25/09/2010

Muzikale vernieuwers en psychedelische avant-gardefilm op minifestival Tweeklank

Tweeklank Het Père Lachaise van Gent: zo kan je het Campo Santo in Sint-Amandsberg noemen. Talrijke beroemde schilders, beeldhouwers en schrijvers kregen hun laatste rustplaats op deze 19 meter hoge grafheuvel. Ze moesten die plek wel delen met de traditionele katholieke Gentse bourgeoisie, die er voor veel geld prachtig gebeeldhouwde praalgraven en familiekelders neerplantte. In dit sfeervolle kader organiseert KRAAK op 1 en 2 oktober een gloednieuw tweedaags minifestival. Tweeklank staat voor twee avonden met twee performances van muzikale vernieuwers, telkens voorafgegaan door een psychedelische avant-gardefilm.

Vrijdag 1 oktober

Lubomyr Melnyk
Lubomyr Melnyk is een van de belangrijkste vernieuwers op het gebied van moderne pianocompositie, maar lijkt de laatste jaren tussen het net van de hedendaagse muziekgeschiedenis te glippen. Hij ontwikkelde een nieuwe taal voor het instrument, dat hij 'continuous music' doopte. Daarbij speelt hij extreem vlug met een gemiddelde van dertien noten per seconde. Tegenover de minimalistische tendens van de twintigste eeuw plaatst Melnyk een maximalistische tegenhanger waarin overtonen en de zogenaamde 'vierde dimensie van geluid' een centrale positie innemen. Het is al van 1986 geleden dat Melnyk nog in België concerteerde.

Limpe Fuchs & Gerard Herman
Limpe Fuchs stond aan het eind van de jaren zestig mee aan de basis van een radicaal experimenterende scene in Duitsland. Samen met haar man Paul Fuchs vormde ze Anima Sound, waarvan de elpee 'Sturmischer Himmel' (Ohr) uit 1971 ondertussen een cultklassieker is. Fuchs heeft haar bevrijde muzikale ideeën altijd voortgezet en is nog steeds actief als componiste en improvisator. Ze gebruikt daarbij, naast piano en altviool, vooral zelfgemaakte percussieinstrumenten. Gerard Herman is een jonge veelzijdige kunstenaar uit Kapellen. Muzikaal is hij o.a. actief bij het improv trio Sheldon Siegel waarin sax speelt en experimenteert met gevonden materiaal en zelfgebouwde diy-instrumenten. Een bijzondere ontmoeting tussen twee avontuurlijke generaties…

Film: La Nuit du Phoque (1974) - Birgé & Mollerat
Humoristische/cabaretesque/surrealistische art school hippiefilm

Zaterdag 2 oktober

Pyrolator
Pyrolator is het pseudoniem van Kurt Dahlke. Dahlke is een sleutelfiguur binnen de Duitse elektronische en experimentele popmuziek. Hij was ooit lid van DAF, Fehlfarben en Der Plan en hielp zo het begrip 'Die Neue Deutsche Welle' mee ontwikkelen. Momenteel specialiseert hij zich in computergestuurde compositie en synthesizerwerk met de Thunder & Lightning II-synthesizer (ontwikkeld door pionier Donald Bucha) die hij controleert met handbewegingen zoals bij een theremin.

Phyllis Chen
Phyllis Chen is een klassiek getrainde pianiste en multimedia-artieste uit New York. Op haar eenentwintigste begon ze zich te specialiseren in composities voor speelgoedpiano. Gaandeweg kwam haar focus enkel nog op dat instrument te liggen en ging ze er zelf uitvoerige werken voor schrijven. Doordat de manier van spelen op een speelgoedpiano nog geen voorgeschreven beperkingen had, kon Chen zich bevrijden van muzikale dogma's. Het resultaat is een uitdagend repertoire dat een andere dimensie toekent aan speelgoedmateriaal.

Film: Saturnus (1971) - Ludo Mich
Ppsychedelisch meesterwerk van Antwerpse performancekunstenaar. Vergeten hoogtepunt uit de Belgische filmgeschiedenis.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tweeklank
Vrijdag 1 en zaterdag 2 oktober 2010, telkens om 20.00 u
Sint-Amanduskapel op Campo Santo

Antwerpsesteenweg 251
9040 Sint-Amandsberg

Meer info : www.kraak.net

Extra :
Tweeklank. Eigenzinnige artiesten in het offensief, Jasper Vanpaemel op Kwadratuur.be, 18/09/2010
Tweeklank 2010. Kraak doet het weer, Jasper Vanpaemel op Kwadratuur.be, 5/10/2010
Phyllis Chen - Colura 2, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/09/2010 (met tijdelijke audio)
Limpe Fuchs. Listen - Muusiccia (Metal/Stone), Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/09/2010
Lubomyr Melnyk : ww.lubomyr.com, www.myspace.com/lubomyrmelnyk en youtube
Limpe Fuchs : www.limpefuchs.de en youtube
Pyrolator : www.pyrolator.com, www.myspace.com/pyrolator en youtube
Phyllis Chen : www.phyllischen.net, www.myspace.com/phyllischen en youtube

Bekijk alvast pianist Lubomyr Melnyk inThe New Decade Concert - The Self-Luminous Way

16:00 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Spetterende house warming party in deSingel

Alfred Brendel Je kent dat wel. Je huis wordt te klein, blijkt onpraktisch of voldoet niet meer aan de noden van het moment. Dat was het geval met deSingel. Na 42 jaar werd het dus hoog tijd voor een serieuze uitbreiding. De Antwerpse kunstensite krijgt er een indrukwekkende nieuwbouw van maar liefst 12.000 m² bij. Tijdens het openingsweekend op 2 en 3 oktober worden de gebouwen publiekelijk ingewijd, met een programma dat de toon zet voor een nieuw seizoen van deSingel én een kersvers academiejaar van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Er zijn gratis rondleidingen en concerten, expo's of voorstellingen in alle hoeken en kanten van het gebouw. Op zaterdag zelfs tot 3u 's nachts. Het wordt een house warming party van jewelste.

Voor wie niet kan wachten tot zaterdagmiddag, is er op vrijdagavond al een wandelconcert om de nieuwe infrastructuur in te huldigen. Champ d'Action en Serge Verstockt gaan aan de slag met dertien verschillende ensembles, zowel professionele als studenten om 'In C' van Terry Riley, één van de allereerste minimal werken, ten gehore te brengen. De muzikanten verspreiden zich over het hele gebouw. Je komt ze voortdurend tegen, terwijl je van de ene naar de andere locatie wandelt. Een unieke belevenis!

'In C' is één van de zeldzame hedendaagse muziekcomposities, die door grote heterogene groepen kunnen worden gespeeld worden, zonder dat aan artistieke kwaliteit wordt ingeboet. De directe beleving van het stuk is reusachtig en de ontlading aan het einde van het concert wordt zowel door de musici als door het publiek bijzonder intens beleefd. De uitvoering is in handen van zowel professionele ensembles, die kind aan huis zijn in deSingel als Champ d'Action zelf,  Bl!ndman, Hermes Ensemble, I Solisti del Vento, Spectra Ensemble, studentengroepen van Conservatorium Antwerpen, zangers van jongerenopera Transparant e.a. De musicerende groepen worden verspreid over de verschillende zalen en ruimten, die het nieuwe gebouw van deSingel rijk is. Het publiek kan dus gedurende een uur - de duurtijd van 'In C' - de ene na de andere ruimte exploreren en krijgt zo telkens andere bezettingen te zien en horen, die tegelijk hetzelfde stuk uitvoeren. Een clicktrack geeft de maat aan door heel het gebouw.

Historisch gezien is 'In C' van Terry Riley één van de allereerste minimal werken. De basisprincipes die later de fundamenten van de minimal music zouden gaan uitmaken, zijn erin vervat: een minimum aan materiaal, modules die herhaald worden, stapeling, faseverschuiving, open vorm, lange duur, psychische beleving ... 'In C' is niet alleen een mijlpaal in de muziekgeschiedenis, het is ook een heel leuk spelletje. De partituur van de compositie is welgeteld één bladzijde lang en bevat 53 melodische fragmentjes in do groot, die de muzikanten kunnen blijven herhalen zoveel ze zelf willen. Daardoor klinkt het werk ook altijd anders.
Eigenlijk kan het stuk ook beschouwd worden als een manifest van de jaren zestig : de compositie ademt vrijheid (het aantal muzikanten en de keuze van instrumenten is vrij te bepalen ) en het gaat in essentie over samen muziek maken. Het is dan ook uitermate belangrijk dat de uitvoerders heel nauwgezet naar elkaar luisteren.
'In C' is een hypnotiserend en polyritmisch klanktapijt dat voortdurend evolueert en tot anderhalf uur lang kan uitrollen. Het is bovendien een van de zeldzame hedendaagse muziek werken dat door amateurs/studenten gespeeld kan worden zonder aan artistieke kwaliteiten in te boeten.

Een andere belevenis is de concertlezing van de legendarische pianist Alfred Brendel (foto) op zaterdagnamiddag. Eind 2008 nam Brendel afscheid van het concertpodium. Ondertussen tachtig blaakt hij nog steeds van energie: hij schrijft diepgravende essays over muziek, pleegt graag absurde poëzie en geeft regelmatig lecture recitals. In een van zijn populairste lezingen buigt hij zich over de vraag: "Moet klassieke muziek altijd ernstig zijn?". Brendel, bij wie de schaterlach nooit ver weg is, gelooft met vaste overtuiging van niet: hij hoort zijn concertpubliek liever lachen dan hoesten ! Uiteraard beperkt zijn uiteenzetting zich niet tot droge theorie: Brendel illustreert zijn betoog aan de vleugel met talrijke fragmenten, gaande van Haydn via Beethoven tot Ligeti. Een prachtige gelegenheid om een van onze grootste pianisten nog eens aan het werk te horen en te zien.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Openingsweekend Nieuwbouw deSingel
Zaterdag 2 en zondag 3 oktober 2010


Wandelconcert Terry Riley, In C
Vrijdag 1 oktober 2010 om 18.00 u


Lecture recital Alfred Brendel
Zaterdag 2 oktober 2010 om 15.00 u
deSingel

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Extra :
Terry Riley op en.wikipedia.org, www.otherminds.org, UbuWeb en youtube
Terry Riley's In C op www.flagmusic.com (met partituur in pdf-formaat)
Alfred Brendel : www.alfredbrendel.com en youtube

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

24/09/2010

Symfonische coup de foudre met het Nationaal Orkest van België

marcel_poot.jpg Walter Weller zet samen met het NOB de maand oktober in met een wervelend symfonisch programma dat werk van Marcel Poot, Béla Bartók en Ludwig van Beethoven bevat. Voor de vertolking van Bartóks Concerto voor twee piano's, slagwerk en orkest slaan de Muziekkapel Koningin Elisabeth en het NOB de handen in elkaar: Abdel Rahman El Bacha en Ksenia Morozova, respectievelijk pianodocent en artiest in residentie van de Muziekkapel, en Katia Godart en Guy Delbrouck, solisten van het NOB, vertolken de veeleisende solopartijen van dit concerto dat gebaseerd is op de Sonate voor twee piano's en slagwerk van dezelfde componist. Naast de hamerende ritmes en de typische Bartókklanken brengen Walter Weller en het NOB nog het vinnige Symphonisch Allegro van Marcel Poot (foto) en de knap geconstrueerde en energieke Vijfde symfonie van Ludwig van Beethoven. Een dynamische klankorgie, verstilde muziek of een alomtegenwoordig noodlotsmotief ? Poot, Bartók en Beethoven zorgen ieder op hun manier voor muziek die ons diep van binnen raakt en voor symfonische coup de foudre zorgt.

Marcel Poot, Symfonisch allegro
Baron Marcel Poot (1901-1988) zette zijn eerste muzikale stappen als klarinetspeler. In 1925 richtte hij mee de Groep der Synthetisten op, een vereniging van 8 jonge componisten die allemaal bij Paul Gilson studeerden. Hun doel was om in totale onafhankelijkheid maar in eendracht te zoeken naar nieuwe schoonheid en oorspronkelijkheid.
Hij doceerde, was musicus-modulator aan het NIR, recensent, voorzitter van de jury van de Koningin Elisabethwedstrijd en voorzitter van SABAM.
Marcel Poot was een van de meest representatieve Vlaamse componisten. Hij had een eigen stijl die speels, humoristisch en helder is. Zijn oeuvre is uitgebreid en omvat zowat alle genres: symfonieën, concerto’s, balletten, radiospelen, opera’s, filmmuziek, kamermuziek ...

Bela Bartok, Concerto voor 2 piano's, slagwerk en orkest
Bartóks concerto's werden welwillend ontvangen bij een breed publiek en waren dus de ideale pleitbezorgers van zijn muzikale stijl. Nadat hij in 1940 in de Verenigde Staten aankwam, maakte hij dan ook een orkestrale herwerking van zijn fameuze Sonate voor twee piano's en slagwerk, in de veronderstelling dat dit werk beter zou aanslaan bij het Amerikaanse publiek. Tevergeefs, het werk werd in de pers afgeschilderd als "droog en doctrinair" en het zou geeneens gedrukt worden.

Was muzikaal New York niet rijp voor deze orkestrale herwerking van zijn in 1937 geschreven Sonate voor twee piano's en slagwerk? In elk geval werd de originele versie op heel wat meer bijval onthaald : toen Bartók en zijn vrouw Ditta Pásztory het werk in 1938 uitvoerden in Bazel werd deze meesterlijke compositie meteen naar waarde geschat. De opwindende Sonate verhult nauwelijks de invloed van Stravinsky's kletterende 'Les Noces' en grossiert bijgevolg in epileptische ritmes en metaalachtig sounds. Toch wist Bartók uit deze ongewone bezetting een van originaliteit overlopend kamermuziekwerk te puren. Om de avontuurlijke compositie ook een kans te geven op het normale concertpodium werkte Bartók de Sonate om tot een concerto. Hij behield grotendeels het pianistieke materiaal en smukte het geheel op met spaarzame orkestklanken zoals sfeervolle pedaaltonen, gemeen uithalende koperblazers of lijzige glissando's. Al is het resultaat minstens even indrukwekkend als het origineel, toch zou deze concertversie niet het succes kennen waar Bartók op hoopte: nadat hij en zijn vrouw het werk in Amerika uitvoerden (het zou zijn laatste publieke optreden worden), verdween het werk terug in de schuif.

Programma :

  • Marcel Poot, Symfonisch allegro
  • Bela Bartok, Concerto voor 2 piano's, slagwerk en orkest, Sz. 115 (1943)
  • Ludwig van Beethoven, Symfonie nr. 5, op. 67

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB : Marcel Poot, Bartók, Beethoven
Vrijdag 1 oktober 2010 om 20.00 u
( inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Zondag 3 oktober 2010 om 15.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be
-----------------------------
Zaterdag 2 oktober 2010 om 20.00 u
Salle Philharmonique Grande Duchesse Joséphine Charlotte

Place de l'Europe 1
1022 Luxemburg

Meer info : www.opl.lu en www.nob-onb.be

Extra :
Marcel Poot op www.muziekcentrum.be, www.cebedem.be, nl.wikipedia.org en youtube
Ten huize van Marcel Poot 1972 op www.cobra.be
Marcel Poot honderd jaar geboren - beroemd en vergeten, Luc Leytens op www.svm.be
Portret Marcel Poot door door Luc Vertommen op www.brassbandbuizingen.be (pdf)
Tom Janssens, Willem Bruls, Vèronique Verspeurt, programmaboekje Bartok Happening in deSingel, februari 2006
Béla Bartók op nl.wikipedia.org en youtube

Beluister alvast Marcel Poots Allegro Symphonique (1935), uitgevoerd door het Moscow Symphony Orchestra o.l.v. Frédéric Devreese

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

23/09/2010

Kalès Guitar Quartet in Villa De Olmen in Wieze

Kalès Guitar Quartet Het Kalès Guitar Quartet is ontstaan aan het Koninklijk Conservatorium van Gent in 2004. Na enkele  formatiewisselingen kreeg het ensemble in 2007 zijn definitieve vorm met Vadim Deprez, Isaac Vanhove, Nele De Gussem en Dries De Porre. In het voorjaar en de zomer van 2008 proefden zij van hun eerste publieke successen en werkten aan een demo om ook elders van zich te kunnen laten horen. Aanmoediging en muzikale steun vonden ze in deze tijd bij de hoofddocent ensemble aan het conservatorium, Patrick Beuckels, bij wie ze in juni 2008 als enige ensemble grootste onderscheiding behaalden.

Een gebrek aan repertoire geschreven voor gitaarkwartet drong zich echter op en aldus begon de zoektocht naar nieuwe muziek. Naast hun bestaande repertoire, uitgebreid met stukken van o.a. Tran Vuong-Thach en Reginald Smith-Brindle, zochten ze naar interessante transcripties van Vivaldi, Rossini en Bizet die een breed publiek zouden aanspreken. In 2008 groeide een nieuw project vanuit hun samenwerking met hedendaagse componisten - Petra Vermote, Nico Sall, Kris De Baerdemacker, Kee Yong Chong, Richard Bernd Deutsch en Benjamin Van Esser - die bereid waren elk een werk te componeren voor gitaarkwartet. Na een succesvolle zomer met optredens op o.a. Theater aan Zee en de Cultuurmarkt in Antwerpen, bracht Kalès Guitar Quartet begin 2010 een opname uit van deze werken. De cd wordt dit seizoen aan het grote publiek voorgesteld. Zondag in Wieze spelen ze werk van o.a. Kee-Yong Chong, Benjamin Van Esser, Kris De Baerdemacker, Kurt Weill, Federico Moreno-Torroba, e.a.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Kalès Guitar Quartet
Zondag 26 september 2010 om 15.00 u
Villa De Olmen Wieze
Nieuwstraat 83
9280 Wieze

Meer info : www.kalesguitarquartet.be, www.myspace.com/kalesguitarquartet en www.villadeolmen.be

Extra :
Petra Vermote : www.petravermote.be en www.matrix-new-music.be
Nico Sall op www.matrix-new-music.be
Kris De Baerdemacker : www.krisdebaerdemacker.be en www.matrix-new-music.be
Richard Bernd Deutsch : www.berndrdeutsch.com
Benjamin Van Esser : www.benjaminvanesser.be
Kee-Yong Chong : www.chongkeeyong.com, www.compositiontoday.com en www.myspace.com/keeyongchong
Federico Moreno-Torroba op en.wikipedia.org

Beluister alvast dit fragment uit Benjamin Van Essers' "Envelope 24", gebracht door het Kalès Guitar Quartet op de Staten-Generaal van de Klassieke Muziek op 30 november 2009 in het Brugse Concertgebouw

16:15 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Angela Hewitt & de Junge Deutsche Philharmonie in Muziekcentrum De Bijloke in Gent

beat_furrer.jpg De Junge Deutsche Philharmonie is - in tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden - een oude bekende van Festival van Vlaanderen Gent. Deze crème de la crème van de jonge Duitse muziekscène gaat er prat op enkel met de beste solisten en dirigenten te toeren. Ook nu is dat weer het geval. De Canadese ster Angela Hewitt aan het klavier voegt nog extra speelplezier aan dit concert toe.

Onder  leiding  van  Peter  Rundel  vertolken  ze  onder meer Schönbergs Verklärte Nacht. Dit  laat-romantisch stuk naar werk van dichter Richard Dehmel werd geschreven in de zomer waarin Schönberg verliefd werd op de zus van Zemlinsky. Van zijn latere schoonvader staat de Sinfonietta op het programma. Het  is één van zijn meest virtuoze composities, maar het werk voelt toch erg intiem aan. Zemlinsky maakt er tegelijkertijd een ode aan het leven en een dodendans van. De  tijd, we schrijven het Wenen van 1934, was er dan ook naar. Het 24ste  concerto voor piano van Mozart brengt ons echter terug naar een speelser Wenen. Het programma wordt aangevuld met Phaos für Orchester (2006) van de Zwitsers-Oostenrijkse componist Beat Furrer (foto).

Beat Furrer (1954) studeerde compositie bij Roman Haubenstock-Ramati aan de Musikhochschule in Wenen. Hij is de oprichter van het ensemble Klangforum Wien. Sinds zijn allereerste composities tast Beat Furrer de mogelijkheden van het onconventionele geluid af. In ganse stukken of in grote passages is soms nagenoeg geen traditioneel klankmateriaal aanwezig. Het onderzoeken van de ruis in al zijn verscheidenheid staat aan de ene kant; aan de andere kant staat de bijzonder genuanceerde wijze waarop Furrer de ruis uitcomponeert, in de zin van de plaatsing ervan in de compositie en de detaillistische uitwerking met aandacht voor alle variabele aspecten zoals ritme, continuïteit, dynamiek, kleur en enveloppeschakeringen. Daardoor kan van de schoonheid van de ruis gesproken worden, in kleurschakeringen van metaalachtig naar dof, van geajoureerd naar opaak, enzovoort.

Programma :

  • A. Von Zemlinsky, Sinfonietta, op. 23
  • W.A. Mozart, Pianoconcerto nr. 24 in c-mol, KV 491
  • B. Furrer, Phaos für Orchester
  • A. Schönberg, Verklärte Nacht, op. 4

Tijd en plaats van het gebeuren :

Angela Hewitt & Junge Deutsche Philharmonie : Von Zemlinsky, Mozart, Schönberg, Furrer
Vrijdag 1 oktober 2010 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.festivalgent.be en www.jdph.de

Bron : Tekst Yves Knockaert voor deSingel (23/10/2002)

Extra :
Beat Furrer : www.baerenreiter.com, brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Horchen in eine ferne Welt. Zu Beat Furrers Orchesterstück PHAOS, Marie Luise Maintz op www.baerenreiter.com

Elders op Oorgetuige :
Festival Van Vlaanderen Gent neemt je mee naar hogere sferen, 12/09/2010
Gesprek met Beat Furrer, 24/03/2007
Beat Furrer en Klangforum Wien in Flagey, 8/03/2007

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Een brug naar de muziek van de toekomst

Philippe Boesmans Als de 20ste eeuw op muzikaal vlak een van de boeiendste is, dan is dit in hoge mate te danken aan de uitermate sterke impuls die uitging van het Weense muziekleven rond 1900 in het algemeen en van Gustav Mahler in het bijzonder. Mahler sloot een tijdperk af, maar legde ook de kiem voor een volgende: met zijn onafgewerkte Symfonie nr.10 ging hij tot het uiterste van de tonaliteit en werd daarmee een wegbereider voor de nieuwe muziek. Een kleine eeuw later moeten we erkennen dat de atonale muziek van de Tweede Weense School, zoals Bergs Orchesterstücke, logisch en haast naadloos bij Mahler aansluit. Echo's daarvan klinken nog steeds door op het einde van de eeuw in het oeuvre van Philippe Boesmans, tot in zijn Trakl-Lieder (1987), waarbij ook de poëzie van de Oostenrijkse dichter Georg Trakl die band versterkt. "Mahler bouwde bruggen naar de muziek van de toekomst", om het met Alma Mahler te zeggen.

Programma :

  • Gustav Mahler, Blumine, Symfonie nr. 10 (Adagio)
  • Philippe Boesmans, Trakl-Lieder
  • Alban Berg, 3 Orchesterstücke, op. 6

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest van de Munt : Mahler, Boesmans, Berg
Woensdag 29 september 2010 om 20.00 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.demunt.be

Extra :
Philippe Boesmans op www.arsmusica.be en youtube
Een expresinterview met Philippe Boesmans op www.ictus.be

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe muziek van eigen bodem op het KlaraFestival, 8/09/2010
Philippe Boesmans en de prinses van Bourgondië, 6/09/2010
Philippe Boesmans 'Julie' in het Théâtre Royal de Mons, 22/03/2010

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

22/09/2010

Sport en muziek in een perfecte symbiose in PISTE van Pieterjan Ginckels

Pieterjan Ginckels, Piste Voor het project PISTE Netwerk Aalst bouwt de jonge kunstenaar Pieterjan Ginckels een wielerpiste na. Tegelijk bereidt hij een wielerteam voor dat de structuur zal animeren tijdens een zesdaags event. De zesdaagse is tegelijkertijd een sportief en artistiek gebeuren met concerten, performances, films, een pastalunch, ... De piste dient als gangmaker voor een alternatief tentoonstellingsmodel dat vertakkingen krijgt in Galerie de Expeditie (Amsterdam) en in Design Vlaanderen (Brussel).

Op woensdag 29 september gaan de pistiers de confrontatie aan met Pieterjan Ginckels' interactieve installatie 1000 beats en zijn performancecollectief/levend sculptuur Nononoise. 1000 Beats is een orkest van uitgeleende audioapparatuur, platenspelers, versterkers, hifiketens en mengpanelen. Elke platendraaier speelt One Beat, een vinylsingle waarop een eindeloze loop van één seconde geperst werd.
Nononoise is een levend sculptuur annex collectief dat muziek, performance en improvisatie mixt tot wat Ginckels een 'placeboconcert' noemt : een performance waarin een structureel spel wordt gespeeld met de definitie van een muziekconcert.

Op vrijdag 1 oktober is er een concert van Elektro Guzzi en Frank Bretschneider. Pisterenners zullen tijdens de concerten van Elektro Guzzi en Frank Bretscheider evenzeer integraal deel uitmaken van de muziek. Terwijl ze op Pieterjan Ginkels PISTE rijden, duiken ze op in de visuals tijdens de concerten. Tegelijkertijd valt op de piste de muziek te horen. Sport en muziek in een perfecte symbiose.

Het Weense Elektro Guzzi is een van de meest spannende dansacts van het jaar. Het trio maakt 100% live techno: zonder computers, synths of drummachines. Door hun ongeëvenaarde precisie overstijgt Elektro Guzzi bovendien het niveau van eender welke liveact of dj-set.

Frank Bretschneider
werkt als muzikant, componist en videokunstenaar in Berlijn en is medeoprichter van het befaamde Duitse experimentele elektronicalabel Raster-Noton. In zijn werk vertaalt hij met een architectonische precisie muzikale ideeën naar beeld en geluid. Zijn minimalistische glitchfunk en sinusdub wordt wel eens omschreven als 'ambience for spaceports'. Live begeleidt hij zichzelf met abstracte, intense visuals.

Pieterjan Ginckels (1982) is een kunstenaar van de jongste generatie die met zijn werk de grenzen van alle media overschrijdt en consistent een tastbare communicatievorm hanteert. Dat de keuze van een medium geen theoretische keuze is, maar ingegeven wordt door subjectieve en nogal banale redenen, is een thema dat Ginckels op humoristische wijze belicht in zijn werk "why I don't like to paint" uit 2005, waarbij hij die redenen op een canvas neerschrijft. Terwijl Walter Benjamin spreekt over het verloren gaande aura door de opkomst van de reproductie, ligt ook het antwoord op een digitaal-doordrongen wereld in het zichtbaar maken van de sporen die door menselijk gebruik worden achtergelaten op de oppervlakken van alledaagse voorwerpen. De grenzen tussen performance-, installatie- en conceptuele kunst vervagen en leggen een artistiek idee bloot dat verspreid wordt in een omgeving die echt ervaren kan worden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Expo PISTE Netwerk Aalst
Van dinsdag 28 september t.e.m. zondag 3 oktober 2010
Performance 1000 beats vs. PISTE (met Nononoise)
Woensdag 29 september 2010 om 20.30 u
Concert Elektro Guzzi / Frank Bretschneider
Vrijdag 1 oktober 2010 om 20.30 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst

Houtkaai
B-9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Extra :
Pieterjan Ginckels : www.pieterjanginckels.be en www.bamart.be

17:00 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

Dominica Eyckmans op nocturne Arpia in Herzele

Dominica Eyckmans Zaterdag komt de Canadese kunstcriticus John Grande naar Herzele voor een lezing naar aanleiding van de tentoonstelling Arpia 2010 - kunst met landschap. Grande, o.a. ook curator van Earth Art in de Royal Botanical Gardens in Burlington (Ontario), presenteert er voorbeelden van nieuwe landschapskunst. De lezing wordt voorafgegaan door een buffet en een altvioolconcert door Dominica Eyckmans. Op het programma staat naast werk van Eyckmans zelf ook een werk van Jean-Pierre Waelbroeck en een creatie van Kris Oelbrandt.

Arpia is een kunstproject in Herzele met een verregaand engagement ten aanzien van het landschap en haar waarde(n). De kunstwerken nestelen zich in de open ruimte. Het permanent toegankelijk en evoluerend traject met beeldende kunst en klankkunst wordt jaar na jaar verrijkt met nieuwe kunstwerken. Arpia daagt de kunstenaars uit om met het natuur- en cultuurlandschap zowel creatief, kritisch als respectvol en met de nodige aandacht voor de identiteit van het gebied aan de slag te gaan. Het epicentrum van het kunst met landschap-project is een oude steenbakkerij aan de rand van landschappelijk waardevol gebied in het zuiden van de Oost-Vlaamse gemeente Herzele.

Na een basisvorming piano, viool en altviool behaalde Kris Oelbrandt (1972) in 1996 de meestergraad in de muziekschriftuur onder Rafaël D'Haene aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. In die jaren van oriëntatie waarin hij onder andere een eerste kandidatuur musicologie (K.U.Leuven), een eerste kandidatuur wiskunde-informatica (R.U.C.A.) en een eerste kandidatuur piano bij Jan Michiels begon, belandde hij uiteindelijk bij Luc Van Hove.
In 2001 werd hij gegradueerde in de compositie (met onderscheiding) aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Behalve van D'Haene en Van Hove heeft hij ook nog compositieles gehad van Willem Kersters en André Laporte. Daarbij volgde hij in 2001 ook meestercursussen bij Pierre Bartholomée en Frédéric van Rossum.
Alleen het opus 4 Movements voor symfonieorkest werd tot nu toe niet gecreëerd, maar verder schrijft Oelbrandt sinds 2000 voornamelijk in opdracht, zodat uitvoering verzekerd is.
Op 15 mei 2002 is Kris Oelbrandt ingetreden bij de cisterciënzers van de strikte observantie in de abdij Maria Toevlucht in Zundert (Nl), waar hij sind 2007 zijn compositorische activiteiten onverminderd voortzet.
In februari 2010 won hij de XI. Weimarer Frühjahrstage für zeitgenössische Musik 2010, met zijn werk Concert Rhapsody, voor viool en orkest uit 2000.

Jean Pierre Waelbroeck werd geboren in Brussel (1954) in een Belgisch-Deens gezin, met een stevige artistieke traditie. (Zijn overgrootvader was de Deense componist JPE Hartmann ) Hij studeerde rechten maar is muzikant in hart en nieren. In zijn muziektaal staat de melodie centraal. In vele van zijn werken gaat het om melodieën die zich als het ware organisch ontwikkelen, de ene voortspruitend uit de andere in een continu proces, waarbij de voorkeur wordt gegeven aan een permanente ontwikkeling van de muzikale materie boven de herhaling van thema's. Recent componeerde hij ook werken waarin de geldigheid van de van oude vormen voor de componist van vandaag wordt onderzocht. Waelbroeck schreef tot nog toe een honderdtal werken voor piano, bijna evenveel liederen en heel wat kamermuziekwerken.

Programma concert Dominica Eyckmans :

  • D. Eyckmans, 'Incarnation' voor altviool solo
  • Dowland/Eyckmans, 'If my Complaints' voor stem en altviool
  • K.Oelbrandt, 'Micrologica 2', versie voor altviool solo, creatie
  • JP Waelbroeck, 'Reiselied' voor stem en altviool, tekst H. von Hoffmanstahl

Tijd en plaats van het gebeuren :

Nocturne Arpia : concert Dominica Eyckmans / lezing John Grande
Zaterdag 25 september 2010 om 17.00 u
Oude steenbakkerij

Kauwstraat 103
9550 Sint-Lievens-Esse

Meer info : www.arpia-art.be

Extra :
Dominica Eyckmans op www.muziekcentrum.be
Kris Oelbrandt op www.muziekcentrum.be, www.cebedem.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Dominica Eyckmans & Erwin Van Bogaerts in Orgel op Maandag, 16/09/2010
Dominica Eyckmans & Frederik Croene stellen nieuwste cd voor in Kasteel d'Ursel, 21/06/2010

14:27 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

The Blinman Project : multimediaal projekt rond de Zuid-Australische outback voor cello solo, live electronics en videoprojekties

sistermann.jpg Blinman is een projekt van het Duitse duo Friedrich Gauwerky (cello) en Johannes S. Sistermanns (compositie & live-electronics). De woeste omgeving van Blinman, het hoogst gelegen dorp van Australië, inspireerde hen tot dit multimediale concept. Samen transformeren ze beeldmateriaal van de Zuid-Australische outback om tot een ongehoorde luisterervaring.

The Blinman Project werd vernoemd naar het gelijknamige, hoogst gelegen dorpje in Zuid-Australië. Het is gebouwd tegen een steile, eenzame bergtop en biedt de toeschouwer een adembenemend panorama. Cellist Friedrich Gauwerky en componist Johannes S. Sistermanns waren er anno 2009 alvast voldoende door gefascineerd om er een heus projekt aan te wijden: een met transducers en contactmicrofoons beladen cello reconstrueert met behulp van de electronics een akoestische omgeving. Gauwerky wordt tijdens het spelen geflankeerd door drie beeldschermen (die samen een soort video-partituur vormen) waarop infraroodopnames te zien zijn van bergtoppen, wolkenformaties, horizonten en verschuivende tektonische aardplaten van de Zuid-Australische outback. Het publiek wordt zowel oog- als oorgetuige van dit uitgestrekte, woeste landschap. Het resultaat is muziek die ieders inwendige horizon aanspreekt om die tot op de rand (en soms ver daarover) te verkennen.

Johannes S. Sistermanns (Keulen, 1955) doet aan sound performances in de breedste zin van het woord, of het nu gaat om installaties, radiofonie, live-electronics, klankskulpturen of soundscapes. Tijdens zijn studietijd aan de Kölnische Musikhochschule (1976-84) liet hij zich begeesteren door de cursus muziekteater van Mauricio Kagel en onderging hij de pianotraining van Klaus Runze. Daarna besloot hij zich te profileren als installatie- en performance-kunstenaar, zich echter altijd bedienend van de elektronica als belangrijkste medium. Zowel zijn optredens als zijn lesopdrachten hebben hem in de daaropvolgende jaren tot in Japan, China, Australië, de VS en verscheidene plekken in Europa geleid. Vandaag de dag is hij regelmatig gastdocent op de zomerstages voor Nieuwe Muziek in Darmstadt. Sistermanns is tevens een begenadigd zanger die, naast Tao chanting, ook de klassieke Indiase hofzang beheerst.

De Duitse cellist Friedrich Gauwerky (1951) studeerde cello bij Wilfried Boettcher, Arthur Troester, Siegfried Palm en Enrico Mainardi. In 1976 was hij assistent van prof. Siegfried Palm aan de Musikhochschule Rheinland te Keulen. In 1982 werd hij eerste cellist in het Ensemble Koln en sinds 1990 doceert hij aan het Elder Conservatorium van de universiteit van Adelaide in Australie. Hij gaf masterclasses tijdens de zomerstages van Darmstadt en was ook cellist
bij het Ensemble Modern. Momenteel speelt hij bij het Elisionensemble, het Australische ensemble voor nieuwe muziek.

Deze produktie is een initiatief van en vindt plaats dankzij ZKM | Zentrum für Kunst und Medientechnologie, Karlsruhe, in samenwerking met hr2, Hessischer Rundfunk, Frankfurt. Wie al een voorproefje wil bekijken, surft alvast best eens naar www.youtube.com.

Tijd en plaats van het gebeuren :

New Media VIII: Blinman
Dinsdag 28 september 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Johannes S. Sistermanns : www.sistermanns.eu
Friedrich Gauwerky : www.gauwerky.de en www.schott-music.com

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/09/2010

Frederik van Rossum in de kijker in Espace Senghor

frederik_van_rossum.jpg Zondagochtend wordt in Espace Senghor in Etterbeek de aftrap gegeven van de concertreeks 'Focus sur nos compositeurs'. De Brusselse pianiste Thérese Malengreau speelt er een recital met werk van Frederik van Rossum (foto). Op het programma o.a. de wereldcreatie van 'Impulses' (1977).

Frederik Van Rossum (1939) volgde zijn muziekopleiding aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. In 1965 behaalde hij de Eerste Grote Prijs van Rome. Hij kende een groot succes in zijn carrière als pedagoog en componist. Aan de Koninklijke Conservatoria van Brussel en Luik was hij tewerkgesteld als docent piano, muziekanalyse en contrapunt. Hij werd tevens directeur van de Muziekacademie van Watermaal-Bosvoorde. Sinds enkele jaren is hij freelance componist. Zijn stijl is in de grond tradioneel, maar hij maakt goed gebruik van een aantal expressionistische elementen die kenmerkend zijn voor de avant-gardistische beweging.

Zijn muziek - bewust hyperdramatisch van aard - openbaart een eigentijds romantisch temperament. Treffend zijn de eloquentie en de intensiteit van zijn krachtige, uitermate geïnspireerde taal, beurtelings lyrisch en dramatisch. Deze muziek, die vaak evolueert in een paroxystisch klimaat, spreekt een ruim publiek aan. Ongetwijfeld is dit een verklaring voor de steeds groeiende internationale bekendheid van Frederik van Rossum, die vandaag de dag trouwens erkend wordt als één van de meest boeiende componisten van zijn generatie.

Van Rossum geeft blijk van een uitzonderlijk orkestratietalent. Behalve heel wat werken voor orkest - met of zonder solist - heeft hij ook kamermuziek, scènemuziek en een opera geschreven. Zijn oeuvre voor piano is uiterst rijk en gevarieerd. Voor dit instrument, dat het zijne is en dat hij op uitmuntende wijze bespeelt, heeft hij werken geschreven waarvan enkele een ereplaats innemen in het geheel van zijn oeuvre.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus sur nos compositeurs: Frederik Van Rossum
Zondag 26 september 2010 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be

Extra :
Frederik Van Rossum op www.muziekcentrum.be, www.cebedem.be en fr.wikipedia.org

15:04 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook