09/10/2010

Ricky Seabra en Dirk Verstockt maken performance op basis van cultfilm Koyaanisqatsi

Koyaanisqatsi In 1982 liet Godfrey Reggio zijn film Koyaanisqatsi los op de mensheid, een apocalyptisch visioen van een doldraaiende wereld, op bezwerende muziek van Philip Glass. Dertig jaar later is de wereld er slechter aan toe dan toen, is Koyaanisqatsi verzopen in de visuele indigestie van de massamedia en worstelt Ricky Seabra ermee om deze eco-cultklassieker op het toneel te brengen. Wordt het een 're-enactment' of een herinterpretatie van de boodschap van de film, nl. dat we veel te snel en 'uit balans' leven ?

De Braziliaans-Amerikaanse kunstenaar Ricky Seabra creëert op het toneel een soort live cinema. Hij gebruikt geen special effects, integendeel, hij probeert de 'visuele integriteit' van de beelden te vrijwaren en geeft ze een nieuwe context in een mix van live animatie, muziek en vertelling. Seabra wil in zijn werk altijd oplossingen aanreiken, je mag dus een uniek recept verwachten om de wereld te redden. Voor Koyaanisqatsi - The Performance werkt hij opnieuw samen met de Brusselse theaterregisseur Dirk Verstockt.

'Koyaanisqatsi - Life out of balance' is een cultklassieker uit de jaren '80 met een hypnotiserende soundtrack van componist Philip Glass. Met versnelde en vertraagde beelden van o.a. drukke straten, gehaaste mensen, instortende gebouwen, voorbijrazende auto's, skylines met wolkenkrabbers en dreigende donderwolken, stelde Koyaanisqatsi de relatie tussen mens, natuur en technologie in vraag. De film zorgde destijds voor nogal wat ophef en vormt nu nog steeds een inspiratiebron voor hedendaagse artiesten: muzikant Sufjan Stevens haalde er de mosterd voor zijn film 'The BQE', maar ook videoclips van Madonna en zelfs The Spice Girls verwijzen naar de film. Maar hoe breng je als theatermaker een woordenloze film op scène ? En kan je in deze tijden nog om de ecologische boodschap van de film heen ? Seabra en Verstockt brouwen een origineel antwoord op de vragen die de film bij hen oproept...

Ze leggen ze inhoud, techniek en esthetiek van de film bloot op het podium aan de hand van nieuwe beelden, spoken word en live muziek op typisch Braziliaanse instrumenten als de viola caipira en violão de choro. Zo creëren ze een nieuwe theatraal universum waar moda (Braziliaans blues), palmbomen en koeien samenkomen op een manier die enkel kan ontspruiten aan de visuele vernuften van Seabra en Verstockt.

Ricky Seabra is een Braziliaans acteur die vaak in België werkt. Zijn voorstellingen zijn lecture-performances waaruit veel engagement spreekt zonder zwaar op de hand te worden. Ook in 'Koyaanisqatsi - The Performance' plukt Seabra gretig uit de moderne cultuur waarin reality tv, videoclips, photoshop en youtube alomtegenwoordig zijn. Zoals steeds is zijn voorstelling komisch en confronterend tegelijk.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ricky Seabra & Dirk Verstockt : Koyaanisqatsi - The Performance
Donderdag 14, vrijdag 15 en zaterdag 16 oktober 2010, telkens om 20.30 u
Kaaistudio's

Onze-Lieve-Vrouw van Vaakstraat 81
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be

De originele versie van Koyaanisqatsi zal voor en na de voorstellingen te bekijken zijn. Op 15 en 16/10 zijn er nagesprekken na de voorstelling.
----------------------------
Vrijdag 22 en zaterdag 23 oktober 2010, telkens om 20.00 u
Minardschouwburg Gent

Walpoortstraat 15
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.minard.be

Extra :
Ricky Seabra : www.rickyseabra.com
Koyaanisqatsi op IMDB, Wikipedia (en) en youtube

Elders op Oorgetuige :
Almost Cinema 2010 : een alternatieve visie op cinema, 6/10/2010

13:00 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Filmconcert en opmerkelijk trio op openingsavond Follow the Sound

Matt Darriau's Paradox Trio, Battleship Potemkin Het festival Follow the Sound presenteert tijdens de eerste twee dagen telkens een opmerkelijk trio. Woensdag 13 oktober is het de beurt aan het Britse drietal Bourne-Kane-Davis, voor deze gelegenheid gekoppeld aan trompettist Laurent Blondiau (bekend van Mäâk's Spirit) en de Nederlandse ICP-apostel Ab Baars. De openingsavond begint met een concert van Matt Dariau's Paradox Trio (foto) dat een tijdje geleden muziek schreef bij Eisensteins klassieker 'Battleship Potemkin'. De dramatische (en soms vrij gruwelijke) gebeurtenissen van de film worden door de aangrijpende klezmermelodieën en de ruwe, geïmproviseerde passages extra beklemtoond zodat niemand door deze voorstelling onbewogen zal blijven.

Sergei Eisenstein (1898 - 1948) wilde dat er voor zijn 'Pantserkruiser Potemkin' (1925) zowat elke twintig jaar een nieuwe soundtrack zou worden gemaakt. Dat zou zijn propagandafilm, een vlijmscherpe aanklacht tegen het tsaristische regime, telkens nieuw leven moeten inblazen. De film zelf is een meesterwerk, vooral door de fijnzinnige ritmische beeldmontage, maar met de soundtrack liep het in het begin wat fout. Componist Edmund Meisel moest de klus in twaalf dagen klaren. Dat lukte alleen met kunstgrepen en snel knip- en plakwerk. Ter vervanging werd vaak muziek van Dmitri Shostakovich gebruikt, maar pas recent werden echt nieuwe soundtracks gemaakt, onder meer door de Pet Shop Boys en Del Rey & The Sun Kings.
New-Yorker Matt Darriau schreef een partituur met een sterk ritmische inslag, in lijn met Eisensteins visie. Ze ondersteunt de film schitterend en is tegelijk heel eigenzinnig. Darriau combineert balkan- en klezmermelodieën met jazzimprovisatie in een vaak erg merkwaardige mix. Voor de trappenscène in Odessa - het hoogtepunt van de film - gebruikt hij bijvoorbeeld stukken uit De Internationale, gespeeld als een dronkemanslied.

Dat Matthew Bourne nogal controversieel is, lijdt geen twijfel. Zijn pianospel is meestal erg fysiek en toch ook lyrisch. Wellicht daarom wordt hij vaak vergeleken met Cecil Taylor. Luister naar 'America' en 'Random' op zijn cd The Molde Concert: de gelijkenis is treffend. Maar Bourne werkt ook veel met samples, zoals in tape-loops gedraaide fragmenten van The Simpsons. Het trio met Dave Kane en Steven Davis kiest voor een combinatie van vrije improvisatie en repertoirewerk van Monk, Annette Peacock en Carla Bley. Scherp en hevig, maar ook met een vleugje swing, zij het vaak slechts tussen de plooien. Voor de gelegenheid kruisen ze de degens met de Belgische trompettist Laurent Blondiau (stuurman van Mâäk's Spirit) en de Nederlandse rietblazer Ab Baars (de man die met één noot soms het hele ICP-orkest doet wankelen).

Tijd en plaats van het gebeuren :

Filmconcert: Battleship Potemkin
Woensdag 13 oktober 2010 om 20.00 u
( Inleiding door Hugo De Craen om 19.15 u )
Bourne - Kane - Davis meet Laurent Blondiau & Ab Baars
Woensdag 13 oktober 2010 om 22.00 u

deSingel - Theaterstudio
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.followthesound.be en www.desingel.be

Extra :
Matt Darriau : www.mattdarriau.com en www.myspace.com/mattdarriau
Matt Darriau Paradox Trio op youtube
Sergei Eisenstein op www.imdb.com
Matthew Bourne : www.matthewbourne.com
Laurent Blondiau op www.muziekcentrum.be
Ab Baars : www.myspace.com/abbaars

Elders op Oorgetuige :
Follow the Sound : vier hoogdagen voor improvisatiemuziek in Antwerpen, 7/10/2010

Hier zie je Matt Darriau's Paradox Trio aan het werk in het Bimhuis in Amsterdam (februari 2010)



De 'trappenscène in Odessa' uit Eisensteins 'Battleship Potemkin'



en het trio Bourne - Kane - Davis feat. Paul Dunmall in de Vortex Jazz Club in Londen( augustus 2009)

07:00 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2010

Uniek componistenportret Karel Goeyvaerts in Leuven

Karel Goeyvaerts Karel Goeyvaerts (foto) was de belangrijkste Vlaamse componist uit de vorige eeuw. Passie voor deze bijzondere figuur brengt Champ d'Action, Danel Kwartet, Jan Michiels en Inge Spinette op woensdag 20 oktober samen op het podium van het Iers College in Leuven. Goeyvaerts' ophefmakende 'Sonate voor 2 piano's' luidt de geboorte in van het serialisme. 'Escale à Bahia' toont dan weer de frivole Goeyvaerts. De tekst van Blaise Cendrars 'Je ris, tu ris, nous rions; plus rien ne compte sauf ce rire que nous aimons... ' inspireert hem tot een pareltje vol Franse esprit. In de bezwerende 'Litanieën' sluit Goeyvaerts met succes aan bij de repetitieve muziek, terwijl het strijkkwartet 'De Zeven Zegels' intrigeert door klankschoonheid en expressie in de melodieën. Dit unieke componistenportret in deze uitzonderlijke bezetting is slechts eenmalig te horen in Leuven. Het concert wordt voorafgegaan door de presentatie van een nieuw boek met de verzamelde geschriften van  Karel Goeyvaerts door Prof. Mark Delaere.

Het belang van Karel Goeyvaerts voor de muziekgeschiedenis van de voorbije eeuw kan moeilijk overschat worden. Als aanloop naar het portretconcert in het Iers College schetst musicoloog Jan Christiaens op woensdag 13 oktober leven en werk van deze bijzondere componist.

Karel Goeyvaerts werd geboren op 8 juni 1923 te Antwerpen, en overleed er op 3 februari 1993. Van 1943 tot 1947 studeerde hij piano, harmonie, contrapunt, fuga, compositie en muziekgeschiedenis aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen. Daarna studeerde hij tot 1950 aan het Conservatoire National te Parijs, waar hij compositie volgde bij Darius Milhaud en analyse bij Olivier Messiaen, en waar hij zich bekwaamde in het bespelen van de Ondes Martenot bij de uitvinder van dit instrument, Maurice Martenot. Vooral Messiaen liet een grote indruk na op de jonge Goeyvaerts.

In de analyseklas van Olivier Messiaen had Goeyvaerts in sneltempo de verwezenlijkingen van de nieuwe muziek sinds 1910 in de vingers. Voor zijn eigen werk zag Goeyvaerts vooral mogelijkheden in Messiaens ritmische innovaties en in Anton Weberns structurele toepassing van de dodecafonie. In deze compositietechniek worden de twaalf tonen van het octaaf in een .reeks geordend die dan de structurele basis (zeg maar: de grammatica) van een compositie gaat vormen. Webern had dit reeksprincipe nu zodanig geperfectioneerd dat zowel de muzikale inhoud als de muzikale vorm rechtstreeks uit de oorspronkelijke reeks of serie voortvloeiden. Karel Goeyvaerts zou er als eerste in de muziekgeschiedenis in slagen om dit reeksprincipe niet alleen op toonhoogte toe te passen, maar ook op ritme, klanksterkte en articulatie.

Goeyvaerts zette ook als één van de eersten de stap naar de elektronische muziek, waardoor hij zowel de compositie als de uitvoering (via toonband) nog sterker kon disciplineren. Hij werkte ook regelmatig samen met Karlheinz Stockhausen.
Vanaf de jaren '60 zou Goeyvaerts niet meer in dezelfde mate aan de basis liggen van de ingrijpende veranderingen in de nieuwe muziek, maar hij zou die veranderingen wel op de voet blijven volgen.

In zijn opus ultimum, de grootschalige opera Aquarius (1983-93), vloeit dit allemaal samen. Goeyvaerts heeft echter nooit de volledige uitvoering van het werk tijdens Antwerpen '93 in deSingel kunnen meemaken.

Naast componist was Goeyvaerts ook nog producent nieuwe muziek bij Radio 3, voorzitter van de Internationale Componisten Tribune, lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België en eerste titularis van de KBC-leerstoel Nieuwe Muziek van de afdeling Musicologie aan de KU Leuven.

Programma :

  • Karel Goeyvaerts, Sonate voor 2 piano's
  • Karel Goeyvaerts, Escale à Bahia
  • Karel Goeyvaerts, Stuk voor piano en magnetofoon
  • Karel Goeyvaerts, Litanie I
  • Karel Goeyvaerts, De Zeven Zegels
  • Karel Goeyvaerts, Litanie IV

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Christiaens : componistenportret Karel Goeyvaerts
Woensdag 13 oktober 2010 om 20.00 u
Stedelijk Conservatorium Leuven

Dirk Boutslaan 60-62
3000 Leuven

Meer info : www.matrix-new-music.be
---------------------------
Champ d'Action, Danel Kwartet, Jan Michiels & Inge Spinette : Componistenportret Karel Goeyvaerts
Woensdag 20 oktober 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Jan Christiaens om 20.15 u - boekpresentatie Mark Delaere om 19.30 u)
Iers College Leuven
Janseniusstraat 1
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.champdaction.be, www.quatuordanel.com en www.michielsjan.be

Extra :
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Novecento : van Berlijns cabaret tot Cubaanse pianomuziek in Leuven, 17/09/2010
Goeyvaerts' Aquarius : een betoverend mooie utopie als testament, 1/06/2009
Champ d'Action brengt hulde aan Karel Goeyvaerts, 31/05/2009
Kagel, Goeyvaerts & Abrahamsen : een bonte muzikale mix met een flinke portie humor, 28/01/2008

Beluister alvast Karel Goeyvaerts Sonate nr 1 voor 2 piano's, uitgevoerd door Champ d'Action

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

07/10/2010

Lithophiola : snaren versus stenen balancerend op het scherp van de snee

Dominica Eyckmans De muzikale duizendpoot Dominica Eyckmans levert al lang substantiële bijdragen aan de concerten in Logos : soms als altvioliste, maar ook als zangeres, danseres of performer. Op dit concert out ze zich voor de gelegenheid als tegenspeler van litofonist Tony Di Napoli, en dat doet ze aan de hand van improvisaties en muziek van Nadia Dewez, Jean-Luc Boevé en John Dowland. Een avondvullende voorstelling met in de hoofdrollen snaren versus stenen, balancerend op het scherp van de snee.

Lithophiola, zoals deze voorstelling werd betiteld, draait om de originele en betoverende combinatie van een klassiek instrument bij uitstek (altviool) en een onorthodoks en origineel instrument ('origineel' in beide betekenissen van het woord): de door Tony Di Napoli geconstrueerde litofoon. Een litofoon ? (Grieks: lithos = steen; phonos = klank) is een percussieinstrument dat bestaat uit één of meer stukken steen die klinken als men erop slaat. De stenen kunnen ophangen zijn of, zoals bij de xylofoon, op een klanktafel liggen).

De samenwerking tussen Dominica en Tony ontstond in 2009 naar aanleiding van LABO#7, een initiatief dat mensen - al dan niet met een muzikale achtergrond - wil aanzetten om hun eigen innerlijke klankwereld te ontdekken en te verklanken. Dat doen ze in samenwerking met een professionele componist en met steeds andere combinaties van twee instrumenten als vertrekpunt. Voor de zevende editie - onder supervisie van de Luikse componiste Paula Defresne - tekenden Dominica en Tony volmondig. Hun combinatie sloeg erg aan en ze besloten dan ook als duo verder te evolueren. Naast het al improviserend ontginnen van hun klankpotentieel spelen ze op dit concert ook twee composities die uit LABO#7 voortkwamen: Le souffle de lame van Nadia Dewez ('lame' dat ook als 'l'âme' kan geïnterpreteerd worden en dus zowel naar de ziel als naar de stenen toetsen van de litofoon verwijst) en het ecologisch geïnspireerde Bornéo van Jean-Luc Boevé.

Dominica Eyckmans is aktief in een behoorlijk breed muzikaal spectrum: zowel in de klassieke wereld (ze is onder meer chambriste met Frederik Croene en laureate van de Stichting 'Roeping') als in jazz (o.a. met Charles Loos, Steve Houben, ...), improvisatie en variété (An Pierlé) voelt ze zich thuis. De laatste jaren legt ze zich voornamelijk toe op hedendaagse en experimentele muziek.

De Fransman Tony Di Napoli (1967) noemt zichzelf 'Sculpteur Musicien'. Hij studeerde beeldhouwkunst aan de Sint-Lukasakademie voor Schone Kunsten in Luik en trok nadien naar Patan (Nepal) en Pietrassanta (Italië) om zich verder te specialiseren in allerlei vormen van steenbewerking. Zijn output evolueert al snel naar het conflict tussen onvergankelijkheid (gesymboliseerd door de steen) en vergankelijkheid (in de gedaante van zachtere, tijdsgebonden materie zoals groenten, boombladeren of zand-korrels). Sedert 1989 organiseert hij daar tentoonstellingen mee, die reeds plaatsvonden in België, Nederland, Luxemburg, Frankrijk, Italië en Duitsland.

In 1994 creëerde hij zijn eerste zelfbouwinstrumenten: een set stenen gongs van uiteenlopende vormen en afmetingen en grote plaatvormige stenen die hij op resonatoren monteert. Hij deed diepgaand onderzoek naar en inventariseerde nagenoeg alles wat als muziekinstrument op bazis van steen berust. Dat culmineerde in zijn tot nog toe belangrijkste verwezenlijking, Un Rêve De Pierre (2003) waarin hij zijn ideeënwereld ten volle uiteenzette. Sedert 2008 is Di Napoli vastbenoemd als professor aan de Académie Internationale d'Eté de Libramont. Hij werkt vaak samen met artiesten uit andere diciplines: theater, dans, improvisatie, beeldende kunsten en - in dit geval - met een muzikale duizendpoot zoals Dominica Eyckmans.

Programma :

  • Nadia Dewez, Le Souffle de Lame
  • Improvisation in Modus 1
  • Dowland / Eyckmans, If my Complaints for voice, viola and lithophone
  • Jean-Luc Boevé, Bornéo
  • Improvisation in Modus 2

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dominica Eyckmans & Toni Di Napoli : Lithophiola
Zaterdag 9 oktober 2010 om 20.30 u
L'An Vert
Rue Mathieu Polain 4
4020 Liège
Meer info : www.lanvert.be
-----------------------
Dinsdag 12 oktober 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Dominica Eyckmans op www.muziekcentrum.be

Elders op Oorgetuige :
Dominica Eyckmans op nocturne Arpia in Herzele, 22/09/2010
Dominica Eyckmans & Erwin Van Bogaerts in Orgel op Maandag, 16/09/2010
Dominica Eyckmans & Frederik Croene stellen nieuwste cd voor in Kasteel d'Ursel, 21/06/2010

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Follow the Sound : vier hoogdagen voor improvisatiemuziek in Antwerpen

Jacques Coursil De jaarlijkse hoogdagen voor improvisatiemuziek in Antwerpen vinden al sinds 2008 plaats onder het motto Follow the Sound. De inspiratie voor deze nieuwe naam komt van niemand minder dan Ornette Coleman, die zijn concert op Jazz Middelheim 2007 aanvatte met de woorden: "Follow the sound, and we'll all be in the same room." Met Follow the Sound wordt deSingel ook dit najaar weer enkele dagen omgetoverd tot dé ontmoetingsplaats voor muzikale vrijbuiters uit alle windstreken.

Follow the Sound is het belangrijkste internationale evenement voor geïmproviseerde muziek in Vlaanderen. Het is de voortzetting van het in 1973 opgerichte Free Music festival, dat ontstond in de schoot van de Werkgroep Improviserende Musici (W.I.M.) als protest tegen de toen door Jazz Middelheim gehanteerde gagenormen. Ver verwijderd van het oorspronkelijke anti-festival, is Follow the Sound in 2010 enkel en alleen gebaseerd op muzikale motieven. Voor deze editie wordt het zwaartepunt niet bij een individu of een ensemble gelegd, maar gaat het programma breder en dieper dan ooit met naast een brede kijk op hedendaagse improvisatiemuziek ook ruimte voor bijvoorbeeld vernieuwende klezmer en avontuurlijk kamermuziek.

Vier avonden lang klinkt in de Theaterstudio van deSingel avontuurlijke muziek uit eigen land, Europa en de USA. Met grote namen en legendes, waaronder de herrezen trompettist Jacques Coursil (foto). Of het kransje virtuozen verzameld rond monument Fred Van Hove, pianist, pionier en medegrondlegger van Follow The Sound. Met natuurlijk ook ontdekkingen en boeiende nieuwkomers: de verbluffende Matthew Bourne en de zijnen, de Scandinavische cowboys van Huntsville of de jonge Franse leeuwen rond Jacques Coursil.

Hun creaties kleuren buiten de lijntjes en voorbij de genres. Ze worden getekend door echo's uit jazz, klassiek, rock en meer. Virtuoos bespelen ze het hele terrein tussen eenvoudig en complex, tussen melodische inventies en verschroeiende noise, tussen herkenning en verrassing. Maar steeds doen ze beroep op een sterk persoonlijke muziektaal. Gedreven door nieuwsgierigheid en door het plezier van de improvisatie. In een geest van intense samenwerking en vaak ook van heerlijke tegenspraak.

Hommage aan Bill Dixon en herrezen trompetlegende Jacques Coursil
De 37e editie van het Follow The Sound festival brengt veel premières, projecties en creaties. O.a. van het nieuwe kwartet van de legendarische trompettist Jacques Coursil. Na een universitaire carrière als professor in de linguïstiek, keerde deze intrigerende figuur uit de nieuwe jazz van de sixties in 2005 terug naar de muziek met een verbluffende soloplaat voor het Tzadik label van John Zorn. Deze maand brengt Universal van hem 'Trails of Tears' uit. Op Follow The Sound stelt Coursil zijn nieuwe kwartet voor.

Aan het festivalprogramma werd op de valreep nog een bijzonder concert toegevoegd in herinnering aan Bill Dixon, de op 16 juni overleden pionier van de Amerikaanse avant garde. Onderhandelingen om Dixon en zijn ensemble in 2011 naar Follow The Sound, en voor het eerst, naar ons land te brengen waren reeds in een ver gevorderd stadium. Het hommageconcert kwam er nu in overleg tussen artistiek directeur Rob Leurentop en een aantal musici die elk op hun manier inspiratie vonden in de muziek en radicale levenshouding van Dixon. De trompettisten Stephen Haynes, Franz Koglmann, opnieuw Jacques Coursil, en bassist Barry Guy verenigen zich op Follow The Sound in diverse onuitgegeven combinaties. Bill Dixon (1925-2010) was trompettist, componist, docent en aanstichter van de beruchte October Revolution die in 1964 de free jazz en avant garde muziek in New York wilde promoten en de artiesten aanzette om zich te verenigen en de productie in eigen handen te nemen.

Festivalcreatie
I.s.m. Bimhuis Amsterdam presenteert het festival op de openingsdag een eigen Brits-Belgisch-Nederlandse creatie. Het spraakmakende trio Bourne-Kane-Davis vormt met hun gasten trompettist Laurent Blondiau (Maak's Spirit) en saxofonist Ab Baars (ICP) een onuitgegeven formatie waarvoor ze ook samen het repertoire creëren. Na de première op Follow The Sound spelen ze op 17 oktober nog in Amsterdam.

Ook film & video
Eigentijdse geluiden met invloeden uit de jazz, elektronica, avant rock en nieuwe muziek voeren de boventoon op Follow The Sound, met zoals steeds, veel aandacht voor improvisatie. Naar de gevleugelde woorden van saxofonist Ornette Coleman: "Follow The Sound and we'll all be in the same room". Ook film en video spelen een rol op dit festival. Zo is er o.m. een filmconcert met live muziek van het Matt Darriau Trio bij 'Battleship Potemkin' van Eisenstein, en gaan drummer Gerry Hemingway en bassist Ernst Glerum elk aan de slag met beeldmateriaal. Hemingway werkt daarbij live samen met videokunstenares Beth Warshafsky. Van het duo worden ook projecties getoond van hun verzamelde producties sinds 1989. Een bonus is de visionering van een eerste fragment uit Hemingway's eigen film over muziekbeleving.

Méér happening door nieuwe deSingel
Nieuw is dat het 4-daagse muziekfestival neerstrijkt in de pas geopende studioruimtes van deSingel. Het nieuwe gebouw staat volop in de belangstelling en werd in een overrompelend openingweekend door meer dan 15.000 nieuwsgierigen bezocht. De compacte en gezellige ruimte van de Theaterstudio is ideaal om de muziek die Follow The Sound brengt van dichtbij en in de beste omstandigheden te beleven. De aansluitende bar en publieke ruimtes geven volop gelegenheid om elkaar te ontmoeten in de echte festivalsfeer: platenstands, projecties, hapjes, drankjes. In de late uurtjes draaien festivalmuzikanten er hun favoriete platen.

Geluiden van nu
Opmerkelijk is de aanwezigheid van twee Scandinavische bands uit de stal van de labels Rune Grammofon en Jazzland: zangeres Sidsel Endresen met saxofonist Hakon Kornstadt en de muzikale cowboys van Huntsville. Op uitnodiging van de Antwerpse pianist en laureaat 2010 van de Sabamprijs voor de Gevestige Waarde Fred Van Hove wordt het festival besloten met de schok der improvisatoren: een eenmalige ontmoeting tussen de toonaangevende trio's B3B en Tarfala met basvirtuoos Barry Guy als spilfiguur. Voorts staan op het programma: de Duitse chaosgroep Dörner-Schröder-Thomas-Steidle, auteurs van 'Das Treffen'; en een aflevering in de reeks 'realtime encounters' van Kris Defoort. Tegenwoordig vooral bekend als operacomponist ('The woman who walked into doors', 'House of sleeping beauties') toont Defoort zich hier opnieuw als pianist, in een totaal geïmproviseerde ontmoeting met cellist Vincent Courtois en trombonist Wolter Wierbos.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Follow the Sound 2010
Van woensdag 13 t.e.m. zaterdag 16 oktober 2010
deSingel

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.followthesound.be en www.desingel.be

Extra :
Follow the Sound 2010. De staalkaart van improvisatie, Joachim Ceulemans op Kwadratuur.be, 17/09/2010
Follow The Sound Festival 2010:: Eén en al improvisatie, Guy Peters op www.goddeau.com, 6/10/2010

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

06/10/2010

Almost Cinema 2010 : een alternatieve visie op cinema

Almost Cinema Wie graag de grenzen van de cinema opzoekt, komt niets tekort tijdens het Filmfestival Gent. Met Almost Cinema is Kunstencentrum Vooruit twaalf dagen lang het epicentrum van excentrieke filmmakers, ingenieuze installatieartiesten, befaamde lichtkunstenaars en allerhande aanverwanten. Er zijn tijdens het festival tentoonstellingen, concerten, performances en uiteraard filmvoorstellingen te vinden.

Kunstencentrum Vooruit en Filmfestival Gent slaan opnieuw de handen in elkaar voor Almost Cinema: een twaalfdaags programma waarin Vooruit een alternatieve visie op cinema presenteert. Aan een film hoeft niet altijd een scherm, pellicule, een camera of een plot te pas komen. Dat bewijst Almost Cinema, het festivalprogramma van Vooruit en Filmfestival Gent. Twaalf dagen lang schuren kunstenaars van allerlei pluimage tegen het begrip cinema aan: in verrassende installaties, performances en concerten brengen ze de vertrouwde filmervaring aan het wankelen. Met hun spannende experimenten leiden ze je op onbetreden paden en laten ze je de verwondering van cinema (her)ontdekken. Aan jou om je fantasie te laten prikkelen.

Vooruitprogrammator Eva De Groote: "Almost Cinema bekijkt het begrip cinema op een heel brede manier. We willen ons niet afzetten tegen traditionele cinema, maar ons in het zijveld van de film plaatsen. Wat Almost Cinema zo uniek maakt, is het feit dat we echt weg durven gaan van cinematografische basisprincipes als projectie, filmstrip, beelddrager. De kunstenaars die op Almost Cinema aan bod komen, wrikken die vaste ankerpunten van film los of laten ze net in het extreme doorwerken."

Zo krijgt de cultfilm 'Koyaanisqatsi' (1982) met de onvergetelijke soundtrack van Philip Glass en verlengstuk op Almost Cindema. De Amerikaans-Braziliaanse kunstenaar Ricky Seabra en de Brusselse regisseur Dirk Verstockt leggen de inhoud, techniek en esthetiek van de film bloot op het podium aan de hand van nieuwe beelden, spoken word en live muziek.

Het Brusselse ensemble Octurn duikt samen met de Britse elektronica-artieste Mira Calix en visueel kunstenaar Boris van der Avoort in het project 'Melodies from my mother's knees'. Ze halen kinderrijmpjes, versjes en wiegeliedjes uit allerlei culturen en in verschillende talen van onder het stof en giet ze in een verrassende bewerking van jazz, elektronica en ambient.

De kleine, maar onvergetelijke huiskamerperformance Stillivingrooms van video-artiest Mirco Santi en muzikant Andrea Belfi flirt met de grenzen van de private en publieke ruimte. Santi projecteert amateuristische familiefilmpjes gemaakt tussen de jaren '30 tot '80 op muren, deuren, raamkozijnen en meubels. Andrea Belfi draagt bij aan de intieme sfeer met subtiele huiselijke geluidjes die elektronisch versterkt worden.

In 'C.O. Journeys' gaan de Britse componiste Joanna Bailie en scenograaf Christoph Ragg aan de slag gaan met het concept van de camera obscura. Het is geen evidente combinatie, maar het levert vast verrassende resultaten op.

'Intangible states' wordt een audiovisuele performance van het postrock-elektronicaduo Stray Dogs en de Zwitserse video-artiest Legoman (Yannick Jacquet). Een concert zoals je er nog nooit één zag...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Almost Cinema 2010
Van dinsdag 12 t.e.m zaterdag 23 oktober 2010

Kunstencentrum Vooruit
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.filmfestival.be

Elders op Oorgetuige :
Er zit muziek in het Filmfestival van Gent, 6/10/2010

15:02 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Er zit muziek in het Filmfestival van Gent

Filmfestival Gent Op dinsdag 12 oktober gaat de 37ste editie editie van het Filmfestival Gent van start. Die staat opnieuw garant voor meer dan honderd kwaliteitsfilms en bijzondere evenementen in de rand van de cinema. Blikvangers zijn de verjaardagseditie van de World Soundtrack Awards in aanwezigheid van 10 gevierde filmmuziekcomponisten, John Barry in Concert, Tim Robbins & The Rogues Gallery Band in Vooruit en de tentoonstelling over Jacques Tati in het Provinciaal Cultuurcentrum.

Filmmuziek
Behalve films staan er opnieuw heel wat randevenementen op het festivalprogramma. Het is geen geheim dat muziek belangrijk is voor het Filmfestival Gent. Op 21 oktober verwelkomt het festival de vijfvoudige Oscarwinnaar John Barry. Naast de scores voor elf Bondfilms is hij verantwoordelijk voor de onvergetelijke muziek van Out Of Africa, Dances With Wolves, Born Free en Midnight Cowboy. Op 23 oktober, tevens de slotavond van het festival, staat de 10e editie van de World Soundtrack Awards op het programma. Na de uitreiking van de jaarlijkse prijzen voor de beste filmmuziek en componisten, volgt er een nooit eerder gezien concert. Te gast zijn Gabriel Yared (The Talented Mr. Ripley), Angelo Badalamenti (Twin Peaks), Howard Shore (Lord Of The Rings), Craig Armstrong (Love Actually), Stephen Warbeck (Shakespeare In Love), Gustavo Santaolalla (Motorcycle Diaries), Bruno Coulais (Océans), Frédéric Devreese (Un Soir, Un Train), Alberto Iglesias (Volver) en Elliot Goldenthal (Titus). Beide concerten gaan door in Kuipke Gent en worden uitgevoerd door het Brussels Philharmonic-het Vlaams Radio Orkest. Voor John Barry in Concert worden zij begeleid door Barry's rechterhand Nicholas Dodd, voor de World Soundtrack Awards door huisdirigent Dirk Brossé.

Almost Cinema
Het Filmfestival Gent werkt zoals naar jaarlijkse gewoonte opnieuw samen met Vooruit voor Almost Cinema, een twaalfdaags festival dat de grens tussen film en muziek, theater en (media)kunst aftast. Via verrassende installaties, performances en concerten wordt de vertrouwde filmervaring aan het wankelen gebracht. Vooruit is opnieuw twaalf dagen lang het epicentrum van excentrieke filmmakers, ingenieuze installatieartiesten, befaamde lichtkunstenaars en allerhande aanverwanten. Wie graag de grenzen van de cinema opzoekt, komt dus niets tekort tijdens het Filmfestival Gent.

Compositiewedstrijd
De compositiewedstrijd die het Filmfestival Gent elk jaar met de steun van SABAM organiseert, heeft heel wat jong Europees filmmuziektalent aan het werk gezet. Zij krijgen immers de kans mee te dingen naar de hoofdprijs van 2.500 euro én de live uitvoering van hun compositie door het Brussels Philharmonic tijdens de uitreiking van de World Soundtrack Awards op 23 oktober.

Met de negende editie van deze wedstrijd wil het festival jong talent opnieuw de kans bieden om naam te maken als filmmuziekcomponist. De 'Sabam Award voor Origineelste Compositie' geniet immers veel internationale belangstelling. Kandidaten kunnen zo in de voetsporen treden van talrijke grote componisten die te gast waren op de afgelopen festivaledities zoals Angelo Badalamenti, Dario Marianelli, Gustavo Santaolalla, Hans Zimmer, John Powell, Maurice Jarre, Alberto Iglesias, Elliot Goldenthal en vele anderen.

Filmmuziekseminarie met Stephen Warbeck
Op 20 oktober richten het Filmfestival Gent en Hogeschool Gent een filmmuziekseminarie in met componist Stephen Warbeck (Shakespeare In Love, Billy Elliott). Die dag stelt hij zijn werkwijze al musicerend en aan de hand van filmfragmenten voor in de Zwarte Zaal van KASK Hogeschool Gent. Centrale vraag is in hoeverre filmmuziek bijdraagt tot de narratieve structuur van een film. Stephen Warbeck antwoordt op alle vragen die gaan over de invloed van muziek op film, het verhaal en de kijker.

For the Record
- Shigeru Umebayashi
Het Filmfestival Gent zet ook dit jaar zijn filmmuziekreeks 'For the Record' voort met een compilatie van de beste filmmuziek van Shigeru Umebayashi, uitgevoerd door het Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé. Het album bevat muziek uit o.a. In the Mood for Love, House of Flying Daggers, Curse of the Golden Flower en A Single Man.

Shigeru Umebayashi was vorig jaar een van de centrale gasten op het Filmfestival Gent. De componist gaf er twee onvergetelijk filmmuziekconcerten in Vooruit die in een mum van tijd uitverkocht waren. De man met de eeuwige glimlach gaf ook nog eens een filmmuziekseminarie over klank en het gebruik van muziek in de hedendaagse Chinese film. Hij is een belangrijk lid van de World Soundtrack Academy en heeft scores voor meer dan veertig Japanse, Chinese en internationale films op zijn naam staan. Hij combineert op sierlijke wijze flexibiliteit en passie, volgens hem de twee belangrijkste eigenschappen van een componist.

Het Brussels Philharmonic dook de Flagey studio's in en nam er onder leiding van dirigent Dirk Brossé zestien nummers op die het werk van Umebayashi krachtig bundelen. Na Craig Armstrong, Mychael Danna en Angelo Badalamenti wist het Brussels Philharmonic deze keer opnieuw op schitterende wijze de scores van Umebayashi te vertolken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Internationaal Filmfestival van Vlaanderen Gent
Van dinsdag 12 t.e.m zaterdag 23 oktober 2010
Op verschillende locaties in Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.filmfestival.be

07:00 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

05/10/2010

Zvezdoliki creëert nieuw werk van Hugo Arne Harmens in Antwerpen

Hugo Arne Harmens Zvezdoliki (le roi des étoiles) is een cantate voor mannenkoor en orkest van Igor Stravinsky op een Russische tekst van Konstantin Balmont, gecomponeerd in 1911-1912 en opgedragen aan Claude Debussy. Het werk kreeg zijn première in het Institut Nationale de radio-diffusion Belge in Brussel op 19 april 1939. Het is tevens de naam van een jong Vlaams ensemble voor kamermuziek in bijzondere bezettingen. Het werd opgericht door fluitiste Oriana Dierinck in 2008, en maakt in zijn programmatie graag een combinatie tussen bekende en minder bekende composities en/of componisten.

Thuisbasis van Zvezdoliki is de Noorse kerk in Antwerpen, waar het ensemble repeteert en een eigen concertserie heeft met 4 concerten per jaar. Op zondag 10 oktober creëert Zvezdoliki een nieuw werk van de Noorse componist Hugo Arne Harmens (foto). Harmens (1983) schreef 'Autumn leaves', gebaseerd op Stravinsky's cantate 'Zvezdoliki', in opdracht van het gelijknamige ensemble. De creatie van dit werk staat o.l.v. niemand minder dan Luc Brewaeys. Het programma wordt aangevuld met de beroemde Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel, 'Le tombeau de Ravel' van de Nederlandse componist Rudolf Escher en de Passacaglia in g mineur van Louis Couperin. Het belooft een spetterende uitvoering te worden !

In zijn muziek sluit de Nederlander Rudolf Escher (1912-1980) aan bij de muziek van Debussy en Ravel, maar ook op de polyfone stijl uit de Renaissance. De vaak polyfone structuur van zijn muziek is misschien te vergelijken met de muziek van Matthijs Vermeulen, die echter veel verder gaat in de verzelfstandiging van de meerdere stemmen. Ook zijn er invloeden van het Gregoriaans en van gamelanmuziek hoorbaar. Escher vond het belangrijk samenklanken en structuren in muziek 'volgbaar' waren. Hij was ervan overtuigd dat het menselijk oor zodanig in elkaar zat, dat niet alles wat gespeeld kan worden ook kan worden onderscheiden en herkend. Met name de atonaliteit, zoals die werd toegepast door Schönberg en zijn opvolgers, leverde volgens Escher samenklanken en structuren op die het menselijk oor niet meer kon volgen. In 1977 ontving Escher de Johan Wagenaarprijs voor zijn gehele oeuvre.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zvezdoliki : Hugo Arne Harmens, Ravel, Rudolf Escher, Couperin
Zondag 10 oktober 2010 om 20.00 u
Noorse Kerk Antwerpen

Italiëlei 8
2000 Antwerpen

Meer info : www.zvezdoliki.be

Extra :
Hugo Arne Harmens : www.hugoharmens.com en www.myspace.com/hugoharmens
Rudolf Escher op www.donemus.nl
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com

Elders op Oorgetuige :
Harmonie van de eeuwige sferen : Zvezdoliki in een zinderend programma, 3/10/2008

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Vlaams Radio Koor met werk van hedendaagse Vlaamse componisten in Antwerpen en Izegem

Johan Duijck Sinds jaar en dag is KoorLink één van de vaste partners van het Vlaams Radio Koor. Zij hernemen op 10 oktober in Antwerpen het nieuwe werk dat 'composer in residence' Johan Duijck (foto) schreef voor koor en piano n.a.v. 175 jaar Sint- Lodewijkscollege Brugge. Het programma wordt verder aangevuld met werk van Roland Coryn, Rudi Tas en Vic Nees. En een week later in Izegem zingt Vlaams Radio Koor een concert ter nagedachtenis van de Vlaamse componist en dirigent Herman Roelstraete.

Johan Duijck - Concierto del Alma Opus 30 (2010)
De Spaanse mystici uit de 16de eeuw blijven een onuitputtelijke bron van inspiratie voor Johan Duijck. Na zijn triptiek el Camino del Alma - op teksten van Fray Luis de León, San Juan de la Cruz en Santa Teresa de Ávila - gaf het St.-Lodewijkscollege te Brugge hem, ter gelegenheid van zijn 175ste verjaardag, de opdracht een Concerto voor piano en gemengd koor te schrijven. Ook ditmaal koos Johan Duijck voor een tekst van San Juan de la Cruz: En una noche oscura. De tekst beschrijft hoe de Ziel ’s nachts (en una noche oscura) de beslotenheid van het eigen, rustende lichaam (mi casa sosegada) verlaat, om in een oneindige ruimte de Geliefde, God, te vinden en te beminnen (Amado con amada).

Vic Nees - Trois Complaintes
De Trois Complaintes (Drie klaagzangen) uit 2007 zijn drie koorliederen op gedichten van de Belgische dichteres Liliane Wouters. De eerste klaagzang, A Furnes, is een mooi voorbeeld van de wijze waarop Nees de tekst nauwgezet volgt. Het lied verhaalt de twijfel van de pelgrims, die aan het einde verlost worden uit hun onzekerheid. In Jardin des olives komt Christus aan het woord, hij lijdt onder het verraad van één van zijn beste vrienden, Judas.
De rol van Christus wordt vertolkt door een baritonsolo, terwijl het koor zijn woorden volgt en becommentarieert. De inhoud van het derde lied verwijst met een knipoog naar de parabel van de wijze en de dwaze maagden, uit Mattheus 25: 1-13. Het verschil tussen de wijze en de 'frivole' meisjes wordt in de muziek uitgedrukt door afwisselingen in het ritme.

Rudi Tas - 4 Motetten
De cyclus 4 Motetten bestaat uit vier nummers, die evenwel afzonderlijk uitvoerbaar zijn omdat er geen dwingend inhoudelijk verband schuilt in de gekozen teksten: de eerste is trinitair, de volgende twee christologisch en de vierde mariaal. Ze kunnen daarom afzonderlijk in elke liturgische periode ingeschakeld worden. Tijdens een concertuitvoering geniet een volledige uitvoering echter de voorkeur, aangezien er artistiek wél een grote eenheid aanwezig is. De vier Motetten maken deel uit van een pakket koorwerken van acht verschillende componisten die werd uitgegeven naar aanleiding van de zestigste verjaardag van Vic Nees. Een paar componisten citeerden met een knipoog een klein zinnetje uit Nees' werk. Bij Rudi Tas is dit geen letterlijk citaat, maar eerder een reeks 'stijlcitaten'.

Roland Coryn - There is another sky, op.71
There is another sky op.71 is de tweede reeks koorliederen die Roland Coryn componeerde op gedichten van de Amerikaanse dichteres Emily Dickinson (1830-1886). Haar gedichten blijven hem intrigeren en verwonderen: "Opvallend bij haar is de wijze waarop zij in haar gedichten, soms met heel weinig maar perfect gekozen bewoordingen en precieze begrijpelijke beelden, een sfeer oproept, een klimaat schept, en de lezer een toekomstbeeld voor ogen houdt die hem niet alleen het gevoel maar ook de zekerheid geven dat hij nooit meer op dezelfde manier de wereld zal aanschouwen als voor het lezen van het gedicht. Emily Dickinson is een uitzonderlijke en geniale vrouw die voor zichzelf een wereldbeschouwing schiep die het haar niet alleen mogelijk maakte haar tijd te overleven, maar ons ook vandaag nog weet te boeien. Het was dan ook niet te verwonderen dat door die eigenheid het grootste aantal van haar gedichten enkel na haar overlijden werd uitgegeven."

Deze reeks koorliederen heeft, net als de eerste bundel, de titel van het eerste gedicht meegekregen. De eerste zin - There is another sky - schept meteen de sfeer voor de compositie, namelijk die van een andere wereld, waarin evenwicht en schoonheid heersen. Roland Coryn bleef bij het componeren trouw aan het karakter van elk gedicht. Zo probeert hij in het tweede lied de verhalende toon van de dichteres over te nemen in de muziek. Het vierde lied, A Slash of Blue benadert hij dan weer als een kunstschilder die voor zijn doek staat en met ogenschijnlijk losse bewegingen ‘een streep blauw en een veeg grijs’ op het doek aanbrengt. In de muziek vertaalt dit zich in een snelle beweging voor het solistenkoor dat op de achtergrond zingt, terwijl het tuttikoor ernaast beweegt. De cyclus eindigt met het aangrijpende Because I couldn’t stop for Death. Een grote crescendo werkt toe naar de voorlaatste strofe, waarin de dichteres samen met de dood voor haar graf staat. Deze climax wordt dan afgebouwd: berusting en begrip komen in de plaats, het lied eindigt in stilte.

Herman Roelstraete - Lichtbericht voor mensen
Herman Roelstraete werd geboren in 1925 in Lauwe. In 1939 volgt hij in Torhout de kosterschool waar bij hem de liefde ontstaat voor het gregoriaans, het orgel en "de Vlaamse Zaak", drie onderwerpen die in zijn composities heel vaak tot uiting zullen komen. In West-Vlaanderen legde hij een stempel op het culturele leven: hij richtte koren, ensembles en orkesten op, deed onderzoek naar volksliederen en stond andere dirigenten bij met raad en daad. Met Karel Anneessens ging Roelstraete tot in Engeland op zoek naar instrumenten van de familie Anneessens en schreef daarvan de historiek neer. In Vlaanderen bezocht hij meer dan 270 orgels waarvan hij een register opmaakte met onder andere de vermelding van de orgelbouwer.

Roelstraetes voorliefde voor het gregoriaans komt in verschillende composities tot uiting. Vanuit zijn ervaring als zanger vindt Roelstraete het uitermate belangrijk dat een compositie "zingbaar" is en dat iedere stem een aantrekkelijke partij heeft. Zijn lineaire, overwegend contrapuntische schrijfwijze is zeer opmerkelijk en werd regelmatig bekritiseerd. Zijn grote kennis van de muziekgeschiedenis treffen we niet alleen aan in de vele stijlimitaties, maar ook in de composities die geheel geschreven zijn volgens een bepaald stijlidioom. Compositielessen bij Máttyás Seiber wekken Roelstraetes interesse voor de dodecafonie. Opvallend is wel dat hij de twaalftoonstechniek enkel in instrumentale werken heeft toegepast

Vanaf het begin van de jaren 1970 krijgen we in het oeuvre van Herman Roelstraete een keerpunt, mede omwille van gezondheidsproblemen. In zijn composities treedt stilaan een versobering op en de werken uit die periode draaien meestal rond de doodsgedachte. Naast koor- en orgelmuziek schreef Roelstraete verschillende kamermuziekwerken, waaronder de drie strijkkwartetten vermeld moeten worden, die hij pas op latere leeftijd schreef. Roelstraete overleed 1 april 1985 in Kortrijk.

In Lichtbericht voor Mensen, dat bekroond werd op de Provinciale Wedstrijd voor Toonkunst, maakt Roelstraete gebruik van hedendaagse (koor)technieken: polytonaliteit, kwartakkoorden, glissando's, zoem- en spreekkoren en dissonante samenklanken (echter geen atonaliteit).

Programma :

  • Johan Duijck, Concierto del Alma op.30
  • Vic Nees, Trois Complaintes (enkel in Antwerpen)
  • Rudi Tas, 4 motetten
  • Roland Coryn, There is another sky, op. 71
  • Herman Roelstraete, Lichtbericht voor mensen (enkel in Izegem)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlaams Radio Koor : Johan Duijck, Vic Nees, Rudi Tas, Roland Coryn
Zondag 10 oktober 2010 om 11.00 u
Kapel Elzenveld Antwerpen

Lange Gasthuisstraat 45
2000 Antwerpen

Meer info : www.vlaamsradiokoor.be en www.koorlink.be
-----------------------
Vlaams Radio Koor : Huldeconcert Herman Roelstrate
Zondag 17 oktober 2010 om 17.00 u
Sint-Tillokerk Izegem

Kerkstraat 13
8870 Izegem

Meer info : www.vlaamsradiokoor.be

Extra :
Johan Duijck op www.gmk.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Vic Nees op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Rudi Tas : www.ruditas.be, www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube
Roland Coryn op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube
Herman Roelstraete op www.cebedem.be, www.matrix-new-music.be en www.beiaard.org

Elders op Oorgetuige :
Nieuw werk van Johan Duijck t.g.v. 175 jaar Sint- Lodewijkscollege Brugge, 3/10/2010
Robert Schumann vs Vic Nees in de Sint-Romboutskathedraal Mechelen, 17/05/2010
Gents Madrigaalkoor creëert Requiem van Vic Nees, 5/03/2009
Vlaanderen Internationaal : Roland Coryn, 13/12/2006

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/10/2010

Aperitiefconcert Thelema Trio in CC Nova Eke

Thelema Trio Het Thelema Trio is een bijzonder ensemble dat geen begrenzingen in de muziek kent. Ze willen nieuwe muziek uit de 21ste eeuw promoten en uitvoeren voorbij de grenzen van hun klassieke opleiding. Dit muzikaal trio tracht werelden, tijden, geuren en emoties te doorkruisen en te verklanken op een zowel intiem ingetogen als extreem extraverte wijze. Daarbij spelen de klankkleuren van piano, klarinet en saxofoon de hoofdrol en verstrengelen ze zich tot prikkelende klanklandschappen die de toeschouwers meenemen op talloze reizen.

Neither From Nor Towards, de tweede langspeler van dit dynamische Belgische trio, bestaat exclusief uit composities voor saxofoons, klarinetten en piano die speciaal voor Thelema Trio geschreven werden door componisten uit Noord- en Zuid-Amerika.. Het trio werkte zeer intensief met deze toondichters tijdens hun concert tournees in beide continenten gedurende de voorbije jaren. 'Neither From Nor Towards' is het fascinerende resultaat van een internationale en multiculturele kruisbestuiving tussen muzikale toptalenten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Aperitiefconcert Thelema Trio : Neither From Nor Towards . . .
Zondag 10 oktober 2010 om 10.30 u
CC Nova Eke

Steenweg 92
9810 Eke
Gratis toegang

Meer info : www.nazareth.be en www.thelematrio.com

Extra :
Review : Thelema Trio: Neither From Nor Towards, Jay Batzner op www.sequenza21.com, 28/01/2010

Elders op Oorgetuige :
CD-release Neither From Nor Towards van Thelema Trio in de Bijloke Gent, 29/10/2009

15:04 Gepost in CD, Concert, Muziek | Permalink |  Facebook