14/05/2010

Lecture-performance Wim Henderickx & Eric Sleichim in Museum aan de Stroom

Museum aan de Stroom Eén jaar voor de opening, vanaf 8 mei 2010, organiseren Antwerpen Open en het Museum aan de Stroom VOORUIT MAS!, een stadsproject met een verscheiden programma van rondleidingen in het nog leegstaande gebouw en lezingen, films en concerten in één van de MASpaviljoenen. Daarna is het gebouw tot aan de opening in mei 2011 niet toegankelijk voor het publiek. Zo kan het MAS zich concentreren op een volgend titanenwerk: het verhuizen van de ruim 370.000 objecten en de inrichting!

Lecture-performance Wim Henderickx - za 15 mei 2010 om 20.00 u
Wim Henderickx schreef de opera's Triumph of Spirit over Matter en Achilleus en werkte mee aan muziektheaterproducties Een totale Entfuhrung (in samenwerking met Ramsey Nasr) en Olek schoot een beer (in samenwerking met Bart Moeyaert). Disappearing in Light is het vijfde deel van de Tantric Cycle, een zevendelige compositiereeks geïnspireerd door oosterse filosofie waar hij sinds 2004 aan werkt. In het Paviljoen aan het MAS voert het HermesEnsemble dit werk uit met Wim Henderickx als dirigent. Disappearing in Light bestaat uit 3 hoofddelen: Darkness, Meditation en Light. Tussen muziekfragmenten door geeft Wim Henderickx een exposé over zijn invloeden en zijn persoonlijk erfgoed.

Lecture-performance Eric Sleichim - za 22 mei 2010 om 20.00 u
In zijn werk slaat Eric Sleichim bij voorkeur een brug met andere disciplines. Hij maakte muziek bij theatervoorstellingen van Michael Matthews, Guy Cassiers, Jan Fabre en Ivo Van Hove en werkte samen met choreografen Vicente Saez, Meg Stuart, Elisabeth Corbett en Anne Teresa de Keersmaeker.
In zijn speurtocht naar onontgonnen mogelijkheden voor de saxofoon doorkruiste Eric Sleichim alle tijdperken enconcentreerde zich rond de eeuwwisseling op oude muziek. Sleichim retraceerde aan de hand van video, muzieken tekst de periode van eind jaren '80 tot vandaag. Elektronica neemt binnen zijn composities een prominente plaats in. Gebruik van delay en real-time vervormingen openen een nieuwe dimensie in het klankenspectrum van de saxofoon.
Via vier solo's (saxofoon, elektronica, draaitafels en elektrische gitaar) wijdt MAS-huiscomponist Eric Sleichim ons in in de wereld van BL!NDMAN. Mass 4 Turntables (E. Sleichim - 4 pick ups), Ricarcare (J.Harvey - altsax en delays), Vampyr! (T. Murail - elektrische gitaar) en Angel (E. Sleichim, baritonsax en electronics). Een luisterkabinet.

Tijd en plaats van het gebeuren :

VOORUIT MAS!
Van zaterdag 8 mei t.e.m. zaterdag 5 juni 2010
Museum Aan de Stroom
- MASpaviljoen
Hanzestedenplaats 1
2000 Antwerpen

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.mas.be en www.vooruitmas.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com en www.matrix-new-music.be
Eric Sleichim op www.blindman.be

Elders op Oorgetuige :
Wim Henderickx dirigeert eigen werk in Kortrijk, 28/04/2010
Twintig jaar BL!NDMAN : een wervelend verjaardagsfeest, 5/02/2008

16:32 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

13/05/2010

Presentatie q-o2 luisterboek /2009/ in de Q-O2 werkplaats

Op zondag op 16 mei vindt de release van het q-o2 luisterboek /2009/ plaats. Dit luisterboek is het resultaat van een (onderzoeks)project dat doorheen het hele jaar 2009 liep met 10 klankkunstenaars (Julia Eckhardt, Chiyoko Szlavnics, Mieke Lambrigts, Manfred Werder, Annette Krebs, Tim Parkinson, Olivier Toulemonde, Manu Holterbach, Aernoudt Jacobs en Anne Wellmer).  Een cd-boek met 10 klankstukken van 7minuten + dagboek en reflecties (uitgebracht door label 'compost and height') zal gepresenteerd worden in aanwezigheid van de betrokken kunstenaars, in samenwerking met Displaced Sounds (STUK, Leuven).  

Het project /2009/ begon op 4 januari en eindigde op 13 december 2009. Het was een opeenvolging van klankopnames die gedurende éen jaar door tien geluidsartiesten gemaakt werden. Ieder van hen had vier weken voor een reactie op een anonieme voorganger, geen enkele bijkomende informatie werd gegeven. Elke opname is 7 minuten lang en geïllustreerd door een pagina in een dagboek. Opnames en dagboek zijn in een luisterboek bijeen gebracht.
De bedoeling was om te achterhalen hoe wij muziek precies waarnemen en of het mogelijk is experimentele muziek tout court te 'begrijpen'. Het uitgangspunt van het achterliggende onderzoek was dat misbegrijpen tot creativiteit kunnen leiden als er actief en met openheid geluisterd wordt.

De betrokken artiesten zijn Julia Eckhardt, Chiyoko Szlavnics, Mieke Lambrigts, Manfred Werder, Annette Krebs, Tim Parkinson, Olivier Toulemonde, Manu Holterbach, Aernoudt Jacobs en Anne Wellmer. Hun zeer diverse bijdrages leveren samen een weerspiegeling van het experimentele muziekveld dat op dit moment sterk onderhevig is aan veranderingen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Presentatie q-o2 luisterboek /2009/
Zondag 16 mei 2010 om 19.00 u
Q-O2 werkplaats

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be

Extra :
compostandheight.blogspot.com
www.displacedsounds.com

17:38 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/05/2010

Harmonie orkest De Scheldezonen en Champ d'Action slaan handen in elkaar voor bijzonder concert

Serge Verstockt Het slot van de reeks diversiteitsconcerten in deSingel (waarbij amateur- en professionele ensembles samenwerken)  is voor rekening van het ensemble voor hedendaagse muziek Champ d'Action en harmonieorkest de Scheldezonen.
Componist en artistiek leider van Champ d'Action, Serge Verstockt, kijkt enorm uit naar deze confrontatie tussen  de Scheldezonen en Champ d'Action.  Speciaal voor dit concert bewerkt hij marsen  voor harmonieorkest en elektronisch ensemble in zijn stuk 'Ein Marsch, Kein Marsch'.
Serge Verstockt hierover: 'Bij de vraag van deSingel om een werk te schrijven voor harmonieorkest de Scheldezonen en een concept voor het programma te bedenken moest ik niet lang nadenken.  Marsen, met al hun historische connotaties, hebben me altijd gefascineerd.  Vooral de oorlogsmarsen van Napoleon, die nog steeds worden uitgevoerd tijdens carnavalsoptochten in Binche, komen aan bod.  Ze worden op verschillende manieren verstoord en gedeformeerd tot een gigantische, anarchistische 'Electro / Free-Jazz' mars. 

De eerste helft van dit programma staat Sjow centraal. Sjow is de 'jeugdafdeling' van de Scheldezonen en staat onder leiding van Erwin Robbens. Zij voeren de wereldpremière uit van 'Plug 'n Play' van Stefan Prins, samen met de componist als 'laptop-solist'. In 'Plug 'n Play' staat de confrontatie centraal tussen het ensemble en de laptop die het ensemble live samplet en vervormt. Het werk is opgevat als een akoestisch spiegelpaleis waar niets is wat het lijkt, waar werkelijkheid en virtualiteit nu eens duidelijk van elkaar te onderscheiden zijn en dan weer volledig in elkaar overlopen. En het is niet uitgesloten dat hierbij enkele spiegels tot splinters herleid worden.

Daarnaast spelen ze een aantal populaire werken voor concertband. Zij beginnen met twee werken van Jay Chattaway, 'Electric Lady' en 'Captain Video'. Jay Chattaway (°1946) is een Amerikaans componist van muziek voor films en televisieseries, die vooral bekend is door zijn soundtracks voor de tv-reeks 'Star Trek'. Daarmee werd hij vijf maal genomineerd voor een Emmy Award, en won die ook één keer, in 2001, voor zijn muziek bij de finale at levering van cle reeks 'Star Trek: Voyager'.
De andere drie werken die Sjow zal brengen klinken de meeste onder jullie waarschijnlijk bekend in de oren. 'Mambo n°5', oorspronkelijk van de Cubaanse 'King of Mambo' Perez Prado (1916-1989), werd in 1999 een wereldhit in de versie van Lou Bega. Hier wordt het gebracht in een versie van de bekende arrangeur Stefan Rabe. 'Mas que Nada' is een klassieker uit het Braziliaanse populaire repertoire van de hand van Jorge Ben Jor (°1942). Hij bracht het zelf uit in 1963, maar het nummer werd vooral bekend in de versie van Sergio Mendes uit 1966. Deze laatste bracht vijf jaar geleden het nummer opnieuw uit, dit keer in samenwerking met de Amerikaanse hip-hop groep Black-eyed peas en scoorde daarmee opnieuw een grote hit in Europa. Hier wordt het gebracht in een arrangement van Mark Taylor. Ten slotte is er 'I'm so excited', een nummer van de zusjes Anita, June en Ruth Pointer, beter bekend als de Pointer Sisters. Het nummer verscheen voor het eerst op hun album 'So Excited!' in 1982, en werd twee jaar later opnieuw uitgebracht. Het werd geselecteerd voor '365 songs of the century' door de Recording Industry Association of America en duikt geregeld op in films, series en reclamespots.

De tweede helft van het concert wordt gevuld door de Scheldezonen onder leiding van Erik Mast. Ook zij gaan de confrontatie aan met de wereld van Champ d’Action, en dit in een compositie van Serge Verstockt, 'Em Marsch Kein Marsch'. Daarnaast brengen zij nog twee werken uit hun eigen repertoire. 'Seventy-Six Trombones' van Robert Meredith Wilson en 'The wind in the willows' van Johan de Meij.

Programma :

Deel 1 - Sjow
  • Jay Chattaway, Electric Lady
  • Jay Chattaway, Captain Video
  • Stefan Prins, Plug and Play
  • Arr. Mark Taylor, Mas Que Nada
  • Arr. Frank Bernaerts, I'm So Excited
Deel 2 - de Scheldezonen
  • Johan de Meij, The Wind in the Willows
  • Serge Verstockt, Ein Marsch, Kein Marsch
  • Robert Meredith Wilson (Arr. Naohiri Iwai), 76 Trombones
Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action & De Scheldezonen
Zaterdag 15 mei 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Dirk Moelants om 19.15 u )
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.champdaction.be en www.scheldezonen-sjow.be

Extra :
Stefan Prins : www.stefanprins.be en www.matrix-new-music.be
Serge verstockt op www.champdaction.be en www.matrix-new-music.be
Johan de Meij op nl.wikipedia.org en www.euronet.nl
Robert Meredith Wilson op nl.wikipedia.org

16:18 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/05/2010

Muur : theatervoorstelling, wemelend gewelf van verhalen en verdraaid oratorium

Muur In 2010 lieten vier kinderen alles achter om zich te vestigen op een braakliggend terrein in Berlijn. In het vroegere niemandsland tussen de twee muren die Oost en West scheidden, trekken ze een nieuwe, ronde muur op. Een reusachtige, belachelijke nul die een eigenaardige aantrekkingskracht heeft op de stad en haar bewoners.

De voorstelling begint in 2064, op het moment dat de ondertussen hoogbejaarde bewoners van de muur worden afgelost door nieuwe kinderen die de zoektocht verder zullen zetten. Auteur Pieter De Buysser en Inne Goris werken samen met componist Dominique Pauwels en laten hun eigengereide theatertaal met elkaar interageren. Het resultaat is een compositie waarin de muzikaliteit niet alleen zit in de dynamiek van de tekst, de lichamen of de ruimte, maar vooral in het harmonische evenwicht tussen die drie specifieke idiomen. Muur is een installatie, een theatervoorstelling, een wemelend gewelf van verhalen en een verdraaid oratorium. Muur is vooral een gebeurtenis die ons confronteert met onze nood aan muren en aan het vertellen van utopische geschiedenissen.

De voorstellingen van Muur gaan telkens door in openlucht en op locatie. Iedereen wordt aangeraden om voldoende warme - regenbestendige - kledij en gepast schoeisel te dragen.  

Tijd en plaats van het gebeuren :

Inne Goris, Pieter De Buysser & Dominique Pauwels : Muur
Zondag 16 mei 2010 om 15.00 u
Do 13, vrij 14, za 15, di 18 en wo 19/05, telkens om 20.00 u
Tour & Taxis

Havenlaan 86c
1000 Brussel

Meer info : www.kfda.be en www.lod.be
---------------------------
Do 27, vrij 28, za 29 mei 2010, telkens om 20.00 u (uitverkocht)
Zo 30 mei 2010 om 15.00 u
Op locatie in Gent (terrein aan de Goedendagstraat, een zijstraat van de Meulesteedsesteenweg. De ingang is recht tegenover het schooltje in die straat.)

Meer info : www.vooruit.be en www.lod.be

Extra :
Pieter De Buysser : www.pieterdebuysser.com
Dominique Pauwels op www.matrix-new-music.be en www.lod.be
Naar aanleiding van Muur werd op 8 maart 2010 een interview met Inne Goris en Pieter De Buysser opgetekend. Je kan het hier nalezen (pdf).

Elders op Oorgetuige :
Kunstenfestivaldesarts houdt vinger aan de pols van de tijd, 5/05/2010
Judaspassie : apologie van de zwakke menselijkheid , 3/03/2009
Boreas/Noorderwind. Gezongen gedichten : de eerste liedcyclus, 3/09/2007

Bekijk alvast de trailer van Muur



CJP-reporter Joriena Brewée voelt theaterregisseur Inne Goris aan de tand over haar macabere confrontatie met zwarte raven

17:44 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Nieuwe performance van Kim Cascone in Logos

Kim Cascone Kim Cascone is inmiddels uitgegroeid tot een echte veteraan in het domein van de elektronische muziek. Hij kreeg zijn training aan het Berklee College of Music in Boston (vroege jaren '70) en vervolgens bij Dana McCurdy aan de New School in New York City. In de jaren '80 verkaste hij naar San Francisco waar hij onder meer op filmsets actief was als geluidstechnicus. In die tijd verzorgde hij trouwens als assistant music editor de soundtracks van David Lynch's films Twin Peaks en Wild At Heart.

In het daaropvolgende decennium verliet hij de filmindustrie om zich toe te leggen op het oprichten van Silent Records, een van de meest vooraanstaande labels voor gespecialiseeerde elektronische muziek in de VS. Meer dan dertig studio-albums heeft hij sedertdien geoogst, al dan niet in samenwerking met mensen als Pauline Oliveros, Peter Rehberg, Oval, Scanner, David Toop en Keith Rowe.

Toen deze maatschappij op haar hoogtepunt was, verkocht hij ze om een carrière uit te bouwen als sound designer bij Thomas Dolby's Headspace. Later dook hij met de firma Staccato Systems in de wereld van de 3D-animatie en paste hij in het genereren van allerhande computergeluiden en -effekten procedees toe die aan algoritmische synthese zijn onderworpen.

Sedert 2001 toert hij voornamelijk in Europa rond om lezingen te geven over post-digital aesthetics in sound art. Ook field recording is een item dat hij de laatste jaren aan de hand van zijn befaamde laptop-performances dieper uitspit. Al die tijd blijft hij geregeld artikels produceren voor tijdschriften als Computer Music Journal (MIT Press), Artbyte Magazine, Contemporary Music Review, Soundcultures, Junk Jet en Geometer. Hij is ook een van de medeoprichters van Microsound List, (www.microsound.org), een digitaal ontmoetingsforum voor muzikanten en componisten. Sinds 2008 woont en werkt hij afwisselend in Italië en de VS.

De eerste concerthelft wordt ingevuld met electro-akoetische werken van Christiane Strothmann, Heribert Friedl en Edith Alonso. Na dit voorprogramma zien we Cascone aan het werk met een nieuwe performance die hij in real time met zijn laptop zal besturen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

New Media V: Kim Cascone
Donderdag 13 mei 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Kim Cascone op en.wikipedia.org
Christiane Strothmann : www.strothmann.org
Heribert Friedl : www.myspace.com/heribertfriedl
Edith Alonso : www.myspace.com/edithalonsosanchez

12:31 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

10/05/2010

Lucien Posman wint Prijs voor Nieuwe Muziek

Lucien Posman Lucien Posman heeft vorige week de prijs voor nieuwe muziek van de provincie Oost-Vlaanderen gewonnen. Posman is hoofddocent compositie aan Hogeschool Gent Conservatorium. De provincie Oost-Vlaanderen schrijft jaarlijks een prijs uit voor muziek, afwisselend voor nieuwe muziek en popmuziek.

De twaalf inzendingen werden onder het voorzitterschap van mevrouw Andrea De Kegel beoordeeld door de juryleden Filip Rathé, Piet Swerts, Daan Vandewalle, Jan Van Der Roost en Petra Vermote.  

Op voorstel van de jury kende de deputatie de prijs toe aan Lucien Posman van Hogeschool Gent Conservatorium voor zijn compositie Concerto voor piano en strijkorkest. Het oeuvre van Posman omvat een tachtigtal werken, waaronder een symfonie, een opera, kamermuziek voor diverse bezettingen en een relatief groot aantal vocale werken, vooral op teksten van William Blake. Als componist is hij een exponent van het postmodernisme. Zijn werk werd door vooraanstaande musici, ensembles en orkesten uitgevoerd en opgenomen in binnen- en buitenland.

De compositie van Posman is volgens de jury vakkundig en zeer geïnspireerd gecomponeerd met een uitgesproken virtuoze solopartij. Ze is bovendien harmonisch en ritmisch consistent met een mooie ontwikkeling van het muzikale materiaal, vaak intrigerend van schriftuur.

Lucien Posman op www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Timur en zijn manschappen veroveren Gentse muziekscène, 20/02/2008

16:08 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

De eindeloze glimlach van het Spectra Ensemble

Bart Vanhecke Renard, een moraliserend verhaal over de vos die de haan, de kat en de ram misleidt en zelf bedrogen wordt. Een ragtime met een knipoog, jazz-ritmes 'geleend' van een partituur. Igor Stravinski op volle kracht. Voor zijn nieuwste compositie 'Le sourire infini des ondes' inspireert Bart Vanhecke zich op Luigi Nono's 'Onde sofferte serene', op zijn beurt gebaseerd op 'Prometheus geboeid' van de griekse schrijver Aischylos. En dan Stefano Gervasoni die op aanraden van Luigi Nono compositie ging studeren en prompt werd erkend als één van Italiës origineelste kunstenaars. Ook zijn nieuw werk voor cimbalom en ensemble ontlokt ongetwijfeld een mysterieuze glimlach.

Bart Vanhecke (1964) studeerde compositie aan het Koninklijk muziekconservatorium van Brussel bij André Laporte en aan de Academia Musicale Chigiana in Siena (Italië) bij Franco Donatoni. Zijn werk stond op het programma van verscheidene hedendaagse muziekfestivals in binnen- en buitenland en werd uitgevoerd door vooraanstaande musici en ensembles. In het voorjaar van 2008 verscheen een portet-cd met zijn werk uitgevoerd door Walpurgis en Het Collectief.

In zijn oeuvre zijn duidelijk twee perioden te onderscheiden, daar vanaf 1997 al zijn composities gebaseerd zijn op één reeks van 54 tonen. Voor 1997 werkte Bart Vanhecke vooral rond één tooncentrum per compositie. Om een melodielijn te vermijden, wordt de centrumtoon slechts omringd door secunden en septiemen. Zowel melodisch als harmonisch dissoneren zijn composities sterk.
In 1997 voltrekt zich een verandering in Bart Vanheckes compositiewijze. Vanuit zijn zoeken naar verantwoording waarom de ene toon of tooncentrum de andere opvolgt, legt Bart Vanhecke zichzelf een meer restrictief compositieproces op. Hij stelt een reeks van 54 noten op die is opgebouwd uit cellen van drie tonen, waarbij er steeds twee op een halve secunde afstand van elkaar liggen. Deze reeks en zijn transposities liggen aan de structurele basis van al zijn latere werken. Ook het ritme bestaat uit ritmische cellen die zijn opgebouwd en/of worden verbonden met de tonen van de reeks.

Deze werkwijze is zeer arbeidsintensief en brengt met zich mee dat Bart Vanheckes muziek tot in de kleinste details zeer strikt is bepaald. Qua klankbeeld verschillen deze composities niet zo sterk van zijn vroeger werken. Een strikt atonaal klankbeeld blijft primeren en het goed klinken van zijn composities blijft een streefdoel voor de componist. Deze restrictieve en regulatieve manier van werken geeft Bart Vanhecke wel het gevoel muziek te schrijven met een stevige structuur, waarbij de opeenvolging van tonen en ritmes te verantwoorden is.

Niet alleen op vlak van compositietechniek betekent 1997 een sleuteljaar in Bart Vanheckes leven. Vanaf dan keert hij het gros van het contemporaine muziekleven de rug toe. Het eerder trage tempo van zijn creatieproces, samen met zijn drang naar onafhankelijkheid hebben hem daartoe gebracht. Door niet langer in opdracht te schrijven, creëert hij voor zichzelf de vrijheid om als onafhankelijk kunstenaar zijn muzikale ideeën vorm te geven. Op die manier is hij niemand iets verschuldigd en betaalt hij niet de tol van de afhankelijkheid tegenover de eisen van de opdrachtgevers. Tussen zijn laatste werken zitten dan ook werken met een niet-conforme bezetting. Es träumte mir voor zesstemmig mannenkoor (1998) en Close my willing eyes voor drie sopranen en ensemble (1999) zijn daar voorbeelden van.
Deze werken zijn een voorbereiding op een opera (voor 3 vrouwenstemmen, 6 mannenstemmen en groot ensemble). Opvallend is dat veel van Bart Vanheckes late composities nooit zijn uitgevoerd. Hij doet ook geen enkele moeite ze uitgevoerd te krijgen.
Bart Vanhecke wil schrijven wat in zijn hoofd klinkt, weigert toe te geven aan de wetten van gemakzucht en tijd, en schrikt dus niet terug voor arbeidsintensieve composities. Dat meestal de financiële middelen niet voorhanden zijn om dergelijke werken tot uitvoering te brengen, zorgt ervoor dat veel van Bart Vanheckes composities rechtstreeks van de werktafel in de kast belanden. Dat maakt zijn werk er niet minder interessant op. Het zijn creaties die existeren in stilte.

Programma :
  • Igor Stravinski, Ragtime (1918)
  • Bart Vanhecke, Le sourire infini des ondes (creatie-2010)
  • Stefano Gervasoni, Gramigna (2009)
  • György Kurtag, Tre pezzi op. 38/Tre Altri Pezzi op. 38a (1996)
  • Igor Stravinski, Renard (1915-1916)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra : Van Hecke, Gervasoni, Kurtag, Stravinski
Woensdag 12 mei 2010 om 20.15 u
Academiezaal

Plankstraat 8
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.villarte.eu
-------------------------
Donderdag 13 mei 2010 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Bart Vanhecke : www.matrix-new-music.be
Stefano Gervasoni : www.stefanogervasoni.net
György Kurtág op www.boosey.com
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be

13:21 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Budapest Festival Orchestra & Collegium Vocale Gent in Antwerpen en Brugge

Arvo Pärt Feest! Het Budapest Festival Orchestra komt naar deSingel en het Concertgebouw. Laat je opnieuw in vervoering brengen door Iván Fischer en zijn Hongaarse trawanten. Geen ander dirigent weet een zaal zo te elektriseren.
Bartóks 'Muziek voor strijkers, percussie en celesta' maakt deel uit van het kernrepertoire waarmee orkest en dirigent hun wereldfaam hebben verworven. Benieuwd mag je ook zijn naar Arvo Pärts 'Como cierva sedienta', mét de dames van Collegium Vocale Gent. Dit half uur durend drama voor koor en orkest is een typische Pärt. In de Psalmen 42 en 43 wisselt hij echter resoluut van muzikaal palet: 'heftig' en 'tumultueus' zijn termen die niet standaard tot Pärts vocabulaire behoren. Als klap op de vuurpijl hoor je de hemelse 'Vesperae solennes' van Mozart. Aan Collegium Vocale Gent om te tonen dat zij tot de wereldtop van de kamerkoren behoren - mocht je daarvan nog niet overtuigd zijn.

Arvo Pärt , Como cierva sedienta
Arvo Pärt schreef 'Como cierva sedienta' ('Zoals het dorstige hert') (1998/ 2001) in opdracht van het Festival de Müsica de Canarias (Muziekfestival van de Canarische Eilanden), wat het gebruik van een Spaanse zangtekst verklaart. Het betreft de oud-testamentisehe Psalmen 42 en 43 die, omgezet in het Spaans, in de buurt komen van de mystieke poëzie van Juan de La Cruz en Teresa van Avila. 'Como cierva sedienta' ging in premiere op 3 februari 1999 in Tenerife in een versie voor sopraan solo en orkest (Patricia Rosario en het Philharmonisch Orkest van Kopenhagen olv. Okko Kamu).
De componist laat de keuze tussen sopraan solo of eenstemmig dameskoor. In laatstgenoemde versie kan men ook opteren voor afwisseling tussen dameskoor en sopraan solo.

In de bekende Willibrordvertaling van de Bijbel (Uitgeverij Emmaus, Brugge, 1975) lezen we als inleiding tot de psalmen volgende treffende situering: "De psalmen zijn de ademhaling van Israëls godsdienstige leven. Ze zijn de neerslag van zijn geloof in Jahwe en zijn vertrouwen op zijn vaderlijke leiding; zij getuigen van zijn bewondering voor Gods grote daden, maar verwoorden ook zijn verslagenheid bij rampspoed. In al die wisselende uitingen van het menselijke gevoelsleven wordt men steeds getroffen door het persoonlijke karakter ervan: God is voor de bidder geen ver en onaantastbaar wezen, maar een vader die met zijn kinderen begaan is, een koning die recht en billijkheid wil, de schepper die toch heel dicht bij zijn schepselen staat. Ook Jezus heeft de psalmen gebeden; met de woorden van Psalm 31,6 in de mond gaf Hij op het kruis de geest."
De persoonlijke relatie tussen God en gelovige, zo present in de door Pärt op muziek gezette Psalmen 42 en 43, is misschien de meest opvallende parallel met de aangehaalde Spaanse mystieke poëzie.

Pärt heeft de psalmteksten verdeeld over vijf secties die attacca (zonder onderbreking) in elkaar overlopen. De eerste vier secties berusten op Psalm 42; de laatste op Psalm 43. De overgang naar de laatste sectie, in een geest van een versterkt vertrouwen op God, is de eigenlijke climax van het werk. I es mi Dios y salvador!' ('die mij bevrijdt - mijn God') weerklinkt het forte en extreem hoog in de zanglijn, ondersteund door krachtige fanfares in het orkest. De zang heeft overduidelijk gregoriaanse 'roots' maar is gekruid met oosterse melismen - een knipoog wellicht naar de Spaanse opdrachtgever.

Voor Pärts doen is 'Como cierva sedienta' een dramatische Pärtituur waarbij een ritmisch gelijkmatige, psalmodiërende zanglijn wordt ingebed in een dynamische en concerterende orkestratie met een voortdurende dialoog tussen de instrumentengroepen. De spanning tussen vocale gelijkmatigheid en een uiterst beweeglijke, versnipperde instrumentatie - soms komt Pärts orkestratie in de buurt van de 'Klangfarbenmelodie' ('melodie van timbres') à la Schönberg - kan worden gerelateerd met het beeld van de ziel die temidden van veranderende omstandigheden doorzet en volhardt in het geloof. Lamentatie, opstandigheid maar ook vertrouwen, hernieuwd geloof en opgang naar het licht zijn de etappes op de spirituele weg die de componist met de musici en luisteraars aflegt. In een sfeer van vertrouwen dooft de muziek uit. Het klankbeeld stolt in aangehouden akkoorden, de stemmen verstommen.

"'Mijn ziel' in Davids psalm", aldus de componist, "is de ziel van ons alien, onze levensweg - een weg vol lijden en dramatische voorvallen, een weg tussen troost en ultieme vertwijfeling, die kan leiden tot een strijd met God. Een weg die niettemin vol verlangen naar Hem is." Het typeert Arvo Pärt dat hij niet zijn muziek dan wel de ethos erachter omschrijft. (*)

Programma :
  • Béla Bartók (1881-1945), Muziek voor snaren, slagwerk en celesta
  • Arvo Pärt (1935), Como cierva sedienta
  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Vesperae solennes de confessore K. 339
Tijd en plaats van het gebeuren :

Budapest Festival Orchestra & Collegium Vocale Gent : Bartók, Pärt, Mozart
Woensdag 12 mei 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Piet De Volder om 19.15 u )
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be
----------------------------
Donderdag 13 mei 2010 om 20.00 u (Inleiding door Simon Van Damme om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.bfz.hu en www.collegiumvocale.com

(*) Bron : tekst programmaboekje, Piet De Volder voor deSingel, mei 2010

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en YouTube

Bekijk alvast het eerste deel uit Bartóks 'Muziek voor snaren, slagwerk en celesta'



Meer van Béla Bartók op Youtube

11:56 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/05/2010

OrganOOn : uniek 'orgelconcert' in de Gentse haven

OrganOOn De jonge Italiaanse kunstenares Roberta Gigante brengt zondag een uniek concert op een bedrijventerrein in de Gentse haven. Ze maakt er gebruik van 12 gigantische metalen buizen en zal een ongewoon orgelconcert brengen. Het concert kadert in het project 'Electrified 02 - Hacking Public Space' van Vooruit en het SMAK.

Roberta Gigante (24) woont en werkt tegenwoordig in Brussel. Ze raakte geïntrigeerd door de resonantiefrequentie van objecten en de manier waarop geluid zich als beeld gedraagt. Als bijdrage aan Electrified 02 rond het thema Hacking Public Space brengt ze een performance op een ongewone plaats: een uitgestrekt bedrijventerrein in de Gentse haven waar twaalf gigantische metalen buizen liggen (de langste meten 60 m. en wegen 360 ton). Roberta Gigante berekende de frequentie van de buizen: door er klanken in te sturen brengt ze resonantie teweeg. De buizen, die op losse orgelpijpen lijken, worden zo tot één instrument versmolten. Hoe haar ongewoon orgelconcert uiteindelijk zal klinken, bepaalt de wind...

Haar klankinstallatie / concert krijgt de titel 'OrganOOn' en zal maar één keer te beleven zijn. Nieuwsgierig publiek is welkom op de creatie van OrganOOn op zondag 9 mei van 16.00 tot 20.00 uur op het terrein van Sarens in de Langerbruggekaai 40 in Gent, bij het kanaal Gent-Terneuzen.

Aan het S.M.A.K. kan het publiek een gratis shuttlebus nemen naar de locatie (vertrek tussen 16.00 en 18.00) en met eigen vervoer naar de locatie komen is eveneens mogelijk.

Meer info : www.smak.be en www.vooruit.be

15:06 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Het Klankenbos staat weer in bloei

Klankenbos Het gonst van zomerse geluiden in Klankenbos. Naast tal van klinkende activiteiten, kan je ook op eigen houtje het parcours verkennen. Bovendien wordt het bos binnenkort een installatie rijker. Oren en ogen open!

Open Klankenbos
Een gratis rondleiding in Klankenbos en meer uitleg bij de klankinstallaties door een ervaren gids? Het kan van maart tot oktober, elke tweede zondag van de maand. Volgende rondleiding: zondag 9 mei om 15.00 u.

NIEUW in Klankenbos - Oor van Noach
Deze week start de bouw van een nieuwe klankinstallatie: Oor van Noach (2010) van Robert Lambermont. De installatie bestaat uit een houten schuit, verbonden met een lange arm die in trompetvorm uitmondt op de oever. Hoe hoger het water staat, hoe dieper het Oor van Noach buigt. De vorm zorgt voor een natuurlijke versterking van het geluid. Begin juni komen alle onderdelen aan in Klankenbos. Midden juni is het werk vermoedelijk klaar. Blijf op de hoogte via www.musica.be.

Boombastisch! - stage voor jonge makers in Klankenbos
Kunstenaars Kaspar König en Hanne Cretskens laten 12-plussers het bos veroveren met gedichten van klank, levende installaties, woord en beweging. Een onvergetelijke stage voor jonge makers!

Wanneer : van vrijdag 20 augustus om 10 uur tot zondag 22 augustus (toonmoment om 15 uur)
Info en inschrijvingen : www.musica.be

Good Vibrations - Zomer in je oren
Een machine die straatlawaai transformeert tot witte ruis, een liefdesbank die je hartslag registreert, dansende druppels op een luidsprekermembraan … Enkele voorbeelden van Good Vibrations, de gratis zomerexpositie met klankkunst. Good Vibrations is een tijdelijke aanvulling op de permanente collectie in Klankenbos.

Wanneer : van 25 juni tot 5 september 2010
Waar : op verrassende locaties doorheen Neerpelt

Werk je graag mee aan deze zomerexpo? Meld je aan als vrijwilliger bij Musica via NathalieVanSamang@musica.be of 011 610 510!

Neem zeker een kijkje op www.musica.be voor meer informatie over de andere rondleidingen en activiteiten en voor het volledige kinderaanbod!

14:43 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook