21/09/2010

The Dark Night of the Soul : Qntal en Estampie in één show in de Gentse Handelsbeurs

Qntal Het Festival van Vlaanderen Gent blinkt uit in het verleggen van grenzen. Dat bewijst het al 52 jaar. Ook in 2010 wordt verder gezocht en gedacht dan het evidente. De roots van de gothic worden letterlijk met de nazaat geconfronteerd in het wel erg grensverleggend concert 'The Dark Night of the Soul'. Tijdens het eerste deel van deze bijzondere voorstelling brengt de befaamde band Qntal traditionele middeleeuwse muziek. Na de pauze keert Qntal terug onder het alter ego Estampie en komt het publiek terecht in een heuse gothicscène waarin heden en verleden elkaar de hand reiken. Een aparte belevenis !

De befaamde band Qntal en diens alter ego Estampie werden opgericht door de klassiek getrainde muzikanten Michael Popp en zangeres Syrah (Sigrid Hausen). Begin jaren 1990 verraste Qntal de gothic scene met het album Qntal I en vooral met de club hit 'Ad Mortem Festinamus'. Estampie wordt qua genre tot de middeleeuwse muziek gerekend, maar is ook beïnvloed door de moderne muziek als pop en wereldmuziek. Er worden hoofdzakelijk middeleeuwse muziekinstrumenten gebruikt zonder elektronische versterking.

Michael Popp : "Estampie is een akoestisch project dat gebaseerd is op het authentiek geluid van origineel gecomponeerde muziek. Qntal kun je als een crossoverproject van electronische, zeg maar donkere muziek en bestaande originele melodiën zien. De muziek van Estampie ontstaat in de repeteerkamer, die van Qntal is op de computer gemaakt."

Artistiek coördinator Jelle Dierickx : "Gent Festival van Vlaanderen heeft in 2010 als thema 'Beyond dreams'. Het project met Qntal en Estampie past perfect in deze optiek. Gent Festival van Vlaanderen staat gekend om de vele avontuurlijke ideeën, maar deze muzikale belevenis gaat nog een stap verder. Bedoeling is om de vorm van een concert veranderen terwijl het concert bezig is. Dit om het 19de eeuwse concept van een concert nog eens op een andere manier in vraag te stellen. Wat start aLs een muzikale avond in klassieke zin verandert uiteindelijk in een gothic party. Net zoals Tarantino's fiLm 'From dusk till dawn' verandert van een road movie in een horrorfilm. Veel musici uit de gothicscène zijn klassek geschoold dus duurde de zoektocht naarde perfecte match niet Lang. Qntal, bij het grote publiek bekend om hun clubhit 'Ad Mortem Festinamus', was direct enthousiast om dit project te realiseren. Twee kernleden van de groep, Syrah (alter ego van Sigi Hausen) en Michael Popp, maken tevens deel uit van Estampie. Zij zijn alvast niet in een hokje te vangen. Ze studeerden beiden onder meer in SaLzburg. Hausen werd specialiste in vocale muziek uit de Middeleeuwen en Popp studeerde historische uitvoeringspraktijk bij onder andere Nikolaus Harnoncourt. Beiden verdienden ze hun sporen in zowel muziek- als theaterwereld. Ze verkennen daarbij vlotjes de werelden van klassiek, experimenteel en pop.

Tijdens het eerste deel brengt Estampie de première van hun Al Andaluz project. Daarin brengen ze liederen uit zowel christelijke, sefardische als arabische traditie. Centraal staat het Palestinalied van Walther von der Vogelweide, wellicht het bekendste lied in de context van de kruistochten. Dat liedvormt tevens de verbindende schakel met het tweede deel waarin QntaL het beste van zichzelf geeft. De zangeressen in het eerste deeL zijn Mara Aranda, Iman Kandoussi en Sigi Hausen. Zij worden bijgestaan door MichaeL Popp, Ernst Schwindl, Aziz Samsaoui, Chota Martinez en Sascha Gotowtschikow. Daarna nemen de vaste bandleden van Qntal het over zijnde Syrah, Michael Popp, Fil en Markus Köstner." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Qntal/ Estampie : The Dark Night of the Soul
Zaterdag 25 september om 20.15 u
Handelsbeurs

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.festivalgent.be, www.handelsbeurs.be, www.qntal.de en www.estampie.de

Extra :
Qntal op youtube en www.myspace.com/qntal
Interview Qntal. Ons doel is de mensheid aantonen wat voor een breed spectrum die middeleeuwse muziek eigenlijk wel had, Didier Becu op www.darkentries.be, 08/09/2010
(*) Artistiek coördinator Jelle Dierickx geeft meer uitleg over de geschiedenis van gothic op www.festivalgent.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Van Vlaanderen Gent neemt je mee naar hogere sferen, 12/09/2010

Berkijk alvast Qntals Palestinalied op tekst van Walter von der Vogelweide (1170 - 1230) - live in Leipzig, 2003

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

20/09/2010

De Tragedie van het Applaus op het raakvlak van beeldende kunst en muziek

Eric Sleichim De groepstentoonstelling 'De Tragedie van het Applaus', samengebracht door OHNO COOPERATION (Jan Lauwers & Maarten Seghers), toont werk van Nicolas Field, Rombout Willems, Jan Lauwers, Maarten Seghers en OHNO COOPERATION, een splintergroep van Needcompany. Deze expo kadert in het grote najaarsproject over 'schoonheid', 'the Good, the Bad & the Ugly' in CC Strombeek. De vernissage op zaterdag 25 september wordt een bruisende avond met o.a. een concert met alle betrokken kunstenaars en met Eric Sleichim als special guest.

Tijdens de opening van de groepstentoonstelling 'De Tragedie van het Applaus' vindt er in de schouwburg van CC Strombeek een gratis concert plaats met de deelnemende kunstenaars. OHNO COOPERATION speelde recentelijk verschillende gigs met o.m. Jean-Marc Montera, Fritz Welch en Egill Saebjörnsson. In Strombeek confronteren Maarten Seghers en Jan Lauwers zich met Rombout Willems, Nicolas Field en Eric Sleichim (foto), die als special guest wordt uitgenodigd. Eric Sleichim zal deze keer geen saxofoon spelen, maar gitaar. Naast eigen werk en improvisaties zullen er fragmenten te horen zijn van o.a. Domenico Scarlatti, J.S. Bach, Alonso Mudarra, John Cage, James Tenney en Tristan Murail.

Eric Sleichim, bezieler van BL!NDMAN, verwerkt theatraliteit en ruimtegebruik in zijn manier van componeren. Sleichim stelt zich tot doel artistieke concepten die aan de basis liggen van het werk van beeldende kunstenaars als Duchamp of Beuys te vertalen naar een muzikale taal. Met de klassieke saxofoonkwartet-bezetting als uitgangspunt legt de voormalige mede-oprichter van Maximalist! zich toe op de de ontwikkeling van onconventionele speeltechnieken, waarbij hij verschillende kunstdisciplines doorkruist en het repertoire voor het instrument op eigenzinnige wijze uitbreidt. Met BL!NDMAN verkent hij voortdurend nieuwe technieken in compositie en uitvoeringspraktijk, zowel met nieuwe als oude muziek. Zijn bewerkingen van Bach en Mozart, zijn eigen composities en zijn langdurige ervaringen binnen het hedendaagse (muziek)theater, maken hem één van de meest veelzijdige Vlaamse componisten van het moment. Sleichim werkt, solo of met BL!NDMAN, vaak samen met kunstenaars uit andere disciplines (dansers, performers, theatermakers, schrijvers en beeldende kunstenaars).

OHNO COOPERATION (Brussel) is een splintergroep binnen Needcompany. Maarten Seghers en Jan Lauwers nemen de functie van nar ernstig. De nar die alles mocht zeggen tegen de koning, zonder gestraft te kunnen worden. Hun samenwerking uit zich in audiovisuele beelden, objecten en performances die reeds te zien waren in Frankfurt, Gent, Roubaix, Marseille, München, Marne-la-Vallée, ... Voor de tentoonstelling/ happening 'De Tragedie Van Het Applaus' treedt OHNO COOPERATION op als curatoren- en kunstenaarsduo.

De Tragedie Van Het Applaus
Voor de groepstentoonstelling De Tragedie Van Het Applaus-Strombeek treedt OHNO COOPERATION op als curator- en kunstenaarsduo. Ze nodigen muzikanten/kunstenaars Rombout Willems (NL) en Nicolas Field (CH) uit met werk dat zich situeert op het raakvlak van beeldende kunst en muziek. Met elementen uit de popmuziekcultuur (gitaar, headphones, feedback) gaan zij aan de slag. Een eerste aanzet van deze tentoonstelling was reeds te zien in La Condition Publique, Roubaix (2009). In Strombeek wordt het concept verder uitgewerkt en tonen zowel Maarten Seghers als Jan Lauwers nieuw beeldend werk.

In de tentoonstelling worden o.m. een landschap van iPod-headphones die met elkaar dialogeren (Nicolas Field - Think Thrice), een Gibson die op en neer wipt op een losgeslagen ezel, op zoek naar haar laatste song (Jan Lauwers - Last Guitar Monster), een lege kamer gevuld met een steeds nieuwe compositie van feedbackende luidsprekers, ontlokt door de warmte van een dansend componist of het voorbijgaan van de toeschouwer (Rombout Willems - receive-send-receive) en een kurkdroge, licht irriterende brombeer van Maarten Seghers geconfronteerd met The Guitarist (1987) van Jeff Wall.

OHNO COOPERATION hanteert voor deze happening/tentoonstelling een Adorniaanse visie op kunst: "kunst als onderzoek naar de materie". Meer specifiek naar de materie van popmuziek. Het woord 'tragedie' in de titel leidt naar de volgende vraagstellingen: de volgende vraagstellingen: "Is het applaus een waardemeter? Hoe groter het applaus, des te groter de kunst?" Het applaus op zich is een demagogisch gegeven dat in verbinding staat met het moment an sich, en dat ontstaat zonder enig interessant criterium. Sterker nog: het applaus zorgt er voor dat er van evolutie nauwelijks sprake is. Wanneer Keith Richard en Mick Jagger (I Can't Get No) Satisfaction componeren op achttienjarige leeftijd, bepaalt enkel en alleen het applaus dat ze diezelfde song quasi onveranderd blijven performen op hun zestigste. De tragedie van het applaus is de kracht van het succes dat de geest van de kunstenaar onverwijld corrumpeert.

Jan Lauwers (57) en Maarten Seghers (82) zijn twee kunstenaars van een verschillende generatie, die door het bestaan van popmuziek in dialoog zijn getreden. De kracht van popmuziek en het oerconservatieve iconische gedrag van popmuzikanten heeft dan ook een ontroerende kracht. Rond deze 'pop'-iconografie ontwikkelt OHNO COOPERATION sinds 2006 de installatie O.H.N.O.P.O.P.I.C.O.N.O. die ook voor "De Tragedie Van Het Applaus - Strombeek" als blijvende inspiratie geldt: een legertent (bedekt met krijttekeningen van Jan Lauwers), als huis van de popmuzikant, wordt omringd door videoprojecties (in samenwerking met Nico Leunen/Cobblersson Incorporated) van een starend en met regelmaat herhaaldelijk applaudisserend publiek. Dit beeld zorgt voor een ritualisering van de verhouding toeschouwer en entertainer en zet de live-toeschouwer en zijn appreciatie op een zijspoor. In de vorm van een concert maken zij hun muziek onderhevig aan de willekeurige dictatuur van het zich steeds opdringende, kunstmatig applaus.

De 'gast'-kunstenaars worden vanuit een (h)erkenning van een inspiratie en een onderzoeksrichting door OHNO COOPERATION samengebracht in "De Tragedie Van Het Applaus - Strombeek". Wat de deelnemende kunstenaars met elkaar delen is het 'kijken' naar popmuziek. De vragen die zij wel stellen, de vragen die echte popmuzikanten niet stellen: "Wat betekent een microfoon? Wat betekent feedback? Waarom gebruiken popmuzikanten allemaal hetzelfde licht? Wat is het verschil tussen Frank Sinatra's vlinderdas en de gepelde banaan in het achterwerk van GG Allen? Waarom kennen we allemaal de eerste drie woorden van een popsong maar nooit het vervolg?"

Nicolas Field (UK/CH, 1975) is geluidskunstenaar en drummer. Hij werkte mee aan diverse projecten van hedendaagse muziek tot jazz, van improvisatie tot elektronica voor dans- en theaterperformances. Daarnaast bouwt hij geluidsinstallaties. Recente samenwerking was er o.m. Buttercup Metal Polish met Alexandre Babel, Phô met Morten J. Olsen & Bjornar Habbestad, Le doigt de Galilee met Jaime Fenelly, The Same Girl met Gilles Aubry. Nicolas was mede-oprichter van N-Collective. Hij werkte samen met o.m. Peeesseye, Damo Suzuki, Otomo Yoshihide Jazz ensemble, Keiji Haino, Antoine Chessex, Æthenor, Jacques Demierre, Michel Doneda, Seijiro Murayama, Rova 4tet, Tom Tlalim, Robert van Heumen en Anthony Pateras en speelde concerten in Europa, Japan, Korea, Australië en USA. Think Thrice (2008) is een semi-interactieve installatie die als filter werkt, en zo visuele en sonore denkprocessen onthult waar men niet noodzakelijk controle over heeft, of die door anderen gecontroleerd worden.

Rombout Willems (NL, 1953) is muzikant en componist. Hij leeft en werkt in Haarlem. In De Service Garage (Amsterdam) stelde hij onlangs werk tentoon in de groepstentoonstelling Censored Pornography. Hij componeerde o.m. muziek voor verschillende Needcompany producties van Grace Ellen Barkey & Jan Lauwers. Daarnaast doceert hij aan de Gerrit Rietveld Academie en de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, afdeling Moderne Dans. Met de geluidsinstallatie receive-send-receive (2009) creëert Rombout Willems een auditief beeld met feedback, gegenereerd door de aanwezigheid van de toeschouwer.

Maarten Seghers (BE, 1982) is kunstenaar, muzikant en performer. Needcompany's Images of Affection (2002) was zijn eerste samenwerking met Jan Lauwers. Daarna componeerde hij muziek voor alle theater- en dansproducties van Lauwers en van Grace Ellen Barkey. Voor De Tragedie Van Het Applaus - Strombeek maakt hij nieuw werk. Fontein (Laat-Pornografisch Evenwicht) is een sculptuur uit hout en elektronica. Het werk tast het uitdrukkingsvermogen van het niets af. Het resultaat is een egocentrisch en onvermijdbaar ruimtelijk feit. Een ongeïnspireerde bak die onophoudelijk aandacht vraagt en zo het zijn laat winnen van het niet zijn. Een volgende stap in een werkproces rond intensiteit zonder intenties.

Jan Lauwers (BE, 1957) is een kunstenaar die zowat elk medium hanteert. De afgelopen twintig jaar werd hij wereldwijd bekend met zijn baanbrekend theaterwerk en zijn legendarische gezelschap Needcompany, opgericht in Brussel in 1986. Ondertussen bouwde hij aan een aanzienlijk oeuvre beeldend werk dat o.m. in een overzichtstentoonstelling in BOZAR (Brussel, 2007) te zien was. Voor De Tragedie Van Het Applaus creëerde hij Last Guitar Monster.

Tijd en plaats van het gebeuren :

De Tragedie van het Applaus
Van zaterdag 25 september 2010 tot en met do 21 oktober 2010, dagelijks van 10.00 u tot 22.00 u
Openingsconcert op zaterdag 25 september 2010 om 20.00 u
CC Strombeek

Gemeenteplein
1853 Grimbergen (Strombeek-Bever)

Meer info : www.ccstrombeek.be en www.needcompany.org

Extra :
Eric Sleichim op www.blindman.be en www.matrix-new-music.be

15:00 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

Super-8 films Paul Clipson met live geïmproviseerde soundtrack in Bozar

Paul Clipson De ravissante en elegante Super-8 films van Paul Clipson (VS) zijn lyrische exploraties van licht en beweging. Zijn beelden, grotendeels à l'improviste gemonteerd in de camera, onthullen de energie, sensualiteit en ritmes waar we in het alledaagse leven al te vaak blind voor blijven. In zijn gelaagde studies schemert de invloed door van experimentele filmmakers zoals Stan Brakhage, Marie Menken, Bruce Conner en Bruce Baillie, maar ook van de talloze klankkunstenaars en muzikanten met wie hij geregeld samenwerkt, zoals Jefre Cantu-Ledesma, Gregg Kowalsky en William Fowler Collins.

Voor de gelegenheid wordt een selectie van zijn recent filmwerk voor het eerst begeleid door een live geïmproviseerde soundtrack van Bram Devens (alias Ignatz, BE) en Paul Labrecque (alias Head of Wantastiquet, ook lid van Sunburned Hand of the Man, US). Beide muzikanten bouwen met hun bezwerende klankexploraties eigengereid voort op de 'American Primitivism' traditie, waar vooral de geduchte, nietsontziende geest van John Fahey in rondwaart.

Bram Devens, experimenteel striptekenaar en nog experimentelere muzikant, heeft drie lp's uitgebracht bij KRAAK³. Devens martelde al op zijn vijftiende cassettes door de spoel te verfrommelen of buiten te laten liggen in een regenbui. Onder de naam Ignatz (geleend van een personage uit George Herriman's Krazy kat, een bevreemdende stripreeks uit 1910) maakt Devens akoestische songs die omwikkeld zijn met effecten en drijven op improvisatie en spontaniteit.

Paul Labrecque is een gitarist uit Vermont die sinds zeven jaar deel uit maakt van het impro rock collectief Sunburned Hand Of The Man. Daarnaast maakt hij al ruim tien jaar solo muziek, al is het pas sinds een jaar of vijf dat er van hem spaarzaam en gelimiteerd een drietal albums verschenen. Met het gebruik van banjo, gitaar en veldopnamen maakt Paul Labrecque muziek als Head Of Wantastiquet die instrumentaal, sferisch en vooral melancholiek van toon is. Muziek die doet denken aan klanken die als het ware naar je toegewaaid worden vanaf een eenzaam in de bossen gelegen boerderij. Dit is niet al te vreemd want Paul Labrecque vindt zijn inspiratie voornamelijk in de rust en eenzaamheid van de natuur.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Paul Clipson, live soundtrack Ignatz & Paul Labrecque
Zaterdag 25 september 2010 om 20.00 u
Bozar Studio

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.courtisane.be

Extra :
Paul Clipson op youtube
Ignatz : www.myspace.com/ignazt
Ignatz. Zoeken en aftasten, Joeri Bruyninckx op www.urbanmag.be, 14/04/2007

07:00 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

19/09/2010

Concertgebouw Brugge ontvangt muzikale vrijheidsstrijder Frederic Rzewski

Frederic Rzewski Vrijheid. Een begrip waarmee je de Amerikaanse componist Frederic Rzewski het best kunt beschrijven. Zowel in zijn sociaal engagement als in zijn muziek die vaak groeit uit improvisatie, is vrijheid een constante. Met het 'Domein Frederic Rzewski' wijdt Concertgebouw Brugge op 25 en 26 september een weekend aan deze bevlogen componist én pianist. Een interview met Rzewski, een filminstallatie en natuurlijk verschillende concerten met de bekendste muziek en een wereldcreatie van de componist gunnen kenner en leek een intense blik op de virtuoze geest van deze kunstenaar.

Frederic Rzewski (1938) is een Amerikaan die al het grootste deel van zijn leven in Europa woont en een bijzondere band met ons land heeft: hij doceerde jarenlang compositie aan het Conservatorium van Luik. Zijn gloednieuwe werk Brussels Diary toont hoe sterk de artiest en zijn werk nog steeds met ons land verweven zijn. Critici beschouwen hem vandaag bovendien als een van de meest persoonlijke stemmen van de hedendaagse muziek.

Als artiest is Rzewski moeilijk onder één noemer te plaatsen. In de jaren zestig maakte hij furore als mede-oprichter van het experimentele collectief Musica Elettronica Viva. Sindsdien is zijn oeuvre heel divers, met bovenal een weelde aan muziek voor zijn eigen instrument, de piano. De variatiereeks The People United Will Never Be Defeated is uitgegroeid tot een echte klassieker. Het monumentale en uiterst virtuoze pianowerk is gebaseerd op het strijdlied 'El pueblo unido', symbool voor het protest tegen de Chileense dictator Pinochet. Als componist wordt hij vooral geassocieerd met grote politiek geëngageerde meesterwerken als "Coming Together" en "Attica". Rzewski's invloed op de jongere generaties componisten en uitvoerders is niet te onderschatten. Zijn samenwerkingen met namen als Steve Lacy, Anthony Braxton, Dave Holland, John Cage en Christian Wolf golden als ware impulsen voor generaties van artiesten, zoals de Velvet Underground en Living Theatre. Sinds de jaren zestig speelt hij een voortrekkersrol door onophoudelijk de muzikale normen en verwachtingspatronen te ondergraven.

Voor zijn muziek put Rzewski uit talrijke invloeden, waaronder avant-gardemuziek, klassieke repertoire, minimalisme en jazz. Dit rijke palet aan invloeden illustreert de essentie van zijn politiek beladen werk: vrijheid en gelijkheid, zowel tussen mensen als in de kunst. Zijn aandacht voor sociale thema's en politieke onderwerpen hebben de laatste jaren ruimte gemaakt voor werken die drijven op de spontaneïteit en vrijheid in de muziek zelf.

Tijdens dit Domein staat Frederic Rzewski niet enkel centraal als componist -met een ruime greep uit zijn oeuvre van de jaren 1970 tot nu- maar ook als pianist en als persoonlijkheid. Zijn werk wordt gedurende dit weekend door diverse gerenommeerde musici én door hemzelf gebracht. Met een lezing en een filminstallatie krijgt het publiek een inzicht in de politieke situatie van Chili en de ideeën van deze componist.

Champ d'Action : Spoor Rzewski - za 25/09 om 20.00 u
Het pionierswerk van Frederic Rzewski op het gebied van improvisatie en elektronische muziek blijft inspireren. Champ d'Action treedt in zijn spoor en brengt een overzicht van zijn omvangrijke oeuvre. Het bekende Winnsboro Cotton Mill Blues voor piano is gebaseerd op een arbeidersprotestlied en maakt deel uit van de North American Ballads. Pianist Yutaka Oya brengt de blues zoals je ze nog nooit gehoord hebt. In To The Earth voor percussie en stem brengt percussionist Marcel Andriessen een ode aan de aarde met behulp van 'gestemde bloempotten'. Ook in het werk Main Drag, een roadstory voor negen musici, vormt de percussiepartij de stuwende kracht. Voor Les Moutons de Panurge, een haast legendarische brok minimal music uit 1969, liet Rzewski zich inspireren door het kuddegedrag van schapen. De ogenschijnlijk eenvoudige partituur is een ware uitputtingsslag voor de muzikanten.

Interview met Frederic Rzewski door Maarten Beirens - za 25/09 om 22.00 u
Frederic Rzewski, Night Crossing with Fisherman door Daan Vandewalle en Keiko Shichijo

Rzewski plays Rzewski - zo 26/09 om 11.00 u
Een Domein Rzewski zou niet volledig zijn zonder de unieke pianist Frederic Rzewski zélf een concert te laten geven, en uiteraard volledig met eigen werk. In de jaren zestig stond Rzewski vooral bekend als vertolker en vurig pleitbezorger van een hele generatie vernieuwende componisten. Als componist heeft hij de intieme band met 'zijn' instrument nooit losgelaten. Rzewski speelt drie bundels (Boeken 5, 6 en 7) uit zijn recentste pianocyclus, de Nano Sonatas. Dit zijn reeksen van zeer gebalde pianowerkjes, waarin hij - in zijn kenmerkende eclectische stijl - zowel een brede waaier van expressieve schakeringen uit de piano haalt, als zeer diverse muzikale ideeën laat opborrelen. Zo gebald als de individuele sonates zijn, zo alomvattend is de cyclus waarvan ze allemaal deeltjes zijn. Als afsluiter brengt Rzewski een pianoduet met Daan Vandewalle.

Lezing door Liesbeth Walkiers over de politieke situatie in Chili in de jaren 1970 - zo 26/09 om 14.00 u

Daan Vandewalle : The People United Will Never Be Defeated - zo 26/09 om 15.00 u
Op 11 september 1973 maakte een staatsgreep in Chili een bruusk einde aan het linkse bewind van president Salvador Allende en werd de basis gelegd voor de dictatuur van Augusto Pinochet. Door de grootschalige vervolging, folteringen en moorden op oppositieleden kreeg dit regime een zeer kwalijke reputatie, wat een hevige internationale respons opwekte. Een van de symbolen van dat protest was het strijdlied El pueblo unido jamas sera vencido van de Chileense componist Sergio Ortega. In 1975 nam Frederic Rzewski deze melodie als uitgangspunt voor een monumentaal pianowerk: een reeks van 36 variaties, in het verlengde van Beethovens Diabellivariaties, die evenzeer overweldigen door hun muzikale vindingrijkheid als door hun politieke zeggingskracht. Pianist Daan Vandewalle gaat de confrontatie aan met Rzewski's meest emblematische pianowerk.

Het Collectief : Coming together - zo 26/09 om 17.00 u
In dit concert staat een première centraal, met name die van Frederic Rzewski's nieuwste compositie voor de kwintetbezetting van Het Collectief. Daarnaast horen we van hem Mary's Dream uit 1984 en Coming together uit 1971. Dit laatste werk combineert sociaal engagement met een sterke, autonome muzikale structuur. De inspiratie voor Coming Together (en voor het verwante werk Attica) haalde Rzewski uit de gevangenisopstand in Attica in de staat New York, die bijzonder bloederig neergeslagen werd. Het werk gebruikt een tekst uit een brief van Sam Melville, een van de leiders van de opstand, die daarbij om het leven kwam. In die brief beschrijft hij de ervaring van het verstrijken van de tijd achter de gevangenismuren. Gedreven door een stuwende baslijn en hoekige minimalistische motieven, maakte Frederic Rzewski er een pakkende meditatie over tijd en vergankelijkheid van. Het concert wordt aangevuld met enkele composities van geestesgenoten Henri Pousseur en Louis Andriessen.

Doorlopend is er de filminstallatie 'Attica' van Manon De Boer. Het werk is gebaseerd op de gelijknamige compositie uit 1971 van Frederic Rzewski, alsook op diens partituur Coming Together. Beide composities werden geschreven naar aanleiding van revoltes in de New Yorkse staatsgevangenis Attica, waarbij verschillende mannen omkwamen. De compositie Attica gaat over het moment van vrijlating van één van die gevangenen, een halfjaar na de opstand.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Domein Frederic Rzewski
Zaterdag 25 en zondag 26 september 2010
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be
-----------------------
Champ d'Action & Zwerm : Spoor Rzewski
Woensdag 24 november 2010 om 20.00 u
deSingel Muziekstudio

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.champdaction.be en www.zwerm.be

Extra :
Frederic Rzewski op www.composers21.com en youtube
Perfect Sound Forever: Interview with Frederic Rzweski , Daniel Varela op www.furious.com, maart 2003
Composer/Pianist Frederic Rzewski. A Conversation with Bruce Duffie op www.kcstudio.com, januari 1995
Op www.dekreun.be kun je 7 van de 36 variaties uit Rzewski's 'The people united will never be defeated' integraal beluisteren
Attica, filminstallatie van Manon de Boer, Ive Stevenheydens op www.brusselnieuws.be, 23/01/2008
Henri Pousseur : www.henripousseur.net en www.arsmusica.be
Louis Andriessen op www.donemus.nl en www.boosey.com
Louis Andriessen (1939-) Beeldenstormer op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Daan Vandewalle brengt monumentale meesterwerk van Rzweski op Gentse Vleugels, 17/07/2010
Coming Together : An evening with political inspired art, 4/06/2008

Bekijk alvast Frederic Rzewski's Winnsboro Cotton Mill Blues, uitgevoerd door pianist Roger Wright

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

18/09/2010

Over de bergen : een muzikaal theaterstuk over onvervuld verlangen

over_de_bergen.jpg Samen met Muziektheater Transparant creëerde Josse De Pauw een muzikaal theaterstuk over onvervuld verlangen. Naast regie en tekst neemt Josse zelf ook de hoofdrol voor zijn rekening in erg speciaal kostuum van ontwerper Michaël Borremans. Dat Josse De Pauw een veelzijdig man is, weet je wellicht al. Voor 'Over de bergen' treedt hij zelfs ronduit multifunctioneel op als auteur, acteur en regisseur.

Na het internationale succes van Ruhe maakt Josse De Pauw - samen met componiste en gitariste Corrie van Binsbergen - een opera waarvoor hij zelf de tekst schrijft en speelt, en waarvoor zij de muziek schrijft en mee uitvoert. In alle mogelijke talen hebben ze het over verlangen en gemis die nooit ophouden. Het hoofdpersonage is geen mens, maar een wezen propvol verlangen. Samen met beeldend kunstenaar Michaël Borremans gaan ze op zoek naar hoe dat wezen er moet uitzien. Het vangt ijle klanken op van ergens over de bergen en wordt door die sirenenzang aangezogen, voortgestuwd, overhoop gehaald, weggeblazen... De Amerikaanse sopraan Claron McFadden, de uit de jazz en pop afkomstige zussen Beatrice en Vera van der Poel, de ritmesectie van de succesvolle band Corrie en de Grote Brokken én een aantal fenomenale, kameleontische musici versmelten in deze opera tot een kleurrijke hoofdrolspeler.

"Ik ben geen kenner, ik kan niet orakelen over verwijzingen naar Eric Clapton of knipoogjes naar Stravinsky. Ik kan alleen maar zeggen dat één (tekst) plus één (muziek) zoveel meer was dan twee. Dat Corrie van Binsbergen een podiumprésence heeft waar een mens zittend in zijn schouwburgzetel van achterover valt. Dat ze een bende sterke zangeressen en muzikanten samen heeft gebracht die hun stemmen en instrumenten tot in de uithoeken durven te verkennen. Dat ze in het begin van de voorstelling met haar gitaar in gesprek gaat met Josse De Pauw, en dat ik alleen al daarvoor de voorstelling had willen zien. Dat ze moeiteloos hedendaags klassiek met jazz en pop weet te verzoenen. Dat het afwisselend vloeit en dreunt en neuzelt en dondert en vloekt en bedwelmt en vasthoudt en losbarst en zalft en pijn doet en beetpakt. En De Pauw beweegt zich te midden van al dat zachte geweld als een vis in het water", zo schreef Griet Op de Beeck in De Morgen. En : "Voor wie een beetje meewil, wordt het van alles: een woest en onherbergzaam landschap, een berg die beklommen moet worden, een leven dat niet over rozen gaat. Over de bergen is zo'n voorstelling waarbij alles klopt. Zelfs al ging u nooit eerder naar muziektheater kijken, laat dit dan uw eerste keer zijn. " (*)

Corrie Van Binsbergen (1957) is gitariste, componiste en artistiek & zakelijk leider van Stichting Brokken, waarmee ze grensoverschrijdende projecten initieert, zoals Corrie en de Grote Brokken, een samenwerkingsverband van kopstukken uit de Nederlandse pop en jazz en de serie 'Schrijvers in Concert', een verrassende combinatie van muziek en literatuur, met onder meer Remco Campert, Kees van Kooten, Toon Tellegen en Ramsey Nasr. Ook Van Binsbergen is na haar studie klassiek gitaar, die zij afsloot in 1984, al meer dan 25 jaar actief op een zeer breed terrein in de muziek en speelde op vele festivals in binnen- en buitenland. In 1999 ontving zij de prestigieuze VPRO/Boy Edgar prijs vanwege haar creativiteit, vakmanschap en veelzijdigheid.

Muziektheater Transparant & Josse De Pauw : over de bergen
Vrijdag 24 september 2010 om 20.00 u
Bourla Schouwburg

Komedieplaats 18
2000 Antwerpen

Meer info : www.toneelhuis.be
----------------------------
Van woensdag 6 t.e.m zaterdag 9 oktober 2010, telkens om 20.15 u
Théâtre National

Emile Jacqmainlaan 111-115
1000 Brussel

Meer info : www.theatrenational.be
----------------------------
Donderdag 21 oktober 2010 om 20.00 u (Inleiding om 19.15 u )
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be
----------------------------
Woensdag 27 oktober 2010 om 20.15 u
Kortrijkse Schouwburg

Schouwburgplein 14
8500 Kortrijk

Meer info : www.cultuurcentrumkortrijk.be, www.transparant.be en www.lod.be

Extra :
(*) 1 + 2 + 3 = Formidabel veel, Griet Op de Beeck in De Morgen, 29/05/2010, te lezen op www.toneelhuis.be
Corrie Van Binsbergen : www.corrievanbinsbergen.com, www.myspace.com/corrievanbinsbergen

Elders op Oorgetuige :
Over de bergen in première in Brugge en Rotterdam, 18/05/2010

16:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Berlijns cabaret uit het interbellum in Leuven

Mireille Capelle Op vrijdag 24 september neemt musicoloog Stephan Weytjens ons mee naar Berlijn, waar begin vorige eeuw de cCabaretten als paddestoelen uit de grond rezen. Hier schreef Arnold Schoenberg zijn Brettl-lieder, en ook de liederen van Kurt Weill en Hans Eisler ademen deze broeierige sfeer. Maatschappijkritiek, amusement en een inkijk in de gevoelswereld tijdens het interbellum. Matrix organiseert deze luisterlezing in samenwerking met het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant (Novecento) naar aanleiding van het concert van 4 oktober met Els Mondelaers, Mireille Capelle (foto) en Johan Bossers.

Mezzo's Mireille Capelle en Els Mondelaers brengen dan een mix met cabaretliederen van Eisler, Schönberg en Weill. De Grote Aula in Leuven straalt op maandag 4 oktober de sfeer van een Berlijns cabaret uit. Scherp als het moet en zwoel als het mag. De Berlijnse cabaretliederen verpakken maatschappijkritiek in amusement en geven inkijk in de gevoelswereld tijdens het interbellum. Het cabaret als een populair middel met een doordachte betekenis én een artistiek sérieux. Pianist Johan Bossers neemt de delicate pianopartijen voor zijn rekening. Capelle en Mondelaers presenteren bekende liederen als Ohne Kapitalisten geht es besser van Eisler of de Brettl-Lieder van Schönberg tot meezingers als Surabaya Johnny, Weills bekendste.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Stephan Weytjens : Infoavond Cabaret Songs
Vrijdag 24 september 2010 om 20.00 u
MATRIX

Minderbroederstraat 48
3000 Leuven
Gratis toegang

Meer info : www.matrix-new-music.be
------------------------------
Mireille Capelle & Els Mondelaers : Berlijns cabaret uit het interbellum
Maandag 4 oktober 2010 om 20.30 u
(Inleiding door Pieter Bergé om 19.45 u )
Grote Aula Maria Theresia

Sint-Michielsstraat 6 (Hogeschoolplein)
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be

Elders op Oorgetuige :
Novecento : van Berlijns cabaret tot Cubaanse pianomuziek in Leuven, 17/09/2010
Van Berlijn tot Broadway, 8/08/2007
Brecht in concert, 12/03/2007
Berliner Cabaret - liederen van Weill, Eisler en Dessau, 16/07/2006

Bekijk alvast Kurt Weills Surabaya Johnny, uitgevoerd door Nina Hagen



Bekijk zeker ook de uitvoering van Lotte Lenya uit 1958

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/09/2010

György Ligeti : klavecimbel op 20ste eeuwse wijze

György Ligeti Naar aanleiding van het concert door Oxalys en Céline Frisch op 14 oktober in het Lemmensinstituut organiseert Matrix in samenwerking met her Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant op donderdag 23 september in het Conservatorium van Leuven een les muziekgeschiedenis rond de Hongaars-Oostenrijkse componist György Ligeti (foto). Ligeti wordt wereldwijd beschouwd als één van de grootsten van de 20ste eeuw. Hij componeerde een variatie aan stijlen, waardoor hij moeilijk in een hokje te vangen valt. Tegelijk zorgt net dit voor zijn gigantische invloed tot zelfs in de filmzaal. De meeste mensen kennen Ligeti trouwens van Stanley Kubricks films, waarin zijn muziek met succes als soundtrack werd gebruikt: in A Space Odyssey was dat Ligeti's sleutelwerk 'Atmospheres', in The Shining het nog vaak uitgevoerde 'Lontana' en in Eyes Wide Shut het strenge, obstinate tweede deel uit zijn Musica Ricercata.

Het barokke klavecimbel prikkelde de verbeelding van György Ligeti en Manuel de Falla. Voor het klavecimbelproject in het Lemmensinstituut ruilt de klaveciniste Céline Frisch de barokmuziek  even in voor de muziek van de 20ste eeuw. Oxalys, altijd tuk op nieuwe dingen, voegt er nog het orkestraal experiment van Ravel en een muzikaal politiek pamflet van Berio aan toe.

Het klavecimbel lag muziekavonturier Ligeti  wel. De gigantische snelheid in zijn Continuum (1968) is even berucht als de rust en transparantie in de Passacaglia Ungherese. In Hungarian Rock voegt Ligeti ook nog de puls toe van de rock én de swingende ritmes uit de Balkan en Latijns-Amerika. Manuel de Falla componeerde voor klavecimbel op vraag van klaveciniste Wanda Landowska. Hij vond inspiratie in de Spaanse volks-, kerk- en hofmuziek. Maurice Ravel experimenteert met orkestrale kleuren op harp en Luciano Berio met de woorden O Martin Luther King in een muzikaal politiek pamflet. 'O King' werd geschreven in memoriam voor Martin Luther King en bestaat in twee versies, een voor stem, fluit, klarinet, viool, cello en piano (1967) en een versie voor stem en orkest (1968). Berio integreerde de georchestreerde versie van O King in zijn beroemdste werk, Sinfonia (1968-69).

Programma :

  • György Ligeti, 6 Bagatellen voor blaaskwintet - Continuum - Passacaglia
  • Luciano Berio, O King
  • Maurice Ravel, Introduction en Allegro
  • Manuel de Falla, Concerto voor klavecimbel en 5 instrumenten - Psyché

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pauline Driesen : Componistenportret György Ligeti
Donderdag 23 september 2010 om 20.00 u

Stedelijk Conservatorium Leuven

Dirk Boutslaan 60-62
3000 Leuven

Meer info : www.matrix-new-music.be
---------------------------
Dinsdag 5 oktober 2010 om 19.00 u
Academie Haspengouw
Leopold II - straat 5
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.matrix-new-music.be
---------------------------
Céline Frisch & Oxalys : Klavecimbel op de wijze van de 20ste eeuw
Donderdag 14 oktober 2010 om 20.00 u
( Inleiding Maarten Beirens om 19.15 u)
Lemmensinstituut Leuven

Herestraat 53
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.celinefrisch.com en www.oxalys.be
---------------------------
Céline Frisch : Byrd & Ligeti
Zaterdag 16 oktober 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Yves Senden om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.celinefrisch.com

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Auditory Streams in Ligeti's Continuum: A Theoretical and Perceptual Approach, Emilios Cambouropoulos and Costas Tsougras, 2009 (pdf)
Interval and form in Ligeti's 'Continuum' and 'Coulee', Michael Hicks op www.highbeam.com, 1/01/1993
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Novecento : van Berlijns cabaret tot Cubaanse pianomuziek in Leuven, 17/09/2010
Ensemble 21 brengt eerbetoon aan Luciano Berio, 23/07/2010
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006

Bekijk alvast Györgi Ligeti's "Continuum" voor klavecimbel solo, uitgevoerd door John Hansmann McKean

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Novecento : van Berlijns cabaret tot Cubaanse pianomuziek in Leuven

Novecento Novecento is een jaarlijks terugkerende cyclus van zeven concerten met uitsluitend muziek uit de voorbije eeuw. De keuze voor een geschakeerde mengeling van bekend met minder bekend repertoire uit de voorbije eeuw, was meteen een schot in de roos. Het Novecentorecept bestaat uit een bijzondere bezetting, 'nooit live gehoord', topmusici, hun bijzondere affiniteit met de muziek en last but not least: altijd steengoede muziek. Ook dit jaar is de rij performers indrukwekkend: het Symfonieorkest Vlaanderen brengt romantische muziek voor strijkorkest, tenor en hoorn, het Keller Quartett vertolkt strijkkwartetten van Bartók, Mireille Capelle & Els Mondelaers laten het Berlijnse cabaret uit het interbellum herleven, er is het Belgische debuut van de Cubaanse meesterpianist Jorge Luis Prats, Céline Frisch & Oxalys bewijzen dat muziek voor klavecimbel absoluut niet oubollig hoeft te zijn, het Franse pianoduo Frank Braley & Eric Le Sage spelen muziek voor twee piano's en Champ d'Action, Danel Kwartet, Jan Michiels & Inge Spinette schetsen een portret van Karel Goeyvaerts.

27/09 : Symfonieorkest Vlaanderen : Romantische muziek voor strijkorkest, tenor en hoorn
Het Symfonieorkest Vlaanderen opent op 27 september het NOVECENTOfestival in de Leuvense Schouwburg met romantische mijlpalen uit het begin van de 20ste eeuw

29/09 : Keller Quartett : Strijkkwartetten van Bartók
Het Keller Quartett tekent voor de beste cd-uitvoering ooit van de strijkkwartetten van Bartók. Als muzikale 'native speakers' begrijpen ze als geen ander de toets van de Hongaarse folklore in Bartóks muziek.

4/10 : Mireille Capelle & Els Mondelaers : Berlijns cabaret uit het interbellum
Mezzo's Mireille Capelle en Els Mondelaers brengen een mix met cabaretliederen van Eisler, Schönberg en Weill. De Grote Aula in Leuven straalt op maandag 4 oktober de sfeer van een Berlijns cabaret uit.

7/10 : Jorge Luis Prats : Belgisch debuut voor de Cubaanse meesterpianist Prats
Jorge Luis Prats is een pianofenomeen maar hij breekt nu pas internationaal echt door. Hij is grandioos in pianomuziek met zuiderse gloed en flitsende dansritmes. Welkom in de Buena Vista Social Club van de klassieke muziek.

14/10 : Céline Frisch & Oxalys : Klavecimbel op de wijze van de 20ste eeuw
Het barokke klavecimbel prikkelde de verbeelding van György Ligeti en Manuel de Falla. Voor het klavecimbelproject in het Lemmensinstituut ruilde de klaveciniste Céline Frisch de barokmuziek even in voor de muziek van de 20ste eeuw.

19/10 : Frank Braley & Eric Le Sage : Muziek voor twee piano's
Het Franse pianoduo Braley en Le Sage spelen in een gloednieuwe concertruimte in Leuven: het Centraal Auditorium op Gasthuisberg. Hun muzikale wisselwerking is intens en heerlijk om live mee te maken.

20/10 : Champ d'Action, Danel Kwartet, Jan Michiels & Inge Spinette : Componistenportret Karel Goeyvaerts
Karel Goeyvaerts was de belangrijkste Vlaamse componist uit de vorige eeuw. Passie voor deze componist brengt Champ d'Action, Danel Kwartet, Jan Michiels en Inge Spinette samen op het podium van het Iers College in Leuven. Dit uniek componistenportret is eenmalig te horen in Leuven !

Tijd en plaats van het gebeuren :

Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant : Novecento
Van maandag 27 september t.e.m. woensdag 20 oktober 2010
Op verschillende locaties in Leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalvlaamsbrabant.be

Extra :
Novecento. Luisteren naar de twintigste eeuw, Gilles Helsen op Kwadratuur.be, 19/09/2010

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/09/2010

Laatste voorstellingen van Ruhe in Brussel en Borgerhout

Ruhe Een oase van rust, harmonie en verhevenheid. Dat is de sfeer waarin deze voorstelling van Josse de Pauw begint, met Schubert-liederen door Collegium Vocale. Plots staan er een man en een vrouw op. Ze vertellen hoe ze zich aansloten bij de SS. Ze verdedigen hun keuzes en hun daden. De voorstelling blikt terug op de oorlog en vertelt wat mensen ertoe dreef om te collaboreren. Ze velt geen oordeel en vergoelijkt niets, maar laat zien en vooral: horen.

Ruhe is een liedrecital dat brutaal onderbroken wordt door mensen die willen vertellen over hun vrijwillige dienst bij de SS in 1940. Het zoeken naar harmonie was voor hen toen, net als voor de zangers nu, het uitgangspunt. En net als bij een koor met enige ambitie moest ook bij hen al wie vals zong eruit. Zij vragen om begrip daarvoor. De Nederlandse kunstenaars Armando en Hans Sleutelaar voerden in de loop van de jaren zestig een aantal gesprekken met mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uitmaakten van de SS. Ze tikten de bandjes uit, lieten de vragen weg en het resultaat is een aantal monologen van mensen die proberen te verduidelijken wat en hoe ze toen dachten en voelden en waarom hun leven die wending heeft genomen.

Schuberts lied 'Ruhe, schönstes Glück der Erde' geeft de titel aan deze voorstelling. Het vormt tevens de inspiratiebron voor het nieuwe opdrachtwerk van de Vlaamse componiste Annelies Van Parys. De zangers van Collegium Vocale Gent en de twee acteurs hebben hun stoelen al ingepalmd wanneer het publiek binnenkomt en de nog vrije plaatsen inneemt. Het publiek zit tussen de zangers en de spelers.
 
"Ruhe is een voorstelling van ongewone schoonheid. Simpel, helder en emotioneel. (...) Het is een vreemde botsing, de hemelse tijdloze muziek van Schubert en de irrationonaliteit van de SS'ers. De voorstelling sluit af met (...) een compositie van Annelies Van Parys op dezelfde tekst van Ruhe van Schubert. Een moderne versie van de harmonie en de rust, maar met schrijnende dissonanten. Er huist definitief een slang in het paradijs." ( Lucas Huybrechts in Knack n.a.v. de première tijdens het het KunstenFESTIVALdesArts in mei 2007)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant & Collegium Vocale: Ruhe
Dinsdag 21, woensdag 22 en donderdag 23 september 2010, telkens om 20.30 u
KVS Box

Arduinkaai 7
1000 Brussel

Meer info : www.kvs.be
-----------------------------
Vrijdag 24 en zaterdag 25 september 2010, telkens om 20.30 u
Zondag 26 september 2010 om 15.00 u
De Roma

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.deroma.be, www.transparant.be en www.collegiumvocale.com

Extra :
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Ruhe : schoonheid is niet pluis, 8/05/2007

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Concert met waterdruppels en de verborgen klankwereld van vleermuizen

Pierre Berthet Festival Kanal is een nieuw tweejaarlijks festival in de Brusselse kanaalzone. Dit jaar presenteert het festival een 'voorproef' van drie intense, spannende en verfrissende dagen. In 2012, 2014 en 2016 wordt de evolutie van de kanaalwijken getoond in ietwat grotere edities. Festival Kanal wil op een creatieve manier de problemen, uitdagingen en mogelijkheden van de Brusselse kanaalzone onderzoeken via kunst- en cultuurprojecten. Het project beoogt de herwaardering en het herontdekken van de mogelijkheden van de buurt.

Op zaterdag 18 september stelt OKNO stelt haar daktuin en Open Greens-project open. Je kan proeven van stadshoning en drankjes uit de tuin. FoAM serveert detoxificerende hapjes tegen stedelijke kwalen, gekruid met planten uit de kanaalzone. En Q-O2 nodigt klankkunstenaar Pierre Berthet uit voor een concert met waterdruppels als instrument.

Pierre Berthet (1958, Luik) studeerde percussie bij André Van Belle en Georges-Elie Octors, improvisatie bij Garrett List, compositie bij Frederic Rzewski en muziektheorie bij Henri Pousseur. Voor zijn klankobjecten en -installaties gebruikt hij materialen als staal, plastic, water of magnetische velden. Hij presenteert zijn installaties zowel solo als in samenwerking met bijvoorbeeld Brigida Romano (cd Continuum asorbus bij het label Sub Rosa) of Frédéric Le Junter (cd Berthet Le Junter bij het label Vandœuvres). Hij werkte samen met 13th Tribe (cd Ping Pong Anthropology) en speelde percussie in Arnold Dreyblatt's Orchestra of Excited Strings (cd Animal Magnetism bij het label Tzadik en cd The Sound of One String bij het label Table of the elements).

Voor en na, vanaf zonsondergang, kan je iets verderop aan de rand van het kanaal luisteren naar de verborgen klankwereld van vleermuizen. Deze ultrasone golven (geluiden die zo hoog zijn dat ze buiten ons gehoorbereik vallen), zal mediakunstenaar Wendy Van Wynsberghe hoorbaar maken met 'vleermuisdetectoren'. De indirecte lichten aan het kanaal zorgen bovendien voor een wijdse blik op hun vluchtpatroon.

Wendy Van Wynsberghe volgde een opleiding Germanistiek aan de RUG en de UIA, zij is muzikante en autodidact-audiobewerkster, en studeerde tussen 2001 en 2002 elektro-akoestische muziekcompositie aan de Muziekacademie van Bergen. Zij maakte het programma 'storing' voor FM Brussel en produceerde diverse onafhankelijke geluidswerken.

Tomoko Sauvage is een Japanse elektroakoestische muzikante die momenteel in Parijs woont. Haar instrumentarium bestaat uit water, porseleinen schaaltjes, metaaldraad, houten stokjes en hydrofoons. Het nieuwe project van deze muzikante/klankkunstenares situeert zich tussen performance en installatie. Klankmateriaal zijn waterdruppels, de set-up bestaat uit 8 porseleinen schalen en 8 onderwater-microfoons. De serene, contemplatieve omgeving is geweven uit de fragiele klanken van watergolven en druppels die resoneren in de kommen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Festival Kanal
Van vrijdag 17 t.e.m. zondag 19 september 2010
Op verschillende locaties in de Brusselse kanaalzone


Performance Pierre Berthet / Wendy van Wynsberghe
Zaterdag 18 september 2010 vanag 19.30 u (concert Berthet om 20.30 u )
Rooftop Garden OKNO
Koolmijnenkaai 30-34

Wendy van Wynsberghe
vanaf 19. 50 u (zonsondergang)
Brug Toekomststraat - Koolmijnenkaai
1000 Brussel

Concert Tomoko Sauvage
Zondag 19 september 2010 om 15.00 u

La Compilothèque
Akenkaai 50
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, www.okno.be, www.fo.am en www.festivalkanal.be

Extra :
Pierre Berthet : www.pierre.berthet.be
Wendy van Wynsberghe : www.lo-bat.be
Tomoko Sauvage : www.o-o-o-o.org
Festival Kanal waardeert de kanaalbuurt op, Michaël Bellon op www.brusselnieuws.be, 15/09/2010

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe tijdelijke klankinstallatie in het Klankenbos Neerpelt, 7/07/2009

13:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook