25/10/2010

Sun Araw, Gary War, U.S. Girls en Andrea Belfi in Netwerk Aalst

U.S. Girls Sun Araw is het solo-universum van Magic Lantern's psychonaut Cameron Stallones. Het trio Gary War is afkomstig uit 'a galaxy far far away'. Megan Remy, a.k.a. U.S. Girls (foto) uit Philadelphia wordt de Brian Eno van de jaren vijftig genoemd… maar dan uit de 23ste eeuw. Andrea Belfi is drummer en elektroakoestisch muzikant en behoort tot de top van Italiaanse underground. Donderdag kun je ze live aan het werk zien in Netwerk Aalst.

Sun Araw is het solo-universum van Magic Lantern's psychonaut Cameron Stallones. Hij recycleert het kosmische van Spacemen 3 en van krautrock en combineert ze met verdwaalde wereldse klanken tot een slapeloze trip die de luisteraar meesleurt in een donkere tunnel, langsheen exotische beesten tot het witte licht aan het einde ervan. Verwacht psychedelische jams met donkere dub, trage Afrikaanse funk, meeslepende drones en zweterige tropische vibes.
www.sunaraw.com, www.myspace.com/sunaraw en youtube

Het trio Gary War is afkomstig uit 'a galaxy far far away'. Ze maken psychedelische new wave, gedompeld in een bad vol feedback, effecten en synthy vibes. Perfect voer voor Ariel Pink fans.
www.myspace.com/garywargarywar en youtube

Megan Remy, a.k.a. U.S. Girls, uit Philadelphia wordt de Brian Eno van de jaren vijftig genoemd… maar dan uit de 23ste eeuw. De lo-fi chanteuse creëert een uniek universum door popmelodiën aan ruwe reel-to-reel tape soundtracks te lijmen. Het leverde in 2008 en 2009 Introducing... en Go Grey op, twee sterke platen op het Siltbreezelabel met o.a. covers van The Kinks en Bruce Springsteen.
www.myspace.com/usgirlsss en youtube

Andrea Belfi is drummer en elektroakoestisch muzikant en behoort tot de top van Italiaanse underground. Hij omringt zijn drumkit met synthesizers en elektroakoestische apparaten waarmee hij minimale en verstilde pareltjes maakt.
www.myspace.com/andreabelfi en youtube

Tijd en plaats van het gebeuren :

Sun Araw / Gary War / U.S. Girls / Andrea Belfi
Donderdag 28 oktober 2010 om 20.30 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Elders op Oorgetuige :
Stillivingrooms : een kleine maar onvergetelijke huiskamerperformance, 8/10/2010
Een avond vol roekeloos experiment met een licht nostalgisch tintje, 3/10/2009

16:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ronald Brautigam creëert nieuw werk van Frank Agsteribbe in de Bijloke Gent

Frank Agsteribbe Donderdag is Ronald Brautigam al toe aan het zevende deel van de achtdelige integrale van de pianosonates van Beethoven in Muziekcentrum de Bijloke in Gent. Een persoonlijk statement, haast improvisatorisch en vrij van elk dwingend vormconcept, dat is wat je van Beethovens latere sonates kunt zeggen. De wijze waarop Ronald Brautigam die interpreteert, is een statement in diezelfde geest. Het programma wordt aangevuld met nieuw werk van Frank Agsteribbe (foto), die als componist onvervaard de confrontatie met Beethoven aangaat. Variaties op L'Homme Armé werd geschreven voor een 6-octaafs pianoforte in opdracht van de Bijloke.

Frank Agsteribbe (1968) is een veelzijdig musicus die zich profileert als dirigent, klavierspeler en componist. Binnen al zijn activiteiten zoekt hij naar een directe expressie, plasticiteit en levendige kleurrijkheid, dit zowel in opera - als dirigent en continuo - als in barok- of hedendaagse muziek. Vooral de raakvlakken tussen muziek uit de 17de of 18de eeuw met de muziek van vandaag genieten zijn bijzondere interesse.

Agsteribbe studeerde orgel bij Stanislas Deriemaeker en Joris Verdin, en klavecimbel bij Jos Van Immerseel aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen. Daarnaast vervolmaakte hij zich bij Gustav Leonhardt, Davitt Moroney en Luigi Ferdinando Tagliavini. Naast zijn intense activiteit binnen de oude muziek als continuospeler interesseert hij zich ook voor hedendaagse muziekliteratuur: hij studeerde bij Herman Sabbe (musicologie, Gent) en aan het Conservatorium van Antwerpen volgde hij bij Boudewijn Buckinx de lessen muziekgeschiedenis over de negentiende en twintigste eeuw, die niet enkel op een historische, maar ook op een sociologische en filosofische wijze benaderd werden. Op aanraden van Buckinx volgt hij tussen 1990 en 1994 compositielessen bij de Amerikaan Frederic Rzewski in Luik. Het is in deze periode dat Agsteribbe resoluut kiest voor een postmoderne schrijfwijze. Anderzijds komt ook zijn belangstelling voor oude muziek regelmatig terug in zijn composities.

Frank Agsteribbe heeft inmiddels meer dan 80 composities op zijn naam staan, waarvan het grootste gedeelte geschreven werd in opdracht, ondermeer van Radio 3/Klara, Transparant, Vlaams Radio Orkest, Concertgebouw Brugge, Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen, November Music, Il Gardellino ... Meer dan 40 van zijn composities werden opgenomen op CD of radio, en werden over de hele wereld uitgezonden. Belangrijke creaties vonden plaats in Brazilië, Berlijn (Konzerthaus en Deutsche Oper) en het Gaudeamus Festival in Amsterdam.

Programma :

Ludwig van Beethoven :
- Polonaise in C, opus 89
- Sonate nr. 27 in e, opus 90
- Sonate nr. 28 in A, opus 101
- Sonate nr. 29 in Bes, opus 106
- Grosse Sonate für das Hammer-Klavier

Frank Agsteribbe, Variaties op L'Homme Armé (2009) - Creatie (Compositie in opdracht van Muziekcentrum De Bijloke Gent )

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ronald Brautigam : Beethoven, Agsteribbe
Donderdag 28 oktober 2010 om 20.00 u
(uitverkocht)
Muziekcentrum De Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.ronaldbrautigam.com

Extra :
Frank Agsteribbe : www.frankagsteribbe.be en www.matrix-new-music.be

12:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Lunchconcert met Brahms en Schnittke in Bozar

Alfred Schnittke Een pianokwintet met musici uit het NOB is donderdag te gast tijdens de Middagen van het NOB in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Op het programma staat muziek van Schnittke en Brahms. In zijn strijktrio blikt Schnittke terug op de stad Wenen waar hij als jongeman enige tijd verbleef. Vage echo's van Schubert, Mahler en muziek van de Tweede Weense school worden in een meditatieve compositie met persoonlijke ideeën vervlochten. Het indrukwekkende pianokwintet van Brahms valt dan weer op door zijn gebalde structuur en vernieuwende thematiek .

Alfred Schnittke (foto) schreef zijn Strijktrio in 1985, de tijd waarin de eerste symptomen van de kanker waaraan hij uiteindelijk zou overlijden zich openbaarden.Het werk is (ter ere van de 100ste verjaardag van Alban Berg) is gebouwd rond het herkenbare 'happy birthday'-thema, maar dan ietwat ontwricht zodat - zoals het een postuum verjaardagslied betaamt - het anders zo vrolijke melodietje een snijdende weerklank krijgt. De dynamiek waarmee Schnittke zijn ideeën op elkaar laat volgen, levert zo een ijl tempo dat de luisteraar in trance heen en weer geslingerd wordt tussen alle gemoedstoestanden die in het werk de revue passeren.

Michael Oliver over Schnittkes Strijktrio in Gramophone Magazine : "The String Trio is a fascinating piece. It is a most ingenious expansion or redefinition of sonata form. There is much poignancy and anxiety in the piece and some Shostakovich-like fury and despair, with the melody eerily rising above the drama. It is a passionate, at times anguished piece, and a strangely moving one." (*)

Programma :

  • Alfred Schnittke, Strijktrio
  • Johannes Brahms, Pianokwintet, op.34

Tijd en plaats van het gebeuren :

Middagen van het NOB : Schnittke, Brahms
Donderdag 28 oktober 2010 om 12.30 u
Bozar

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be

Extra :
Alfred Schnittke : www.schnittke.de, www.schirmer.com (*) en youtube
Alfred Schnittke (1934 - 1998): Meer dan een polystilistisch kameleon, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Vlaams Radio Koor brengt liturgisch programma rond Schnittke, 15/01/2007

Bekijk alvast dit fragment uit het tweede deel van Alfred Schnittke's Strijktrio, gespeeld door het Goeyvaerts String Trio

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

24/10/2010

It's oh so choir : internationaal korenfestival in Flagey

It's oh so choir Op zaterdag 30 oktober en zondag 1 november 2010 organiseert Koor&Stem in het Flageygebouw in Brussel een internationaal korenfestival voor zangers, koren, dirigenten, componisten en alle liefhebbers van vocale muziek. Een belangrijke focus in de programmatie is Scandinavische koormuziek, maar er is meer. Het festival biedt voor elk wat wils: concerten, reading sessions, lezingen, workshops en doorlopend een infobeurs. Een mooie kans om gelijkgestemden te ontmoeten, om te participeren aan diverse workshops, om nieuw liedrepertoire te ontdekken of om gewoonweg te genieten van een prachtig concert.

Europese koormuziek
De focus ligt op hedendaagse Europese koormuziek, met zowel zaterdag- als zondagnamiddag een korenontmoeting tussen Deense, Nederlandse, Vlaamse en Waalse koren, waarbij het publiek uiteraard uitgenodigd wordt om mee te zingen. Een boeiende confrontatie en uitwisseling van koorculturen wordt dat. Bo Holten, chef-dirigent bij het Vlaams Radio Koor en een meester in de Scandinavische klank, geeft een lezing over Deense koorliteratuur.

Gevarieerd programma
Verschillende Europese uitgevers houden reading sessions en prijzen hun componisten en werken aan: Edition Peeters (Groot-Brittannië), Annie Bank (Nederland), Donemus (Nederland), Edition Wilhelm Hansen (Denemarken), Gehrmans Musikförlag (Zweden), Euprint (België), ... Ook de Australische componiste Sandra Milliken komt langs: nog vrij onbekend in Vlaanderen, maar internationaal scheert haar werk hoge toppen. Ook jonge componisten krijgen een podium: ze kunnen vooraf werk insturen en krijgen op It's oh so Choir de gelegenheid zich te presenteren voor een gespecialiseerd publiek.

Verder zijn er workshops en lezingen door o.a. Bo Holten (DK), Mats Nilsson (SWE), Kurt Bikkembergs (BE), Michael Bojesen (DK), Louis Buskens (NL), Sandra Milliken (AUS), Lucien Posman (BE) … Deze dirigenten en/of componisten staan klaar om je een geweldige zangervaring en tal van ontdekkingen te bezorgen uit het Nederlandse, Vlaamse, Zweedse en Deense koorrepertoire.

Ook jonge componisten krijgen een podium op It's oh so choir. Een 15‐tal Internationale jonge talenten uit Estland, Duitsland, Spanje, België, Denemarken, Polen, Noorwegen en Zwitserland stuurden vooraf werk in. Vier van hen werden geselecteerd door een internationale jury bestaande uit Rainer Held (SWZ), Michaël Scheck (BE), Eva Kollar (HUN) en Vic Nees (BE). De geselecteerde werken worden tijdens een open repetitie uitgevoerd door het Vlaamse 'ambassadeurkoor' Aquarius o.l.v. Marc Michaël De Smet. Daarbij worden allerlei aspecten van de compositie besproken. Een boeiend didactisch proces waarbij de jonge componisten, jury en toehoorders actief betrokken worden.

Concerten
Je kunt zowel op zaterdag als op zondag genieten van een internationale korenontmoeting met o.a. Cappella Concinite (BE), Arc Sonore (BE), Amarylca (BE), Musa Horti (BE), Choeur de chambre Ishango (BE), Choeur Polyphonia de Bruxelles (BE), Kamerkoor Cantate (NL), Jeugdkoor Giocoso (NL), Cappella Breda (NL), Kamerkoor Melopöeia (NL), Nordlyskoret (DK) en Sankt Pauls Kammerkor (DK). Een boeiende uitwisseling van koorculturen wordt dat. Het zijn stuk voor stuk zeer goede amateurkoren die een programma op hoog niveau zullen brengen. Als ontspannend slotmoment van deze concerten is er gelegenheid tot een korte community singing. Zaterdagmiddag kun je een feestelijk toonmoment meemaken van een muziekeducatief Attakatamoevaproject met een aantal lagere scholen uit de Brusselse wijk Flagey. Op zondag 31 oktober in de late namiddag sluit het Vlaams Radio Koor o.l.v. Bo Holten het festival passend af met een meesterlijk optreden.

Zingen met kinderen
'Zingen met kinderen' is een accent dat absoluut niet mocht ontbreken: componist Kurt Bikkembergs werd bereid gevonden om een sessie workshops te leiden met boeiend liedrepertoire voor kinderkoren in Vlaanderen en Nederland. Bovendien zal een voor deze gelegenheid samengesteld kinderkoor uit Brussel een toonmoment houden, met eenvoudig liedrepertoire, aangeleerd via Attakatamoeva, een muziekeducatief project van Koor&Stem.

Tijd en plaats van het gebeuren :

It's oh so choir
Zaterdag 30 oktober en zondag 31 oktober 2010, telkens vanaf 9.30 u
Flagey

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.ohsochoir.be

Extra :
www.koorenstem.be, www.flagey.be

16:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Klankexperimenten en hedendaagse romantiek in het Conservatorium van Leuven

Wilfried Westerlinck Nieuwe horizonten verkennen en experimenteren met nieuwe klanken staat centraal tijdens het hele jubileumjaar van het Conservatorium van Leuven. WITh voices wordt een concert waarin hedendaagse klassieke muziek in de verf wordt gezet. Wilfried Westerlinck (foto), een Leuvense meester, heeft oude, romantische liefdesgedichten muzikaal ingekleurd, hedendaagse romantiek zou je het kunnen noemen. Enthousiaste leraars van het SLAC/conservatorium voeren deze wereldcreatie uit. Verder op het programma : 'Tonadillas' van de Spaanse componist Enrique Granados en 'Vox Baelaenae' van de Amerikaan George Crumb.

'Ommegang' van Wilfried Westerlinck is een cycluys voor sopraan en verschillende solo-instrumenten. Het werk werd geschreven voor de 175ste verjaardag van het Conservatorium van Leuven. In de reeks Spaanse liefdesliederen 'Tonadillas' geeft Enrique Granados klank aan een hele reeks vrouwen (geïnspireerd op schilderijen van Goya) die elk om beurten ons laten kennis maken met de liefde in hun leven: met hun majo. En in 'Vox Baelenae' (1971) heeft George Crumb opgenomen geluiden van bultrugwalvissen omgezet in (elektronisch vetrsterkte) muziek voor fluit, cello en piano. De titel 'Vox Baelenae' betekend letterlijk 'de stem van de walvis'. De compositie bestaat uit 5 variaties op een zeenocturne, waarbij de benadering van ieder variatie verwijst naar een geo-archeologisch tijdperk, toen van het mensenbestaan nog geen sprake was. Crumb werd als componist verschillende malen onderscheiden voor zijn werk. Zijn werk is vernieuwend op alle niveaus.

Wilfried Westerlinck over 'Ommegang' : "Het is een wat aparte liedcyclus geworden, waar, onderbroken door korte pianointermezzi, liederen aan elkaar worden geregen voor stem en 1 enkel instrument ( fagot, altfluit, slagwerk, harp, hoorn en vibrafoon). Ook de teksten zijn telkenmale in een andere taal. (Nederlands, Frans, Engels, Spaans, Duits, Portugees). De soliste maakt dus een Ommegang met en tussen al deze verschillende gegevens. Met voordracht van de gedichten in Nederlandse vertaling kom ik dus uit op 9 uitvoerders. Toch een mooie samenwerking tussen de verschillende geledingen van een onderwijsinstelling. lk vertrouw de leraars van het Conservatorium ten volle voor een puike uitvoering. We gaan het ook wat inkleden zodat het een mooi afgewerkt geheel zal worden dat het publiek zeker kan smaken. "

en over de toekomst : "Wat de toekomst brengt? Momenteel ben ik nog wat kleinere liederen aan het afwerken voor mezzo en piano. Daarna denk ik eraan om wat te schrijven voor fluitkwartet. Er ziin wat cd -projecten die op stapel staan en die vragen dat ik wat ouder werk toch even door een fijnkam haal. Daar ben ik dus ook permanent mee bezig. Ik wil nog graag een werk schriiven voor altfluittsolo en eentje voor vioolsolo. En dan is er nog een orkestwerk waar ik al lang mee bezig ben waarin ik wat beslissingen moet nemen over een haalbaar muzikaal concept. Over de uitvoeringsmogelijkheden zelf maak ik mij niet al te veel zorgen. Dat heb ik nooit gedaan, zoals ik ook nooit een veelschrijver ben geweest. Zowel Radio, TV, het cultuurministerie, orkesten of muziekcentra zijn niet erg positief ingesteld naar onze klassieke eigen componisten. Ga maar eens kijken naar hun programmatie voor het volgend seizoen. Het is niet om vrolijk van te worden ! Maar voor mij is het ditmaal wel een geslaagde oktobermaand, dat in elk geval." (*)

Het theatrale werk 'Vox Balaenae' (1971) van George Crumb gaat over de onderwaterwereld en is gebaseerd op het gezang van de walvis. Na het horen van een bandopname met zanggeluiden van de bultrugwalvis, componeerde Crumb dit stuk waarin hij de walviswereld opnieuw tot leven laat komen. Vox Balaenae, voor fluit, cello en piano, moet in donkerblauw licht gespeeld worden, de musici dienen een masker te dragen (om enige zichtbare emotie te vermijden en de onpersoonlijke kracht van de natuur te symboliseren ) , hun eigen instrumenten met een versterker uit te rusten, te kunnen fluiten met de mond, mee te neuriën, zachtjes op bekkens te slaan en de vleugelsnaren niet via het klavier te laten klinken, maar door ze met paperclips en dergelijke zaken te beroeren.

Programma :

  • Wilfried Westerlinck, Ommegang
  • Enrique Granados, Tonadillas
  • George Crumb, Vox Baelaenae for three masked players

Tijd en plaats van het gebeuren :

WITh Voices : Wilfried Westerlinck, Enrique Granados, George Crumb
Woensdag 27 oktober 2010 om 20.00 u
Auditorium Minnepoort

Dirk Boutslaan 60
3000 Leuven

Meer info : www.artrium.be

Extra :
(*) Wilfried Westerlinck viert 65ste verjaardag met oude en nieuwe muziek, in Sabam Magazine 62, september 2010
Wilfried Westerlinck op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en www.classical-composers.org
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Conservatorium Antwerpen in het spoor van Wilfried Westerlinck, 21/10/2010
Kryptos Quartet zet 65-jarige Wilfried Westerlinck in de bloemetjes, 16/10/2010

Bekijk alvast het eerste deel uit George Crumbs Vox Balaenae

12:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Twee jonge multidisciplinaire artiesten uit de elektronische muziekscene bundelen de krachten

Jasper & Jasper Het prille elektronicaduo Jasper & Jasper bestaat uit de multidisciplinaire artiesten Jasper Vanpaemel en Jasper Braet. Ze zijn beiden gevormd aan het Haagse Sonologie Instituut en lanceren na enkele suksesvolle try-outs een eerste programma waarin ze elektronica combineren met live geluid, improvisatie en beweging. Jasper & Jasper wil van veelzijdigheid een troef maken: hun ervaring met klassieke instrumenten helpt hen om elektronische instrumenten te ontwikkelen met een grote overtuigingskracht. Geluidssamples, instrumenten/objekten en realtime processing vormen de basisingrediënten ervan. Deze gecombineerde set-up maakt de mogelijkheden van de groep dan ook quasi onbeperkt.

Jasper Braet studeerde gitaar bij Tom Pauwels aan het Ckonservatorium van Gent. Tijdens zijn studies kreeg hij interesse in elektro-akoestische muziek en in dat kader studeerde hij algoritmische compositie bij Godfried-Willem Raes en volgde hij een Max/Msp-kursus in het Ircam in Parijs. Nadien was de overstap naar de cursus Sonologie van het Conservatorium van Den Haag niet onlogisch. Eerder was Jasper actief als gitarist bij zowel klassieke als hedendaagse ensembles en verzorgt hij de elektronica bij groepen als Branie en bEsIDES. Vorig jaar realiseerde hij zijn eindprojekt bij Stichting Logos. Het centrale idee daarachter was het herrealiseren en adapteren van de elektronica bij elektroakoestische muziek waarvan de originele componenten moeilijk of niet meer te verkrijgen zijn. Momenteel volgt hij aan het Conservatorium van Gent de gespecialiseerde opleiding ManaMa hedendaagse kamermuziek.

Jasper Vanpaemel werd al op jonge leeftijd beïnvloed door een brede waaier van muzikale genres. Van 2004 tot 2009 studeerde hij piano bij Jan Michiels aan het Conservatorium van Brussel. Op zijn eindexamen speelde hij veel hedendaagse muziek en kwam gaandeweg in contact met componisten als Luc Brewaeys en Michael Jarrell. Tegelijkertijd specialiseerde hij zich in compositie en vrije improvizatie bij onder meer Bart Bouckaert, Kris Defoort en Peter Swinnen. Van 2009 tot 2010 volgde hij bij Kees Tazelaar en Paul Berg de internationale cursus Sonologie aan het Conservatorium van Den Haag, waar hij met Jasper Braet in contact kwam en de grondslagen werden werden gelegd voor onder meer dit concert.

Tijd en plaats van het gebeuren :

New Media IX - Jasper & Jasper
Woensdag 27 oktober 2010 om 20.00 u
Logos Tetraëder

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Elders op Oorgetuige :
Eindproject Jasper Braet : concert met een hoog DIY- gehalte, 20/04/2009

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

23/10/2010

Chris Watson spant trommelvliezen over een imaginair poollandschap

Chris Watson Chris Watson, stichtend lid van Cabaret Voltaire en dé autoriteit op het gebied van Wildlife sound recording, vertelt dinsdag in de Walvissenzaal van het Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel aan de hand van geluidsopnames over zijn herinneringen aan de poolexpedities die hij ondernam met Sir David Attenborough in 2009. Sneeuwblindheid mag dan een vertrouwd begrip zijn, sneeuwdoofheid is een nobel onbekend en zwaar onderschat fenomeen. Chris Watson spant je trommelvliezen over een imaginair poollandschap dat wordt opgeroepen met de poëzie van eeuwenoude geluiden die echter nog nooit doordrongen tot de oren van de bewoonde wereld.

Chris Watson begon zijn door geluid geïnspireerde zoektocht in 1971 als stichtend lid van het dadaïstisch performance gezelschap Cabaret Voltaire in Sheffield. Vanaf 1981 verbreedde hij zijn actiedomein en raakte geïnteresseerd in geluidsopnametechnieken en de kunst om geluiden zichzelf te laten zijn. Hij werkte regelmatig samen met het auditieve onderzoeksproject The Hafler Trio. Vandaag staat de man vooral bekend als dé autoriteit op het gebied van wildlife en field recording. Naast zijn gevierde freelance werk voor de BBC Natural History Unit, verzorgt hij onder eigen naam de meest prestigieuze releases op het vermaarde Touch label. Hij produceert en presenteert didactische radioprogramma's voor de BBC, maakt indrukwekkende geluidsinstallaties en verzorgt daarnaast ook zijn eigen unieke avontuurlijke soundradioprogramma's voor Touch Radio. Chris Watsons grootste gave is echter zijn passie voor geluid en zijn overtuiging van het belang van de auditieve zintuigen waardoor hij de luisteraar telkens weer weet te raken op onverwachte plaatsen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lecture-performance Chris Watson
Dinsdag 26 oktober 2010 om 21.00 u
Museum voor Natuurwetenschappen Brussel

Vautierstraat 29
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, www.natuurwetenschappen.be en www.chriswatson.net

Vooraf inschrijven is verplicht. Laat je favoriete Brusselse geluid weten via listen@myfbs.be en verzeker jezelf van een plaats voor dit unieke evenement. Alle tekst en/of geluid is welkom. Info op www.myfbs.be

Extra :
Muziek en ecologie : interview met Chris Watson, Peter Wullen op www.medium4you.be, 1/04/2010

Chris Watson heeft als motto: "putting a microphone where you can't put your ears'. En daarbij mijdt hij het gevaar niet en trekt regelmatig het oerwoud in. Hij werkt onder andere voor de BBC als fonograaf. Luister bijvoorbeeld eens naar volgende opnames: Le Crone (vogelgeluiden) en At Dusk (nijlpaarden)

16:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Solisten van het Ensemble Modern brengen hommage aan Schumann in het Concertgebouw Brugge

György Kurtág "De drang tot het verklanken van scènes uit de natuur of uit de dagelijkse realiteit laten een introverte componist vermoeden, iemand die de werkelijkheid regisseert of haar als geënsceneerd waarneemt", schreef de Duitse componist Wolfgang Rihm over Robert Schumann. In zijn Fremde Szenen voor pianotrio schetst Rihm een muzikaal portret van de romantische componist, wiens late versplinterde kamermuziekwerken tevens een blijvende inspiratiebron waren voor de Hongaar György Kurtág (foto). Diens 'Hommage à R. Sch.' is net als Schumanns adembenemend mooie Märchenerzählungen geschreven voor klarinet, altviool en piano en bevat tal van muzikale en literaire allusies op de Duitse romantiek van Schumann. Betere ambassadeurs dan de solisten van het prestigieuze Ensemble Modern kunnen Rihm en Kurtág - en Schumann - zich voor hun muziek niet dromen.

In zijn 'Hommage à R. Sch.' brengt Gyorgy Kurtág zijn hoogst persoonlijke visie op Schumanns rijke muzikale sprookjeswereld. Het werk bestaat uit zes onderdelen: vijf bijzonder korte stukjes, die minder dan een minuut duren en een epiloog die zeven minuten duurt. De tempo's wisselen evenwichtig snel en langzaam af, beginnend met een snelle beweging en eindigend met de lang uitgewerkte langzame epiloog. Qua intsrumentkeuze (klarinet, altviool en piano) verwijst Kurtág naar Schumanns Märchenerzählungen uit 1853, een werk dat bestaat uit uit vier miniaturen (van drie tot vijf minuten) en getypeerd wordt door een dromerige woudsfeer. Kurtág schreef zijn Hommage in 1990 op basis van schetsen die al twintig jaar oud waren. Dat precies Schumann met een hommage bedacht wordt, is niet zo toevallig. Beide componisten hebben niet alleen de voorkeur voor het aforistische gemeen, ze zijn ook allebei bekend voor een ingehouden, zeer subjectieve, subtiele en moeilijk te doorgronden expressiviteit in hun muziek.

Signs, Games and Messages is een soort muzikaal dagboek waaraan György Kurtág in 1989 begon. Het is een verzameling korte stukjes voor viool, altviool en cello. Deze muzikale collectie is geen afgewerkt geheel, maar eerder een work in progress. Een dergelijk concept is zeer typerend voor Kurtág, en het oeuvre van de Hongaarse componist bevat dan ook verschillende van deze verzamelingen. De collectie 'Jelek' uit 1961 voor altviool is hier nog een voorbeeld van. 'Jelek', wat 'Signs' betekent, werd later gereviseerd en opgenomen in de grotere verzameling 'Signs, games and messages'. Het woord 'games' in de titel verwijst naar 'Jatékok', Kurtágs verzameling van spelletjes voor piano. Een aantal delen uit 'Signs, games and messages' zijn transcripties van enkele stukjes uit deze collectie. Het woord 'messages' verwijst tenslotte naar twee collecties van korte werken voor symfonisch orkest die Kurtág vanaf 1991 componeerde.
De afzonderlijke stukjes zijn altijd zeer geconcentreerd en miniaturistisch, en bestaan vaak slechts uit één enkel muzikaal idee. De inspiratie voor het componeren komt meestal uit het dagelijks leven van Kurtág, bijvoorbeeld een concert, een tekstfragment, een bepaalde klank, en dergelijke meer. Het zijn eigenlijk allemaal commentaarstukken: de muziek treedt in interactie met de buitenwereld, reflecteert en becommentarieert. Men kan het gerust een muzikaal dagboek van de componist noemen.

In de eerste helft van de jaren tachtig, toen hij Fremde Szenen schreef, situeerde Wolfgang Rihm zichzelf tegenover de traditie: Traditie is MIJN traditie: zoeken in het IK en WAARHEEN ik ga. Rihm stelde een esthetiek van volkomen vrijheid voorop, op basis van de muzikale inventie. Dit is voor Rihm duidelijk verschillend van 'regressieve muziek', die volgens hem ontstaat als de componist de zoektocht naar nieuwe mogelijkheden opgeeft, als de poging om een muzikale realiteit te fixeren op dogmatische wijze gebeurt.

Rihm ziet niet af van uitdrukkingsmogelijkheden, die reeds eerder gebruikt werden. Traditie is voor hem geen taboe, integendeel: wat eenmaal gecomponeerd werd, is voor hem en iedereen openbaar en daardoor kan men er vrij over beschikken. Hij benut het gecomponeerde als geheim teken en neemt tegelijk ook de verklaringsinhoud ervan over. Uiterst zelden gebruikt hij letterlijke citaten: meestal leunt hij aan bij uitdrukkingsprincipes, karakters en gestes, om daarmee een grotere graad van onmiddellijke verstaanbaarheid te bereiken. Ook in het vermijden van het citaat is er weer sprake van ongebondenheid tegenover conventie en daarmee ook van de vrijheid in het teruggrijpen naar het reeds geformuleerde. Bij Rihm zijn er geen bonte stijlvermengingen: het overgenomene wordt niet epigoon-matig herhaald, het verschijnt innerlijk bewerkt en omgevormd door zijn eigen schrijfwijze. Rihm grijpt niet zozeer terug naar vroegere compositietechnieken, maar naar uitdrukkingskwaliteiten van muziek, die met zijn persoonlijke benaderingswijze overeenkomen.

De ondertitel van de bundel Fremde Szenen I-II-III (respectievelijk 1982, '83, '84) luidt Versuche für Klaviertrio. Versuche of pogingen, waarbij die "ganze Konstruktion schwankt". Deze originele opmerking, die een criticus misschien negatief meent, maar een componist positief kan appreciëren, is door Rihm ontleend aan een globale kritiek op enkele composities van Robert Schumann. Dat Rihm zich naar Schumann en de negentiende-eeuwse traditie wendt, is niet uit nostalgie, noch om een romantische apotheose in zijn werk te brengen: hetgaat om een nadrukkelijke bekentenis tot een muziek, die ook steeds op zoek was naar nieuwe wegen om 'ins Offene' te komen, om met andere woorden open te blijven. Rihm wil inderdaad zichzelf voortdurend in vraag stellen: zijn eigen constructie schwankt keer op keer. Hij definieert zichzelf in de traditie als volg: "Als er een traditie bestaat, waartoe ik mij aangetrokken voel en waarvan ik mij ook een onderdeel voel, dan is het deze: kunst als vrijheid te kunnen verstaan, uit vrijheid ontstaan en aan de vrijheid verplicht". Rihm vindt sporen van deze esthetiek bij sterk uiteenlopende figuren als Busoni, Schönberg (in de vrij atonale werken), Varèse, zelfs Wagner en natuurlijk Schumann.

Programma :

Robert Schumann (1810-1856)
- Märchenerzählungen, opus 132
- Märchenbilder, opus 113
- Fantasiestücke, opus 73

György Kurtág (1926)
- Hommage à R. Sch., opus 15 d
- Signs, Games and Messages (selectie)

Wolfgang Rihm (1952)
- Fremde Szenen I

Tijd en plaats van het gebeuren :

Solisten van het Ensemble Modern : Schumann, Kurtág, Rihm
Dinsdag 26 oktober 2010 om 20.00 u
( Inleiding door Pauline Driesen om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.ensemble-modern.com

Extra :
Bron Wolfgang Rihm : Programmaboekje Yves Knockaert voor deSingel, september 2000 (pdf)
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be
Review : György Kurtág, 'Signs, Games and Messages', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 9/11/2003
Wolfgang Rihm op www.arsmusica.be en youtube
Wolfgang Rihm in conversation with Kirk Noreen and Joshua Cody, sospeso.com
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
György Kurtág komt naar Brugge, 12/11/2009
Signs, Games and Messages : muzikaal dagboek overbrugt twee eeuwen westerse muziekgeschiedenis, 13/09/2009
Muziek is een levensproces : interview met Wolfgang Rihm, 7/12/2007

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

22/10/2010

Champ d'Action waagt zich zich aan nieuwe muzikale criteria op Tranist

Champ d'Action Op het slotconcert van Transit waagt Champ d'Action zich aan de nieuwe muzikale criteria van de Litouwse componist/dirigent Vykintas Baltakas en de inventiviteit van Stefan Prins. De Scandinaviër Simon-Steen Andersen sluit daar naadloos bij aan: een vage stem reciteert uit Mandelas gevangenisdagboek, een trombonist klinkt ergens back stage, metronomen verdoken in kisten tikken er op los...

Champ d'Action loopt al jaren als een rode experimentele draad door het TRANSIT festival. Op deze editie laat het ensemble zich dirigeren door de Litouwse componist en dirigent Vykintas Baltakas. Die ruilde in 2008 zijn thuisland voor Leuven, waar hij nu voor de eerste maal in de schijnwerpers zal treden. Baltakas legde voor elk werk in zijn 'oeuvre in progress' nieuwe muzikale criteria vast. Hij schreef speciaal voor het Transit Festival en Champ d’Action een nieuwe compositie.

Bij componist Stefan Prins is de muzikale output eveneens continu in beweging. Champ d'Action brengt op het Transit Festival de Belgische première van Prins'nieuwe stuk, dat hij componeerde voor zijn Staubach Award aan het Internationales Musikinstitut Darmstadt, met première in juli 2010. Stefan Prins won tijdens het Darmstadt zomerfestival de Kranichsteiner Muziekprijs.

Simon Steen-Andersen sluit met zijn Scandinavische inventiviteit naadloos bij de twee andere componisten aan. In zijn 'Chambered Music' laat hij onder meer een vage stem reciteren uit Mandela’s gevangenisdagboek, plaatst hij de trombonist backstage, stelt hij metronomen verdoken in kisten op... Champ d'Action geeft je de kans om - in staat van een totale muzikale verwondering / ontreddering - je weekend af te sluiten.

Champ d'Action promoot al sinds 1988 Vlaamse componisten op internationale podia met als uitschieters het Wien Modern Festival, de Salzburger Festspiele en de Ruhrtriennale. In omgekeerde richting werken ze met internationaal gerenommeerde namen waaronder Vinko Globokar, Richard Barrett en Irvine Arditti. De experimentele cd-reeks bij het Amerikaanse label Mode Records is hun visitekaartje.

Champ d'Action werd in 1988 opgericht door Serge Verstockt, die met dit initiatief een platform wilde bieden voor de uitvoering van hedendaagse muziek in Vlaanderen. Daarbij ging de aandacht in het bijzonder naar Vlaamse componisten, die zowel in binnen- als buitenland ondergewaardeerd waren. Deze interesse mondde uit in talrijke Vlaamse creaties, door Champ d’Action internationaal op de kaart gezet. Zo ging hun concert met creaties van Vlaamse componisten op het Wien Modern Festival in 2006 niet onopgemerkt voorbij, alsook hun samenwerking met Jan Fabre voor de Salzburger Festspiele en de Ruhrtriennale in 2007. Bijzonder vertegenwoordigd in hun repertoire is de figuur van Karel Goeyvaerts, rond wie reeds begin jaren 1990 een volledige cd-reeks gestart werd. Daarnaast zette Champ d’Action ook een eigen, experimentele cd-reeks op in samenwerking met het Amerikaanse label Mode Records, waarvan de eerste cd rond de Finse componiste Kaija Saariaho internationaal met veel lof ontvangen werd. Champ d’Action werkte niet alleen samen met Vlaamse kunstenaars zoals Jan Fabre en de architect Werner Vandermeersch, maar ook met internationaal gerenommeerde componisten en muzikanten zoals Vinko Globokar, Richard Barret en Irvin Arditti.

Vykintas Baltakas werd in 1972 in Vilnius geboren, maar leeft in het Belgische Wilsele. Baltakas begon zijn studies compositie aan de Hochschule für Musik in Karlsruhe bij Wolfgang Rihm, en volgde er tevens directie bij Andreas Weiss. Meermaals bezocht de jonge componist de Ferienkurse für Neue Musik in Darmstadt. Later leefde hij in Parijs, waar hij zijn studies vervolmaakte aan het Conservatoire National Supérieur en werkte aan het IRCAM. Baltakas was lange tijd werkzaam als artistiek leider van vele concert- en operahuizen, en gedurende meerdere jaren was hij ook trouw assistent van Peter Eötvös. Maar ook als componist is Baltakas steeds een graag geziene gast. Zo was zijn muziek reeds te horen op de Wittener Tage für neue Kammermusik, de Berliner Festspiele en MaerzMusik, uitgevoerd door onder meer ICTUS, Ensemble Intercontemporain, Ensemble Modern, Klangforum Wien, London Sinfonietta en Neue Vocalsolisten Stuttgart.

Simon Steen-Andersen (1976), afkomstig uit Denemarken, studeerde eerst bij Karl Aage Rasmussen en Bent Sørensen aan de Koninklijke Academie voor Muziek in Arhus. Daarna zette hij zijn studies verder bij Mathias Spahlinger aan de Staatliche Hochschule für Musik in Freiburg, en bij Gabriel Valverde aan het Conservatorium van Buenos Aires. In 2000 trok hij voor het eerst de aandacht toen hij de Nationale Compositiewedstrijd van Denemarken won met zijn Strijkkwartet. Later volgden nog talrijke prijzen, waaronder de Prijs van de Deense Kunststichting, de Bisballe Prijs, en de Kranichsteiner Musikpreis 2008. In 2009 werd zijn compositie Ouvertures geselecteerd voor de ISCM World Music Days in Zweden dat jaar. Steen-Andersen kreeg opdrachten van de meest gerenommeerde ensembles, waaronder ensemble recherche, Ensemble Modern, Radio Kammerphilharmonie Hilversum, Shanghai Symphony Orchestra en Oslo Sinfonietta. Zijn muziek werd uitgevoerd op festivals als Donaueschinger Musiktage, Nordic Music Days, Ultima Festival, Numus Festival, Music Harvest en Susaa Festival.

Stefan Prins (1979) studeerde piano en compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Antwerpen, waar hij zijn meestergraad compositie behaalde bij Luc Van Hove. Tegelijkertijd studeerde hij muziektechnologie bij Peter Swinnen aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en specialiseerde hij zich aan het Instituut voor Sonologie in Den Haag. Hij woonde masterclasses bij van Beat Furrer, Vladimir Tarnopolski en Karlheinz Essl, en kreeg de kans om deel te nemen aan een twee weken durende workshop met Gerhard Eckel rond bewegingsgestuurde live electronics aan het Institut für Elektronische Musik te Graz. Hij kreeg verschillende compositieopdrachten van de Vlaamse Gemeenschap en zijn werken worden uitgevoerd door ensembles zoals Champ d’Action, Nadar Ensemble, Ictus, Agartha, collectief reFLEXible, Frederik Croene, Matthias Koole en vele anderen. Zijn Memory Space 2 werd geselecteerd door ISCM Vlaanderen voor de ISCM World Music Days in Hong Kong (2007) en Vilnius (2008). Ventriloquium en Not I werden dan weer geselecteerd als Vlaamse inzending voor de WMD 2010. In de zomer van 2010 won Prins de Kranichsteiner Musikpreis tijdens de Internationale Ferienkurse für Neue Musik te Darmstadt.

Programma :

  • Vykintas Baltakas, Redditio - creatie
  • Simon Steen-Andersen, Chambered Music, Next to Beside Besides #1+13, Self-reflecting Next to Beside Besides #4+8, Self-reflecting Next to Beside Besides #10
  • Stefan Prins, Fremdkörper #02

Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action : S. Steen Andersen, V. Baltakas, S. Prins
Zondag 24 oktober 2010 om 20.30 u
(Inleiding door de componisten om 19.45 u)
Kunstencentrum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.transitfestival.be, www.stuk.be en www.champdaction.be

Extra :
TRANSIT 2010 - Champ d'Action. Afsluiten in schoonheid, Jasper Vanpaemel op Kwadratuur.be, 27/10/2010
Vykintas Baltakas op www.mic.lt, www.universaledition.com en youtube
Simon Steen-Andersen : www.simonsteenandersen.dk, www.danishmusic.info en youtube
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige
Transit 2010 : de meest spannende, avontuurlijke en tegendraadse editie ooit ?, 14/10/2010
Beweging als Klank : concertlezing Simon Steen Andersen in deSingel, 16/10/2010
Icarus versus de machines : Nadar brengt werk van Beat Furrer, Daan Janssens, Simon Steen-Andersen, Stefan Prins in Flagey, 13/03/2009

16:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Gents Saxcollectief brengt nieuwe saxofoonmuziek in het Conservatorium

Steve Reich De docenten saxofoon van het Conservatorium Gent zijn vaak te zien op internationale podia, ondermeer als leden van het bekende ensemble BL!NDMAN. Met enkele van hun beste studenten vormen Rik Vaneyghen, Raf Minten en Koen Maas voor de gelegenheid een sextet en brengen ze werk van Louis Andriessen, Peter Cabus, Pierre Philippe Bauzin, Philip Glass, David Jones en Steve Reich (foto).

Louis Andriessen schreef 'Workers union' in 1975 voor orkest De Volharding. In die tijd speelde hij zelf nog piano in het orkest. Het stuk is een combinatie van individuele vrijheid en strenge discipline: het ritme is precies vastgelegd, maar de toonhoogte is slechts bij benadering aangegeven, op een éénlijnige notenbalk. Het is moeilijk om binnen die tegenstelling samen te spelen en gelijk te blijven, ongeveer zoals bij het organiseren en uitvoeren van politieke acties. Workers Union is een "symphonic movement for any loud sounding group of instruments". Toonhoogtes zijn niet traditioneel genoteerd, maar weergegeven ten opzichte van een centrale horizontale lijn, die overeenkomt met het middenregister van elk instrument. Andriessen stelt dat het werk alleen tot zijn recht komt als elke musicus speelt met de intentie dat zijn/haar partij essentieel is, net zoals in de politiek.

Peter Cabus was in de eerste plaats een classicus, een man met groot respect voor de componisten die hem voorafgegaan waren. Voor hem waren Brahms en Beethoven nog steeds actueel. Dat nam niet weg dat hij tegelijk openstond voor het nieuwe. Hij volgde aandachtig de evolutie van de avant-garde doorheen de twintigste eeuw, en probeerde nu en dan nieuwe technieken in zijn eigen muziek te integreren. Zelf gaf hij aan een evenwicht te willen vinden tussen het oude en het nieuwe. Toch kan men moeilijk om het gevoel heen dat het ultra-moderne, het hyper-avant-gardistische niet zijn ding was, maar dat hij het bijna als zijn morele plicht zag het een plaats te geven binnen zijn eigen muziek. Zijn wortels lagen zonder meer in de tonaliteit en de klassieke vormen.

Philip Glass schreef 'The Windcatcher' voor fluit en piano in 1992 voor een onafgewerkt filmproject. Het werd later door Nico Muhly gearrangeerd voor saxofoonsextet.

In 'New York Counterpoint' van Steve Reich voor klarinet en basklarinet zijn elf muzikale lijnen te horen: tien ervan werden op voorhand opgenomen, de elfde wordt live gespeeld. Het stuk bestaat uit drie delen (respectievelijk snel, traag en snel) die aan één stuk door gespeeld worden. Door de meerstemmigheid en de verschuivingen in tempo lopen de ritmische patronen door elkaar, waardoor de luisteraar zijn grip op de muziek en ook op de tijd verliest. De versie voor sax (4 saxofoons en 7 saxofoons op tape) is een arragement van Susan Fancher voor het Vienna Saxophone Quartet.

Programma :

  • Louis Andriessen (1939), Workers Union (1975)
  • Peter Cabus (1923-2000), Preludium en Rondo (1979)
  • Pierre Philippe Bauzin (1939-2005), Divertimento (1968)
  • Philip Glass (1939), The Windcatcher (1992)
  • David Jones (1958), MotorMusic
  • Steve Reich (1936) , New York Counterpoint (1985)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gents Saxcollectief : Andriessen, Cabus, Bauzin, Glass, Jones, Reich
Zondag 24 oktober 2010 om 17.00 u
Koninklijk Conservatorium Gent
- Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en cons.hogent.be

Extra :
Louis Andriessen op www.muziekencyclopedie.nl, www.boosey.com en youtube
Louis Andriessen (1939-) Beeldenstormer op www.musicalifeiten.nl
Oeuvreprijs voor Louis Andriessen op www.nrc.nl, 29/01/2009
Peter Cabus op www.matrix-new-music.be
Pierre Philippe Bauzin op youtube
Philipp Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en youtube
Philip Glass (1937-) : Succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl
Philip Glass, The Windcatcher op youtube
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl
Steve Reich , New York Counterpoint op youtube

Elders op Oorgetuige :
Dag in de branding : de jongensjaren van Louis Andriessen, 13/05/2009
Het Collectief met Amerikaans programma in Izegem, 3/03/2009
Vlaanderen Internationaal : Peter Cabus & Michael Tippett, 12/11/2007
Single Body Noise: verlichaamde klank in de boksring, 19/01/2007

Bekijk alvast Louis Andriessens Workers Union door Bang on a Can All-Stars

12:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook