11/05/2010

Nieuwe performance van Kim Cascone in Logos

Kim Cascone Kim Cascone is inmiddels uitgegroeid tot een echte veteraan in het domein van de elektronische muziek. Hij kreeg zijn training aan het Berklee College of Music in Boston (vroege jaren '70) en vervolgens bij Dana McCurdy aan de New School in New York City. In de jaren '80 verkaste hij naar San Francisco waar hij onder meer op filmsets actief was als geluidstechnicus. In die tijd verzorgde hij trouwens als assistant music editor de soundtracks van David Lynch's films Twin Peaks en Wild At Heart.

In het daaropvolgende decennium verliet hij de filmindustrie om zich toe te leggen op het oprichten van Silent Records, een van de meest vooraanstaande labels voor gespecialiseeerde elektronische muziek in de VS. Meer dan dertig studio-albums heeft hij sedertdien geoogst, al dan niet in samenwerking met mensen als Pauline Oliveros, Peter Rehberg, Oval, Scanner, David Toop en Keith Rowe.

Toen deze maatschappij op haar hoogtepunt was, verkocht hij ze om een carrière uit te bouwen als sound designer bij Thomas Dolby's Headspace. Later dook hij met de firma Staccato Systems in de wereld van de 3D-animatie en paste hij in het genereren van allerhande computergeluiden en -effekten procedees toe die aan algoritmische synthese zijn onderworpen.

Sedert 2001 toert hij voornamelijk in Europa rond om lezingen te geven over post-digital aesthetics in sound art. Ook field recording is een item dat hij de laatste jaren aan de hand van zijn befaamde laptop-performances dieper uitspit. Al die tijd blijft hij geregeld artikels produceren voor tijdschriften als Computer Music Journal (MIT Press), Artbyte Magazine, Contemporary Music Review, Soundcultures, Junk Jet en Geometer. Hij is ook een van de medeoprichters van Microsound List, (www.microsound.org), een digitaal ontmoetingsforum voor muzikanten en componisten. Sinds 2008 woont en werkt hij afwisselend in Italië en de VS.

De eerste concerthelft wordt ingevuld met electro-akoetische werken van Christiane Strothmann, Heribert Friedl en Edith Alonso. Na dit voorprogramma zien we Cascone aan het werk met een nieuwe performance die hij in real time met zijn laptop zal besturen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

New Media V: Kim Cascone
Donderdag 13 mei 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Kim Cascone op en.wikipedia.org
Christiane Strothmann : www.strothmann.org
Heribert Friedl : www.myspace.com/heribertfriedl
Edith Alonso : www.myspace.com/edithalonsosanchez

12:31 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

10/05/2010

Lucien Posman wint Prijs voor Nieuwe Muziek

Lucien Posman Lucien Posman heeft vorige week de prijs voor nieuwe muziek van de provincie Oost-Vlaanderen gewonnen. Posman is hoofddocent compositie aan Hogeschool Gent Conservatorium. De provincie Oost-Vlaanderen schrijft jaarlijks een prijs uit voor muziek, afwisselend voor nieuwe muziek en popmuziek.

De twaalf inzendingen werden onder het voorzitterschap van mevrouw Andrea De Kegel beoordeeld door de juryleden Filip Rathé, Piet Swerts, Daan Vandewalle, Jan Van Der Roost en Petra Vermote.  

Op voorstel van de jury kende de deputatie de prijs toe aan Lucien Posman van Hogeschool Gent Conservatorium voor zijn compositie Concerto voor piano en strijkorkest. Het oeuvre van Posman omvat een tachtigtal werken, waaronder een symfonie, een opera, kamermuziek voor diverse bezettingen en een relatief groot aantal vocale werken, vooral op teksten van William Blake. Als componist is hij een exponent van het postmodernisme. Zijn werk werd door vooraanstaande musici, ensembles en orkesten uitgevoerd en opgenomen in binnen- en buitenland.

De compositie van Posman is volgens de jury vakkundig en zeer geïnspireerd gecomponeerd met een uitgesproken virtuoze solopartij. Ze is bovendien harmonisch en ritmisch consistent met een mooie ontwikkeling van het muzikale materiaal, vaak intrigerend van schriftuur.

Lucien Posman op www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Timur en zijn manschappen veroveren Gentse muziekscène, 20/02/2008

16:08 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

De eindeloze glimlach van het Spectra Ensemble

Bart Vanhecke Renard, een moraliserend verhaal over de vos die de haan, de kat en de ram misleidt en zelf bedrogen wordt. Een ragtime met een knipoog, jazz-ritmes 'geleend' van een partituur. Igor Stravinski op volle kracht. Voor zijn nieuwste compositie 'Le sourire infini des ondes' inspireert Bart Vanhecke zich op Luigi Nono's 'Onde sofferte serene', op zijn beurt gebaseerd op 'Prometheus geboeid' van de griekse schrijver Aischylos. En dan Stefano Gervasoni die op aanraden van Luigi Nono compositie ging studeren en prompt werd erkend als één van Italiës origineelste kunstenaars. Ook zijn nieuw werk voor cimbalom en ensemble ontlokt ongetwijfeld een mysterieuze glimlach.

Bart Vanhecke (1964) studeerde compositie aan het Koninklijk muziekconservatorium van Brussel bij André Laporte en aan de Academia Musicale Chigiana in Siena (Italië) bij Franco Donatoni. Zijn werk stond op het programma van verscheidene hedendaagse muziekfestivals in binnen- en buitenland en werd uitgevoerd door vooraanstaande musici en ensembles. In het voorjaar van 2008 verscheen een portet-cd met zijn werk uitgevoerd door Walpurgis en Het Collectief.

In zijn oeuvre zijn duidelijk twee perioden te onderscheiden, daar vanaf 1997 al zijn composities gebaseerd zijn op één reeks van 54 tonen. Voor 1997 werkte Bart Vanhecke vooral rond één tooncentrum per compositie. Om een melodielijn te vermijden, wordt de centrumtoon slechts omringd door secunden en septiemen. Zowel melodisch als harmonisch dissoneren zijn composities sterk.
In 1997 voltrekt zich een verandering in Bart Vanheckes compositiewijze. Vanuit zijn zoeken naar verantwoording waarom de ene toon of tooncentrum de andere opvolgt, legt Bart Vanhecke zichzelf een meer restrictief compositieproces op. Hij stelt een reeks van 54 noten op die is opgebouwd uit cellen van drie tonen, waarbij er steeds twee op een halve secunde afstand van elkaar liggen. Deze reeks en zijn transposities liggen aan de structurele basis van al zijn latere werken. Ook het ritme bestaat uit ritmische cellen die zijn opgebouwd en/of worden verbonden met de tonen van de reeks.

Deze werkwijze is zeer arbeidsintensief en brengt met zich mee dat Bart Vanheckes muziek tot in de kleinste details zeer strikt is bepaald. Qua klankbeeld verschillen deze composities niet zo sterk van zijn vroeger werken. Een strikt atonaal klankbeeld blijft primeren en het goed klinken van zijn composities blijft een streefdoel voor de componist. Deze restrictieve en regulatieve manier van werken geeft Bart Vanhecke wel het gevoel muziek te schrijven met een stevige structuur, waarbij de opeenvolging van tonen en ritmes te verantwoorden is.

Niet alleen op vlak van compositietechniek betekent 1997 een sleuteljaar in Bart Vanheckes leven. Vanaf dan keert hij het gros van het contemporaine muziekleven de rug toe. Het eerder trage tempo van zijn creatieproces, samen met zijn drang naar onafhankelijkheid hebben hem daartoe gebracht. Door niet langer in opdracht te schrijven, creëert hij voor zichzelf de vrijheid om als onafhankelijk kunstenaar zijn muzikale ideeën vorm te geven. Op die manier is hij niemand iets verschuldigd en betaalt hij niet de tol van de afhankelijkheid tegenover de eisen van de opdrachtgevers. Tussen zijn laatste werken zitten dan ook werken met een niet-conforme bezetting. Es träumte mir voor zesstemmig mannenkoor (1998) en Close my willing eyes voor drie sopranen en ensemble (1999) zijn daar voorbeelden van.
Deze werken zijn een voorbereiding op een opera (voor 3 vrouwenstemmen, 6 mannenstemmen en groot ensemble). Opvallend is dat veel van Bart Vanheckes late composities nooit zijn uitgevoerd. Hij doet ook geen enkele moeite ze uitgevoerd te krijgen.
Bart Vanhecke wil schrijven wat in zijn hoofd klinkt, weigert toe te geven aan de wetten van gemakzucht en tijd, en schrikt dus niet terug voor arbeidsintensieve composities. Dat meestal de financiële middelen niet voorhanden zijn om dergelijke werken tot uitvoering te brengen, zorgt ervoor dat veel van Bart Vanheckes composities rechtstreeks van de werktafel in de kast belanden. Dat maakt zijn werk er niet minder interessant op. Het zijn creaties die existeren in stilte.

Programma :
  • Igor Stravinski, Ragtime (1918)
  • Bart Vanhecke, Le sourire infini des ondes (creatie-2010)
  • Stefano Gervasoni, Gramigna (2009)
  • György Kurtag, Tre pezzi op. 38/Tre Altri Pezzi op. 38a (1996)
  • Igor Stravinski, Renard (1915-1916)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra : Van Hecke, Gervasoni, Kurtag, Stravinski
Woensdag 12 mei 2010 om 20.15 u
Academiezaal

Plankstraat 8
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.villarte.eu
-------------------------
Donderdag 13 mei 2010 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Bart Vanhecke : www.matrix-new-music.be
Stefano Gervasoni : www.stefanogervasoni.net
György Kurtág op www.boosey.com
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be

13:21 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Budapest Festival Orchestra & Collegium Vocale Gent in Antwerpen en Brugge

Arvo Pärt Feest! Het Budapest Festival Orchestra komt naar deSingel en het Concertgebouw. Laat je opnieuw in vervoering brengen door Iván Fischer en zijn Hongaarse trawanten. Geen ander dirigent weet een zaal zo te elektriseren.
Bartóks 'Muziek voor strijkers, percussie en celesta' maakt deel uit van het kernrepertoire waarmee orkest en dirigent hun wereldfaam hebben verworven. Benieuwd mag je ook zijn naar Arvo Pärts 'Como cierva sedienta', mét de dames van Collegium Vocale Gent. Dit half uur durend drama voor koor en orkest is een typische Pärt. In de Psalmen 42 en 43 wisselt hij echter resoluut van muzikaal palet: 'heftig' en 'tumultueus' zijn termen die niet standaard tot Pärts vocabulaire behoren. Als klap op de vuurpijl hoor je de hemelse 'Vesperae solennes' van Mozart. Aan Collegium Vocale Gent om te tonen dat zij tot de wereldtop van de kamerkoren behoren - mocht je daarvan nog niet overtuigd zijn.

Arvo Pärt , Como cierva sedienta
Arvo Pärt schreef 'Como cierva sedienta' ('Zoals het dorstige hert') (1998/ 2001) in opdracht van het Festival de Müsica de Canarias (Muziekfestival van de Canarische Eilanden), wat het gebruik van een Spaanse zangtekst verklaart. Het betreft de oud-testamentisehe Psalmen 42 en 43 die, omgezet in het Spaans, in de buurt komen van de mystieke poëzie van Juan de La Cruz en Teresa van Avila. 'Como cierva sedienta' ging in premiere op 3 februari 1999 in Tenerife in een versie voor sopraan solo en orkest (Patricia Rosario en het Philharmonisch Orkest van Kopenhagen olv. Okko Kamu).
De componist laat de keuze tussen sopraan solo of eenstemmig dameskoor. In laatstgenoemde versie kan men ook opteren voor afwisseling tussen dameskoor en sopraan solo.

In de bekende Willibrordvertaling van de Bijbel (Uitgeverij Emmaus, Brugge, 1975) lezen we als inleiding tot de psalmen volgende treffende situering: "De psalmen zijn de ademhaling van Israëls godsdienstige leven. Ze zijn de neerslag van zijn geloof in Jahwe en zijn vertrouwen op zijn vaderlijke leiding; zij getuigen van zijn bewondering voor Gods grote daden, maar verwoorden ook zijn verslagenheid bij rampspoed. In al die wisselende uitingen van het menselijke gevoelsleven wordt men steeds getroffen door het persoonlijke karakter ervan: God is voor de bidder geen ver en onaantastbaar wezen, maar een vader die met zijn kinderen begaan is, een koning die recht en billijkheid wil, de schepper die toch heel dicht bij zijn schepselen staat. Ook Jezus heeft de psalmen gebeden; met de woorden van Psalm 31,6 in de mond gaf Hij op het kruis de geest."
De persoonlijke relatie tussen God en gelovige, zo present in de door Pärt op muziek gezette Psalmen 42 en 43, is misschien de meest opvallende parallel met de aangehaalde Spaanse mystieke poëzie.

Pärt heeft de psalmteksten verdeeld over vijf secties die attacca (zonder onderbreking) in elkaar overlopen. De eerste vier secties berusten op Psalm 42; de laatste op Psalm 43. De overgang naar de laatste sectie, in een geest van een versterkt vertrouwen op God, is de eigenlijke climax van het werk. I es mi Dios y salvador!' ('die mij bevrijdt - mijn God') weerklinkt het forte en extreem hoog in de zanglijn, ondersteund door krachtige fanfares in het orkest. De zang heeft overduidelijk gregoriaanse 'roots' maar is gekruid met oosterse melismen - een knipoog wellicht naar de Spaanse opdrachtgever.

Voor Pärts doen is 'Como cierva sedienta' een dramatische Pärtituur waarbij een ritmisch gelijkmatige, psalmodiërende zanglijn wordt ingebed in een dynamische en concerterende orkestratie met een voortdurende dialoog tussen de instrumentengroepen. De spanning tussen vocale gelijkmatigheid en een uiterst beweeglijke, versnipperde instrumentatie - soms komt Pärts orkestratie in de buurt van de 'Klangfarbenmelodie' ('melodie van timbres') à la Schönberg - kan worden gerelateerd met het beeld van de ziel die temidden van veranderende omstandigheden doorzet en volhardt in het geloof. Lamentatie, opstandigheid maar ook vertrouwen, hernieuwd geloof en opgang naar het licht zijn de etappes op de spirituele weg die de componist met de musici en luisteraars aflegt. In een sfeer van vertrouwen dooft de muziek uit. Het klankbeeld stolt in aangehouden akkoorden, de stemmen verstommen.

"'Mijn ziel' in Davids psalm", aldus de componist, "is de ziel van ons alien, onze levensweg - een weg vol lijden en dramatische voorvallen, een weg tussen troost en ultieme vertwijfeling, die kan leiden tot een strijd met God. Een weg die niettemin vol verlangen naar Hem is." Het typeert Arvo Pärt dat hij niet zijn muziek dan wel de ethos erachter omschrijft. (*)

Programma :
  • Béla Bartók (1881-1945), Muziek voor snaren, slagwerk en celesta
  • Arvo Pärt (1935), Como cierva sedienta
  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), Vesperae solennes de confessore K. 339
Tijd en plaats van het gebeuren :

Budapest Festival Orchestra & Collegium Vocale Gent : Bartók, Pärt, Mozart
Woensdag 12 mei 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Piet De Volder om 19.15 u )
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be
----------------------------
Donderdag 13 mei 2010 om 20.00 u (Inleiding door Simon Van Damme om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.bfz.hu en www.collegiumvocale.com

(*) Bron : tekst programmaboekje, Piet De Volder voor deSingel, mei 2010

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en YouTube

Bekijk alvast het eerste deel uit Bartóks 'Muziek voor snaren, slagwerk en celesta'



Meer van Béla Bartók op Youtube

11:56 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/05/2010

OrganOOn : uniek 'orgelconcert' in de Gentse haven

OrganOOn De jonge Italiaanse kunstenares Roberta Gigante brengt zondag een uniek concert op een bedrijventerrein in de Gentse haven. Ze maakt er gebruik van 12 gigantische metalen buizen en zal een ongewoon orgelconcert brengen. Het concert kadert in het project 'Electrified 02 - Hacking Public Space' van Vooruit en het SMAK.

Roberta Gigante (24) woont en werkt tegenwoordig in Brussel. Ze raakte geïntrigeerd door de resonantiefrequentie van objecten en de manier waarop geluid zich als beeld gedraagt. Als bijdrage aan Electrified 02 rond het thema Hacking Public Space brengt ze een performance op een ongewone plaats: een uitgestrekt bedrijventerrein in de Gentse haven waar twaalf gigantische metalen buizen liggen (de langste meten 60 m. en wegen 360 ton). Roberta Gigante berekende de frequentie van de buizen: door er klanken in te sturen brengt ze resonantie teweeg. De buizen, die op losse orgelpijpen lijken, worden zo tot één instrument versmolten. Hoe haar ongewoon orgelconcert uiteindelijk zal klinken, bepaalt de wind...

Haar klankinstallatie / concert krijgt de titel 'OrganOOn' en zal maar één keer te beleven zijn. Nieuwsgierig publiek is welkom op de creatie van OrganOOn op zondag 9 mei van 16.00 tot 20.00 uur op het terrein van Sarens in de Langerbruggekaai 40 in Gent, bij het kanaal Gent-Terneuzen.

Aan het S.M.A.K. kan het publiek een gratis shuttlebus nemen naar de locatie (vertrek tussen 16.00 en 18.00) en met eigen vervoer naar de locatie komen is eveneens mogelijk.

Meer info : www.smak.be en www.vooruit.be

15:06 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Het Klankenbos staat weer in bloei

Klankenbos Het gonst van zomerse geluiden in Klankenbos. Naast tal van klinkende activiteiten, kan je ook op eigen houtje het parcours verkennen. Bovendien wordt het bos binnenkort een installatie rijker. Oren en ogen open!

Open Klankenbos
Een gratis rondleiding in Klankenbos en meer uitleg bij de klankinstallaties door een ervaren gids? Het kan van maart tot oktober, elke tweede zondag van de maand. Volgende rondleiding: zondag 9 mei om 15.00 u.

NIEUW in Klankenbos - Oor van Noach
Deze week start de bouw van een nieuwe klankinstallatie: Oor van Noach (2010) van Robert Lambermont. De installatie bestaat uit een houten schuit, verbonden met een lange arm die in trompetvorm uitmondt op de oever. Hoe hoger het water staat, hoe dieper het Oor van Noach buigt. De vorm zorgt voor een natuurlijke versterking van het geluid. Begin juni komen alle onderdelen aan in Klankenbos. Midden juni is het werk vermoedelijk klaar. Blijf op de hoogte via www.musica.be.

Boombastisch! - stage voor jonge makers in Klankenbos
Kunstenaars Kaspar König en Hanne Cretskens laten 12-plussers het bos veroveren met gedichten van klank, levende installaties, woord en beweging. Een onvergetelijke stage voor jonge makers!

Wanneer : van vrijdag 20 augustus om 10 uur tot zondag 22 augustus (toonmoment om 15 uur)
Info en inschrijvingen : www.musica.be

Good Vibrations - Zomer in je oren
Een machine die straatlawaai transformeert tot witte ruis, een liefdesbank die je hartslag registreert, dansende druppels op een luidsprekermembraan … Enkele voorbeelden van Good Vibrations, de gratis zomerexpositie met klankkunst. Good Vibrations is een tijdelijke aanvulling op de permanente collectie in Klankenbos.

Wanneer : van 25 juni tot 5 september 2010
Waar : op verrassende locaties doorheen Neerpelt

Werk je graag mee aan deze zomerexpo? Meld je aan als vrijwilliger bij Musica via NathalieVanSamang@musica.be of 011 610 510!

Neem zeker een kijkje op www.musica.be voor meer informatie over de andere rondleidingen en activiteiten en voor het volledige kinderaanbod!

14:43 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/05/2010

Minifestival Toets sluit Happy New Festival af

Ralph Van Raat Tijdens de laatste drie dagen van het Happy New Festival word je ondergedompeld in een klavierbad. Klavier niet alleen zoals in piano, maar ook zoals in pianoforte, orgel en beiaard. Je kan er zowel jonge talenten als internationale muzikanten aan het werk zien: Els Flement, Ralph Van Raat (foto) , Kåre Nordstoga én Jan Michiels. Een minifestival als slot van deze eerste editie!

Koen Cosaert : hedendaagse beiaardmuziek - za 8 mei om 18.00 u - Belfort Grote Markt, Kortrijk
Koen Cosaert werd recent tot Kortrijkse stadsbeiaardier benoemd. Hij is musicoloog, studeerde orgel en viool aan het Conservatorium in Kortrijk en behaalde zijn laureaatsdiploma van de Koninklijke Beiaardschool in Mechelen. Hij doceert beiaard in diezelfde school, maar ook als gastdocent aan de Staatsuniversiteit van Sint-Petersburg. Hij is stadsbeiaardier van Izegem, Harelbeke, Roeselare en sinds 2010 ook van de Stad Kortrijk. Met zijn twee beiaards die amper op een boogscheut van elkaar liggen (Belfort en Sint-Maartenskerk) heeft het de Stad Kortrijk een aantal sterke troeven. Reden te meer om een podium te bieden aan de nieuwe stadsbeiaardier. Bij wijze van introductie stippelt Koen Cosaert een fijn beiaardconcert uit met hedendaagse composities. Werk die zelden of nooit het publiek bereikt. Een concert in openlucht, inclusief videolink vanuit de Belfort-toren naar het grote scherm op de Grote Markt. Met composities van Roland Coryn, Johan Courter en Geert D'Hollander.

Ralph Van Raat : Darknesse Visible - za 8 mei om 19.00 u - Concertstudio - Conservatoriumplein 1, Kortrijk
Nog voor de jonge pianist Ralph Van Raat (1978) naar het Conservatorium Amsterdam trok, had hij al twee prijzen op zak. Hij studeerde in Chicago, Keulen en Parijs en bouwde een ijzersterke carrière uit. We zagen hem als solist bij de London Sinfonietta, het BBC Symphony Orchestra en het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Zijn cd's voor Naxos werden bejubeld en ondertussen geeft hij zelf les in Utrecht en Amsterdam. En dan hebben we het nog niet over de talrijke prijzen die hij won. Met andere woorden: een man met adelbrieven.

Van Raat "kan bovenal de luisteraar onverbiddelijk op zijn hand krijgen door zijn grote muzikale verbeeldingskracht" (Trouw). Zijn programma's weet hij zo samen te stellen dat je telkens opnieuw verrast wordt door de unieke combinaties. En laat dat nu precies zijn waar ons Festival voor valt. "Darknesse Visible" is een mooi voorbeeld. Hij neemt de toeschouwer mee op een muzikale reis. Een reis die start bij de barokmuziek van John Dowland: "In Darknesse Let Me Dwell". Een wondermooie ballade uit 1610 die hij op meeslepende manier uit zijn piano tovert. Zijn muzikale reis wordt begeleid door een uitgekiend lichtplan. Het concert begint quasi in het duister en ziet stilaan het licht. Langsheen composities van Franz Liszt, Benjamin Britten, Leos Janacek, Thomas Adès, John Taverner en William Bolcom. Een bijzonder sfeervolle ervaring.

Brussels Philharmonic Michel Tabachnik & Jan Michiels : Xenakis/Bruckner- zo 9 mei om 16.00 u - Kortrijkse Schouwburg, Schouwburgplein 14, Kortrijk
Voor het einde van het Festival worden alle registers opengetrokken. Het Brussels Philharmonic onder leiding van Michel Tabachnik brengt je de derde symfonie van Bruckner en Iannis Xenakis' eerste pianoconcert "Synaphaï". Die titel verwijst naar het thema 'verbondenheid' en dat is net wat Xenakis tussen solist en orkest wou bereiken: de piano laten klinken als eender welk ander instrument in het orkest. "Synaphaï" is geen alledaags concerto. Alleen al door het klankbeeld en de plaatsing van de muzikanten is het een opvallende verschijning. Solist is Jan Michiels, één van Vlaanderens meest briljante concertpianisten. Hij was laureaat van de Koningin Elisabeth-wedstrijd 1991, festivalster van het Festival van Vlaanderen 1996 en winnaar van de KBC-muziekprijs 2007. Behalve bij diverse orkesten was hij ook te horen in dansvoorstellingen van Anna-Teresa De Keersmaeker.

De première van Bruckners derde symfonie in 1877 was een ramp. Bruckner was weliswaar een niet onverdienstelijk koordirigent, maar als orkestleider bracht hij er niets van terecht. Het publiek verliet in grote getale de zaal en zelfs het orkest vluchtte weg tegen het einde van de compositie. Bruckner bleef verweesd achter, met enkele niet te versmaden supporters. Ondermeer Gustav Mahler prees het werk en maakte er zelfs een bewerking voor pianoduo van. Bruckners derde wordt ook wel eens zijn "Wagner-symfonie" genoemd, niet in het minst omdat er enkele Wagner-citaten in voorkomen. Gaandeweg kreeg het werk eerherstel. The Royal Philharmonic Society was lovend: "een geweldig werk met majestueuze momenten". Ook dirigent Michel Tabachnik viel voor het werk. Met zijn bekend enthousiasme stuurt hij het orkest met vaste hand door het omvangrijke werk. Een magistraal slotconcert!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Happy New Festival - Toets : minifestival klaviermuziek
Van vrijdag 7 t.e.m zondag 9 mei 2010

Op verschillende locaties in Kortrijk

Meer info : www.happynewfestival.be

Elders op Oorgetuige :
Happy New Festival van Vlaanderen Kortrijk : inclusief, maar niet exclusief klassiek, 22/04/2010

14:22 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

NOB & Yossif Ivanov brengen nieuw werk van Luc van Hove in Mons en Brussel

Luc Van Hove Roberto Minczuk leidt het Nationaal orkest in een veelbelovend programma waarin nieuw werk van Luc Van Hove (foto) de luisterhonger opwekt. De Belgische topviolist Yossif Ivanov - 2de prijs Koningin Elisabethwedstrijd 2005 - vertolkt het vioolconcerto van Samuel Barber, waarin lyriek aan een vleugje jazz gekoppeld wordt. En Tsjajkovski gunt de luisteraars een blik in zijn ziel aan de hand van zijn vierde symfonie.

Luc Van Hove (1957) studeerde aan het Antwerpse conservatorium. Zijn belangrijkste leraar voor compositie was Willem Kersters. Hij volgde vervolmakingscursussen aan het Mozarteum in Salzburg en aan de University of Surrey (Guilford - UK). Hij is gewezen buitengewoon leraar aan de muziekkapel Koningin Elisabeth en doceert momenteel compositie aan het conservatorium van Antwerpen en compositie en analyse aan het Lemmensinstituut in Leuven. Daarnaast is hij ook promotor en artistiek adviseur aan het Orpheusinstituut en is hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.
Van Hove is ook een van de meest vooraanstaande compositieleraars in Vlaanderen, en dat niet alleen omwille van het feit dat hij doceert aan twee belangrijke instellingen, maar vooral omwille van zijn grondige kennis van het repertoire, zijn interesse voor muziektheoretische problemen, de compositietechnische gaafheid van zijn eigen werk en zijn oprechte belangstelling voor de vele tendensen binnen de hedendaagse muziek.
Niet alleen in België, maar ook in het buitenland geniet Luc Van Hove grote faam. Zo werd werk van hem gespeeld op het Midem Festival in Cannes, tijdens de promenadeconcerten in de Doelen in Rotterdam en op het festival November Music in 's-Hertogenbosch. Bovendien vertolken befaamde buitenlandse ensembles en musici regelmatig werk van Luc Van Hove: het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Brodsky Quartet, het Arditti Quartet, het Xenakis Ensemble en cellist Pieter Wispelwey.
Voor Van Hove staat de absolute muziek, het klankbeeld, het zuivere muzikale aspect centraal. Hij paart een zintuiglijke fascinatie voor het klankbeeld met een vaak analytische benadering van de partituur. De confrontatie of combinatie van tonaliteit en atonaliteit blijft dus een constante in het werk van Van Hove.

Programma :
  • Luc van Hove, Ouverture La Sfida, op.47 (wereldcreatie)
  • Samuel Barber, Concerto voo viool, op.14
  • Pyotr Il'yich Tchaikovsky, Symfonie nr.4, op.36
Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Yossif Ivanov : Luc van Hove, Samuel Barber, Tchaikovsky
Donderdag 6 mei 2010 om 20.00 u
Théâtre Royal de Mons

Grand Place
7000 Mons

Meer info : www.nob-onb.be
--------------------------------
Vrijdag 7 mei 2010 om 20.00 u
Zondag 9 mei 2010 om 15.00 u

Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be

Extra :
Luc Van Hove op www.matrix-new-music.be en www.muziekcentrum.be
Samuel Barber op nl.wikipedia.org en www.schirmer.com

Elders op Oorgetuige :
I Solisti del Vento creëert nieuwste werk Luc Van Hove tijdens Festivaltour 2009, 14/09/2009
La Strada : Luc Van Hove gaat Fellini achterna, 26/01/2008
Luc Van Hove 50 : een gesprek, 23/01/2007

11:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/05/2010

Symfonieorkest Vlaanderen swingt erop los

John Adams Amerika heeft lang met afgunst naar het Europese muzikale verleden gekeken, maar ondertussen kunnen ook de Verenigde Staten prat gaan op een bonte muziektraditie. Lollapalooza illustreert de flair waarmee John Adams (foto) flitsende en briljante orkesteffecten weet op te roepen. De 'kleine' Dreigroschenoper van Kurt Weill balanceert dan weer tussen ernst en humor. Charles Ives' Firemen's Parade en Ionisation van Edgard Varèse vervolledigen de staalkaart van Amerikaanse experimentele muziek.
George Gershwin zelf noemde zijn Rhapsody in Blue met enige trots een muzikale caleidoscoop van Amerika. Maar ook de gevoelige snaar wordt geraakt met het Adagio voor strijkers van Samuel Barber. Een prachtige smeltkroes van jazz, blues en klassieke muziek, vernieuwend door zijn melodische rijkdom en ritmische vitaliteit. De jonge Franse pianist Alexandre Tharaud treedt aan voor de virtuoze groove in Gershwin. Zoals Gershwin steevast met jazz wordt geassocieerd, zo zal Leonard Bernsteins talent steeds met de Amerikaanse musical verbonden blijven. West Side Story is dan ook zijn beste werk: inspiratie en jeugdige frisheid op zijn best! Dansen die perfect het Amerikaanse gevoel van de late jaren vijftig weergeven: een onwrikbaar geloof in de toekomst tegen een achtergrond van sociale spanningen en onrust. Chef-dirigent Etienne Siebens swingt erop los!

Programma :
  • John Adams, Lollapalooza
  • Edgar Varèse, Ionisation
  • Kurt Weill, Kleine Dreigroschenmusik
  • George Gershwin, Rhapsody in Blue
  • Charles Ives, The Gong on the Hook and Ladder (Firemen's Parade on Main Street)
  • Samuel Barber, Adagio voor strijkers
  • Leonard Bernstein, West Side Story, Symphonic Dances
Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest Vlaanderen & Alexandre Tharaud : Swing!
Donderdag 6 mei 2010 om 20.00 u

Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be
-------------------------
Zaterdag 8 mei 2010 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be
-------------------------
Zondag 9 mei 2010 om 15.00 u
deSingel
- Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be
-------------------------
Maandag 10 mei 2010 om 20.00 u
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.symfonieorkest.be

Extra :
John Adams op www.earbox.com, www.boosey.com, www.schirmer.com en en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Prometheus Ensemble gaat de swingende toer op in A Jazz Symphony, 25/05/2009
Doctor Atomic : van de New Yorkse Metropolitan Opera live in de cinema, 6/11/2008

Bekijk alvast Edgard Varèse's Ionisation in een uitvoering van het Ensemble InterContemporain o.l.v. Pierre Boulez

15:24 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Kunstenfestivaldesarts houdt vinger aan de pols van de tijd

Kunstenfestivaldesarts Vrijdag gaat de vijftiende editie van het Brusselse Kunstenfestivaldesarts, hét internationale podiumkunstengebeuren in ons land, van start. Drie weken lang wordt het Kunstenfestivaldesarts een stukje van Brussel, van de stad en haar inwoners. Aan al wie de uitdaging wil aangaan biedt het festival een 'andere' tijd en ruimte: een selectie internationale kunstenaars presenteert een dertigtal nieuwe, fascinerende en gedurfde producties, die zowel opvallen door hun vernieuwende vorm als door hun pertinente boodschap. Een zorgvuldig samengesteld artistiek palet dat echter niet harmonieus wil zijn en zeker niet uniform. Met podiumkunsten, installaties en films uit de hele wereld wil het Kunstenfestivaldesarts de vinger aan de pols houden van de tijd waarin we leven.

Het Kunstenfestivaldesarts is een jaarlijkse afspraak met de hedendaagse internationale creatie. Een selectie van werken die vandaag gecreëerd worden, met als drijfveer een heden, dat ze ondervragen, dat ze proberen begrijpen en activeren. Een artistieke stand van zaken die ons wellicht ook het 'punt' waar we ons bevinden kan aanwijzen. Een ruimte voor creatie en voor confrontatie tussen visies, voor ontmoeting en dialoog tussen werken en mensen. In een wereld die wordt ingehaald door de excessen die hij produceert, voeren economie en maat het hoge woord. We moeten besparen. Ons inenten tegen epidemieën. Ons waarborgen tegen financiële onzekerheden en tegen de dreiging onze verworvenheden te verliezen. Ons beschermen tegen de gevaren van de straat, de goden van de 'anderen', onze eigen excessen.

Het Kunstenfestivaldesarts wordt niet rond één thema georganiseerd. Elk werk op de affiche draagt zijn eigen visie in zich en ontwikkelt een taal om die te verwoorden. Nochtans is het boeiend - en dat is wat een festival zo buitengewoon maakt - zich te verdiepen in wat deze creaties ons zeggen wanneer ze samen worden gepresenteerd, hier en nu. En om te onderzoeken in hoeverre ze in staat zijn de vinger aan de pols van de tijd te houden. Voorstellingen die getuigen van moeilijke paradoxen. Van een delicate, pijnlijke situatie voor de mens, die schippert tussen de bewustwording van zijn excessen van 'homo consumens' en de vrees deel uit te maken van een uniforme maatschappij. Heen en weer geslingerd tussen enerzijds de legitieme behoefte aan veiligheid en stabiliteit, en anderzijds de weigering om te leven in een overbeschermde wereld van permanente controle. Moeten wij alles wat we tevoren geaccumuleerd hebben te allen prijze en voor altijd behouden? En gaan we misschien ooit dat betreuren waaraan we nu geen behoefte hebben?

In haar voorstelling zet Vera Mantero een terug-kerend en bevrijdend ritueel in scène, waarbij mensen tabula rasa willen maken. De band tussen materieel bezit en geluk, maar ook de dreiging van onzekerheid, staat centraal in het verrassende Een poppenhuis, herwerkt door Daniel Veronese. In Versus maakt Rodrigo García zich zorgen over de dreiging van passiviteit en intellectuele en morele leegte die inherent is aan het surplus. Zijn explosieve mise-en-scènes verzetten zich tegen de nivellering van talen en lichamen: ze zijn op zoek naar een leefbare en levende ruimte, ergens tussen de uitersten van exces en stilzwijgen in. Vormen van controle en hun gevolgen voor de bewegingsvrijheid worden vaak opgeroepen. Zuid-Afrikaan Boyzie Cekwana klaagt de (bewust of onbewuste) mechanismen aan, die erop gericht zijn de verschillende fysieke en raciale identiteiten te classificeren, maar ze ook te onderdrukken - of ze nu op één persoon van toepassing zijn, dan wel op een volledig continent. Jorge León brengt een drieluik rond de figuur van de meid. Hij toont een geglobaliseerde slavernij, en de verschrikkelijke machtsverhoudingen die ermee gepaard gaan. Amir Reza Koohestani, die werkt vanuit Teheran, bedenkt fabels om te kunnen spreken over een realiteit waarin elementaire rechten met de voeten worden getreden. Bij Toshiki Okada zoekt het individu zijn eigen vrijheid, los van etiquette en sociale hiërarchie. De voorstellingen getuigen van bevrijdende processen, en in Belgrado test Tomi Janežic de utopie van een theater dat zich van de scène bevrijdt, en het leven van elke dag besmet. Tot slot valt het op hoe bepaalde projecten vertrekken van een plek en de relaties met de directe omgeving. Lia Rodrigues ontplooit haar dagelijkse choreografiepraktijk middenin een favela. Christoph Schlingensief, geniaal provocateur, ontwerpt een 'operadorp' in Burkina Faso, en durft de sprong te maken tussen werelden die ver uit elkaar liggen. Lotte van den Berg nodigt haar buren uit op de scène van een theater, en ontwikkelt een werk rond verplaatsing - die wordt gezien als de enige manier om een 'thuis' te definiëren. Tegenover de onverbiddelijk om zich heen grijpende globalisering onderzoeken kunstenaars wat nabij is, en schetsen cartografieën van hun eigen stad (Enrique Diaz) of van hun eigen straat (Sarah Vanagt).

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kunstenfestivaldesarts 2010
Van vrijdag 7 t.e.m. zaterdag 29 mei 2010
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kfda.be

12:51 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook