09/03/2011

Raphaël, les Sirènes et le poulet : een vrolijk divertimento dat ook dieper graaft

Raphaël, les sirènes et le poulet Vijf acteurs en één pianist verdiepen zich in onze mythes, fabels, sprookjes en (soms jammer genoeg) beroemdste personages. Verleiding, liefde, jaloezie, eenzaamheid, verlangen, lust, angst, het absolute en de dood: dat zijn de ingrediënten van de verhalen van onze verbeelding. Zij borrelen in ons op zoals luchtbellen uit de poel van het verleden die aan de oppervlakte van de tijd uiteenspatten; wat ons bij blijft is vaak fragmentarisch, onvolledig, onvolkomen, vaag, en we kunnen de verhalen alleen maar in stukken vertellen, uit levensnoodzaak, net zoals deze acteurs die halsoverkop binnenvallen in een theater dat bestemd is voor de sloop en die nog één laatste keer het vuur van hun kunst willen laten oplaaien. Trouw aan haar motto, 'Theater voor de oren, muziek voor de ogen', roept Ingrid von Wantoch Rekowski deze verhalen op via de muziek : Haydn, Stravinsky, Wagner, Mozart maar ook Walt Disney.

In 'Raphaël, les Sirènes et le poulet' krijgt de muziek een geheel originele plaats in de scenische opbouw en krijgt zij een heerlijk ironische rol toebedeeld. We herkennen bij voorbeeld het koor uit Stravinsky’s Œdipe Rex, of de scène met Don Giovanni, Leporello en de Commendatore uit Don Giovanni… Maar terwijl bepaalde acteurs zingen en de pianist de muzikale thema's speelt ter begeleiding van sommige van die archetypische verhalen die een metafoor zijn voor de wereldgeschiedenis, zullen andere acteurs daarnaast ook andere, op zijn zachtst gezegd ongeziene, facetten van die grote onderwerpen en thema's onthullen...

Het is dus in dat contrast, in die discrepantie dat Ingrid von Wantoch Rekowski de menselijke dwaasheid en zwakte wil opsporen, door het gebruik van groteske en spot. In 'Lapsit Exillis', haar vorige creatie, was zij gaan graven in de Arthurlegendes en had zij in een groepsfresco op een krachtige en gebiedende toon vragen gesteld rond machtsverhoudingen en de behoefte aan heiligen, twee krachten die onze samenleving heel actief beheersen. Vandaag zoemt zij echter zachtjes nader in op het intieme, voor een soort dissectie op mythische echtparen en duo’s, waarbij zij met veel humor en gevoel op zoek gaat naar de complexiteit van de dynamiek van het samenzijn, en tekent zij een tragikomisch en monsterlijk beeld van de mens in zijn gevecht tegen zijn eenzaamheid, de mens die onbeholpen en stuntelig op zoek gaat naar de ander, in de knoop zit met zijn haast onstilbare verlangen naar een evenwichtige of vredige verhouding met zijn medemens. Deze keuze voor het duo als leidraad voor de voorstelling vereist op formeel vlak een ritme, een montage, een uitdrukkingskracht en de karakteristieke polsslag van een kracht die de regisseur hoopt te vinden in de elliptische en gebalde taal en stijlfiguren van het expressionisme.

Voor elke nieuwe creatie moet alles opnieuw uitgevonden worden. Over die scenische opsplitsing - met hiér het "ongecontroleerde", en dààr de "perfectie" - wordt ook nu druk gebrainstormd. Maar wij durven wedden dat Ingrid von Wantoch onze ambivalente verhouding tot het absolute op een verrassende wijze gestalte zal geven - het beeld is immers haar ding!. Los daarvan geeft de voorstelling zonder enige twijfel uitdrukking aan een gemis, een verlangen naar een ideale staat of wereld, en kan ze ons optrekken maar ook - en de geschiedenis heeft het vaak genoeg aangetoond - gruwel uitlokken, een verlangen wekken om het vrolijke gekrioel en de wandorde van het leven uit naam van orde en perfectie uit te roeien. En zo wordt het theater, waar mislukking, ontreddering, tumult, gestuntel en mankement blootgelegd worden, een plek waar gerebelleerd wordt tegen de tirannie van het ideale, een plek waar de mens en zijn ontroerende zwakheden kunnen standhouden.

Ingrid von Wantoch Rekowski (1967) combineerde studies schilderkunst, dans en piano in de Verenigde Staten met een regie-opleiding in Brussel. Ze vormde zich verder door een reeks stages en workshops bij onder andere Bob Wilson, Trisha Brown en Dario Fo. Als regisseur ging ze zich al snel toeleggen op muziektheater met onder meer de internationaal succesvolle productie 'A-Ronne II' (1996) en de opera's 'Life on a String' van de Chinese componist Qu Xiao, 'Song' (1997) en 'Cena Furiosa' naar Monteverdi (1999). In 1994 richtte ze in Brussel het gezelschap Lucilia Caesar op, waarmee ze voorstellingen en films creëert die zich focussen op het onderzoek naar menselijke passies. Von Wantoch Rekowski werd uitgenodigd op tal van festivals (zoals het Kunstenfestivaldesarts, Musikbiennale Berlin, Wiener Festwochen) en operahuizen in Europa (de Munt, opera's van Hamburg en Stuttgart, ...). In de loop der jaren werkte ze samen met dirigenten Muhai Tang, Marc Minkowski, Rinaldo Alessandrini en componisten als Salvatore Sciarrino, Kris Defoort en Joachim Brackx. 

Tijd en plaats van het gebeuren :

Raphaël, les sirènes et le poulet
Dinsdag 15 maart 2011 om 20.30 u
Théâtre National Brussel

Emile Jacqmainlaan 111-115
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.theatrenational.be en

Bron : Tekst Cécile Michaux in het Magazine van Théâtre National, oktober 2010

Extra :
Ingrid von Wantoch Rekowski op www.luciliacaesar.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011

Bekijk alvast deze twee fragmenten uit Raphaël, les sirènes et le poulet



17:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Heet van de naald : 4 wereldcreaties van Belgische componisten in Le Manège in Mons

Galina Oestvolskaja Dit concert laat zich lezen als een soort 'mission statement' van een festival voor hedendaagse muziek: presenteren wat heet van de naald is en daarbij liefdevol terugblikken. Musiques Nouvelles en Jean-Paul Dessy presenteren de wereldpremière van 'Terza Rima', een werk voor twaalfkoppig ensemble van nestor Paul-Baudouin Michel. Ook enkele kleinere opdrachtwerken aan docenten van het Bergense conservatorium worden gecreëerd: 'Trio 2' van Denis Pousseur, een hoornsolo van Denis Bosse en een percussiesolo van Jean-Luc Fafchamps. Over hun schouder kijken aanmoedigend maar enigszins vervaarlijk mee: Galina Oestvolskaja (foto), de Dame met de Hamer, en Edgard Varèse, die zich daarboven nog steeds afvraagt waar hij destijds in 's hemelsnaam die hamer gelaten had.

Programma :

  • Denis Bosse, Lettre à Jean-Paul Dessy (wereldpremière)
  • Galina Oestvolskaja, Composition N°1 (1971)
  • Jean-Luc Fafchamps, En 2011, toutes les 4 secondes... (wereldpremière)
  • Denis Pousseur, Mouvement (wereldpremière)
  • Paul-Baudouin Michel, Terza Rima (wereldpremière)
  • Edgard Varèse, Octandre (1923)

Tijd en plaats van het gebeuren :

EMN : Bosse, Oestvolskaja, Fafchamps, Pousseur, Michel, Varèse
Dinsdag 15 maart 2011 om 20.00 u
Le Manège - Mons

Rue des passages 1
7000 Bergen

Meer info : www.arsmusica.be, www.lemanege.com en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Denis Bosse op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube
Galina Oestvolskaja op www.sikorski.de en youtube
Kristel Vastenavont, "Mokerslagen op de poort van de eeuwigheid: Galina Ivanovna Oestvolskaja (1919 - 2006)", mei 2008 (pdf)
Alex Ross, "Ustvolskaya. A Grand Russian Original Steps Out Of The Mist", New York Times, May 28, 1995 op www.therestisnoise.com
Yves Knockaert, "Ligeti, Oestvolskaja, Kagel", programmaboekje voor het concert van Schönberg Ensemble/Asko Ensemble & Reinbert de Leeuw in deSingel op 23 mei 2003, 20 mei 2003 op www.desingel.be (pdf)
Viktor Suslin over Galina Oestvolskaja op www.sikorski.de (pdf)
Jan de Kruijff , "Galina Ivanova Oestvolskaja (1919 - 2006): Vrouw met de lithurgische moker" op www.musicalifeiten.nl
Ian MacDonald, "The Lady with the Hammer. The music of Galna Ustvolskaya" op www.siue.edu
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube
Denis Pousseur : www.denispousseur.com, brahms.ircam.fr en www.compositeurs.be
Paul-Baudouin Michel op www.cebedem.be
Edgard Varèse : en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Ictus creëert nieuw Soufi woord en letters van Jean-Luc Fafchamps in Flagey, 5/03/2010
Oost-Europese avant-garde in Concertgebouw Brugge, 25/01/2009

Beluister alvast heet eerste deel uit Galina Oestvolskaja's Composition N°1



en deel 2



en Edgard Varèse's Octandre

13:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

M&M Artificial Intelligence : knappe koppen van vlees, bloed en roestvast staal

Bono Kunstmatige intelligentie of natuurlijke domheid ? Bij computers is de scheidslijn altijd al bijzonder dun geweest. Sta de pientere muziekrobots van Logos echter toe je ervan te overtuigen uit welk metaal ze gelast zijn: niet alleen zien en horen ze alles wat naakte dansers uitspoken op het podium, hun synchroniciteit en samenspel zijn ongeëvenaard. Welkom in de wereld van de knappe koppen, of ze nu van vlees, bloed of roestvast staal zijn.

Elk jaar houdt Logos in de voorjaarsmaanden een <M&M>-editie waarin data transmission oftewel gegevensoverdracht centraal staat. In 2009 werd er al geëxperimenteerd met Laptop Control en in 2010 met het gegeven Linked, waarbij artiesten uit alle hoeken van de wereld uitgenodigd werden om in real time de robots bespelen.

Dit jaar doen ze iets soortgelijks met een focus op Artificial Intelligence. AI, kortweg, is een wetenschapstak die zich bezighoudt met het creëren van artefakten die een vorm van intelligentie vertonen, en dus net als de mens een probleem kunnen analyseren, takseren en oplossen. Iedereen heeft er bijvoorbeeld al eens mee te maken gekregen: de ronduit enerverende gewoonte van een programma als Word om een woord dat je typt, automatisch aan te vullen. Op langere termijn kunnen de effekten van kunstmatige intelligentie misschien zelfs groter zijn dan we op dit moment durven inschatten, maar laten we ons niet verliezen in Matrix-achtige speculaties: ons gezonde uitgangspunt is en blijft dat we geen slaven maar meesters van de machine zijn. Bij Logos bouwen ze ze immers zélf, a-há... En om dat te staven, bemeesteren ze maandelijks een ensemble van ruim 46 muziekrobots: programmeerbare, akoestische klankgeneratoren waar het Logos-team dagelijks mee aan de slag gaat. En waarvan de bovengrens nog verre van bereikt is. Maar eens de avondvullende voorstelling af is, moet het werk voor zich spreken. De machine, eenmaal intelligent gemaakt, neemt dan de functie van uitvoerder over...

Hetbelooft alleszins een verrassend programma te worden. De gedreven medewerkers aan deze voorstelling zijn nog steeds Dominica Eyckmans, Barbara Buchowiec, Moniek Darge, Helen White, Sebastian Bradt, Kristof Lauwers en Zam Ébalé. En zij staan zoals steeds onder deskundige coördinatie van de bouwer zelve, Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M : Artificial Intelligence
Dinsdag 15 maart 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/03/2011

Liebestod : over eenzaamheid en onvervulde liefde

Michel van der Aa Tussen 10 en 20 maart maakt de Amsterdam Sinfonietta een concerttournee langs zes gerenommeerde Europese concertzalen. Bij dat programma, getiteld 'Liebestod', komen filmkunst, toneel en muziek samen. Op maandag 14 maart kun je 'Liebestod', dat gaat over eenzaamheid en onvervulde liefde, horen in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Amsterdam Sinfonietta wordt in 'Liebestod' vergezeld door stercelliste Sol Gabetta en acteur Jeroen Willems. Sol Gabetta speelt de hoofdrol in het nieuwe werk 'Up-close' dat componist Michel van der Aa speciaal voor dit programma schreef. Als onderdeel van zijn nieuwe werk produceerde en regisseerde Van der Aa ook een film. Jeroen Willems speelt een nieuwe monoloog in een regie van Pierre Audi. Deze monoloog wordt gebracht als onderdeel van de 'Lyrische Suite' van Alban Berg. Achter dit werk schuilt namelijk een brandende affaire…

Ars Musica loopt uit op de passietijd. Dit programma lijkt dat, zij het redelijk heidens, te vieren. De prelude is die van Wagners 'Tristan', voor Amsterdam Sinfonietta gearrangeerd door Adrian Williams. Theo Verbey arrangeerde dan weer de Lyrische Suite, strijkkwartet van Alban Berg en fetisjstuk van de Tweede Weense School. Zwaar autobiografisch geladen bovendien. Pierre Audi voorzag elk deel dan ook van een inleidende monoloog, gebaseerd op de betreffende briefwisseling van Berg en gespeeld door Jeroen Willems. Last but not least is er de wereldpremière van Up-close van Michel van der Aa, een werk voor cello, strijkers en video dat besteld werd door de European Concert Hall Organisation. Hoe passioneel dat eraan toe gaat, valt nog te bezien. Maar de Argentijnse celliste Sol Gabetta, soleert. Zodus...

Michel van der Aa (1970) is bekend om zijn instrumentale, orkestrale en elektronische stukken én zijn samenwerkingen met kunstenaars uit andere disciplines. Hij studeerde muziekregistratie en compositie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Hij volgde compositielessen bij Diderik Wagenaar, Gilius van Bergeijk en Louis Andriessen. In 2002 volgde hij een opleiding filmregie aan de New York Film Academy. Deze opleiding droeg in niet geringe mate bij tot het filmisch karakter van zijn werk: het gebruik van filmbeelden en filmmuziek werden essentiële componenten van zijn partituren. Zo schreef hij niet alleen de muziek, maar verzorgde hij ook de regie en concipieerde en realiseerde hij de filmfragmenten in de opera's 'One' (2002), 'After Life' (2005-2006) en en 'The Book of Disquiet' (2008), waarin regie, film en muziek op een hoogst eigen wijze versmelten. Net als in deze composities is er in 'Up-Close' een belangrijke rol weggelegd voor een door Van der Aa zelf geschreven en geregisseerde korte film. De celliste soleert op het podium en de filmbeelden tonen een oudere vrouw die haar alter ego is. In flashbacks en flash-forwards wordt de dialoog gevoerd met de actie op het toneel. Up-close is een celloconcert uitvergroot tot aan de grens van video-opera.

De Argentijnse celliste Sol Gabetta (1981) is een van de leidende solisten van haar generatie. Haar internationale carrière kreeg vorm toen ze in 2004 de prestigieuze Crédit Suisse Young Artist-Award won. Ze heeft sindsdien een breed repertoire opgebouwd van Vivaldi tot hedendaagse opdrachtwerken. In 2009 kreeg ze voor haar activiteiten de 'Artist of the Year' ECHO-award. Sol Gabetta speelt op een zeldzame Guadagini-cello uit 1759.

Programma :

  • Richard Wagner, Prelude (Tristan und Isolde) (arr. Adrian Williams)
  • Alban Berg, Lyrische Suite (bew. Theo Verbey)
  • Michel van der Aa, Up-close, voor cello en strijkorkest, met video-projectie (opdracht ECHO, Concertgebouw Amsterdam & the Performing Arts Fund Netherlands)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Amsterdam Sinfonietta : Liebestod
Maandag 14 maart 2011 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.bozar.be en www.sinfonietta.nl

Extra :
Michel van der Aa : www.vanderaa.net, www.muziekencyclopedie.nl, www.muziekcentrumnederland.nl, www.boosey.com en youtube
Tim Rutherford-Johnson over Up-close op www.vanderaa.net
Gesprek met Michel van der Aa in De wereld draait door, 26/03/2009

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Een verhaal van goed en kwaad : de 20ste eeuwse sonate, 22/02/2008

Bekijk alvast de trailer van 'Liebestod'



Sol Gabetta over het nieuwe werk van Michel van der Aa



en de trailer van Michel van der Aa's Up-close

16:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Laboratorium Hedendaagse Muziek in het kader van de Antwerpse editie van Ars Musica

Mark Applebaum 'Laboratorium Hedendaagse Muziek' is reeds aan zijn derde editie toe. Doel is het onderdompelen van muziekstudenten en andere geïnteresseerden in een bad van hedendaagse muziek, met een sterke focus op het gebruik van elektronica en nieuwe media. Het project geeft professionele musici in spe praktijkervaring mee in een experimenteel kader. De studenten volgen een intensief zesdaags parcours met workshops, begeleiding van componisten en musici van Champ d'Action, toonmomenten, open repetities, individuele instrument- en compositiesessies. Kers op de taart is een groots slotconcert op zaterdag 19 maart 2011 als afsluiter van Ars Musica in Antwerpen. Op het programma staan, naast de resultaten van het project 'Theme In Search For Variations' van Mark Applebaum en studenten muziek, -dans , en audiovisule kunsten, werk voor groot ensemble van Yannis Kyriakides en Mark Applebaum (foto) en de installatie 'Stay Low' van Serge Verstockt en Werner Vander Meersch.

De derde editie van het 'Laboratorium Hedendaagse Muziek' focust op de relatie tussen actuele muziek, dans en beeldende kunst.  Na de twee vorige edities, waarbij studenten muziek (componisten & uitvoerders) werden uitgenodigd, worden deze keer ook studenten dans en beeldende kunst betrokken.  Er hebben zich intussen meer dan 60 studenten van verschillende conservatoria en kunsthogescholen uit binnen- en buitenland ingeschreven voor de intensieve workshopweek van 14 tot en met 19 maart en het slotparcours op 19 maart in het kader van de Antwerpse editie van Ars Musica.

Deze eerste interdisciplinaire editie van LAbO focust zich in het bijzonder op het werk van de Nederlands / Cypriotische componist en multimedia-artiest Yannis Kyriakides (Conservatorium Den Haag) en de Amerikaanse componist Mark Applebaum (Stanford University).  Daarnaast wordt ook de jarenlange samenwerking belicht tussen componist en artistiek leider van Champ d'Action Serge Verstockt en architect Werner Vander Meersch (Sint Lucas Antwerpen). Tijdens de workshopweek zijn er verder coachings van installatiekunstenaar en elektronica specialist Tim Vets, cellist Arne Deforce, percussionist en artistiek leider van de Slagwerkgroep Den Haag Fedor Teunisse en choreograaf Marc Vanrunxt.

De Cyprioot Yannis Kyriakides woont en werkt in Amsterdam, waar hij impulsen geeft aan de elektronische improvisatiescène. De Amerikaan Mark Applebaum doceert aan Stanford University en bouwt elektro-akoestische instrumenten van afval, hardware en gevonden voorwerpen. Tijdens het slotconcert zie je Applebaum aan het werk op een van zijn instrumenten, de mouseketier, in het ensemblestuk 'The Blue Cloak'. Tal van andere projecten en kleinere concerten worden geïntegreerd in een parcours doorheen het gebouw. Studenten dans, beeldende kunst en muziek gaan er met elkaar in dialoog onder de leiding van Champ d'Action.
De installatie 'Stay Low' van Serge Verstockt en Werner Vander Meersch, met zijn vliegende luidsprekers en camera's, wordt in het project geïntegreerd.

Serge Verstockt (1957) studeerde muziektheorie, klarinet en elektronische muziek aan het conservatorium van Antwerpen. In 1983 studeerde hij aan het 'Instituut voor Sonologie' te Utrecht bij Godfried Michael Koenig waar hij zich toelegde op formele compositiemethoden en het Programma 'Trans' ontwikkelde. In 1988 richtte hij het ensemble Champ d' Action op, waar veel aandacht wordt besteed aan de nieuwe technologische evoluties: live electronics, interactieve computerwerken enz... Geduren de jaren '90 wordt, met de computer als katalysator, ook beeld een constante factor in zijn werk wat resulteerde in een langdurige samenwerking met de architect Werner Van dermeersch. In 2000 realiseerden zij 'Screens' , een multimedia voorstelling waar muziek en beeld op een intrinsieke manier met elkaar verbonden werden. Ook 'Stay Low', een installatie met in het rond vliegende luidsprekers was het resultaat van deze vruchtbare samenwerking.

In 'Stay Low' (2004), de eerste installatie van Serge Verstockt in samenwerking met Werner Van dermeersch, cirkelden zelfgebouwde objecten boven de hoofden van de luisteraars: een kleine luidspreker gemonteerd op een koker met daarin een motor en een propeller. Dat prototype van 'vliegende luidspreker' heeft Van dermeersch sindsdien verder geperfectioneerd, zodat Verstockt nadien voor het eerst een groot ensemblewerk heeft kunnen componeren waarin de muzikale vliegtuigjes een belangrijke rol spelen (Voder, 2006). Op die manier onderzoekt Serge Verstockt de relatie tussen muziek en ruimte - een gegeven dat al zijn hele carrière lang een belangrijk thema in zijn werk is.

Yannis Kyriakides (1969) studeerde muziek aan de Universiteit van York en aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag waar hij in de leer was bij componisten als Louis Andriessen en Dick Raaijmakers. Hij probeert nieuwe mediavormen en afgeleiden te creëren door uiteenlopende geluidsbronnen samen te brengen en met ruimte en tijd te experimenteren. De nadruk ligt op methoden om de traditionele praktijk van optredens te combineren met digitale media. De zintuiglijke ruimte waarin muziek gemaakt wordt is een van zijn stokpaardjes, en daarom probeert hij de conventionele manieren van het presenteren van muziek te omzeilen. De vraag wat muziek nu eigenlijk te vertellen heeft is ook een constante in zijn werk. Hij wordt aangetrokken door de relatie tussen emotie en taal, en hoe dat onze beleving van muziek bepaalt.

Mark Applebaum (1967) haalde zijn doctoraat compositie aan de Universiteit van Californie in San Diego, waar hij bij Brian Ferneyhough studeerde. Hij schreef opdrachtwerken voor onder anderen Betty Freeman, de Merce Cunningham Dance Company, de Paul Dresher Ensemble, het Vienna Modern Festival, Zeitgeist, Manufacture (Tokyo), de Jerome Foundation en de American Composers Forum.
Applebaum is ook actief als jazzpianist. Daarnaast bouwt hij elektro-akoestische instrumenten van afval, hardware en gevonden voorwerpen. Die instrumenten worden zowel tijdens het componeren als bij improvisaties gebruikt. Zijn muziek is opgenomen bij de labels Innova en Capstone. Applebaum is assistent-professor compositie en theorie aan de Stanford Universiteit.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Laboratorium Hedendaagse Muziek
Van maandag 14 t.e.m. zaterdag 19 maart 2011

Meer info en weekplanning : www.champdaction.be
------------------------
Slotconcert Champ d'Action & Studenten Conservatorium Antwerpen
Zaterdag 19 maart 2011 om 20.00 u
(Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.arsmusica.be, www.desingel.be en www.champdaction.be

Extra :
Serge verstockt op www.champdaction.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Yannis Kyriakides : www.kyriakides.com, www.myspace.com/yanniskyriakides, www.muziekcentrumnederland.nl, www.champdaction.be en youtube
Mark Applebaum : www.markapplebaum.com

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Champ d'Action & Slagwerkgroep Den Haag: Organised sound, 18/10/2007
Champ d'Action slaat bruggen tussen verschillende genres, 30/11/2006

07:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

07/03/2011

Studenten solist hedendaagse muziek brengen werk van Globokar en Stroppa in het Conservatorium Gent

Marco Stroppa In de concertreeks Gradus ad Parnassum van het Conservatorium Gent brengen studenten master na master solist hedendaagse muziek Tomonori Takeda ( klarinet), Annegret Mayer-Lindenberg (altviool) en Malgorzata Walentynowicz (piano) op zondag 13 maart een recital met werk van Vinko Globokar en Marco Stroppa (foto).

De Sloveense componist Vinko Globokar (1934) dankt zijn reputatie binnen de hedendaagse muziek niet enkel aan zijn eigen composities, maar ook aan zijn kwaliteiten als uitvoerend muzikant. Hoeft het dan te verwonderen dat in Globokars werk de relatie tussen componeren en uitvoeren een zeer belangrijk thema is? In de eerste plaats was het Globokars fenomenale virtuositeit als trombonist die hem halverwege de jaren '60 op het voorplan bracht. Globokar profileerde zich als het soort muzikant dat voortdurend de grenzen van zijn instrument verlegt, steeds op zoek naar nieuwe mogelijkheden.

Voor Globokars eigen muziek blijkt die ervaring als trombonist van cruciaal belang. Uitvoeren, componeren en improviseren zijn voor hem allemaal aspecten van dezelfde zoektocht naar een verbreding van de technische mogelijkheden en op die manier dus ook naar een voortdurende uitbreiding van de muzikale fantasie. In 1969, wanneer hij zich in Keulen vestigde, richtte Globokar prompt twee improvisatiegroepen op, Free Music Group en New Phonic Art. De namen zeggen al genoeg over zijn drijfveer om zich vooral niet aan de conventies te houden. Die ambachtelijke houding om vanuit de praktijk van het musiceren zelf - de fysieke relatie tussen de muzikant en zijn instrument - een vernieuwende taal op te bouwen staat tot op vandaag centraal in zijn muziek. In veel gevallen betekent dat ook dat zijn muziek een theatraal element in zich draagt - iets wat trouwens onvermijdelijk is wanneer je consequent de fysieke dimensie van het musiceren in de compositie betrekt - wat Globokar graag met een humoristische toets combineert.

Marco Stroppa (1959) behoort tot de generatie componisten voor wie informatica deel uitmaakte van hun opleiding. Zo studeerde hij in Verona, Milaan en Venetië naast piano, koorleiding, en compositie ook elektronische muziek en schreef zijn eerste elektro-akoestische compositie ('Traiettoria' voor piano en door een computer gegenereerde geluiden) reeds in de eerste helft van de jaren '80. De invloed van de technologie werd nog aangescherpt toen hij in 1984 naar de VS trok om les te volgen aan het Massachusetts Institute of Technology Media Laboratory: computermuziek, computerwetenschappen, cognitieve psychologie en kunstmatige intelligentie. Vanaf 1982 was hij op vraag van Pierre Boulez ook verbonden aan het prestigieuze IRCAM (Parijs) waar hij van 1987 tot 1990 de afdeling muzikaal onderzoek leidde.
In het laatste decennium van de 20ste eeuw besloot hij echter om deze functie neer te leggen en zich volledig toe te leggen op het componeren (voor allerlei bezettingen), het onderzoek en het lesgeven, ondermeer aan de conservatoria en Parijs, Lyon en Stuttgart, waar hij opvolger werd van Helmut Lachenmann.

Tijd en plaats van het gebeuren :

GAP : Tomonori Takeda, Annegret Mayer-Lindenberg & Malgorzata Walentynowicz : Globokar, Stroppa (concert geannuleerd wegens ziekte van een van de uitvoerders)
Zondag 13 maart 2011 om 11.00u
Koninklijk Conservatorium Gent - Mengalzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Bron : Tekst Maarten Beirens voor deSingel, september 2009 (Globokar) en Koen Van Meel op Kwadratuur, 20/02/2010 (Stroppa)

Extra :
Marco Stroppa : www.marcostroppa.eu, brahms.ircam.fr en youtube
Vinko Globokar : nl.wikipedia.org, brahms.ircam.fr, www.champdaction.be en youtube

11:07 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

04/03/2011

Improvisatiemuzikanten Bonnie Jones, Christine Sehnanoui, Andrea Neumann en Kamama in de Q-O2 werkplaats

Andrea Neumann Kamama is een woord in Cherokee, dat zowel 'olifant' als 'vlinder' betekent. Beide betekenissen hebben niets met elkaar te maken, behalve dan de veronderstelde gelijkenis tussen de lange slurf en de flaporen van de olifant enerzijds en de vleugels van de vlinder anderzijds. Het duo Kamama - Luca Marini (drums/percussie) en Audrey Chen (cello/voice/electronics) - verenigt losweg elementen van dit soort onvergelijkbare vergelijkingen. Chen en Marini combineren de rauwe energie die voortkomt en nog altijd verdergroeit uit hun respectieve geschiedenissen en ervaringen. Sinds ze elkaar voor het eerst ontmoetten in het begin van 2010, hebben ze een nieuwe taal opgebouwd, die gestaag hun inherente gelijkenissen en frappante verschillen uitdiept, ontwikkelt, versmelt en blootlegt. Het is extatische muziek. Het is eigenwijze muziek. Soms vertrekken ze volledig afzonderlijk van elkaar, als twee verschillende wezens, maar vervolgens worden ze weer naar elkaar toe getrokken in een schelp van onmiskenbare tederheid en begrip.

Andrea Neumann (foto) (inside piano), Bonnie Jones (electronics/mics/cassettes) en Christine Sehnaoui (altsax) zijn improvisatiemuzikanten. Ze wonen en werken respectievelijk in Berlijn, Baltimore en Parijs. Ze hebben een unieke, aparte relatie met hun instrument en houden ervan te experimenteren met niet-traditionele vormen, timbres en technieken. Neumann exploreert de piano, op zoek naar nieuwe klankmogelijkheden. Die zoektocht heeft haar ertoe gebracht het instrument te herleiden tot de snaren, het klankbord en het gietijzeren frame. Jones bestudeert de onbepaalde aard van circuit bending. Ze bewerkt en bespeelt de circuitborden van digitale delaypedalen. De instrumenten worden gehanteerd en bespeeld door rechtstreeks contact tussen haar handen en de kabels van de instrumenten. Ze gebruikt ook geluiden die ze vindt, veldopnames en cassettes om de reële en ingebeelde klankruimten waarin we leven, in lagen te schikken. Sehnaoui is een altsaxofonist, die ongewone en vernieuwende, langgerekte speeltechnieken hanteert om een aparte, fascinerende muziektaal te ontwikkelen. De residentie in Q-O2 was voor deze drie muzikanten de eerste gelegenheid om als een trio samen te werken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bonnie Jones, Christine Sehnanoui & Andrea Neumann / Kamama (Audrey Chen, Luca Marini)
Donderdag 10 maart 2011 om 20.30 u
Q-O2 werkplaats Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be

Extra :
Luca Marini : www.myspace.com/lucamarini en youtube
Audrey Chen : www.myspace.com/audreychen en youtube
Andrea Neumann op mugi.hfmt-hamburg.de en youtube
Christine Sehnaoui : christineabdelnoursehnaoui.jimdo.com en youtube
Bonnie Jones : bonniejones.wordpress.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Abattoir : cello, stem en live electronics, maar niet voor tere zieltjes, 6/04/2010

Op deze video zie je Bonnie Jones en Andrea Neumann live aan het werk in de Vox Populi Gallery in Philadelphia, 10/2/2010



en Andrea Neumann op High Zero 2010



en Audrey Chen op Muzzix #10

16:24 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Benjamin Glorieux & Sara Picavet brengen werk van Kissine, Pigeolet en Fontyn in Waver

Jacqueline Fontyn In het gezegende jaar 1972 verscheen de debuutplaat van Steely Dan, 'Can't buy a thrill'. Die titel is een waar woord: hoogtepunten in je geestesleven laten zich niet bestellen. Maar eerlijk: een ticket voor dit concert komt aardig in de buurt. Niet alleen omdat cellist Benjamin Glorieux en pianiste Sara Picavet uitstekende muzikanten zijn, maar ook omdat Ars Musica voor het eerst sinds 22 jaar muziek brengt van de grande dame van ons vaderlandse componistenbedrijf: Jacqueline Fontyn (foto). Haar 'Six Climats' dateert van 1972. Zoals tot dan haar meeste werken is het dodecafonisch, maar wel met de verbeeldingskracht en kleurenrijkdom die de titel laat vermoeden. Van de Russische immigrant Victor Kissine is er de sonate uit 1995, en van Laurent Pigeolet een nagelnieuw werk.

Victor Kissine werd geboren in Sint Petersburg in 1953, enkele dagen na de dood van Stalin. Hij studeerde compositie en musicologie aan het conservatorium van Moskou, en had veel contact met Boris Tichtchenko en Galina Oestvolskaya. In de laatste jaren van de Sovjetperiode schreef hij heel wat (bekroonde) filmmuziek. Uit deze periode dateert ook de opera Marat-Sade. Deze opera werd opgevoerd aan de vooravond van de Perestroika in St.Petersburg en veroorzaakte natuurlijk een schandaal. Na zijn emigratie naar België in 1990 wijzigde Kissine zijn esthetische richting ten gronde, in de zin dat hij eerder voor kleinere ensembles begon te schrijven en zich meer zou toeleggen op klankonderzoek. De rode draad door zijn composities is een geraffineerde schriftuur, vaak op de rand van het tastbare, van de huivering, wat nochtans een innerlijke dramatische spanning creëert die soms doet denken aan Shostakovitch en Oestvolskaya.

Jacqueline Fontyn werd geboren in Antwerpen op 27 december 1930. Al heel vroeg ontdekken haar ouders haar muzikaal talent, en kort na haar vijfde verjaardag krijgt ze dagelijks piano-onderricht van de uitstekende Russische pedagoog Ignace Bolotine die tevens haar interesse en aanleg voor improvisatie stimuleert. Op haar veertiende besluit zij componiste te worden. Marcel Quinet wijdt haar in in de kunst van het componeren, waarna ze naar Parijs vertrekt en via Max Deutsch het twaalftonenstelsel van Schönberg ontdekt. Zelf zal ze tot 1979 een vrije dodecafonische schrijfstijl hanteren.
Haar compositorisch oeuvre omvat meer dan 100 werken, zowel orkestraal, vocaal, instrumentaal als kamermuziek. Ze worden geprogrammeerd door befaamde orkesten en in prestigieuze festivals over heel de wereld uitgevoerd.

Jacqueline Fontyn bekwam verscheidene onderscheidingen, o.a. de prijs "Oscar Espla" in Spanje, en de prijs "Arthur Horegger" van de "Fondation de France". Tevens werd haar opgedragen om het opgelegde concerto voor viool en orkest te componeren voor de finale van de "Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth" in 1976, alsook twee werken voor de "Koussevitzky Music Foundation in the Library of Congress" in Washington.
Ze is lid van de Koninklijke Academie voor wetenschappen, letteren en schone kunsten van België en als erkentelijkheid voor haar artistieke verdiensten werd haar in 1993 door de Koning de titel van Barones verleend.

Haar muzikale taal, die aan een permanente evolutie onderhevig is, wordt gekenmerkt door een gevoel voor een kleurrijke harmonische sfeer, flexibiliteit in de ritmiek en een creatieve belangstelling voor vernieuwende instrumentale combinaties. De expressieve en poëtische dimensie van haar muziek zoekt direct te communiceren met de gevoelige luisteraar die open staat om nieuwe horizonten te ontdekken.

Programma :

  • Victor Kissine, Sonate (2005)
  • Laurent Pigeolet, Kito (wereldcreatie)
  • Jacqueline Fontyn, Six Climats (1972)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Benjamin Glorieux & Sara Picavet: Kissine, Pigeolet, Fontyn
Zaterdag 12 maart 2011 om 17.00 u
Hôtel de la Gouverneure BW Wavre

Brusselsteenweg 61
1300 Waver

Meer info : www.arsmusica.be

Extra :
Victor Kissine op www.compositeurs.be, www.renewmusic.org en www.arsmusica.be
Jacqueline Fontyn : www.jacquelinefontyn.be, www.cebedem.be en youtube
Laurent Pigeolet : www.laurent-pigeolet.com en www.compositeurs.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Victor Kissine in de kijker in Espace Senghor, 29/10/2010
Vlaanderen internationaal : Jacqueline Fontyn, 31/01/2007

07:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

03/03/2011

CeDeL saxofoonkwartet op Nieuwe Maatjes

CeDeL saxofoonkwartet Het jaarlijkse festival Nieuwe Maatjes wordt dit jaar voor het eerst gespreid over twee dagen : vrijdag 11 maart in Dilbeek en zaterdag 12 maart in Strombeek. Opnieuw kun je er kennismaken met jong talent dat te zien was op Theater aan zee en Batârd, maar ook andere interessante jonge makers vinden er een plek. Twee avonden vol korte ontmoetingen, voorstellingen en concertjes die je de vinger aan de pols doen houden bij wat er zich afspeelt bij een nieuw generatie makers.

Het jonge CeDeL saxofoonkwartet (foto) is een onderdeel van wat je op zaterdag 12 maart tijdens Nieuwe Maatjes in Strombeek op je bord krijgt. Met 'Soundscapes' wordt je ondergedompeld in een bad van geluid en beeld : nu eens zacht, dan weer hard en confronterend. De basis voor deze ervaring vormen het werk 'Klonos' van Piet Swerts en 'Heartbeakers' van de Nederlandse componist Jacob ter Veldhuis. De beelden van Wim Neyrinck fascineren, prikkelen en versterken de muziek.

C(Cverle Coopman)  D(De Keyser) L(Lagacie) is een eigenzinnig en jong saxofoonkwartet. Het biedt een waaier van genres aan waarbij geen enkele confrontatie uit de weg wordt gegaan. Zowel het klassieke Franse repertoire, hedendaagse saxofoonwerken als het lichtere genre komen aan bod. Met Peter Cverle op sopraan, Lieve De Keyser op alt, Jitse Coopman op tenor en Pieter Lagaci op bariton.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Nieuwe Maatjes
Vrijdag 11 maart om 20.30 u
CC Westrand Dilbeek

Kamerijklaan z/n
1700 Dilbeek

Meer info : www.westrand.org
------------------
Zaterdag 12 maart om 20.00 u
CC Strombeek

Gemeenteplein
1853 Grimbergen (Strombeek-Bever)

Meer info : www.ccstrombeek.be en www.cedel.be

Extra :
Piet Swerts : www.pietswerts.be, www.cebedem.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Jacob Ter Veldhuis : www.jacobtv.net, www.muziekencyclopedie.nl en youtube

Elders op Oorgetuige :
Huldeconcert Piet Swerts in Kasteel Cortewalle in Beveren, 11/11/2010

Beluister alvast Klonos van Piet Swerts

15:44 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Dag in de Branding in het teken van liefde, taal, poëzie en expressie

Cristina Zavalloni Op zaterdag 12 maart vindt in Den Haag de 19de editie plaats van het Festival voor Nieuwe Muziek Dag in de Branding. Het centrale thema van deze editie is 'liefde, taal, poëzie en expressie' - elementen die stuk voor stuk op een bijzondere en eigenzinnige wijze in het programma zijn verweven. Zo vindt bijvoorbeeld op het podium van het verbouwde Korzo theater de Haagse première plaats van nieuw werk van componist Louis Andriessen, Anaïs Nin. Andriessen componeerde het stuk speciaal voor zijn muze Cristina Zavalloni (foto) en het ensemble Nieuw Amsterdams Peil, naar de ongecensureerde dagboeken van de Franse schrijfster Anaïs Nin. Slagwerk Den Haag presenteert met 'Phonoperformatik' een programma rondom de werken van de Grieks-Franse componist Georges Aperghis.

Dat het thema van deze editie ook andere grenzen dan muzikale overschrijdt, zal blijken uit het optreden van de Tunesische zangeres Ghalia Benali. Zij vertolkt in Theater De Regentes liederen van Egyptische zangeres Oum Kalthoum, een legende in de Arabische cultuur. Het Residentie Orkest speelt onder leiding van de ambassadeur van de eigentijdse muziek, dirigent, componist en pianist Reinbert de Leeuw, de première van een concert voor altviool en orkest van de Australische componist Brett Dean. En in samenwerking met het Residentie Orkest speelt het Master-Orkest van het Koninklijk Conservatorium Igor Stavinsky's Jeu de Cartes. Deze Dag in de Branding wordt afgesloten in het Paard van Troje met een optreden van Kleine Viezerik, die onlangs in een duet met Willeke Alberti bewees dat hiphop een taal voor iedereen kan zijn.

Haagse première Louis Andriessen 'Anaïs Nin'
Het alom geprezen monodrama Anaïs Nin (2010) van componist Louis Andriessen is eindelijk te beleven in Den Haag. Centraal staat de liefdesverhouding van de Franse schrijfster Anaïs Nin met haar vader, de componist en pianist Joaquin Nin. Na twintig jaar afwezigheid ziet ze hem terug en verleidt ze hem. In filmfragmenten figureren haar minnaars René Allendy, Antonin Artaud en de schrijver Henry Miller. Ondanks de vele mannen in haar leven wordt Anaïs geplaagd door eenzaamheid.

Louis Andriessen schreef Anaïs Nin - muziektheater voor één stem en acht musici - speciaal voor zijn muze, de Italiaanse zangeres Cristina Zavalloni en het ensemble Nieuw Amsterdams Peil (NAP). Zavalloni schitterde eerder in werken van Andriessen zoals La Commedia, Inanna en La Passione. Het spelerscollectief Nieuw Amsterdams Peil, dat in 2005 werd opgericht door violiste Heleen Hulst en pianist Gerard Bouwhuis, bestaat uit louter specialisten op het gebied van de uitvoeringspraktijk van nieuwe muziek. De groep van geestverwante en bevriende musici wil de diversiteit en rijkdom van de kamermuziek, van componisten en van uiteenlopende muziekstromingen laten zien, waarbij de nadruk op het 20e eeuws repertoire ligt.

Slagwerk Den Haag - 'Phonoperformatik'
Rondom de Grieks-Franse componist Georges Aperghis (1945), bekend van zijn experimentele muziektheater waarin oergeluiden van taal en muziek een grote rol spelen, presenteert Slagwerk Den Haag het programma 'Phonoperformatik', een programma waarin fonetiek, performance en magische symbolen samenvallen. Naast twee solowerken van Aperghis, Le Corps a Corps (1978) en een aantal delen uit Grafittis (1980) klinken er eveneens twee nieuwe werken van Samuel Vriezen en Boris Filanovski .

Samuel Vriezen maakt in zijn nieuwe werk 'Vier weken in zestien minuten' een collectief verslag in geluid van de vier weken voorafgaand aan het concert. Met een catalogus van tekstfragmenten en percussie geluiden worden de muzikanten als meerstemmige DJ's ten tonele gevoerd. De Rus Boris Filanovski gaat in zijn nieuwe werk voor Slagwerk Den Haag in op de eigenzinnige meditatie technieken van de XIIIe eeuwse kabbalist Abraham Abulafia. Een techniek waarin men aan Hebreeuwse letters symbolische, fysieke of zelfs magische connotaties toebedeelt. Schematisch verwerkt leiden deze letters tot een werk dat zich ontvouwt als een rij fonetische akkoorden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding 19
Zaterdag 12 maart 2011 vanaf 14.00 u

Op diverse locaties in Den Haag (NL)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.dagindebranding.nl

Elders op Oorgetuige :
Dag in de branding : de jongensjaren van Louis Andriessen, 13/05/2009

Bekijk alvast dit fragment uit Louis Andriessens 'Anaïs Nin'

07:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook