06/10/2009

Tussen kunst en wetenschap : gratis lezing over 'Staalhemel' van Christoph De Boeck

Staalhemel In de interactieve installatie Staalhemel wandelt de bezoeker onder een akoestische representatie van de elektrische activiteit van zijn hersenen. In verschuivende ritmes en combinaties tikken en slaan pinnen op verschillende plaatsen op een plafond van 80 stalen platen. Deze patronen worden gestuurd door de hersengolven van een bezoeker die een draagbare EEG scanner op zijn hoofd draagt.

Op woensdag 7 oktober geven Christoph De Boeck en onderzoekers van IMEC een lezing over deze samenwerking. Om het project in een bredere context te plaatsen spreekt David Garcia, een expert op het vlak van cross-overs tussen kunst en wetenschap, over de onderzoeksresultaten van (un)common ground. Hier kwam men tot de conclusie dat verschillende onderzoekssculturen (zoals artistieke en wetenschappelijke) om succesvol te kunnen samenwerken niet zozeer moeten zoeken naar common grounds maar eerder bereid moeten zijn om uncommon grounds te betreden. Voor en na de lezing is de installatie vrij te bezoeken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Staalhemel : lezing IMEC, Christoph De Boeck & David Garcia
Woensdag 7 oktober 2009 om 20.00 u
Kunstencentrum STUK
Naamsestraat 96
Leuven
Gratis toegang

Meer info : www.stuk.be en www.deepblue.be

Elders op Oorgetuige :
Staalhemel : interactieve installatie van Christoph De Boeck, 28/09/2009

18:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Amerikaans en origineel : zelden gehoorde muziek van Charles Ives in Leuven

Charles Ives Ives' 114 songs is een opmerkelijke liedbundel uit de muziekgeschiedenis. Zijn liederen omspannen  zijn hele carrière gaande van jeugdherinneringen, patriottistische gevoelens, een straat in Manhattan,  zijn vader, ... Ives' muziek getuigt van een ontwapenende eerlijkheid.  Het Ives Ensemble én  mezzo Margriet van Reisen hebben internationaal de reputatie de beste Ives-ambassadeurs te zijn. Deze muziek is zelden live te horen.

Charles Ives (1874-1954) was een van de belangrijkse spilfiguren in de ontvoogding van de Amerikaanse kunstmuziek. Ives was wat we zouden kunnen noemen een 'hobbycomponist' (beroepsmatig kwam hij aan de kost als verzekeraar) en de zoon van een fanfareleider. Het eerste is heel belangrijk omdat hij - door het feit dat hij financieel onafhankelijk was - zich niets hoefde aan te trekken van de geldende regels en normen van zijn tijd, noch met de smaak en de wensen van het toenmalige Amerikaanse publiek. Hij kon naar hartelust en in alle vrijheid experimenteren.
Nog voor zijn Europese avantgardistische tijdgenoten experimenteerde hij met polytonaliteit, microtonaliteit, atonaliteit, dodecafonie, toonclusters, polyritmiek, collage- en citaattechnieken - de werken van Ives zitten boordevol citaten, o.a van populaire volksdeuntjes en Amerikaans hymnen (fanfaremuziek dus) - spreiding van orkestgroepen e.d.
Zelfs aan het begin van de 21ste eeuw blijft de muziek van Charles Ives prominent aanwezig in de hedendaagse muziek. Veel componisten met uiteenlopende estethische opvattingen zien het werk van Ives als een belangrijke invloed voor hun eigen muziektaal.

Programma :
  • Charles Ives: Trio, selectie liederen uit 114 Songs, Vioolsonate nr. 2, Sunrise voor zang, viool en piano
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ives Ensemble & Margriet van Reisen : Charles Ives
Donderdag 8 oktober 2009 om 20.30 u
(Inleiding door Michaël Van Hecke om 19.30 u)
Iers College Leuven
Janseniusstraat 1
3000 Leuven

Meer info : www.festival.be, www.ives-ensemble.nl en www.margrietvanreisen.com

Extra :
Charles Ives op www.charlesives.org, www.schirmer.com en Youtube

Elders op Oorgetuige :
Novecento : dynamisch festival met muziek van de 20ste eeuw in Leuven, 19/09/2009

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Romantische en hedendaagse pianomuziek tijdens opendeurdag Concertgebouw Brugge

Concertgebouw Brugge Waar verblijven de artiesten voor het concert? Hoe ziet een loge eruit? Wat gebeurt er zoal in de coulissen van de scène? ... Het Concertgebouw Brugge nodigt jullie uit het allemaal met eigen ogen te komen bekijken! Dit jaar sluit de Opendeurdag aan bij de Dag van de Architectuur op zondag 11 oktober. Centrale gast is architect Paul Robbrecht die samen met Hilde Daem de bouwplannen van het Concertgebouw ontwierp. Paul Robbrecht komt een lezing geven in de Concertzaal, waarna de 'Goudvis'-documentaire van Canvas over het architectenduo Robbrecht & Daem vertoond wordt. Een tweede speciale gast is componist Frank Nuyts, wiens pianosonates door drie jonge pianisten geïnterpreteerd worden, in confrontatie met repertoire van Brahms, Schumann en Janácek.

Programma :

10.30 u : Rondleiding 1

11.00 u : Pianorecital door Elisa Medinilla
Frank Nuyts (1957), Pianosonate nr. 4
Johannes Brahms (1833-1897), Twee rapsodieën opus 79

11.00 u : Rondleiding 2
11.30 u : Rondleiding 3
12.30 u : Rondleiding 4
13.00 u : Rondleiding 5

13.30 u : Pianorecital door Marc Masson
Frank Nuyts, Pianosonate nr. 5
Robert Schumann (1810-1856), Gesänge der Frühe opus 133

13.30 u : Bouwatelier XL door kleinVerhaal
Workshop. Kinderen van 5 tot 7 jaar verkennen alle uithoeken van het gebouw en creëren met kartonnen volumes hun hoogsteigen Concertgebouwsite.

14.00 u : Rondleiding 6

14.30 u : Theateratelier XL door kleinVerhaal
Workshop voor kinderen van 9 tot 10 jaar. Met het Concertgebouw als decor en inspiratiebron voor allerlei scenario’s leren ze improviseren en proeven van het teksttheater.

14.30 u : Lezing door Paul Robbrecht

15.00 u : Documentaire over Robbrecht & Daem
'Goudvis'-documentaire van Canvas over het architectenduo Robbrecht & Daem

15.00 u : Rondleiding 7

16.00 u : Open repetitie van Tetralyre
Jan Michiels en Inge Spinette: piano (Steinway 1875)
Nana Kawamura: viool
Tony Nys: altviool
Geert De Bièvre: cello

16.00 u : Pianorecital door Benjamin Van Esser
Frank Nuyts, Pianosonate nr. 6
Leoš Janácek (1854-1928), Pianosonate, 1. X. 1905

16.00 Klankatelier XL door kleinVerhaal
Workshop. Jongeren van 12 tot 16 jaar gaan aan de slag met vinyl, draaitafel en mengpaneel om een zelfgemaakte geluidscollage tot klinken te brengen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Opendeurdag - Dag van de architectuur in het Concertgebouw Brugge
Zondag 11 oktober 2009 vanaf 10.00 u
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Frank Nuyts : www.hardscore.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Tweemal Frank Nuyts in Leuven en Aalst, 17/09/2009
Frank Nuyts 50 jaar op dreef, 7/07/2007

07:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/10/2009

Enigma Pianokwartet met nieuw werk van Hanne Deneire in Hamme

Hanne Deneire Het Enigma Pianokwartet - opgericht in het najaar van 2005 en het enige op regelmatige en vaste basis werkende pianokwartet van Vlaanderen en België - wil het uithangbord worden voor een repertoire dat lange tijd ten onrechte niet werd uitgevoerd. Intussen hebben ze een repertoire ontwikkeld dat gaat van klassiek, over romantisch tot hedendaags. In 2008 gaf Enigma een  compositieopdracht aan Hanne Deneire.

Hanne Deneire over Dama : Een treinrit kan inspirerend zijn. Zeker als je in het gezelschap verkeert van geestesgenoten. Dimitri (Leue) en ik praatten over zijn laatste reizen. Ik luister geconcentreerd naar het verhaal van de Dogon in Mali. Bij de Dogon houden ze niet één begrafenis, maar twee. De eerste keer wordt er afscheid genomen van je lichaam. Nauwkeurig bergen ze je op tussen de rotsen. Als de tijd rijp is, organiseren ze een kleurrijk feest, je tweede begrafenis, Dama, waar ze nu ook je geest gaan laten overgaan naar de voorouders. Deze parade met maskers en veel tramelan duurt zes dagen. Als buitenstaander is het contrast tussen het leuke en het beangstigende soms niet meer te onderscheiden. Men roept en tiert, men danst en springt rond met zelfgemaakte maskers voor fetisjen en geesten.
Voor ik aan de muziek begon te schrijven, heb ik me grondig geïnformeerd over de Dogon en de Afrikaanse muziekcultuur. Ik heb filmpjes bekeken van Dama en de kenmerken van dit gebeuren tot mij laten komen. Je wordt, of je het nu wil of niet, beïnvloed. De interpretatie is voor ieder individu verschillend aangezien je een uniek mens bent met uw unieke gedachten.
Ik wil als componist geen muziek maken in de stijl van maar ik kan wel een werk schrijven dat iets weergeeft dat al bestaat, geïnspireerd is op.
Er wordt een verhaal vertelt met de muziek. Daarom geen letterlijke story maar er is een boodschap. Hoe je die ontvangt of interpreteert is vrij aan u.

Dama maakt deel uit van het vierluik "Gaandeweg" gebaseerd op de tekst "33 (en onomkeerbaar)" van Dimitri Leue. We maken een reis door India, Mexico, Mali en China. Dama verwijst naar Mali.
"Mijn jaaginstinct is stervende. Dus ik ben stervende. Ik merk pas een dier op als er iemand anders met vingers en stokken ( en geweren) heeft naar gewezen. Een jager beheerst de krachten van de natuur als een tovenaar. Zou er iemand willen komen jagen in mijn hoofd, in mijn buik? Mijn pluimen vallen uit. Mijn pels is grauw en vol donkere plekken. Ik vrees dat mijn vlees te taai is en mijn knoken te broos. Alleen mijn schedel kan nog dienen als trofee. De geit reutelt even onverstaanbaar als de ouderen. Een samenzang van een offerdier en zijn priesters. Het bloed is uitbundig en viert het eeuwige. Mijn bloed, uitbundig, doodt de tijd. Als iemand sterft, wordt zijn lichaam begraven. Zijn geest niet. Die blijft dwalen door het dorp. De maskers dansen de geesten naar de voorouders. Waarom dansen ze nu al vijftien minuten alleen voor mij? Voor wat zien ze mij aan? Ben ik zo transparant? Toebab is blanke, ik ben bleker dan blank. Doorzichtig ben ik. Djelenya. Toebab of niet toebab? Dat ligt op mijn maag." (uit 33 van Dimitri Leue)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Enigma Pianokwartet
Vrijdag 9 oktober 2009 om 20.00 u

Kerk Hamme
Marktplein
9220 Hamme

Meer info : www.enigma-ensemble.com

Hanne Deneire : www.hannedeneire.be en www.matrix-new-music.be

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Helix Duo met werk van Sjostakovitsj, August Deboeck en Robrecht Kessels in Parnassus

Robrecht Kessels Zaterdag brengt het Helix Duo - pianist Alexander Besant en cellist Wouter Vercruysse - in zaal Parnassus in Gent een concer met werk van August Deboeck, Robrecht Kessels en Sjostakovitsj. Alexander Besant en Wouter Vercruysse vonden elkaar in de kamermuziekklas van Marcel Lequeux aan het Stedelijk Conservatorium Kortrijk. Ze behaalden er samen een grootste onderscheiding. Onder de artistieke begeleiding van Filip Rathé (Koninklijk Conservatorium Gent) en Muhiddin D. Demiriz (Conservatoire Royale de Bruxelles) studeerden ze verder. Ze volgden masterclasses kamermuziek bij o.a. Claus-Christian Schuster (het Altenberg Trio Wien). Het duo behaalde zowel in het Brusselse als in het Gentse Conservatorium grote onderscheidingen voor kamermuziek. Het Helix Duo speelde o.a. concerten voor de Handelsbeurs Gent in het kader van het Festival van Vlaanderen, de Rode Pomp en Rosario tijdens het festival Musica Sacra.

Robrecht Kessels is cellist en componeert sinds enkele jaren ook muziek voor theater en dans. Zijn muzikale interesse is zeer breed en hij zoekt momenteel naar een perfecte kruisbestuiving tussen hedendaags klassiek en pop. Daarbij voegt hij telkens een melancholische, contemplatieve toets.

Programma :
  • August Deboeck, Cantilene vor cello en piano
  • August Deboeck, Sonate voor cello en piano
  • Robrecht Kessels, Werk voor sonate en piano (Wereldcreatie)
  • D. Sjostakovitsj, Sonate voor cello en piano op.40
Tijd en plaats van het gebeuren :

Helix Duo : August Deboeck, Robrecht Kessels, Sjostakovitsj
Zaterdag 10 oktober 2009 om 20.00 u
Zaal Parnassus

Oude Houtlei 124
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be

07:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/10/2009

Dag in de Branding: een unieke festivalervaring in Den Haag

Dag in de Branding Met G13 bedoelen we niet een uitbreiding van de groep van acht vooraanstaande industriële staten. Evenmin hebben we het hier over een afkorting voor een of ander mysterieus experiment. Hoewel het woord 'experiment' zeker tot de kernwaarden van G13 wordt gerekend. Nee, met G13 kondigen we de dertiende editie aan van Dag in de Branding, festival voor Nieuwe Muziek. In het culturele hart van Den Haag vindt op zaterdag 10 oktober de eerste editie plaats van het vierde seizoen van festival Dag in de Branding. Deze dag, die diverse elementen uit de Amerikaanse muziek belicht, opent met een wereldpremière van Michael Gordon: Pinball and Grace. Deze obsederende performance wordt uitgevoerd door Club Guy & Roni in samenwerking met Slagwerkgroep Den Haag. Verder in het programma o.a. aandacht voor minimalist John Adams en maximalist Milton Babbitt. Het Pianoduo vertolkt herinneringen aan vervlogen tijden met composities van avant-garde-componist John Cage en Charles Ives, de ware godfather van de Amerikaanse muziek. Het festival besluit met een heuse video-opera van Jacob ter Veldhuis, ook wel de Andy Warhol van de Nederlandse muziek genoemd.
 
Wereldpremière: Michael Gordon's 'Pinball & Grace'

Het startschot voor de dertiende editie van Dag in de Branding wordt gegeven met de wereldpremière van 'Pinball and Grace', een combinatie van performance, livemuziek en dans gepresenteerd door zeven dansers van Club Guy & Roni en zes slagwerkers van Slagwerkgroep Den Haag. Het geheel wordt uitgevoerd volgens de esthetiek van een flipperkast, waarbij de belevingswereld van de toeschouwer wordt bewerkt met spacy geluiden, glinsterende effecten en een opeenstapeling van 'indoctrinerende' ritmes. Dit alles aangestuurd door de muziek van de Amerikaanse componist Michael Gordon. Het zeskoppig ensemble van Slagwerkgroep Den Haag beschikt over een arsenaal van maar liefst zeshonderd instrumenten waarmee vrijwel het gehele oeuvre van de westerse slagwerkcomposities kan worden bespeeld.
Club Guy & Roni_Poetic Disasters op Youtube

Video Opera / Jacob ter Veldhuis presenteert:
TVBOX1 HEARTBREAKERS!
Jacob ter Veldhuis is één van Nederlands succesvolste hedendaagse componisten en wordt ook wel de Andy Warhol van de muziek genoemd. Zijn 'hemelse muziek' ontroert, terwijl de rauwe aardse realiteit er in door sijpelt. Vaak hoor je flarden gesproken woord in zijn werk; altijd stemmen van Amerikaanse bodem, het land dat hem zo fascineert. Audiosamples gecombineerd met beeldfragmenten uit absurde commercials of van bijvoorbeeld verslaafde vrouwen uit de Jerry Springer Show. Een mix van pop, rock, jazz en klassiek, gedetineerden, hoeren, junks en schoonheid en dat alles binnen het medium van de toekomst; weg met de DVD-speler, leve de video-opera!
Trailer TVBOX1 op Youtube

Het Pianoduo speelt het werk van Amerikaanse meesters: John Cage, Charles Ives en Colin McPhee
Het Pianoduo, bestaande uit Gerard Bouwhuis en Cees van Zeeland, vindt zijn wortels in de groep Hoketus - een groep musici die zich tussen 1976 en 1986 gespecialiseerd heeft in de ontwikkeling van nieuwe muziek. Het duo speelt inmiddels meer dan 30 jaar samen met steevast een focus op 'meesterwerken' uit deze eeuw, aangevuld met nieuw werk. Het spel van beide heren heeft op menig luisteraar een onvergetelijke indruk gemaakt. Zo wordt hun stijl en repertoire in de media onder meer omschreven als van een 'internationaal topniveau dat resulteert in een zeldzaam precieze en intense interpretatie van seriële meesterstukken'. Binnen het programma van G13 richt het Pianoduo zich op het spelen van composities van Amerikaanse meesters en zullen zij stukken ten gehore brengen van John Cage, Charles Ives en Colin McPhee.

Ensembles van het Koninklijk Conservatorium spelen: Harrison, Babbitt & Adams
Wat hebben deze drie componisten met elkaar gemeen, meer dan hun Amerikaanse afkomst? Helemaal niets, en juist daarom staan ze gedrieën op een programma. Alle drie staan voor een stijlperiode in de geschiedenis van de Amerikaanse muziek en geven zo in een notendop een overzicht van een halve eeuw componeren in de VS. Tussen 1935 en 1945 schreef John Cage een groot aantal werken voor slagwerkensemble. Lou Harrison schiep in diezelfde periode een vrijwel net zo'n groot oeuvre voor slagwerk, dat hij vaak in samenwerking met Cage uitvoerde. Ze schreven zelfs samen een slagwerkkwartet: Double Music, een vioolconcert, begeleid door vijf slagwerkers op  'ongewone' slagwerkinstrumenten als remtrommels, zinken emmers en zelfs een contrabas. Milton Babbitt koos echter een totaal andere weg. Zijn werk wordt soms wat ontoegankelijk gevonden maar in Arie da Capo weet hij in een streng dodekafonisch idioom toch een bijna dromerige atmosfeer te scheppen. Waar Babbitt zichzelf wel een maximalist noemde, begon John Adams in het idioom van Steve Reichs minimal music. Dat is bijvoorbeeld goed te horen in werken als Shaker Loops en Harmonielehre. Gaandeweg ontwikkelt Adams echter een geheel eigen geluid waarvan o.a. popmuziek, jazz, spirituals, humor en virtuositeit deel uitmaken. In Gnarly Buttons horen we dan ook passages die doen denken aan Stravinsky's Ebony Concerto dat hij voor de legendarische band van Woody Herman schreef, of de nog meer op de bebop geinspireerde Preludes, Fugue and Riffs van Leonard Bernstein.

Dag in de Branding: een unieke festivalervaring
In de afgelopen drie seizoenen heeft festival Dag in de Branding zich weten te profileren met spraakmakende en vooruitstrevende programma's. Vier keer per jaar brengt het festival een ontdekkingsreis van één dag, gevuld met performances van de hedendaagse avant-garde, jazz, dance, pop, klassiek, opera en electronica. Dag in de Branding kent geen uitzonderingen en wijst bij voorbaat muzikale grenzen van de hand. In Dag in de Branding bundelen de belangrijkste spelers in de Haagse culturele scene hun krachten, zoals poppodium Paard van Troje, Theater De Regentes, het Korzo Theater, Theater aan het Spui en het Koninklijk Conservatorium. Met Dag in de Branding ga je de klok rond en ben je een unieke ervaring rijker.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding : G13
Zaterdag 10 oktober 2009 vanaf 15.00 u

Op verschillende locaties in Den Haag

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.dagindebranding.nl

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

The Shouting Fence : groot muzikaal manifest tegen de Palestijnse muur

The Shouting Fence The Shouting Fence is een groot muzikaal manifest tegen de muur in Palestina en bij uitbreiding tegen alle letterlijke en figuurlijke muren die worden opgeworpen uit naam van nationalisme en andere extremismen.

De Britse componisten Orlando Gough en Richard Chew componeerden The Shouting Fence naar aanleiding van een foto in de krant. De foto toonde een Palestijnse vrouw met megafoon in het Syrische dorp Majdal Shams. Dat dorp in de Golan-hoogte werd in 1973 in tweeën gesplitst door een no-go zone. Elke vrijdagavond verzamelen de dorpelingen aan beide zijden van de grens en communiceren met vrienden en familie door nieuwtjes en berichten naar elkaar te schreeuwen.

De meeste liedteksten zijn van twee grote dichters uit de hedendaagse Arabische literatuur, de Palestijn Mahmoud Darwish en de Syriër-Libanees Ahmed Saïd Esber, beter bekend onder zijn pseudoniem Adonis. De muziek mengt oosters en etnisch getinte stukken met elementen uit de musical, de protestliederen en het theater.
Mahmoud Darwish werd in 1942 geboren in al-Birwa, een dorpje in Galilea. In 1948 werd zijn familie samen met honderdduizenden andere Palestijnen verdreven uit zijn geboortestreek. De verbanning van het Palestijnse volk loopt als een rode draad door zijn poëtisch werk. Darwish werd meermaals gevangen genomen en verbleef tijdelijk in diverse landen. Hij is in september 2008 helaas overleden.  Zijn begrafenis werd door duizenden mensen bijgewoond.

Ahmed Saïd Esber (alias Adonis) werd in  1942 geboren in geboren in het Syrische dorpje Kassabine. Zijn vader was een eenvoudige boer die zijn zoon niet naar school kon sturen, maar ervoor zorgde dat hij door een dorpsgenoot onderwezen werd in poëzie en in de koran. Op 12-jarige leeftijd slaagde erin de aandacht van de toenmalige Syrische president te trekken door in het openbaar gedichten van eigen makelij voor te dragen en zowel het staatshoofd als de menigte te verbluffen. Zo kreeg hij de kans om school te lopen aan een lycée français (Syrië was toen een Frans protectoraat) en verder te studeren aan  de universiteit van Damascus. Adonis tracht een brug te slaan tussen het Westen en het Oosten en vertaalde grote Europese dichters naar het Arabisch. Hij woont afwisselend in Parijs en in Libanon. Ballingschap is voor de dichter een voorwaarde tot creativiteit en vernieuwing.

Tijdens het concert staan zo'n driehonderd zangers van tien koren uit Brussel, Vlaanderen en Wallonië tegenover opgesteld terwijl het publiek mee opgenomen wordt in deze 'confrontatie'. De zangers zingen en spreken. Zoals in de volkskunst vaker het geval is, worden beklemmende passages gecounterd met grollen en grappen en gecomponeerde stukken met vocale en instrumentale improvisaties. Er wordt een beroep gedaan op twee soorten vertolkers: de ervaren zangers, waaronder een semi-professioneel koor en een tiental solisten, en een twee- à driehonderdtal amateurzangers/gelegenheidszangers, onder wie een kinderkoor.
De koren werken aan hun eigen tempo en enkele keren zingen de koorleden samen in een gezamenlijke repetitie.

The Shouting Fence is een intense muzikale beleving die totnogtoe alleen in Londen, Amsterdam, en onlangs in Adelaïde (Australië) werd opgevoerd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

The Shouting Fence
Vrijdag 9 en zaterdag 10 oktober 2009, telkens om 20.30 u
Kaaitheater

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be
----------------------
Zaterdag 17 oktober 2009 om 17.00 u en om 20.00 u
De Centrale

Kraankindersstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.decentrale.be

Extra :
Orlando Gough op www.boosey.com

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

03/10/2009

Een avond vol roekeloos experiment met een licht nostalgisch tintje

Andrea Belfi Een avond vol roekeloos experiment met niettemin een licht nostalgisch tintje.  Z'EV is een Amerikaanse tekst- en geluidskunstenaar, performance-artiest en mysticus die vooral eind jaren tachtig, begin jaren negentig furore maakte met zijn uitzinnige catakoestische percussieconcerten. Laat dat ook net de periode zijn dat ook Luc Van Acker niet van de internationale pop-podia weg te branden was als kernlid of versterking van bands als Front 242, Schriekback, Arbeid Adelt, Revolting Cocks. Of in eigen naam, al dan niet met zangeres Anna Domino aan zijn zijde. Opener van dienst is de Italiaanse geluidskunstenaar Andrea Belfi, die uit zijn akoestisch percussie-arsenaal en digitale apparatuur grootse lyrische composities tovert.

Z'EV, katakoestisch percussionist en pionier in de industriële muziek, speelt samen met Luc Van Acker in de Beursschouwburg waar hij in februari 1981 de headliner was van een show die Luc Van Acker opende met zijn eerste professionele optreden. Voor dit concert zullen ze beiden een Yamaha RM-50 rhythm sound module gebruiken, de koning onder de percussiesynthesizers en staan ze voor het eerst terug samen op het podium sinds bijna 30 jaar.

Andrea Belfi is een drummer en elektro-akoestisch muzikant. Sinds 2003 ontwikkelt Belfi een solo liveset, waarbij hij zijn drumtechnieken gebruikt samen met experimenten met elektroakoestische apparaten en synthesizers.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Andrea Belfi / Z'EV & Luc van Acker
Donderdag 8 oktober 2009 om 20.30 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info : www.beursschouwburg.be en www.q-o2.be

Z'EV : www.myspace.com/rhythmajik
Andrea Belfi : www.myspace.com/andreabelfi
Luc van Acker : www.myspace.com/lucvanacker

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

02/10/2009

Cinéma Invisible : Van Haegenborgh en co gaan aan de slag met oude audiotapes

Cinéma Invisible Met de komst van cd's en mp3's zijn audiocassettes in de vergetelheid geraakt. Toch blijven de oude artisanale tapes voor veel muziekliefhebbers een gegeerd hebbeding. Zo ook voor pianiste Heleen Van Haegenborgh, opkomend drumtalent Lander Gyselinck, contrabassist Kristof Roseeuw en elektronicamuzikant Jürgen De Blonde, beter bekend als Köhn.

In het project Cinema Invisible gaan Van Haegenborgh en co aan de slag met oude audiotapes uit het archief van filmkunstenaar Jasper Rigole. Zijn 'Internationaal Instituut voor de Conservering, Archivering en Verspreiding van Andermans Herinneringen' is een steeds groeiend multimediaal archief van gevonden privédocumenten.

Voor Cinema Invisible werken de muzikanten met privéopnames zoals een reisverslag of leesoefeningen van een 6-jarig jongetje. Het audiomateriaal vormt het uitgangspunt voor hun improvisaties die een alternatief luisterspel opleveren, een film zonder beeld. Daarbij focussen de muzikanten op de relatie tussen tekst, muziek en stilte en de beelden die dat alles oproept. Visueel kunstenaar Kelly Schacht zorgt voor passende ingrepen in de enscenering.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Almost Cinema 09
Heleen Van Haegenborgh, Jürgen de Blonde, Lander Gyselinck, Kristof Roseeuw, Jasper Rigole & Kelly Schacht : Cinéma Invisible
Donderdag 8 oktober 2009 om 22.30 u
Kunstencentrum Vooruit
- domzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be

Elders op Oorgetuige :
Almost Cinema 09: twaalf dagen in het grensgebied tussen film, mediakunst en muziek, 1/10/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/10/2009

Hus met Marolliens en Decap-orgel in de KVS Brussel

Walter Hus Geen klatergoud, geen kapsones, geen vast libretto of orkest: dit is ongetwijfeld de meest onconventionele opera ooit. Bijna twee jaar lang coachte muzikant/componist Walter Hus een groep van twintig mensen die houden van zingen. Geen professionele zangers, geen geschoolde muzikanten, wél allemaal bewoners of vrienden van de Brusselse Marollenwijk. Samen brengen ze een mix van zelfgeschreven liedjes en geïmproviseerde dialogen, en dit onder begeleiding van een onvervalst Decap-orgel, hét volksinstrument bij uitstek uit de jaren '50.

Walter Hus zet voor BRXLBRAVO niet alleen een nieuwe Marollenopera op poten, hij brengt ook zijn nieuwe liefde mee naar de KVS: het Decap-orgel, zo'n kitscherig dansorgel uit baancafés vol busladingen dagjestoeristen. Hus werkte nauw samen met het bedrijf 'Gebroeders Decap' uit Herentals om een nieuwe technologie voor het instrument op scherp te stellen. Met zijn nieuwe band Hus, confronteert hij een computergestuurde Decap met de hyperkinetische beats van Maarten Huysmans en de humeurige gitaarlikken van Brecht Ameel. Het resultaat is een koortsige klankwereld, een kruising tussen Giorgio Moroder, Ligeti en Neu!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Hus Concert
Zaterdag 3 oktober 2009 om 20.30 u

Toegang gratis mits reservatie
--------------------
Walter Hus: Marollenopera
Zaterdag 3 en zondag 4 oktober 2009, telkens om 15.00 u
KVS

Arduinkaai 7
1000 Brussel

Meer info : www.kvs.be en www.brxlbravo.be

Extra :
Walter Hus : www.walterhus.org en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Marolliens in actie in Les Brigittines, 1/06/2008
Tweemaal Hus, tweemaal anders, 20/05/2008
River of Donkeys : interview met Walter Hus, 22/02/2007

14:21 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook