21/11/2009

Hommage aan Frédéric Devreese in Antwerpen

Frédéric Devreese De Stichting Conservatorium Antwerpen kent jaarlijks de titel van Maestro Honoris Causa toe aan een persoonlijkheid uit de muziekwereld om zijn of haar uitzonderlijke verdienste. Dit jaar valt deze eer te beurt aan componist & dirigent Frédéric Devreese. Naar aanleiding van deze onderscheiding brengen het Koninklijk Conservatorium Antwerpen en de Stichting Conservatorium een hommage aan Frédéric Devreese. Dit gebeurt tijdens een feestelijke concertavond in aanwezigheid en met deelname van de laureaat op maandag 23 november.

Het Symfonieorkest Conservatorium Antwerpen brengt o.l.v. Frédéric Devreese en Ivo Venkov de Akademische Festouverture van Johannes Brahms, filmmuziek & Gemini van Frédéric Devreese en Raga I voor percussie en orkest van Wim Henderickx, docent compositie aan het Conservatorium Antwerpen. Solist in Raga I is de jong afgestudeerde Peter Cools. Verschillende beeldfragmenten illustreren de rijk gevulde carrière van Frédéric Devreese. De presentatie van het geheel is in de professionele handen van Lut Van der Eycken (Klara).

Tijd en plaats van het gebeuren :

Hommage aan Frédéric Devreese
Maandag 23 november 2009 om 20.00 u
deSingel
- Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen
Gratis toegang, reservatie niet nodig. Tijdig aanwezig zijn is aan te raden.

Meer info : www.artesis.be

Extra :
Frédéric Devreese : www.fdevreese.be en www.matrix-new-music.be
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com en www.matrix-new-music.be

23:33 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Driedaags accordeonfestival Sprekende Tongen in Sint-Truiden

Sprekende Tongen Met Sprekende Tongen zet Villarte de accordeon in de kijker tijdens een driedaags festival. De accordeon kent als muziekinstrument een lange geschiedenis. De oudste voorloper, de sheng, vinden we terug in China in 500 voor Christus. Nadien werd er een blaasbalg aan gekoppeld en in de 19de en 20ste eeuw werden er ongeveer evenveel modellen ontwikkeld als er landen zijn.

Sinds de Tweede Wereldoorlog werd accordeon ook als kunstinstrument aanvaard en geïntroduceerd aan de conservatoria. Vooral in de vroegere communistische landen werd er tot aan de val van de Berlijnse muur een aanzienlijk 'klassiek' repertorium bijeengeschreven. Na de val van de muur nam de opmars een snelle vlucht.

Het festival Sprekende tongen tracht een eigen overzicht te brengen van de kunstmuziek voor accordeon in tal van verschijningsvormen en in tal van combinaties. Van solo in de kamermuziek met begeleiding van een ensemble tot het prachtige Argentijnse repertoire voor bandoneon. Je maakt niet alleen kennis met een instrument, maar ook met tal van hedendaagse componisten. En je wordt vergast op een creatie van Jörg Birkenkötter.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Accordeonfestival Sprekende Tongen
Van donderdag 26 t.e.m. zaterdag 28 november 2009
Academiezaal

Plankstraat 8
3800 Sint-Truiden

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.villarte.eu

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/11/2009

Muzikale duizendpoot Lukas Ligeti in Logos

Lukas Ligeti Dinsdag komt Lukas Ligeti (jawel, de zoon van - ) het podium van Logos alle eer aandoen met een nieuwe productie van 'etnopercussian music'. Je mag je verwachten aan uitheemse instrumenten, niet - westerse toonsystemen en vooral massa's polyritmiek. De muziek van Lukas Ligeti is op zijn minst kaleidoscopisch te noemen. Het is een unieke mix van akoestisch en elektronisch, traditioneel en avant - gardistisch, maar vooral: etnisch geïnspireerd met alternatieve stemmingen en massa's polyritmiek. En het is onvergetelijk voor wie het eenmaal gehoord heeft.

Lukas Ligeti werd geboren in Wenen in 1965. Hij studeerde er compositie en jazzpercussie aan de plaatselijke Musikhochschule en werd gediplomeerd in 1993. Onderwerp van zijn thesis was de link tussen wereldmuziek en geïmproviseerde muziek. Nadien bezocht hij de Darmstadter Ferienkurse en volgde workshops bij John Zorn, George Crumb en David Moss. Van 1994 tot 1996 vertoefde hij in San Francisco, waar hij als visiting composer betrokken was bij het Center for Computer Research in Music and Acoustics van Stanford University. In 1998 settelde hij zich definitief in New York, waar hij als freelance drummer en improvisator in de downtown jazz scene actief is.

Hoewel hij op een relatief late leeftijd werk maakte van zijn muzikale carrière (hij was pas 18 toen hij met drumlessen begon), ontwikkelde hij al snel een eigen taal, waarin enerzijds alternatieve stemmingen en anderzijds polyritmiek doorslaggevende faktoren zijn. Aanvankelijk was het de percussionist in hem die zijn ritmische akrobatiek op de spelers projekteerde, maar al snel maakte hij stukken die een computergestuurde metronoom als dirigent vereisten (maar goed dus ook, dat hij even bij Logos binnenspringt). Zo bestaat zijn Propeller Island (2000) uit geluiden van steel drums en balafoons die door elkaar klinken in verschillende tempi. De ritmes en stemmingen komen bij elkaar en gaan weer uiteen. Er is geen eenheidsmaat in het stuk zodat de luisteraar zelf altijd andere ritmische combinaties kan ontdekken. Ligeti houdt er van om verschillende stemmingen met elkaar te combineren: just intonation, kwarttonen, eenvijfdetonen,... Een van zijn favoriete instrumenten is de Marimba Lumina, een midi-gestuurde marimba die de speler toelaat in een heel gamma aan prefab stemmingen te spelen. Ook etnische muziek, vooral dan die van West-Afrika, boeit hem enorm.

In 1994 maakte hij zijn eerste reis naar Abidjan (Ivoorkust) om er kennis te maken met de lokale muziektraditie. Niet lang daarna had hij er zijn eigen groepje opgericht, Beta Foly, de op heden enige Afrikaanse groep die traditionele instrumenten combineert met elektroakoestiek. Het werd een succes en reeds drie jaar later speelden ze samen op Wien Modern in Wenen, World Music Meeting in Nijmegen, Jahrhundertmusik in Munchen en in het Musée de l'Art Moderne et Contemporain in Straatsburg. In 2000 begon hij aan een jaren durende artistieke vriendschap met Maï Lingani, een lid van Beta Foly en een van de populairste zangeressen in Burkina Faso. In 2002 verzorgden ze een telefonisch overgedragen concert op het Ars Electronica Festival, met Maï in Burkina Faso en Lukas in Oostenrijk. Dit optreden werd live uitgezonden in beide naties.

Een man als Ligeti een muzikale duizendpoot noemen, zou niet alleen een cliché maar bovenal een understatement zijn: 's mans samenwerkingen in verschillende kunsttakken zijn inmiddels niet meer bij te houden, laat staan de festivals en happenings waar hij voor gevraagd is geweest. Jamsessies met heavy metal bands, met wetenschapslui, met jazzcombo's, dansgezelschappen, improvisatiegroepen, filmmakers, etnische muzikanten, you name it, he's been there. Ettelijke prijzen en onderscheidingen zijn dan ook zijn deel geweest.

Sedert 2003 is Ligeti curator van de reeks Weekly Experimental / Improvised music series Freezone (www.freezoneny.org) in New York. Voorts geeft hij doorlopend concerten, lezingen en workshops over nagenoeg de hele wereld.

Het wordt een bijzonder concert, het is dus ten zeerste aangeraden om tijdig te reserveren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Lukas Ligeti
Dinsdag 24 november 2009 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Lukas Ligeti : www.lukasligeti.com en www.myspace.com/lukasligeti

14:46 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

19/11/2009

Avontuurlijke klanken in kapel Elzenveld

Iannis Xenakis "Dat ze maar dubbele beglazing installeren in 't Elzenveld... want het gaat lekker knallen!" Met die niet mis te verstane waarschuwing werd het programma aangereikt. Op risico van erfgoeddestructie laat deFilharmonie een hoboïst en paukenist los op de Onze-Lieve-Vrouwekapel in Antwerpen.

Het tweeluik Rebonds (1987/89) is een van dé standaardwerken in het hedendaagse slagwerkrepertoire geworden. Iannis Xenakis (1922 - 2001) droeg het op aan de met hem bevriende percussionist Sylvio Gualda. Het stuk contrasteert met het stochastische deel van Xenakis' muziek doordat het op een enorm ritmische, bijna tribale drive loopt en het als een abstrakt ritueel klinkt. Het B-gedeelte kan je vergelijken met een fuga: elk instrument van de setup heeft zijn eigen stem, nuances en evolutie. De instrumenten (wood blocks en membranen) worden eerst naast elkaar geëxposeerd en komen op het einde tot een versmelting.

Bram Van Camp (1980) is altijd gefascineerd geweest door geordend geluid en samenklank: in zijn muziek streeft hij naar een stijl met een intuïtief vertrekpunt, waarvan elke noot toch verklaard kan worden binnen een consequent systeem. Hoewel in de meeste composities sprake is van seriële procedures, houdt hij steeds een muzikaal, organisch klinkend resultaat voor ogen. Het systeem is geen doel op zich, maar wordt aangewend om een natuurlijk klinkende essentie te bereiken. Dat sluit niet uit dat er soms duidelijk invloeden hoorbaar zijn van onder meer Béla Bartók, Igor Stravinski en Alban Berg.

Franco Donatoni's Omar (1985) voor vibrafoon solo bestaat uit twee delen die een vergelijkbare opbouw hebben. Bij een eerste beluistering lijkt alles heel complex; elk detail in de compositie is dan ook afgeleid van de openingsmotieven van het stuk en wordt door middel van filters en formules verwerkt tot een samenhangend geheel.

The Garden of Love van Jacob Ter Veldhuis is gebaseerd op een gedicht van William Blake. Het werd geschreven op verzoek van Bart Schneemann en een jaar later bewerkte hij het stuk voor sopraansax. Zoals in al zijn boombox-composities is gesproken woord als ready-made de bron van inspiratie: melodie en ritme van spraak werden door de componist geanalyseerd en uitgeschreven. Daarna maakte hij de soundtrack. De solist speelt identieke muzikale lijnen in een vraag en antwoordspel met de soundtrack. Het gedicht gaat over leven en dood en over de rol van religie in het vroeg negentiende-eeuwse Engeland. Om de vervreemdende sfeervan het gedicht te verklanken, schiep Ter Veldhuis een denkbeeldige tuin vol bizarre vogels, waar een beetje ornitholoog z'n handen nog vol aan zal hebben: vogels uit alle windstreken passeren de revue...

"De schreeuw van de Banshee is de meest gruwelijke die men zich kan inbeelden, hij doet denken aan het huilen van de wolf, aan het schreeuwen van een verlaten kind, aan het lijden van een barende vrouw en aan de schreeuw van de wilde eend". In de Keltische folklore kan de Banshee een jonge vrouw of een kleurrijke vogel zijn, wiens schreeuw gek maakt. De Engelse componist Simon Holt munt uit in het schetsen van de sfeer uit die gothische legendes.

Programma :
  • Iannis Xenakis, Rebonds I
  • Bram Van Camp, Capriccio for oboe solo
  • Christina Athinodorou, Nyktoporia (voor hobo en slagwerk) (wereldcreatie)
  • Franco Donatoni, Omar
  • Jacob Ter Veldhuis, The garden of love (voor hobo en ghettoblaster)
  • Simon Holt, Banshee (voor hobo en percussie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie, Piet Van Bockstal & Pieterjan Vranckx
Zondag 22 november 2009 om 11.00 u
Kapel Elzenveld

Lange Gasthuisstraat 45
2000 Antwerpen

Meer info : www.defilharmonie.be en www.elzenveld.be

Extra :
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org en www.arsmusica.be
Iannis Xenakis op www.xenakis-ensemble.com
'Modern music: Xenakis', Todd M. McComb, 13/01/2004, op www.medieval.org
Xenakis: His Life In Music, James Harley op www.uoguelph.ca (University of Guelph, Canada)
Bram Van Camp : www.bramvancamp.com en www.matrix-new-music.be
The Times they are a-changin". Interview met Bram Van Camp op hermesensemble.skynetblogs.be
Franco Donatoni op brahms.ircam.fr
Christina Athinodorou : www.athinodorou.com
Jacob Ter Veldhuis : www.jacobtv.net en www.donemus.nl
Simon Holt op www.chesternovello.com

12:03 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Oxalys, het symbolisme en de erfenis vandaag

Benoit Mernier Het symbolisme is bij uitstek een literaire stroming, die snel werd verklankt door muziek. Claude Debussy (1862-1918) noemde zich liever muzikaal symbolist dan impressionist en ook Maurice Ravel (1875-1937) mag tot die stroming gerekend worden.

Oxalys wil hedendaagse componisten in dialoog laten treden met hun voorlopers van rond de vorige eeuwwisseling. Het ensemble gaf reeds een compositieopdracht aan de Vlaamse componist Jeroen D'Hoe om een werk te schrijven op tekst van Emile Verhaeren. In 2009 slaat het ensemble deze weg verder in en geeft het de kans aan de Mechelse componist Bert Van Herck om zich te laten inspireren door teksten van Maurice Maeterlinck.

In dit programma is het vooral de impressionistische klankwereld van Debussy en Ravel die de hedendaagse Belgische componisten Benoit Mernier en Bert Van Herck inspireert.

Benoît Mernier (1964 ) studeerde orgel bij Firmin Decerf en ging nadien naar het Koninklijk Muziekconservatorium van Luik waar hij talrijke eerste prijzen behaalde alsook het hoger diploma orgel in de klas van Jean Ferrard. Van laatstgenoemde werd hij gedurende verschillende jaren assistent aan de conservatoria van Luik en Brussel. Hij volgde lessen bij Jean Boyer aan het conservatorium van Rijsel. In Luik kwam hij in contact met de hedendaagse muziek, met belangrijke figuren zoals Claude Ledoux, Henri Pousseur, Bernard Foccroulle, Célestin Deliège en Philippe Boesmans, bij wie hij later in de leer ging voor compositie. In 1995 volgde hij een stage aan het Ircam onder leiding van Emmanuel Nuñes en Luca Francesconi. Als vertolker en pedagoog treedt Benoît Mernier zowel in binnen- als buitenland op. Zijn muziek kenmerkt zich door haar beweeglijkheid, elegantie en lichtheid, zonder oppervlakkigheid. Bij het componeren speelt zijn ervaring als praktiserend musicus een grote rol. Zijn eerste opera Frühlings Erwachen, een opdracht en productie van De Munt, werd op 9 maart gecreëerd als opening van het festival Ars Musica.

Bert Van Herck (1971) is een componist die de hedendaagse muziektheoretische ontwikkelingen op de voet volgt. Zijn werken zijn dan ook vanuit dit wetenschappelijk standpunt sterk onderbouwd, zonder echter de expressieve en esthetische kracht ervan te hinderen. Zijn interesse voor de spectrale eigenschappen van de klank vinden we terug in zijn composities: ook daar past hij het onderzoek naar muzikale fenomenen als natuurlijke boventonen en reine stemming toe.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Oxalys : Debussy, Ravel, Benoit Mernier, Bert Van Herck
Zondag 22 november 2009 om 11.00 u
Stadsschouwburg Mechelen

Keizerstraat 3
2800 Mechelen

Meer info : www.cultuurcentrummechelen.be en www.oxalys.be

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be en www.arsmusica.be
Bert Van Herck op www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica opent met Frühlings Erwachen van Benoît Mernier, 7/03/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

18/11/2009

Dorsey Dunn @ Q-O2 werkplaats

Dorsey Dunn, A Sensation of Movement Dorsey Dunn (Los Angeles) werkt met klank, tekst en beeld. A Sensation of Movement is een lange 'gang' van klank die de lege ruimte breekt, een exploratie van ruimtelijkheid en tijd in een klankcontext. Wat we horen is een bewegende environmental soundscape, een mix van stedelijke en natuurlijke klanken.



Tijd en plaats van het gebeuren :

Performance Dorsey Dunn
Donderdag 19 november 2009 om 20.30 u
Q-O2 werkplaats

Washuisstraat 28
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be en www.dorseydunn.com

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Sir Peter Maxwell Davies op de rode loper

Peter Maxwell Davies Leonard Bernstein schreef zijn Divertimento ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van het Boston Symphony Orchestra. Uit het werk blijkt zijn liefde voor Boston, de stad waar hij opgroeide. Het zit boordevol zinspelingen aan werken die het beroemde orkest tijdens Bernsteins jeugd speelde, zoals Strauss' Till Eulenspiegel of Stravinsky's Pétrouchka. De compositie is opgebouwd rond de noten B (si) en C (do), die staan voor Boston en Centennial (eeuwfeest). Als dirigent kende Bernstein heel wat muzikanten van het orkest persoonlijk, zodat hij de muziek kon schrijven met hen in zijn gedachten. Net als Bernstein is Peter Maxwell Davies, die dit seizoen zijn 75e verjaardag viert, componist én dirigent. Naast Bernsteins Divertimento dirigeert hij zijn eigen vijfde symfonie en de Belgische creatie van een nieuw vioolconcerto.

Ken je het symfonisch werk van Sir Peter Maxwell Davies? Vrijwel alles wat deze grand old man van de Britse muziekscène op papier zet, draagt de belofte tot succulent luisterplezier in zich. Hij mag een simpele drieklank schrijven, dan nog zitten wij op het puntje van onze stoel. Kom dus beslist luisteren naar dit concert, dat hij bovendien zelf dirigeert.
deFilharmonie rolt de rode loper uit voor de vijfenzeventigjarige 'Sir Max' en zijn nieuwste Vioolconcerto, met daaraan vastgekleefd sterviolist Daniel Hope. De componist dirigeert ook zijn Vijfde Symfonie, een eclectisch orkestwerk waarin hij put uit eigen partituren, twee gregoriaanse hymnen en muziek van Jean Sibelius. Het eiland Hoy, een van de Orkney Islands ten noordoosten van Schotland waar Davies sinds 1971 woont, inspireerde hem tot 'An Orkney wedding, with sunrise'. Daarnaast brengt Davies ook een hommage aan zijn geliefkoosde muziek: Bernsteins Divertimento. Een eerbetoon van de maestro aan Elizabethaanse renaissance, Strauss- achtige grandeur, Tsjaikovskiaanse lyriek, Beethoveniaanse tragiek, samba- en salsaritmes, Schönbergreeksen en Amerikaanse fanfaremuziek.

Programma :
  • Leonard Bernstein, Divertimento
  • Peter Maxwell Davies, Vioolconcerto nr. 2, 'Fiddler on the shore' (Belgische creatie)
  • Peter Maxwell Davies, Symfonie nr. 5
  • Peter Maxwell Davies, An Orkney wedding, with sunrise
Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie : Bernstein, Peter Maxwell Davies
Vrijdag 20 november 2009 om 20.00 u
(Inleiding Stephan Weytjens om 19.15 u )
deSingel
- Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be
------------------------
Zaterdag 21 november 2009 om 20.00 u
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.defilharmonie.be

Extra :
Leonard Bernstein : www.leonardbernstein.com
Sir Peter Maxwell Davies op en.wikipedia.org en www.boosey.com

Elders op Oorgetuige :
The Medium : intiem muziektheater van Peter Maxwell Davies in de Leuvense Begijnhofkerk, 8/10/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

17/11/2009

Mujirushi ensemble uit Canada is te gast bij de Rode Pomp

Ensemble Mujirushi Deze week strijdt een Canadese delegatie neer in Zaal Parnassus in Gent. De Rode Pomp heeft jarenlang een mooie band gehad met Piotr Grella-Mozejko, voorzitter van de componistenbond van Edmonton in Canada: hij heeft ervoor gezorgd dat ginds Vlaamse levende componisten aan bod kwamen, en De Rode Pomp deed hier hetzelfde, bijvoorbeeld met een volledig concert door het Ensemble van De Rode Pomp gewijd aan het Canadees Edmontees werk.

Woensdag 18 november krijgt De Rode Pomp Piotr over de vloer in Parnassus, met zijn Ensemble Mujirushi, met een zeer divers programma. Ze zijn op tournee in Europa, op eigen risico, temidden van een dolle economische crisis die langzaam maar zeker de openbare budgetten voor cultuur aantast, de sponsors op verkeerde gedachten brengt, en de mensen op zichzelf doet terugvallen. Het wordt een heel boeiende avond, met nieuwe toegankelijke muziek, dans en projectie, recht uit Edmonton en omstreken !

Programma :
  • Sonya Rusche, if it's worth doing, it's worth overdoing; ensemble
  • Georges Aperghis, Récitation 10; mezzo [no dancer]
  • Earle Brown, November '52; ensemble
  • Udo Kasemets, Timepiece for a Solo Performer; dancer, piano
  • Jan Vandenheede, Struktur I; dancer [electroacoustic music]
  • Piotr Grella-Mozejko, [new work]; voice and electronics or violin and electronics
  • Georges Aperghis, Récitation 9; mezzo [no dancer]
  • Georges Vantongerloo, Fonction de formes: ensemble
  • Dan Albertson, For all of the books in...; electric violin [no dancer]
  • Earle Brown, December '52; ensemble
  • Aris Carastathis, Full of Stars, dancer [electroacoustic music]
  • Henri Chopin, Typewriter Poem; dancer, voices
  • Piotr Grella-Mozejko, music for nobody; electric violin, CD
  • Randy Raine-Reusch, One (Infinity); ensemble
Ensemble Mujirushi @ Parnassus
Woensdag 18 november 2009 om 20.00 u
Zaal Parnassus

Oude Houtlei 124
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be en mujirushi.tonusvivus.com

Extra :
Georges Aperghis : www.aperghis.com
Interview met Georges Aperghis door Frank Madlener (Parijs, 24 november 2000) en Aperghis, Portret (2005) op www.arsmusica.be
Georges Aperghis op UbuWeb Sound
Earle Brown : www.earle-brown.org en en.wikipedia.org
Udo Kasemets op en.wikipedia.org en www.thecanadianencyclopedia.com
Jan Vandenheede op www.matrix-new-music.be
Piotr Grella-Mozejko op www.musiccentre.ca
Aris Carastathis op www.musiccentre.ca
Henri Chopin op fr.wikipedia.org, UbuWeb Sound, UbuWeb Film en YouTube
Randy Raine-Reusch op www.asza.com

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Symfonieorkest Vlaanderen & Pieter Wispelwey in Brussel, Brugge, Gent en Antwerpen

Benjamin Britten Het British Empire bracht een aantal grote figuren voort die een onuitwisbare stempel drukten op de 20ste-eeuwse symfonische muziek. Het oeuvre voor cello van Benjamin Britten is klein maar van een uitzonderlijke kwaliteit. Getuige hiervan de 'Symfonie voor cello en orkest' die hij schreef voor Rostropovitsj. Topcellist Pieter Wispelwey treedt in diens voetsporen en vertolkt glansrijk de hoofdrol in dit hartstochtelijk werk. Edward Elgar werd op slag beroemd na het schrijven van zijn Enigma Variations, waarin hij enkele kennissen in raadselachtige variaties portretteerde. De negende variatie, Nimrod, is een gepassioneerde verzuchting die recht naar de keel grijpt. Dvorák geeft met zijn Suite in A de aanzet tot dit programma, muziek waarin hij overvloedig Amerikaanse invloeden verwerkt. Voor dit concert wist het Symfonieorkest Vlaanderen Seikyo Kim te engageren, een van Japans meest vooraanstaande jonge dirigenten. Luisterplezier gegarandeerd dus!

Benjamin Britten (1913- 1976) is een buitenbeentje in de muziekgeschiedenis. Terwijl het Europese vasteland verslingerd was aan modernistische avant-garde en allerhande klankexperimenten, sloeg deze Brit heel eigenwijs zijn eigen weg in. Dat hij bovendien beschouwd mag worden als de laatst, écht grote operacomponist in een periode waarin dat genre synoniem was gaan staan met oubollig sentiment, maakt hem zo mogelijk nog excentrieker. Neem daarbij zijn toegankelijke en meeslepende muziekstijl en je begrijpt dat Britten wel eens beschouwd wordt als het kneusje van het Europese modernisme. Toch creëerde hij een rijkelijk geschakeerd oeuvre, dat - of het nu gaat om opera, liederen, koor-, kamer-, piano- of orkestmuziek - excelleert in muzikale diepgang en zeggingskracht.

Programma :
  • Antonin Dvorak, Orkestsuite, op. 98b
  • Benjamin Britten, Cello Symphony, op. 68
  • Edward Elgar, Variaties op een origineel thema "Enigma", op. 36
Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest Vlaanderen : Enigma Variations
Donderdag 19 november 2009 om 20.00 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be
------------------------
Dinsdag 24 november 2009 om 20.00 u
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be
------------------------
Zaterdag 28 november 2009 om 20.00 u (Inleiding om 19.15 u )
Muziekcentrum De Bijloke
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be
------------------------
Zondag 29 november 2009 om 15.00 u
deSingel
- Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.symfonieorkest.be

Extra :
Benjamin Britten op www.brittenpears.org, en.wikipedia.org en www.boosey.com
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

12:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Modes of Interference : zoektocht naar de mogelijkheden van het hipste instrument op aarde

Zwerm Op dinsdag 24 november om 20u gaat 'Modes Of Interference', de nieuwste productie van het elektrisch gitaarkwartet ZWERM, in première in het Concertgebouw Brugge. In 'Modes Of Interference' ontleed ZWERM de iconografische waarde van de elektrische gitaar. De "typische" aspecten van dit instrument, zoals feedback en het gebruik van effecten, vormen het uitgangspunt voor nieuwe en avontuurlijke verkenningen in relatie tot live-electronics.

De elektrische gitaar is in de tweede helft van de 20e eeuw snel uitgegroeid tot hét instrument van low culture en underground music. Weinig instrumenten kregen zoveel symboliek toegekend, weinig instrumenten lopen tegelijkertijd zozeer het gevaar in deze symboliek verstrikt te raken en een karikatuur van zichzelf te worden. Modes of Interference is een programma waarin de icoonfunctie van de gitaar wordt ontleed en de karakteristieken van de elektrische gitaar het uitgangspunt vormen voor nieuwe experimenten met live-electronics. Het elektrische-gitaarkwartet Zwerm brengt maar liefst drie creaties, waaronder die van de performanceversie van Modes of Interference III, waarin Agostino Di Scipio de interactie tussen uitvoerder, instrument, elektronica en omgeving onderzoekt.

Agostino di Scipio (1962) is een Italiaanse componist van electro-akoestische muziek, klankinstallaties en werken voor instrumenten en interaktieve electronica. In zijn recentste stukken, waaronder Modes Of Interference III, onderzoekt hij de "man-machine-environment feedback loop" (de interactie tussen uitvoerder, instrument, electronica en de omgevingsakoestiek). Zwerm brengt de première van de "performance - versie" van MOIII.

7X7 van de Oostenrijkse componist Karlheinz Essl (1960) is een muzikale mobiel voor instrumentale kwartetten opgedragen aan ZWERM. 7X7 gebruikt spatialisatie en meer conventionele hedendaagse elektrische gitaartechnieken zoals ebow, tapping, bottleneck en volumepedaal. De partituur bestaat uit een ganzenbord waarop het muzikale materiaal gevold wordt. De jonge Gentse artiest Jasper Braet werkte een visualisatie uit van de muzikale instructies voor de muzikanten en het publiek. 

De componist/gitarist Mario Del Nunzio (1983) afkomstig uit het bruisende underground circuit van Sao Paulo kent als geen ander de mogelijkheden van de elektrische gitaar. Het gebruik van elektronica en onconventionele speeltechnieken voor handen en voeten vormen de leidraad door het werk van deze jonge Braziliaanse componist. In zijn nieuwste werk 27s(pNM) daagt hij de muzikanten van ZWERM uit tot een ware uitputtingslag waarbij de verschillende ledematen totaal onafhanklijk van elkaar genoteerd zijn. Dit leidt tot momenten waarbij 16 (4x4) lagen vertolkt zullen worden.

Het nieuwe werk voor 4 elektrische gitaren en live-electronics Infiltrationen van Stefan Prins, bouwt verder op de deconstructie van de "typische" gitaargestiek zoals die reeds te vinden is in "Not I", zijn werk voor elektrische gitaar en live-electronics (2007). De deconstructie wordt in dit nieuwe werk, in navolging van gitaar-pioniers als Keith Rowe en Fred Frith, nog verder doorgetrokken: de e-gitaren worden als een horizontaal liggend open circuit van 6 snaren beschouwd ("tabletop guitar"), dat een directe vertaling naar klank mogelijk maakt van de manipulaties door de muzikant, met (al dan niet ge-automatiseerd) huis-, tuin- en keukenmateriaal. De live-electronics hebben dan weer tot doel deze link tussen actie en klankresultaat in verschillende gradaties te verstoren. Vast staat dat dit stuk op zoek zal gaan naar een dynamische & veellagige klankwereld met duidelijke linken naar de "noise music" uit de jaren '70 - '80.

Programma :
  • Agostino Di Scipio (1962), Modes of Interference III (creatie van de 'performanceversie')
  • Karlheinz Essl (1960), 7x7
  • Mario del Nunzio (1983), Wereldcreatie
  • Stefan Prins (1979), Wereldcreatie
Als voorbereiding op het concert van 24 november leidt gitarist Tom Pauwels samen met Toon Callier en Matthias Koole van ZWERM leidt gitarist Tom Pauwels (onder meer Champ d'Action en Ictus) ons in de klankwereld van de elektrische gitaar in. Een zoektocht naar de onvermoede mogelijkheden van het hipste instrument op aarde.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tom Pauwels, Toon Callier en Matthias Koole : de elektrische gitaar in de nieuwe muziek (lezing)
Woensdag 18 november 2009 om 20.00 u

-----------------------
Zwerm : Modes of Interference
Dinsdag 24 november 2009 om 20.00 u
(Inleiding door Maarten Beirens)
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.zwerm.be

Extra :
Agostino di Scipio : www.arsmusica.be (bio)
Karlheinz Essl : www.essl.at
Mario Del Nunzio : www.myspace.com/mariodelnunzio
Stefan Prins : www.stefanprins.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook