23/07/2010

Ensemble 21 brengt eerbetoon aan Luciano Berio

Luciano Berio Luciano Berio (1925 - 2003) is wellicht de meest markante figuur uit de Italiaanse hedendaagse muziek. Samen met Maderna sticht hij de studio voor elektronische muziek van Milaan. Vervolgens wordt hij directeur van het Ircam te Parijs. Na zijn eerste composities in Weberniaanse stijl wijdt hij het grootste deel van zijn carrière aan onderzoek en aan een intense zoektocht naar onuitgegeven klanken. Daarbij dwingt hij zowel zangers als instrumentalisten naar ongewone, onvermoede registers.

De Berceuse canonique pour Igor Stravinsky is een erg kort, meditatief werk dat verstoken is van elke vorm van pathos. Berio schrijft dit huldewerk naar aanleiding van het overlijden van Igor Stravinski in 1971.

De bundel van 14 Sequenze, die elk aan een ander instrument zijn gewijd, is een haast spontaan voortvloeisel uit een eerste compositie voor fluit solo (1958) en een tweede voor harp. Berio verruimt deze eerste ervaringen vervolgens naar andere instrumenten en naar de stem. Telkens draagt hij zijn compositie op aan een virtuoze uitvoerder, en gebruikt hij zijn verbeelding om het instrument uit zijn rolpatroon te halen en het te laten herboren worden tot een nieuw wezen, met bredere expressiemogelijkheden die het klankpatroon en de luistergewoonten van het publiek in de war sturen. Zo laat hij in de Sequenza voor harp uit 1963 (het tweede stuk uit de reeks) de agressieve kantjes van het instrument zien, die volledig ingaan tegen de Franse impressionistische sfeer waardoor het gewoonlijk omgeven is.

Nog in 1963 componeert Berio op maat van zijn echtgenote, de Amerikaanse sopraan Cathy Berberian, een bundel Folk songs. Voor deze bewerkingen van volksliederen uit de meest diverse landen stelt hij een instrumentaal ensemble samen dat bestaat uit fluit, klarinet, harp, altviool, cello en percussie. Het volkse karakter van het eerste stuk wordt door sommigen in vraag gesteld, maar zou net zoals het tweede stuk van Schotse origine zijn. In de begeleiding van het tweede lied, dat in een volstrekt vrij ritme evolueert, herkent men de klank van de vedel.

In Armenië, het land van de voorouders van Berberian, liggen de wortels van het derde stuk uit de bundel, dat de opkomst van de maan beschrijft. Rossignolet du bois, een typisch Frans lied, gaat voort in deze nachtelijke sfeer. Daarop volgt, na een aangehouden akkoord bij wijze van overgang, een Siciliaans lied, gezongen door vissersvrouwen die op de terugkeer van hun echtgenoten wachten. De twee volgende stukken zijn hernemingen van vroegere composities van Berio, die hij in 1949 voor Cathy Berberian schreef, toen die met een beurs van de stichting Fulbright zang studeerde in Italie. "Als u een vrouw vindt van goede komaf, die goed is opgevoed, er mooi uitziet en een mooie bruidschat meekrijgt, laat haar dan in godsnaam niet gaan." Dat is de essentie van het oude Genuaanse gedicht La donna ideale. Ook Ballo is van Italiaanse origine. Dit lied stelt dat de redelijkste mannen hun zinnen verliezen wanneer ze liefhebben, maar dat de liefde zelf alles weerstaat.

Het Sardische Motettu de tristura laat opnieuw een nachtegaal weerklinken: "Wat lijk je op mij, wanneer ik mijn geliefde beween... Zing dit lied wanneer men mij ten grave draagt." De twee daaropvolgende Occitaanse liederen komen uit de Chants d'Auvergne van Joseph Canteloube. Malurous qu'o uno fenno gaat over de eeuwige paradox die koppels tekent: wie alleen is, zoekt een echtgenote, maar wie er een heeft, wil ze liever kwijt… In Lo Fïolairé zingt een jong meisje al spinnend over de kussen van haar geliefde herder. Cathy Berberian zou deze melodie hebben ontdekt op een 78 toerenplaat uit Azerbeidzjan en erin geslaagd zijn het lied te memoriseren en te reproduceren zonder er maar een woord van te begrijpen. Men had haar alleen gezegd dat dit lied de warmte van de liefde vergelijkt met die van een kachel!

Programma :

Luciano Berio :
  • Autre Fois (Berceuse canonique pour Igor Stravinski)
  • Sequenza II voor harp
  • Folk Songs ( Black is the color, I wonder as I wander, Loosin yelav, Rossignolet du bois, A la femminisca, La donna ideale, Ballo, Motettu de tristura, Malorous qu'o uno fenno, Lo Fiolaire, Azerbaidjan love song)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble 21 : Berio
Dinsdag 27 juli 2010 om 12.15 u
Cloître de l'Hôtel de Ville

Place de l'Hôtel de Ville
1300 Wavre

Meer info : www.maca-minimes.be
----------------------------
Donderdag 29 juli 2010 om 12.15 u
30CC / Schouwburg

Bondgenotenlaan 21
3000 Leuven

Meer info : www.zomer-van-sint-pieter.be
----------------------------
Vrijdag 30 juli 2010 om 12.15 u
Koninklijk Conservatorium

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be

Bron : tekst Claude Jottrand in vertaling door Veerle Lindemans voor Midis-Minimes

Extra :
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Beluister hier alvast Berio's Sequenza II voor harp, uitgevoerd door harpiste Yinuo Mu (2002)

15:05 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/07/2010

Het rariteitenkabinet van Steffie Van Cauter

Die Fliege Fliegt Und Stürzt Verrückt Het zijn weer Gentse Feesten en ook in CAMPO staat er heel wat moois op het programma. Zo komt allround artieste Steffie Van Cauter langs op donderdag 22 en vrijdag 23 juli. Ze brengt opnieuw haar wondermooie en zeer poëtische voorstelling 'Die Fliege fliegt und sturzt verrückt'. Steffie verwelkomt je in haar wondere universum : een wereld van pure, woordeloze poëzie, een live soundtrack voor een boom en een eenzaam fietsje. Zingend en de machines rondom haar bespelend wekt ze met haar klanklandschappen de geprojecteerde filmpjes mee tot leven.

Steffie Van Cauter maakte animatiefilmpjes op haar eenzame zolderkamer. Daar bleef het niet bij, ze liet ook enkele muziekmachines maken waarop ze zelf het geluid bij de filmpjes maakt. Het resultaat zie je in "Die Fliege Fliegt Und Stürzt Verrückt". De machines, het geluid, de videoprojectie en de artieste, Steffie Van Cauter. Samen vormen ze een brij die het mens- en ding-zijn overschrijd. Het licht, het geluid en het beeld in een blender gegooid met iets ontzettend smakelijks als resultaat. Na haar passage in het openingsprogramma van CAMPO (januari 2008) werkte Steffie van Cauter haar voorstellingverder uit. Ze ging meer nadruk leggen op de animaties, die ze schraagde met live uitgevoerde klanklandschappen.

Steffie Van Cauter : "'Die Fliege fliegt und stürzt verrückt' is een project met verschillende gedaantes. Ik omschrijf 'Die Fliege' nog het liefst als een concert met beelden. Of omgekeerd. Immers heb ik geprobeerd de beelden op een muzikale manier bijéén te brengen; en de klank te 'boetseren'. Het gaat over ademen. Ik heb geprobeerd niet te veel na te denken. Veel te voelen. Ik vraag van u iets dergelijks. ... U ziet mij als een soort 'machinist' tussen de klankmachines en de film. U mag mij observeren. U mag mij ook volledig vergeten..."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Steffie Van Cauter : Die Fliege Fliegt Und Stürzt Verrückt
Donderdag 22 en vrijdag 23 juli 2010, telkens om 20.30 u
Campo Victoria

Fratersplein 7
9000 Gent

Meer info : www.campo.nu

Review :
Die Fliege fliegt und stürzt verrückt: dat reiken naar iets van Steffie Van Cauter, Roger Arteel op www.theatermaggezien.net, 7/02/2008
Vergeten theaterrecensie, Mark Cloostermans op markcloostermans.blogspot.com, 14/07/2008

Extra :
Steffie Van Cauter : www.steffievancauter.be en www.myspace.com/steffievancauter
Steffie Van Cauter op Youtube

Elders op Oorgetuige :
Gentse Feesten 2010 : veel meer dan een gewoon stadsfestival, 8/07/2010
Die Fliege fliegt und stürzt verrückt : live soundtrack voor een boom en een eenzaam fietsje, 7/10/2008

Bekijk alvast de trailer van Die Fliege Fliegt Und Stürzt Verrückt

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/07/2010

Straatopera in de Gentse volkswijken en op de Zuivelmarkt in Hasselt

straatopera Opera blijft voor veel mensen ontoegankelijk. Na het project 'Aubade & Serenade' in 2007, waarbij liefdesduetten uit bekende opera's op de stoep aan huis werden gebracht in de Gentse volkswijken, wil MiramirO nu een stap verder gaan. Aan twee componisten van hedendaagse muziek werd de opdracht gegeven om een miniopera te creëren die op straat kan worden uitgevoerd. Net zoals bij het bestellen van een pizza, kan je uit een menukaart twee opera's bestellen. Je keuze wordt dan ter plaatse op de stoep gepresenteerd zodat ook de buren kunnen meegenieten. Door het feit dat er geen uurtabel in het programma staat voor de opvoeringen, gebeuren de voorstellingen altijd onverwacht en zorgen in de straat of de buurt voor een complete verrassing. Op deze manier worden niet enkel de operaliefhebbers bereikt, maar ook mensen die zich niet kunnen verplaatsen of buren die voor de gezelligheid iets organiseren. In Gent concentreren MiramirO zich met dit project op de buitenwijken (19de eeuwse gordel).

De Trouw van Mira en Miro
Wie houdt er nu niet van een trouw en alles wat daarmee te maken heeft: mooie kostuums, lekker en uitgebreid eten, muziek, dans, spektakel, romantiek, emotie, … Verder vragen we ons nooit af wat er zich eigenlijk afspeelt bij degene die gaan trouwen. Door deze opera kan je op een andere manier kennismaken met de typische huwelijkstaferelen die zorgen voor tranen van geluk en amusement. Mede daardoor is de straat voor één dag een echt Shakespeariaans wereldschouwtoneel.

De Rolstoel
Het idee om voor deze miniatuuropera te vertrekken van het beeld van een rolstoel is bijzonder interessant. Veel steden zijn niet of nauwelijks ingericht zodat rolstoelgebruikers op een comfortabele manier van de openbare weg kunnen gebruik maken. De voetpaden zijn dikwijls niet aangepast en onze Vlaamse kasseien zijn geen dankbare onderlaag voor de smalle rolstoelwielen. Een absurd verhaal, humor, beweging - althans voor zover mogelijk - herkenbaarheid, hulpeloosheid liggen aan de basis van deze compositie. Een komische momentopname van een klein fait divers.

De Trouw van Mira en Miro is een compositie van Frank Nuyts en De Rolstoel is een compositie van Boudewijn Buckinx.

Tijd en plaats van het gebeuren :

MiramirOperaPhone : De Trouw van Mira en Miro / De Rolstoel
Van donderdag 22 t.e.m. zondag 25 juli 2010
Op verschillende plaatsen in de Gentse buitenwijken


Meer info : www.miramiro.be
--------------------------
Theater op de Markt - Straatopera
Zaterdag 7 en zondag 8 augustus 2010
Zuivelmarkt Hasselt


Meer info : www.theateropdemarkt.be

Extra :
Boudewijn Buckinx : www.boudewijnbuckinx.com en www.matrix-new-music.be
Frank Nuyts : www.hardscore.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Gentse Feesten 2010 : veel meer dan een gewoon stadsfestival, 8/07/2010

15:43 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

19/07/2010

RoBodies : de naakte, tastbare lichamelijkheid van Mens & Machine

M&M Robodies De analogie tussen het menselijk lichaam en de robot vormen het centrale onderwerp van deze produktie. Een belangrijk aandeel hierin komt voort uit NaMuDa, Godfried-Willem Raes' huidige onderzoek inzake detectie en herkenning van expressie in menselijke gestiek. Behoorlijk wat interaktiviteit dus op dit concert, waaraan voorts de programmeurs Kristof Lauwers en Yvan Vander Sanden meewerken, geruggesteund door de dansers Dominica Eyckmans, Emilie de Vlam, Lazara Rosell Albear en Godfried-Willem Raes zelf.

Exact een jaar terug in de tijd vond <M&M> 'Butoh' plaats, een interaktieve theater-dansproduktie van Godfried-Willem Raes, Nan-ping Chang en Emilie De Vlam. Het werd een avondvullende voorstelling, gebaseerd op de existentialistische en uiterst gestileerde dansvorm uit Japan. Het bood tevens een alternatief voor het gebruikelijke hektische feestvertier dat de Gentse Feesten ons elk jaar weer opdist.

Dit jaar zet Logos de traditie in zekere zin voort met een produktie die draait rond het verband tussen het menselijk lichaam en de robot. En het postdoktoraal onderzoeksprojekt waar Godfried-Willem Raes al geruime tijd mee bezig is -NaMuDa- vormt daar een onmisbaar aspect van. NaMuDa staat voor Naked Music Dance en is een specifieker toepassing van het <ii>: het onzichtbaar, door radar en sonar aangestuurde instrument.

Het is een volkomen draadloos systeem, gebaseerd op de Doppler-inflecties van een naakt lichaam in beweging. Daarmee kunnen snelheid, versnelling, richting en bewegende lichaamsmassa worden gemeten. Binnen de zelf ontwikkelde programmeeromgeving Gmt wordt deze informatie verwerkt en geanalyseerd. De fuzzy-logic gebaseerde resultaten worden dan door de componist gebruikt voor de interaktieve verwerking binnen een in code geschreven muzikale en tevens ook choreografische compositie.

Dat is in grote lijnen de werking ervan, maar NaMuDa gaat een stap verder en spitst zich toe op herkenning van het soort beweging dat een lichaam maakt: een korte, agressieve stomp, of een sprong, een botsing, een vloeiende golfbeweging, een versnelling of vertraging, im- of explosie, enz... Hoofdzaak is de hardware zo efficiënt mogelijk de menselijke gestiek te laten herkennen met een latency van minder dan 10 mSec.

De naakte, tastbare lichamelijkheid... wat kan daar beter simbool voor staan dan de machine, het meest menselijke artefakt ooit? <M&M> Robotorkest komt voor deze editie naar buiten als een multifunctioneel orgaan waarin elke schakeling open en volgbaar is voor wie het zien wil, en waarvan de hele werking de onthuldheid zelve is. Voor deze produktie splitste het Logos-team zich op in drie werkkoppels: Godfried-Willem Raes en Dominica Eyckmans, Yvan Vander Sanden en Lazara Rosell Alvear en Kristof Lauwers vormt tot slot een duo met oude bekende Emilie De Vlam.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M RoBodies
Donderdag 22 juni 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Het volledige NaMuDa-artikel kan men nalezen op: www.logosfoundation.org (pdf)

11:14 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

18/07/2010

Sara Picavet en Benjamin Glorieux brengen hommage aan het menselijke leven

Sara Picavet en Benjamin Glorieux Woensdagnamiddag kun je in het Gentse Jan Palfijnziekenhuis terecht voor een bijzonder concert door pianiste Sara Picavet en cellist Benjamin Glorieux (beiden op de foto). Zij spelen werk van zowel romantische componisten als Robert en Clara Schumann als van hedendaagse componisten zoals Giacinto Scelsi en Heinz Holliger. Twee jonge vertolkers, hartstochtelijke musici, die beiden opgeleid zijn aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Brussel en beiden een beurs ontvangen hebben van de Belgische Stichting Roeping (Sara Picavet in 2004 en Benjamin Glorieux in 2006).

Met een minimum aan instrumenten -een duo van klavier en cello-, en via een uitwisseling tussen twee culturele periodes -Duitse laat-Romantiek en de laat-20ste eeuwse tot en met onze hedendaagse leefwereld- brengt het programma ook een dubbele hommage. Enerzijds brengen zij uittreksels uit 'Romancendres' van Heinz Holliger én muziek als eerbetoon aan het trio van 19de-eeuwse componisten die elk op hun manier die eerder vernoemde menselijke queeste in muziek vertaalden: Robert Schumann, Johannes Brahms en Clara Wieck-Schumann, wiens onderlinge relatie, in combinatie met hun artistieke creativiteit, talloze musici en muziekhistorici heeft geïnspireerd.
Anderzijds neemt het monumentale werk van Scelsi ons bij de hand en voert het ons -met gebruik van een ver doorgevoerde drang naar nieuwe speeltechnieken op een instrument dat sinds J. S. Bach's solo-suites misschien niet zo'n drastisch vernieuwend werk heeft mogen ontvangen- langsheen alle denkbare en ondenkbare opborrelende passies, ambities en tegenvallers, om uiteindelijk te evolueren naar 'libération /catharsis'. Een hommage aan het menselijke leven ?

Het meesterwerk 'Les trois stades de l'homme', een trilogie voor cello solo van Giacinto Scelsi waarnaar de concerttitel verwijst, staat symbool van de zoektocht van de mens naar zichzelf, een queeste waarvan dit programma een muzikale uitbeelding is. Met zijn totale duur van meer dan vijftig minuten is de Trilogie voor cello de belangrijkste en meest vernieuwende verwezenlijking voor het instrument sinds de Suites van Johan Sebastian Bach. Triphon en Dithome, de eerste twee delen, dateren van de periode 1957-1965. Het derde deel, Ygghur, kwam integraal tot stand in 1965. En dat is merkbaar aan de stijl. Nochtans lijkt het erop dat Scelsi in datzelfde jaar de twee eerder geschreven delen heeft teruggetrokken en weer 'herwerkt'. Zoals vaak, gebeurde dat in nauwe samenwerking met zijn vertolkster, de celliste Frances-Marie Uitti. De Trilogie heeft als tweede titel De Drie Stadia van de Mens. Het eerste luik, Triphon, telt drie delen: Jeugd-Energie-Drama. Dithome, het tweede luik dat zich naar analogie met het eerste ontwikkelt, bestaat uit één deel al heeft het ook drie ondertitels: Volwassenheid-Energie-Gedachte. Het afsluitende luik Ygghur vertoont dan weer een driedelige opsplitsing. De ondertitels luiden Ouderdom-Herinneringen en Katharsis-Bevrijding. (*)

Programma :

  • J. Brahms, Liebestreu Op.3
  • R. Schumann, Phantasiestücke op.73
  • G. Scelsi, Tryphon
  • C. Schumann, Romance
  • H. Holliger, Romancendres
  • G. Scelsi, Dithome
  • J. Brahms, Sapphische Ode op. 94 n4
  • G. Scelsi, Igghur
  • H. Holliger, Romancendres

Tijd en plaats van het gebeuren :

Sara Picavet & Benjamin Glorieux : Les trois stades de l'homme
Woensdag 21 juli 2010 om 15.00 u
AZ Jan Palfijn

Henri Dunantlaan 5
9000 Gent

Meer info : www.gentsefeesten.be

Extra :
Giacinto Scelsi op brahms.ircam.fr en www.arsmusica.be
Fondazione Isabella Scelsi : www.scelsi.it
Giacinto Scelsi 1905-1988, Trilogia 1956-1965 op www.arnedeforce.be (*)
Arne Deforce : Giacinto Scelsi, Trilogia, I tre Stadi Dell Uomo op Kwadratuur.be (met tijdelijke audio)
Arne Deforce : Giacinto Scelsi, Trilogia, I tre Stadi Dell Uomo, Dries Reynders op Kwadratuur.be, 08/01/2008
Giacinto Scelsi (1905 - 1988): Muzikaal aristocraat op www.musicalifeiten.nl
The Messenger: Giacinto Scelsi discovered a world in one note by Alex Ross, The New Yorker , 21/11/ 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb op www.medieval.org, 27/01/2000
Heinz Holliger op www.schott-music.com

Elders op Oorgetuige :
Gentse Feesten 2010 : veel meer dan een gewoon stadsfestival, 8/07/2010

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

17/07/2010

Daan Vandewalle brengt monumentale meesterwerk van Rzweski op Gentse Vleugels

Daan Vandewalle Daan Vandewalle (foto) is docent piano aan het Conservatorium van Gent. Na zijn studies aan datzelfde conservatorium bij Claude Coppens trok hij naar Amerika, waar hij studeerde in Oakland, Californië, Mills College. Hij speelde wereldwijd recitals en pianoconcerti in zalen zoals het Lincoln Center in New York, Théatre du Châtelet in Parijs, het Prague Spring Festival, het Auditorio Nacional in Madrid, etc. Hij bracht verschillende cd's uit bij o.a. Harmonia Mundi, Long Distance en New World Records. Daan Vandewalle speelt op dinsdag 20/07 "The people united will never be defeated" van Frederic Rzewski en brengt op woensdag 21/07 een werk van Ligeti, Messiaen en Jo Kondo

'El pueblo unido jamás será vencido', de Chileense variant op 'Eendracht Maakt Macht', geschreven door Sergio Ortega enkele maanden voor de staatsgreep van Pinochet, inspireerde in 1975 Frederic Rzewski tot een reeks van 36 variaties op datzelfde lied. Hij nam Ortega's protestlied tegen Pinochet als uitgangspunt voor zijn monumentale pianowerk 'The People United Will Never Be Defeated'. Daan vandewalle vertolkt deze reeks van 36 variaties, die overweldigen door hun muzikale vindingrijkheid en hun politieke zeggingskracht.

Frederic Rzewski (1938) is een buitengewoon begaafde pianist, een begenadigde improvisator én een erg productieve componist. In de jaren zestig richtte hij samen met Alvin Curran en Richard Teitelbaum het mythisch ensemble Musica Elettronica Viva op. Met deze groep komt de Amerikaanse elektronische muziekpraktijk bijna letterlijk naar Europa overwaaien. Als componist wordt hij vooral geassocieerd met grote politiek geëngageerde meesterwerken als "Coming Together" en "Attica". Rzewski's invloed op de jongere generaties componisten en uitvoerders is niet te onderschatten. Zijn samenwerkingen met namen als Steve Lacy, Anthony Braxton, Dave Holland, John Cage en Christian Wolf golden als ware impulsen voor generaties van artiesten, zoals de Velvet Underground en Living Theatre. Sinds de jaren zestig speelt hij een voortrekkersrol door onophoudelijk de muzikale normen en verwachtingspatronen te ondergraven.

Jo Kondo (Tokio, 1947) - in 1972 afgestudeerd als componist af aan de University of Arts te Tokyo, Japan - maakte nieuwe composities op de leest van Klassieke Kamermuziek geschoeid. Hij heeft meer dan tachtig composities geschreven: van solostukken tot orkest- en elektronische werken die wereldwijd ten gehore zijn gebracht. Hij is inmiddels professor in de muziek aan de Ochanomizy Universiteit in Tokyo en geeft les aan Tokyo University of Arts en de Elisabeth University of Music in Hiroshima.
Kondo's composities zijn bijna wiskundig opgebouwd rondom slechts enkele compositoire principes. Zijn aandacht gaat vooral uit naar de klanken die uit verschillende instrumenten voortgebracht kunnen worden. "Ieder geluid moet een eigen afkomst en leven hebben, wat ik doe in mijn composities is het creëren van relaties tussen de tonen onderling", zo luidt het motto van Jo Kondo.

Gentse Vleugels : Pianorecital Daan Vandewalle
Dinsdag 20 en woensdag 21 juli 2010, telkens om 16.00 u
Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde
(KANTL)
Koningstraat 18
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : www.kantl.be, www.gentsefeesten.be, www.trefpuntvzw.be

Extra :
Daan Vandewalle : www.daanvandewalle.com en www.muziekcentrum.be
Frederic Rzewski op www.composers21.com en youtube
Perfect Sound Forever: Interview with Frederic Rzweski , Daniel Varela op www.furious.com, maart 2003
Composer/Pianist Frederic Rzewski. A Conversation with Bruce Duffie op www.kcstudio.com, januari 1995
Op www.dekreun.be kun je 7 van de 36 variaties uit Rzewski's 'The people united will never be defeated' integraal beluisteren
György Ligeti op www.schott-musik.de en youtube
Olivier Messiaen : www.messiaen2008.com, www.oliviermessiaen.org en brahms.ircam.fr
Olivier Messiaen (1908 - 1992): Exotische volgelkenner, op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Gentse Vleugels tussen klassiek en hedendaags, 14/07/2010
Gentse Feesten 2010 : veel meer dan een gewoon stadsfestival, 8/07/2010

Bekijk alvast het eerste deel van Frederic Rzewski's 'The people united will never be defeated', gespeeld door Rzewski zelf.

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

16/07/2010

Nieuwe werk van Ward De Vleeschhouwer in première tijdens Gentse Vleugels

Ward De Vleeschhouwer De Japanse Keiko Shichijo kreeg haar eerste pianolessen op driejarige leeftijd en had de smaak duidelijk te pakken. In 1996 begon ze haar studie aan de 'Toko Gakuen Universiteit voor Muziek' in Tokyo, waar ze piano, kamermuziek, clavecimbel en fortepiano studeerde. Ze behaalde een Bachelor piano, en later een Master fortepiano. In 2002 trok ze naar het Conservatorium van Amsterdam en enkele jaren later naar Gent, waar ze nu het Master na Masterprogramma hedendaagse muziek volgt. Als pianiste en fortepianiste geeft Keiko bovendien solo- en kamermuziekconcerten in heel Europa. Ze brengt een programma met werken van oa. Bach, Satie en Chopin. Op het programma ook de première van Boki, het nieuwe werk van Ward De Vleeschhouwer (foto), gecomponeerd in opdracht van Trefpunt.

Ward De Vleeschhouwer studeerde piano aan het Koninklijk Conservatorium Gent bij Claude Coppens en Daan Vandewalle, compositie bij Luc Brewaeys en Frank Nuyts en improvisatie bij Peter Vermeersch. In zijn compositorische creaties laat hij zich voornamelijk inspireren en fascineren door volksmuziek.

Ward De Vleeschhouwer over Boki : " Dit werk is gebaseerde op een tweehoofdig helmmasker van de etnische groep Boki, afkomstig uit Nigeria, Afrika.
Het vrouwenmasker heeft hoorns in de vorm van een slang, wat doet denken aan een haarstijl dat gedragen werd door jonge meisjes en getrouwde vrouwen op feestelijk gelegenheden. De vorm van het Janus gezicht alludeert naar het geestelijke vermogen van het masker om mysteries te ontdekken, zowel in de wereld van de levenden als in het rijk van de doden. Boki behoort tot een reeks composities van me die verwijzen naar een masker, waar ik een bijzondere fascinatie voor heb. "

Gentse Vleugels : Pianorecital Keiko Shichijo - Compositieopdracht Trefpunt 2010
Maandag 19 juli 2010 om 16.00 u
Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde
(KANTL)
Koningstraat 18
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : www.kantl.be, www.gentsefeesten.be, www.trefpuntvzw.be

Extra :
Ward De Vleeschhouwer : www.warddevleeschhouwer.com en www.muziekcentrum.be

Elders op Oorgetuige :
Gentse Vleugels tussen klassiek en hedendaags, 14/07/2010
Gentse Feesten 2010 : veel meer dan een gewoon stadsfestival, 8/07/2010

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

15/07/2010

Utah Valley University Trio bijt de spits af op Gentse Vleugels

John Harris Harbison Het Utah Valley University Trio, dat zijn clarinettist Matthew Nelson, violiste Donna Fairbanks en Hilary Demske aan de piano. Muziek die ons deels terugvoert naar het Parijs van de jaren 20. Hun programma bestaat uit oa. Stravinsky, Milhaud en Harbison (foto). Voor de eerste keer wordt binnen het kader van Gentse Vleugels een concert georganiseerd dat geen solopianorecital is. Aan dit interessante trio de eer om de spits af te bijten.

De Amerikaanse componist John Harris Harbison (1938) is vooral bekend voor zijn opera's en koorwerken in grote bezetting. Hij studeerde compositie aan de Harvard University bij Walter Piston en aan Princeton bij Roger Sessions. Op zestienjarige leeftijd won hij al een BMI Foundation's Student Composer Award.
Hij gaf les aan het MIT van 1969 tot 1982 en was thuiscomponist voor het Pittsburgh Symphony Orchestra van 1982 tot 1984.
In 1987 won hij de Pulitzer-prijs voor 'The flight into Egypt' en in 2006 werd hij genomineerd voor een Grammy award voor zijn 'Mottetti di Montale'. De Metropolitan Opera gaf hem een opdracht een werk te schrijven voor het feit dat James Levine daar 25 jaar dirigent was. Dat resulteerde in 'The Great Gatsby', première op 20 december 1999 met de jubilaris als dirigent. De opname werd één van de best verkochte klassieke albums in 1999.
Later kreeg hij de opdracht van Paus Johannes Paulus II om een werk te componeren voor de verzoening van Joden, Christenen en Moslims in het Vaticaan, het 'Requiem of Reconciliation'.
Momenteel is John eerste gastdirigent voor Emmanuel Music in Boston. Hij is getrouwd met violiste Rose Mary Pederson.

Gentse Vleugels : Utah Valley University Trio
Zondag 18 juli 2010 om 16.00 u
Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde
(KANTL)
Koningstraat 18
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : www.kantl.be, www.gentsefeesten.be, www.trefpuntvzw.be

Extra :
John Harris Harbison op www.schirmer.com, www.naxos.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Gentse Vleugels tussen klassiek en hedendaags, 14/07/2010
Gentse Feesten 2010 : veel meer dan een gewoon stadsfestival, 8/07/2010

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/07/2010

Gentse Vleugels tussen klassiek en hedendaags

Gentse Vleugels Ook wie van klassieke muziek houdt, komt aan zijn trekken tijdens de Gentse Feesten. In de gebouwen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (KANTL) wordt voor de zevende maal - van zo 18 t.e.m. zo 25/07, telkens om 16.00 u - een reeks pianoconcerten georganiseerd onder de naam Gentse Vleugels. Met het KANTL krijgt Gentse Vleugels een onderkomen dat qua sfeer en inkleding voortreffelijk aansluit bij de rust die je nodig hebt om optimaal van de concerten te kunnen genieten.

De programmatie van Gentse vleugels is in handen van de bekende Gentse pianist Daan Vandewalle, de organisatie van Trefpunt vzw. Op het programma staan klassieke pianorecitals en recitals met een hedendaagse toets. Voor het eerst staan er binnen het kader van Gentse Vleugels ook twee concerten voor ensemble op het programma. De jaarlijkse compositieopdracht werd dit jaar gegeven aan pianist en componist Ward De Vleeschhouwer. De Japanse pianiste Keiko Schichijo zorgt voor de creatie ervan.

Utah Valley University Trio - zondag 18 juli
De Utah Valley University Trio, dat zijn clarinettist Matthew Nelson, violiste Donna Fairbanks en Hilary Demske aan de piano. Muziek die ons deels terugvoert naar het Parijs van de jaren 20. Hun programma bestaat uit oa. Stravinsky, Milhaud en Harbison. Voor de eerste keer wordt binnen het kader van Gentse Vleugels een concert georganiseerd dat geen solopianorecital is. Aan dit interessante trio de eer om de spits af te bijten.

Keiko Shichijo - maandag 19 juli
De Japanse Keiko Shichijo kreeg haar eerste pianolessen op driejarige leeftijd en had de smaak duidelijk te pakken. In 1996 begon ze haar studie aan de 'Toko Gakuen Universiteit voor Muziek' in Tokyo, waar ze piano, kamermuziek, clavecimbel en fortepiano studeerde. Ze behaalde een Bachelor piano, en later een Master fortepiano. In 2002 trok ze naar het Conservatorium van Amsterdam en enkele jaren later naar Gent, waar ze nu het Master na Masterprogramma hedendaagse muziek volgt. Als pianiste en fortepianiste geeft Keiko bovendien solo- en kamermuziekconcerten in heel Europa. Ze brengt een programma met werken van oa. Bach, Satie en Chopin. Op het programma ook de première van het nieuwe werk van Ward De Vleeschhouwer, gecomponeerd in opdracht van Trefpunt.

Daan Vandewalle - dinsdag 20 en woensdag 21 juli
Daan Vandewalle is docent piano aan het Conservatorium van Gent. Na zijn studies aan datzelfde conservatorium bij Claude Coppens trok hij naar Amerika, waar hij studeerde in Oakland, Californië, Mills College. Hij speelde wereldwijd recitals en pianoconcerti in zalen zoals het Lincoln Center in New York, Théatre du Châtelet in Parijs, het Prague Spring Festival, het Auditorio Nacional in Madrid, etc. Hij bracht verschillende cd's uit bij o.a. Harmonia Mundi, Long Distance en New World Records. Daan Vandewalle speelt op dinsdag 20/07 "The people united will never be defeated" van Frederic Rzewski en brengt op woensdag 21/07 een werk van Ligeti, Messiaenen Jo Kondo

Steven Delaere - donderdag 22 juli
Steven Delaere is een jonge klassiek pianist, geboren in 1987. Hij begon zijn muzikale studies aan de stedelijke muziekacademie voor muziek en woord in Izegem. Hij volgde daar zowel toneel- als muzieklessen. Pianoles kreeg hij van Els Dufourmont. Daarna studeerde hij verder aan het Gentse conservatorium bij Johan Duijck, alwaar hij nu in zijn laatste jaar zit. Daarnaast is hij ook vaste begeleider van het koor Sonoré te Lendelede. Hij speelt stukken van List, Jongen en Stravinsky.

Inna Shyshkovska - vrijdag 23 juli
Inna Shyshkovska begon haar muzikale opleiding in Oekraïne, waar ze ook haar eerste stappen zette in het concertleven. In 2002 kwam ze naar België om haar piano-opleiding verder te zetten in het conservatorium van Gent. Naast optredens in België en Oekraïne, ondernam ze ook tournees door Polen en Italië. De pianiste brengt een uitgebreid repertoire van meesterwerken van Mozart, Beethoven en Schumann.

Geoffrey Madge - zaterdag 24 juli
De Australische pianist Geoffrey Douglas Madge heeft al opgetreden in oa. Londen, Keulen, Amsterdam, Athene, Berlijn en Parijs. Hij heeft talloze prijzen in de wacht gesleept, zoals de eerste prijs in het ABC concours in Sydney, en heeft meegewerkt aan producties die uitgroeiden tot enorme successen. Zijn uitvoering van Fantasia Contrappuntistica van Busoni is dus zeker een aanrader. 

Ononde - zondag 25 juli
Dit ensemble maakt een tocht doorheen klankrijke verhalen doorspekt met Gentse fait divers. Met o.a. Robrecht Kessels (cello), Wouter Vercruysse (cello), Thomas De Schepper (gitaar), Heidi Delaere (woord). Tijd en plaats van het gebeuren :

Gentse Vleugels 2010
Van zondag 18 juli tot en met zondag 25 juli 2010, telkens om 16.00 u
Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde
(KANTL)
Koningstraat 18
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : www.gentsefeesten.be, www.trefpuntvzw.be, www.kantl.be

Elders op Oorgetuige :
Gentse Feesten 2010 : veel meer dan een gewoon stadsfestival, 8/07/2010

11:50 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/07/2010

Katsu : over de overgang tussen leven en dood

Hanne Deneire Japanse poëzie, door zen-monniken geschreven net voor hun dood, is de inspiratiebron voor nieuwe muzikale composities. Katsu (2001) staat voor het licht en is de titel van de basiscompositie van Hanne Deneire (foto). Het handelt over de overgang tussen leven en dood. De uitwerking van de hele voorstelling zal gebeuren door een samenspel van de muzikanten en componist Hanne Deneire. Er zullen bewerkingen van bestaande composities gemaakt worden en nieuwe combinaties met de unieke instrumentatie van 2 taiko's, sopraan, fluit/shakudachi  & cello.

Het trio Katsu was gecomponeerd in opdracht van het Festival van Vlaanderen. De eerste uitvoering vond plaats op 17 oktober 2001 in de Carolus Boromeuskerk in Antwerpen met het Hermes Ensemble en Mireille Capelle. De tekst van deze muziek is geschreven door Japanse zen moniken, kort voor hun dood :Yayu (1783), Gesshu Soko (1696), Basho, Fuse Yajiro, Musho Josho (1306), Kogetsu Sogan (1643), Ryoto (1717), Sengai Gibon (1837), Dokyo Etan (1721). Hanne heeft in de muziek één verhaal gemaakt van de verschillende dodengedichten. Een vraag over leven en dood, het waarom of waarom niet. De drie muzikanten bevinden zich in de schemerzone tussen het bekende en onbekende. Er worden geen antwoorden gegeven. De muziek kan een overtuigende kracht zijn van de zin van ons bestaan. Katsu werd oorspronkelijk geschreven voor trio voor sopraan, viool en cello. De bezetting is voor deze voorstellingen gewijzigd en wordt uitgevoerd door 2 taikospelers, sopraan, fluit/ shakudachi  en cello.

De teksten die Hanne Deneire gebruikt voor haar vocale werken, zijn allen van zeer verschillende oorsprong. Katsu maakt gebruik van teksten geschreven door 6 Japanse zen-monniken vlak voor hun dood. In het werk wordt de vraag naar leven en dood gesteld, maar er wordt geen antwoord gegeven. Deneire heeft in Katsu voor elk gedicht een andere muzikale opbouw verkozen. Op deze manier is het mogelijk om voor elk gedicht apart de meest geschikte compositiewijze te gebruiken en zo het dramatisch gehalte van elk gedicht tot een maximum te voeren. Zo wordt het eerste gedicht gekenmerkt door lange noten in de viool en de cello, waarop de sopraan het gedicht zingt. Vele elementen uit het gedicht worden kracht bijgezet door de zangwijze. Zo zal op de woorden "inhale" en "living" een stijgende glissando over een halve toon gezongen worden, waarna op de woorden "exhale" en "dying" een dalende glissando volgt. Daarna zal Deneire op "forward" en op "back" tweemaal een maatwisseling schrijven die respectievelijk een versnelling en een vertraging teweegbrengen. De muziek van dit eerste gedicht wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van kleine secunden. De overgang naar het tweede gedicht vormt een stijgende lijn in de sopraan, opgebouwd rond die karakteristieke kleine secunde. Deze stijgende lijn verloopt van g naar g'#, wat weer een kleine secunde is! Het tweede gedicht zal contrasteren met het eerste door de grote sprongen in de sopraan. Bij de aanvang van het derde deel wordt er een breuk met alles wat tot nu toe geklonken heeft gecreëerd. De sopraan moet de tekst schreeuwen en fluiten, terwijl de viool en de cello korte noten, pizzicato's en glissando's spelen. De tekst wordt in korte fragmenten gedeeld en vele malen herhaald, waardoor de intensiteit versterkt wordt. Op het einde van het gedicht wordt er naar een climax gewerkt, die plaatsheeft op het woord "katsu", wat ook de titel van dit werk is. Dit deel kan als het centrale deel van het werk worden gezien. De gedichten die volgen, baden in een intiemere sfeer, overwegend piano-dynamiek, met enkele ff-uitspattingen in de viool. Er heerst een beklemmend gevoel door het besef van de naderende dood. De schrijnende woorden "nothing more" beëindigen dit werk, dat in een oneindigheid lijkt verder te zweven. (*)

Uitvoerders :

Taiko: Grete Moortgat and Tsubasa Hori
Sopraan: Valerie Vervoort
Cello: Katelijn Van Kerckhoven
Shakuhachi / fluit: Karen de Fleyt

Tijd en plaats van het gebeuren :

Hanne Deneire : Katsu
Zondag 18 en zondag 25 juli 2010, telkens om 20.00 u
Kapel Zusters van Liefde

Molenaarsstraat 24
9000 Gent

Meer info : www.uitbureau.be
---------------------------
Zondag 29 augustus 2010 om 11.00 u
Ontmoetingscentrum Nova - Aan het Nest

Schijfstraat
2020 Antwerpen (Kiel)

Meer info : www.nova-kiel.be

Extra :
Hanne Deneire : www.hannedeneire.be en www.matrix-new-music.be (*)

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook