07/03/2010

Quatuor Danel brengt Mernier, Ligeti, Seba in Flagey

Benoît Mernier Het Quatuor Danel is een klinkende naam in internationale kringen. Het kwartet kan bogen op bijn 20 jaar ervaring en is dé partner bij uitstek voor de uitvoering van hedendaagse muziek. Geen moeite is teveel voor dit kwartet dat 'strijkstok' en ziel inzet om deze muziek tot leven te brengen. De twee fascinerende strijkkwartetten van György Ligeti proberen het voor muziek zo essentiële tijdsverloop te doorbreken. Ligeti's werk wordt omzoomd met twee werken van Belgische componisten, Benoît Mernier en Catherine Seba, die via nieuwe technologieën nieuwe perspectieven geven aan dit repertoire.

Al sinds 1991 en met steeds evenveel enthousiasme en overtuiging blijft het Quatuor Danel trouw aan de beginselen die 19 jaar geleden tot de oprichting van dit kwartet hebben geleid: het steeds vernieuwend werken met een repertoire van Haydn tot hedendaagse componisten. Met meer dan 80 concerten per jaar heeft Quatuor Danel ook internationaal een stevige reputatie opgebouwd door in gerenommeerde zalen op te treden en steeds vaker op tournee te vertrekken. De steun van prestigieuze instellingen zoals de Musiktage Römerbad in Badenweiler, het Concertgebouw in Amsterdam, het Kuhmo Chamber Music Festival en de Sapporo Concert Hall in Japan getuigen van een erkenning van al die jaren werk en onderzoek.

Benoît Mernier (1964 ) studeerde orgel bij Firmin Decerf en ging nadien naar het Koninklijk Muziekconservatorium van Luik waar hij talrijke eerste prijzen behaalde alsook het hoger diploma orgel in de klas van Jean Ferrard. Van laatstgenoemde werd hij gedurende verschillende jaren assistent aan de conservatoria van Luik en Brussel. Hij volgde lessen bij Jean Boyer aan het conservatorium van Rijsel. In Luik kwam hij in contact met de hedendaagse muziek, met belangrijke figuren zoals Claude Ledoux, Henri Pousseur, Bernard Foccroulle, Célestin Deliège en Philippe Boesmans, bij wie hij later in de leer ging voor compositie. In 1995 volgde hij een stage aan het Ircam onder leiding van Emmanuel Nuñes en Luca Francesconi. Als vertolker en pedagoog treedt Benoît Mernier zowel in binnen- als buitenland op. Zijn muziek kenmerkt zich door haar beweeglijkheid, elegantie en lichtheid, zonder oppervlakkigheid. Bij het componeren speelt zijn ervaring als praktiserend musicus een grote rol. Zijn eerste opera Frühlings Erwachen, een opdracht en productie van De Munt, werd op 9 maart 2007 gecreëerd als opening van het festival Ars Musica.

Catherine Seba werd in 1982 geboren in Luik. Vanaf 2001 studeerde ze improvisatie aan het Luikse conservatorium bij Garrett List. Ze zette deze studies verder in 2003 in de compositieklas van Michel Fourgon en studeerde er ook elektronische muziek bij Patrick Lenfant en Gilles Gobert. Ze werkte samen met het CRFMW, met het Orchestre Philharmonique de Liège en met musici als violist Izumi Okubo, de trombonespeler Alain Pire en klarinettist Jean-Pierre Peuvion.

Programma :
  • Benoît Mernier, 'La guêpe et l'orchidée'
  • György Ligeti, Strijkkwartet nr 1 (1953 -'54) en 2 (1968 )
  • Catherine Seba, Quivering, strijkkwartet en elektronica - in opdracht van het CRFMW
Tijd en plaats van het gebeuren :

Quatuor Danel : Mernier, Ligeti, Seba
Maandag 8 maart 2010 om 20.15 u

Flagey - Studio 1
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be, www.arsmusca.be en www.quatuordanel.com

Benoît Mernier op www.lamediatheque.be, www.compositeurs.be en www.arsmusica.be
György Ligeti : www.gyoergy-ligeti.de en www.arsmusica.be
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Catherine Seba : www.myspace.com/catherineseba

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
Ars Musica opent met Frühlings Erwachen van Benoît Mernier, 7/03/2007

23:07 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/03/2010

Ictus creëert nieuw Soufi woord en letters van Jean-Luc Fafchamps in Flagey

Jean-Luc Fafchamps Met zijn reeks Lettres Soufies, die zijn oorsprong vond in de lectuur van een traktaat over islamitische symboliek, streeft de Belgische componist Jean-Luc Fafchamps (1960) naar 'ruimtelijke, stilistische, harmonische, motivistische en ritmische desoriëntatie'. Zondag in Flagey creëert Ictus een nieuw Soufi woord en enkele nieuwe letters.

Jean-Luc Fafchamps
(1960) genoot een klassieke vorming als componist en pianist. Tijdens en na zijn studies aan het conservatorium van Bergen en aan de UCL (macro-economie) legde hij zich toe op verschillende disciplines zoals improvisatie, rock, theatermuziek, zangbegeleiding en piano solo. Daarna concentreerde hij zich op de compositie en de uitvoering van hedendaagse muziek. Hij stichtte de vzw Musica Libera, die de verspreiding en de promotie van de hedendaagse muziek wil bevorderen, alsook het collectief Le Bureau des Pianistes, dat muziek voor meerdere piano's vertolkt van onder meer M. Feldman, I. Wyschnegradski, S. Reich, B. Mather, J. Tenney en andere klassiekers zoals Messiaen of Bartók. Momenteel is hij vooral actief als pianist bij het Ictus ensemble (grote bezetting) en bij het Ictus Kwartet (2 piano's - 2 percussies), waarmee hij talrijke creaties verzorgde, onder meer van M. Lindberg, B. Mernier, J. Harvey, T. De Mey en G. Aperghis. Zijn compositiewerk Attrition voor acht strijkers werd genomineerd door de jury van jonge componisten van de Unesco in 1992. In 2006 kreeg hij voor zijn oeuvre de Octave de la Musique van dat jaar in de categorie klassieke muziek. Verschillende van zijn composities werden gecreëerd in het kader van het festival Ars Musica (Back to the voice, Melencholia si ..., Les Désordres de Herr Zoebius, Fragments de Vaisseau, Lettre Soufie: Z, Lettre Soufie: Gh). In het begin schreef hij vooral muziek voor kleine bezetting waarbij de piano de hoofdrol speelt. Een toenemende interesse voor timbre en niet gelijkzwevende harmonieën bracht hem later naar andere klankcombinaties. De werken die hij momenteel schrijft voor ensembles met grotere bezetting, al dan niet met elektronica, kregen de algemene titel Lettres Soufies: S, D, Gh, T, zijn voor ensemble; Z1 voor altviool, piano en elektronica; K voor orkest; Z2 voor hobo en ensemble… Het eerste Mot Soufi werd uitgevoerd op Ars Musica 2006 door het Orchestre National de Lille en het Ictus Ensemble onder leiding van Peter Rundel. In dat werk experimenteert Fafchamps met een analoge of inductieve schriftuur en gaat hij op zoek naar nieuwe mogelijkheden in het ontginnen van een soepele complexiteit. Er zijn twee monografische cd's van hem verschenen: Attrition, 1993 en Melancholia si, 2002.

Jean-Luc Fafchamps - Lettres Soufies
Jean-Luc Fafchamps : "Mijn Soufies-letters zijn wegen om te veranderen. Ik gebruik het woord 'wegen' in plaats van 'processen' omdat de technieken die gebruikt worden om muzikale materie om te vormen lang niet eenduidig zijn, maar meervoudig, vaak simultaan, soms uiteenlopend en altijd analoog. Wat mij in deze stukken in de eerste plaats interesseert is de constante verschuiving van het perspectief van waaruit een materie wordt beschouwd en hoe deze verschuiving een vormverandering teweegbrengt. Deze ogenblikken waarop de structuur aan het wankelen gaat zijn voor mij belangrijker dan het resultaat of het uitgangspunt. In die zin bestaat er geen 'materiaal' dat eigen is aan een stuk : alles kan opduiken of op een natuurlijke manier voortvloeien uit het spel van transformaties. Het ding dat gestalte aanneemt lijkt een eigen leven te leiden en weg te drijven (geldt dit niet voor elke beweging die we waarnemen en waarvan we het doel niet kennen?) … Maar iemand houdt de wacht en terwijl hij of zij de wispelturige aandacht richt op een of ander boeiend detail, rukt hij dit los uit de algemene stoutmoedigheid om het tot spreken te dwingen. De waarneming van een beweging kan er dus het verloop van beïnvloeden. De materialisten houden misschien niet van dit idee. Ik ben echter van oordeel dat we iets niet op een nuttige manier kunnen beschouwen als we niet de hoop koesteren dat het idee dat we ons over een ding vormen net zogoed als dat ding kan gaan bestaan. Want als dit niet het geval is, kan de kennis er nooit van dromen niet langer niets te zijn (niet meer dan een idee dat aan een ding gehecht wordt in een verzonnen rationaliteit). Welnu, in de oneindige modaliteiten van dit gedroomde naast elkaar bestaan voltrekt zich de subtiliteit van het zijn en de wazige, maar onmiskenbare werkelijkheid van de wereld. Het verliezen van richting (ruimtelijk, stilistisch, harmonisch, ritmisch...) is de manier van functioneren van deze muziek: ik wil dat ze even herkenbaar en even wisselvallig is als het water in een rivier. Ik ben geboeid door de ongeloofljke continuïteit die zichtbaar is in de verscheidenheid (of de beweging in de schijnbare onbeweeglijkheid), veel meer dan door de versleten idee dat verandering louter een ontsluiering is van een (existentiële) variant van hetzelfde (het wezen). De materie is geen schaduw. Ze is het begin, de volheid en het eindpunt van de geest. In die zin - en uitsluitend in die zin - is dit project een reis naar het oosten."

Programma :

Jean-Luc Fafchamps
  • 'Mot Soufi II'
  • Lettre Soufie Y (Yâ) wereldcreatie
  • Lettre Soufie Z3 (Dhâl)(herziening 2009, Belgische première)
  • Lettre Soufie Z2 (Dâd)
  • Lettre Soufie Z1 (Zâ')
  • Lettre Soufie S2 (Thâ') wereldcreatie
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus / Jean-Luc Fafchamps : Soufi word II: YZ 3Z2Z1S2
Zondag 7 maart 2010 om 20.15 u
Flagey
- Studio 1
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be, www.flagey.be en www.ictus.be

Extra :
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
Ontdekkingstocht langs hedendaagse concerto's, 8/04/2008

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Champ d'Action tast de relaties af tussen muziek en beeld met nieuwe media als katalysator

Serge Verstockt, Waterboarding TIME CANVAS, het multidisciplinair festival van Champ d'Action en M HKA is intussen aan zijn vijfde editie toe. In TIME CANVAS tast Champ d'Action de relaties af tussen muziek en beeld  met nieuwe media als katalysator : installaties, performances en concerten wisselen elkaar af. Deze editie, Voix Instrumentalisée focust op de relatie tussen stem, tekst en beeld. De dag wordt afgesloten met een unieke uitvoering van de Ursonate van Kurt Schwitters.

In 2003 werd de eerste editie van TIME CANVAS georganiseerd, een samenwerking tussen het hedendaagse muziekensemble Champ d'Acion en het M HKA. In deze nieuwe formule werd de muziek gepresenteerd als een eendaagse 'tentoonstelling', een museum vol klank. Het publiek wandelt er rond en maakt keuzes, het bepaalt zelf zijn tijd-ruimte ervaring, dit in tegenstelling tot de tijd-ruimte ervaring in de concertzaal die collectief en unilateraal is.
Kunstbeleving heeft bovendien ook te maken met een 'state of mind'. Of de waarneming nu gebeurt via de ogen of via de oren heeft te maken met persoonlijke voorkeuren. In TIME CANVAS willen M HKA en Champ d'Action de sensibiliteit vand e visuele - en orale beleving aan elkaar toetsen.

TIME CANVAS is een platform waar onderzocht wordt welke de maatschappelijke betekenis is van muziek, wat haar relatie is tot andere kunstvormen en hoe dit best gecommuniceerd wordt naar een publiek dat geïnteresseerd is in hedendaagse kunst ind e brede zin van het woord. Het gebruik van nieuwe technologie speelt hierbij een cruciale rol. Technologies vooruitgang - ook in kunst en in muziek in het bijzonder - is niet te stoppen. Dy symbiose tussen traditionele instrumenten en technologie is eigen aan onze tijd en zal leiden tot een vernieuwende, kritische muzikale ontwikkeling.

Doorheen het seizoen 2009-2010 zet Champ d'Action de fascinatie van de menselijke stem centraal. Ook in deze jubileumeditie van TIME CANVAS - Voix instrumentalisée - onderzoekt Champ d'Action de relatie tussen stem, tekst en beeld en de expressie die daardoor gegenereerd wordt.

Programma :
  • 13.30 u, 16.30 u : Serge Verstockt, Waterboarding (performance)
    In zijn meest recente compositie Waterboarding zet Serge Verstockt een heavy metal grunter, een acteur, een opera diva en de Belgisch kampioen beatboxen naast elkaar in één wervelende performance.
  • 13.45 u : Eric Thielemans, Insect (performance)
    Een heterogeen koor o.l.v. en op solopercussie bijgestaan door Eric Thielemans gaat voor de eerste keer publiek op Time Canvas na een wekelijkse werkperiode van 6 maanden. Een project van deSingel, muziektheater Transparant en Oorwerk.
  • 14.00 u : Kurt Van Houtte, Ruminator (installatie)
    Ruminator is een poëtische, maar asociale robot. Hoe meer publiek rond hem verzamelt hoe bozer hij zich maakt… De gedichten veranderen uiteindelijk in scheldtirades.
  • 14.15 u : Yannis Kyriakides, Sand Hidden Sound (interactieve installatie)
    "The jury has chosen for originality, controversy and craftsmanship: the winner is Yannis Kyriakides..." Gaudeamus Music Prize Jury 2000
  • 15.00 u : Michael Lentz, La Ort Ven Ti (performance)
    De Duitse experimentele tekst & klankpoeët Michael Lentz plant een solo actie op Time Canvas ism Institute For Living Voice.
  • 15.15 u : Alvin Lucier, I'm Sitting In A Room (performance)
    I'm Sitting In A Room, different from the one you are in now… Dit cultwerk uit 1970 was voor het eerst te horen in het Guggenheim Museum in New York. Champ d’Action herneemt deze unieke performance met het M hka als ideaal decor!
  • 15.45 : Marko Ciciliani, Going To Hell (performance)
    In Going To Hell voor stem, electronics en percussie creeëren Marko Ciciliani en de muzikanten van Bakin Zub een schizofrene omgeving gebaseerd op televisieshows.
  • 16.45 u : Peter Ablinger & Winfried Ritsch, Deus Cantando (performance)
    The piano speaks!!! Een computergecontroleerde player piano wordt op een vleugelpiano gemonteerd en mengt zich in het klimaatdebat.
    (Software design: Thomas Musil, IEM Graz)
  • 17.00 u : Pascal Dusapin, To God (performance)
    Dusapins voorliefde voor de menselijke stem en instrumenten die deze kunnen imiteren wordt in het virtuoze To God erg uitgesproken. De menselijke stem en de oortjes van de toeschouwers worden tot het uiterste gedreven.
  • 17.30 u : Kurt Schwitters, Ursonate (performance)
    Dit dadaïstisch meesterwerk uit de jaren '20, de moeder van de klankpoëzie, wordt onderworpen aan een eigenzinnige vrije interpretatie door de musici van Champ d'Action en de gastkunstenaars van Time Canvas.
  • Doorlopend Yannis Kyriakides, Wordless (installatie)
  • Doorlopend Teun De Lange, Interactive Music Area 51.211017,4.389946 (interactieve installatie)
    Interactive Music Area 51.211017,4.389946 is een omgeving waar geluid leidt tot geluid in pentatonische verhoudingen en specifieke ritmes.
Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action : Time Canvas 2010
Zondag 7 maart 2010 vanaf 13.00 u
Museum Hedendaagse Kunst Antwerpen
Leuvenstraat 32
2000 Antwerpen

Meer info : www.muhka.be en www.champdaction.be

Extra :
Aankondiging : Time Canvas - Voix Instrumentalisée, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/02/2010
Kurt Schwitters' Ursonate op UbuWeb Sound

Elders op Oorgetuige :
Festival Made®! Van aria tot beatbox, 23/09/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/03/2010

Arne Deforce speelt Xenakis, Berio, Brewaeys en Scelsi in Bozar

Arne Deforce Driekwart van het programma van dit zondagochtendconcert bestaat uit muziek van componisten die ons de jongste jaren hebben verlaten. Maar niet zonder dat ze eerst het muzikale panorama van de twintigste eeuw grondig door elkaar geschud hadden. Het is een generatie waar Luc Brewaeys naar opkijkt. Voor zijn eigen composities laaft hij zich steeds weer aan hun werk. Arne Deforce, specialist van de hedendaagse muziek, speelt Brewaeys' nieuwste compositie voor cello en elektronica. Een decennium reeds communiceert Arne Deforce Xenakis als geen ander: rauw, gutturaal, aan de andere kant van de noten ...

Er wordt vaak opgemerkt dat lannis Xenakis (1922-2001) vanuit zijn achtergrond als architect de muziek vanuit een geheel eigen invalshoek benaderde. Veel van Xenakis' composities nemen mathematische modellen en theorieën als vertrekpunt. Hoewel men zou kunnen verwachten dat deze mathematische modellen in erg abstracte muziek resulteren, is in feite het tegendeel waar. Xenakis' werken hebben vaak een bijna instinctief karakter en stralen een ruwe, bijna primitieve energie uit. De combinatie van een strenge mathematische berekening en een uiterst expressieve, ruwe kracht, is ook kenmerkend voor Nomos Alpha uit 1966 voor cello solo.  Nomos Alpha is een bron van nieuwe en speciale geluidseffecten, en betekende een revolutie voor de traditionele speelwijze van de cello. Door de bijzonder rijke verbeeldingskracht is elke uitvoering van Nomos Alpha een onvergetelijke gebeurtenis, zowel voor uitvoerder als luisteraar. Toch staat het werk bekend als een van de strengste werken in zijn genre.   
Van Xenakis staat verder ook 'Kottos' op het programma. Kottos is een van de honderarmige en vijftighoofdige reuzen die het nageslacht van Ouranos, de hemel, en Gaia, de aarde, uitmaken. De honderd armen van de reus staan voor de extreme technische vereisten van het werk.

Luciano Berio schreef 'Sequenza XIV' in 2002 voor Arditti-cellist Rohan de Saram en gebruikte diens achtergrond als Kandyan-drummer om er percussieve elementen in te verwerken. Typische Kandyanritmes worden met één hand op de klankkast geklopt, terwijl de andere hand de snaren beroert om zo een (voor een cello) vreemde klanktextuur te bereiken.

Programma :
  • Iannis Xenakis, Nomos alpha, Kottos
  • Luciano Berio, Sequenza XIV
  • Luc Brewaeys, Black Rock Unfolding
  • Giacinto Scelsi, Yghhur
Tijd en plaats van het gebeuren :

Arne Deforce : Xenakis, Berio, Brewaeys, Scelsi
Zondag 7 maart 2010 om 11.00 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.arsmusica.be en www.arnedeforce.be

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com en www.matrix-new-music.be
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org en www.arsmusica.be
Iannis Xenakis op www.xenakis-ensemble.com
Giacinto Scelsi op www.arsmusica.be
Luciano Berio www.arsmusica.be en brahms.ircam.fr
Luciano Berio (1925 - 2003) : Duivelskunstenaar op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Brussels Philharmonic & Jan Michiels brengen Brahms en Xenakis in Brussel, Leuven en Brugge, 4/03/2010
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
Champ d'Action brengt hulde aan Luc Brewaeys in Antwerpen, Gent en Brussel, 31/10/2009
Arne Deforce geeft bloemlezing uit het hedendaagse cellorepertoire in de Handelsbeurs, 3/02/2009
Arne Deforce speelt Ferneyhough, Xenakis, Saariaho en Vytautas V. Jurgutis, 3/05/2006

15:19 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Brussels Philharmonic & Jan Michiels brengen Brahms en Xenakis in Brussel, Leuven en Brugge

Iannis Xenakis 'Zo lieflijk als was ze voor een pasgetrouwd paar geschreven', sprak Brahms over zijn tweede symfonie, die hij tijdens een zomervakantie aan de Wörthersee in Karinthië schreef. In dit zonnige werk wist hij een warme lyriek en melancholie te combineren met een gesofisticeerde grootschalige architectuur. Dirigent Michel Tabachnik laat de symfonie voorafgaan door de Tragische Ouverture, waarvan de doorgedreven vormelijke constructie in het oog springt.
Ook Iannis Xenakis - de Griekse architect-componist die in 1958 met Le Corbusier het Philipspaviljoen ontwierp voor de wereldtentoonstelling in Brussel - verbond een doorgedreven complexiteit met een extreme expressiviteit, als een Brahms in het kwadraat. Een boeiende muzikale confrontatie!

Op het eerste zicht lijkt het een vreemde combinatie, Brahms en Xenakis naast elkaar. Maar als je beter kijkt, vind je tal van overeenkomsten tussen de sfeerbeelden die de werken oproepen. De 'Tragische Ouverture' is onstuimig, ruw, soms raadselachtig; 'Synaphai' staat bekend om haar aartsmoeilijke partituur, zeker voor de piano, en maakt zoals veel werken van Xenakis een indrukwekkend kosmisch, apocalyptisch gevoel los. De Tweede Symphonie van Brahms is emotioneel minder heftig, maar de sombere kracht en grootse zwaarte zijn net zo intens.

Iannis Xenakis (1922-2001), geboren in Roemenië en van Griekse afkomst, wordt tot een van de belangrijkste moderne componisten gerekend. Hij was de bedenker van de zogeheten stochastische muziek, die de wiskundige verzamelingenleer op de muziek wil toepassen. Zo stichtte hij in 1966 de School voor Wiskundige en Elektronische muziek.

Xenakis studeerde architectuur in Athene. Na zijn afstuderen in 1947 werd hij wegens zijn linkse politieke opvattingen verbannen en vluchtte hij naar Frankrijk. Van 1948 tot 1960 was Xenakis assistent van Le Corbusier. Xenakis ontwierp in 1958 voor de Wereldtentoonstelling in Brussel het Philips-paviljoen, het eerste volledige architectonische multimediaproject dat ruimte, beeld en geluid in een totaalervaring integreerde. Xenakis hield zich op het bureau van Le Corbusier vooral bezig met op de Modulor en op wiskundige algoritmen gebaseerde 'vormcomposities', zoals de dynamische raamkozijnverdeling van het klooster La Tourette. Ook toen hij zich later meer op componeren ging toeleggen, bleef hij actief als architect.

Dat wiskunde ook in zijn muziek een belangrijke rol speelt, is evident. Zij muzikale systemen zijn gebaseerd op verschillende wiskundige theorieën en hij maakt ook gebruik van computers. De mathematische benadering van Xenakis lijkt voort te komen uit een diepgeworteld verlangen om een fenomeen als schoonheid onder controle te krijgen en te kunnen manipuleren door de elementen waaruit het is opgebouwd, te vangen in het web van de logica. Als componist uit hij dat verlangen door het met behulp van de computer sturen van de tonen.

Xenakis' muzikale denken is gericht op het zoeken van uitdrukkingsvormen die niet meer uitgaan van aparte tonen die op een rijtje worden gezet, maar die uitgaan van toonmassa's, toonwolken, structuren waarbinnen de afzonderlijke tonen niet meer op de voorgrond staan. Op die manier reageert Xenakis impliciet op de doctrine van de seriële muziek: die was zodanig geconcentreerd op de interne constructie dat zij de buitenkant ervan, de lichamelijkheid van de muziek, uit het oog verloor. Xenakis bewandelde de tegenovergestelde weg. Hij probeerde aan de lichamelijkheid van de muziek een nieuwe inhoud te geven en al zijn compositietechnische methodes staan in dienst van dit doelstelling.
Wat Xenakis in de muziek bezighoudt is de factor orde versus wanorde. Door 'wanordelijke' geluidsbronnen als zelfstandige elementen in zijn compositietechnieken toe te passen, doet hij een idioom ontstaan, dat ondanks de massaliteit helder en duidelijk is. De muziek van Xenakis heeft, ondanks het abstracte karakter, toch een heel eigen expressiviteit.

Programma :
  • Johannes Brahms, Tragische ouverture (1880)
  • Iannis Xenakis, Synaphai, pianoconcerto (1969)
  • Johannes Brahms: Symfonie N°2 (1877)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic & Jan Michiels : Brahms, Xenakis
Zaterdag 6 maart 2010 om 20.15 u
(Inleiding te Brussel met Jan Michiels en Greet Samyn om 19.30 u)
Flagey
- Studio 4
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.arsmusica.be
-------------------------
Zondag 14 maart 2010 om 20.00 u
Schouwburg Leuven

Bondgenotenlaan 21
3000 Leuven

Meer info : www.30cc.be
-------------------------
Vrijdag 19 maart om 20.00 u (Inleiding door Jan Christiaens om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org en www.arsmusica.be
Iannis Xenakis op www.xenakis-ensemble.com en Youtube
'Modern music: Xenakis', Todd M. McComb, 13/01/2004, op www.medieval.org
Xenakis: His Life In Music, James Harley op www.uoguelph.ca (University of Guelph, Canada)

Bekijk hier alvast het eerste deel van Xenakis' Synaphai, uitgevoerd door Hiroaki Ooi en het Kyoto Symphony Orchestra


Deel 2 vind je hier

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
La machine à remonter le son : Iannis Xenakis, 4/02/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

03/03/2010

Tweemaal Zehetmair Quartett in Gent en Brussel

Heinz Holliger Het Zehetmair Quartett werd in 1994 opgericht door violist Thomas Zehetmair en gaf zijn eerste tournee in 1998. Hun stijl werd beschreven als "macabere perfectie" en "omfloerst magisch".

Ofschoon ze elk jaar maar één concertprogramma instuderen, behoren ze tot de absolute wereldtop. Deze programma's spelen ze trouwens steevast
'uit het hoofd' - een absoluut unicum onder de strijkkwartetten! In combinatie met bekender werk brengen ze vaak zelden gespeelde meesterwerken. Zo wisselen ze in Gent Mozart en Schumann af met het tweede strijkkwartet van componist - en legendarisch hoboïst - Heinz Holliger. Dit werk werd door de componist opgedragen aan het Zehetmair Quartett, waarmee hij in april 2009 zelf op het podium stond. In Brussel wordt het programme vervolledigd met Bruckners enige strijkkwartet en het laatste kwartet van Beethoven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zehetmair Quartett : Mozart, Holliger, Schumann
Donderdag 4 maart 2010 om 20.00 u
(Inleiding om 19.15 u )
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be
---------------------------
Zehetmair Quartett : Bruckner, Holliger, Beethoven
Zaterdag 6 maart 2010 om 20.00 u
(Inleiding om 19.30 u )
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra :
Heinz Holliger op www.schott-music.com

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

02/03/2010

Launch Party RTRSRCH journal Vol2 n°1

Op 6 maart wordt in Mechelen een eenmalig magazine gelanceerd met bijdragen van negen Europese componisten en muziekmakers die zich bewegen op de grens van muziek, performance, geluidskunst en theater.
Fraai vormgegeven, boordevol artikels, illustraties en partituurvoorbeelden, inclusief een gloednieuwe compositie van David Helbich die je als lezer zelf kan uitvoeren.
Wie dit collector's item niet wil missen, reserveert alvast 6 maart in zijn agenda.
Tijdens de Launch Party zal Frederik Croene eigen werk uitvoeren en composities van deelnemende componisten.

Auteurs: Paul Craenen, Cathy Van Eck, Marianthi Papalexandri-Alexandri, Matthew Shlomowitz, David Helbich, Steven Prengels, Frederik Croene, Falk Hübner, Simon Steen-Andersen, Laura Maes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Launch RTRSRCH journal Vol2 n°1
Zaterdag 6 maart 2010 om 19.00 u
KWO

Wittebroodstraat 19
2800 Mechelen

Gratis toegang, gelieve wel je aanwezigheid per email te bevestigen op paulcraenen@gmail.com

Meer info : www.facebook.com en www.kwo.be

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

NOB met overwegend Russische programma in Bozar

Sofia Gubaidulina Niemand minder dan Vladimir Fedoseyef zal het NOB leiden in Bozar in Brussel. Het overwegend Russische programma spreekt tot de verbeelding. Naast een symfonisch sprookje van Sofia Gubaidulina klinkt Prokofjevs hoopvolle Vijfde symfonie. De Russische pianiste Anna Vinnitskaya, 1ste prijs Koningin Elisabethwedstrijd 2007,  zorgt met de vertolking van het Pianoconcerto van Schumann voor de kers op de taart.

Sofia Asgatovna Gubaidulina werd geboren op 24 oktober 1931 in Tschistopol, een klein dorpje aan de Wolga in de Tataarse republiek van de voormalige Sovjet-Unie. Op jonge leeftijd verhuisde de familie naar Kazan. Ze studeerde af aan het conservatorium van Kazan in het jaar 1954 voor piano en compositie en vervolgde haar studies compositie aan het 'Tsjaikovski-conservatorium' van Moskou waar ze afstudeerde in het jaar 1961 als studente van professor Vissarion Shebalin.

Sofia Gubaidulina is een componiste uit de zogenaamde 'Tweede Generatie' van de 20ste eeuwse Russische componisten. De 'Eerste generatie' telt namen als Prokofiev en Sjostakovitsj, in de 'Derde generatie' vindt men bijvoorbeeld Zjoekov en Berinski, terwijl de vierde bestaat uit de jongste, zojuist afgestudeerde componisten. Van de 'Tweede generatie' behoren Schnittke en Gubaidulina samen met Oestvolskaja en Denisov tot de bekendste.

Sofia Gubaidulina staat bekend als een zeer bevlogen en dramatische toonkunstenares met een ongewoon rijk kleurenpalet. Een essentieel kenmerk van haar oeuvre is de bijna volledige afwezigheid van 'absolute' muziek. Het merendeel van haar werken heeft namelijk opvallend aanwezige 'buiten-muzikale' dimensies als poëzie (getoonzet dan wel verklankt) of een ritueel. Daarbij is haar instrumentgebruik volstrekt eigenzinnig. Aan het eind van de zeventiger jaren werd haar religieuze persoonlijkheid steeds meer en meer herkenbaar in haar composities. Nog steeds werd religie en religieuze kunst in deze tijd zwaar onderdrukt in de voormalige Sovjet-Unie. Toch schreef Sofia Gubaidulina composities als bijv. het vioolconcerto 'Offertorium'  voor de Letse violist Gidon Kremer of haar 'Seven Last Words' voor cello, bajan en strijkorkest opgedragen aan Vladimir Toncha en Friedrich Lips, een werk dat in de USSR gepubliceerd werd onder de niet-religieuze titel 'Partita'.

Sofia Gubaidulina : "I am a religious Russian Orthodox person and I understand 'religion' in the literal meaning of the word, as 're-ligio', that is to say the restoration of connections, the restoration of the 'legato' of life. There is no more serious task for music than this."

Programma :
  • Sofia Gubaidulina, Fairy-Tale Poem
  • Robert Schumann, Concerto voor piano en orkest, op. 54
  • Sergey Prokofiev, Symfonie nr. 5, op. 100
Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB : Gubaidulina, Schumann, Prokofiev
Vrijdag 5 maart 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Waldo Geuns om 19.30 u )
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Sofia Goebaidoelina op www.schirmer.com en brahms.ircam.fr
Sofia Goebaidoelina : Trancendentale muziek op www.musicalifeiten.nl
De nacht is verloren gegaan. Essay over Goubaidulina, Rob Zuidam in NRC Handelsblad op www.robertzuidam.com, 13/04/2001

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/03/2010

Vrijdag Catalaanse dag op festival Ars Musica

S'ACOBLA Op 5 maart is het Catalaanse dag op het Festival Ars Musica, met de groep S'Acobla op het Piknikmusik-menu in Flagey. Nico Roig en Miquel Casaponsa, de twee Catalaanse muzikanten van de groep, wonen al 5 jaar in Brussel. Hun muziek houdt het midden tussen experimentele pop en noise: absurde chansons in het Catalaans, met zorg gecomponeerd en georkestreerd volgens hun humeur van de dag.

's Avonds is het het Spaanse Ensemble BCN 216 te horen met werk van enkele Catalaanse componisten. Doorheen de 23 jaar dat de groep constant actief was, is BCN216 een must geworden in de Spaanse muziekwereld. De groep werd in 1985 opgericht op initiatief van componist en dirigent Ernest Martinez Izquierdo en fluitist David Albet, die nu artistiek directeur van het ensemble is. Ze zijn in residentie bij L'Auditori in Barcelona, terwijl ze over de hele wereld stukken opnemen en concerten spelen. Ze werken ook graag met andere kunstvormen, zoals dans, theater of film. Het Ensemble draait de hand niet om voor een uiteenlopend repertoire van solowerken tot stukken voor 40 muzikanten en maakt er een erezaak van het hedendaags repertoire overal uit te dragen. Op hun Brusselse afspraak spelen ze creaties van 100% Catalaanse componisten. Met om 19u30 een muzikale verrassing als introductie...

Programma :
  • Robert Gerhard, Leo (1969)
  • Ramon Humet, creatie in opdracht van Ensemble BCN 216
  • Ernest Martinez Izquierdo, tbc
  • Olivier Rapoport, creatie in opdracht van Ensemble BCN 216
Tijd en plaats van het gebeuren :

Piknikmusik : S'ACOBLA 'absent per altres raons'
Vrijdag 5 maart 2010 om 12.30 u
Flagey - Studio 1


Meer info : www.flagey.be, www.arsmusica.be en www.myspace.com/sacobla
---------------------------
Ensemble BCN216 : Gerhard, Humet, Martinez Izquierdo, Rappoport
Flagey - Studio 1
Vrijdag 5 maart 2010 om 20.15 u
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be, www.arsmusica.be en www.bcn216.com

Extra :
Robert Gerhard op en.wikipedia.org en youtube
Ramon Humet : www.ramonhumet.com en youtube
Ernest Martinez Izquierdo op www.connaughtartists.com en www.naxos.com

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010

12:59 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Hypermusic Prologue : voorbij de grenzen van het universum

Hypermusic Prologue Ars Musica opent donderdag met de Belgische première van Hypermusic Prologue van Hector Parra, een soort opera op libretto van Lisa Randall. Hypermusic Prologue is in de eerste plaats het verhaal van de ontmoeting tussen de jonge Spaanse componist Hèctor Parra en de Amerikaanse fysica Lisa Randall. Hij is gefascineerd door wetenschappelijk onderzoek naar kosmologische modellen en kwantumfysica. Zij is een echte operafanaat. Zij vertelde hem dat ze graag een libretto wou schrijven over de nieuwste theorieën in de astrofysica. Dat was de kiem van Hypermusic Prologue, een nieuw soort opera dat een brug slaat tussen kunst en wetenschap. Al snel werd de Engelse kunstenaar Matthew Ritchie bij het bijzonder originele project betrokken.

Deze 'projectieve opera' projecteert ons voorbij de bekende grenzen van het universum. Het is een verkenning in de vorm van een dialoog tussen een man en een vrouw, twee solostemmen die de spanning voelen tussen het eindige en het oneindige (hyperspace), tussen de ervaring van het hier en nu en de verleiding van nieuwe dimensies van tijd en zijn. Want het is inderdaad het menselijke dat maat en betekenis geeft aan het onbegrensde. Hypermusic Prologue wordt een muzikale reis naar de diepste plekken in onszelf en naar onze 'verborgen dimensies'.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Intercontemporain : Hypermusic Prologue
Donderdag 4 maart 2010 om 20.30 u
Kaaitheater

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be, www.arsmusica.be en www.ensembleinter.com

Extra :
Hector Parra op brahms.ircam.fr
Opera in the Fifth Dimension, Elizabeth Cline op seedmagazine.com, 10/08/2009

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook