09/09/2010

Festival van Vlaanderen-Mechelen dit najaar in de Kempen

Festival van Vlaanderen Mechelen/Kempen Van 11 september 2010 tot en met 24 oktober 2010 organiseren het Festival van Vlaanderen Mechelen en de provincie Antwerpen de 24ste editie van de concertreeks Festival van Vlaanderen Mechelen/Kempen. Tal van concerten met buitengewone artiesten vinden plaats in het schitterende religieuze patrimonium van de provincie en de Kempense regio. In de abdijen van Bornem, Averbode, Tongerlo en begijnhoven van Lier, Turnhout en Mechelen kan je luisteren naar o.a. The Tallis Scholars, Café Zimmerman, Collegium Vocale, Jos van Immerseel en zovele anderen.

De abdijkerk van Tongerlo is een ideaal podium voor de muziek van Thomas Tallis en William Byrd, gebracht door de specialisten bij uitstek: The Tallis Scholars. De Wintertuin van het Ursulinenklooster in Onze-Lieve-Vrouw-Waver werkt zeker inspirerend voor 'Die Winterreise', de bekende liedcyclus van Schubert, gebracht door Jos van Immerseel en Thomas Bauer. De oudste muziek wordt in 2010 gebracht door het Franse ensemble Dialogos. Zij brengen via middeleeuwse muziekfragmenten de wonderbaarlijke geschiedenis van Josaphat en zijn meester Barlaam tot leven.

Nog te gast op het festival: de Milanese sopraan Roberta Invernizzi en ensemble Café Zimmermann, het Vlaams Radio Koor, Zefiro Torna, het Est Philharmonic Chamber Choir, Yossif Ivanov en het Collegium Vocale.

Dit Kempenluik van het Festival van Vlaanderen is uitgebreid tot een volwaardige concertreeks in de provincie Antwerpen. In 2010 zijn er twee nieuwe locaties: de begijnhofkerk in Mechelen en de abdijkerk in Bornem. In totaal bestaat deze concertserie nu uit 13 concerten op 12 verschillende plaatsen verspreid over de provincie van Bornem tot Hoogstraten. De rode draad in deze concertserie is het schitterende cultuurhistorische patrimonium dat de provincie Antwerpen rijk is. Een schare internationale artiesten zorgt voor een unieke luisterervaring in zelden bezochte begijnhof- en abdijkerken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Festival van Vlaanderen Mechelen/Kempen
Van zaterdag 11 september t.e.m. zondag 24 oktober 2010
Op verschillende locaties in de provincie Antwerpen


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalmechelen.be

13:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Champ d'Action brengt hedendaags antwoord op Mahlers Kindertotenlieder

Champ d'Action Vrije improvisatie is binnen de werking van Champ d'Action reeds geruime tijd een hot item. Op vraag van KlaraFestival 2010 gaan ze aan de slag met Gustav Mahlers bekende Kindertotenlieder. Met live elektronica, percussie, synthesizers, elektrische gitaren en stem trachten ze ruim 100 jaar na de première van de Kindertotenlieder een hedendaags antwoord te bieden.

Champ d'Action zette de laatste jaren al bijzonder avontuurlijke improprojecten op touw. Zo ging het ensemble aan de slag met componist  Richard Barrett en met het Collectief reFLEXible of stortte het zich op Cornelius Cardew's grafische partituur 'Treatise'. In het kader van het Klarafestival 2010 laten de musici van Champ d’Action hun creativiteit los op Gustav Mahlers bekende orkestliederen: de 'Kindertotenlieder'. De muziek van Mahler en de gedichten van Friedrich Rückert vormen de basis voor een nieuwe cyclus.

Chaim den Heijer, liefhebber van klassieke muziek en Mahleraanbidder over de 'Kindertotenlieder' : "De 'Kindertotenlieder' behoren tot de ontroerendste composities van Mahlers oeuvre. Mahler voltooide de cyclus van 5 Kindertotenlieder in 1904 en de première vond plaats op 29 januari 1905 in Wenen. Het zijn met name traumatische jeugdherinneringen die ten grondslag liggen aan de 'Kindertotenlieder'. Mahler componeerde deze 'Kindertotenlieder' dwangmatig. De teksten van deze liederen zijn van Friedrich Rückert, die deze teksten schreef na de dood van zijn eigen kinderen.

In het algemeen bestond er in de negentiende eeuw nog een grote kindersterfte. De familie Mahler werd echter wel op een zeer zware wijze door het noodlot getroffen. Niet minder dan zeven van de veertien kinderen stierven in hun eerste kinderjaar. Mahler met zijn gevoelige natuur kwam daarom al jong in aanraking met de dood. Deze leek altijd nabij en hij moest al in zijn jeugd ervaren dat lijden eerder een normale zaak was dan een uitzondering. Tot overmaat van ramp stierf in 1875 zijn broertje Ernst waarmee hij een sterke band had. Ernst was zijn speelkameraad en vertrouweling. In hetzelfde jaar zou Mahler Iglau verlaten en in Wenen gaan studeren. In 1889 stierven zijn vader, zijn moeder en zijn zusje Leopoldine. Het was in emotioneel opzicht een rampjaar voor Mahler. Zijn andere broer Otto pleegde in 1895 zelfmoord.

Het betekende een trauma voor Mahler dat hij zijn leven lang met zich mee zou dragen. Het lot beschikte dat hij de laatste van deze 'Kindertotenlieder' heeft gecomponeerd tijdens een van de vruchtbaarste en gelukkigste periode van zijn leven. Hij was getrouwd met Alma Schindler, had twee kinderen met haar, was een gevierd persoon in Wenen als directeur van de Hofopera en hij was inmiddels een gearriveerd componist. Het leven van Mahler leek een en al zonneschijn. Mahler componeerde in die gelukkige periode overigens ook de Zesde Symfonie, de tragische. Deze symfonie zou zijn meest droefgeestige en wanhopige compositie worden.

Was het het uitdagen van het noodlot? Alma Mahler irriteerde zich mateloos aan de strekking van de 'Kindertotenlieder'. Vertwijfeld vroeg zij zich af waarom Mahler de dood van kinderen moest bezingen terwijl hij zelf net twee gezonde kinderen had. Het noodlot sloeg inderdaad toe. In 1907 stierf zijn oudste dochter Maria aan difterie. Zij was zijn lievelingskind. In datzelfde jaar werd vastgesteld dat Mahler een hartafwijking had. Het zou zijn leven doen kantelen. De dood was meer dan ooit een onontkoombare realiteit geworden."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action : Kindertotenlieder revisited
Zaterdag 11 september 2010 om 22.00 u
Kaaitheater

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be en www.champdaction.be

Extra :
Mahlers Kindertotenlieder op Youtube
KlaraFestival - Champ d'Action, Kindertotenlieder Revisited,  Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 12/09/2010

Elders op oorgetuige :
Avontuurlijke Late Night Concerts in een informele setting, 7/09/2010
KlaraFestival 2010 : The Mahler Connection, 3/09/2010

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/09/2010

Living Room Music brengt muziek in huiselijke sfeer

Living Room Music Tijdens het enige weekend dat het KlaraFestival in 2010 rijk is, staat er heel wat moois op het programma. Zo kan je op zaterdag 11 en zondag 12 september tussen 14u en 18u genieten van wereldmuziek en klassieke muziek in de intieme sfeer van de huiskamer. Live muziek in de living van ruim 20 gastvrije Brusselaars, vlak voor je neus, ongedwongen en toch intens gebracht door nationale en internationale musici. Ook deze achtste editie van Living Room Music heeft verrassende artiesten in petto. Zo is er het immer verrassende bajan en altvioolduo Agartha, Grégory Jolivet met zijn originele aanpak van de draailier, danseres Shila Anaraki en blokfluitiste Tomma Wessel met hun 'Letter Pieces' waarin de relatie tussen klank en beweging onderzocht wordt, en nog veel ander moois.

In het kader van de 50ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Congo en het Belgisch EU-voorzitterschap trekt het KlaraFestival met Living Room Music deze keer naar de kleurrijke Matongé-wijk (zaterdag) en de Brusselse gemeente Koekelberg (zondag). Met slechts één ticket van 10€ leg je een muzikaal parcours af langs drie verschillende livings.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Living Room Music
Zaterdag 11 en zondag 12 september 2010, telkens tussen 14.00 u en 18.00 u
Op verschillende locaties in de Brusselse Matongé-wijk (zaterdag) en Koekelberg (zondag)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.livingroommusic.be

Elders op Oorgetuige :
KlaraFestival 2010 : The Mahler Connection, 3/09/2010

15:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nieuwe muziek van eigen bodem op het KlaraFestival

Bart Vanhecke Philippe Boesmans en Bart Vanhecke (foto) schreven in opdracht van het Festival van Vlaanderen Brussel nieuwe creaties die tijdens het KlaraFestival in première gaan. Vrijdag creëert het Nationaal Orkest van België Danse de la terre, een nieuwe compositie van Bart Vanhecke. En zaterdag is er in De Munt een avond exclusief gewijd aan Philippe Boesmans, die tijdens het KlaraFestival zijn recentste compositie, Chambres d'à côté, voorstelt.

Made in Belgium
Bart Vanhecke werd in 1964 in Etterbeek geboren en studeerde later aan het conservatorium van Brussel waar hij lessen nam in de compositieklas van André Laporte. Zijn wereldcreatie Danse de la terre is te horen op vrijdag 10 september in het Paleis voor Schone Kunsten. Tevens is dit de seizoensopener voor het Nationaal Orkest van België met hun nieuwe eerste gastdirigent Stefan Blunier. Nog te horen is de Symfonie in d minor van César Franck en het vioolconcerto nr.5 van Henri Vieuxtemps met de soliste Akiko Suwanai. Een volledig Belgisch programma in het kader van het Belgisch EU-voorzitterschap.

Een avond exclusief gewijd aan Philippe Boesmans
Philippe Boesmans werd op 17 mei 1936 geboren in Tongeren. Als componist is hij autodidact. Sinds 1985 is hij in residentie bij De Munt in Brussel en componeerde in opdracht meerdere opera's. Op zaterdag 11 september voert het Ensemble Musiques Nouvelles in De Munt zijn recentste compositie, Chambres d’à côté, voor het eerst uit : een wereldcreatie dus. Sur Mi is geïnspireerd op een étude van Debussy en speelt met de idee van herkenning en ijkpunten, waarmee Boesmans de muzikale conventies die elke herhaling verboden aan zijn laars lapte. Ornamented Zone werd gecomponeerd voor een licht nostalgisch getint instrumentaal ensemble. Op een verfijnde harmonische manier verkent het stuk de grenzen van de versieringskunst. Met het Sextuor à clavier componeert Philippe Boesmans doelbewust voor een conventioneel instrumentaal ensemble, waarbij hij het typische kleurenpalet van de hedendaagse muziek even terzijde laat.

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB : Made in Belgium
Vrijdag 10 september 2010 om 20.00 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be en www.nob-onb.be
-------------------
Musiques Nouvelles : Portret Philippe Boesmans
Zaterdag 11 september 2010 om 20.00 u
De Munt - Grote Zaal
Muntplein
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.demunt.be en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Bart Vanhecke op www.matrix-new-music.be
Philippe Boesmans op www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Philippe Boesmans en de prinses van Bourgondië, 6/09/2010
KlaraFestival 2010 : The Mahler Connection, 3/09/2010

11:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

07/09/2010

Frederik Croene ontrafelt Mahler en Berio op een ontmantelde piano

Frederik Croene, Mahler démécanisé Frederik Croene (1973) heeft een naam hoog te houden als het gaat om avontuurlijke pianoprogramma's. Op zijn repertoire prijken klassiekers van Mozart en Beethoven naast composities die pas gisteren werden voltooid. Bovendien incorporeert hij veelvuldig nieuwe Belgische muziek in zijn programma's, iets waarvoor hij in 2005 werd onderscheiden met de Pelemansprijs. Donderdagavond ontrafelt Frederik Croene Mahler en Berio op zijn piano 'démécanisé'. Hij schraapt, wrijft, klopt, trekt en schuurt over de wanden, de snaren, het gebinte, het metalen kader, wat resulteert in een verrassend en boeiend klankenreservoir.

'Le Piano Démécanisé' is een metapianistiek project voor ontmantelde buffetpiano. Hierin brengt de pianist zijn instrument terug tot het absolute minimum: met twee uitgebroken pianotoetsen streelt, schraapt en slaat hij de snaren en de gedemonteerde klankkast, en onttovert daaraan nog steeds de meest fascinerende klanken. Of zoals wij eerder berichtten : "Gaandeweg het project werd de piano volledig ontmanteld, wat een eufemisme is voor gesloopt. Wat overblijft is de resonantiekast en de snaren. En een deel van de hamertjes. Met twee van die hamertjes bespeelt Croene de resonantiekast. Hij schraapt, wrijft, klopt, trekt en schuurt over de wanden, de snaren, het gebinte, het metalen kader. Dat resulteert in een verrassend en boeiend klankenreservoir dat Croene in dit improvisatorische stuk mooi wist te schikken. Het sloeg bij het publiek in als een bom." (*)

Frederik Croene ontwikkelde zich, na de muzieklessen in zijn jeugd, een tijdlang verder als autodidact, tot hij zich inschreef aan het Lemmensinstituut bij Alan Weiss. Vanwege zijn groeiende belangstelling voor hedendaagse muziek en nieuwe uitvoeringspraktijken verhuisde Croene naar Gent en volgde er pianolessen bij Claude Coppens. Daarna vertrok hij naar Brussel, waar hij in 1999 het masterdiploma behaalde bij Boyan Vodenitcharov. Daarnaast volgde hij masterclasses bij onder anderen Jos van Immerseel, Hans Leygraf, György Kurtag en Alexei Lubimov. Met traditionele pianorecitals trad hij op in onder meer Estland, Slowakije, Rusland, Hongarije, Duitsland, Frankrijk en Nederland. Bovendien incorporeert hij veelvuldig nieuwe Belgische muziek in zijn programma’s, waarvoor hij in 2005 werd onderscheiden met de Pelemansprijs. Met zijn debuut-cd uit 2003 koos hij niet voor een veilige weg, maar liet een radicale mix van stijlen en speeltechnieken horen, die zowel door de pers als door het publiek enthousiast werd ontvangen. De afgelopen vijf jaar liet zijn veelzijdigheid zich beluisteren op verschillende cd's en LP's, zoals Hout (2005), Voile au vent (2009) en Le piano démécanisé (2010).

Naast zijn focus op het creëren van nieuwe pianostukken van (bevriende) jonge componisten, herdenkt hij vanuit het concept van de gedeconstrueerde piano de traditionele situaties waarin het instrument en zijn uitvoerder terechtkomen. Dat resulteerde in (piano)muziek voor dans, live-begeleidingen van stomme films, muziekinstallatiekunst en solo-performances met 'Le Piano Démécanisé' in samenwerking met kunstenaars uit verschillende disciplines: Hallveig Agustsdottir (beeldende kunst), Lawrence Malstaf (installatiekunst), Liv Hanne Haugen (dans), Edurne Rubio (videokunst), Timo Van Luijk (intuïtieve muziek), Erik Bassier (performance), Joris Verdoodt (grafische vormgeving) en tal van muzikanten uit alle mogelijke stijlrichtingen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Frederik Croene : Mahler démécanisé
Donderdag 9 september 2010 om 22.00 u
Bozar / Terarken

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be en www.frederikcroene.com

Elders op oorgetuige :
Avontuurlijke Late Night Concerts in een informele setting, 7/09/2010
KlaraFestival 2010 : The Mahler Connection, 3/09/2010
Frederik Croene brengt avontuurlijk pianoprogramma in Amsterdam, 8/06/2010
10 jaar Transit : een gevarieerde en luister-rijke editie, 29/10/2009 (*)
Frederik Croene brengt nieuwe Vlaamse pianomuziek op Transit, 21/10/2009

Bekijk hier de video van Frederik Croene: Le Piano Démécanisé, Live op het Holland Festival



Meer video's van Frederik Croene op youtube

12:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Avontuurlijke Late Night Concerts in een informele setting

Champ d'Action Ook de Late Night Concerts van KlaraFestival 2010 staan -hoe kan het ook anders- in het teken van Mahler. De organisatoren vroegen vier jonge en avontuurlijke muziekkunstenaars om na te denken over de actuele erfenis van Gustav Mahler. Alle concerten duren maximum 45 minuten en vinden plaats in een informele setting. Voor én na is er nog tijd zat voor een inspirerende babbel.

De reeks gaat van start met het steeds verrassende Duo di Follia van de Nederlandse blokfluitist Erik Bosgraaf en zijn kompaan Izhar Elias op gitaar. Erik Bosgraaf wordt de opvolger van de legendarische Frans Brüggen genoemd. Een hele eer voor een jonge musicus die zowel thuis is in oude als in nieuwe muziek. Dat geldt ook voor gitarist Izhar Elias. Voor dit programma hebben ze een heel bijzondere link met Mahler gevonden, namelijk zijn relatie tot Freud. De psychoanalyticus en Mahler hebben in 1910 een vier uur durende wandeling door Leiden gemaakt waarin Mahlers impotentie en psyche is besproken. De gebrekkige informatie over de precieze inhoud van dit gesprek geeft stof tot creatieve speculatie en daar is het programma van Duo di Follia op gebaseerd…

De jonge Vlaamse pianist en componist Frederik Croene is andere koek. De voorbije jaren brak hij potten met zijn project 'Le Piano Démécanisé' of ontmantelde piano. Tijdens zijn laatavondconcert benadert Croene de erfenis van Mahler vanuit de virtuoze Sequenza IV voor piano van Berio en een eigen arrangement voor ontmantelde piano gebaseerd op Mahleriaanse gestiek en emotionaliteit. Inspiratie voor het arrangement komt uit een citaat van Berio zelf: "In de transcriptie, net zoals in het vertalen, kunnen er zich drie verschillende condities voordoen: de 'arrangeur' kan zich emotioneel vereenzelvigen met de tekst; de originele partituur kan een pretext voor experimenteren worden of, uiteindelijk, filologisch 'misbruikt' worden."

Een derde concert staat in het teken van de vrije improvisatie. Op vraag van KlaraFestival 2010 gaan de musici van Champ d'Action aan de slag met Gustav Mahlers bekende Kindertotenlieder. De muziek van Mahler en de gedichtencyclus van Friedrich Rückert vormen de basis voor een nieuwe cyclus van instrumentale en vocale parels. Met live electronica, percussie, synthesizers, elektrische gitaren en stem tracht Champ d'Action ruim 100 jaar na de première van de Kindertotenlieder een hedendaags antwoord te bieden.

Ansatz der Maschine brengt het laatste concert in deze reeks. Mysterieus, melodieus, experimenteel… Je kan talloze adjectieven op hun muziek plakken. Videoprojectie, elektronica, blazers, duistere sfeer en trance zijn zowat de kernbegrippen die je mag verwachten. Op vraag van KlaraFestival 2010 gaan ze aan de slag met Gustav Mahlers Eerste Symfonie waarin het bekende Broeder Jacob liedje in mineur is verwerkt.

Op 15 november wordt het nachtelijke deel van het KlaraFestival uitzonderlijk verplaatst naar de club K-Nal aan de Havenlaan voor dj-sets klassieke muziek, een optreden van Shameboy (van wie een Mahler-remix te oren is op site van het festival) en de gemakkelijk te voorspellen aanwezigheid van pianist Uri Caine die nog eens Mahler door de jazz, blues en stride molen komt draaien: bij een eerste confrontatie steeds indrukwekkend, maar daarna al snel routineus. Een meer orkestraal (maar natuurlijk ook veel duurder) Mahlerproject van deze pianist, zou interessanter geweest zijn.

KlaraFestival 2010 - Late Night Concerts :

Duo di Follia - dinsdag 7/09 22.00 u - Bozar / Terarken
Frederik Croene : Mahler démécanisé - do 9/09 om 22.00 u - Bozar / Terarken
Champ d'Action : Kindertotenlieder revisited - za 11/09 om 22.00 u - Kaaitheater
Ansatz Der Maschine : Father Jacob Electrified - ma 13/09 om 22.00 u - Bozar / Terarken
CLub K : Classical Music in Club K-Nal - wo 15/09 om 21.30 u - Club K-Nal


Alle verdere info vind je op www.klarafestival.be

Elders op Oorgetuige :
Duo di Follia met nieuw programma in Bozar, 6/09/2010
KlaraFestival 2010 : The Mahler Connection, 3/09/2010

11:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

06/09/2010

Philippe Boesmans en de prinses van Bourgondië

Yvonne, Princesse de Bourgogne Yvonne, princesse de Bourgogne, de nieuwe opera van Philippe Boesmans, is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Witold Gombrowicz en balanceert tussen tragedie en groteske. Hij handelt over verlangen en afkeer geïnspireerd door anders-zijn, en over de normen van de bourgeoisie. Yvonne zegt geen woord en is passief. Toch beslist kroonprins Philippe met haar te trouwen, voor de grap en vooral om de mensen die hem onder druk zetten de mond te snoeren. Aan het hof gaat de aanwezigheid van deze vreemde figuur niet onopgemerkt voorbij: Yvonne blijkt een uitstekende spiegel voor ieders problemen en frustraties, en daarom willen ze allemaal deze excentrieke vrouw dood. Luc Bondy tekent voor het libretto en de regie, Patrick Davin dirigeert. Het is niet zijn eerste samenwerking met de Belgische componist, die een subtiele en kleurrijke partituur schreef met heel wat verwijzingen naar het verleden, maar waarin hij ook zijn persoonlijke taal verder verfijnt.

Ondanks het feit dat Philippe Boesmans (1936) een eerste prijs piano behaalde aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Luik, besliste hij kort nadien een mogelijke solocarrière op te geven en zich geheel aan het componeren te wijden. Aanvankelijk was hij sterk door het serialisme beïnvloed, maar al snel werd hij zich bewust van zijn drang de grenzen en beperkingen van die componeerstijl te willen overschrijden. In zijn erg persoonlijke muziektaal, staat de communicatie met de luisteraar centraal. Vanaf 1971 was Boesmans producer bij de RTBF. Sinds 1985 is hij in residentie bij De Munt in Brussel en componeerde in opdracht meerdere opera's.
Yvonne, Princesse de Bourgogne ging begin 2009 in première in de Opera van Parijs.

Yvonne, Princesse de Bourgogne balanceert tussen het groteske en het sublieme, tussen droom en nachtmerrie. Het lelijke, stomme en kleurloze meisje Yvonne komt terecht aan het koninklijk hof van Bourgogne, waar Le Prince Philippe met haar wil trouwen, voor de grap. Maar wat begon als een lachertje loopt tragisch af als het volledige hof Yvonne vermoordt, nadat de prins een nieuwe verloofde uitgekozen heeft. Yvonne is anders en daarom reageert haar omgeving ofwel gefascineerd ofwel verward en wreed. Het werk gaat over verlangen en afkeer, tolerantie en onverdraagzaamheid, zoals de twee zijden van eenzelfde muntstuk.

Voor de eerste maal werkt Boesmans op een Franse tekst en verwijst zo naar de Franse lyrische traditie. Maar hij gaat verder en noemt het 'een Grand Opéra die neigt naar het absurde en de opera bouffe'. De verstaanbaarheid van de tekst ligt hem nauw aan het hart, hij speelt ook met de archetypen van het genre: een bariton voor de despotische koning, de lyrische sopraan voor de nog altijd aantrekkelijke koningin, de lyrische tenor als de jonge grillige prins, de bas als de dikke cynische kamerheer. Alleen Yvonne steekt scherp af door haar mutisme, rond haar zweeft een mysterieuze en fascinerende muziek, een wijsje voor de zwijgende Yvonne, dat een gemakkelijk herkenbaar leidmotiefje wordt.

Philippe Boesmans creëerde sinds 1993 verschillende opera’s in opdracht van de Munt. Men denke aan La Passion de Gilles (1983), de Trakl-lieder (1987) -  die op het programma staan van een concert met Hartmut Haenchen op 29 september 2010 - en Reigen (1993), het begin van een lange samenwerking met Luc Bondy, die resulteerde in Wintermärchen (1999), Julie (2005) en nu Yvonne, Princesse de Bourgogne.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Philippe Boesmans : Yvonne, princesse de Bourgogne
Do 9, vrij 10, di 14, wo 15, vrij 17, za 18 en di 21 september 2010, telkens om 20.00 u
Zo 12 en zo 19 september 2010, telkens om 15.00 u

De Munt
Muntplein
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be

Extra :
De Munt opent sterk met fluwelen satire van Philippe Boesmans, Maarten Beirens in De Standaard, 13/09/2010
Philippe Boesmans op www.arsmusica.be
Review : Philippe Boesmans 'Julie', Tristan Faes op Kwadratuur.be, 27/07/2006
Interview : Philippe Boesmans schrijft 'Julie' voor de Munt. Kleine opera, grote gevoelens, Geert Van der Speeten in De Standaard, 8/03/2005
Opera moet zo direct werken als film, Interview met Philippe Boesmans en Kaija Saariaho, Geert Van der Speeten in De Standaard, 8/09/2010
Een expresinterview met Philippe Boesmans op www.ictus.be
Philippe Boesmans: tussen lelijkheid en schoonheid, Jean-Marie Binst op www.brusselnieuws.be, 2/09/2010

Elders op Oorgetuige :
Philippe Boesmans 'Julie' in het Théâtre Royal de Mons, 22/03/2010
Vlaanderen internationaal : Philippe Boesmans, Luigi Dallapiccola en Luciano Berio, 26/02/2008

17:07 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Agartha met Euraziatisch programma in Gent en Wijlegem

Agartha Altviool, percussie en bajan (Russische knopaccordeon) : het lijkt geen alledaagse combinatie, maar ze werkt wel degelijk. Dat bewijzen Bram Bossier, Frank Van Eycken en An Raskin - samen Agartha - door telkenmale weer het publiek te verleiden met nieuw werk voor hun bezetting.
Azië komt van het Assyrische 'Açu', wat zoveel betekent als zonsopgang... Europa is in fysisch-geografisch opzicht niet meer dan het westelijke verlengde van het Aziatische vasteland... Beide gebieden samen worden dan ook wel Eurazië genoemd. De term 'Agarthaë' houdt de samentrekking van het Europese en het Aziatische culturele erfgoed in. Het ensemble Agartha (foto) brengt dan ook een programma waarin deze contrasterende invloedsferen verweven zijn. Een programma met klinkende namen zoals Salvatore Sciarrino, Sofia Gubaidulina, Ken Ueno, Ji Sun Yang en Yuji Takahashi.

Agartha ontstond in 2005 op initiatief van An Raskin en Bram Bossier, beiden gedreven vertolkers van hedendaags klassieke kamermuziek. Een van de doelstellingen van dit duo is het vinden van een balans tussen de klassieke muziekwereld en de hedendaagse cultuur door middel van opdrachten, nieuwe composities en het verkennen van grenzen tussen verschillende artistieke disciplines. Voor dit concert worden ze vervolledigd door percussionist Frank Van Eycken.

Sofia Asgatovna Gubaidulina (1931) is een componiste uit de zogenaamde 'Tweede Generatie' van de 20ste eeuwse Russische componisten. Van de 'Tweede generatie' behoren Schnittke en Gubaidulina samen met Oestvolskaja en Denisov tot de bekendste.
Gubaidulina staat bekend als een zeer bevlogen en dramatische toonkunstenares met een ongewoon rijk kleurenpalet. Een essentieel kenmerk van haar oeuvre is de bijna volledige afwezigheid van 'absolute' muziek. Het merendeel van haar werken heeft namelijk opvallend aanwezige 'buiten-muzikale' dimensies als poëzie (getoonzet dan wel verklankt) of een ritueel. Daarbij is haar instrumentgebruik volstrekt eigenzinnig. Aan het eind van de zeventiger jaren werd haar religieuze persoonlijkheid steeds meer en meer herkenbaar in haar composities. Nog steeds werd religie en religieuze kunst in deze tijd zwaar onderdrukt in de voormalige Sovjet-Unie. Toch schreef Sofia Gubaidulina composities als bijv. het vioolconcerto 'Offertorium'  voor de Letse violist Gidon Kremer of haar 'Seven Last Words' voor cello, bajan en strijkorkest opgedragen aan Vladimir Toncha en Friedrich Lips, een werk dat in de USSR gepubliceerd werd onder de niet-religieuze titel 'Partita'.

Salvatore Sciarrino (1947), Italiës meest vooraanstaande hedendaagse componist, is geobsedeerd door de begrenzingen van klank. Hij creëert stukken in een geheimzinnig universum waarin muziek, stilte en lawaai elkaar ontmoeten. Daarbij zoekt hij eigenzinnig aansluiting bij de compositiestijl van barokke meesters als Carlo Gesualdo en Nicolo Paganini. Sciarrino, graficus van opleiding, toont zich met zijn Introduzione all’oscuro (inleiding op de duisternis) vooral geïnteresseerd in de hedendaagse muzikale mogelijkheden van het clair obscur.

Salvatore Sciarrino over Ai limite della notte : " De titel preciseert niet meteen om welke grenzen van de nacht het gaat, maar die twijfel wordt bij het luisteren onmiddellijk weggenomen. Om de zware spanning te behouden, is de muzikale invulling zowel scherp als behoedzaam. Net zoals de atmosfeer laat op de avond toen het stuk werd geschreven.
De ochtend na het componeren, moest ik naar Parijs om de compositie te laten kopiëren. Zonder zichtbare moeite beschrijft het stuk een wereld die schijnbaar vastligt, maar die in werkelijkheid zo instabiel als water is. De toehoorder herontdekt het geluid van de stilte waaruit de compositie zelf voortkomt. Het geluid en de klanken uit ons lichaam, van onze ademhaling, onze hartslag. Maar ook de lichtere klanken van buiten ons lichaam, de 'echo's van de echo's': de passen van een reiziger die door de nacht stapt, geluiden die je door een dikke muur hoort, de klankdimensie van de menselijke microkosmos, nu geschonden door de herrie van de dag.
Enkele jaren voordien had ik Tre notturni brillanti (drie schitterende nocturnes) voor altviool gecomponeerd. Daarvan nemen we afscheid aan de grenzen van de nacht. De grenzen van de virtuositeit worden overhoopgehaald en een bijkomende technische uitdaging duikt op. Handen bewegen niet meer. De beheersing van de klank, van de verwijdering van het geluid, wordt verfijnder en de klank krijgt een ruimtelijk karakter. 'Er is geen maan of licht, maar 's nachts zie je ze', zegt de oude Chinese dichter. " (*)

Programma :

  • Sofia Gubaidulina, De Profundis (1978)
  • Ken Ueno, Two Hands (2009)
  • Javier Alvarez, Temazcal (1984)
  • Salvatore Sciarrino, Ai limite della notte (1979)
  • Yuji Takahashi, Like Swans leaving the Lake (1995)
  • Ji Sun Yang, <IN> (2010)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Agartha : Eurazië
Donderdag 9 september 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.agartha-ensemble.be
-------------------------
Zaterdag 11 september 2010 om 20.00 u
Kerkje Wijlegem
9630 Wijlegem

Meer info : www.agartha-ensemble.be en www.zwalm.be

Extra :
Sofia Goebaidoelina op www.schirmer.com en brahms.ircam.fr
Sofia Goebaidoelina : Trancendentale muziek op www.musicalifeiten.nl
De nacht is verloren gegaan. Essay over Goubaidulina, Rob Zuidam in NRC Handelsblad op 13/04/2001
Ken Ueno : www.kenueno.com
Ken Ueno Interview, David Bruce op www.compositiontoday.com, 29/10/2008
Javier Alvarez op en.wikipedia.org
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be (*) en Youtube
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007
Yuji Takahashi op en.wikipedia.org
Ji Sun Yang op www.jancoverduin.com

Elders op Oorgetuige :
De schaduwklanken van Salvatore Sciarrino, 15/02/2008
Dood en opstanding zijn één... Agartha in ontmoeting met Sofia Gubaidulina, 19/11/2007

15:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Duo di Follia met nieuw programma in Bozar

Erik Bosgraaf en Izhar Elias Blokfluitist Erik Bosgraaf en gitarist Izhar Elias onderzochten de relatie tussen Mahler en Freud. Dinsdagavond brengen ze in Bozar een nieuw programma met werken van Gabriele Manca, Tomi Räisänen en Toru Takemitsu waartegen Mahlers impotentie en psyche worden belicht.

Blokfluitist Erik Bosgraaf en gitarist Izhar Elias zijn allebei gespecialiseerd in historische uitvoeringspraktijken van hun instrument, maar beperken zich allerminst tot oude muziek. Bosgraaf (verschillende fluiten) en Elias (verschillende gitaren) spelen ook werken van hedendaagse componisten. Zo is er een aantal werken met een percussief karakter, waarbij 'Stheno' van Tomi Räisänen eruit springt. Gitaar, open blokfluiten, stem, handen en voeten worden ingezet als slagwerkinstrumenten.

Componist/piaist Gabriele Manca (1957) studeerde compositie bij Giacomo Manzoni aan het conservatorium van Milaan. Hij tradt op als pianobegeleider van Cathy Berberian, werkte voor de RAI en het Teatra alla Scala en behoort tot medeoprichters van de elektronische muziekstudio Musica Muscisti e Technologie (MM&T). Daarnaast is hij ook werkzaam aan het CERM (Centro Ricerche Musica e Sperimentazione).

Tomi Räisänen (1976) studeerde compositie aan de universiteit van Helsinki, daarna volgde hij masterclasses bij o.a. Brian Ferneyhough.

De Japanner Toru Takemitsu (1930-1996) leerde de westerse muziek kennen via de jazzplaten van zijn vader. Als autodidact vermengt hij invloeden van Debussy en Messiaen met traditionele Japanse muziek.

Toru Takemitsu over zijn muziekesthetica: "Ik geloof in het bestaan van een stroom van klanken. Klanken coëxisteren met ons leven, en dat erkennen we doorgaans niet. Muziek is steeds hier en daar. De taak van een componist bestaat er dus in die klanken op maat te snijden en de vorm te geven van wat wij muziek noemen.
Ik gebruik geen tonen om een compositie te maken, ik werk samen met tonen. Mijn muzikale vorm is het directe en natuurlijke resultaat van wat de klanken zelf opleggen, en niets kan op voorhand het vertrekpunt bepalen. Ik probeer op geen enkele wijze mijzelf uit te drukken doorheen deze klanken, maar door met hen om te gaan brengt het werk zichzelf voort. Ik zou mijzelf in twee richtingen tegelijk willen ontwikkelen: als een Japanner met respect voor traditie en als een Westerling met respect voor innovatie. Diep in mijn binnenste zou ik beide muzikale lijnen willen bewaren, elk in zijn eigen legitieme vorm. Deze  fundamenteel onverzoenbare elementen enkel als vertrekpunt voor verschillend compositorisch gebruik nemen, is in mijn ogen niet meer dan een eerste stap. Ik wil de vruchtbare contradicties niet verwijderen, integendeel: ik zou willen dat de twee krachten met elkaar de strijd aanbonden. Op deze wijze kan ik voorkomen geïsoleerd te raken van de traditie en toch een stapje naar de toekomst te doen in elk nieuw werk.
Muziek is als een Japanse tuin waarin alles verenigd is als in de natuur, met een vaste grond van zand, de eindeloze stroom van het water, de rotsen waarvan het voorkomen verandert afhankelijk van het perspectief van de toeschouwer, de bomen die het water uit de aarde opzuigen, gras en bloemen die snel groeien... ". (*)

Erik Bosgraaf (1980) wordt algemeen beschouwd als een van de meest begaafde en veelzijdige blokfluitisten van een nieuwe generatie. Izhar Elias (1977) is een van de meest opvallende jonge gitaristen binnen de internationale muziekwereld. Zijn zangerige stijl en zijn grensverleggende programmering heeft hem inmiddels wereldwijde bekendheid gebracht. Elias' veelzijdigheid als gitarist komt tot uiting in meerdere specialismen. Door zijn verdieping in de historische uitvoeringspraktijk (barok en vroeg 19e eeuws), de kamermuziek en de hedendaagse muziek wordt hij alom geprezen als ware ambassadeur voor zijn instrument.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Duo di Follia : Gabriele Manca, Tomi Räisänen, Toru Takemitsu
Dinsdag 7 september 2010 om 22.00 u
Bozar / Terarken

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be en www.bozar.be

Extra :
Erik Bosgraaf : www.erikbosgraaf.com
Izhar Elias : www.izharelias.com
Bosgraaf & Elias - Big Eye (movies & music), Jan Luijsterburg op www.hifi.nl, 26/06/2007
Toru Takemitsu op en.wikipedia.org en www.schott-music.com
(*) Yves Knockaert voor De Munt, 16 september 2004

Elders op Oorgetuige :
KlaraFestival 2010 : The Mahler Connection, 3/09/2010

In 2007 brachten Bosgraaf en Elias de CD/DVD 'Big Eye' uit met nieuw gecomponeerde filmmuziek. Bekijk hier een fragment van 'Big Eye'

12:23 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Verrassende concerten in een origineel kader, dicht bij het publiek én gratis!

KlaraFestival, Big First Night Ook dit jaar gaat het KlaraFestival van start met de First Night: gratis klassieke muziek in de openbare ruimte. Met niet minder dan vijf concerten door binnen- en buitenlandse artiesten in drie Brusselse stations en zelfs in Köln. Voor het eerst gaat de opening van het KlaraFestival ook in het buitenland door. Concerto Köln geeft vanuit zijn thuisbasis de aftrap met Mozarts Jupiter Symfonie. Na Köln dit jaar, komen in de volgende jaren Amsterdam, Londen en Parijs aan de beurt.

De First Night van het KlaraFestival is inmiddels een klassieker geworden: gratis klassieke muziek in de Brusselse openbare ruimte in de vooravond, gevolgd door het openingsconcert in BOZAR en het laatavondconcert nadien. De concerten vinden plaats op verschillende tijdstippen, ideaal dus om meerdere concerten mee te pikken. Zelfs wie geen kaas gegeten heeft van klassieke muziek, zal met plezier zijn trein laten passeren om van deze artiesten te genieten!

Het accordeonorkest La Tristeza Complice en sopraan Liesbeth Devos bijten de Brusselse spits af om 16.00 u in de Ravenstein Galerij. Zij brengen muziek van Henry Purcell gearrangeerd door Dick Van der Harst.
In Brussel-Centraal speelt het bekende saxofoonkwartet BL!NDMAN [sax]. Met de klassieke saxofoonkwartetbezetting als uitgangspunt leggen ze zich toe op de ontwikkeling van onconventionele speeltechnieken, waarbij verschillende kunstdisciplines worden doorkruist en het repertoire voor het instrument op eigenzinnige wijze wordt uitgebreid. BL!NDMAN [sax] brengt een programma met bewerkingen van Gustav Mahlers muziek en enkele Koraalpartita's van Johann Sebastian Bach.
Het Kinderkoor van de Vlaamse Opera speelt ten dans in de Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen. Zij brengen een concert voor jong en oud met de Woodbury liederen van Hanns Eisler. Liedjes vol dubbele bodems en altijd wat wijsheid in de staart.
Om 17.30 u moet je in het station Brussel-Zuid zijn voor een optreden van I Solisti del Vento. Dit blazersensemble verzamelt al jaren het fijnste blazerstalent uit België en brengt tijdens de First Night een wervelende uitvoering van de Serenade voor blazers in d (op. 44 - 2) van Antonin Dvorak.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KlaraFestival : Big First Night
Dinsdag 7 september 2010 van 11.30 u (Keulen)/16.00 u (Brussel) tot 18.30 u
Openbare ruimte in Brussel en Keulen


Meer info : www.klarafestival.be

Elders op Oorgetuige :
KlaraFestival 2010 : The Mahler Connection, 3/09/2010

00:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook