20/04/2011

Jef Neve en Pascal Schumacher presenteren 'Face to Face' in de Handelsbeurs Gent

Jef Neve & Pascal Schumacher Op donderdag 28 april presenteren Jef Neve en Pascal Schumacher 'Face to Face', hun eerste duo-project met bijhorende cd, in de Handelsbeurs in Gent. Na jarenlang intensief te hebben samengespeeld in een quartet, besloten Jef Neve en Pascal Schumacher in 2005 een duo vibrafoon & piano te vormen.  Hun instrumenten en gevarieerde achtergrond uiten zich in een jazzy vorm van kamermuziek die al deze invloeden samen brengt. Daarbij combineren ze het universum van Steve Reich met de kleuren van Claude Debussy en de ritmische wereld van Igor Stravinski. Beide muzikanten houden van een onbegrensde horizon. Ze nemen de tijd om tot een muzikale overeenkomst te komen waarin ze steeds vrije ruimte creeëren, zodat elk concert een unieke dimensie zal hebben.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jef Neve & Pascal Schumacher: Face to Face
Donderdag 28 april 2011 om 20.15 u
Handelsbeurs Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be

Extra :
Pascal Schumacher : www.pascalschumacher.com, www.muziekcentrum.be en youtube
Jef Neve : www.jefneve.be en youtube
Review : Pascal Schumacher & Jef Neve - Face to Face, Jan-Jakob Delanoye op Kwadratuur.be, 14/03/2010

Elders op Oorgetuige :
Reflections on Brandenburg 3 : Pascal Schumacher & friends in de Bijloke Gent, 4/04/2011
Jef Neve brengt eerste pianocencerto met Brussels Philharmonic in de Bijloke en Flagey, 28/04/2009

12:53 Gepost in CD, Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/04/2011

Een onvergetelijke avond met Thomas Smetryns en het Peter Brötzmann Chicago Tentet in de Gentse Vooruit

Thomas Smetryns 'Chicago Songbook' is een bundel composities waarbij Thomas Smetryns uitgaat van zijn fascinatie voor vroege jazz en 'Tin Pan Alley', populaire muziek uit het Amerika van de eerste helft van de 20ste eeuw. Hij gebruikt verschillende van die songs om tot een persoonlijke interpretatie te komen. Ondermeer door het gebruik van diverse collagetechnieken komt hij tot nieuwe composities. Zo gebruikt hij in 'Blue Moon', een stuk voor trompet en gitaar, enkel motiefjes uit solo's van Charlie Christian. De motiefjes worden tot een nieuw polyfoon geheel verwerkt en geharmoniseerd volgens het schema van de klassieker 'Blue Moon'. Smetryns introduceert ook een spelelement in zijn composities. In 'A Round about Midnight' bijvoorbeeld, een door Thomas verwerkte canon van de klassieker 'Round Midnight' van Thelonious Monk. Voor dit project brengt Thomas Smetryns een mooie trits muzikanten samen, waaronder Bart Maris, Daan Vandewalle en zanger Jakob Ampe van de rockband The Germans.

Thomas Smetryns (1977) studeerde compositie bij Godfried-Willem Raes en gitaar, luit en theorbe bij Ida Polck en Philippe Malfeyt aan het conservatorium van Gent. Als componist is hij erg geïnteresseerd in het zoeken naar een nieuwe, experimentele muziekpraktijk die steeds verankerd is in een historisch en/of een maatschappelijk bewustzijn. Veel van zijn composities vertrekken vanuit andere muzikanten hun oeuvre, (Claudio Monteverdi in het 'Terza Prattica' project, Mississippi John Hurt in het pianostuk 'Hurt', De Ottomaanse muzikant Ali Ufki in zijn meeste recente ensemblestuk 'Extremely slowed down 17th century Turkish Melody with Variations', Jaren 40 Jazz in 'Chicago Songbook',...). Hij gebruikt bepaalde facetten uit hun oeuvre, dit kan tonaal of ritmisch materiaal zijn maar ook een bepaald stilistisch gegeven, een vorm, een attitude, een geste en creëert daarmee dan nieuwe muziek. Ook bij zijn activiteiten als DJ (uitsluitend met 78 toerenplaten) staat het muzikale verleden in een hedendaagse context centraal.

Thomas Smetryns speelt vaak mee met de ensembles die zijn muziek spelen. Door de muzikanten persoonlijk te leren kennen probeert hij een soort muziek te maken die hen past. Hij probeert niet enkel rekening te houden met hun technische mogelijkheden maar ook ziet hij een ensemble als een minigemeenschap waarin iedereen een bepaalde functie heeft waar elk individu afhankelijk, onafhankelijk of ergens daartussenin kan zijn.

Het concert van Thomas Smetryns kadert in een groter evenement 'Jazz & Beyond Deluxe'. Dezelfde avond als Chicago Songbook staat ook het Chicago Tentet van Peter Brötzmann op het programma. Dit tentet verenigt de 'who is who' uit de internationale jazz en impro muziek - met welklinkende namen als Ken Vandermark, Mats Gustafsson, Joe McPhee, Palle Nilssen-Love,… Leider Peter Brötzmann is net 70 geworden, maar speelt nog steeds de longen uit zijn lijf. Hij wil echter een punt zetten achter dit Tentet, mis deze kans dus niet. De groep geeft in Vooruit een exclusief concert voor België. Mogelijk wordt het één van de laatste kansen om die fantastische band live aan het werk te zien.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Thomas Smetryns : Chicago Songbook / Peter Brötzmann Chicago Tentet
Donderdag 28 april 2011 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be

Extra :
Thomas Smetryns : www.thomassmetryns.be, www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube

17:16 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Lukas Huisman presenteert project rond Sorabji in het Conservatorium Gent

Kaikhosru Shapurji Sorabji Kaikhosru Shapurji Sorabji. Wat voor een man was het ? Waarom schreef hij de muziek die hij schreef ? Wat waren zijn invloeden, waar overlapt hij met andere componisten, waar gaat hij een heel eigen pad ? De rode draad doorheen de avond zijn fragmenten uit het Interludium Primum uit het Opus Clavicembalisticum, zijn meest bekende (beruchte) werk. Het thema met 49 variaties, waar dit Interludium uit bestaat, is als een index van verschillende stijlen waarin Sorabji schrijft. Vergelijkingen met andere componisten worden gemaakt. Het hoogtepunt van de avond tenslotte is de Belgische première van enkele van zijn liederen gezongen door Katty Kochman. De gedichten waarop de liederen gebaseerd zijn, worden toegelicht door schrijver-dichter Dirk van Babylon.

De excentrieke eenling Kaikhosru Shapurji Sorabji (1892-1988) genoot lange tijd een dubieuze cultstatus vanwege zijn enige uitgegeven stuk - het 'Opus Clavicembalisticum' voor piano uit 1930 - dat in het Guinness Book of Records steevast wordt genoemd als de langste niet-minimale compositie ter wereld. Sorabji bracht het zelf in première en schijnt na afloop in een ambulance te zijn weggevoerd. Wat weinigen echter weten is dat Sorabji in zijn 92-jarige leven tientallen minstens zo lange composities schreef, naast honderden kortere van 30 seconden die hij Sutras of Aforismen noemde. De vermeende onspeelbaarheid van zijn muziek, de extreme lengtes en de onleesbaarheid van de manuscripten maakten uitgevers onwillig, waardoor een schat aan briljante werken grotendeels onbekend is gebleven.

Kaikhosru Shapurji Sorabji, geboren als Leon Dudley Sorabji, was een Engelse componist, pianist en muziekjournalist voor onder meer de The New Age en The New English Weekly. Zijn vader was van origine Parsi en zijn moeder een Siciliaanse-Spaanse zangeres, die aan het begin stond van haar muzikale loopbaan. Sorabji kreeg privé-onderwijs, ook muzikaal, en leidde vervolgens een teruggetrokken bestaan in Dorset. Over zijn privé-leven was Sorabji notoir terughoudend - aan de poort van zijn huis hing een bord met de tekst 'Visitors Unwelcome'. Openbare uitvoeringen van zijn composities stelde Sorabji niet op prijs en indien het toch gebeurde 'zou hij er de straat niet voor oversteken'. In 1976 kreeg de Zuid-Afrikaanse pianist Yonti Solomon van Sorabji permissie om zijn composities publiekelijk uit te voeren, wat een kentering teweegbracht in de belangstelling voor Sorabji's muziek.

Tijdens zijn jeugd raakte Sorabji gefascineerd door de nieuwe muziek van componisten als Mahler, Debussy, Schönberg, Skrjabin en Szymanovski. In 1913 besloot hij om muziekcriticus te worden en begon rond dezelfde tijd te componeren. Tussen ruwweg 1915 en 1984 werkte hij aan een omvangrijk, door musicologisch onderzoek nog maar spaarzaam ontsloten oeuvre van meer dan honderd werken. Verschillende van zijn werken zijn van uitzonderlijke lengte en moeilijkheid, wat ze ontoegankelijk maakt voor vele pianisten. Een van zijn beroemdste composities, 'Opus Clavicembalisticum', stond eens geregistreerd in het Guinness Book of Records als het langste pianowerk ooit geschreven, hoewel Sorabji zelf een aantal nog langere werken heeft gecomponeerd. Het manuscript van zijn 'Symphonic Variations 'beslaat bijvoorbeeld 484 A3-pagina's, waarvan de uitvoering ongeveer acht uur in beslag zou nemen. Veel van zijn grote werken zijn niet of slechts gedeeltelijk opgenomen. Het label Altarus heeft het plan opgevat een volledige discografie van Sorabji's catalogus uit te brengen.

Programma :

  • Interludium Primum uit het Opus Clavicembalisticum (fragmenten)
  • Chrysilla
  • Vocalise
  • Trois chants
    1. Le faune
    2. Les chats
    3. La dernière fête galante

Tijd en plaats van het gebeuren :

Persoonlijk Artistiek Project Lukas Huisman : Kaikhosru Shapurji Sorabji
Dinsdag 26 april 2011 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Gent
- Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : cons.hogent.be en www.lukashuisman.be

Extra :
Kaikhosru Shapurji Sorabji : www.sorabji-archive.co.uk, en.wikipedia.org en youtube

Beluister alvast dit fragment uit Opus Clavicembalisticum



en Vocalise voor sopraan en piano

14:42 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/04/2011

Wild Classical Music Ensemble & Spectra : ontmoeting tussen twee werelden met een andere muzikale logica

Spectra Ensemble Het Wild Classical Music Ensemble is een initiatief van de sociaal-artistieke werkplek Wit.h. Vier muzikanten met een mentale beperking brengen een nieuwe compositie samen met muzikanten van het Spectra Ensemble. Je mag je verwachten aan hoogst originele en eerlijke muziek.

Het Wild Classical Music Ensemble is een uitzonderlijke formatie onder leiding van drummer Damien Magnette, bestaande uit hemzelf en 4 mentaal andersvalide muzikanten. Het muzikale project startte in november 2007, wanneer Damien Magnette, via de sociaal-artistieke vzw WIT.h Kim Verbeke, Rudy Callant, Linh Pham en Johan Geenens ontmoette, 4 artiesten met een mentale handicap. Ze waren werkzaam in verschillende kunstateliers in "de Zandberg" (www.artotheek.be) en toonden allen een wil en talent om muziek te maken. Het muzikale onderzoek van het WCME baseerde zich van in het begin op vrije improvisatie, klank en experimenten met objecten. Terzelfdertijd vond het WCME een werkwijze en controle over de muzikale energie om zo binnen het spontane karakter ook meer te construeren en te componeren. Dat leidde tot het ontwikkelen van orkestraties en experimenten rond muzikale noties. Sinds kort integreert het WCME ook punk/rock riffs, gecomponeerd door Kim Verbeke, de guitarist van de groep. Deze nieuwe melodiën en ritmes geven een nieuwe impuls aan de band en leidt tot wat ze nu brengen: een uitdagende mix tussen rock, punk, noise en free music.

Het Spectra Ensemble zoekt actief de confrontatie op tussen in Vlaanderen werkende  componisten en hun internationale collega's. Stilistische diversiteit en kwaliteit zijn daarbij essentieel. Acht gedreven musici met een jarenlange ervaring in het hedendaagse repertoire vormen de vaste kern van het ensemble. Zij werken reeds meer dan 10 jaar intensief samen, wat resulteert in een uniek klankidioom en een opmerkelijke muzikale coherentie. De artistieke leiding is in handen van Filip Rathé.
Spectra creëert vele opdrachtwerken in constante dialoog met referentie-werken in een ruime waaier aan presentatievormen zoals concerten, happenings, muziektheater en multi-media events.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble & Wild Classical Music Ensemble
Zaterdag 23 april 2011 om 20.00 u
Q-O2 werkplaats Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.q-o2.be, www.spectraensemble.com en www.myspace.com/wildclassical
--------------------------------
Woensdag 18 mei 2011 om 20.15 u
Vzw Wit.h Kortrijk

Overleiestraat 1
8500 Kortrijk
Gratis toegang

Meer info : www.festivalkortrijk.be, www.spectraensemble.com, www.myspace.com/wildclassical en www.vzwwith.org

23:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/04/2011

Aanstormend pianotalent uit Amerika kleurt buiten de lijntjes in Logos

David Friend Een piano solo-recital was vooral ten tijde van de romantiek erg populair. Vandaag de dag heeft de 21ste-eeuwse pianist het echter moeilijker dan ooit om iets substantieel nieuws te brengen met slechts 88 toetsen als expressiemiddel. Van die muzieksociologische problematiek is David Friend zich als geen ander bewust; dit aanstormend pianotalent uit Amerika kiest dan ook voor een radikale benadering van 'The Noble Art of Performin'g, en daar komt in zijn geval meer dan één gimmick en muzikale kwinkslag bij kijken.

Friends benadering is behoorlijk postmodern te noemen: hij beseft als geen ander dat een solorecital voor piano in de 21ste eeuw geen sinecure is. Zijn attitude daarin is open, filosofisch en wars van alle Belle Epoque-achtige connotaties. Alles kan, als het optreden maar muzikaal relevant en betekenisvol is. Fixed media en het gebruik van (live)electronics maken daar een belangrijk deel van uit. Vandaar dat hij ook op zoek gaat naar originele componisten die het lef hebben om buiten de lijntjes te kleuren.

'Aorta' voor piano en electronics bijvoorbeeld, is een onderdeel van een trilogie die Daniel Wohl recent aan David Friend opdroeg en quaa estetiek sterk aanleunt bij de popcultuur. Het elektronische laagje daarbij bestaat uit manueel gedelayede, live-opgenomen audiosamples. Dat alles is bewust heel low level gehouden, terwijl de pianopartij van een pulserende virtuositeit is.

'Filter Swing' van Helmut Lachenmann komt uit diens cyclus 'Ein Kinderspiel' en bulkt van de speelse, ingenieuze ideeën. Er wordt nauwelijks een toets aangeraakt in dit stuk. Lachenmann laat het de solist louter doen met extended techniques en meetrillende snaren. Door de luisteraar van meet af aan in die onortodoxe klankwereld binnen te loodsen, creëert de componist hier ahw. een tweede taal, een filter die 'alles wat je tot nog toe van een pianoklank gewend was' weglaat om de 'bruïtistische restfraktie' hoorbaar te maken.

Kate Moore is een jonge Nederlandse componiste. Haar 'Sensitive Spot' bestaat uit een reeks vooraf opgenomen audiotracks en één live uitgevoerde track. Op de uitvoering sandwicht de pianist alles boven elkaar, waarbij verschuivingen en phasings na verloop van tijd een betoverend halo creëren. Het stuk is geconcipieerd als een meditatie over mens versus machine, in een steeds drastischer gedigitaliseerde wereld.

De Amerikaanse pianist, componist, experimentator en theoretikus Henry Cowell was zonder overdrijven zijn tijd ver vooruit. Zelfs zijn allervroegste stukken blijven ook vandaag de dag buitengewoon radicaal en 'Dynamic Motion' en 'Aeolian Harp' zijn daar tekenende voorbeelden van. In 'Dynamic Motion' bespeelt de uitvoerder de piano meer met zijn vuisten en voorarmen dan met zijn vingers, terwijl 'Aeolian Harp' dan weer een subtiel koraal is dat wordt gespeeld door met de rechterhand akkoorden stom te drukken op de toetsen en met een plectrum in de linkerhand de corresponderende snaren te tokkelen. Het oor neemt eerst een ckluster waar, tot de resonanties van de open snaren stilaan bloedmooie harmonische progressies opleveren.

Onze noorderbuur Jacob ter Veldhuis vertrekt van een popgeoriënteerde basis. Vaak zijn zijn stukken komisch of satirisch van aard. Maar het is allerminst lachen geblazen in diens 'Cities Change the Songs of Birds', waarin ter Veldhuis vertrekt van stukjes klank uit een documentaire over dakloze, aan heroine verslaafde tienermoeders in New York. 'Cities Change the Songs of Birds' is een keihard stuk dat de pianist voor een keer niet profileert als een onaantastbare held op de toetsen, maar als een exhibitionist die de luxe heeft om zijn publiek te verwennen terwijl op de achtergrond de diepste menselijke ellende doorschemert. Wellicht verbaast het je niet, maar dit stuk zorgde voor enige ophef op de première.

'Darknesse Visible', een jeugdwerk van de Brit Thomas Adès, is gebaseerd op een luitstuk van John Dowland. Hedendaagse en Renaissance-toonspraak vloeien naadloos ineen op een tekstuur die eerder aan luit- dan aan pianospel doet denken.

Het nieuwste stuk van zangeres-componiste-accordeoniste Angelica Negrón is een opdracht die Friend haar recent gaf. Negrón is een excentrieke persoonlijkheid, klassiek getraind maar behoorlijk beïnvloed door populaire Puertoricaanse volksmuziek. Ze tapt esthetisch uit tal van vaatjes en sloopt graag de grens tussen muziekgenres. De pianist krijgt in haar stuk Moritz Eggert-gewijs de rol van 'One Man Band' toebedeeld, en bespeelt, naast de toetsen, een heel gamma van neveninstrumenten.

Uitsmijter 'I think it would be beating a dead dog if we do anything but present this statement' van Chris Marianetti wordt door de auteur omschreven als 'een duet voor solo performer'. En daar mogen we het volgende onder verstaan: naast een virtuoze pianopartij moet de solist ook een hiphop-achtige mondpercussie (lees: beatboxing) ten beste geven. Dit wordt een hilarische 'showstopper' en doorbreekt ten lesten male het historisch misgroeide sérieux van een pianorecital.

Programma :

  • Daniel Wohl, Aorta (mvt. III)
  • Helmut Lachenmann, Filter Swing uit Ein Kinderspiel
  • Kate Moore, Sensitive Spot
  • Henry Cowell, Dynamic Motion en Aeolian Harp
  • Jacob ter Veldhuis, Cities Change the Songs of Birds
  • Thomas Adès, Darknesse Visible
  • Angelica Negrón, Nieuw Werk
  • Chris Marianetti, I think it would be beating a dead dog if we do anything but present this statement

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital David Friend
Donderdag 21 april 2011 om 2011
Logos Tetraëder Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.davidfriendpiano.com

Extra :
Daniel Whol : www.danielwohlmusic.com en youtube
Helmut Lachenmann op www.arsmusica.be en youtube
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004
Henry Cowell : www.henrycowell.org, en.wikipedia.org, www.schirmer.com en youtube
Jacob Ter Veldhuis : www.jacobtv.net, www.muziekencyclopedie.nl, www.muziekcentrumnederland.nl, nl.wikipedia.org en youtube
Thomas Adès en.wikipedia.org en youtube
Thomas Adès (1971 - ): Cultfiguur , Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Angelica Negrón : www.angelicanegron.com en youtube
Chris Marianetti : www.nopiano.com en youtube

Beluister alvast deze twee stukjes uit Helmut Lachenmans 'Ein Kinderspiel' ('Filter Schaukel' en 'Glockenturm')



en Henry Cowells 'Aeolian Harp'



en een kort fragment uit Chris Marianetti's 'I think it would be beating a dead dog if we do anything but present this statement'

07:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/04/2011

10 jaar Dorp op Stap met exclusief concert in Bozar

Slavomír Horínka Het Festival van Vlaanderen Brussel nodigt op zondag 17 april 60 dorpen uit voor een gratis jubileumconcert in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel! Dorp op Stap heeft 10 edities achter de rug en dat moet gevierd worden. Om 11 uur opent Steph Goossens, bekend van de televisieserie 'Thuis', de dag met een spetterende show. Er zullen foto's uit de oude Dorp-op-Stap-doos worden gehaald, er zullen leuke anekdotes worden verteld, er worden bloemetjes uitgedeeld. Kortom, een leuke opmaat voor wat nog komt. Om 11.30 uur worden de violen gestemd voor het exclusieve concert. Het Nationaal Orkest van België brengt de prachtige 2de symfonie van Johannes Brahms. De tweede helft van het programma wordt gewijd aan Tsjechië. De hedendaagse componist Slavomír Horínka (foto) componeerde speciaal voor dit concert een concerto voor viool en orkest, 'The Words of the Cross'. Soliste in dit werk is Sophia Jaffé die in 2005 de derde prijs op de Koningin Elisabethwedstrijd voor viool won. Zij creëerde het werk van deze 30-jarige Tsjechische componist enkele maanden geleden in Praag. Horínka exploreert daarin de talrijke klankkleuren van de viool en van het orkest.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jubileumeditie Dorp op Stap
Zondag 17 april 2011 van 11.00 u tot 17.30 u
Concert NOB : Brahms, Horínka
Zondag 17 april 2011 om 11.30 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.dorpopstap.be en www.nob-onb.be

Extra :
Slavomír Horínka : www.horinka.cz en youtube

16:28 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Emanon creëert nieuw werk van Ruben Burvenich in Heist-op-den-Berg

Ruben Burvenich Wendungen vzw, dat zich onder meer tot doel stelt de Belgische compositorische activiteit te stimuleren, organiseerde voor de zesde maal op rij een nationale compositiewedstrijd.  Ruben Burvenich (foto) werd uitgeroepen tot winnaar met het werk 'Septimal', een compositie voor pianokwintet. Emanon zal zaterdag dit werk uitvoeren tijdens een concert in het kader van het Festival van Vlaanderen Mechelen. Verder staat ook nog het pianokwintent van Sjostakovitsj op het programma, één van de hoogtepunten uit de kamermuziekliteratuur. Ongetwijfeld een concert dat nog lang zal nazinderen.

De jonge Landense componist Ruben Burvenich (1990) studeert compositie bij Jeroen D'Hoe  aan het Lemmensinstituut in Leuven. Ondanks deze klassieke opleiding, is het de lichte muziek - meer bepaald de rockmuziek - die bij hem het heilige vuur voor muziek heeft aangewakkerd. Op 10-jarige leeftijd leerde hij akoestische gitaar spelen. Al snel ontwikkelde hij interesse voor de elektrische variant. Ruben is altijd al actief geweest in allerhande rock- en pop bands. Naast de cover- en gelegenheidsbands, speelde hij in deze setting ook eigen muziek of die van vrienden. Naast het werk in de vele live bands heeft hij ook ervaring als studiomuzikant bij producer Wouter Van Belle - Powertone Studio. Tussendoor biedt hij versterking aan verscheidene koren als zanger of hulpdirigent.

De jaren 2007 en 2008 stonden in het teken van het schrijven van een groot werk dat een symbiose tussen harmonieorkest en rock band realiseert, een zelden geziene betrachting. Dat symboliseert de dualiteit die leeft in de componist: het inzicht van de klassiek geschoolde en de durf van de ruwe rockmuzikant. In mei 2008 concerteerde Ruben zelf als gitarist en pianist bij de creatie van dit avondvullende programma met als titel 'The Mystical Journey Through the Land of Melancholy'. Sinds zijn opleiding aan het Lemmensinstituut is zijn schrijfstijl stilaan geëvolueerd naar het hedendaags klassieke genre.

Ruben Burvenich over 'Septimal' : "Septimal is een abstract werk dat luistert naar een abstracte titel. Hoewel het woord Septimal afgeleid is van het muzikaal interval de septiem, is dit interval geenszins bewust als (hoofd)motief laat staan 'Leitmotif' verwerkt in de compositie. De realiteit is geheel verschillend hiervan, Septimal is namelijk een bijnaam van mijn broer, Maarten Burvenich, die we samen bedacht hebben. Het werk is dus aan hem opgedragen.

In formulevorm kan de grote structuur van het werk gezien worden als A-B-A', waarin B ruim dubbel zo lang is als A en A' samen. In het A(') deel maakt de muziek een lineaire spanningsopbouw, die in het begin een tweetal keer abrupt onderbroken wordt door een eenvoudig drie-noten-motief dat doorheen heel de compositie zal terugkomen. Hoewel het niet mijn betrachting is hier een technische analyse neer te schrijven, wil ik toch mededelen dat de eerste twaalf noten, gespeeld door respectievelijk viool 1, altviool en piano, het hoofdmotief van het stuk is, zij het in een nog sterk gevarieerde en gefragmenteerde - als het ware 'embryonale' - vorm.

Het B-deel heeft een kenmerkend ritmisch en metrisch karakter. Voornamelijk het eerste lid van dit deel is geïnspireerd op uptempo bluesmuziek. Naarmate het stuk vordert evolueert het modale blues karakter geleidelijk naar een modernere dodecafonisch klankenlandschap, met behoud van cruciale factoren, bijvoorbeeld het tempo en de onregelmatige accentplaatsing, zoals we dat kennen uit de swingmuziek." (*)

Programma :

  • Ruben Burvenich, Septimal (creatie bekroonde werk 6de Nationale Compositiewedstrijd 2010 'Wendungen')
  • Dmitri Sjostakovitsj, Pianokwintet in sol klein opus 57 (1940)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Emanon Ensemble : Ruben Burvenich, Sjostakovitsj
Zaterdag 16 april 2011 om 20.00 u
CC Zwaneberg - Heist-op-den-Berg

Bergstraat z/n
2220 Heist-op-den-Berg

Meer info : www.festivalmechelen.be, www.zwaneberg.be en www.emanon.be

Extra :
Ruben Burvenich op www.wendungen.be (*) en youtube

15:46 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

12/04/2011

Kim Myhr & Sébastien Roux in de Q-O2 werkplaats in Brussel

Sebastien Roux Sébastien Roux (electronica) en Kim Myhr (gitaar, objecten, mechanica) spelen electro-akoustische improvisaties die zich situeren binnen een breder texturaal en harmonisch kader. Belangrijk in het werk van beide artiesten is de poëzie van minimale geluiden en gebaren die samen een complex geheel vormen. De muziek switcht snel van dens naar schaars of van pitch naar noise. Myhrs veelal simplistische benadering tot klanken en tonen gaat op in Roux' aanpak. Resultaat is 'a positive and soft-edged music', waarin het vooral gaat om het dynamisch en spontaan samenspel tussen mens en machine.

De Noorse gitarist Kim Myhr (1981) is vooral geïnteresseerd in het opbouwen en afbreken van muzikale vormen met gebruik van eenvoudige bouwstenen. Hij is onder meer organisator van het Fri Resonans Festival in Trondheim en speelde met o.a. Jim Denley, Ingar Zach en Tetsuzi Akiyama. Sébastien Roux (1977), eveneens gitarist, komt uit Parijs, waar hij werkt bij het prestigieuze instituut IRCAM. Daarnaast maakt hij klanksculpturen, speelt o.a. in Heller en Sogar en zijn solo cd's, met op gitaardrones gebaseerde ambientmuziek, werden door 12K en Apestaartje uitgebracht.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kim Myhr & Sébastien Roux
Zaterdag 16 april 2011 om 20.30 u

Q-O2 werkplaats
Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be

Extra :
Sébastien Roux : www.myspace.com/sebastienrouxmusic en youtube
Kim Myhr : www.kimmyhr.com, www.myspace.com/kimmyhrmusic en youtube

Elders op Oorgetuige :
Jim Denley & Kim Myhr in de Q-O2 werkplaats , 30/11/2009
Thomas Olbrechts, Kim Myhr & Sebastien Roux in Q-O2, 26/11/2008

17:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Transatlantische ontmoeting tussen twee generaties muziekrobots in Logos

Troy Rogers & Scott Barton Donderdag kun je kennismaken met MARIE (Monochord-Aerophone Robotic Instrument Ensemble), een ensemble van prille muziekrobots uit de Universiteit van Minnesota. Initiatiefnemers Troy Rogers, Steven Kemper en Scott Barton zijn al geruime tijd bezig met het transatlantische zusje van het Logos M&M Robotorkest en brengen deze maand met hun mechanische telgen een bezoek aan hun geestelijke ouders. Mmv. Ear Duo (Michael Strauss, saxofoons & Dana Jessen, fagot).

Een kleine twee jaar terug kreeg Logos een stagiair over de vloer: Troy Rogers (US), componist-programmeur en ontwerper van muziekinstrumenten. Troy studeerde bij Scott L. Miller aan St. Cloud State University in Minnesota en later vervolmaakte hij zich aan de University of Oregon bij Jeffrey Stolet en David Crumb, bij wie hij het Intermedia Music Technology Program volgde. Nadien volgde bij aan de Simon Fraser University's Sonic Research Studio kursussen in acoustic ecology en soundscaping bij Barry Truax. Troy's betrokkenheid bij het maken van robots begon met 'PercusBot', een automaat die trommels en klokken aanslaat en die hij ontwierp als een onderdeel van zijn afstudeerprojekt.

Troy ontving een Fulbright Scholarship om bij Logos onderzoek te verrichten in het kader van een onderzoeksprojekt dat uit drie componenten bestaat: componeerwerk voor de M&M robots, leertijd inzake het maken van nieuwe instrumenten en het ontwerp maken van een zingende/sprekende robot. Hij is tevens, in samenwerking met Steven Kemper en Scott Barton, mede-oprichter van Expressive Machines Musical Instruments (EMMI, www.expressivemachines.org), een groep componisten die zich sedert 2007 toelegt op het ontwerp van low budget-muziekrobots en er al vaak optredens mee gaf op Noord-Amerikaanse bodem.

Na zijn teruggekeer naar The States legde Troy zich hoofdzakelijk toe op zijn volgende target, met name MARIE: a virtuoze groep robots, gemaakt voor en door muzikanten. MARIE staat voor 'Monochord-Aerophone Robotic Instrument Ensemble' en bevat tal van getokkelde en gestreken snaarinstrumenten en veelal klarinet-achtige blaasinstrumenten. Net als de M&M-robots spelen ze allemaal synchroon en zuiver akoestisch. De werking van MARIE is in grote lijnen gebaseerd op die van Heli, de geautomatiseerde helikon van het M&M-orkest die naast een akoestische klankgenerator tevens als een soort luidspreker kan gezien worden.

De kleine robotjes die MARIE samenstellen zijn modulair en kunnen als een puzzel allemaal met elkaar gecombineerd worden. Met MARIE wil het EMMI-genootschap naar eigen zeggen voor muziekrobots betekenen wat Don Buchla en Robert Moog indertijd betekenden voor de ontwikkeling van de synthesizer. Hun slogan is: "Help thwart the imminent robot vs. human wars by demonstrating how fun, cool, and sonically interesting it can be when humans and robots combine their powers for good". Laat de cyborgs daar maar eens een antwoord op verzinnen...

Op dit concert krijgen we overigens meer dan een oude bekende over de vloer: ongeveer een jaar geleden programmeerden Logos vers uit de artscene die Troy Rogers frekwenteert, de saxofonist Michael Strauss en fagottist Dana Jessen. Samen vormen zij sedert 2005 het EAR (Electro-Acoustic Reed) Duo, toegespitst op -naast arrangementen van het werk van Terry Riley, Steve Reich en James Tenney- ook eigentijdse vomposities die speciaal voor hun bezetting werden gevoncipiëerd. Ze maken graag gebruik van elektroakoestische media en van allerhande ludieke props zoals Tibetaanse singing bowls, gerecycleerde objekten en hun beruchte 'squeaky toys'.

Voor deze voorstelling werd dus veel volk geëngageerd: Troy, Steven en Scott op de modulaire robotjes van MARIE, Dana en Michael op niet-geautomatiseerde blazers, en zij gaan in dialoog met het grootste robotorkest ter wereld. Bereid je voor op een merkwaardige, transatlantische ontmoeting tussen twee generaties muziekrobots, voor een keer 'familiaal' verenigd in de Logos tetraeder.

Tijd en plaats van het gebeuren :

New Media XIV - MARIE vs. M&M
Donderdag 14 april 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Je kan enkele van de robots van EMMI hier in actie zien.

Bekijk alvast Study no. 3 voor PAM en MADI

16:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Emanon brengt volledig Vlaams programma in Waregem

Frits Celis Woensdag brengt Emanon in CC De Schakel in Waregem een volledig Vlaams programma ten gehore. Met het pianoconcerto van Frank Nuyts (solist Erwin Deleux) en het werk 'Tarquinia' van Frits Celis (spreekstem Hubert Damen) krijg je meteen de laatste compositieopdrachten te horen. Daarnaast is er ook nog werk van Alain Craens en de jonge Vlaamse componist Joris Blanckaert. Solisten zijn

De hoofdmoot verwijst naar de onvergetelijke vertelling van Stravinsky's 'L'Histoire du Soldat' door dezelfde Hubert Damen in 2005. Deze keer brengt hij samen met het befaamde Emanon ensemble het contrastrijke 'Tarquinia' (2005) van de nestor van Vlaamse componisten, Frits Celis (foto), die de voorbije 15 jaar reeds herhaaldelijk te horen was. Van zijn leerling Alain Craens horen we het sfeervolle 'Three Summer Pieces' (2008). Uit de Gentse hoek komt de bekendere leeftijdsgenoot van Craens, Frank Nuyts, met het pianoconcerto 'Innocence in Admiration' (2009).

Frits Celis (Antwerpen, 1929) is studeerde aan de Koninklijke Muziekconservatoria in Antwerpen en Brussel, de Universität für Musik und Darstellende Kunst "Mozarteum" Salzburg te Salzburg en de Hochschule für Musik in Keulen. Celis begon als harpist, en werd daarna dirigent en muziekdirecteur aan de Koninklijke Muntschouwburg, de Koninklijke Vlaamse Opera en de Opera voor Vlaanderen. Hij was gastdirigent in Nederland, Frankrijk, Spanje, Duitsland en de Verenigde Staten. Later legde hij zich hoofdzakelijk op compositie toe. Zijn stijl evolueerde via expressionisme en serialisme naar een vrij-atonale schriftuur met onmiskenbare voorkeur voor het lyrische aspect van de muziektaal.

Frank Nuyts (1957) is docent compositie en orkestratie aan het conservatorium van Gent. Hij studeerde slagwerk en kamermuziek aan het Gentse conservatorium, later compositie en analyse van 20e-eeuwse muziek bij Lucien Goethals. De vroege werken van Nuyts zijn gecomponeerd in een postserieel idioom. Door zijn interesse voor niet-klassieke muziek en door zijn vriendschap met de componist Boudewijn Buckinx slaat hij in '86 een nieuwe weg in en zo wordt hij samen met Buckinx één van de belangrijkste vertegenwoordigers van postmodernisme in Vlaanderen. Om een geëigende accurate uitvoering van zijn werken te garanderen richt hij in '89 de groep Hardscore op. Met Hardscore wil hij een brug slaan tussen meer commerciële muziek en hedendaagse muziek. Zijn werk wordt regelmatig uitgevoerd in binnen- en buitenland. De componist won verschillende prijzen, waaronder in 1995 de vijfjaarlijkse cultuurprijs van de stad Gent. Hij werkte onder meer voor deFilharmonie, het Spectra Ensemble en Ensemble Leporello.

De muziek van Alain Craens (1957) laat zich niet in een hokje duwen: soms is zij tonaal, soms eerder atonaal of vrij tonaal. Vaak vertoont ze kenmerken van het impressionisme, de minimal music of de jazz. Bovenal echter wil ze toegankelijk zijn. Na het complexe modernisme, waarin het experiment centraal stond, is het volgens Craens tijd om terug een normale relatie met het publiek op te bouwen. Muziek mag opnieuw "gewoon mooi" zijn, zonder vernieuwende bijbedoelingen. Hij keert daardoor terug naar de traditionele drieklank, die echter niet functioneel of tonaal wordt gehanteerd. Men heeft soms de indruk dat er bepaalde tonaliteiten of tooncentra worden gesuggereerd, wat niet in Craens' bedoeling ligt: hij werkt met toevallige, consonante ontmoetingen tussen klanken en wil toewerken naar steunpunten. Op die manier wil hij een brug slaan tussen zijn eigen individuele expressie en het publiek.

Joris Blanckaert (1976) studeerde toegepaste wetenschappen aan de Universiteit Gent, jazz accordeon aan het Gentse conservatorium bij Rony Verbiest, en compositie bij Frank Nuyts. Hij componeert en speelt bij o.a. bal des boiteux en de bOOmfanfare, componeert voor uiteenlopende bezettingen en producties, en is tevens componist en artistiek leider bij het muziektheater collectief Fosfor. Het oeuvre van Joris Blanckaert is in volle ontwikkeling. Waar in het begin voornamelijk een sterke invloed aanwezig is van wereldmuziek uit diverse culturen voor kleine ensembles, verschuift dit de laatste jaren meer in de richting van nieuwe muziek voor diverse bezettingen, dankzij de opleiding compositie die hij volgt. Toch blijft hij volkse elementen omarmen, onder andere door het regelmatige gebruik van de accordeon en de sporadische inzet van schalmeien in zijn oeuvre. Deze instrumenten vormen een brug tussen de wieg van de Oosterse en van de Westerse cultuur. Zijn affiniteit met volkse culturen, en zijn kennis van Westerse harmonie, laten hem toe om een interpretatie te geven van het beeld dat de Oosterse muzikale wereld kan hebben (of gehad hebben) van de Westerse kunstmuziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Emanon & Hubert Damen: Celis, Nuyts, Craens, Blanckaert
Woensdag 13 april 2011 om 20.00 u
CC De Schakel Waregem

Schakelstraat 8
8790 Waregem

Meer info : www.ccdeschakel.be en www.emanon.be

Extra :
Frits Celis op www.muziekcentrum.be, www.cebedem.be en www.matrix-new-music.be
Frank Nuyts : www.franknuyts.com, www.hardscore.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Alain Craens : www.alaincraens.com, www.cebedem.be en www.matrix-new-music.be
Joris Blanckaert op www.hardscore.be

Elders op Oorgetuige :
Jan Sciffer & Hans Ryckelynck spelen sonates van Brahms en Celis in Dendermonde, 23/01/2011
Frank Nuyts 50 jaar op dreef, 7/07/2007

14:24 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook