21/05/2009

Piet Van Bockstal, Fred Frith, Daan Vandewalle & Géry Cambier in de Bijloke

Piet Van Bockstal Na een ongewone uitstap met Jef Neve en een wervelende performance met Louis Sclavis vervolledigt hoboïst Piet Van Bockstal zijn improvisatorisch drieluik in Muziekcentrum De Bijloke met wat nu reeds een heel bijzondere avond belooft te worden. Niemand minder dan muzikale duizendpoot gitarist Fred Frith wordt naar Gent gehaald en samen met partner in crime pianist Daan Vandewalle en gedreven Ictus-bassist Géry Cambier wordt het een 'elektrisch' concert. Eigen composities, snoeiharde ritmes, distortion en feedback geven een eigen gezicht aan impro ...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Piet Van Bockstal, Fred Frith, Daan Vandewalle & Géry Cambier
Woensdag 27 mei 2009 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke
- Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be

Piet Van Bockstal op www.ictus.be en www.muziekcentrum.be
Fred Frith : www.fredfrith.com en nl.wikipedia.org
Daan Vandewalle : www.daanvandewalle.com
Géry Cambier op www.ictus.be

Elders op Oorgetuige :
Piet van Bockstal & Yutaka Oya in Logos, 16/05/2009
Piet Van Bockstal & Louis Sclavis in Brussel en Mechelen, 21/04/2009
Jef Neve & Piet Van Bockstal : een onverwacht en intimistisch kamermuziekduo, 27/03/2009

07:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/05/2009

Bowed Piano Ensemble : een niet te missen unicum

Bowed Piano Ensemble Op het podium staat een grote open Steinway, met daaromheen een tiental uitvoerders. Zonder ook maar één toets aan te raken, halen ze met een vlekkeloze coördinatie de meest etherische klanken uit hun instrument. Stephen Scotts legendarische Bowed Piano Ensemble is een niet te missen unicum: op hun voorstellingen komt men vaak ogen en oren te kort.

Het Bowed Piano Ensemble, een geheel van tien muzikanten dat de snaren van één vleugelpiano bespeelt, werd in 1977 opgericht door componist en bezieler Stephen Scott.  Hun techniek is vrij simpel: een geopende piano wordt bespeeld door de haren van een strijkstok tussen de snaren te wurmen en die dan aan te strijken waardoor het timbre van een strijkinstrument ontstaat. Dat wordt dan gecombineerd met het hele arsenaal aan extended - en inside - piano techniques. Scott hoorde voor het eerst een aangehouden pianoklank in de muziek van Curtis Smith, een pianist-componist uit Michigan. In sommige van diens stukken uit de jaren '70 moest de pianist nylon visdraad onder de snaren doortrekken om een orgelachtig geluid te produceren. Dat inspireerde Scott en hij ontwikkelde zijn eigen soft bow; een 'zachte boog' die bestaat uit verscheidene nylondraadjes die met kolofaan ingestreken zijn en aan de uiteinden zijn samengebonden op een kartonnetje met een kleurcode.

Wanneer een groot aantal van deze 'soft bows' tezelfdertijd door verschillende spelers onder de snaren door wordt getrokken, ontstaan er aangehouden, resonerende akkoorden. De spelers kunnen ook na elkaar verschillende snaren laten klinken (om zo een melodielijn te vormen zoals bij het bespelen van handklokken, ook wel change ringing genaamd). De groep speelt het klaar om de piano nu eens als een asthmatische accordeon, een gonzend en vibrerend strijkorkest dan wel als een ritmisch getokkelde harpsnaar te doen klinken. Wat, naast de etherische timbres op dit concert evenzeer zal ontroeren, is het vlekkeloze samenspel en de discipline die het ensemble aan de dag legt. De afgelopen jaren waren ze al vaker en telkens met groot succes te gast bij Logos. Wie ten volle van hun choreografie wil genieten, kan best plaatsnemen op het balkon van de concertzaal.

New York Drones (2006) werd speciaal voor Steve Reichs zeventigste verjaardag geschreven. Het is eigenlijk een dronestuk voor inside piano waarin (toch wat ongebruikelijk in de repetitieve of drone - scene) vrij veel melodische ontwikeling, modulaties  en maat - en tempowisselingen voorkomen.

Vocalise on 'In a Silent Way' (2001) is gebaseerd op een tekstloze melodie van jazzpianist Joe Zawinul. In de openingssectie zingt de sopraan een rustige, a-metrische vokalise van die melodie, begeleid door drones en aangehouden akkoorden van het ensemble, maar al snel worden deze functies omgewisseld, wanneer het ensemble de melodie overneemt en de sopraan hen begeleidt. Als de melodie voor de derde maal weerklinkt, speelt het ensemble daar een polyritmische diskant van getokkelde snaren tegen, in de maat van 12 / 8.

Excerpts from Paisajes Audibles / Sounding Landscapes (2002), geschreven in opdracht van het Other Minds Festival, is een driedelige liedcyclus gebaseerd op landschapsimpressies die Scott opdeed tijdens een verblijf in Lanzarote, het meest oostelijke van de Canarische eilanden. Hij maakte er kennis met de schilder - fotograaf Ildefonso Aguilar, die het eiland in een reeks evocatieve, sfeervolle beelden (Paisajes Audibles) vastlegde. Scott componeerde er al even sfeervolle muziek bij, op tekstfragmenten van auteurs als Plato, Federico Garcia Lorca en Agustín Espinosa  die op hun beurt allen over de relatie mens - omgeving schreven en hoe die elkaar beïnvloeden.

Aurora Ficta (2008) is Scotts meest recente werk voor het Bowed Piano Ensemble. Het is eigenlijk een symfonisch gedicht dat een bijzonder kosmologisch fenomeen beschrijft dat bij primitieve volkeren bekend stond als 'false dawn'. Deze 'schijnzonsopgang' ontstaat wanneer licht van de opkomende zon reflecteert op minuscule partikels kosmisch stof. Voor het tekstmateriaal ging Scott ditmaal te leen bij Rubaiyat Of Omar Khayyam (ca 1120), een perzisch middeleeuws dichter die het fenomeen indertijd in 200 kwatrijnen optekende.

Programma :
  • New York Drones (2006)
  • Vocalise on 'In a Silent Way' (2001)
  • Excerpts from 'Paisajes Audibles / Sounding Landscapes' (2002)
    1 - Entrada
    2 - Sólo Queda el Desierto
    3 - La Guitarra
  • Aurora Ficta (2008)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Bowed Piano Ensemble
Maandag 25 mei 2009 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Bekijk alvast Stephen Scotts 'Entrada' uit 'Paisajes Audibles / Sounding Landscapes'



En meer van het Bowed Piano Ensemble op Youtube

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

19/05/2009

Vierde editie van Operadagen Rotterdam gaat confrontaties niet uit de weg

Operadagen Rotterdam De vierde editie van Operadagen Rotterdam, van 22 t/m 31 mei, staat in het teken van 'Confrontations'. Confrontaties tussen muziekstijlen, tussen gemeenschappen, tussen noord en zuid, oost en west, tussen geliefden. Confrontaties die leiden tot een creatief proces waaruit nieuwe kunstwerken ontstaan. Rond dit thema presenteert Operadagen Rotterdam grote internationale producties, jonge talenten, opera en muziektheater op de bekende Rotterdamse podia en op onverwachte locaties. De Rotterdamse Schouwburg is tien dagen lang het kloppend festivalhart met dagelijks kleine voorstellingen, inleidingen en nagesprekken.

Oost is West / West is Oost
Operadagen Rotterdam presenteert met trots opera uit oost en west. De relatie tussen deze twee werelden loopt als een rode draad door het programma. Hoe kijken Oosterse kunstenaars naar het Westen en omgekeerd ? Tijdens de officiële opening van het festival op zaterdag 23 mei geeft Dichter des Vaderslands Ramsey Nasr zijn visie op schijnbaar tegengestelde culturen. Daarna opent de Chinese regisseur Danny Yung het festival met zijn versie van Tears of Barren Hill. Hij bewerkte de opera uit 1929 en voegde er multimedia en moderne theaterconcepten aan toe. In de hoofdrollen schitteren Lan Tian en Dong Hongsong van de Beijing Opera en de befaamde Chinese operazangers Shi Xiaomei, die voor het eerst in een vrouwenrol te zien is.

Een bijzondere primeur is de Nederlandse première van House of the Sleeping Beauties met muziek van Kris Defoort, in regie van Guy Cassiers. Het duo maakte eerder samen de succesvolle opera The Woman Who Walked Into Doors voor het RO Theater. House of the Sleeping Beauties is gebaseerd op het boek De Schone Slaapsters van de Japanse schrijver en Nobelprijswinnaar Yasunari Kawabata. De hoofdpersoon bezoekt hierin een wonderlijk bordeel waar oude mannen zich vleien tegen de verdoofde lichamen van slapende jonge meisjes. Operadagen Rotterdam coproduceert deze productie.
Tijdens het festival presenteert het festival de wereldpremière van een Byzantijns sprookje over een verboden liefde, Dâr ül Love. De Turkse schrijver Murat Ipek (Istanbul, 1969) schreef een solo voor countertenor Nuri Harun Ates over het in de Turkse wereld 'tricky' onderwerp van de liefde van een man voor een man. De voorstelling is een coproductie van Operadagen Rotterdam met Garajistanbul.
De Chinese cultuur is ook in Rotterdam aanwezig, bijvoorbeeld in Chinees cultureel centrum Wah Fook Wui. Met veel plezier toont dit ontmoetingscentrum zijn verrassingen aan het publiek, zoals de drie Kantonese operagezelschappen die de stad kent. Vier dagen lang krijgt de bezoeker iedere middag de unieke gelegenheid om een korte Kantonese Opera bij te wonen. Wah Fook Wui is tevens het podium voor musici Peter Jacquemyn en Eric Thielemans met hun project Chinamen Plan # 1, een geïmproviseerde opera. Operadagen Rotterdam heeft de primeur met deze preview.

Liefde / Offer
Confrontaties tussen geliefden is een tweede rode draad in het programma. Tijdens het festival gaat Ophelia van de Rotterdamse operamakers Onafhankelijk Toneel / Opera O.T. in première. De getalenteerde jonge mezzosopraan Cora Burggraaf vertolkt Hamlets geliefde, die haar grip op de werkelijkheid verliest als ze door hem verstoten wordt. Ophelia wordt gevuld met onder meer liedteksten van Strauss, Berlioz, Chausson, Brahms en nieuw geschreven tekstmateriaal van Bernlef.
Studio Minailo maakte in samenwerking met Slagwerkgroep Den Haag een voorstelling rond een door haat verteerde Elektra, met in de hoofdrol Roswitha Bergmann. Sopraan Anne Cambier kruipt in de huid van koningin Marie-Antoinette en zingt de 18de eeuwse liederen alsof ze vandaag zijn geschreven.
Ook Assepoester, een operabewerking van Jeugdtheater Hofplein, past in dit thema. Daarnaast is tijdens het festival voor het eerst de beroemde Stanislavsky Opera Company uit Moskou in Nederland te zien. In het Nieuwe Luxor speelt dit legendarische gezelschap Madama Butterfly van Puccini, een voorstelling die de zowel het thema geliefden als de confrontatie tussen oost en west in zich verenigt.

Jong / Goed
Naast uitvoeringen van klassieke stukken en traditionele opera's biedt Operadagen Rotterdam ook ruimte aan nieuwe geluiden en eigentijdse producties zoals experimenteel muziektheater. In coproductie met Nieuw West en Productiehuis Rotterdam breng Wilco het verrassende muziektheaterstuk Diepvlees, een afluisteropera voor vier zachtzingende mannen, twee harpistes en een paar kilometer magnetische band. Deze voorstelling levert een hilarisch beeld op van menselijke lafheid en maatschappelijke gespletenheid.
Kameroperahuis komt met een bewerking van de kameropera La Princesse Jaune uit 1872, die door regisseur Jim Lucassen helemaal naar deze tijd wordt verplaatst. De Nederlandse mangakunsternaar Kornelis (in de originele versie was hij schilder) wordt verliefd op het door hemzelf geschilderde portret van een Japanse prinses. Galeriehoudster Lena, die op hém verliefd is, ziet hij aan voor de keizersdochter. Ze zet alles op alles om hem ervan te overtuigen dat hij van háár houdt, en niet van een onbereikbaar ideaal.
Schrijver en regisseur Stijn Devillé plaatst drie jonge aanklagers van 'de goede kant' tegenover vier oude rotten uit de nazitijd in Hitler is dood. Het kwaad is overwonnen, maar de bittere erfenis die hij nalaat is enorm. Hoe nu verder ? Rudy Trouvé, Geert Waegeman en Gerrit Valckenaers schrijven er muziek bij, die de spanningen op een onderhuids niveau voelbaar maakt, in een balans tussen akoestische instrumenten en elektronica, tussen historische samples en experimentele, Duitse krautrock.

Opera op onverwachte locaties
Operascènes op verrassende locaties, ze zijn inmiddels het handelsmerk van Operadagen Rotterdam. Bezoekers kunnen dit jaar kennismaken met Chinese opera tijdens een wandeling op Katendrecht, hét Chinatown van Rotterdam. De voorstelling Chinees Meisje voert langs drie locaties aan het Deliplein die iets vertellen over verleden, heden en toekomst van Chinezen in Nederland en op De Kaap. Theater Walhalla, familietheater in hartje Katendrecht, is vertrek- en eindpunt van de wandeling en fungeert ook tien dagen lang als Chinees Theehuis.
Tijdens alle edities van het festival zijn de huiskamerconcerten een geslaagd onderdeel gebleken. Ook dit jaar worden tientallen Rotterdammers in de gelegenheid gesteld om een mini-opera aan huis mee te maken. Genoeg stoelen, hapjes en drankjes voor de gasten en bij voorkeur een goedgestemde piano zijn de enige voorwaarden voor deelname.
Dit jaar komt er opnieuw een mee-zing-concert op de Koeweide in de Rotterdamse volkswijk Crooswijk. Verschillende Rotterdamse operakoren zingen samen met een aantal solisten bekende operahits. De Stanislavsky Opera Company zorgt als afsluiter op zondag 31 mei voor spektakel met een groots openluchtconcert in de Veerhaven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Operadagen Rotterdam
Van vrijdag 22 t/m zondag 31 mei 2009
Op verschillende locaties in Rotterdam

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.operarotterdam.nl

13:39 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Handmade living music : nieuwe muzikale lente in de Ham

WoFo Het Hemelvaart- en Pinksterweekend is in aantocht, en dat betekent : Ham Sessions in Gent! Gastheer/saxofonist Michel Mast organiseert al voor de vierde keer op rij de Ham Sessions, een minifestival voor living, handmade music in zijn tuin in de Gentse Ham. Verwacht geen jazz, geen pop, geen rock, ... wel muziek die niet in een hokje te stoppen valt. De bezetting laat een jazzy set verwachten, maar er wordt uit veel meer en verscheidene vaatjes getapt. En er is speciaal voor de gelegenheid een productie op poten gezet met de Kopergietery : de "Moederband" : Madiha Figuigui en Charlotte Vandermeersch bezingen "moeder" samen met WoFo. Met composities en/of arrangementen van o.a. Peter Vermeersch, Tom Wouters, Xavier Verhelst

WoFo - zondag 24 mei om 15.30 u
Orkest in residentie
Mattias Laga (klarinetten) - Michel Mast (tenor sax) - Walter Verschaeren (gitaar) - Xavier Verhelst (composities, bas) - Tom De Wulf (drums)
Cd release 'Tweedt'
WoFo serveert een bruisende cocktail van beeldende composities met veel ruimte voor improvisatie en collectief musiceren. Hun muziek wordt gekruid door hun ervaringen bij Flat Earth Society, Jaune Toujours, Back Back, The Mean Team en hun experimenten met klassieke compositie, de spirit van de vrije improvisatiescène uit de jaren zeventig, de power van rock, de frivoliteit van bossa, de subtiele harmonie van jazz.

Radiokukaorkest - zondag 24 mei om 17.30 u
Kristof Roseeuw (contrabas) - Lode Vercampt (cello) - Tom Wouters (klarinetten, percussie) - Philippe Thuriot (accordeon)

Osama Abdulrasol Quartet - zondag 31 mei om 15.30 u
Osama Abdulrasol (composities, qanun) - Emre Gultekin (saz, zang) - Henk De Laat (contrabas) - Azzedine Jazouli (drums)
(in samenwerking met De Centrale)

De Moederband - zondag 31 mei om 17.30 u
Madiha Figuigui en Charlotte Vandermeersch zingen moederliederen met WoFo
(een coproductie van Ham Sessions / Kopergietery / Jenny)

Crap Squeezer - maandag 1 juni om 15.30 u
Tom Wouters (klarinet, zang) - Filip Wauters (gitaar) - Alan Gevaert (bas) - Frederik Van den Berghe (drums)

Bill Barett & Steven De Bruyn - maandag 1 juni om 17.00 u
(harmonica's)

Les Banquets - maandag 1 juni om 18.00 u
Guido Schiffer (viool) - Bart Maris (trompet, flugelhorn) - Filip Wauters (gitaar) - Alan Gevaert (bas) - Giovanni Barcella (drums )

Ham Sessions 2009
Zondag 24 mei, zondag 31 mei en maandag 1 juni 2009

Ham 12
9000 Gent

Meer info : www.wofo.be en www.myspace.com/wofo

Vrije toegang
De plaatsen zijn echter beperkt (max 40 p), dus graag vooraf een seintje op michel.mast@telenet.be of 0477/47 35 82

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

18/05/2009

Confrontations : een uitdagende muzikale ontmoeting tussen twee culturen

Gert François, Wim Henderickx & Babs Jobo Wat gebeurt er als je een Europese percussionist en een Afrikaanse muzikant op één podium zet? Wim Henderickx zocht het uit in zijn Confrontations. Gert François (slagwerker bij het Vlaamse Radio Orkest) en de Afrikaan Babs-Jobo verzamelen een groep muzikanten en een enorm arsenaal slagwerkinstrumenten rond zich en laten horen wat de confrontatie tussen Europa en Afrika voor hen betekent…

Twee masterdrummers en twee koren met telkens vier percussionisten vermengen notatie en improvisatie. Stille, poëtische momenten wisselen af met opzwepende ritmes en explosies van geluid. Componist Wim Henderickx en meesterpercussionist Gert François musiceren samen met Babs Jobo (Ghana) en enkele Afrikaanse percussionisten.

Wim Wim Henderickx over Confrontations : "Confrontations werd gecomponeerd in opdracht van het Zuiderpershuis (Wereldculturencentrum) in Antwerpen in 2003. In deze compositie wil ik de confrontatie tussen niet-westerse en westerse percussie aangaan. Als inspiratie vertrek ik vanuit o.a.Afrikaanse ritmiek en dans. Het melodisch materiaal is algeleid van de typische Afrikaanse modi.
Twee master-drummers (westerse en niet-westerse) worden begeleid door twee koren van elk 4 percussionisten. Het was voor mij belangrijk om de twee culturen met elkaar in confrontatie te laten treden, maar ook te laten versmelten.
Als instrumentarium maak ik gebruik van typisch Afrikaanse percussie-instrumenten, zoals o.a. djembé, dundun en balafon. Daartegenover staan westerse percussie-instrumenten, zoals marimba, klokkenspel, allerlei trommels,... Bij de creatie in Burkina Faso en in het Zuiderpershuis waren Adama Dramé en Gert François de twee master-drummers. 
Het werk is een vermenging van improvisatie en notatie.  Percussie wordt aangewend om de link te maken tussen westerse en niet-westerse culturen. Na de première heb ik een ingekorte 'Festival'-versie gemaakt van een 30-tal minuten. De originele versie bestaat uit de volgende delen : Prologue - I Oppression - II Suffering - III Revenge - IV Confrontation - V Love - VI Fusion - VII Hope - Epilogue." (*)

Programma :
  • Wim Henderickx, Confrontations
Tijd en plaats van het gebeuren :

Confrontations
Zaterdag 23 mei 2009 om 20.15 u

Oude Mechelse Vleeshalle
Huidevetterstraat 7
2800 Mechelen

Meer info : www.festival.be en www.stadsvisioenen.be

Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com (*) en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Lente brengt nieuw leven in het muzikale landschap in Mechelen, 14/04/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

17/05/2009

Dansations : dans centraal in programma rond Bernd Alois Zimmermann

Bernd Alois Zimmermann Dans staat centraal in dit bonte programma. Oude barokdans, een vlinderend ballet van Balanchine - maar ook de beweeglijke tonen van een jazz-combo en een cello. Op het podium dansen mens en instrument een zinnenprikkelende pas de deux.

De titel 'Dansations' zegt het al: dit concertprogramma draait om dans.  Bij Webern is het een populaire Barokdans die als uitgangspunt dient voor een modernistische 'Passacaglia'. Bij Stravinsky klinkt een wervelende balletversie van 'Le chant du Rossignol', die in de choreografie van de talentvolle Balanchine zijn grootste succes kende. Mahlers 'Tiende Symfonie' verwijst niet onmiddellijk naar een specifieke dansvorm, maar kan met wat verbeelding als een profetische 'danse macabre' worden geïnterpreteerd. En tenslotte is er Zimmermanns 'Celloconcerto en forme de pas de trois', een letterlijke interpretatie van de klassieke balletvorm 'pas de trois', en tegelijkertijd een vertaling van zijn passie voor jazz en ritme. Want Zimmermann koesterde een liefde voor het combineren van verschillende stijlen en genres, waarmee zijn voorgangers al succes verwierven. Juist hier schuilt de tweede rode draad van dit concert, want net Mahler, Stravinsky en Webern waren Zimmermanns grote inspiratiebron en bezorgden hem dus onrechtstreeks een zeer bijzondere plaats in de muziekgeschiedenis.

De Duitse componist Bernd Alois Zimmermann (1918 - 1970) is een van de meest fascinerende figuren uit de 20e-eeuwse muziek. De werken die in dit programma zijn Celloconcerto omkaderen, vatten slechts enkele facetten van zijn veelzijdige stijl: de grote romantische traditie van Mahler, de modernistische en heldere schriftuur van Webern en het eigenzinnig recycleren van allerlei elementen uit de muziekgeschiedenis van Stravinsky. Voeg daar nog Zimmermans voorliefde voor collages, jazz en het theatrale bij, en het wordt duidelijk dat deze componist niet onder één hoedje was te vangen. Zijn Celloconcerto is een mooi voorbeeld van die eigenzinnige benadering. Zimmerman schreef het in de vorm van een 'pas de trois' - een klassieke balletvorm - en dat is in deze uitvoering opnieuw letterlijk te nemen.

Hoewel Bernd Aloïs Zimmermann geen uitgebreid repertorium naliet, drukte hij een onuitwisbare stempel op de naoorlogse muziekgeschiedenis van Duitsland. Als jonge componist creëerde hij aanvankelijk in de lijn van Mahler en Stravinsky, maar na de Tweede Wereldoorlog liet hij zich vooral door de strikte componeerstijl van Webern inspireren. Dankzij de Darmstadt School legde de componist zich toe op het Serialisme, dat uiteindelijk als springbord diende voor de Klangkomposition (vanaf 1956), een componeerstijl die focust op klankruimten en toonkleuren. In tegenstelling tot de Darmstadt-school, brak Zimmermann nooit radicaal met de traditie. Op een bijzonder expressionistische manier combineert hij muzikaal materiaal uit verschillende periodes en stijlen, waarbij hij zijn voorkeur voor Barok, jazz en het theatrale niet onder stoelen of banken steekt. Een postmodernist avant-la-lettre, zeg maar.
Zimmermans vijfdelig ‘Concerto pour violoncelle et orchestre en forme de pas de trois’ (1965-1966) is een uitgesproken klankcompositie met heel wat jazz- en balletkenmerken. Zoals de titel al aangeeft, gaat het concerto uit van de klassieke balletvorm 'pas de trois'. Dit is duidelijk hoorbaar in de ritmesecties van de percussie. De cello en het orkest vullen aan met geraffineerde harmonieën afgewisseld met furieuze jazzexplosies. Techniek en timbre van de instrumenten (waaronder enkele ongewone en oude) worden optimaal benut.

Programma :
  • Anton Webern, Passacaglia, opus 1
  • Igor Stravinsky, Le Chant du Rossignol
  • Gustav Mahler, Symfonie N.10, Adagio
  • Bernd Aloïs Zimmermann, Celloconcerto, Pas de trois
Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philarmonic, Arne Deforce & Arco Rens : Dansations
Vrijdag 22 mei 2009 om 20.00 u
(Inleiding door Rudy Tambuyser om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.brusselsphilharmonic.be
--------------------------------
Zaterdag 23 mei 2009 om 20.15 u (Inleiding om 19.30 u )
Flagey - Studio 4
H.-Kruisplein 1050
Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Bernd Alois Zimmermann op www.arsmusica.be, www.schott-music.com en brahms.ircam.fr

Elders op Oorgetuige :
Arne Deforce, Yutaka Oya en Richard Barrett stellen (on)mogelijkheid tot communicatie centraal, 24/10/2008

07:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

16/05/2009

Piet van Bockstal & Yutaka Oya in Logos

Piet van Bockstal & Yutaka Oya Hoboist Piet van Bockstal en pianist Yutaka Oya zijn geen onbekenden op de Nieuwe Muziek-scène in Vlaanderen. Ook in de Logos tetraëder hebben zij al ettelijke memorabele optredens verzorgd. Dit in de loop van een jarenlange samenwerking perfect op elkaar ingespeelde duo brengt, als aanzet voor een nieuwe cd - release, werk van onder meer Kalevi Aho, Keiko Harada en Bram Van Camp.


Bram Van Camp (1980) is altijd gefascineerd geweest door geordend geluid en samenklank: in zijn muziek streeft hij naar een stijl met een intuïtief vertrekpunt, waarvan elke noot toch verklaard kan worden binnen een consequent systeem. Hoewel in de meeste composities sprake is van seriële procedures, houdt hij steeds een muzikaal, organisch klinkend resultaat voor ogen. Het systeem is geen doel op zich, maar wordt aangewend om een natuurlijk klinkende essentie te bereiken. Dat sluit niet uit dat er soms duidelijk invloeden hoorbaar zijn van onder meer Béla Bartók, Igor Stravinski en Alban Berg.

Keiko Harada (1968) is een Japanse componiste die piano, kamermuziek, compositie en directie studeerde aan de Toho Gakuen School of Music in Tokyo. Haar werk viel verscheidene keren in de prijzen en ze kreeg al heel wat opdrachten van gerenommeerde ensembles. De laatste jaren schrijft ze niet langer stukken op zich, maar levert ze de muziek bij dans- , teater- en filmprodukties in Japan en ver daarbuiten. Daarnaast is ze jurylid bij internationale wedstrijden, medeoprichter van Ensemble Manufacture en SOUND GEAR en hoofddocent compositie aan de Toho Gakuen School of Music.

Kalevi Aho (1949) wordt vandaag de dag samen met Einojuhani Rautavaara, Aulis Sallinen, Kaija Saariaho, Magnus Lindberg en Esa-Pekka Salonen erkend als een van belangrijkste (en niet in het minst productieve) Finse componisten van nieuwe muziek. Hij studeerde compositie aan de Sibelius Akademie bij Einojuhani Rautavaara en bij Boris Blacher in Berlijn. Na aanvankelijk muziektheorie te hebben gedoceerd aan de universiteit van Helsinki en aan de Sibelius Academie is hij sinds 1993 als onafhankelijk componist actief. Zijn repertoire bevat voornamelijk grootschalige (orkest)werken waarin niet zelden de invloed en visie van Gustav Mahler weerklinkt. Zijn muziek bedient zich niet van geijkte parameters, maar zet zich voortdurend af tegen de verwachtingen van de doorsnee luisteraar. Dat alles maakt van hem een exemplarisch postmodernist die het archetypische credo van Claude Debussy hanteert: 'Ik neem alle klanken, maar laat diegene weg die mij niet bevallen'.
Met evenveel gemak sombineert hij traditionele vormen en genres met een 20ste-eeuws arsenaal aan speeltechnieken. Door de sterke dialektische spankracht in zijn muziek en zijn grote ervaring met orkesten is Aho dan ook altijd al een gedroomd leverancier van soloconcerto's geweest. Ook zijn talrijke symfonieën zijn rijkelijk bedeeld met uitgebreide instrumentensolo's. Deze Finse kameleon-componist rapsodieert dat het een aard heeft: in zijn indrukwekkend oeuvre is dan ook zowat elk muzikaal genre vertegenwoordigd.

Programma :
  • Tijmen Wehlburg, Beyond the Veil voor hobo, piano en recorded soundfield - creatie (2008)
  • Bram van Camp, Capriccio voor hobo solo (2009)
  • Keiko Harada, uittreksels uit Nach Bach voor piano solo (2004)
  • Kalevi Aho, Sonate voor hobo en piano (1985)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Piet van Bockstal & Yutaka Oya
Vrijdag 22 mei 2009 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Bram Van Camp : www.bramvancamp.com en www.matrix-new-music.be
Keiko Harada op www.otherminds.org
Kalevi Aho op www.fimic.fi, www.fennicagehrman.fi en en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
In light of History : HERMESensemble creëert eerste vioolconcerto van Bram Van Camp, 27/11/2008
20ste eeuwse Japanse muziek in Logos, 18/06/2007

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

15/05/2009

More Mouvements für Lachenmann : een indringende reflectie over de relatie tussen dans en muziek, noot en gebaar

More Mouvements für Lachenmann More Mouvements für Lachenmann is een vervolg op 'Mouvements für Lachenmann', de opgemerkte choreografie van Xavier Le Roy uit 2005. Ook nu weer grijpt hij Lachenmanns musique concrète instrumentale aan voor een indringende reflectie over de relatie tussen dans en muziek, noot en gebaar.

Wat hoor je als de klank uitgeschakeld wordt bij een concert en je toch de bewegingen van de musici ziet? Deze vraag ligt aan de basis van dit gechoreografeerde concert. Xavier Le Roy studeerde moleculaire biologie aan de universiteit van Montpellier. Sinds 1991 werkt hij als performer en choreograaf. Ter ere van de zeventigste verjaardag van de componist Helmut Lachenmann maakte hij 'Mouvements für Lachenmann'. Nu is er het vervolg: 'More Mouvements für Lachenmann'. Door te spelen met zichtbaarheid/onzichtbaarheid, onderzoekt Xavier Le Roy onze muzikale ervaring. Wat we horen is beïnvloed door onze visuele perceptie: we luisteren met onze ogen. De avond bestaat uit twee delen. Het eerste deel, 'Salut für Caudwell', wordt gespeeld door twee duo's gitaristen. Daarop volgt het strijkkwartet 'Gran Torso', dat in juni 2008 in première gaat op het internationaal dansfestival van Montpellier. Het wordt beschouwd als de kern van Lachenmanns esthetica en als een mijlpaal binnen het repertoire.

Tijd en plaats van het gebeuren :

More Mouvements für Lachenmann
Woensdag 20 mei 2009 om 20.00 u
deSingel
- Rode zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.insituproductions.net

Extra :
Helmut Lachenmann op www.arsmusica.be
"De echo van 't saluut. Hedendaagse muziek voor klassieke gitaar. Bartlett, Lachenmann, Shlomowitz, Craenen, Logothetis" (pdf), Tom Pauwels, Thesis voor het Orpheus Instituut

Elders op Oorgetuige :
Portret Henri Pousseur & More mouvements für Lachenmann : dubbele openingsavond van Ars Musica Liège, 16/03/2009
Gradus ad Parnassum : Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole, 2/11/2007

Bekijk alvast dit fragment uit Helmut Lachenmanns 'Salut für Caudwell'



Meer van Helmut Lachenmann op Youtube

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/05/2009

Dust off the Reverb : galm in al haar glorie in de gebouwen van Netwerk Aalst

John Butcher Woensdag laat Netwerk Aalst galm in al haar glorie door het gebouw ronddwalen, dusting off reverb. Zoals het event Form Follows F***tion 2 bekijkt hoe 'galm' een (metaforische) rol speelt in de artistieke praktijk van Yvan Derwéduwé, Slavs and Tatars en Filip Van Dingenen, zet dit festival muzikanten op het programma die de reguliere concertopstelling negeren en die een confrontatie aangaan met een postindustrieel gebouw vol beton, glas en kunst.

John Butcher
De buitenaardse klanken die John Butcher uit zijn saxofoon tovert, worden wereldwijd geroemd. Butcher trad op met Derek Bailey, Fred Frith en Gerry Hemingway en wordt gezien als een coryfee binnen de Engelse improvisatiescene. Op zijn recentste plaat Resonant Spaces ging hij op zoek naar het (eigen) geluid van akoestisch avontuurlijke gebouwen.
Website : www.johnbutcher.org.uk

The Caretaker
De Brit James Kirby (aka V/Vm) maakt vooroorlogse pop, maar dan zoals ze klinkt in de gangen van een psychiatrische kliniek: Lynchiaans. Zijn recentste plaat Persistent Repetition of Phrases speelt met het gegeven geheugen en dompelt je onder in een bad van tijdloosheid, reverb en gekraak. Ongekende nostalgische schoonheid.

Aernoudt Jacobs' Echolocator
De Echolocator bestaat uit een geluidsapparaat, een lasertool en een communicating tracking device. Het toestel werkt volgens het principe van echolocatie: door korte signalen uit te zenden en de echo ervan op te vangen, wordt de ruimte waargenomen - zoals vleermuizen ruimte waarnemen. Elk toestel klinkt verschillend en interageert met andere Echolocators. Een ontdekkingstocht naar de akoestische en architecturale kenmerken van een bepaalde ruimte.

Voor dit concert verzamelde Jacobs een selecte groep geluidskunstenaars rond hem, waaronder Julia Eckhardt, Els Viaene, Mieke Lambrigts, Pauwel De Buck, Jeroen Vandesande, ..
Websites : www.tmrx.org en myspace.com/aernoudtjacobs

Charlemagne Palestine
Deze Amerikaanse componist behoort, samen met o.a. La Monte Young, Terry Riley, Steve Reich, Philip Glass en Phill Niblock tot de eerste generatie componisten die aan de wieg stond van het Amerikaanse minimalisme. Z’n zeer intense concerten lijken vaak op een sjamanistisch ritueel. Voor dit festival belooft hij acoustic vs electronic reverb echo and delay extravaganza en dit samen met Lionel Hubert.
Website : www.charlemagnepalestine.org

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dust off the Reverb
Woensdag 20 mei 2009 om 20.30 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

13/05/2009

Dag in de branding : de jongensjaren van Louis Andriessen

Louis Andriessen De volgende editie van Dag in de branding - op 23 mei - is gewijd aan Nederlands invloedrijkste componist, Louis Andriessen,die dit jaar zeventig wordt. Op initiatief van het Koninklijk Conservatorium Den Haag organiseert Dag in de Branding deze bijzondere editie, gewijd aan werk van Andriessen dat nog nooit eerder of slechts een enkele keer tot klinken kwam. Het betreft hier werk van Louis Andriessen dat hij schreef in de periode van laatste fase van zijn studie op het KC tot aan zijn terugkeer van zijn studie bij Luciano Berio in Italië. Het programma dat 'Jongensjaren' heet, bestaat uit drie verschillende concerten. Het Residentie Orkest brengt twee orkestwerken van Andriessen in première die hij destijds als balletmuziek in gedachten had. Dat is daarom interessant omdat Andriessen zich in de jaren daarna distantieerde van het schrijven voor orkest.
In deze jeugdwerken zijn zijn helden van toen niet ver weg, maar is zijn eigen stem al onmiskenbaar aanwezig. Het orkestprogramma is aangevuld met twee werken van Andriessens leermeester Luciano Berio die zelden te horen waren in Nederland.

In Theater De Regentes brengen ensembles van het KC drie meer conceptuele werken voor ensemble ten gehore. Het abstracte een, twee, een studie in complexe ritmiek die destijds niet goed uit te voeren viel, het theatrale en brutale Spektakel voor improvisatoren en groot ensemble en Sonate opus 2 no.1. Dit werk is een krankzinnige deconstructie van het eerste deel van een Beethoven sonate met dat opusnummer. Deze compositie zal in een werkgroep van de compositieafdeling van het KC worden gereconstrueerd en speelklaar worden gemaakt.

Het derde concert op de avond, in de Nieuwe Kerk, is een boeket van prachtige kleine juweeltjes. Verschillende korte en intieme kamermuziekwerken, vaak voor vrienden geschreven, klinken daar naast zijn Missa ad honorem dei creatoris, die Louis' vader Hendrik Andriessen in gedachte brengt. De avond wordt afgesloten met de Mis van Igor Strawinsky. Studenten van het KC musiceren in dit concert met musici van het Residentie Orkest onder leiding van Sylvain Cambreling.

Het feit dat veel van dit repertoire nog nooit ten gehore is gebracht maakt deze dag extra bijzonder. Er zal een mooi geïllustreerd boek verschijnen dat de jongensjaren van Louis Andriessen tot onderwerp heeft. Ook zijn er plannen om deze concerten te documenteren en later als cd te presenteren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding : Louis Andriessen, Jongensjaren
Zaterdag 23 mei 2009 vanaf 15.00 u

Op verschillende locaties in Den Haag

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.dagindebranding.nl

Extra :
Louis Andriessen op www.donemus.nl en www.boosey.com
Louis Andriessen (1939-) Beeldenstormer op www.musicalifeiten.nl
Oeuvreprijs voor Louis Andriessen op www.nrc.nl, 29/01/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook