11/11/2010

Odysseia Ensemble brengt nieuw werk van jonge, talentvolle componisten in Brussel en Antwerpen

Jelle Tassyns Het Odysseia Ensemble, in residentie aan het Koninklijk Conservatorium Brussel, maakt muzikale omzwervingen door het imposante landschap van de 20ste eeuw. Deze eeuw, met zijn schat aan meesterwerken en onontgonnen repertoire, is getekend door snel opeenvolgende maatschappelijke omwentelingen. Het ensemble wil daarvan een muzikale weerklank bieden en boetseert sprankelende, coherente en vaak verrassende programma's. Maandag brengen ze in de kamermuziekzaal van het Brusselse Conservatorium werk van Benjamin Britten, Frank Bridge, Frederik Neyrinck en een creatie van Jelle Tassyns (foto).

Veelal hebben moderne werken wortels die tot ver in de Europese muziektraditie verankerd zijn. Het ensemble probeert deze draden doorheen de geschiedenis bloot te leggen. Nieuwe composities worden dan ook omkaderd met werken uit het grote repertoire. Omdat de programma's hecht geconstrueerd zijn, hoeven ze verder geen betoog en zijn het de musici die het verhaal tot leven brengen.

Het Odysseia Ensemble popelt om nieuw werk van jonge, talentvolle componisten voor te stellen aan een groter publiek. Daarvoor is Brussel - smeltkroes van lokale, Vlaamse, Waalse en buitenlandse invloeden - ideaal als thuisbasis. Met Frederik Neyrinck als huiscomponist worden er geregeld creaties opgevoerd, waaronder uiteraard ook Odysseia van Frederik Neyrinck, het lijfstuk van het ensemble.

Aan aanstormend compositorisch talent geen gebrek in dit programma. Jelle Tassyns en Frederik Neyrinck, beiden twintigers, schreven een hoogst persoonlijk en fascinerend werk voor de voltallige bezetting van het Odysseia Ensemble. Ook Benjamin Britten was ooit nog geen gevestigde waarde en hij gooide dan ook hoge ogen op met zijn opus 1, de Sinfonietta. Dit werk schreef hij op 18-jarige leeftijd, toen hij nog studeerde aan het Royal College of Music in Londen. De Britse componist Frank Bridge is een minder bekende collega van Britten die een een hoogst bijzonder oeuvre naliet.

Jelle Tassyns (1979)studeerde compositie (Luc Van Hove) en dwarsfluit aan het Conservatorium van Antwerpen. Hij volgde masterclasses bij Mathias Pintscher, Wolfgang Rihm, Marco Stroppa, Toru Korvits en Erik-Sven Tuur. Verschillende van zijn werken werden bekroond in binnen en buitenland. De partituren van Jelle tassyns worden gekenmerkt door een voortdurend zoeken naar de expressieve mogelijkheden van de muziek. In zijn muziek tracht hij een symbiose te bekomen tussen de structurele en de emotionele werelden. Het spanningsveld tussen deze twee werelden is zijn voornaamste actieterrein.

Jelle Tassyns beweegt zich even vlot in klassiek als rock. Hij is fan van Zappa en Jethro Tul en tegelijk ook wild van Brahms, zijn favoriete 'oude meester'. Brahms is voor Tassyns een van de allergrootste componisten ooit. "Hij is geen vernieuwer, bouwt voort op Beethoven en de traditie, maar ontwikkelt toch een heel eigen idioom. De combinatie van intellect en emotie fascineert me. Brahms structureert zijn muziek op een heel ingenieuze manier. Hij voegt daar een emotionele component aan toe die zijn muziek meeslepend maakt."

Jelle Tassyns combineert zijn componistenambitie met een job als geluidstechnicus. Als geluidstechnicus doet hij enorm uiteenlopende zaken. Dit gaat van Belle Perez in het sportpaleis tot een heuse broadway-achtige toernee met Liza Minelli. "Als componist overleven is vrij moeilijk in dit Belgenland. Daarbij geeft mijn job als geluidstechnicus mij een zekere luxe zodat ik niet elke compositieopdracht zomaar moet aanvaarden."

Frederik Neyrinck werd geboren in 1985 in Kortrijk. Na pianolessen aan de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord te Menen, schreef hij zich in aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Daar volgde hij compositie bij Jan Van Landeghem en piano bij Piet Kuijken. Sinds oktober 2008 studeert Neyrinck aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Stuttgart, waar hij een leerling is van Marco Stroppa. Daarnaast volgde hij reeds meerdere stages en masterclasses, onder meer bij Andras Schiff, André de Groote, Boyan Vodenitcharov, Peter Swinnen, en de leden van het Oxalys-ensemble alsook de leden van MP21. Neyrinck was laureaat van verschillende compositiewedstrijden, waaronder twee maal het KBC Aquariusproject, de compositiewedstrijd van de provincie West-Vlaanderen, de Emanon Compositiewedstrijd en de Prijs Agniez.

Programma :

  • Benjamin Britten (1913-1976), On this Island
  • Frank Bridge (1879-1941), Divertimenti
  • Jelle Tassyns (°1979), Licu (onder leiding van Bart Bouckaert - wereldcreatie)
  • Frank Bridge (1879-1941), Miniatures
  • Benjamin Britten (1913-1976), Sinfonietta
  • Frederik Neyrinck (°1985), Odysseia (onder leiding van Bart Bouckaert)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Odysseia Ensemble & Joyce Kuipers: Eurostars
Maandag 15 november 2010 om 20.00 u
Conservatorium Brussel
- Kamermuziekzaal
Kleine Zavel 5
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be en www.myspace.com/odysseiaensemble
------------------------
Maandag 22 november 2010 om 20.00 u
deSingel - Zwarte zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.myspace.com/odysseiaensemble

Extra :
Frederik Neyrinck op www.muziekcentrum.be en youtube
Jelle Tassyns : www.jelletassyns.be en www.muziekcentrum.be
Jelle Tassyns - Een Dendermonds componist, Davy De Decker op www.denderend.be, 22/05/2007

20:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Huldeconcert Piet Swerts in Kasteel Cortewalle in Beveren

Piet Swerts Ongetwijfeld behoort Piet Swerts tot het kruim van de Vlaamse componisten, die ook internationaal reeds een benijdenswaardige bekendheid genieten. Op een fraaie manier bouwt de muziek van Piet Swerts een brug tussen heden en traditie. Zijn warme, hartstochtelijke en zeer lyrische taal sleept iedereen mee in een intense beleving van alle menselijke gevoelens. Het Klarinetkwintet én het Tweede Strijkkwartet behoren tot de meest geliefde werken van de componist en liggen hem nauw aan het hart. Wie deze twee prachtige werken, samen met het kleurrijke 'Zortzico voor strijkkwartet', wil ontdekken, moet zondag beslist naar het huldeconcert aan Piet Swerts, die diezelfde dag vijftig wordt, in het kasteel Cortewalle in Beveren-Waas. Uitvoerders zijn het Spiegel Strijkkwartet en de klarinettist Roeland Hendrikx, solist bij het Nationaal Orkest van België en Professor aan het Muziekconservatorium van Maastricht.

Piet Swerts werd op 14 november 1960 in Tongeren geboren. Hij studeerde van 1974 tot 1989 aan het Lemmensinstituut te Leuven, waar hij tien eerste prijzen behaalde. Hij volgde onder andere piano bij Robert Groslot en Alan Weiss. Hij verkreeg er ook voor het eerst in de geschiedenis van het Lemmensinstituut de prijs Lemmens Tinel voor compositie en piano met grote onderscheiding. Aan hetzelfde Lemmensinstituut is Piet Swerts nu docent piano, analyse en compositie, en dit sinds 1982. Van 1985 tot 2005 was hij ook dirigent van het Ensemble Nieuwe Muziek van het Lemmensinstituut. Hij wordt ook veel gevraagd als jurylid bij compositiewedstrijden.

Als componist won Piet Swerts al meerdere prijzen, waaronder de Camille Huysmans Compositieprijs voor zijn Droombeelden in 1986 en in datzelfde jaar de Compositieprijs van de Provincie Limburg voor zijn Capriccio voor gitaar en kamerorkest. De Baron Flor Peeters Prijs kreeg Piet Swerts voor zijn Apocalyps I voor orgel in 1983 en in 1985 verwierf hij de prijs van de Belgische artistieke promotie voor zijn lied Ardennes voor sopraan en piano. De Sabamprijs kreeg hij voor zijn Rotations voor piano en orkest, het werk dat werd gekozen als verplicht concerto voor de finales van de Internationale Koningin Elisabethwedstrijd van 1987. De Gazet van Antwerpen zou hem in 1989 hun prijs toekennen voor zijn Symfonie nr. 1. In 1993 kreeg hij de Compositieprijs van de provincie Brabant voor een koorwerk. In 1993 werd zijn vioolconcerto Zodiac geselecteerd als plichtwerk voor de finales van de Internationale Koningin Elisabethwedstrijd van 1993. Voor dit stuk kreeg hij de Grote Prijs in de Internationale Koningin Elisabethwedstrijd voor Compositie (met ondermeer Górecki in de jury). Een belangrijk moment in zijn carrière was de creatie van zijn grootschalige opera Les liaisons dangereuses in 1996 in de Vlaamse Opera. In 2001 creëerde het Vlaams Radio-orkest zijn tweede symfonie (Morgenrot). In 2002 schreef hij Wings, een concerto voor piano en harmonieorkest dat in binnen- en buitenland een grote waardering geniet. In december 2005 wordt het werk door de componist zelf gecreëerd in de Verenigde Staten van Amerika, na succesvolle uitvoeringen in Europa en Azië. Voor de tentoonstelling Leven in Steen (10 september 2005 - 29 januari 2006 in Museumsite Leuven) schreef hij een grootschalig werk voor koor en symfonieorkest.

Doorheen het werk van Piet Swerts zien we regelmatig dezelfde kenmerken terugkomen. Piet Swerts schrijft voor het overgrote deel in opdracht. Hij is een pragmatisch componist, die stilistisch alle middelen aanwendt om het vooropgestelde doel te bereiken. Hij slaagt er in verscheidene uiteenlopende stilistische kenmerken samen te brengen door zijn uitstekende "métier", een soepele schrijfstijl die hij aanpast aan de te volbrengen opdracht. Piet Swerts hecht veel belang aan de vormconstructie. De vorm groeit met en vanuit de muziek en meestal zien we bij de werken dat de verschillende delen nauw bij elkaar aanleunen en vaak organisch in mekaar vloeien. In de verwerking van het materiaal zien we bij de componist een grote beheersing. De verwerkingswijzen zijn nooit gezocht complex. Hij integreert imitatie, polyfone verweving en schuivende panchromatische gehelen. Swerts gaat vaak erg ver in de motiefverwerking, met werken waarvan de muzikale kern van de volledige compositie kan worden herleid tot één kiemcel. Deze concentratie op de kleine cel leidt ofwel tot korte gebalde periodes, ofwel houdt hij deze concentratie langer vol. Er is ofwel een afwisseling tussen mooi opgebouwde climaxen ofwel een stilstand in de muzikale beweging.
Voor omvangrijke composities hanteert Swerts vaak het procédé van de 'finale-compositie', waarbij hij vertrekt van het einde van de compositie, wat in die gevallen het substantiële deel van de compositie is, om dan van achter naar voor de compositie af te werken. Deze werkwijze paste hij onder meer toe in het Tweede Strijkkwartet, in Magma en in het klarinetkwintet.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spiegel Strijkkwartet & Roeland Hendrikx : Huldeconcert Piet Swerts 50
Zondag 14 november 2010 om 20.00 u
Kasteel Cortewalle

Zwarte Dreef 1
9120 Beveren-Waas

Meer info : tervesten.beveren.be, www.spiegelstringquartet.com, www.spiegelstringquartet.com en www.kpsk.net

Extra :
Piet Swerts : www.pietswerts.be, www.cebedem.be, www.matrix-new-music.be en youtube

08:02 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/11/2010

Tweede editie van dans- en performancefestival BITS(&pieces) in de Beursschouwburg

Time is a harder master BITS(&pieces) is een wilde, dertien dagen durende mix van performance, theater, dans, film, video, beeldende kunst en muziek, met tal van internationale en Belgische premières, en een uitgebreid gratis randprogramma. De tweede editie van dit bruisende festival loopt van 11 t.e.m. woensdag 24 november in de Beursschouwburg in Brussel. BITS(&pieces) wil aanzetten tot reflectie en dialoog. In plaats van een eigen visie op te leggen, nodigt BITS(&pieces) de toeschouwers uit om zelf in gesprek te gaan met de kunstenaars en hun kunst om zo de stukjes van deze nieuwe puzzel in elkaar te laten passen. De voorstellingen worden gekenmerkt door studie en onderzoek die tot verrassende voorstellingen leiden. Het festival start met de nieuwe creatie van Busy Rocks, een jong collectief en artiest-in-residentie in de Beursschouwburg. Een verdere greep uit het programma :

7 Libanese Kortfilms
De Libanese filmmaker Simon El Habre was eerder al in de Beursschouwburg te gast met zijn ontroerende documentaire 'The One Man Village'. Tevens is hij een actief medewerker van Beirut BC, een steunpunt voor Arabische onafhankelijke cineasten. Voor BITS(pieces) selecteerde hij zeven recente Libanese kortfilms. Bij wijze van prelude zal voor elke BITS(pieces) avondvoorstelling één film getoond worden. Op de laatste dag van het festival worden de zeven films gezamenlijk geprojecteerd in de Shadowbox.

Busy Rocks - Studium (Internationale Première)
Deze nieuwe danscreatie van het jonge collectief Busy Rocks speelt met de vermenging van de notie van 'de dansstudio' (de architecturale ruimte) en de notie van 'de dansstudie' (de fysieke en mentale activiteit). Het resultaat is een ingenieuze voorstelling rond de dagdagelijkse praktijk van de danser. In deze creatie rond de dagelijkse praktijk van de danser wordt inventief gebruik gemaakt van film, sterke dans en wat lichtvoetige humor.

Maurice Doherty - Waiting
In deze ingenieus gemonteerde video van de Ierse kunstenaar Maurice Doherty zien we hoe vijf dienstertjes genodigden?/ons? opwachten met een rijkelijk gevuld dienblad champagneglazen. En ze blijven wachten. De tijd is hier geen stille getuige, maar treedt resoluut op de voorgrond als een actieve dreiging. Opgenomen in één shot in reële tijd, manoeuvreert de film ons van neutrale verraste toeschouwer in de rol van een verwachtingsvolle, op destructie beluste voyeur.

Manor Grunewald - Time Is A Hard Master
De jonge Gentse kunstenaar Manor Grunewald maakt schilderijen en studies, tekeningen en collages. De reeks 'Time Is A Hard Master' bestaat uit verschillende collagetekeningen op papier. Door knipsels uit tijdschriften, reclamefolders, wetenschappelijke boeken, enz... te manipuleren en te confronteren met andere beelden, vervormt de originele betekenis.

Monika Gintersdorfer & Knut Klassen - Logobi 02 / Logobi 05 (Belgische première)
Het spraakmakende Duitse kunstenaarsduo Monika Gintersdorfer en Knut Klassen organiseert sinds 2005 theatrale 'Logobi'-ontmoetingen waarin ze Ivoriaanse dansers en choreografen in dialoog laten gaan met West-Europese en Amerikaanse vakgenoten. Zo koppelen ze voor 'Logobi 05' de Amerikaanse danser Richard Siegal, een van de vaste sterkhouders van William Forsythe, aan de Ivoriaanse choreograaf en danser Franck Edmond Yao. In 'Logobi 02' is het aan de choreografen-dansers Gotta Depri en Gudrun Lange om een stukje interculturele magie te laten plaats vinden.

Sanja Mitrovic - A short history of crying (Internationale Avant-première)
Een experimentele verkenning van allerlei verschijnselen rondom het huilen. Doorheen de geschiedenis is 'huilen' altijd verbonden geweest met culturele opvattingen over sekse, leeftijd en klasse, en werd steeds gezien als een gedeelde, non-verbale taal waarin we complexe en vaak tegenstrijdige emoties communiceren. In deze nieuwe voorstelling, legt Sanja Mitrovic de verbanden tussen het openbaar uiten van emoties en sociale en culturele mechanismen. Deze 'stand-up tragedie' onderzoekt hoe emoties zich manifesteren in verschillende situaties, en waarom we ze publiek uiten.

Katja Dreyer - Überflieger
Op 27 mei 1987 vloog de 19-jarige amateurpiloot Mathias Rust in zijn Cessna van Helsinki naar Moskou en landde dichtbij het Rode Plein. Deze individuele, illegale vredesmissie beroerde de wereld. ' Überflieger' is een hommage aan deze bizarre, idealistische daad van de 'Don Quichote van de lucht'.

Horses & Pretbederf DJ's
Horses is het speeltuintje van jongeling Bert Vliegen, wiens sobere spaarzame songs het grillige midden houden tussen fluisterliedjes, keukentafelanthems en folkpareltjes. De songs van Horses vinden hun oorsprong in de schaduwkantjes van de kleine levens, de eenzaamheid en de wanhoop. Het festival krijgt later die avond zijn hoogst passende afsluiter onder de vorm van het Pretbederf sound system, met DJ's Chillipoum en De Huisdokter, die uitpakken met een ruige vuige dansvloermix vol oude zwarte soul, Turkse beats en B-film soundtracks.

Tijd en plaats van het gebeuren :

BITS(&pieces)
Van donderdag 11 t.e.m. woensdag 24 november 2010

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.beursschouwburg.be

Metal Transfigurations : een clash tussen sax en orgel

Metal Transfigurations Eén kerk. Eén orgel. Twaalf saxofonisten. Metal Transfigurations brengt de kracht van metaal in een clash tussen sax en orgel. Een uniek ensemble van saxofonisten gaat de confrontatie aan met de metalen pijpen van het eeuwenoude orgel. Wat volgt is een concert van metalen klanken in een grootse omgeving. Met zowel klassieke als moderne  werken  geeft het gerenomeerde Telos Ensemble een overzicht van de mogelijkheden van deze twee uitzonderlijke instrumenten. Op het programma : werk van Boudewijn Cox, Philip Glass, Walter S. Hartley, Martin Valcke, J.S.Bach en Gerard De Clerq.

Met twaalf professionele saxofoonmuzikanten is het Telos Ensemble uniek in België. "Een saxofoonkwartet samenstellen is heel wat makkelijker, maar ik wilde absoluut nieuwe muziek brengen", zegt oprichter en dirigent Gerard De Clercq. Een groot saxofoon-ensemble is vrij zeldzaam, maar niet nieuw, want reeds in 1850 was een gelijkaardig ensemble actief in de schoot van het Franse 'La musique de la Garde Républicaine'. Het ensemble bestaat uit 12 uitvoerders ( van sopranino- tot bassaxofoon) die hun opleiding genoten aan één van de Vlaamse conservatoria in België en het repertorium bestaat uit interessante klassieke en hedendaagse originele werken.

Gerard De Clercq speelde eerder al in grote ensembles. "En ik maakte ook deel uit van een kwartet. Dat was nogal conservatief. Ik wilde daar iets tegenover stellen. Maar meteen stuitten we op een probleem. Want voor ensembles is niet zoveel originele muziek geschreven. Bovendien zijn we geen evident ensemble. Er bestaan zeven saxofoons en wij gebruiken er daar maar zes van. Van een contrabassaxofoon zijn er maar enkele gemaakt en die hebben we gewoonweg niet." (*)

Het ensemble vond Boudewijn Cox, leraar in de muziekacademie van Wemmel (Gerard De Clercq is directeur van diezelfde academie), bereid muziek voor Telos te schrijven. Het resultaat is 'In Cantation', een soort bezwering, hekserij en tovenarij, omschrijft Gerard De Clercq. "Deze hedendaagse klassiek-moderne muziek wekt een geheimzinnige sfeer op."
Via het componeren van popmuziek en jazz, raakte Boudewijn Cox (1965) rond 1989 geïnteresseerd in het componeren van zogenaamde 'klassieke' muziek. Ravel, Bartok, Berg en Schönberg waren bij aanvang belangrijke inspiratiebronnen, vooral op gebied van orkestrale kleuren. Cox hecht veel belang aan een overzichtelijke vorm en toont daarin zijn grote affiniteit met de klassiek-romantische traditie: motieven worden hoorbaar verdicht, uitgebreid en hernomen en passen zich in in traditionele macrostructuren. Dat bevordert de communicatie met de luisteraar, hetgeen centraal staat in zijn esthetiek.

Voor Martin Valcke (1963) betekent 'muziek componeren' op zoek gaan naar mogelijkheden om in zijn muziek uitdrukking te geven aan een soort levenskracht of oerwil. Zijn grote voorbeeld daarbij is Beethoven, en de manier waarop hij, onder meer in zijn Vijfde Symfonie, de muziek een heel energetisch karakter weet te geven. Met deze abstracte idee van een levenskracht als essentie van zijn muziek, wil Martin Valcke zich vooral verzetten enerzijds tegen muziek waarin al te hevige emoties centraal staan, zoals bijvoorbeeld in de hoog-romantiek, en anderzijds tegen een te rationele benadering van muziek door onder meer de serialisten. De laatste jaren is op dit vlak een lichte evolutie merkbaar in zijn oeuvre. In plaats van het emotionele zo ver mogelijk af te houden, probeert hij in zijn recentste werken steeds meer de emotie toe te laten en te combineren met het energetische aspect van zijn muziek dat echter nog steeds centraal staat.
Voor de invulling van die abstracte gedachte in zijn muziek vertrekt Martin Valcke vaak vanuit één muzikale cel. Eerst onderzoekt hij de intrinsieke mogelijkheden van dat basismotief door het te onderwerpen aan heel diverse melodische, ritmische en harmonische processen. Dit leidt uiteindelijk tot een veelheid aan muzikaal materiaal waarmee hij daarna echt gaat componeren. De inspiratie voor zijn muzikaal basisgegeven haalt Martin Valcke uit de meest uiteenlopende muziekstijlen.
Martin Valcke streeft in zijn muziek steeds naar een vorm van melodische opbouw. De wijze waarop hij dit realiseert, is enigszins het resultaat van zijn compositietechniek. Hij hanteert voor de vorming van zijn melodieën namelijk een soort associatieve schrijfwijze: al variërend raakt hij steeds verder verwijderd van zijn uitgangspunt. De componist heeft dus in zijn streven naar melodie zeker niet de hoog-romantische, lyrische melodie voor ogen, maar staat ook hier enigszins onder invloed van Beethovens Vijfde Symfonie. Op harmonisch vlak staat voor Martin Valcke een zeker evenwicht tussen consonantie en dissonantie centraal.

Gerard De Clercq studeerde aan het Lemmensinstituut in Leuven waar hij naast Eerste Prijzen notenleer en harmonie, de diploma's 'Laureaat saxofoon' (Norbert Nozy) en 'Laureaat kamermuziek' (Ed Bogaard) behaalde. Hij volgde vervolmakingscursussen saxofoon aan de 'Academie d'été de Wallonie' bij o.a. François Daneels en Willy Demey. Aan het conservatorium te Brussel behaalde hij Eerste Prijzen contrapunt en fuga en de diploma's 'Meester in de muziekschriftuur' en 'Meester in de compositie' in de klas van Rafaël D'Haene. Hij volgde er orkestdirectie bij Robert Casteels, Lucas Vis en Antonio Pappano. Als uitvoerend musicus was hij lid van 'The European Saxophone Quartet', 'The Metropolitan Saxophone Orchestra' en 'Hommage à Sax Sextet' waarmee hij zowel in binnen- als buitenland optrad. Sinds 1991 is hij directeur van de Gemeentelijke Academie voor muziek, woord en dans te Wemmel.

Luc Ponet (1959) was gedurende 20 jaar docent orgel aan het Lemmensinstituut - te Leuven. Als organist geniet hij een wereldwijde faam in programma's met muziek uit de middeleeuwen tot creaties van hedendaags werk. In 1988 werd hij aangesteld als organist-titularis van het monumentale Le Picard-orgel in de Basiliek van Tongeren, en in 1996 was hij gastprofessor aan de Concordia-universiteit van River Forest (Chicago). Sedert 1999 is hij 'organist in residence' van de landcommanderij Alden Biesen, het Europees Cultuurcentrum van de Vlaamse Gemeenschap te Rijkhoven - Bilzen. Momenteel combineert Luc Ponet zijn activiteiten als organist en gastprofessor (Lemmensinstituut) met de functie van Inspecteur Deeltijds Kunstonderwijs (muziek) bij het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. Het is dan ook net die brede oriëntatie in combinatie met zijn begeesterende gedrevenheid die Luc Ponet een wereldwijde faam bezorgen als uitvoerend musicus en gastdocent.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Telos Ensemble & Luc Ponet : Metal Transfigurations
Dinsdag 16 november 2010 om 20.00 u
Kapel Lemmensinstituut Leuven

Herestraat 53
3000 Leuven

Meer info : www.lemmens.wenk.be, www.leuven.be/orgelsymposium en www.telos-ensemble.be

Extra :
(*) Twaalf saxofoons en de directeur van de muziekschool. Gerard De Clercq, directeur van de Wemmelse muziekschool, over het Telos Ensemble en het aanleren van muziek en dans, De Zandloper, jaargang 5 nr 5 - mei 2004
Boudewijn Cox : www.boudewijncox.eu, www.muziekcentrum.be, www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube
Philipp Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl
Walter S. Hartley : www.walterhartley.com, en.wikipedia.org en youtube
Martin Valcke op www.muziekcentrum.be en www.matrix-new-music.be
Luc Ponnet op www.muziekcentrum.be

Elders op Oorgetuige :
Orgels in de stad : stedelijke orgelcultuur in Leuven, 9/11/2010

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

09/11/2010

Orgels in de stad : stedelijke orgelcultuur in Leuven

Orgel Van 16 tot 18 november organiseert het Lemmensinstituut i.s.m. de stad Leuven een orgelsymposium met als thema 'Orgels in de stad - Leuven, vandaag en morgen'. Tijdens lezingen, forumgesprekken, concerten en workshops worden diverse onderwerpen belicht die de positie van het orgel en de organist in een actuele stedelijke context in vraag stellen. Bijzondere aandacht gaat naar het recent ontdekte laat-18de eeuwse 'Gautiermanuscript' dat als een merkwaardige  historische bron van stedelijke orgelcultuur wordt voorgesteld.


Dinsdag 16 november
Concert 'Metal Transfigurations' - 20.00 u
Werken van B.Cox, Ph. Glass, W.S. Hartley, M.Valcke, J.S.Bach, G.De Clerq
Telos Ensemble o.l.v. Gerard De Clerq - Luc Ponet, orgel

Woensdag 17 november

09.30-10.00 uur: ontvangst  
10.00-12.45 uur: Orgels in de stad
  • Verwelkoming  : Denise Vandevoort, schepen van cultuur Stad Leuven - Marc Erkens, departementshoofd Lemmensinstituut
  • Keynote-lezing stedelijke orgelcultuur/stadsorganisten  Jetty Podt
  • (Good) Practices : Marcel Verheggen, Cor Ardesch, Peter Breugelmans
  • Jetty Podt, Cor Ardesh, Peter Breugelmans, Peter Van de Velde, Steven Dusoleil (moderator: Jean Ferrard) 
12.45-14.00 uur: lunch  
14.00-17:00 uur: Oud en Nieuw
  • Oud en Nieuw - (Good) Practices : Luc Ponet, Kris Wittevrongel, Wim Winters
  • Forumgesprek Luc Ponet, Kris Wittevrongel, Pieter Vanhaecke, Wim Winters (moderator: Jean Ferrard)
20.00 uur: orgelconcert op Formentelli door Pascale Rouet (Parijs)
werk van P. Du Mage, J.-P. Leguay, M. Corrette, B. Mather, L. Marchand, J.-L. Etienne, J.-Fr. Dandrieu

Donderdag 18 november

09.00-09.30 uur: ontvangst  
09.30-10.30 uur: lecture-performance door Stijn Hanssens
Onderzoek naar invloeden en evoluties binnen de Belgische orgelmuziek uit het interbellum (doctoraatsonderzoek)  
10.30-12.00 uur: het Formentelli-orgel
  • De restauratie van het Formentelli-orgel: 'oud en niew' door Pieter Vanhaecke (orgelbouwer)
  • Lecture Performance door Pascale Rouet : Formentelli en repertoire: oud en nieuw
12.00 uur: walk & lunch (in de stad)
14.00-16.00 uur: Leuven orgelstad: vandaag en morgen
  • Eugeen Schreurs : Het Gautiermanuscript als bron van stedelijke orgelcultuur?
  • Stedelijke beiaardcultuur in Leuven: oud en nieuw - Luc Rombouts (universiteitsbeiaardier)
  • Concert rond het Gautiermanuscript : Bart Naessens (klavecimbel), Jan Vermeulen (pianoforte), Peter Breugelmans (orgel)
16.00-16.30 uur: Carl Van Eyndhoven : beiaardconcert met werken uit het Gautiermanuscript
16.30-18.00 uur: ontvangst en receptie op stadhuis
Overhandiging digitale versie van Gautiermanuscript
20.00 uur: concert: Requiem van Maurice Duruflé
Kamerkoor Terpander o.l.v. Johan Van Bouwelen - Griet De Volder, sopraan - Peter Jeurissen, orgel  

Alle verdere info vind je op www.leuven.be/orgelsymposium en www.lemmens.wenk.be

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/11/2010

Peter Sellars ensceneert Kafka-Fragmenten van Kurtag in de KVS

Kafka Fragments De Kafka-fragmenten van de Hongaarse componist György Kurtag behoren tot de meest spannende muziekstukken van de 20ste-eeuwse klassieke muziek. Kurtag baseerde zich op 40 korte en uiteenlopende fragmenten uit de brieven en dagboeken van Kafka en schreef een fascinerend werk voor sopraan en solo-viool. De Amerikaanse theatermaker Peter Sellars, voor het eerst sinds lang weer te gast in Brussel, maakte in 2005 een zeer persoonlijke versie van de Kafka-Fragmenten voor de Carnegie Hall in New York. De nu al legendarische sopraan Dawn Upshaw en violist Geoff Nutall van het bekende St-Lawrence String Quartett zijn zijn kompanen. Deze week te zien in de KVS in Brussel, op 14 en 16 november.

De Kafka-Fragmenten van György Kurtág worden soms wel omschreven als de Winterreise van Schubert, maar dan 150 jaar later. En in die 150 jaar is er heel wat gebeurd. De Winterreise is een spiegel. De Kafka-Fragmenten ook, maar die spiegel is inmiddels gebarsten. En wie er in kijkt, ziet alleen nog maar fragmenten. Die fragmenten stammen uit het werk van Kafka (1883-1924). Losse stukjes tekst, soms maar één zin lang, afkomstig uit dagboeken en brieven Milená Jesenská. De Hongaarse componist György Kurtág (1926) was al lang geboeid door dit werk, en toen hij er in 1985 zonder vooropgezet plan wat muzikale schetsen bij begon te maken, kon hij niet meer ophouden, en na een jaar waren het er veertig. Deze veertig fragmenten krijg je nu te horen. Het langste iets meer dan zeven minuten, het kortste veertien seconden. De fragmenten zijn gegroepeerd in vier delen, en alles samen nemen de fragmenten ongeveer zeventig minuten in beslag, waarmee het voor Kurtág een uitzonderlijk lange compositie is. Kurtág vraagt enorm veel van de twee solisten, niet alleen technisch, maar vooral emotioneel.

Tijd en plaats van het gebeuren :

György Kurtag / Peter Sellars : Kafka Fragments
Zondag 14 en dinsdag 16 november 2010, telkens om 20.00 u
KVS BOL

Lakensestraat 146
1000 Brussel

Meer info : www.kvs.be

Extra :
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be
Interviews Peter Sellars & Dawn Upshaw op www.barbican.org.uk
Kafka Fragments. When Everyday Actions Become Existential Events, Allan Kozinn in The New York Times, 13/11/2008

Bekijk alvast de 'Szene in Der Elekrischen' uit Kurtag's "Kafka Fragments", uitgevoerd door Shie Shoji (stem) en Stelios Chatziiosifidis (viool) in een regie van Sarah Fahie

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Spark of Being : de Frankensteinmythe volgens Bill Morrison

Dave Douglas In 'Spark of Being' herinterpreteert filmmaker Bill Morrison de Frankensteinmythe. Morrison, laureaat van heel wat Bessie's en Obie's, maakt hypnotische collages van halfvergaan filmmateriaal uit de vroege twintigste eeuw. Dat resulteert in bloedstollende visuele effecten, zoals bv. in 'Decasia'. Morrison werkte al met componisten als John Adams, Bill Frisell, Henryk Gorecki, Steve Reich en Michael Gordon voor wat hij omschrijft als: "... cinematografische symfoniefilms, vol lyriek". Met 'Spark of being' creëren Morrison en Dave Douglas een filmconcert dat de relatie tussen mens en technologie onderzoekt. De muzikale spanningsboog omvat genoteerde composities, niet-idiomatische improvisaties en computer-gegenereerde klanken. Het geheel zou men kunnen omschrijven als 'jazz-ambient-groove' met film.

Dave Douglas (foto) is 'DownBeat Artist of the Year', artistiek directeur van de workshop 'jazz & creative music' in Banff (Canada) en lid van John Zorns Masada. Keystone combineert jazz met elektronica en diverse hedendaagse muziekstijlen. De groep werd speciaal opgericht om zowel klassiekers als experimentele films live van nieuwe muziek te voorzien.

De Amerikaanse trompettist Dave Douglas is een gevestigde waarde op de internationale jazzpodia. Hij is een ontzettend begaafde muzikant, die zowel perfect binnen het idioom kan spelen en componeren, als de grenzen van de jazz steeds verder verkennen. Weinig musici bestrijken een zo breed terrein: van hardbop tot bewerkingen van Webern en Stravinsky tot klezmer en Oost-Europese volksmuziek.
Douglas speelde in John Zorns kwartet Masada, maar heeft verder vooral veel eigen bands opgericht, waaronder 'Dave Douglas & Brass Ecstasy', een blazersgroep van trompet, hoorn, tuba en trombone plus drums. De laatste jaren doet hij ook projecten met gesproken woord en film, zoals met DD & Keystone , een electrisch sextet met muziek voor zowel oude als nieuwe films.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dave Douglas, Keystone & Bill Morrison : Spark of Being
Zaterdag 13 november 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Hugo De Craen om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Extra :
Dave Douglas : www.davedouglas.com, en.wikipedia.org en youtube
Bill Morrison op en.wikipedia.org, www.imdb.com en youtube

Bekijk alvast dit fragment uit Bill Morrisons 'Decasia' (2002)

07:00 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

07/11/2010

Pianist Giacomo Di Tollo blaast het erfgoed van het futurisme nieuw leven in

Giacomo Di Tollo De futuristische beweging sloeg een kleine maar blijvende wonde in de kunstgeschiedenis van de vroege twintigste eeuw. Tussen pakweg 1905 en 1920 werden immers grensverleggende concepten uitgedacht die voornamelijk uit Italië kwamen. Pianist Giacomo Di Tollo (foto) blaast het erfgoed nieuw leven in met een uitgebreide waslijst van vertegenwoordigers van deze visionaire stroming, zoals Luigi Russolo, Alfredo Casella en Francesco Balilla Pratella.

Pianist Giacomo di Tollo (1981) en studeerde aan het Conservatorium van Pescara bij Christina Di Biase. Nadien leidden zijn studies hem naar de Accademia Pianistica 'Incontri col Maestro' in Imola, waar hij hedendaagse kamermuziekpraksis studeerde bij Piernarciso Masi. Hij volgde nadien nog vervolmakingscursussen pianoforte bij Leslie Howard (London, UK), Luciano Cerroni (Rome) and Sebastien Risler (Zwitserland). Inmiddels heeft de man een indrukwekkend palmares bijeengespeeld op tal van concertreizen, festivals en podia, die de geïnteresseerde lezer kan natrekken op 's mans website. Vandaag de dag is hij docent computermuziek aan het Dipartimento di Scienze, universiteit van Pescara.

Di Tollo heeft al langer een diepgaande interesse ontwikkeld en dito research gedaan naar de Italiaanse futuristen, meerbepaald naar de pianocomposities die aan die vruchtbare periode zijn ontsproten. Misschien is het op het eerste zicht een minder voor de hand liggend muziekinstrument om met het futurisme te verbinden (de piano is en blijft een archetypisch klassiek-romantisch icoon), maar net daarom kan dit concert een zeker curiositeitsgehalte krijgen.

Het futurisme (It. futuro, 'toekomst') is een van oorsprong Italiaanse beweging en kunststroming die, ontstaan uit het kubisme, van pakweg 1905 tot 1920 furore maakte in Europese kunstkringen. Enkele typerende kernwoorden ervan zijn: snelheid, energie, agressie, krachtige (diagonale) lijnen, vooruitgang en nieuwe technologie. Aanvankelijk zijn het voornamelijk grafici en schrijvers die de stroming een stem geven, de musici volgen enkele jaren later en doen dat onder de noemer van de bruïtisten (Fr. Bruit, lawaai, geluid).

De Italiaanse schrijver Filippo Tomasso Marinetti standaardiseerde de beweging op 20 februari 1909 in de Parijse Figaro met zijn Eerste Futuristisch Manifest. Marinetti's manifest beoogde een toekomst die zou getekend zijn door strijd, aanval en beweging en richtte zich naar de arbeidersbewegingen en hun revolutionair en anarchistisch potentieel. De stijl van het Manifest is sterk pamflettair en recht voor de raap: 'We staan aan de kiem van een gloednieuw tijdperk. Afrekenen dus, met dat lamme verleden. Enkel technologie helpt ons vooruit'.

In de loop der jaren volgden nog vele Manifesten, nu eens geboekstaafd door dichters (Hugo Ball, Trista Tzara), architekten (Antonio Sant'Elia), tekenaars (Gino Severini, Luigi Russolo) en dus ook componisten. Francesco Balilla Pratella bijvoorbeeld, schreef verschillende manifesten op het gebied van futuristische muziek, te beginnen bij het Manifesto Dei Musicisti Futuristi uit 1910. De futuristische componist had, in een zich in sneltempo ontwikkelende industriële maatschappij, uiteraard een schat aan inspiratiemateriaal voorhanden: het geluid van machines, turbines, rotors, vliegwielen, drukpompen, geritmeerd gezang van arbeiders, sirenes en noem maar op.

Ook Luigi Russolo deed een flinke bijdrage aan de Manifestenzucht van de futuristen met diens L'Arte Dei Rumori (The Art Of Noises), waarin hij geluiden in verschillende klassen onderverdeelt en speculeert over een estetiek die ermee kan ontwikkeld worden. Ter illustratie bouwde hij indertijd met zijn assistent Ugo Piatti een heuse set 'Intonarumori': een primitief geluidenorkest (incluis gorgelaars, krakers, piepers, schreeuwers, ...) waarvoor hij speciaal de compositie Risveglio de Una Citta schreef. Een van die instrumenten was de Russolofoon, die gelijktijdig zeven verschillende geluiden kon produceren in 12 verschillende geluidssterktes. De Intonarumori lagen tijdens de Tweede Wereldoorlog opgeslagen in een Parijse kelder, waar ze stuk voor stuk tijdens de bombardementen van 1945 tot schroot zijn herleid. Wel zijn er nadien aan de hand van de werktekeningen een aantal replica's gebouwd. Van de oorspronkelijke Intonarumori zijn destijds wel (bijzonder belabberde) geluidsopnames gemaakt, die later op cd zijn verschenen.

Een van de grote mankementen van de futuristen was echter hun zwakke technische onderbouw: ze hadden geen toonsysteem voor ogen dat het klassieke systeem moest vervangen. De weinige partituren uit die periode zijn zo slordig en meerduidig, dat er weinig of geen musici geweest zijn die er zich ernstig op toegelegd hebben. De futuristische muziek was er dus letterlijk kort en heel krachtig, maar verdween in de loop van de jaren '20 als sneeuw voor de zon. Behalve dan díe stukken uit het programma van dit concert: als curiosum kan het tellen, deze bloemlezing van pianowerkjes die alsnog de muziekgeschiedenis hebben overleefd. Giacomo Di Tollo blaast het erfgoed 100 jaar na datum nieuw leven in. Futuristisch werk zoals je het waarschijnlijk nog nooit eerder gehoord hebt.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Giacomo Di Tollo : Futurism & Futurisms
Dinsdag 9 november 2010 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

21:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Lets Radio Koor brengt hedendaagse koormuziek op het Baltic festival

Lets Radio Koor Wie het liever profaner, vooruitstrevender en dissonanter heeft op het Baltic-festival, zal wellicht zijn gading vinden in het programma van het Lets Radio Koor. Want dit ensemble heeft de laatste jaren voornamelijk faam verworven met uitvoeringen van twintigste-eeuwse en hedendaagse koormuziek. En inderdaad, van kleppers als 'Four²' van John Cage en Ligeti's bevreemdende meesterwerk 'Lux Aeterna' (wereldberoemd dankzij de film 2001: A Space Odyssey, waarin Stanley Kubrick de muziek gebruikt als soundtrack voor de scène met de mensapen rond de zwarte monolietit) is een neo-renaissancistische esthetica ver verwijderd. Baltic zou zijn naam echter onrecht aandoen, moesten deze gerenommeerde componisten niet worden geconfronteerd met het werk van enkele minder bekende Baltische en Scandinavische vertegenwoordigers, onder wie de Finse Kaija Saariaho (in Vlaanderen sinds kort bekend als de componiste van de succesvolle Vlaamse Operaproductie 'l'Amour de Loin') mede het mooie weer zal maken, zeker wanneer er live-electronics mee gemoeid zijn. Van Saariaho zingt het Lets Radio Koor 'Tag des Jahrs', een geraffineerd werk voor koor en electronics op vier late gedichten van Friedrich Hölderlin.

Het Lets Radio Koor werd opgericht in 1940 en bestaat uit een vast gezelschap van 24 zangers. Sinds 1992 staat het Lets Radio Koor onder leiding van dirigenten Sigvards Klava en Kaspars Putnins. Opvallend aan hun repertoire, dat bestaat uit alle grote concert- en oratoriumwerken, is dat de Letse muziek altijd een belangrijke rol heeft gespeeld in de programma's van het koor. In samenwerking met het Lets Radio Koor zijn veel van de composities van de wereld beroemde Letse componist Peteris Vasks uitgevoerd. De relatie met de Letse Radio heeft altijd een stimulerende werking gehad in de ontwikkeling van de nieuwe Letse koorliteratuur: bijna alle componisten in Letland hebben voor het Lets Radio Koor geschreven.

De meeste mensen kennen 'Lux Aeterna' waarschijnlijk uit Stanley Kubricks '2001: A Space Odyssey'. Lux æterna wordt beschouwd als één van de beroemdste en meest toegankelijke werken van Ligeti. Het werd gecomponeerd in 1966 en kreeg zijn creatie op 2 november van dat jaar dankzij het Stuttgartse Schola Cantorum onder leiding van Clytus Gottwald. Voor de tekst werd geput uit de Communio in de dodenmis. Lux æterna sluit dan ook aan bij het Requiem, maar blijft een apart, volwaardig muziekstuk.

Ligeti liet zich inspireren door de isoritmische methodes van de Ars Nova en gebruikt hier 'taleae', weliswaar niet op strikte wijze en in de vorm van ritmische verhoudingen die een mooi geheel opleveren. Het werk berust op een canonieke schriftuur, die het mogelijk maakte op een lineaire manier een opeenvolging te schrijven die nadien een verticale vorm zou krijgen. Het wordt heen en weer geslingerd tussen een chromatisch verzadigingspunt en het verschijnen van een nieuw diatonisme, met name een akkoord van een kleine terts en een grote seconde dat terug te vinden is in de meeste werken van na 1966. Het is dus als het ware de voorbode van de Lontano voor orkest (1967) die deze technieken doortrekt. De algemene klankrijkheid van de partituur is vanzelfsprekend te danken aan de intentie van de componist om de idee van 'licht' vorm te geven. Hij heeft gezocht naar "muziek die, als je haar hoort, de indruk geeft van al begonnen te zijn".

Er wordt vaak opgemerkt dat lannis Xenakis (1922-2001) vanuit zijn achtergrond als architect de muziek vanuit een geheel eigen invalshoek benaderde. Veel van Xenakis' composities nemen mathematische modellen en theorieën als vertrekpunt. Hoewel men zou kunnen verwachten dat deze mathematische modellen in erg abstracte muziek resulteren, is in feite het tegendeel waar. Xenakis' werken hebben vaak een bijna instinctief karakter en stralen een ruwe, bijna primitieve energie uit. Nuits voor 12 solostemmen dateert van 1967 maar behoort intussen al tot de klassiekers uit het 20ste eeuwse koorrepertoire. Het werk is grotendeels gebaseerd op Sumerische, Syrische en Acheische fonemen.

Toivo Tulev behoort tot de hedendaagse toonaangevende Estse componsten. Zijn werk bevat invloeden uit het Gregoriaans en heeft een mystieke sfeer. zijn muziek doet denken aan de muziek van Arvo Part

Programma :

  • Kaija Saariaho (1952),  Tag des Jahrs (2001)
  • Iannis Xenakis (1922-2001), Nuits (1967)
  • John Cage (1912-1992),  Four² (1990)
  • György Ligeti (1923-2006), Lux Aeterna (1966)
  • Rytis Mažulis (1961), Canon solus
  • Toivo Tulev (1958), Tanto gentile
  • Santa Ratniece (1977), Horo horo hata hata
  • Martinš Vilums (1974), Gaw ek-dad kard

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lets Radio Koor : Lux Aeterna
Zaterdag 13 november 2010 om 20.00 u
(inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u)
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.radiokoris.lv

Extra :
Kaija Saariaho : www.saariaho.org, www.chesternovello.com, www.finncult.be en youtube
Kaija Saariaho: de geboren buitenstaander, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org, www.arsmusica.be, www.xenakis-ensemble.com en youtube
Iannis Xenakis (1922-2001): Mathematicus en filosoof, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Rytis Mažulis op www.mic.lt
Sound architecture of Rytis Mažulis' microstructural canons, Gražina Daunoraviciene op www.elibrary.lt (pdf)
Review : Rytis Mazulis. Cum Essem Parvulus, Tristan Faes op Kwadratuur.be, 27/02/2005
Toivo Tulev op www.mymusicbase.ru, www.estmusic.com en youtube
Santa Ratniece op www.musiclogy.net

Elders op Oorgetuige :
Van polyfonie tot laptopkwartet : traditie en experiment uit Litouwen, 6/11/2010
Concertgebouw Brugge brengt staalkaart van de Baltische muziek, 5/11/2010
Avontuurlijke en bizarre klanken van Apartment House op Transit, 19/10/2010
L'Amour de loin : een hedendaagse opera die het grote romantische gebaar niet schuwt, 14/09/2010
Vlaamse opera opent seizoen met concert rond Mahler en Saariaho, 1/09/2010
Arne Deforce speelt Xenakis, Berio, Brewaeys en Scelsi in Bozar, 4/03/2010
Interview met Kaija Saariaho en Jean-Baptiste Barrière, 22/02/2007

Luister alvast naar Iannis Xenakis' Nuits, uitgevoerd door het Danish National Radio Choir & Jesper Jørgensen



en György Ligeti ' Lux Aeterna Lux Aeterna voor 16 solostemmen

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

06/11/2010

Timur und seine Mannschaft met werk van Albinoni, Chausson en Eduard de Boer in Parnassus Gent

Timur Sergeyenia Op vrijdag 12 november is er een uitzonderlijk concert van het orkest Timur und seine Mannschaft en vioiste Lilia Umnova in de Parnassus Concertzaal in Gent. Op het programma staat werk van Tomaso Albinoni, Ernest Chausson en de Nederlandse componist en huisvriend van De Rode Pomp Eduard de Boer.

'Timur und Seine Mannschaft' - een productie van het muziekcentrum De Rode Pomp - bestaat uit een twintigtal jonge musici, die allen Gent als thuisbasis hebben en die behoren tot de jonge garde aantredende internationale en nationale topviolisten. De Wit-Russische pianist Timur Sergeyenia (foto), bekend om zijn specifieke stijl en onwaarschijnlijke virtuositeit, speelt piano en dirigeert. Hoofdkenmerk van het orkest: jong, verfijnd en extreem toegewijd. Hun naam ontlenen ze niet aan het Duitse nationale elftal, maar aan een beroemd Sovjet-jeugdboek waarin de dolle avonturen van Timur de jeugd alle mogelijke deugden tracht bij te brengen. 'Timur und seine Mannschaft' beleefde zijn vuurdoop begin 2008. Sinds 2010 heeft het orkest van de Rode Pomp onderdak gevonden bij VZW Trefpunt.

De Nederlandse componist, muziekpedagoog, dirigent en pianist Eduard de Boer (1957) is ook bekend onder zijn pseudoniem Alexander Comitas. De Boer studeerde aan het Utrechts Conservatorium piano bij Thom Bollen, compositie bij Hans Kox en aan het Conservatorium Maastricht orkestdirectie bij Anton Kersjes. Van 1981 tot 1990 was hij als freelance pianist voor de orkesten en koren van de Nederlandse omroep organisaties werkzaam. Vervolgens concentreerde en focusseerde hij zich op het componeren. In 1984 behaalde hij de Prijs voor compositie met Neue Galgenlieder, op. 13.
Eduard de Boer doceert sinds 1994 compositie aan het Utrechts Conservatorium. Verder is hij docent voor blaasorkest-compositie aan het Leopold Mozart centrum van de Universiteit Augsburg.

Programma :

  • Tomaso Albinoni (1671-1751), Sinfonia G-Dur (WoO Si 8) (Ca. 1722-35)
  • Eduard de Boer (1957), Moderato uit Serenade voor strijkorkest Op. 39a (2005) - In de Zevende Hemel Op. 14 no. 3 (1995)
  • Ernest Chausson (1855-1899), Concert voor Viool, Piano en Strijkorkest Op. 21 D-Dur

Tijd en plaats van het gebeuren :

Timur und seine Mannschaft & Lilia Umnova: Albinoni, Eduard de Boer, Chausson
Vrijdag 12 november 2010 om 20.00 u   UITGESTELD!
Zaal Parnassus Gent

Oude Houtlei 124
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be, www.trefpunt.be en www.parnassus.be

Op zaterdag 13 november is het orkest Timur und seine Mannschaft echter present in het CC Ysarra, Nieuwpoort Bad (20.00 u) met een al even indrukwekkend programma: Bach, Lucien Posman's Lenteconcerto en Chausson's werk voor viool, piano en strijkkwintet.

Extra :
Timur Sergeyenia : www.sergeyenia.de, www.rodepomp.be en youtube
Eduard de Boer : www.comitas.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Subliem concert van Timur und seine Mannschaft in Parnassus Gent, 9/06/2010
Timur und seine mannschaft met orgel vanuit de Sint-Jacobskerk in Gent, 20/07/2009
Timur en zijn manschappen veroveren Gentse muziekscène, 20/02/2008

Bekijk alvast de video van het concert van Timur Sergeyenia und seine Mannschaft tijdens de Gentse Feesten op 26 juli 2009

16:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook