22/04/2010

Amerikaanse pianiste Jenny Q Chai in Logos

Jenny Q Chai Een optreden van Jenny Q Chai kenmerkt zich door een groot professionalisme: een dosis virtuositeit, een gerichte repertoirekeuze en het gebruik van allerhande externe media zitten daar zeker voor iets tussen. Dat ze deze zaken met de haar typerende schwung kan fuseren, bewees ze twee jaar geleden al bij Logos in een indrukwekkend recital dat haar gelijk de Logos Award 2008 opleverde. Ditmaal gaat ze een stap verder in het domein der multimedia met muziek van Charles Ives, Nils Vigeland, Scott Wollschleger, Victoria Jordanova, Arnold Schönberg, Claude Debussy en György Ligeti en aan de zijde van visueel kunstenaar Relja Penezic.

De Amerikaanse pianiste Jenny Q Chai studeerde aan het Curtis Institute of Music (bachelor bij Seymour Lipkin) en aan de Manhattan School of Music in New York (master bij Solomon Mikowsky). Ze specialiseert zich al geruime tijd in hedendaagse uitvoeringspraktijk bij onder meer Anthony de Mare (ook een pianist die de voorbije 25 jaar vaak in Logos optrad) en met haar ruime visie doorbreekt ze graag de stereotype pianotraditie door tal van media, loose of fixed, bij haar recitals te betrekken. Om het met haar eigen woorden te zeggen: "piano is voor mij geen artefakt uit de vroegromantiek, maar een medium dat constant in evolutie is en gelinkt kan worden aan tal van media van onze tijd".

Live video-projecties, soundscapes, objekten en allerhande vormen van visuele kunst maken daar deel van uit maar ook zingen, spreken en akteren zijn al evenzeer haar ding, zo mochten we twee jaar terug ervaren. Ze doet dat alles met veel gevoel voor humor en met een onmiskenbare schwung. Tal van componisten (waaronder Frederic Rzewski met zijn Kreutzer Sonata) hebben dan ook speciaal voor haar nieuw werk gecomponeerd.

Nu is ze terug in Logos met een programma dat naast Etudes van György Ligeti en Claude Debussy ook recenter repertoire van Victoria Jordanova bevat. De muziek wordt voor deze gelegenheid aangevuld met video-projecties van visueel kunstenaar Relja Penezic. Relja is zowel schilder, videast, fotograaf als filmmaker wiens focus ligt bij video-art in combinatie met publieke installaties. Hij groeide op in Belgrado (ex-Joegoslavië) en heeft sedert 1979 quasi onafgebroken geëxposeerd in alle uithoeken van de wereld. Zijn (vaak op Film Noir geïnspireerde) kortfilms zijn regelmatig te zien op internationale festivals voor alternatieve cinema.

De beeldtaal die hij aanwendt is doorspekt met tal van blurtechnieken (vertroebeling) en refereert enerzijds aan de bevreemdende stadstaferelen van Edward Hopper en anderzijds aan de gesofistikeerde pre-apokalyptika genre Enki Bilal. Op dit concert worden onder meer zijn Unseen Miracle, Le Campane en Red Eye vertoond.

Penezic is mede-oprichter van ARTaVIVA, een artistieke beweging die audio- en video-art promoot. Hij werd reeds gevraagd als artist in residence en als docent voor het Maryland Institute College of Art, de Princeton University School of Architecture, Haverford College en Bowling Green State University. Vandaag de dag verdeelt hij zijn werkterrein tussen Europa en San Francisco.

Programma :
  • Charles Ives, Serenity (1919)
  • Nils Vigeland, Life Sketches (1994)
  • Scott Wollschleger, Blue Inscription (2010)
  • Victoria Jordanova, Bite (2010)
  • Arnold Schönberg, Drei Klavierstücke op. 11 (1909)
  • Claude Debussy, Etude "Pour les Quartes" & Etude "Pour huits Doigts" (1915)
  • György Ligeti, Étude Nr. 2 "Cordes a Vide" (1985) & Étude Nr. 1 "Désordre" (1985)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Jenny Q Chai
Donderdag 22 april 2010 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Jenny Q Chai : www.jennychai.com en www.myspace/chaipiano.
Relja Penezic : www.reljapenezic.com
Nils Vigeland op www.msmnyc.edu
Scott Wollschleger : www.scottwollschleger.com
Victoria Jordanova : www.arpaviva.org
György Ligeti op www.schott-musik.de

Elders op Oorgetuige :
Jenny Chai brengt flinke portie Amerikaanse muziek in Logos, 30/06/2008

13:33 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Dienstmededeling

Door een geval van overmacht zijn er de laatste dagen geen berichten op Oorgetuige kunnen verschijnen. Hiervoor onze verontschuldigingen.

13:07 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

16/04/2010

David De Buyser en de akoestische spiegel van mos

mos ACOUSTIC MIRROR _ MOSS is een kunstproject dat mos kweekt onder gecontroleerde omstandigheden. Dagelijkse registratie via foto's, geluidsopnames, temperatuur- en vochtigheidsgegevens laten toe het trage groeiproces van mos in kaart te brengen. Bedoeling is nu om die opgeslagen gegevens te gebruiken voor het maken van computergegenereerde beelden die op het mos geprojecteerd zullen worden. De geluidsopnames van de installatie zullen op hun beurt de vermelde beelden beïnvloeden in vorm, kleur en beweging. Op die manier wordt het mos een 'akoestische spiegel' die zowel licht als geluid reflecteert en absorbeert.

David De Buyser (°1974, Brugge) is songwriter, gitarist en zanger, maar componeert steeds meer met elektronica, synthesizer en sampler. In 2001 verscheen de gesamplede compositie Structured sound forwell-organized people. Akoestiek Electronique uit 2003 is een herwaardering van het akoestische geluid. In het voorjaar 2009 werkte David De Buyser mee aan een live performance onder leiding van Kurt Dutré, genaamd Red Light Project (Q-O2, Brussel). David De Buyser heeft momenteel heel wat projecten op stapel staan, waaronder de installatie ACOUSTIC MIRROR _ MOS.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Expo David de Buyser: Acoustic Mirror MOS
Zaterdag 18 april 2010 van 17.00 u tot 20.00 u
Concert David de Buyser + Platform N.01
Zaterdag 18 april 2010 om 20.30 u
Q-O2 werkplaats

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be en www.daviddebuyser.be

Bekijk alvast Platform N01 (portrait of a building)

16:54 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

15/04/2010

Body Sound : nieuwe media in een spannend en hedendaags kleedje

Body Sound Voor de derde keer organiseert de Stichting Liedts-Meesen zijn grootste tweejaarlijkse tentoonstelling Update in de Zebrastraat. Deze editie belooft een mooie staalkaart te geven van de meest indrukwekkende werken van de collectie Nieuwe Media uit het Centre Pompidou van Parijs. Na kunstenaar-curatoren Jean-Marie Dallet (Fr) en Peter Weibel (Du) hebben de organisatoren opnieuw een internationaal bedreven tentoonstellingscurator die Nieuwe Media in een spannend en hedendaags kleedje zet. Met body sound gaat curator Christine Van Assche de uitdaging aan een geschiedenis van geluid in kunst te presenteren. Grote namen uit de hedendaagse en actuele kunst zoals Bruce Nauman, Vito Acconci, Manon De Boer, Céleste Boursier-Mougenot, Casten Nicolai-Alva Noto, Anouk De Clercq, Didier Faustino, Mike Kelly/Scanner, Martin Creed, Adam Mc. Ewen, Keiko Owada, Mika Vaino, Chris Marker, Ugo Rondinone, Emmanuel Lagarrigue en Sémiconductor worden in de parcours van vorm en geluid naast en door elkaar gepresenteerd. Hoe dat wordt gevisualiseerd is te ontdekken in de speciale opstelling gemaakt door de architecten van Bureau des Mésarchitectures uit Parijs.

Zebrastraat geeft nog meer body aan de tentoonstelling met een extra tentoonstelling van de genomineerden voor de Prijs Nieuwe Media van de Stichting Liedts-Meesen. Ruim 270 kunstenaars hebben zich kandidaat gesteld. De jury selecteerde 10 werken van :

1. Perry Bard, USA, Man With A Movie Camera: The Global Remake
2. Félix Luque Sánchez Spain , Chapter I : The Discovery Installation
3. Boris Debackere, Belgium, Probe
4. Peter Alwast, Australia, Everything
5. Peter Beyls, Belgium, Petri
6. Dominika Sobolewska, Poland, RGB 5red-Green-Blue
7. Go Eun Im , South-Korea, SEE(N)
8. Christoph De Boeck, Belgium, Staalhemel,
9. Arthur Elsenaar, The Netherlands, Face Shift
10. Julien Gachadoat, France, Gravity

De kunstenaar die de jury weet te bekoren krijgt 5.000 euro. Het publiek stemt en zorgt ervoor dat de winnaar een presentatie krijgt in een Europees Museum.
Wie van nature benieuwd is en zich afvraagt hoe je geluid kan visualiseren is in de Zebrastraat van 17 April tot 20 juni 2010 aan het goede adres.

De tentoonstelling Update 1 (Interactieve Digitale Mediakunst) ging voor de eerste maal door in 2006 onder begeleiding van curator Jean-Marie Dallet
De tentoonstelling van 2008, Update 2 was een samenwerking met het ZKM, Karlsruhe onder begeleiding van curator Peter Weibel en toonde verschillende werken van de permanente collectie van het ZKM (Zentrum für Kunst und Medientechnologie Karlruhe) .
Update 3 is ontstaan uit een samenwerking met het Centre Pompidou onder artistieke leiding van tentoonstellingscommissaris Christine Van Assche.
Update wil het kader van de hedendaagse kunstpraktijk en klassieke media verruimen met werken die creatief en zinvol gebruik maken van eigentijdse en nieuwe technologieën. Het betreft het verwerken van klank en beeld, het gebruik van nieuwe materialen, het aanwenden van nieuwe evoluties in communicatie, telecommunicatie en broadcasting. De informatie-, communicatie- en informaticawereld alsook de mogelijke interactiviteit zijn de oriënterende pijlers.

Tijd en plaats van het gebeuren :

update_3 | body sound
Van zaterdag 17 april t.e.m. zondag 20 juni 2009
Open van woensdag tot zondag van 14.00 u tot 18.00 u
Zebrastraat Kunstplatform

Zebrastraat 32/001
9000 Gent

Meer info : www.zebrastraat.be

15:16 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

10/04/2010

European Gala van wereldniveau in Bozar

György Ligeti Na het grote succes van de Wiener Philharmoniker onder leiding van Lorin Maazel afgelopen maand presenteert het Festival van Vlaanderen Brussel op 16 april 2010 opnieuw een European Gala van wereldniveau: het Chamber Orchestra of Europe en de veelbelovende violiste Lisa Batiashvili o.l.v. Sakari Orama. Lisa Batiashvili is hét grote opkomend talent: enkele jaren geleden liet Alfred Brendel zich over de toen 22-jarige Georgische violiste ontvallen: "Ze laat elke noot zingen en spreken, en bewijst eens te meer dat grote violisten al op jonge leeftijd de neus aan het venster steken". In haar zangerige en soepele spel wordt Batiashvili geholpen door haar grandioos instrument, de Engleman-Stradivarius uit 1709. Ideaal voor de uitvoering van het Eerste vioolconcerto van Prokofiev, dat samen met het Concert Românesc van Ligeti tot de krachtigste 20ste-eeuwse werken in dit genre behoort. Aan het hoofd van het Chamber Orchestra of Europa staat Sakari Orama, een geniaal orkestdirigent uit de Finse school van Jorma Panula.

Bartók was voor elke vooruitstrevende componist in Hongarije het absolute voorbeeld. Dat was zeker het geval voor de jonge Ligeti, wat uitstekend te horen is in zijn jeugdwerken, en zeker in het 'Concert Românesc' (1951). Na de Hongaarse opstand en de Russische bezetting in 1956 verkoos hij daarom wijselijk om naar het westen te emigreren. Van dan af moest Hongarije het doen met het gecastreerde volksmuziekideaal van Zoltán Kodály.

György Ligeti (1923-2006) werd geboren in een klein Hongaars stadje met een onuitspreekbare naam, dat toen korte tijd tot Roemenië behoorde. Desondanks was de familie Ligeti volledig gericht op het culturele leven van Boedapest. Niet uit jeugdsentiment dus, en zeker niet uit nationalistische overwegingen schrijft Ligeti een Roemeens concerto. Net zoals Bartók, die de volksmuziek uit de hele Balkan en Turkije bestudeerde, was Ligeti niet geïnteresseerd in de 'eigen' muziek, maar in de potentiële mogelijkheden van alle (Oost-Europese) volksmuziek om de muzikale toonspraak te vernieuwen. Ligeti is in dit vroege werk wel heel schatplichtig aan Bartók. Kenmerkend is de afwisseling tussen trage delen, die nauw aansluiten bij de declamatorisch-rapsodische stijl van de volksliederen, en razendsnelle delen in 'tempo giusto', die aansluiten bij de stijl van de volksdansen. De vier delen (traag-snel-traag-snel) gaan zonder onderbreking in elkaar over. Een interessant detail grijpt vooruit op het latere werk van Ligeti. Het derde (trage) deel begint met een dialoog in echo tussen twee hoorns. Zelfs op de moderne ventielhoorn dient de hoornist de natuurlijke harmonieken te corrigeren om 'juist' te spelen in de vandaag gebruikelijke getemperde stemming. Ligeti schrijft expliciet voor om die natuurtonen niet te corrigeren. Doet hij dat om het onderscheid tussen volksmuziek en kunstmuziek, tussen natuur en cultuur hoorbaar te maken? Feit is dat dit vooruitwijst naar de onvergetelijke passage in het Vioolconcerto (1992) waar de ocarina's in natuurtoonstemming spelen.

Programma :
  • György Ligeti, Concert Românesc
  • Sergey Prokofiev, Concerto voor viool en orkest nr. 1, op. 19
  • Camille Saint-Saëns, Introduction et Rondo capriccioso, op. 28
  • Robert Schumann, Symfonie nr. 3, op. 97, "De Rijn"
Tijd en plaats van het gebeuren :

European Gala : Chamber Orchestra of Europe & Lisa Batiashvili
Vrijdag 16 april 2010 om 20.00 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.coeurope.org

Bron : Tekst Mark Delaere voor deSingel, maart 2004

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Elders op Oorgetuige :
Over humor en angst voor de dood : Ligeti's Le Grand Macabre voor het eerst in De Munt, 20/03/2009
La machine à remonter le son : György Ligeti, 10/01/2009
Bartók/Ligeti - back to the roots : concertlezing door Jan Michiels, 9/03/2008
Vlaams Radio Orkest & Jan Michiels brengen hulde aan Bartók en Ligeti, 19/02/2008
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006

Bekijk alvast het eerste deel uit Ligeti's Concert Românesc

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

09/04/2010

The world as instrument : lezing van de Franse filosoof David Zerbib

The world as instrument Het muzikale instrument werd in de twintigste eeuw van zijn troon gestoten, vernietigd, tot stilte gebracht, gelyncht, verruimd. In het kielzog van deze demarches herrijst de kracht van de performance, een open veld van mogelijkheden. David Zerbib put uitgebreid uit een schatkist van voorbeelden, zigzagt tussen avant-gardes en populaire genres om te belanden in een wereld die klank wordt. 

David Zerbib: "In zijn Verhandeling over instrumentatie en orkestratie (1844) schreef Berlioz "elk geluidslichaam dat wordt aangewend door een componist is een muziekinstrument". En wat als men het lichaam van de componist of dat van de artiest zelf zou beschouwen als een instrument ? Het zou een proces ontlokken waarin het instrument wordt ontdaan van zijn enige klassiek instrumentale functie, waarin objecten of omgevingen opnieuw functioneel worden en waarin de spelkarakteristieken van het muziekinstrument worden uitgebreid. Deze logica van uitbreiding, waarvan een heel aantal ervaringen in de 20ste eeuw getuigen (bijvoorbeeld bij Fluxus), is mogelijk onbeperkt. We kunnen deze logica de instrumentatie van de wereld noemen: de wereld kan instrument worden, wat zowel onze verhouding tot het instrument als deze tot de wereld in de war stuurt. Maar om dit te begrijpen, zal men zich moeten afvragen hoe deze instrumentatie zich onderscheidt van de technische instrumentalisatie."

David Zerbib is professor esthetica aan de Universiteit van Parijs I Pantheon-Sorbonne en docent aan de Kunsthogeschool van Annecy. Zijn onderzoeksdomein is kunstfilosifie en esthetica en in het bijzonder performance-gerelateerde onderwerpen. Hij werkte mee aan verschillende boeken en levert regelmatig bijdragen aan kunsttijdschriften. Zijn publicaties omvatten onder andere "De instrumentatie van de wereld" (Art Presse 2, nr. 15, november-januari 2010).

Deze 'geanimeerde' lezing maakt deel uit van Voice Lab, een initiatief van Sarma in samenwerking met WorkspaceBrussels, waarbij makers een week lang de relatie tussen stem, klank en performativiteit verkennen. Curators: Myriam Van Imschoot en Alex Roccoli. Ondersteund door Beursschouwburg & Kaaitheater.

Tijd en plaats van het gebeuren :

David Zerbib : The world as instrument
Dinsdag 13 april 2010 om 20.30 u
Beursschouwburg

A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.beursschouwburg.be

10:54 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/04/2010

Nadar zet consequent de jongste generatie Vlaamse en internationale componisten op het programma

Nadar Het jonge ensemble Nadar gaat resoluut voor nieuwe muziek en zet consequent de jongste generatie Vlaamse en internationale componisten op het programma. In dit concert brengen ze Aria van de Zwitsers-Oostenrijkse componist Beat Furrer, een werk voor sopraan en ensemble waarin de stem bijna volledig versmelt met de instrumenten. Verder spelen ze werk van de jonge Bruggeling Daan Janssens - tevens dirigent van Nadar - en van de Spaanse José María Sánchez-Verdú, die opvalt door zijn kleurrijke en steeds dramatische taal. Van de Vlaamse componist Filip Rathé - die vorig seizoen in het Concertgebouw in de kijker stond met de erg gesmaakte creatie van Paixarinho door De Volharding - creëert Nadar ten slotte een gloednieuw werk.

De Zwitserse componist Beat Furrer (1954) studeerde compositie bij Roman Haubenstock-Ramati aan de Musikhochschule in Wenen. Hij is de oprichter van het ensemble Klangforum Wien. Sinds zijn allereerste composities tast Beat Furrer de mogelijkheden van het onconventionele geluid af. In hele stukken of in grote passages is soms nagenoeg geen traditioneel klankmateriaal aanwezig. Het onderzoeken van de ruis in al zijn verscheidenheid staat aan de ene kant; aan de andere
kant staat de bijzonder genuanceerde wijze waarop Furrer de ruis uitcomponeert, in de zin van de plaatsing ervan in de compositie en de detaillistische uitwerking met aandacht voor alle variabele aspecten zoals ritme, continuïteit, dynamiek, kleur en enveloppeschakeringen.

Daan Janssens (1983) studeerde viool, piano, muziektheorie en compositie aan het stedelijk conservatorium Brugge. Van 2002 tot 2007 studeerde hij compositie aan het koninklijk conservatorium Gent bij Frank Nuyts, Godried-WillemRaes en Filip Rathé. Met zijn strijkkwartet …Passages… (2005) won hij de eerste prijs op de compositiewedstrijd Week van de hedendaagse Muziek 2006. Hij volgde masterclasses compositie bij Marco Stroppa, Isabel Mundry en Brian Ferneyhough, en ensembledirectie bij Johannes Kalitzke.
Hij schreef composities in opdracht van De Nieuwe Reeks, De Bijloke, Het Spectra Ensemble… Zijn werk werd onder meer uitgevoerd op het Transit Festival, De Nieuwe Reeks, De Bijloke en De Link (Tilburg). Hij werkte samen met het Goeyvaerts strijktrio, Bl!ndman [4x4] strings, het Spectra Ensemble en solist Jean-Guihen Queyras.
Naast zijn activiteiten als componist is hij dirigent van het jonge ensemble voor nieuwe muziek Nadar. Met Nadar speelde hij ondermeer op De Nieuwe Reeks (werk van Olga Neuwirth) en Ars Musica 2008 (werk van Beat Furrer, Serge Verstockt en José-Maria Sanchez-Verdú). Sinds oktober 2007 is Daan Janssens als onderzoeksassistent verbonden aan het Gentse conservatorium.

José M. Sánchez-Verdú, Giorno dopo giorno
'Giorno dopo giorno' bestaat uit 3 delen, die apart kunnen worden uitgevoerd : I Forse un mattino - II Giorno dopo giorno - III Ed è subito sera. De volledige cyclus werd in 2001 in München door het ensemble piano possibile onder leiding van Sánchez-Verdú voor het eerst uitgevoerd. Forse un mattino is geschreven in opdracht van het Mutare Ensemble uit Frankfurt. Ed è subito sera is geschreven in opdracht van het Ensemble Mosaik. De cyclus is vrij geïnspireerd op gedichten van Eugenio Montale en Salvatore Quasimodo.

Filip Rathé (1966) studeerde piano en directie aan het Koninklijk Conservatorium van Gent. Hij vervolmaakte zich verder als dirigent bij Laszlo Heltay en Pierre Cao en studeerde compositie bij Lucien Goethals. Aan de Universiteit van Gent behaalde hij een Meestergraad Musicologie bij Professor Herman Sabbe. Met het koor "De Tweede Adem" bracht hij tussen 1992 en 2001 tal van hedendaagse werken en creaties.
Sinds 1993 is Filip Rathé artistiek leider en dirigent van het SPECTRA Ensemble waarmee hij concerteerde doorheen Europa en Zuid-Amerika en meer dan 60 nieuwe werken creëerde. Hij was gastdirigent van o.m. het Symfonieorkest van Vlaanderen, het Vlaams Radio Koor en verschillende ensembles.
Filip Rathé is leraar analyse en hedendaagse kamermuziek aan de Conservatoria van Gent en Antwerpen. Recent startte hij een onderzoeksproject rond de composities van de Duitse componist Nicolaus A. Huber.
Sinds zijn kennismaking met de Duitse componist Nicolaus A. Huber en sinds hij gefascineerd is door een persoonlijk introspectief onderzoek, is hij de laatste jaren vooral gegrepen door de werking van het onbewuste bij de perceptie van muziek. We zouden zijn uitgangspunt als volgt kunnen verwoorden: Wat blijft er over wanneer we alles reduceren en ontbenen om te proberen te komen tot de essentie van de primaire (dit is niet de dierlijke maar wel de basis-) emotie? Filip Rathé : "Laten we zeggen dat ik in mijn muziek (weliswaar met de nodige formele en structurele principes als houvast voor een bovenlaag) probeer te zoeken wat mij (en misschien ons?) onder de oppervlakte drijft." De perceptie van de luisteraar staat dikwijls centraal en daarover doet hij momenteel nog verder onderzoek.

Programma :
  • Daan Janssens, 3 études scénographiques (wereldpremière)
  • José María Sánchez-Verdú, Giorno dopo Giorno
  • Filip Rathé, Avec diamants extrêmes (wereldpremière)
  • Beat Furrer, Aria
Tijd en plaats van het gebeuren :

Nadar : Beat Furrer , Daan Janssens, José-Maria Sanchez-Verdù, Filip Rathé
Zaterdag 10 april 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Daan Janssens om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be
-----------------------------
Zondag 11 april 2010 om 160.00 u
Kapel KaHo Sint-Lieven

Hospitaalstraat
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.nadarensemble.be

Extra :
Daan Janssens op www.nadarensemble.be en www.arsmusica.be
Beat Furrer : www.baerenreiter.com, www.arsmusica.be en youtube
José M. Sánchez-Verdú : www.sanchez-verdu.com, www.arsmusica.be en youtube
Filip Rathé op www.matrix-new-music.be en www.spectraensemble.com

Eldrs op Oorgetuige :
Nadar Ensemble met nieuw werk van Stefan Prins, Beat Furrer en Martin Schüttler in Sint-Niklaas en Gent, 22/01/2010
Burengerucht : orkest De Volharding in Brugge, 2/12/2008
Studio Modern & Nadar : muziek om te beleven, 15/04/2008
Gesprek met Beat Furrer, 24/03/2007

15:07 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/04/2010

Abattoir : cello, stem en live electronics, maar niet voor tere zieltjes

Audrey Chen Abattoir, dat is de cello en de beklijvende stem van Audrey Chen, maar dan rigoureus bewerkt door de electronics van evenknie Robert van Heumen. Samen staan ze in voor een concert vol energieke en vaak verstorende live processing. Abattoir is een perfekt op elkaar ingespeeld duo voor wie het aftasten van grenzen eerder regelmaat dan uitzondering is.

Cello, stem en electronics: daar doen we het mee op deze voorstelling. Déja vu, zal de doorwinterde bezoeker van festivals voor nieuwe muziek en mixed media zeggen. Maar deze combinatie klinkt nog nét iets anders... Abattoir bestaat uit Audrey Chen (cello en stem) en Robert van Heumen (laptop en controllers), wier roots duidelijk in de wereld van de vrije improvisatie en de experimentele elektronische muziek liggen. Zoals vaak het geval is op hun optredens, vormen de input van Chen's stem en cello de basis om van Heumens live processing op los te laten.

Die stem zingt, gilt, kraakt, fluistert, mompelt en vocaliseert er op los als een autonome klankgenerator (wat een stem per slot van rekening ook ís). Vooral de nummers Bloodknot en Feasting (beide live opgenomen in STEIM) spreken hier boekdelen. De granulatie en distortie die van Heumen op de input loslaat, heeft doorgaans de subtiliteit van een kettingzaag, maar is daarom ook des te indrukwekkender in al zijn brute oerkracht. Na een tijdje is de fusie volledig en valt het onderscheid tussen akoestisch en elektronisch, cello of stem, volkomen weg. Hoewel het eindresultaat hier en daar aan het psychedelische grenst, blijft er toch in elke sessie een voortdurende instant-communikatie tussen de twee aanwezig.

Audrey Chen is geboren in Chicago in 1976 uit een familie van wetenschappers, artsen en ingenieurs. Ze begon cello te studeren op haar achtste en vervolmaakte zich aan verscheidene conservatoria, waar ze zich naast experimentele muziek al evenzeer op oude muziek toelegde. Vandaag de dag werkt ze voornamelijk met haar (al dan niet geprepareerde) cello en haar stem in combinatie met analoge synthesizers.

Ook multimedia laat haar niet koud: bij haar samenwerkingen mogen we dan ook Phil Minton, Elliott Sharp, Phill Niblock, James Pugliese en Michel Doneda niet onvermeld laten. Op dit moment opereert ze vanuit Baltimore, waar ze zich engageert voor Red Room en High Zero Collective, een concertreeks die aan experimentele geïmproviseerde muziek is gewijd. Over zichzelf stelt ze: 'I am attempting to make an example of why I can only approximate the languages I speak...one and a half bona fide and the rest entirely subject to hunger, temperature, humidity, cello, voice, electronics on occasion, live performance and antics, cardboard spaceship shields, underwater mumbling, body/sound installations, ... sometimes just me, sometimes with others. Enjoy.'

Robert van Heumen wil in de eerste plaats klankwerelden creëren en doet dat met alle mogelijke klanken die hem van pas komen en vanuit verschillende invalshoeken. Hij gebruikt daarvoor live sampling-software die in STEIM werd ontwikkeld zoals LiSa en de realtime audiosyntese-software SuperCollider, dat alles in combinatie met allerhande interfaces. Zijn 'klankwerelden' vallen te catalogeren als een mengelmoes van distortie, omgevingsgeluiden, cracks, pops & hisses, feedback, drones en noem maar op.

Recente stukken van de man zijn onder meer Stranger en Fury, allebei meerkanaals fixed media-stukken die terug te vinden zijn op het label Creative Sources Recordings. Sedert 2008 mag van Heumen zich eveneens auteur noemen van het hoorspel No Man's Land, een opdracht van de CEM studio in Rotterdam.

Met hun eerste, vorig jaar bij Evil Rabbit Records verschenen CD gaf abattoir al aan dat ze geen muziek voor tere zielen maken. Op dit concert verwachten we dat dan ook niet. Noemen we het digital brutalism, avant-noise of gewoon een pure trancequillizer...? Aan de luisteraar om het uit te maken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

New Media IV : Abbatoir
Woensdag 7 april 2010 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en hardhatarea.com/ABATTOIR

Audrey Chen : www.myspace.com/audreychen

11:27 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/04/2010

Niet voor gevoelige kijkers : Ryoji Ikeda's Datamatics [ver.2.0] in Brugge

Ryoji Ikeda Datamatics [ver.2.0] is het nieuwste audiovisuele concert in Ryoji Ikeda's datamatics-reeks. In dit project onderzoekt de Japanse componist hoe we de onzichtbare digitale data waarvan onze huidige wereld doordrongen is, kunnen waarnemen. Datamatics maakt gebruik van pure data als een bron van beelden en geluiden. Deze abstracte voorstellingen van materie, tijd en ruimte combineert Ikeda in een adembenemend volmaakt werk, dat de grenzen van ons waarnemingsvermogen aftast en uitdaagt.

Japans belangrijkste elektronica-componist Ryoji Ikeda (1966) focust zich op de kleinste details van ultrasonics, frequenties en de essentiële karakteristieken van het geluid zelf. Zijn werk onderzoekt de fysische eigenschappen van geluid, het verband ervan met menselijke perceptie en de wiskundige elementen in muziek, tijd en ruimte. Ikeda gaat tot het uiterste in zijn gebruik van computers en digitale technologie en hij ontwikkelde 'microscopische' methodes om geluid te manipuleren en te vormen. Sinds 1995 is hij zeer actief op het vlak van de klankkunst via concerten, installaties en opnames: de albums +/- (1996), 0 degrees (1998) en Matrix (2000) werden door de critici lovend onthaald als de meest radicale en vernieuwende voorbeelden van hedendaagse elektronische muziek. Met Carsten Nicolai werkte hij aan het project 'cyclo', dat 'error'- structuren en repetitieve loops in software en computermuziek onderzoekt. Hij werkte ook samen met de choreograaf William Forsythe, de kunstenaar Hiroshi Sugimoto, de architect Toyo Ito en het kunstenaarscollectief Dumb Type. Ryoji Ikeda ontving de Golden Nica prijs bij de Prix Ars Electronica 2001 in de categorie Digital Music.

In Ars Musica Brugge komen uiteenlopende componisten als Alberto Posadas, David Lang en Ryoji Ikeda aan bod. Toch is er een belangrijk gemeenschappelijk thema, in de zin dat de drie projecten allemaal muziek verbinden met andere media. Dat toont een zeer hedendaagse houding, waarbij muziek meteen in verband wordt gebracht met andere - niet toevallig visuele - elementen. Evenmin verrassend is het dat elektronische technologie in die gevallen een belangrijke schakel vormt - en bij Ikeda ook het onderwerp van zijn werk wordt.

De technologie fascineert Ryoji Ikeda. Als artiest die zich geprofileerd heeft als een van de toonaangevende elektronische artiesten, ligt dat uiteraard voor de hand. Ikeda's muziek maakt vooral gebruik van pure, ruwe elektronische klanken, zowel heel luide (een deel van zijn werk wordt onder de 'noise'- stroming gerekend) als heel minuscule, zachte klanken die vaak de grenzen van het menselijke gehoor opzoeken. Zijn klankwereld is heel abstract en bouwt op allerhande manipulaties van elektronische geluiden in hun meest zuivere, ongepolijste vorm. Voor zijn datamatics [ver. 2.0] neemt hij digitale code (wat zich in al uw computers en andere digitale apparaten onzichtbaar afspeelt) als rechtstreeks vertrekpunt. Als een dissectie waarbij een lichaam wordt opengesneden om de werking van alle organen duidelijk te maken, plaatst Ikeda digitale code in de meest elementaire vorm centraal. Een voortdurende stroom projecties van digitale code legt ongenadig het onbekende gebied bloot waar wiskundige processen de technologie aansturen.

datamatics[ver.2.0] bevat strobo-effecten en hoge klankvolumes.
We raden de voorstelling niet aan voor flitsgevoelige of jonge kijkers en suggereren het gebruik van oordopjes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ryoji Ikeda : Datamatics [ver.2.0]
Vrijdag 2 april 2010 om 20.00 u
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.arsmusica.be

Bron : tekst Maarten Beirens voor Ars Musica

Extra :
Ryoji Ikeda : www.ryojiikeda.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
Deep Blue, Ryoji Ikeda & Artificiel op Happy New Ears, 26/09/2007

11:18 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

31/03/2010

Wereldcreatie voor Pulitzerprijs-winnaar David Lang in Brugge en Brussel

David Lang Donderdag brengt het Ensemble Musiques Nouvelles nieuw werk voor ensemble en lichtontwerp van de Amerikaanse componist David Lang. Lang is vooral bekend als een van de oprichters van het New Yorkse festival/collectief/ensemble Bang on a Can, dat furore maakte door de branie waarmee ze uit een brede waaier van invloeden, van klassiek tot rock, nieuwe muziek scheppen. Zo weigert ook David Lang te kiezen tussen verschillende stijlen, maar maakt hij muziek die tegelijk ruw en complex, zacht en dissonant of brutaal en melodieus kan zijn. Zijn werken variëren van introverte, bijna etherische stukken (The Passing Measures) tot harde, rockachtige dingen (How to pray). Vorig jaar won zijn The Little Match Girl Passion de prestigieuze Pulitzerprijs, wat voor een componist die nadrukkelijk buiten het klassieke establishment opereert, vrij uniek is.

David Lang (1957) is een van de meest vooraanstaande Amerikaanse componisten van zijn generatie. Stilistisch bouwt zijn muziek verder op de verworvenheden van de minimal music, waarbij voor Lang en zijn New-Yorkse generatiegenoten merkwaardig genoeg niet enkel de Amerikaanse minimal music-scène met boegbeelden als Steve Reich en Philip Glass de grote voorbeelden waren, maar bovenal de veel brutalere, slagvaardige variant van het minimalisme zoals dat door de Nederlandse componist Louis Andriessen was neergezet. Net als de minimalisten voor hem, verkoos Lang ook het heft in eigen handen te nemen en als jonge componist niet (vruchteloos) te wachten tot de orkesten en andere ensembles kwamen aankloppen om werken te bestellen. Samen met zijn vrienden, collega-componisten Michael Gordon en Julia Wolfe richtte hij het New Yorkse festival/collectief/ensemble 'Bang on a Can' op, dat furore maakte door de branie waarmee ze uit een brede waaier van invloeden, van klassiek tot rock, nieuwe muziek schiepen. 'Bang on a Can' was (en is nog steeds) een soort van vrijplaats waar muziek van artiesten die buiten de lijntjes kleuren en zich niet zomaar in een bepaalde categorie laten onderbrengen, aan bod kon komen. Zo weigert ook David Lang te kiezen tussen verschillende stijlen, en maakt hij muziek die tegelijk ruw en complex, zacht en dissonant of brutaal en melodieus kan zijn. Zijn werken variëren van introverte, bijna etherische stukken (The Passing Measures) tot harde, rockachtige composities (How to pray). Zijn muziek kan zowel razend complexe ritmische elementen hanteren (The Anvil Chorus, The So-Called Laws of Nature) als (bedrieglijke) eenvoud (The Little Match Girl Passion). In 2008 won zijn The Little Match Girl Passion voor vocaal kwartet de prestigieuze Pulitzerprijs, wat voor een componist die nadrukkelijk buiten het klassieke establishment opereert, vrij uniek is.

Voor zijn nieuwste werk Darker dat in Brugge zijn wereldcreatie beleeft, heeft David Lang gekozen om een theatraal aspect in het werk te verwerken, dat echter ook niet te prominent mocht zijn. De keuze viel op een lichtontwerp dat speciaal voor deze gelegenheid is gemaakt door Koert Vermeulen, en dat subtiel het verloop van het werk kan volgen en versterken. Dat evolueert (zoals Lang het omschrijft) van "relatief lichter naar een beetje donkerder, of van gematigd optimistisch naar iets minder optimistisch". De uitdaging voor de componist bestond erin een werk te componeren dat in staat was te veranderen, of eigenlijk om anders ervaren te worden naarmate de belichting veranderde. Lang beschrijft Darker dan ook als een overwegend statisch werk, met snelle beweging aan de oppervlakte (de violen hebben véél noten te spelen) maar daaronder desondanks een zeer langzame evolutie. Het is een monolithisch werk, dat door Lang ook bewust als een object is geconcipieerd, dat je als luisteraar als het ware geleidelijk vanuit verschillende richtingen kan bekijken, analoog met de veranderende belichting die de luisterervaring onvermijdelijk beïnvloedt.

Die geleidelijke werking, de statische benadering en de manier waarop de muziek zich slechts zeer beperkt beweegt van de ene emotionele sfeer naar de andere is hier een zeer bewuste keuze. Zo geeft Lang aan in zijn commentaartekst bij deze compositie: "Er is een grote afstand tussen de wijze waarop klassieke muziek ons leert om emoties te ervaren en de manier waarop onze emoties daadwerkelijk ervaren worden. Wij hebben een grote traditie in de westerse muziek om grote emotionele stemmingswisselingen te aanvaarden, wij hebben er geen probleem mee om te denken dat een werk naadloos kan overgaan van iets dat fluisterzacht is naar iets dat oorverdovend luid is. Wanneer ik echter denk aan hoe dat in mijn dagelijkse leven in zijn werk gaat, dan denk ik niet in termen van reusachtige emotionele sprongen van het ene uiterste naar het andere - meestal gaat mijn emotionele register niet op heel korte tijd van extreme gelukzaligheid naar de meest smartelijke ellende en weer terug - mijn emotionele register is veel beperkter en evolueert veel geleidelijker dan dat. In mijn compositie Darker wilde ik een muziekstuk componeren dat veel nauwkeuriger overeenstemt met mijn persoonlijke emotionele narratief, dan met het narratief dat we hebben geërfd van de dramatische muziek uit het verleden.
Darker is op veel vlakken daarom meer een object dan een muziekstuk. Het is een lange, trage overgang van iets gelijkmatigs en aangenaams naar iets minder aangenaams. Net zoals het leven levert mijn stuk een hevige inspanning om een kleine afstand af te leggen: van mooi naar een beetje minder mooi en van een beetje licht, naar een tikkeltje donkerder."

David Lang droeg Darker op aan Jeanette Yanikian, de vorig jaar overleden echtgenote van zijn muzikale mentor, Louis Andriessen.

Programma :
  • David Lang (1957), Darker
    wereldcreatie voor ensemble en lichtontwerp, in opdracht van Concertgebouw Brugge en Ensemble Musiques Nouvelles
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Musiques Nouvelles : David Lang, Darker
Donderdag 1 april 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.arsmusica.be en www.musiquesnouvelles.com
--------------------------------
Ensemble Musique Nouvelles : David Lang Enlightened Concert
Woensdag 26 mei 2010 om 20.15 u
Flagey
- Studio 4
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be

Bron : Tekst Maarten Beirens voor Ars Musica

Extra :
David Lang : www.bangonacan.org, www.schirmer.com en en.wikipedia.org
'Wie zich meet met Bach, is heel moedig, of heel dom' , interview Maarten Beirens met David Lang, www.standaard.be, 31/03/2010

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
De Volharding plays Bang on a Can en Iva Bittová & Bang on a Can All Stars, 12/10/2008
Writing on Water : London Sinfonietta, Peter Greenaway & Brody Neuenschwander in Brugge, 14/05/2008

13:19 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook