (1910-1981), The Hermit Songs
  • A. Copland (1900-1990), zes liederen uit 'Twelve Poems of Emily Dickinson' Vier negro spirituals, Motherless Child, Every time I feel the Spirit, Wade in the Water, Lil David Play on your Harp
  • G. Gershwin (1898-1937), uit 'Porgy and Bess', Summertime
  • L. Bernstein (1918-1990) , uit 'Candide', Glitter and be Gay
  • R. Rodgers (1902-1979), Bewitched, My Funny Valentine, My Favorite Things, I enjoy being a girl
Tijd en plaats van het gebeuren :

Claron McFadden & Ernst Munneke : American Beauty
Zaterdag 25 april 2009 om 20.15 u
Handelsbeurs

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be en www.claronmcfadden.com

Extra :
Leonard Bernstein : www.leonardbernstein.com
George Gershwin : www.gershwin.com
Aaron Copland, Samuel Barber en Richard Rodgers op en.wikipedia.org


Elders op Oorgetuige :
Vlaams Radio Koor brengt Amerikaanse koormuziek, 4/03/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

22/04/2009

Nieuwe muziek op vier gitaren : Kalès Guitar Quartet in de Gentse Hot Club Reserva

Dusan Bogdanovic Zaterdagavond brengt het jonge ensemble Kalès Guitar Quartet (Vadim Deprez, Isaac Vanhove, Nele De Gussem en Dries De Porre) in de Hot Club Reserva, een nieuw concertzaaltje in de Jan Breydelstraat in Gent, een concert met werk van Reginald Smith Brindle, Tran Vuong-Thach, Leo Brouwer, Claude-Henry Joubert en Dusan Bogdanovic.

De hedendaagse gitaartraditie in Cuba is onlosmakelijk verbonden met de naam van Leo Brouwer (1939), Cuba's meest veelzijdige en vernieuwende hedendaagse muziekkunstenaar. Brouwers composities worden als klassiek beschouwd in het internationale gitaarrepertoire. Hij is niet alleen een van de meest productieve componisten voor gitaar, maar schreef ook honderden werken voor kamerorkest, symfonieorkest, jazzensembles, film en ballet.
Brouwers muziek situeert zich binnen de avant-garde van de jaren zestig en zeventig. Zijn vroege werken schreef hij in een expressionistische stijl onder invloed van De Falla, Stravinsky en vooral Bartók. Na zijn seriële periode  - een weg die hij insloeg nadat hij kennis hadgemaakt met 'Zeitmasse' van Stockhausen en 'Le Marteau sans Maître' van Boulez -  gebruikte hij als eerste componist in Cuba ook aleatorische elementen in zijn muziek. Een voorbeeld hiervan is Tarantos (1969), geïnspireerd op de gelijknamige open vorm uit de flamenco.
Het oeuvre van Brouwer kenmerkt zich vooral ook door het integreren van klanken en ritmes uit de populaire Cubaanse en Latijns-Amerikaanse muziek in hedendaagse compositietechnieken, die hij laat samensmelten met invloeden van Ives, Cage, Kagel en Xenakis in een geheel eigen stijl.

Reginald Smith Brindle (1917-2003) werd in 1917 geboren in Lancashire en had al vroeg piano-, klarinet- en saxofoonlessen. Ook leerde hij gitaar spelen. Zijn ouders zaten echter dwars en zorgden ervoor dat hij architectuur ging studeren. Tijdens zijn studie werd hij enthousiast voor Jazz en hij ging professioneel saxofoon spelen. In 1937 ontdekte hij na een orgelconcert dat hij wilde componeren. Zijn debuut was dan ook een orgelwerk.
Hij studeerde in Engeland, Wales en in Italië bij Donatoni en Dallapiccola. Smith Brindle bleef zijn hele leven actief. In 1989 voltooide hij zijn Tweede Symfonie, Veni Creator, en hij bleef ook veel gitaarmuziek componeren. Pas vier jaar geleden, op zijn 82e, stopte hij met componeren.
Smith Brindle heeft ook enkele invloedrijke boeken geschreven, zoals Serial Composition (1966), Contemporary Percussion (1970), The New Music (1975) en Musical Composition (1986).

In het laatste deel hoor je zelden uitgevoerde muziek uit de Balkan, met composities van Dusan Bogdanovic. Ondanks het strenge ritme van de muziek laat deze componist ruimte voor improvisatie: een kans die de gitaristen niet laat liggen.

Programma :
  • Reginald Smith Brindle (1917 - 2003), Concerto de Angelis
  • Tran Vuong-Thach, Quatuor pour quatre guitares
  • Leo Brouwer (1939), Paysage Cubano con Iluvia
  • Leo Brouwer, Acerca del cielo
  • Dusan Bogdanovic (1955), Codex XV323A
  • Dusan Bogdanovic, Introduction and Dance
  • e.a.
Tijd en plaats van het gebeuren :

Kalès Guitar Quartet : Nieuwe gitaarmuziek
Zaterdag 25 april 2009 om 20.00 u

Hot Club Reserva
Jan Breydelstraat 32
9000 Gent

Gratis toegang

Meer info : www.hotclubdegand.be en www.kalesguitarquartet.be

Extra :
Dusan Bogdanovic : www.dusanbogdanovic.com
Reginald Smith Brindle : www.musicweb-international.com
Obituary : Reginald Smith Brindle. British composer, best known for his guitar works, Guy Rickards in The Guardian, 29/10/2003
The music of Reginald Smith Brindle, Gerald Larner op www.jstor.org, 1971
Claude-Henry Joubert op www.edrmartin.com
Claude-Henry Joubert, un compositeur atypique op ceret2007.blogspot.com, 19/07/2007

Video : Bekijk alvast deze uitvoering van Leo Brouwers 'Paysage Cubano con Iluvia' (Youtube, 20/11/2007, 7'01")



Meer van Leo Brouwer, Dusan Bogdanovic, Claude-Henry Joubert en Reginald Smith Brindle op Youtube

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Bl!ndman gaat aan de slag op de tonen van Maximalist!

Maximalist : Peter Vermeersch & Eric Sleichim Vrijdag gaat Bl!ndman aan de slag met twee piano's en een batterij percussie-instrumenten op de tonen van Maximalist!, het ensemble dat mee aan de wieg stond van Rosas en Ultima Vez.

Brussel, begin van de jaren tachtig: beroering, een eigenzinnige gespannen toestand, aantrekkingskracht voor radicale tabula rasa-esthetiek,... dit is de voedingsbodem waaruit een generatie kunstenaars opstaat die vastberaden is om met een schone lei te beginnen. In de dansscène begint men al te spreken van de Belgische stroming, de muzikale zijde daarvan vindt zijn harde kern in een groep muzikanten-componisten: Maximalist!.

Bl!ndman, zoekt al twintig jaar ongeremd naar grensverleggende mogelijkheden. Dit startte vijfentwintig jaar geleden met de oprichting van Maximalist!, een groep die een wonderlijk speelveld creëerde waarin alle muziektendensen een esthetische vrijheid herwonnen, die kracht en poëzie verenigden. Toen kwam Bl!ndman, een laboratorium voor klankexperiment en een ontmoetingsplaats voor alle kunstdisciplines. Bl!ndman werpt met Max!mal Bl!ndman een symbolische terugblik op Maximalist!, die horde jonge leeuwen die hun muziek met een rockattitude op de internationale podia wierp.

Thierry De Mey & Peter Vermeersch, Contre Six (1984) - 2 piano's, saxofoonkwartet en 'loop'
Een eindeloos herhaald, ritmisch motief in zes tellen omkadert de nu eens sobere en brutale, dan weer wispelturige en overstelpende ontwikkeling van de verschillende tooncombinaties: de instrumenten sluiten zich bij andere ritmische pulsaties aan (5,7, enz.) en staan in conflict met het door de machine herhaalde metrum, vanwaar de titel Contre six.

Walter Hus, Five to Five (1984) - 2 piano's en saxofoonkwartet
Five to Five is één van Hus' belangrijkste werken uit deze periode, oorspronkelijk geschreven voor een Yamamoto-modeshow in Brussel. Dit werk staat duidelijk in het teken van de minimalistische invloeden van Maximalist!. Herkenbaar zijn vooral de minimalistische procédés (shifting e.d.). Op typerende wijze wordt dit idioom echter aangevuld door Hus' dramatiek, hetgeen tegelijkertijd ook een tegenstelling inhoudt tegenover het 'traditionele' minimalisme.

Thierry De Mey, Musique de Tables (1987) - percussietrio
Deze compositie voor drie paar handen op drie tafels, onderzoekt de relatie tussen muziek en beweging. Met dit werk tast De Mey als het ware de grenzen af tussen muziek en de beweging die deze muziek produceert en hoorbaar maakt. De posities van de handen en de bewegende figuren zijn een soort vormentaal die men kan vergelijken met een danschoreografie, met dit verschil dat hier het beeldende aspect inherent is aan het muzikale en omgekeerd.

Peter Vermeersch, Scrum (1985) - solo voor tenorsaxofoon
In het rugby verwijst deze term naar de worsteling, het onbestemde en verwarde ogenblik waarop de twee ploegen met de schouders tegen elkaar gaan staan. Twee krachten die zich in tegenovergestelde richtingen uiten, heffen elkaar op: metaforische titel voor een stuk waarin de verschillende stemmen in één instrument met elkaar wedijveren.

Thierry De Mey, Balatum (1984) - spiegels, schuim, bass, cowbells, pianokader, steel drum, metalen staven en wood blocks
Dit werk werd geschreven voor de eerste choreografie van Michèle-Anne De Mey. Het instrumentarium is volkomen nieuw (pianokader, staal, spiegels, enz.) voor deze opbouw/afbouw van geometrische motieven die aan elkaar geketend zijn en in de vorm van vlechten in elkaar schuiven: een ludieke puzzel van voortdurend bewegende vormen.

Thierry De Mey & Peter Vermeersch, Habanera (1983) - 2 piano's en saxofoonkwartet
Dit stuk werd geschreven voor de finale van de choreografie 'Rosas danst Rosas' van Anne Teresa De Keersmaeker en luidt het begin van de samenwerking van Thierry De Mey met deze choreografe in. Het ritmische motief van de Habanera wordt er uit elkaar gehaald en in de vorm van een eigenzinnig ostinato voorgesteld in progressieve verschuivingen waarop verschillende compositieprocedures (accumulatie, canon, hoquetus, interpolatie, enz.) aansluiten. De meedogenloze nauwgezetheid van de muzikale vormen moet, als een ware structurele muur, dienst doen als springplank voor het fysieke engagement van de vertolkers.

Programma :
  • Thierry De Mey & Peter Vermeersch, Contre Six (1984)
  • Walter Hus, Five to Five (1984)
  • Thierry De Mey, Musique de Tables (1987)
  • Peter Vermeersch, Scrum (1985)
  • Thierry De Mey, Balatum (1984)
  • Thierry De Mey & Peter Vermeersch, Habanera (1983)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Max!mal Bl!ndman
Vrijdag 24 april 2009 om 20.15 u
CC De Werft

Werft 32
2240 Geel

Meer info : www.dewerft.be en www.blindman.be

Extra :
Thierry De Mey op www.muziekcentrum.be
Peter Vermeersch : www.fes.be en www.matrix-new-music.be
Walter Hus : www.walterhus.org en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Twintig jaar BL!NDMAN : een wervelend verjaardagsfeest, 5/02/2008
River of Donkeys : interview met Walter Hus, 22/02/2007

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Dies Irae & Lux Aeterna : spannende confrontatie tussen de dag des oordeels en het eeuwige licht

Bo Holten Op zoek naar muzikale visioenen van vroeger en nu. Uitgangspunt voor dit concert zijn twee mysterieuze teksten uit de requiemmis, het Dies Irae  en het  Lux Aeterna. Een spannende confrontatie tussen de dag des oordeels en het eeuwige licht. Op het programma : muziek van Bo Holten, Alain De Ley, Orlandus Lassus, Luca Marenzio, Francisco Guerrero, Sebastian de Vivanco en Gabrieli.

De componist en dirigent Bo Holten (1948) staat zowel in Denemarken als ver daarbuiten bekend als een veelzijdig musicus. Hij verwierf internationale erkenning door zijn pionierswerk in het herontdekken van vele vergeten polyfonisten uit de Renaissance. Zijn handelsmerk voor de uitvoering ervan was het combineren van de traditionele “koele” toon van de vocale polyfonie met een warmere, meer transparante, Scandinavische klank.

Als componist is Bo Holten wijd en zijd bekend om zowel zijn instrumentale als zijn vocale muziek. Tegelijkertijd werd hij in het hedendaagse muziekmilieu vaak als zeer provocerend beschouwd door zijn verzet tegen veel van de moderne stromingen van de tweede helft van de 20ste eeuw. Met het door hem opgerichte vocale ensemble Ars Nova, heeft hij nochtans een grote inspanning gedaan om een groot deel van het modernistische repertoire uit te voeren. Hij kwam echter, teleurgesteld, tot de conclusie dat enkel Ligeti's muziek blijvende kwaliteiten heeft die het loutere experiment overstijgen.

Alain De Ley zong van 1973 tot 1976 bij het Antwerpse Kathedraalkoor. Hij studeerde in 1979 af aan de Kunsthumaniora Antwerpen, afdeling muziek met specialisaties fluit en piano. Daarna studeerde hij notenleer, harmonie, en muziekgeschiedenis aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium in Antwerpen tot 1983. Later volgde hij nog contrapunt en compositie bij de componist Alain Craens. Sinds kort is hij bibliotecaris van het Vlaams Radio Orkest en Koor.

Programma :
  • Luca Marenzio, Lamentabatur Jacob
  • Orlandus Lassus, Aurora lucis rutilat
  • Francisco Guerrero, Duo Seraphim
  • Sebastian de Vivanco, Canticum Canticorum
  • Gabrieli, te bepalen
  • Bo Holten, In Nomine
  • Alain De Ley, Opdrachtwerk Festival van Vlaanderen 
Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlaams Radio Koor: Dies Irae et Lux Aeterna
Vrijdag 24 april 2009 om 20.15 u
Sint-Romboutskathedraal Mechelen


Meer info : www.festival.be en www.vlaamsradiokoor.be

Extra :
Bo Holten op www.vlaamsradiokoor.be
Alain De Ley : www.alaindeley.com (met audio) en www.polyfoon.be

Elders op Oorgetuige :
Lente brengt nieuw leven in het muzikale landschap in Mechelen, 14/04/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/04/2009

Jan Van Hoeke en Pieter Dhoore vermengen oud en nieuw in de Muze van Meise

Jan Van Hoeke en Pieter Dhoore Een blokfluit-pianoduo dat al elf jaar bestaat. De muzikanten vermengen graag oud en nieuw: barokmuziek en hedendaagse composities, werken van gevestigde oude meesters naast Vlaamse toondichters die een experiment niet schuwen. Een spannend concert dat over en weer slingert tussen vertrouwde vormen en verbazing over onmetelijke muzikale mogelijkheden.

Janpieter Biesemans (1939) droeg Kapriolen op aan Jan Van Hoecke en Pieter Dhoore. Het is een werk voor altblokfluit, basblokfluit, tenorblokfluit, sopraninoblokfluit en piano. Het werk is opgebouwd vanuit een thema op de letters van de naam Jan Van Hoecke. Dit naamthema komt herhaaldelijk terug, zij het in verschillende vormen, variaties en transposities. Zo verschijnt het thema in spiegelbeeld, worden diminuties/augmentaties toegepast en wijzigen de afstanden geregeld om een andere sfeer weer te geven. Het werk is doorspekt met avant-gardistische technieken op de blokfluit, zoals de fujara-techniek (cascade van natuurlijke boventonen), de suone con voce-techniek (het tegelijkertijd spelen en zingen), het sputare-effect (het spuwen van lucht) en de flatterzunge (fladderende tong).
Er is ook geregeld een vluchtig 'ritmisch leitmotiv' te horen, waarmee het stuk ingezet wordt in de blokfluit. De pianist gaat dat imiteren, vervolgens gaat de blokfluit het naamthema spelen en zijn technisch kunnen demonstreren, waarop de piano dan weer een antwoord geeft.
Ondanks de moderne technieken en (tedere) dissonanten, baadt het geheel in een vrij traditioneel, romantisch karakter. Ook wordt er ondermeer gebruik gemaakt van oude kerkmodi. De invloed van Bach, Debussy en Ravel is duidelijk te horen, maar ook die van Schönberg en zijn Sprechstimme, is hier herkenbaar, vooral in de blokfluit.
Janpieter Biesemans zette veel van zijn composities op als 'muzikale brieven', wat ook de naammotieven in zijn werken verklaart. Eskapaden is opgedragen aan Pieter Dhoore, wiens naam werd gebruikt voor de hoofdthema's van het stuk. Net zoals bij Kapriolen gaat hij de thema's variëren door allerhande compositietechnieken toe te passen. De letterbenaming wordt toegepast op diatonische, chromatische en oktotonische notenreeksen.

Luc Brewaeys (1959) studeerde compositie bij André Laporte in Brussel, bij Franco Donatoni in Siena (Italië) en bij Brian Ferneyhough in Darmstadt (Duitsland). Van 1980 tot 1984 had hij regelmatige contacten met Iannis Xenakis in Parijs. Zijn composities worden gekenmerkt door een solide klankconstructie en door vreemde geluidseffecten. Les Méandres de la Mémoire bestaat uit vijf delen. Prelude-A-Interlude-B-Finale. In de prelude kronkelen de melodieën van de sopraanblokfluit en de piano zoals meanders door elkaar. Zowel het A als het B deel, bestaan uit gecontroleerd aleatorisme, waarbij de blokfluit- en pianopartij los komen te staan van elkaar. In het A gedeelte legt de piano een dromerig klanktapijt, waarboven de altblokfluit zich nu eens liefelijk, dan weer furieus beweegt. De Interlude wordt gekleurd a.d.h.v. kwarttonen en multiphonics. Geleidelijk aan verzoenen de piano en de tenorblokfluit zich, om uiteindelijk in het B gedeelte over te gaan, waar de basblokfluit en de piano in een heftige discussie treden. In de Finale wordt eventjes terug gekeerd naar de tenorblokfluit, waarna uiteindelijk de sopraan- en altblokfluit tegelijkertijd hun laatste bochten maken.

Ann Eysermans (1980) is contrabassiste en componiste. Ze studeerde eerst klassiek en vervolgens jazz aan het conservatorium van Brussel. Momenteel is ze assistente voor het onderzoeksproject "Messiaen weerspiegeld" (een project van het Conservatorium van Brussel in samenwerking met de VUB). Als componiste schrijft Ann zowel jazz als hedendaagse klassieke muziek.
Acta atekaa met eend is een grafische partituur, geschreven voor piano, blokfluit en water. De muzikanten moeten hun fantasie laten werken om de tekentjes, symbooltjes en termen om te zetten in muziek. Jan Van Hoecke experimenteert al enige jaren met het gebruik van blokfluiten in combinatie met water.

Programma :
  • Antonio Vivaldi, Concerto in d 'L'Estro Armonico'
  • Janpieter Biesemans, Kapriolen - opus 117/2006
  • Johannes Brahms, Hongaarse Dans Nr 5
  • Luc Brewaeys, Les Méandres de la Mémoire (1997)
  • Janpieter Biesemans, Eskapaden - opus 125/2007 - pianosolo
  • Anoniem, Hevenu Shalom Alechem
  • Ann Eysermans, Acta Atekaa en Eend (2007) voor piano, blokfluit & water
  • Vittorio Monti, Csárdás
Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Van Hoeke & Pieter Dhoore
Zondag 26 april 2009 om 11.00 u
De Muze van Meise

Brusselsestweg 69
1860 Meise

Meer info : www.demuzevanmeise.be

Extra :
Jan Van Hoecke : www.janvanhoecke.com (met de audio Ann Eysermans' Acta atekaa met eend en leuke videofragmentjes, met o.a. Jan als slangenbezweerder)
Pieter Dhoore : users.skynet.be/pieterweb
Janpieter Biesemans en Luc Brewaeys op www.matrix-new-music.be
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com

Elders op Oorgetuige :
Blokfluit oubollig ? Dan heb je het duo Jan Van Hoecke - Pieter Dhoore nog niet aan het werk gezien, 27/05/2008

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook