24/04/2010

Mechelen hoort stemmen : vocale muziek van de bovenste plank

Festival van Vlaanderen-Mechelen Het Festival van Vlaanderen-Mechelen krijgt vanaf dit seizoen een nieuwe naam en een nieuw profiel. Verwacht je aan vocale muziek van de bovenste plank! Het motto? Negen keer stemmen horen, negen keer sterren zien. Van 24 april tot en met 22 mei kan je tijdens het Festival van Vlaanderen-Mechelen het kruim van de binnen- en buitenlandse artiesten en de meest ontroerende en beklijvende muziek verwachten. Topensembles als Les Arts Florissants (exclusief!), Huelgas Ensemble, Collegium Vocale en onontdekte parels passeren de revue.

Waarom de stem? Niet alleen roemde Richard Wagner haar als het allermooiste en nobelste instrument, ook is Mechelen een stad met een vocaal verleden. In de 14de eeuw al weerklonk polyfone muziek van op het doksaal van de Sint-Romboutskathedraal. Stemmen blijven - o.a. door het Sanghuys van de koralen (koorknapen) en het befaamde Sint-Romboutskoor - in de loop der tijden centraal staan. Nog steeds telt Mechelen een bijzonder groot aantal koren. Bovendien lenen de talrijke Mechelse kerken zich uitermate tot het programmeren van stemmenmuziek. Laat je dus verrassen door 9 heerlijke vocale concerten in unieke en wonderlijke locaties.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Festival van Vlaanderen-Mechelen
Van zaterdag 24 april t.e.m. zaterdag 22 mei
Op verschillende locaties in Mechelen

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalmechelen.be

Festival van Vlaanderen-Mechelen op Facebook

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

The Rage of Life : een eigentijdse opera voor jongeren

The Rage of Life Zaterdag gaat The Rage of Life, een nieuwe opera voor 'jong volk' door de internationaal gevierde auteur Igor Bauersima en componiste Elena Kats-Chernin in première. Vanaf 24 april in Theater Troubleyn Antwerpen en vanaf 8 mei in Vooruit Gent. The Rage of Life, een tragikomedie die het midden houdt tussen het jeugdig verlangen naar het ware leven en verblindende doodsverachting. Auteur van het libretto is Igor Bauersima. Deze Zwitserse film- en theaterauteur, regisseur en scenograaf was in 2003 en 2004 de meest opgevoerde Duitstalige toneelschrijver. Zijn meermaals bekroonde theaterstuk Norway Today werd inmiddels in twintig talen vertaald.

In The Rage of Life speelt de radicale afwijzing van het maatschappelijk status-quo door de protagonisten een belangrijke rol: het centrale dramatische motief is de poging van gehavende jonge mensen om te ontsnappen uit een wereld die zij als corrupt ervaren. De helden van The Rage of Life vluchten weg uit een schaduwrijk dat al lang elke link met de realiteit is kwijt geraakt, naar een leven waarvan ze met zekerheid weten dat het bestaat -ook al zijn ze daar nooit eerder geweest.

Voor Bauersima's tragikomische genre is Elena Kats-Chernin, een Australische met Russische roots, de ideale componiste. Als studente van Helmut Lachenmann in de jaren tachtig, schreef ze onder meer verschillende opera’s en musicals, waarbij ze er telkens meesterlijk in slaagde om een muzikale kruising te maken tussen tragedy en comedy. Haar werken combineren een uiterst ingewikkelde en virtuoze compositietechniek, gebaseerd op de seriële muziek, meteen onmiskenbare feeling voor boeiende operadramatiek.

'De passie en de woede voor het leven' - zo zou men de nieuwe tekst van Igor Bauersima kunnen vertalen. Het is een verhaal over een intens gevoel voor het leven, dat kost wat kost verdedigd wil worden, zelfs als daar geweld voor nodig is. Een verhaal ook over idealen, dromen en het doorzetten van eigen keuzes - ook wanneer de omgeving daar zijn bedenkingen bij heeft of probeert te verhinderen dat ze worden uitgevoerd.
En ook een verhaal over een strijd tegen de corruptie van de samenleving die zich in het kleine en het grote, in het denken en het handelen laat zien. The Rage of Life brengt al deze momenten van verzet samen en laat zien dat een vlucht mogelijk is.

Leif (Tobias Hächler) krijgt van zijn ouders te horen dat Helena (Liesbeth Devos) gestorven is, het meisje dat hij hartstochtelijk lief heeft. Ze heeft een brief achtergelaten waarin ze haar zelfmoord aankondigt. Leif kan niet geloven dat Helena dood is en gaat op zoek naar haar …
Zijn vrienden en familieleden vinden hem terug aan de oever van een kanaal op een verlaten industrieterrein. Hij lijkt verward en staat te praten tegen een onzichtbaar iemand. Ze overmeesteren hem en brengen hem naar een psychiatrische instelling. Daar blijft Leif Helena's stem horen en tegen haar spreken.
De tweede dag van zijn verblijf in het ziekenhuis ziet hij Helena zijn kamer binnenglippen; ze is hem komen bezoeken om voor eeuwig afscheid te nemen… Leif tracht haar te overhalen zich aan de dokters te tonen. Maar Helena, die beweert gevaar te lopen als ze gevat wordt, is niet van plan zich voor Leif op te offeren. Net wanneer ze vertrekt, komen een dokter en een verpleegster de kamer binnen. Leif steekt de dokter neer met een injectiespuit en vlucht samen met Helena op zoek naar de geheime uitweg uit de stad…

De hoofdpersonages van The Rage of Life vluchten voor een wereld die gehuld is in schaduwen en zich al geruime tijd heeft afgewend van het echte leven. Zij gaan op zoek naar een bestaan waarvan ze zeker weten dat het er is, alhoewel ze het nooit gezien hebben.
In die zin is The Rage of Life ook geen louter tragisch gegeven. Weliswaar verloopt de handeling voor de jonge hoofdpersonages, Leif en Helena, niet van een leien dak, en worden zij met extreme omstandigheden geconfronteerd - maar er is ook een grote tendens tot optimisme. Het stuk wordt terecht een tragikomedie genoemd.

Toch gaat Bauersima de complexe thema s niet uit de weg, zoals de levensmoeheid die opduikt bij de jonge hoofdpersonages. "Het is geen toeval dat zelfmoord één van de meest voorkomende oorzaken van de dood is bij jonge mensen, zegt hij hierover. "Zelfmoord is daarbij niet het probleem, want het is de meest tragische oplossing om in een corrupte samenleving te vluchten voor een wanhopige strijd voor het goede in het leven. Een andere oplossing is de keuze voor een psychische dood en fysiek in leven blijven. Dat maakt je tot een deel van de samenleving waarvoor je op de vlucht bent. Dat proces begint meestal op een leeftijd wanneer kinderen sterk worden beïnvloed door volwassenen die hun fatale levensvisie aan hen overleveren, waardoor ze zelf tot zombies worden. In die zin kan je Rage of Life beschouwen als een soort zombie-opera, maar zonder het bloed.'

Ook het thema van de waanzin dat in de opera opduikt, sluit aan bij die vlucht. Leif wordt door zijn omgeving in de innerlijke vlucht gedreven en door zijn "normale omgeving in een hospitaal opgenomen met symptomen van geestelijke verwarring. Maar uiteindelijk bereikt men daardoor het tegendeel. Het wordt voor Leif een nieuwe kans om zijn doodverklaarde geliefde Helena terug te ontmoeten en opnieuw te vluchten.

Voor Bauersima krijgt die waanzin een centrale functie in het stuk en moeten we haar ernstig nemen en kritisch beschouwen. Want de populaire opvatting dat het bewustzijn in ieder geval de werkelijkheid bepaalt en het principe dat daaruit voortkomt en waarbij ieder zijn eigen waarheid heeft, zijn tegelijk algemeen gekoesterde én zeer waanzinnige concepten. De waanzin van de samenleving lijkt die van de waanzin van Leif te overtreffen.

De wereld van The Rage of Life krijgt een dubbel gezicht. Bauersima wil een wereld creëren die "vertrouwd en vreemd tegelijk is. Een wereld waarin het idealisme - in de brede zin van het woord - visueel aanwezig wordt gesteld. Hij laat zich daarbij beïnvloeden door de wereld van de film en de cartoons die hem erg vertrouwd zijn en die voor hem een startpunt vormden als verhalenverteller. Het wordt een wereld die meer dan een apocalyptisch eindspel, is een wereld is die niet afgesloten is, maar een opening laat. "Ik denk aan een wereld in The Rage of Life als één waaraan iemand die zelfmoord pleegt tracht te ontvluchten. Daarom zou ik liever willen spreken van een overgangsspel . Uiteindelijk blijven de hoofdpersonages gedreven door één kracht die hen in stand houdt: zij verlangen naar een goed leven. Zoals het motto van het stuk aangeeft, kan men zeggen: They hear music en ze leven verder - tegen de stroom.

Elena Kats-Chernin schreef voor The Rage Of Life een partituur die een evenwicht wil zijn tussen toegankelijkheid en diepgang. Ze componeerde een beweeglijke muziek die de hartslag kan bepalen voor dit intense stuk maar die ook ruimte biedt aan reflectieve passages als daar in de plot nood aan is. Haar muziek tracht een waarachtige uitdrukking te zijn van de passie en de woede die in het stuk aanwezig is.

Maestro Daniel Inbal, zoon van Eliahu Inbal, brengt de partituur van Elena-Kats Chernin voor het eerst tot leven samen met een ensemble van het Symfonische Orkest van de Vlaamse Opera. De jonge Belgische sopraan Liesbeth Devos creëert de rol van Helena met de jonge Zwitserse bariton Tobias Hächler als Leif.

Tijd en plaats van het gebeuren :

The Rage of Life
Zaterdag 24, woensdag 28 en vrijdag 30 april 2010, telkens om 20.00 u
Troubleyn Laboratorium

Pastorijstraat 23
2060 Antwerpen

Meer info : www.vlaamseopera.be
----------------------
Zaterdag 8, zondag 9 en woensdag 12 mei, telkens om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit

Sint-Pietersnieuwsstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.vlaamseopera.be

Gratis inleiding 45 minuten voor aanvang voorstelling op 24, 28 april en 8 en 12 mei

Extra :
Elena Kats-Chernin op www.boosey.com, en.wikipedia.org en youtube

00:07 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

23/04/2010

Frankenstein : muziektheater voor jong en oud

HK Gruber

De Oostenrijkse componist HK Gruber schreef zijn 'Frankenstein!!' eind jaren '70. Het verklankt spottende kinderrijmpjes bevolkt door monsters (Dracula, Frankenstein…), kannibalen, ratten en superhelden (Batman en Robin, Superman...). Het werd een klassieker die wereldwijd op de lachspieren werkt. De muziek weerspiegelt de Weense traditie, zowel klassiek, populair als cabaret, gezien door een hedendaagse bril.

Acteur/muzikant Pieter Embrechts vertolkt de rol van chansonnier en een veertienkoppig Spectra Ensemble tovert zowel verfijnde als ridicule klanken tevoorschijn, onder meer op speelgoedinstrumenten. En Peter Vermeersch en Walter Hus schreven voor de gelegenheid een nieuwe compositie rond (anti-)helden.

Een concert voor jong en oud, waarin met een kwinkslag de muziek van de 20ste eeuw de revue passeert, van cabaret en Kurt Weill naar popmuziek en comics.

Programma :
  • HK Gruber (1943), Frankenstein!!
  • Peter Vermeersch (1959), Wereldcreatie
  • Walter Hus (1959), Wereldcreatie
Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble & Pieter Embrechts : Frankenstein!!
Zaterdag 24 april 2010 om 20.30 u (Inleiding om 19.45 u)
Cultuurcentrum De Spil
H. Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be
----------------------
Vrijdag 30 april 2010 om 20.00 u
Minnepoort

Dirk Boutslaan 62
3000 Leuven

Meer info : www.30cc.be
----------------------
Zaterdag 1 mei 2010 om 15.00 u
muziektheaterwerkplaats deFENIKS

Deurneleitje 6
Mortsel

Meer info : www.walpurgis.be en www.spectraensemble.com

Extra :
HK Gruber op www.boosey.com en www.intermusica.co.uk
Walter Hus : www.walterhus.org en www.matrix-new-music.be
Peter Vermeersch : www.fes.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Tweemaal Hus, tweemaal anders, 20/05/2008
River of Donkeys : interview met Walter Hus, 22/02/2007

17:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Frescamente speelt verrassend concert in Puurs

Frescamente Frescamente speelt L'histoire du Soldat van Stravinsky in de versie voor viool, klarinet en piano. Jeroen D'hoe schreef speciaal voor dit jong en fris ensemble een nieuwe duivelse compositie: Petit concert... du diable voor viool, klarinet, piano én hoorn. De muziek van Jeroen D'hoe is eigentijds en spreekt onmiddellijk aan door de melodische zinnen, de transparante akkoorden en de pittige ritmes.Met het Trio van Johannes Brahms bewijst Frescamente dat het ook het ijzeren repertoire onder de knie heeft. Frescamente laat je kennismaken met composities die zelden live te horen zijn. Wie zich muzikaal wil laten verrassen mag dit concert niet te missen.

Frescamente is een kamermuziekensemble dat in 2002 werd opgericht door pianiste Veerle Peeters. In 2005 werden ze één van de drie laureaten van "Gouden Vleugels", de prestigieuze kamermuziekwedstrijd voor jonge ensembles in Vlaanderen. Ondertussen speelde Frescamente zowat overal in Vlaanderen en brachten ze hun eerste cd uit. Ook in Nederland lieten ze zich al opmerken.

Het idioom van Jeroen D'hoe (1968) idioom bestaat in essentie uit twee bestanddelen: enerzijds haalt hij inspiratie uit de compositietechnische vernieuwingen die componisten de voorbije decennia doorvoerden, en anderzijds is er een sterke band met de traditie. Hij voelt bovendien een grote affiniteit met twintigste-eeuwse componisten als Charles Ives, Aaron Copland, Witold Lutoslawski, György Ligeti en John Corigliano. Zijn roots liggen in het algemeen in het grote symfonische repertoire met een directe expressiviteit. Daarnaast vermeldt Jeroen D'hoe het grote belang van zijn opleiding als musicoloog en het onderzoekswerk dat hij aansluitend deed. Ze zijn even essentieel als zijn puur muzikale opleiding. Hij stelt dat een historisch, esthetische en analytisch perspectief - vanuit de musicologie - een noodzakelijke background geeft voor compositie. Hij streeft dan ook naar een ideale wisselwerking tussen het artistieke en het wetenschappelijke.

De meeste composities van Jeroen D'hoe's werden in opdracht geschreven. Op de vraag of hij zichzelf beschouwt als componist ten dienste van een opdrachtgever, of een componist die voor zichzelf schrijft, antwoordde de componist:"De intrinsieke interesse en motivatie van de componist om een bepaald werk te schrijven is uiteraard van wezenlijk belang voor het creatieve proces. Een compositieopdracht (en daaraan gekoppeld de uitvoeringsmogelijkheden) maken mee mogelijk dat een compositie en een bepaalde visie die er aan ten grondslag ligt, een publiek bereikt. De gestelde vraag bevat mijns inziens niet noodzakelijk aan elkaar tegengestelde waarden. Beide kunnen perfect samengaan en de meerwaarde hiervan voor zowel de opdrachtgever, het publiek als de componist ligt voor de hand."(*)

Programma :
  • Igor Stravinsky, L'Histoire du soldat  (viool, klarinet en piano)
  • Jeroen D'Hoe, Petit concert ... du diable (viool, klarinet, hoorn en piano)
  • Johannes Brahms, Trio in Es opus 40 (viool, hoorn en piano)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Frescamente : Stravinsky, Jeroen D'hoe, Brahms
Zondag 25 april 2010 om 11.00 u
CC De Kollebloem

Hooiveld 1
2870 Puurs

Meer info : www.festivalmechelen.be en www.frescamente.be

Extra :
Jeroen D'hoe : www.jeroendhoe.org, www.muziekcentrum.be en www.matrix-new-music.be (*)

Elders op Oorgetuige :
Stravinsky's muziektheater: ontwrichting en vernieuwing, 9/10/2007

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Musik für Barbaren und Klassiker doorbreekt grenzen tussen concerten, geluidsinstallaties, beeldend werk en muziek

Stevie Wishart Musik für Barbaren und Klassiker doorbreekt de traditionele grenzen tussen concerten, geluidsinstallaties, beeldend werk en muziek. De tentoonstelling creëert zo een plek waar de dynamische uitwisseling tussen performance en ruimtelijkheid centraal staat.

Els Viaene maakt veelgelaagde muzikale scores die telkens nieuwe ruimtes oproepen. The Mamori Expedition Testbed is het schaalmodel van een route die ze aflegde in het Amazonenwoud om de natuurlijke soundscapes van deze omgeving te registeren. Toeschouwers kunnen in de installatie de oorspronkelijke geluiden herontdekken en aan de hand van een hydrofoon een eigen auditief parcours uitstippelen.

Componiste Stevie Wishart combineert geluidstechnieken uit de middeleeuwen met de nieuwste technieken en technologieën. Samen met Yvonne Mohr maakte ze The Sound of Gesture, een video- en geluidsinstallatie die opgenomen werd in het Instituut voor Muziek en Akoestiek in ZKM (Karlsruhe). Terwijl de muzikant viool speelt, worden via kleine sensoren op de handen haar bewegingen gedetecteerd. Die data worden omgezet in nieuwe digitale klanktexturen, zodat het oorspronkelijke geluid op verschillende manieren ontdubbeld wordt.

Kunstenaar en muzikant Sean Dower onderzoekt de sculpturale dimensies van film, fotografie en geluid. Zijn werk ademt vaak de spanning en adrenaline van een live-moment. De video Automaton toont een intrigerende wisselwerking tussen een improviserende drummer en de voorzichtige bewegingen van een camera die de ingevingen van de muzikant nauwgezet in beeld wil brengen. Daarnaast toont hij ook een tweetal nieuwe werken.

Joris Van de Moortel confronteert in zijn oeuvre creatie en destructie. De pendelbeweging tussen vernietigen en beschermen, tussen openbreken en bekisten, verleent aan zijn werk een sterk autonoom karakter. In zijn sculpturen en installaties verwerkt hij vaak elementen die verwijzen naar de wereld van noise en DIY: drumkits, versterkers, platenbakken en opnamestudio's.

The Ultrasound of Therapy van het collectief Staalplaat Soundsystem is een totaalinstallatie die opgebouwd wordt als een ziekenzaal. In elk van de bedden ondergaat de bezoeker een geïndividualiseerde sensoriële behandeling. Hoogtepunten zijn onder meer de meditatievideo's, de op de bedden aangesloten basboxen, die de lichamelijke beleving van geluid intensiveren, of de behandeling met sinusgolven, gebaseerd op de Indo-Tibetaanse vadacakra-theorie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Expo : Musik für Barbaren und Klassiker
Van za 24 April t.e.m. za 12 Juni 2010 (open wo t/m za, 14.00 u tot 18.00 u )
Za 24 April 2010 om 20.30 u (Opening)
Zo 25 April 2010 : 14.00 u tot 18.00 u
Ma 26 April 2010 : 14.00 u tot 18.00 u

Openingsconcert Stevie Wishart
Zaterdag 24 April 2010 om 20.30 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Extra :
Els Viaene : www.aurallandscape.net
Stevie Wishart : www.loganartsmanagement.com
Sean Dower : www.seandower.com
Staalplaat Soundsystem : www.staalplaat.org

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Concertante versie van Fabrizio Cassols 'Pitié' in Kunstencentrum Vooruit

Pitié "Geweldig concert... Wereldklasse." De reacties op het concert van saxofonist Fabrizio Cassol en zijn VSPRS-Orchestra in vooruit in 2007 waren unaniem lovend. Toen ging hij met zijn ensemble aan de slag met Monteverdi's Mariavespers voor de dansvoorstelling VSPRS van Alain Platel en Les Ballet c. de la B. Een jaar later nam hij de Mattheuspassie van Bach onder handen voor Platels voorstelling Pitié. Cassol dikt de compositie van Bach aan met pittige jazzstructuren en zelfs latino-invloeden. In Vooruit brengt hij dit muziekstuk boordevol emotie met een resem topmuzikanten als de franse fluitist Magic Malik en violist Tcha Limberger en de magische stemmen van Serge Kakudji en Cristina Zavalloni. Want ook zonder de choreografie blijft pitié een meesterwerk "van een haast verbluffende schoonheid." (Kwadratuur.be)

Regisseur Alain Platel en componist Fabrizio Cassol baseerden hun nieuwe productie op de 'Mattheuspassie'. Dit meesterwerk van Bach zet het lijdensverhaal van Christus om in sublieme muziek. Het is muziek waar je eigenlijk niet kan of mag aan raken. Cassol 'bewerkt dan ook niet zomaar Bach. Hij schrijft een nieuw verhaal. 'Pitié !' volgt niet slaafs de evangelist Mattheus, noch de poëtische bewerking van Bachs eigen librettist. Cassol focust op de pijn van een moeder (een onbestaande rol in de originele 'Mattheuspassie'), in relatie tot het onvermijdelijk offer van haar nageslacht, waarbij de rol van Christus hier wordt vertaald naar twee zusterzielen met een gemeenschappelijk lot. Deze keuze geeft zin en richting aan de compositie.
Pitié! ging in première op 14 september 2008 tijdens het Festival van Vlaanderen Gent en was begin december 2008 ook te zien op het Next Festival in Kortrijk. In de eerste helft van 2009 ging de voorstelling op tournee door Vlaanderen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Fabrizio Cassol & ensemble : Pitié
Zaterdag 24 april 2010 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit
- Theaterzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be

Elders op Oorgetuige :
Pitié ! Het ultieme offer van Les Ballets C. de la B. , 29/01/2009

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

22/04/2010

Klinkende Stad focust op Vlaamse geluidskunst

Staalhemel Klinkende Stad 2010 focust op Vlaamse geluidskunst. Je krijgt in totaal 12 geluidswerken te zien. Bij negen daarvan speelde het festival een rol bij de creatie van het werk. In de geluidskunst komen beeldende kunst, geluid en muziek samen. Met installaties die beeld aan geluid koppelen of pure geluidswerken waarbij geluid als 'materie' gebruikt wordt. Sinds begin deze eeuw groeit de belangstelling voor het genre. Niet in het minst door toonaangevende tentoonstellingen in Internationale musea als de Hayward Gallery (Londen), de Shirn Kunsthalle Frankfurt en het Centre George Pompidou.

Kortrijk heeft een sterke traditie in de presentatie van geluidskunst. Het festival Happy new Ears (1996-2009) zette de trend met de tentoonstelling "Audioframes", en vooral het geluidsparcours "Klinkende Stad" : een tentoonstelling in verschillende locaties in het Kortrijkse stadscentrum. Ook internationaal werd het project opgepikt. The Wire blokletterde in november 2008: "one of Europe's premier sound art festivals." Het nieuwe Festival van Vlaanderen zet deze traditie graag verder. Van 24 april tot en met 9 mei 2010 kan u verspreid over de stad twaalf verrassende geluidsinstallaties ontdekken.

Op de openingsavond geven twee van de kunstenaars concerten met hun installaties. Jeroen Vandesande bouwt met "circuit 02" een installatie met twintig oude radio's. Die ontvangen niet alleen radiogolven, maar zenden ze ook uit. Op die manier communiceren ze met elkaar en beïnvloeden ze elkaar. Bij de opening van "Klinkende Stad" presenteert Jeroen Vandesande een performance waarbij hij live muzikanten toevoegt aan zijn installatie. Hun muziek wordt door de radio's gestuurd, die ze op hun beurt opnieuw naar elkaar doorsturen.
"Staalhemel" is een interactieve installatie die bestaat uit 80 metalen plaatjes opgehangen boven de hoofden van de bezoekers. Kleine hamertjes tikken ritmische patronen op de plaatjes. Die patronen komen uit je eigen hersenen: een draagbare EEG-scanner vertaalt de elektrische activiteit in je hersenpan en zendt ze door naar de installatie. Het project werd mogelijk gemaakt dankzij een samenwerking met het onderzoekscentrum IMEC (Leuven) dat zich specialiseert in nano-technologie voor ondermeer toepassingen in de gezondheidszorg. Christoph De Boeck werkt vijf weken in Kortrijk aan een concertversie van zijn installatie. Behalve het verder verfijnen van zijn werk hoort daar ook hersentraining bij. Dusdanig dat hij de installatie kan laten klinken hoe hij het wil.

Programma :
  • Maria Blondeel, "A40 Ruhr"
  • Leo Copers, "De Egelantier in de Nachtegaal"
  • Christophe De Boeck, "Staalhemel"
  • Pauwel De Buck, "Shadow Grounds"
  • Boris Debackere & Steven Devleminck, "Reflections"
  • Aernoudt Jacobs, "Permafrost"
  • Annemie Maes & Bill Bultheel, "Mahila"
  • Stefaan Quix, "Not with a bang but a whimper"
  • Jeroen Vandesande, "Circuit02"
  • Esther Venrooy & Hans Demeulenaere, "Shifting Grounds"
  • Els Viaene en Plan B Performance, "Into the Light of the Night"
  • Visual Kitchen, "Mortuos Plango Vivos Voco"
Tijd en plaats van het gebeuren :

Klinkende Stad 2010
Van zaterdag 24 april t.e.m. 9 mei 2010
Op diverse locaties in kortrijk


Openingsconcert op zaterdag 24 april 2010 om 20.15 u
Budascoop

Kapucijnenstraat 10
8500 Kortrijk

Meer info : www.happynewfestival.be

Extra :
Maria Blondeel : www.mariablondeel.org
Leo Copers op www.smak.be
Christophe De Boeck : www.deepblue.be en www.staalhemel.com
Pauwel De Buck : pauweldebuck.yolasite.com
Aernoudt Jacobs : www.tmrx.org en en myspace.com/aernoudtjacobs
Annemie Maes & Bill Bultheel : www.so-on.be
Stefaan Quix : www.quix.org
Jeroen Vandesande : www.jeroenvandesande.be
Esther Venrooy : www.esthervenrooy.net
Els Viaene : www.aurallandscape.net
Plan B Performance : www.planbperformance.net
Visual Kitchen : www.visualkitchen.org

Elders op Oorgetuige :
Happy New Festival van Vlaanderen Kortrijk : inclusief, maar niet exclusief klassiek, 22/04/2010

17:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

I'll Remember April : tweedaags jazzfestival in Flagey

I'll Remember April "I'll Remember April" is een minifestival in Flagey waar "april" twee dagen lang rijmt op "jazz" en we de laatste projecten te horen krijgen van twee figuren die niet bang zijn buiten de lijntjes te kleuren, Magic Malik en Anouar Brahem. Zij worden afgelost door de jongeren van het Youth Jazz Orchestra, die zeker niet voor hen moeten onderdoen. Hun begeleider dit keer is Florian Ross en de studenten van Eric Legnini, voor een Piknikmusik die hulde brengt aan de grote namen uit de jazz, zoals Duke Ellington, Herbie Hancock, Horace Silver, Bill Evans en Thelonious Monk.

Het Youth Jazz Orchestra is een orkest met muzikanten jonger dan 25 onder leiding van Florian Ross, één van de belangrijkste jazzpianisten van Duitsland, en begeleid door het Brussels Jazz Orchestra. Geen kleine garnaal dus, zeker als u bedenkt dat Ross naadloos compositie en improvisatie met elkaar verzoent zowel in een trio als bij een big band wat niet zelden tot vuurwerk leidt.

De eerste van twee dagen wordt afgesloten door Magic Malik Orchestra. Het uitzonderlijke talent van fluittist Malik Mezzadri drijft boven wanneer hij in zijn composities laveert tussen urban, housebeats, groove en pop. Experiment en traditie, wiegeliedjes en jazz, vertrouwd terrein en onbekende wateren: Malik voelt zich als een vis in het water als hij zijn gevoel kan volgen op zoek naar onontgonnen muzikale bestemmingen.

Op vrijdag kun je tijdens de lunch wegzinken in piano-uitvoeringen van enkele supertalenten uit de klas van Eric Legnini (conservatorium van Brussel). Deze Belgische jazzpianist maakte naam vanaf de jaren ’90 en bracht vorig jaar met zijn trio het album Trippin uit. Duke Ellington, Herbie Hancock, Horace Silver, Bill Evans en Thelonious Monk bieden de talentvolle school de standards om een eigen onderwaterwereld te creëren.

Afsluiter is niemand minder dan de Tunesiër Anouar Brahem met zijn nieuwe project 'The Astounding Eyes of Rita'. Op het album dat werd opgedragen aan de Palestijnse poëet Mahmoud Darwish wordt Brahem bijgestaan door Klaus Gesing (Norma Winstone's trio), Björn Meyer (Nik Bärtsch's Ronin) en de Libanese percussionist Khaled Yassine. Een internationaal kwartet dat de grenzen van de jazz durft af te tasten en daarvoor aanmeert op Oosterse en zelfs Arabische stranden, wat tot een multiculturele symbiose leidt. Verwacht je aan muziek met een eigen ruimte-tijddimensie van gewichtloze melodieën en warme percussie die als regen in de zomer de composities binnensluipt.

Tijd en plaats van het gebeuren :

I'll Remember April
Donderdag 22 en vrijdag 23 april 2010
Flagey

Heilig-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be

15:19 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Happy New Festival van Vlaanderen Kortrijk : inclusief, maar niet exclusief klassiek

Happy New Festival van Vlaanderen Kortrijk Nieuw en verrassend: het is het minste wat je kunt zeggen van het muziekfestival Happy New Festival van Vlaanderen Kortrijk. Dit is de jongste telg in de Festival van Vlaanderen-familie. Het programma gaat over de vakjes van de genres heen: van klassiek tot hedendaags en alle varianten daartussen, van muziek uit de wereld over geluidskunst tot avontuurlijke muziek. Natuurlijk moet je deze gelegenheid gebruiken om je keuze te maken uit het gevarieerde aanbod. Je kunt je luisterervaring verdiepen tijdens concerten van o.a. Ernst Reijsiger, Bl!ndman en het Brussels Philharmonic samen met Jan Michiels. Of je kunt naar een tentoonstelling rond Vlaamse geluidskunst, muziek in cultureel erfgoed én tal van workshops.

Al meer dan vijf decennia maakt het Festival van Vlaanderen jong en oud warm voor klassieke en hedendaagse muziek. Na een pauze van vier jaar staat het Festival van Vlaanderen Kortrijk er opnieuw ! Op het menu : concerten, een muzikale stadshappening, Vlaamse Geluidskunst, klaviermuziek, tal van workshops en inleidingen. Inclusief, maar niet exclusief klassiek.

Laat je verrassen door een variatie op het klassieke requiem met een cellist, vijf Sardeense tenoren, een Afrikaanse zanger en wondermooie filmbeelden. Beleef kamermuziek en een symfonisch orkest vanop de eerste rij. Ervaar de frisse kijk op klassiek van jonge muzikanten. Of hoe tien accordeons en één zangeres Henry Purcell weer springlevend maken. Verken het - minder bekende - terrein van de hedendaagse muziek. En tot slot, een minifestival als ode aan het klavier: van pianoforte over orgel en beiaard tot piano. Met de geluidswandeling "Klinkende Stad" focust het Festival van Vlaanderen Kortrijk op Vlaamse geluidskunst: de schemerzone tussen beeldende kunst, klank en muziek. Wandel mee langsheen twaalf installaties van Vlaamse kunstenaars in evenveel verrassende locaties in de Kortrijkse binnenstad.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Happy New Festival van Vlaanderen Kortrijk
Van donderdag 22 april t.e.m zondag 9 mei 2010
Op verschillende locaties in Kortrijk


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.happynewfestival.be

14:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Amerikaanse pianiste Jenny Q Chai in Logos

Jenny Q Chai Een optreden van Jenny Q Chai kenmerkt zich door een groot professionalisme: een dosis virtuositeit, een gerichte repertoirekeuze en het gebruik van allerhande externe media zitten daar zeker voor iets tussen. Dat ze deze zaken met de haar typerende schwung kan fuseren, bewees ze twee jaar geleden al bij Logos in een indrukwekkend recital dat haar gelijk de Logos Award 2008 opleverde. Ditmaal gaat ze een stap verder in het domein der multimedia met muziek van Charles Ives, Nils Vigeland, Scott Wollschleger, Victoria Jordanova, Arnold Schönberg, Claude Debussy en György Ligeti en aan de zijde van visueel kunstenaar Relja Penezic.

De Amerikaanse pianiste Jenny Q Chai studeerde aan het Curtis Institute of Music (bachelor bij Seymour Lipkin) en aan de Manhattan School of Music in New York (master bij Solomon Mikowsky). Ze specialiseert zich al geruime tijd in hedendaagse uitvoeringspraktijk bij onder meer Anthony de Mare (ook een pianist die de voorbije 25 jaar vaak in Logos optrad) en met haar ruime visie doorbreekt ze graag de stereotype pianotraditie door tal van media, loose of fixed, bij haar recitals te betrekken. Om het met haar eigen woorden te zeggen: "piano is voor mij geen artefakt uit de vroegromantiek, maar een medium dat constant in evolutie is en gelinkt kan worden aan tal van media van onze tijd".

Live video-projecties, soundscapes, objekten en allerhande vormen van visuele kunst maken daar deel van uit maar ook zingen, spreken en akteren zijn al evenzeer haar ding, zo mochten we twee jaar terug ervaren. Ze doet dat alles met veel gevoel voor humor en met een onmiskenbare schwung. Tal van componisten (waaronder Frederic Rzewski met zijn Kreutzer Sonata) hebben dan ook speciaal voor haar nieuw werk gecomponeerd.

Nu is ze terug in Logos met een programma dat naast Etudes van György Ligeti en Claude Debussy ook recenter repertoire van Victoria Jordanova bevat. De muziek wordt voor deze gelegenheid aangevuld met video-projecties van visueel kunstenaar Relja Penezic. Relja is zowel schilder, videast, fotograaf als filmmaker wiens focus ligt bij video-art in combinatie met publieke installaties. Hij groeide op in Belgrado (ex-Joegoslavië) en heeft sedert 1979 quasi onafgebroken geëxposeerd in alle uithoeken van de wereld. Zijn (vaak op Film Noir geïnspireerde) kortfilms zijn regelmatig te zien op internationale festivals voor alternatieve cinema.

De beeldtaal die hij aanwendt is doorspekt met tal van blurtechnieken (vertroebeling) en refereert enerzijds aan de bevreemdende stadstaferelen van Edward Hopper en anderzijds aan de gesofistikeerde pre-apokalyptika genre Enki Bilal. Op dit concert worden onder meer zijn Unseen Miracle, Le Campane en Red Eye vertoond.

Penezic is mede-oprichter van ARTaVIVA, een artistieke beweging die audio- en video-art promoot. Hij werd reeds gevraagd als artist in residence en als docent voor het Maryland Institute College of Art, de Princeton University School of Architecture, Haverford College en Bowling Green State University. Vandaag de dag verdeelt hij zijn werkterrein tussen Europa en San Francisco.

Programma :
  • Charles Ives, Serenity (1919)
  • Nils Vigeland, Life Sketches (1994)
  • Scott Wollschleger, Blue Inscription (2010)
  • Victoria Jordanova, Bite (2010)
  • Arnold Schönberg, Drei Klavierstücke op. 11 (1909)
  • Claude Debussy, Etude "Pour les Quartes" & Etude "Pour huits Doigts" (1915)
  • György Ligeti, Étude Nr. 2 "Cordes a Vide" (1985) & Étude Nr. 1 "Désordre" (1985)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Jenny Q Chai
Donderdag 22 april 2010 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Jenny Q Chai : www.jennychai.com en www.myspace/chaipiano.
Relja Penezic : www.reljapenezic.com
Nils Vigeland op www.msmnyc.edu
Scott Wollschleger : www.scottwollschleger.com
Victoria Jordanova : www.arpaviva.org
György Ligeti op www.schott-musik.de

Elders op Oorgetuige :
Jenny Chai brengt flinke portie Amerikaanse muziek in Logos, 30/06/2008

13:33 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook