25/03/2011

Muziek & Poëzie : 10 wereldcreaties in Flagey

Het Collectief Als het de taak is van een hedendaags festival om premières te brengen, dan trekt Ars Musica dat idee op zaterdagavond tot in het extreme door. Je krijgt in het kader van de reeks Muziek & Poëzie van Bozar niet minder dan tien nieuwe werken te horen. Aan zoveel Belgische componisten werd gevraagd om een gedicht in een vreemde taal te toonzetten, voor maximaal een instrumentaal kwintet (Het Collectief) en twee stemmen (sopraan Donatienne Michel-Dansac en bariton Holger Falk). Tekenden voor de noten: Annelies van Parys, Baudouin de Jaer, Renaud de Putter, Jean-Pierre Deleuze, Jacques Leduc, Michel Fourgon, Fabrizio Cassol, Jean-Marie Simonis, Luc Brewaeys en Jean-Luc Fafchamps. De mise-en-scène is van Ingrid von Wantoch Rekowski.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief, Donatienne Michel-Dansac & Holger Falk : It will take about 7 minutes
Zaterdag 26 maart 2011 om 20.15 u
Flagey
- Studio 4
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be, www.flagey.be en www.hetcollectief.be

Extra :
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Baudouin de Jaer op www.compositeurs.be en youtube
Renaud De Putter op www.compositeurs.be
Jean-Pierre Deleuze : www.compositeurs.be en www.cebedem.be
Jacques Leduc op www.newconsonantmusic.com en youtube
Michel Fourgon op www.compositeurs.be, www.crlg.be en youtube
Fabrizio Cassol : www.fabriziocassol.com, www.compositeurs.be en youtube
Jean-Marie Simonis : www.cebedem.be, www.newconsonantmusic.com en youtube
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en www.youtube.com
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011

10:09 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/03/2011

Gratis concert van Bl!ndman Vox met werk van Heiner Goebbels en David Lang in Flagey

BL!NDMAN (4x4) Vox BL!NDMAN (4x4) Vox (foto) is een jong vocaal kwartet dat op regelmatige basis samenwerkt met de andere kwartetten van het BL!NDMAN-collectief. Het vocaal kwartet wil nieuwe programma's ontwikkelen waarin oude en nieuwe muziek wordt samengesmolten tot een nieuw artistiek concept. De zangers willen daarbij een eigen klank ontwikkelen. Zij streven ernaar om de menselijke stem, de beweging, de belichting, de versterking, het gebruik van de ruimte op een bloeiende en creatieve manier te laten kristaliseren in een sfeervolle en vernieuwende productie. In het kader van Ars Musica brengen zij zaterdag een gratis concert met werk van Heiner Goebbels en David Lang in de inkomhal van het Flageygebouw in Elsene.

Heiner Goebbels (1952) groeide op in een Duits provinciestadje in een gezin waarin vooral klassieke muziek werd gemaakt. De kleine Heiner moest het pianotrio completeren met zijn oudere broers die al viool en cello speelden. Later waren het de popmuziek en de jazz die hem nieuwe muzikale horizonten boden. Als componist ingehuurd om muziek te maken bij producties in het Frankfurter Theater am Turm stond hij er met zijn neus bovenop toen theatermakers als Claus Peymann, Rainer Werner Fassbinder en Heiner Müller de bezem haalden door de sterk verouderde toneelwereld in Duitsland. Na eerst hoorspelen te hebben gemaakt voor de radio (onder meer bekroond door het Duitse Verbond van Oorlogsblinden) begon hij aarzelend te componeren voor bevriende musici van het Ensemble Modern. Dat hij deze gelouterde musici al vroeg in het scheppingsproces betrok, resulteerde in een reeks van werken die hem snel op de kaart zette als een van de origineelste componisten van zijn generatie. Goebbels bezit de kwaliteit om uit heterogeen materiaal het beste samen te voegen tot iets dat een geheel eigen signatuur draagt. Of het nou uiteenlopende muzikale stijlen betreft of literaire bronnen, theater of beeldende kunst.

De New-Yorkse postminimalist David Lang (1957) is geen onbekende in de wereld van de hedendaagse muziek. Tegelijk houdt hij zich ver van elitaire hoogdravendheid. Zo werkte hij mee aan de invloedrijke soundtrack van de cultfilm 'Requiem for a Dream'. David Lang studeerde aan de Standford University en de University of Iowa en doctoreerde aan de Yale School of Music. Zijn zin voor muzikaal avontuur, die toch diep in de klassieke traditie verankerd zit, drijft hem tot een constante zoektocht naar nieuwe muziekvormen. Veel van zijn werken trachten het begrip virtuositeit te verbreden. Wereldwijd worden Langs composities uitgevoerd, door vertolkers als de New Yorker Philharmonic, het Kronos Quartet, Cleveland Orchestra en de San Francisco Philharmonic.

Programma :

  • Heiner Goebbels, Worstward HO (2008)
  • David Lang, The little match girl Passion (2007)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bl!ndman Vox : Heiner Goebbels, David Lang
Zaterdag 26 maart 2011 om 18.30 u
Flagey
- Inkomhal
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)
Gratis toegang

Meer info : www.arsmusica.be, www.flagey.be en www.blindman.be

Extra :
Heiner Goebbels : www.heinergoebbels.com en youtube
Transcript of the John Tusa Interview with Heiner Goebbels op BBC Radio 3, www.bbc.co.uk
David Lang : www.bangonacan.org, www.schirmer.com en en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
I went to the house but did not enter : geënsceneerd concert in drie tableaus, 26/01/2010
Real Quiet & Ensemble Musiques Nouvelles spelen Bang on a Can, 17/02/2009
Stifters Dinge : muzikale theatermachine van Heiner Goebbels, 6/05/2008

13:55 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Ensemble Sturm und Klang creëert Lente Oratorium van Kris Oelbrandt

Kris Oelbrandt Deze week creert het Ensemble Sturm und Klang de eerste drie kamercantates uit het Lente Oratorium van Kris Oelbrandt (foto). In een cyclus van zes kamercantates schetst dit werk de doortocht van de mens door het leven vanaf zijn oorsprong tot zijn overgaan in het Licht. Twee teksttradities staan hier in dialoog : bijbelse thema's uit de christelijke liturgie van de veertigdagentijd en hedendaagse Europese poëzie. Het Lente Oratorium is een opdracht van de Internationale Gemeenschap Sint Dominicus als dank aan de Dominicanenorde.

Na een basisvorming piano, viool en altviool behaalde Kris Oelbrandt (1972) in 1996 de meestergraad in de muziekschriftuur onder Rafaël D'Haene aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. In die jaren van oriëntatie waarin hij onder andere een eerste kandidatuur musicologie (K.U.Leuven), een eerste kandidatuur wiskunde-informatica (R.U.C.A.) en een eerste kandidatuur piano bij Jan Michiels begon, belandde hij uiteindelijk bij Luc Van Hove.
In 2001 werd hij gegradueerde in de compositie (met onderscheiding) aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Behalve van D'Haene en Van Hove heeft hij ook nog compositieles gehad van Willem Kersters en André Laporte. Daarbij volgde hij in 2001 ook meestercursussen bij Pierre Bartholomée en Frédéric van Rossum.
Alleen het opus 4 Movements voor symfonieorkest werd tot nu toe niet gecreëerd, maar verder schrijft Oelbrandt sinds 2000 voornamelijk in opdracht, zodat uitvoering verzekerd is.
Op 15 mei 2002 is Kris Oelbrandt ingetreden bij de cisterciënzers van de strikte observantie in de abdij Maria Toevlucht in Zundert (Nl), waar hij sind 2007 zijn compositorische activiteiten onverminderd voortzet.
In februari 2010 won hij de XI. Weimarer Frühjahrstage für zeitgenössische Musik 2010, met zijn werk Concert Rhapsody, voor viool en orkest uit 2000.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Sturm und Klang & Marie de Roy : Kris Oelbrandt, Lente Oratorium (eerste drie cantates)
Vrijdag 25 Maart 2011 om 20.00 u.
Monastère Saint-André de Clerlande Ottignies
------------------------------
Dinsdag 29 Maart 2011 om 20.15 u
Dominicanenkerk - Communauté Internationale Saint Dominique
Renaissancelaan 40 (Cinquantenaire - Jubelpark - Métro Mérode )
1000 Brussel
------------------------------
Vrijdag 1 April 2011 om 20.00 u.
Eglise Saint Jean - Communauté des Dominicains Liège


Meer info : www.dominicains.be

Extra :
Kris Oelbrandt op www.muziekcentrum.be, www.cebedem.be en www.matrix-new-music.be

13:07 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Jong geluid: bESIDES creëert nieuw werk van Fabian Coomans, Florent Colautti en Matthew Shlomowitz in deSingel

bESIDES Het prille ensemble bESIdES (foto) ontstond vanuit de gemeenschappelijke interesse voor aktuele muziek van negen jonge muzikanten. Hun uitgangspunt is het uitvoeren van actuele kamermuziek die dankzij de atypische bezetting (harp, cello, fluit, piano, gitaar, viool, saxofoon, percussie & elektronica) willens nillens buiten het mainstream repertoire gezocht moet worden. bESIdES experimenteert graag met muziek waarbij de componist veel artistieke vrijheid verleent aan de muzikanten. Daarnaast kiezen de leden ook voor het creëren van werken van jonge experimentele componisten. Zo is er zondagochtend nieuw werk te horen van Fabian Coomans, Florent Colautti en Matthew Shlomowitz.

Fabian Coomans behaalde zijn diploma Meester in de Muziek aan het conservatorium van Antwerpen bij Pascal Sigrist (piano), Wim Henderickx (analyse en compositie) en Bart van Oort (pianoforte). Zowel op vlak van uitvoeringen als op vlak van compositie is hij gericht op het hedendaagse muziekrepertoire. Zo richtte hij met enkele vrienden de ensembles 'Pas de Cinq' en 'Besides' op. Daarnaast speelt hij ook in duo met fluitiste Katrien Gaelens. Hij werkte reeds mee aan verschillende projecten rond hedendaagse muziek met ensembles als Champ d'Action, Spectra, Nadar, Orchestre Philharmonique de Liège en Brussels Philharmonique. Hij is ook mede oprichter en mede organisator van festival What's Next.

Matthew Shlomowitz (1975) groeide op in Adelaide in Australië. Hij studeerde aan het Conservatorium van Sydney bij Bozidar Kos, privé bij Michael Finnissy en aan de Universiteit van Stanford waar Brian Ferneyhough zijn doctoraatsthesis superviseerde.  Hij was mede-directeur van het Ensemble Offspring in Sydney van 1995 tot 1998 en richtte mee het Brits-Belgische ensemble Plus Minus op in 2003.
Hij schreef werken voor ensembles als Asamisimasa, Champ d'Action, ELISION, Libra Ensemble, Tate Ensemble en een werk van hem werd geselecteerd voor de Gaudeamus Week in 2000 en werd er vertolkt door het Nieuw Ensemble. In 2003 werd zijn opera ‘The Cattle Raid of Cooleu or The Show’ (een samenwerking met schrijfster Alison Carruth, digital artiest Scott Wilson en 3 beeldende kunstenaars) uitgevoerd door Ensemble Offspring in de serie New Music Now in Sydney. Momenteel werkt hij aan een reeks audio-visuele stukken met video-kunstenaar Rees Archibald. Het eerste van deze serie - 'Six Aspects of the Body in Image and Sound' - ging in première in 2004 tijdens het Internationaal Muziekfestival in Bath.
Matthew woont in Londen waar hij componeert, schrijft , lesgeeft en waar hij tevens medewerker is bij de Foundation of Independent Education en aan het Birbeck College

De Franse componist Florent Colautti behaalde eerst diploma's voor architectuur en restauratie van het oude patrimonium. Nadien behaalde hij zijn DEM-diploma in elektroakoestische en instrumentale muziek aan het conservatorium van Bordeaux. Mometeel werkt hij aan projecten van SCRIME, hij werkt met dans (gezelschap Mobilis/immobilis), met het ensemble Proxima Centauri en met D. Jisse (La Muse en Circuit) als creatie-assistent (in opdracht van de GRM). Zijn performances gaan van compositie tot 'live' prestaties in solo, duo of als trio. Zijn muziek werd reeds gespeeld op verschillende festivals voor hedendaagse muziek. In 2009 kreeg hij een prijs van het Sacem en de eerste compositieprijs van het Concours Vacances Percutantes voor slagwerkquartet.

Programma :

  • Fabian Coomans, PUB (creatie)
  • Florent Colautti, Noize Box (creatie)
  • Alexander Schubert, Superimpose III: Infinite Jest
  • Matthew Shlomowitz, Avant Muzak (creatie) - geschreven in opdracht van Centre Henri Pousseur

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jong geluid: bESIDES
Zondag 27 maart 2011 om 11.00 u
deSingel
- Witte zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.artesis.be/conservatorium en www.ensemblebesides.be

Extra :
Fabian Coomans op www.muziekcentrum.be
Florent Colautti : www.florentcolautti.com en youtube
Alexander Schubert : www.alexanderschubert.net en youtube
Matthew Shlomowitz : www.shlom.com, www.champdaction.be/nl/matthew-shlomowitz en youtube

Elders op Oorgetuige :
bESIdES brengt werk van Matthew Shlomowitz, Lois Vierk en Larry Polansky in Leuven en Brussel, 28/06/2010

12:23 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Bamberger Symphoniker brengt Liszt, Ligeti en Bruckner in het Concertgebouw Brugge

György Ligeti Over zijn 'romantische' vierde symfonie zei Anton Bruckner dat ze de sfeer ademt van wouden en vogelgezang, middeleeuwse jachttaferelen en hoofse ridderromans. Van de adembenemende hoornsolo, waarmee het werk opent, tot aan de slotclimax waarin zich een eindeloos harmonisch panorama ontvouwt, dompelt Bruckner de luisteraar onder in een gloedvolle klankpracht, waaraan György Ligeti honderd jaar later in Lontano nog een eerbetoon lijkt te brengen. Als lichtstralen doemen uit Ligeti's dissonante klankwolken herinneringen aan de romantische orkestklank op. Dat Jonathan Nott en de fenomenale Bamberger Symphoniker deze muziek koppelen aan Les Préludes van Franz Liszt, hoeft allerminst te verwonderen. In zijn symfonische gedichten leverde ook Liszt zijn eigen originele bijdrage aan de ontwikkeling van het romantische klankidioom.

De Hongaarse componist György Ligeti (1923-2006) geldt als een van de meest oorspronkelijke stemmen in het landschap van de naoorlogse muziek. Aan de roman Doctor Faustus van Thomas Mann dankte hij zijn eerste kennismaking met de twaalftoonsmuziek van Arnold Schönberg, maar na een aantal eigenzinnige experimenten keerde hij zich helemaal af van het serialistische project, anders dan vrijwel al zijn West-Europese generatiegenoten.

Eind jaren 50 was Ligeti naar Duitsland gevlucht, waar hij in 1960 opschudding veroorzaakte met de eerste van een reeks orkestwerken die het best omschreven kunnen worden als klankvelden : er is geen puls, afzonderlijke partijen zijn nauwelijks te onderscheiden, de luisteraar wordt opgenomen in één ademende textuur van geluid. Dat effect bereikte Ligeti met een techniek die hij 'micropolyfonie' noemde, het schrijven van een zeer verfijnd, microtonaal contrapunt voor talloze individuele stemmen, waarbij hij voor alle instrumenten van het orkest een afzonderlijke partij schreef in plaats van bijvoorbeeld de violen als een sectie te behandelen. Het notenmateriaal van zo'n partij is meestal zeer beperkt, vaak maar twee of drie tonen. Alle partijen tezamen vormen innerlijk bewegende klankclusters van variërende dichtheid, omvang, klankkleur en dynamiek. Het hoogtepunt van deze ontwikkeling (waarna Ligeti geleidelijk weer melodische wendingen begon toe te laten in zijn werk) bereikte hij in Lontano uit 1967, een meesterwerk dat letterlijk van ver komt, uit een andere, droomvormige wereld. Een paar maanden na de première hoorde Ligeti dat de Amerikaanse regisseur Stanley Kubrick vier andere werken van zijn hand (ongevraagd) had opgenomen in de soundtrack van zijn film 2001: A Space Odyssey (1968). Kubrick, die Ligeti een van zijn favoriete componisten noemde, heeft er daarmee trouwens wel toe bijgedragen dat een groot publiek kennis maakte met Ligeti's werk.

Het magistrale Lontano is een sleutelwerk uit de hedendaagse schriftuur voor orkest. Het is zoals steeds bij de Ligeti een subtiel en vermakelijk spel met parameters, hier voornamelijk met timbre, licht en donker schakeringen, en in de tweede plaats met toonhoogte en tijdsduur. Lontano dateert uit 1967 en onderstreept de terugkeer van Ligeti naar het symfonisch orkest, weg van de avant-garde. Het orkest bespeelt het palet van de late negentiende eeuw, waarbij de allusie naar Bruckner nooit veraf is. De abstracte moderne stijl maakt plaats voor het grote gebaar en het romantisch rubato.

Met het orkestwerk 'Atmosphères' (1961) had Ligeti niet enkel een tot dan toe letterlijk ongehoorde muziek uitgevonden, hij had ook de techniek ontwikkeld om die muziek gestalte te geven. In de westerse muziek inclusief het serialisme werden toonhoogterelaties uitgecomponeerd. Ligeti stapelde in 'Atmosphères' zoveel tonen op elkaar, dat hun onderlinge relatie niet langer kón waargenomen worden, en dat de aandacht verschoof naar de beweging van compacte klankmassa's in de ruimte (hoog/laag) en in kleur (licht/donker). Hij stuurde deze klankmassa's door middel van een nieuwe techniek, de zogenaamde micropolyfonie. Hierin worden tientallen stemmen dusdanig op elkaar gestapeld, dat ze niet langer discreet waarneembaar zijn, laat staan hun onderlinge (canonische) relatie. De luisteraar hoort slechts zich langzaam verplaatsende, maar uiterst fascinerende klankwolken. Deze techniek en dit klankbeeld zijn nog aanwezig in 'Lontano', maar toch is er hier en daar een schuchtere aanzet tot een waarneembare melodie, en zijn er vooral terug sporen van akkoorden en harmonische progressies. Dit spanningsveld tussen iscreet waarneembare toonhoogten en klankmassa's, maakt 'Lontano' voor de luisteraar tot een boeiend avontuur.

De titel van het werk van verwijst naar ruimtelijkheid: 'da lontano'' betekent 'uit de verte'. Ook in oudere muziek komt sporadisch een suggestie van ruimtelijke verwijdering voor, zoals in de verre roep van de eenzame herder in de Scène aux champs uit Berlioz' Symphonie Fantastique of in de eerste scène van het derde bedrijf uit Wagners Tristan und Isolde. Soms creëert de herhaling van een kort fragment in een veel zachtere klanknuance een echo-effect. Bij Ligeti is de suggestie van ruimtelijke afstand een fase in zijn ontwikkeling van het contrapunt tijdens de jaren 1960. In vroegere orkestwerken als Atmosphères was weliswaar een dicht weefsel van stemmen aanwezig maar door hun grote aantal, compactheid en gelijkaardig verloop vergde het als het ware een microscoop om het onderhuidse gewriemel van de stemmen in de dichte klankmassa's waar te nemen. Ook Lontano wordt nog grotendeels beheerst door deze micropolyfonie. Illustratief daarvoor is Ligeti's voorschrift dat de instrumenten onmerkbaar moeten inzetten. Door een zachte aanzet schuiven ze als het ware in de totaalklank: de inzetten articuleren niet de tijd, ze moduleren slechts de ruimtelijke klankmassa. Toch beginnen zich vanaf Lontano sporadisch enkele lijnen af te tekenen in dit weefsel. Door hun uiterst zachte nuance zijn ze nog nauwelijks waarneembaar. Ze klinken op de achtergrond, als het ware vanuit de verte. De verdubbeling in octaven versterkt deze ruimtelijke associatie nog.

György Ligeti over Lontano : "De compositie Lontano (ver, dichtbij) is, voor wat haar algemene vorm betreft, verbonden met Atmosphères: beide behoren tot het prototype van continue muziek. De harmonische en polyfone technieken vallen tot op zekere hoogte terug op de 'Lacrimosa'-beweging van het Requiem en op Lux Aeterna. Toch zijn de compositorische vragen die rijzen en de antwoorden daarop totaal verschillend. De kwaliteit van de tonale kleuren refereren naar de kwaliteit van de harmonie, en de harmonisch-polyfone transformaties hebben het uiterlijk van tonaal-gekleurde transformaties. De 'harmonische kristallisatie' op het gebied van sonoriteit leidt naar een interval-harmonische denkwijze die helemaal verschilt van de traditionele harmonie - en zelfs van de atonale harmonie - in zoverre dat er geen directe harmonische opvolging of verbinding plaatsvindt; in de plaats daarvan krijgt men een opeenhoping van intervallen die in lagen metamorfoseren.

De kristallen harmonische formaties bevatten vele lagen: binnen de harmonie ligt de sub-harmonie en binnen deze liggen nog meer sub-harmonieën enz. Er is meer dan een enkele harmonische vorm, maar verschillende simultane processen met verschillende tempi. Dit perspectief onthult zich geleidelijk aan de luisteraar, alsof hij uit het felle zonlicht in een donkere kamer binnenkomt en stukje bij beetje de kleuren en de silhouetten waarneemt."(*)

Programma :

  • Franz Liszt (1811-1886), Les Préludes
  • György Ligeti (1923-2006), Lontano
  • Anton Bruckner (1824-1896), Symfonie nr. 4 in Es 'Romantische'

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bamberger Symphoniker : Liszt, Ligeti, Bruckner
Vrijdag 25 maart om 20.00 u
(Inleiding door Mark Delaere om19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.bamberger-symphoniker.de

Bron : Toelichting Mark Delaere voor deSingel, maart 2004 en programmaboekje voor het Concertgebouw, maart 2011

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be (*) en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Beluister alvast György Ligeti's Lontano

10:31 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

23/03/2011

Nieuwste Vioolconcerto Magnus Lindberg in Brugge en Antwerpen

Magnus Lindberg Twee van de grootste talenten van het hedendaagse Finse muziekleven delen het concertpodium met deFilharmonie. Met op het programma onder meer tweemaal een zevende en laatste symfonie van een componist: die van Prokofjev en die van Sibelius. Sergej Prokofjevs Zevende ontstond haast per ongeluk. Wat eigenlijk muziek had moeten worden voor een kinderprogramma op de Russische radio, groeide uit tot een van Prokofjevs meest betoverende orkestwerken. "Transparant en optimistisch", zo schreef Prokofjev een jaar voor zijn dood in 1952. De Zevende van Jean Sibelius is een compacte en intrigerende compositie uit 1924, een eendelig werk dat de bekroning vormt van Sibelius' experimenten met vorm en inhoud van de symfonie. Een kolfje naar de hand van dirigent Hannu Lintu. Tussendoor mag sterviolist Pekka Kuusisto zich uitleven in een van de mooiste recente vioolconcerti, dat van Magnus Lindberg (foto). Kuusisto zal zijn virtuositeit kunnen botvieren, want dit prachtige concerto omvat vrijwel het volledige gamma aan viooltechnieken. Bovendien is het een heel toegankelijk werk, zo eentje om nooit meer te vergeten.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009- 2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. In het Vioolconcerto uit 2006 heeft hij zich nog overtroffen en toont zich van zijn meest lyrische kant. Het is een meesterwerk in de ware zin van het woord. De solist krijgt voluit de kans zijn technische kunnen te etaleren en daarbij ook nog muziek te maken. De warmte van klank die het geheel uitstraalt is opmerkelijk. Temeer daar Lindberg slechts gebruik maakt van een klassieke orkestbezetting naar Mozarts voorbeeld: naast de gebruikelijke strijkersbasis beperkt hij zich tot twee hobo's, fagotten en hoorns. En toch weet hij in de enorme uitbarstingen een klankvolheid te bereiken die doet denken aan de grote orkestraties uit de late romantiek, zonder evenwel de solist te overstemmen. Een expressie die meer traditie doet vermoeden dan de luisteraar wil toegeven.

Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie. Het feit dat hij wereldwijd regelmatig door de grote symfonische ensembles wordt uitgevoerd en lucratieve opdrachten krijgt, komt niet uit de lucht vallen. De creatie van deze driedelige compositie op 22 augustus 2006 in New York, met Lisa Batiashvili als solist werd door de critici zeer gesmaakt. The Times meldde : "This thrilling new addition to the violin repertoire... [is] held together tightly by transformations of the simplest material. And, as it grows and expands, the music becomes charged with a Sibelius-like sense of radiating light and excited affirmation... A complex showpiece that scorches its way on to the platform."In de Boston Globe luidde het als volgt : "...a wonderful new work by Lindberg, who shows that it is possible to wed lyricism and virtuosic display with bracingly fresh sounds and musical ideas of substance." (*)

Programma :

  • Jean Sibelius (1865-1957), Symfonie nr. 7 in C, opus 105
  • Magnus Lindberg (1958), Vioolconcerto (2006, Vlaamse première)
  • Sergei Prokofiev (1891-1953), Symfonie nr. 7 in cis, opus 131

Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie & Pekka Kuusisto : Sibelius, Lindberg, Prokofjev
Vrijdag 25 maart 2011 om 20.00 u
(inleiding door Stefan Van Puymbroeck om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.defilharmonie.be
----------------------------
Zaterdag 26 maart 2011 om 20.00 u (inleiding door Yves Knockaert om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.defilharmonie.be

(*) Bronnen : Tekst programmaboekje Stefan Van Puymbroeck voor deSingel en citaten op www.boosey.com

Extra :
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.chesternovello.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Lindberg & Karttunen : twee coyotes en een Europese creatie, 10/09/2006

17:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Tweemaal Giya Kancheli in Brussel

Giya Kancheli "Mahler met een roze bril", zo omschreef een zeer gerespecteerde musicoloog het werk van Georgiër Giya Kancheli (foto). Goed gevonden, al zegt het onbedoeld meer over Mahler dan over Kancheli. Die kan immers niet van een al te goedlachse artistieke inborst verdacht worden. Al helemaal niet in een werk dat zijn tekst onder meer bij Paul Celan en Psalm 23 betrekt en als titel "ballingschap" draagt. Exil verwijst niet alleen naar Kancheli's vertrek uit zijn veelgeplaagde vaderland. Algemeen is het streven van deze vrome, orthodoxe christen, de vreemde stilte die in lege kerken hangt te verklanken in zijn muziek. Het is precies in 'Exil', dat hij hierin verbazend goed slaagt.

De Georgische componist Giya Kancheli (1935) is één van de leidende figuren binnen de wereld van de hedendaagse muziek. Kancheli's werken zijn ingebed in de verbondenheid met de natuur en worden gevormd door een kleurrijke beeldspraak en sterke contrasten en climaxen. Kancheli haalt zijn inspiratie uit de Georgische folklore en vult dit aan met zijn persoonlijke, verfijnde gevoeligheid. Hoewel Kancheli tal van invloeden uit de twintigste-eeuwse kunstmuziek absorbeerde, profileerde hij zich nooit als een typisch avant-gardist: het tonale systeem is attijd prominent aanwezig in zijn oeuvre en hij ambieert nooit vernieuwing omwille van de vernieuwing zelf. Zijn stijl wordt gekenmerkt door een ingetoomde, ietwat fragmentarische lyriek. In korte melodische groepjes laat Kancheli een meditatief koloriet contrasteren met een meer fysieke en zelfs agressieve toonspraak.
Kancheli studeerde compositie aan het conservatorium van Tbilisi, waar hij van 1971 tot 1978 ook zelf lesgaf. Hij werkte als muziekdirecteur voor het Rustaveli Theater in de Georgische hoofdstad en werd in 1995 door deFilharmonie, toen nog het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, uitgenodigd als componist in residentie. Sindsdien woont en werkt hij in Belgie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Musiques Nouvelles : Giya Kancheli, Exil
Vrijdag 25 maart 2011 om 12.30 u
Ministerie van Cultuur van de Vlaamse Gemeenschap Brussel

Arenbergstraat 9
1000 Brussel
---------------------------
Vrijdag 25 maart 2011 om 20.00 u
Miniemenkerk Brussel
Miniemenstraat 57
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Giya Kancheli op www.schirmer.com, nl.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Contemplatief kamerconcert als eerbetoon aan de Poolse componist Henryk Gorecki, 22/01/2011
Tallinn Philharmonic Orchestra brengt Kancheli en Beethoven in Flagey, 5/09/2009

17:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Pianist Jan Michiels brengt goed doortimmerd programma in het Conservatorium Brussel

Jan Michiels Im Freien (In open lucht) heet dit bijzonder goed doortimmerde programma van pianist Jan Michiels. Het is de titel van een vijfdelige cyclus van Béla Bartók, die Michiels hier als raamwerk gebruikt voor een reeks vrije associaties en commentaren. Contrapunt komt vooral van Bartóks landgenoten Kurtág (een resem kernachtige muzikale hommages aan bewonderde collega's en vrienden) en Ligeti (twee Etudes), maar ook uit België: 'Treasure of Emotions', een eerbetoon van Kris Defoort aan jazzpianist Keith Jarrett dat deel uitmaakt van de voor Michiels geschreven cyclus Dedicatio, en 'Les ombres errantes', dat Benoît Mernier in 2004 schreef als plichtwerk van de Internationale Pianowedstrijd André Dumortier.

Klassieke pianist Jan Michiels en jazzpianist Kris Defoort (1959) zijn al jarenlang collega-docenten aan het Brusselse conservatorium. De een geeft er klassieke piano en kamermuziek, de ander doceert er aan de jazzafdeling. Op vraag van Michiels en productiehuis Lod begon Defoort aan de compositie van 'Dedicatio'. Het werd een reeks van tien pianowerken. Twee jaar heeft het geduurd voor 'Dedicatio' voltooid was. Telkens er een stuk af was, stak de componist het in het postvakje van zijn collega, die hem dan belde om te zeggen wat hij er van vond. Uit dit lange proces van 'trial and error' is de hele pianocyclus gegroeid. Elk van de delen zijn dedicaties aan vrienden of familieleden, behalve één: de hommage aan jazzpianist Keith Jarrett, niet toevallig nog een muzikant die zonder aarzelen de oversteek doet van jazz naar klassiek en terug. Deze compositie is het plichtwerk geworden voor de halve finale van de Koningin Elisabethwedstrijd 2007 voor piano.

Sinds meer dan twintig jaar verdiept Jan Michiels zich in de études van György Ligeti. Hij speelt ze regelmatig op concerten en maakte van de boeken 1 en 2 een cd-opname. Ligeti bereikt in zijn etudes een synthese van vernieuwde pianotechniek, volksmuziek uit Oost-Europa, Afrikaanse polyritmiek en muzikale ideeën uit het verre Oosten. Ook de invloed van Conlon Nancarrow's Etudes voor player piano is duidelijk merkbaar. Ligeti zal echter nooit invloeden illustreren, maar ze verteren, verwerken en omzetten in een eigen muziektaal. De langste van Ligeti's Etudes duurt amper iets meer dan vijf minuten, maar deze composities zijn wel, stuk voor stuk, een statement.

In deze studies kunnen tal van invloeden aangewezen worden. De studiecycli van Chopin en Debussy, die essentieel zijn voor de evolutie van de piano en de pianoliteratuur, zijn onmiskenbaar aanwezig, net als de klaviertechnieken van Scarlatti en Schumann. Daarnaast is er in deze studies ook een grote rol weggelegd voor de Afrikaanse cultuur bezuiden de Sahara met haar vaak complexe ritmiek. De polyritmiek en de wisselende pulsaties zijn essentieel voor de sonoriteit en het karakter van deze muziek. Ook belangrijk zijn de geometrische schema's en vooral de herhaling van 'fractals', de ritmische en metrische vernieuwingen van de Amerikaanse componist Conlon Nancarrow (1912-1997) en het spel van grote namen uit de jazz zoals Thelonious Monk en Bill Evans. Toch maakt de muziek geen eclectische indruk. Of zoals de Ligeti zelf zei: "De muziek is avant-gardistisch noch traditioneel, tonaal noch atonaal. (…) Het gaat om studies in pianistieke en compositorische zin. Ze vertrekken van een heel eenvoudig uitgangspunt en leiden van de eenvoud naar een grote complexiteit: ze gedragen zich als groeiende organismen".

Benoît Mernier (1964) studeerde orgel bij Firmin Decerf en ging nadien naar het Koninklijk Muziekconservatorium van Luik waar hij talrijke eerste prijzen behaalde alsook het hoger diploma orgel in de klas van Jean Ferrard. Van laatstgenoemde werd hij gedurende verschillende jaren assistent aan de conservatoria van Luik en Brussel. Hij volgde lessen bij Jean Boyer aan het conservatorium van Rijsel. In Luik kwam hij in contact met de hedendaagse muziek, met belangrijke figuren zoals Claude Ledoux, Henri Pousseur, Bernard Foccroulle, Célestin Deliège en Philippe Boesmans, bij wie hij later in de leer ging voor compositie. In 1995 volgde hij een stage aan het Ircam onder leiding van Emmanuel Nuñes en Luca Francesconi. Als vertolker en pedagoog treedt Benoît Mernier zowel in binnen- als buitenland op. Zijn muziek kenmerkt zich door haar beweeglijkheid, elegantie en lichtheid, zonder oppervlakkigheid. Bij het componeren speelt zijn ervaring als praktiserend musicus een grote rol.

Programma :

  • Béla Bartók, Mit Trommeln und Pfeifen (1926)
  • Kris Defoort, Treasure of emotions (2007)
  • Béla Bartók, Barcarolla (1926)
  • György Kurtág, Aus der Ferne (I) (1991) / Un brin de bruyère à Witold (in memoriam Witold Lutoslawski) / Humble regard sur Olivier Messiaen / In memoriam C. Denisov / Ligatura für Ligeti
  • György Ligeti, Der Zauberlehrling (1994)
  • György Kurtág, Hommage à Stockhausen (1993) / Kondor-Stein (Im Manier des späten Liszt / Les Adieux (In Janácek's Manier)/ Aus der Ferne (IV)
  • Béla Bartók, Klänge der Nacht (1926)
  • Benoît Mernier, Les ombres errantes (2004)
  • Béla Bartók, Musettes (1926)
  • György Ligeti, Touches bloquées
  • György Kurtág, Hommage à Stockhausen (1993) / Kondor-Stein (im Manier des späten Liszt) / Les Adieux (in Janáceks manier) / Aus der Ferne (IV)
  • Béla Bartók, Hetzjagd (1926)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Michiels : Im Freien
Vrijdag 25 maart 2011 om 12.30 u
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.kcb.be

Extra :
Pianist Jan Michiels is doctor in de kunsten, www.deredactie.be, 19/03/2011
Kris Defoort : www.matrix-new-music.be, www.lod.be en youtube
György Kurtág op www.arsmusica.be, www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be, www.arsmusica.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Doctoraatspresentatie Jan Michiels in het Conservatorium Brussel, 13/03/2011
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011
Ligeti, gespeeld en besproken door Jan Michiels in deSingel, 2/05/2009
Dedicatio : dubbelconcert Jan Michiels en Kris Defoort, 18/12/2006
Interview : Kris Defoort over 'Dedicatio', 18/02/2006

Beluister alvast Ligeti's Etude No. 10, "Der Zauberlehrling", gespeeld door Ching-Yun Hu

12:08 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

NOB met 20ste-eeuwse klassiekers en een creatie van Jean-Marie Rens in het Brusselse stadhuis

Jean-Marie Rens Onder leiding van de jonge Brits-Italiaanse dirigent Damian Iorio brengt het Nationaal Orkest van België vrijdag in het Brusselse stadhuis een programma met 20ste-eeuwse klassiekers als La création du monde van Darius Milhaud of de suite uit Pulicinella van Stravinksy. Jean-Marie Rens componeerde voor deze gelegenheid ook een nieuw werk voor accordeon en orkest waarin Christophe Delporte de solopartij zal vertolken. De drie werken op het programma gebruiken allemaal elementen uit de muziektraditie en decontextualiseren deze traditie tegelijkertijd. Dat geeft de luisteraar een unieke kans om te vervreemden van zijn normaal standpunt en een ruimere blik te werpen op alle kleine nuanceringen.

Jean-Marie Rens (1955) studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel, waar hij een eerste prijs voor harmonie behaalde in de klas van Jean-Claude Baertsoen en een eerste prijs voor contrapunt en een eerste prijs voor fuga in de klas van Marcel Quinet. Bij Quinet studeerde hij ook nog compositie en orkestratie. Hij bekwaamde zich vervolgens verder via stages "Acanthes" in Avignon bij Olivier Messiaen, Pierre Boulez en Toro Takemitsu.

Verschillende van zijn werken werden gecreëerd door groepen zoals Musique Nouvelle, het orkest van de RTBF, het Philharmonisch Orkest van Luik, het Nationaal Orkest van België, Voices of Europe, het Wereldkoor van jongeren, en werden bekroond in compositiewedstrijden.

Momenteel is Jean-Marie Rens directeur van de Muziekacademie van Sint-Gilles en docent muziekanalyse aan het Conservatorium van Luik. Hij gaf eveneens les in analyse en muziekschriftuur aan de Universiteit van Lille.

Behalve deze activiteiten van leraar en componist, geeft hij talrijke voordrachten, concertanalyses en seminaries voor de Belgische Vereniging voor Muziekanalyse waarvan hij ondervoorzitter is, aan de Université Libre de Bruxelles, aan de Universiteit van Lille, voor de voortgezette opleidingen die door de Franse Gemeenschap worden georganiseerd, aan verschillende muziekacademies van het land.

De wereldcreatie Concerto voor accordeon en orkest (2010) van Jean-Marie Rens treedt in dialoog met de neoclassicistische traditie. Het gebruik van accordeon als solo-instrument is niet denkbaar in de eigenlijke klassieke periode. In Rens' muziek zijn invloeden van jazz en rock'n roll hoorbaar. Eveneens heeft Rens een passie voor 'prutsen' met het repertoire en spelen met muzikale codes. Een minimum aan complexiteit is een noodzaak voor zijn muziek, aangezien hij overtuigd is dat muziek ontwikkeld moet zijn en dus een vorm van intellectualisme vergt. In dit opzicht omschrijft hij zichzelf als een echte 'Boulézien'.

Programma :

  • Darius Milhaud, La création du monde (1923)
  • Jean-Marie Rens, Concerto voor accordeon en orkest (wereldpremière)
  • Igor Stravinsky, Pulcinella (1922)

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Christophe Delporte: Milhaud, Rens, Stravinsky
Vrijdag 25 maart 2011 om 18.30 u
Stadhuis Brussel

Grote Markt
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.nob-onb.be

Extra :
Jean-Marie Rens op www.compositeurs.be en www.cebedem.be
Jean-Marie Rens : Stimulante complexité. Entretien avec Isabelle Françaix op www.musiquesnouvelles.com

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica werpt blik op de toekomst en focust op Belgische componisten, 24/02/2011

07:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

22/03/2011

Sharp Cat's Claws : improvisaties van Mathieu Werchowski en David Chiesa zijn niet voor de poes

Mathieu Werchowski Een improvisatieduo dat allerminst voor de poes is - pun definitely intended: Mathieu Werchowski (foto) en David Chiesa belichamen het nieuwe muziekgeweld uit Frankrijk. Hun output bestaat uit repetitieve, intense en licht agressieve improvisaties voor (alt)viool en contrabas. Vergeet je veiligheidshandschoenen niet als je deze Sharp Cat's Claws aanpakt...

De Franse violist Mathieu Werchowski leidt de afgelopen 15 jaren een artistiek dubbelleven: enerzijds geeft hij improvisaties op viool en altviool, anderzijds is hij componist, sound designer en producer van eigen werk. Alternatieve speeltechnieken zijn eerder regel dan uitzondering bij hem en hij haalt ronduit verbazende klanken uit zijn instrument. Hij begon viool te studeren op zesjarige leeftijd aan het conservatorium van zijn geboortestad Grenoble en leek aanvankelijk voorbestemd om een carrière als solist uit te bouwen. Maar je weet hoe het gaat: je speelt meer en meer in verscheidene groepjes mee en voor je het weet ben je fulltime improvisator.
Werchowski denkt genre-overschrijdend en schrikt niet terug om zijn medewerking te verlenen aan soundtracks (voor onder meer regisseurs G. Le Grontec en T. Kupferschmid), multimediale performances (met de dansgroep Maki), hoorspelen (Tout ce qui brille/Everything that shines), installaties (Monstration met Johann Le Guillerm), circusartiesten (Cirque Ici) en teatergezelschappen.
Dat hij ook sociaal bevlogen is, bewijze zijn engagement in toegepaste muziektherapie voor allerhande psychiatrische instellingen. De man geeft ook workshops in ontwikkelingssamenwerkingen (in Ivoorkust, Senegal Estland en Portugal). Hij is ook al zeven jaar vaste co-organisator van de Musique Concrète-reeks Le bruit de la bande/The tape's sound in Centre 102 in Grenoble.

David Chiesa is al zijn leven lang improvisator. Ook hij bundelt geregeld de krachten met artiesten uit diverse disciplines zoals danstheater, poëziehappenings en experimentele film. Hij ondernam reeds toernees in Europa, de VS, Libanon, Japan en Afrika. Chiesa is medeoprichter van Le Clou, een groep researchers uit Dordogne die verbanden tussen klank, beeld en beweging onderzoekt. Samen met Werchowski vormt hij Sharp Cat's Claws, dat in 2007 een gelijknamige album uitbracht.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Sharp Cat's Claws : Mathieu Werchowski & David Chiesa
Donderdag 24 maart 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Mathieu Werchowski : mwerchowski.free.fr en youtube
David Chiesa : david.chiesa.free.fr en youtube

18:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook