14/03/2016

Festival Angst : artistieke grenservaringen in de Bijloke

Festival Angst Niets menselijks is ons vreemd. Ook de angst niet. Ze hoeft niet verlammend of existentiëel te zijn, angst maakt deel uit van ons (dagelijks) leven. Het festival Angst - van dinsdag 15 t.e.m. zondag 20 maart in Muziekcentrum de Bijloke in Gent - gaat na hoe componisten en kunstenaars met deze emotie omgaan in hun werk. Een programma vol oude en nieuwe muziek, een kindervoorstelling, een filosofisch debat, film, twee afterparty's én beeldende kunst... 

De geboorte is, samen met de dood, de belangrijkste overgang die we in ons leven meemaken. Dat daar existentiële angst mee gepaard gaat, ook bij de baby die geboren worden, is een wetenschappelijke verworvenheid die niemand nog in vraag stelt. Als we het begrip angst ontleden - en we halen het uit de context van neurotische angst, angst als een of andere stoornis - dan gaan we te rade gaan bij de nieuwste bevindingen van de neurowetenschappen, de celbiologie en de ontwikkelingspsychologie. Die maken ons duidelijk dat de menselijke ontwikkeling vanaf de conceptie tot aan de dood één doel heeft: het veilig stellen van onze overleving, niet alleen in biologische, maar ook in psychologische zin.

Als foetus al - dus nog in de baarmoeder - blijken we erg actief, sensitief en communicatief. Veel meer dan tot recent ooit voor mogelijk werd gehouden, reageren we als foetus en baby op de omgeving. Het is ons menselijk lot dat het streven om te overleven op alle mogelijke manieren en terreinen bedreigd kan worden. We laveren ons hele leven lang op een continuüm waarbij aan het ene uiteinde sterke gevoelens van extatische verbondenheid met wie of wat dan ook staan tegenover overrompelende gevoelens van volledige verlatenheid.

De mens heeft heel wat technieken en trucjes tot zijn beschikking om verschillende vormen van angst onder ogen te zien. Kunst, rituelen, dromen, het scheppen van sprookjes, mythologische, religieuze verhalen, uiteindelijk draait veel van dit alles rond het probleem van het veilig stellen van onze overleving. In De Bijloke worden deze week verschillende facetten die refereren aan 'Angst' belicht.

Haydn die de Laatste Zeven Woorden van Christus aan het Kruis toonzet, wat een angst moet de zogenaamde zoon van God niet hebben gevoeld, in volle bewustzijn van zijn goddelijke status en toch de vreselijke kruisdood als mens tegemoet ziend. Of componiste Eva Reiter die zich verdiept in de donkere kanten van ons gemoed en haar existentie. Of Maud Vanhauwaert die zich inleeft in het kinderlijke brein bij het aanschouwen van de onmetelijke en overweldigende sterrenhemel. Alles te herleiden tot die overlevingsreflex? 

De grenzen van de kunst
Grenservaringen gaan inderdaad vaak gepaard met angst. De dood als grens tussen ons huidige leven en wat erop volgt. De grens tussen wat echt is en wat ingebeeld, illusies, hallucinaties en ingebeelde werelden en creaturen. Het is een gemene deler tussen Eva Reiters Lichtenberg Figures, waar de componiste niet enkel muziek voorziet maar ook aan de slag gaat met licht en multimedia, en de films Dementia en Vampyr. Tot slot doemt ook de kosmos op, de grens van onze vertrouwde fysieke wereld. Wat biedt het heelal ? Wacht ons - daarbuiten - het grote Niets? In haar muzikale vertelling Met Maurice en de theremin het heelal in verkent Maud Vanhauwaert samen met de kinderen het heelal.

Praktische info :

Festival Angst
Van dinsdag 15 t.e.m. zondag 20 maart 2016
Muziekcentrum de Bijloke in Gent


Meer info : www.debijloke.be

15:56 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Klarafestival in het teken van passie en compassie

Klarafestival Onder de titel 'Erbarme dich' presenteert het Klarafestival zich in 2016 als een collage van universele verhalen over de passie van de mens en zijn compassie met de medemens. Met religieuze en spirituele muziek als vertrekpunt wordt stilgestaan bij de rol van religie, spiritualiteit, verzoening, identiteit, lijden en - vooral - medelijden in ons tijdperk van superdiversiteit en toenemende polarisering. Toch blijft het Klarafestival één groot feest: een ode aan de universele en helende kracht van muziek én aan de nooit ophoudende instroom van nieuwe ideeën en verrassende concepten rond muziek, film en beeldende kunst.

Het programma is een staalkaart van passiemuziek, van oud tot splinternieuw, van Oost tot West, van traditioneel tot innovatief. Zo zijn er drie verschillende passie-producties. Naast de uitvoering van de traditionele Mattheuspassievan Johann Sebastian Bach door grootmeester Sir John Eliot Gardiner en zijn Monteverdi Choir & English Baroque Soloists (23 maart in BOZAR) brengt het Klarafestival twee vernieuwende interpretaties van het lijdensverhaal van Christus. And You Must Suffer - St John Passion (op 10, 11 en 12 maart in het Kaaitheater) is een geënsceneerde versie van Bachs Johannespassie. Water Passion van Tan Dun (op 19 maart in BOZAR, met het Vlaams Radio Koor & Brussels Philharmonic Soloists) vertrekt van Bachs Mattheuspassie, maar de hedendaagse Chinese componist breidt de compositie uit met eigen teksten en met de klank van water, om het tijdloze en universele karakter van het passieverhaal te onderstrepen.

De kruisdood staat ook centraal in het Stabat Mater. Het Klarafestival presenteert er drie versies van, uit drie verschillende eeuwen en belevingswerelden: behalve die van Giovanni Battista Pergolesi (op 12 maart in BOZAR), ook de minder bekende versies van Franz Schubert (op 21 maart in deSingel, Antwerpen) en van Karol Szymanowski (op 11 maart in BOZAR). Daarnaast staan ook enkele muzikale zettingen van de zeven laatste woorden van Christus aan het kruis op het programma: de sobere, instrumentale versie van de hedendaagse Russische componiste Sofia Gubaidulina (op 11 maart in BOZAR), twee composities van Joseph Haydn (op 14 maart de grootse versie met koor, orkest en solisten in BOZAR en op 18 maart de kamermuziekversie gebracht door Küss Quartet in het Brussels Conservatorium) en tenslotte de Septem Verba van Pergolesi onder leiding van René Jacobs (12 maart in BOZAR).

Ook dit jaar staan een aantal opvallende producties op het programma. Vooreerst is er de wereldpremière van de creatie And You Must Suffer - St John Passion, uitgevoerd door het Belgische barokorkest B'Rock en het Poolse NFM Choir in een sobere regie van de Frans-Libanese Pierre Audi en met beelden van Wim Delvoye als decor. Bijzonder hieraan is dat Bachs Johannespassie wordt aangevuld met een hedendaagse compositie van de Joods-Palestijnse componist Samir Odeh-Tamimi, die westerse avant-garde en eeuwenoude soefi-klanken combineert. Annelies Van Parys, huiscomponist van Muziektheater Transparant, voorziet de Johannespassie van een proloog en epiloog. Ze laat Bachs passie ontstaan vanuit stilte, die ook na de laatste noot oorverdovend nazindert. Een andere opmerkelijke productie is de Belgische première van human requiem (op 18 en 19 maart in Les Halles de Schaerbeek): Johannes Brahms' Ein Deutsches Requiem weerklinkt in een sobere piano-uitvoering in de grote open ruimte van de Schaarbeekse hallen. De luisteraars hebben geen vaste plaatsen en de zangers bewegen tussen hen in.

Daarnaast staan werken op het programma die een abstracter verband hebben met het thema 'passie en compassie'. Het wereldberoemde Parijse Ensemble Intercontemporain brengt Das Lied von der Erde, Gustav Mahlers eigen innige dialoog met de dood (op 17 maart in BOZAR). De drang naar het absolute komt aan bod in Mahlers Derde symfonie (op 16 maart in BOZAR) en Anton Bruckners Negende (op 20 maart in BOZAR, met het Nationaal Orkest van België). In Igor Stravinsky's Le Sacre du Printemps (op 9 maart in BOZAR) staat een heidens offerritueel op de voorgrond en Alessandro Scarlatti's Il primo omicidio (op 19 maart in Concertgebouw Brugge) is een barokke verklanking van het verhaal uit het Oude Testament over Kaïn & Abel.

Voor de succesvolle Yellow Lounge-formule, die klassieke muziek in een nachtclub laat weerklinken, tekenen dit jaar alvast gitarist Miloš Karadaglić, dj's Mengel & Berg en Brussels Philharmonic (op 24 maart in Mirano). De jonge kinderen van de multiculturele zanggroep Shanti! Shanti! en kinderorkest Zwap bijten zicht ook weer vast in het festivalthema, nu met een nieuw familieconcert met oude en hedendaagse liedjes over passie, compassie, hoop en lijden (op 13 maart in Flagey).

Tijdens deze festivaleditie komen naast pure muziek ook weer andere kunstvormen aan bod, zoals muziektheater, film en beeldende kunst. In samenwerking met het Pools Cultureel Instituut in Brussel vindt een screening plaats van alle tien delen van Krzysztof Kieślowski's klassieker Dekalog, gevolgd door een concert met de belangrijkste muzikale thema's uit de films, onder leiding van componist Zbigniew Preisner (op 13 maart in Flagey). De kers op de taart is het werk Martyrs van de vermaarde Amerikaanse videokunstenaar Bill Viola. Deze video-installatie komt speciaal voor het Klarafestival voor de eerste keer naar België en is gratis te bezoeken gedurende de hele periode van het festival (van 9 tot en met 24 maart) in de Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal).

Highlights
De festivaleditie van 2016 is opgevat als een collage van universele verhalen over de passie van de mens en zijn compassie met de medemens. Verwacht je aan een staalkaart van passiemuziek, van oud tot splinternieuw, van Oost tot West, van traditioneel tot innovatief van puur muziek tot muziektheater, film en beeldende kunst. We highlighten er 6 voor jou!

- Radio Filharmonisch Orkest : The Rite of Spring - 9/03 in Bozar
Voordat Martin Grubinger op het podium verscheen, stonden percussionisten achterin het orkest. Nu schrijven componisten werken speciaal voor hem, zo ook Tan Dun met "Tears of Nature". Zet Diego Matheuz erbij en het openingsconcert wordt gegarandeerd een levendige avond!

- Muziektheater Transparant & B'Rock : And you must suffer/St.John Passion - 10-11-12/03 in het Kaaitheater (Wereldpremière!)
"Misschien geloven niet alle muzikanten in God, maar ze geloven wel allemaal in Bach" - Mauricio Kagel. Een nieuwe productie over Bachs sterkste, meest intense en controversiële passie in een theatrale en visuele outfit in het Kaaitheater. Annelies Van Parys, huiscomponist van Muziektheater Transparant, voorziet de Johannespassie van een proloog en epiloog. Ze laat Bachs passie ontstaan vanuit stilte, die ook na de laatste noot oorverdovend nazindert.

- NFM Wrocław Philharmonic, Orchestra & Choir : Kieślowski's Decalogue in music - 13/03 in Flagey
Het Klarafestival brengt een tribuut aan de overleden filmregisseur Kieślowski. Beleef samen met de dirigent en componist van de filmmuziek, Zbigniew Preisner, een onvergetelijke avond!

- Ensemble Intercontemporain : EIC 360º - 17/03 in Bozar
Het befaamde orkest Ensemble Intercontemporain uit Parijs brengt een uniek concert waarbij de avond in twee delen wordt geknipt. Bij het eerste deel sta je rondom de muzikanten om daarna weer te verzamelen voor het tweede stuk in Bozars magische Henry Le Boeuf zaal.

- VRK & Brussels Philharmonic : Water Passion - 19/03 in Bozar
In Tan Duns passieverhaal volgen Oosterse mythologie en Westerse avant-garde, eeuwenoud en gloednieuw elkaar naadloos op. In zijn passie is het verhaal niet rechtlijning, van terechtstelling over lijden tot de dood. Tan Dan zijn passie is cyclisch, volgens het ritme van de natuur. In de compositie heeft water, volgens Tan Dun het krachtige, scheppende element van al wat leeft, een centrale rol. Ook Mahler bezong de schoonheid van het aardse leven en de natuur, onder meer in Das Lied von der Erde en zijn Derde symfonie.

- Rundfunkchor Berlin : human requiem - 18 - 19/03 in de Hallen van Schaarbeek
human requiem is zo veel meer dan een uitvoering van Brahms comfortabele requiem. Je wordt omringd door koorzangers, solisten en pianisten in een theatrale setting.
De meest zuivere menselijke liefde is moederliefde. Die wordt hartverscheurend zichtbaar bij het verlies van een kind. Vertaal deze thematiek in muziek, en je ervaart momenten van tergende ontroering. Beleef ze tijdens het Stabat Mater, in versies van Schubert, Pergolesi en Szymanowski. Ook Brahms' Ein deutsches Requiem is een ode aan de mens. Het werk biedt troost voor zij die achterblijven. Zeker in de benadering van regisseur Jochen Sandig wordt het een human requiem.

Klarafestival live
Het Klarafestival is niet alleen in de zalen, maar ook on air een feest. Klara maakt er een erezaak van om alle concerten live uit te zenden, zodat u het festival ook thuis, in de auto of waar ook kan meemaken. De programma's Espresso, Maestro, Pompidou, Happy Hour en natuurlijk Klara Live volgen het Klarafestival op de voet en diepen de thematiek van het festival verder uit. Zo hoort u de hele dag door hoe bijzondere mensen het thema 'Erbarme dich' invullen. Wat betekent compassie in deze woelige, vaak agressieve en koude tijden? Wat is de rol die kunst en muziek daarin spelen?

Praktische info :

Klarafestival
Van dinsdag 9 t.e.m. donderdag 24 maart 2016
Op verschillende locaties in brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.klarafestival.be

15:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/02/2016

American Lament : rootsmuziek, maar dan anders

American Lament Een uniek duo op de scène: Liesa Van der Aa, componiste, zangeres en leading lady van de experimentele pop in ons land (beluister haar driedubbele cd WOTH!), duikt samen met Tom Pauwels, huisgitarist van Ictus, in de Amerikaanse rootsmuziek.

Op het einde van de jaren 1920 - net na de grote overstroming en nog voor de Grote Depressie - rijzen in de Mississippidelta opnamestudio's als paddenstoelen uit de grond. Deze vruchtbare periode brengt een uniek blues- en countryrepertoire voort. Componist Christopher Trapani verdiept zich sinds enkele jaren in deze muziek. Voor dit duoconcert schrijft hij nieuw werk voor stem, viool, elektrische gitaar en effectpedalen waarin zijn microtonale obsessie zorgt voor vervreemding en vervorming van het origineel.

Christopher Trapani (1980) is een Franse Amerikaan geboren in New Orleans. Hij laat zich inspireren door de blues van Bessie Smith en die van de Carter Family. Ook enkele gedichten over hartverscheurend verdriet na de doortocht van de orkaan Katrina of de overstromingen in het Zuiden grepen zijn aandacht.

Trapani zet een resultaat neer dat je sinds Luciano Berio’s Folksongs niet meer hoorde: een eerbetoon aan de volksmuziek, badend in uitzonderlijke eerbied, warmte en verfijning.

Naast deze creatie brengen zij composities van Larry Polansky voor stem en de zogenaamde 'Lou Harrison National Just Intonation Resonator' gitaar, een instrument in reine stemming.

Praktische info :

Ictus/Tom Pauwels & Liesa Van der Aa : American Lament
Donderdag 25 en vrijdag 26 februari 2016 om 20.30 u
Kaaistudio's - Brussel


Meer info : www.kaaitheater.be

16:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Symfonieorkest Vlaanderen creëert Tumbleweed Concerto van Frank Nuyts

Frank Nuyts Het Zwanenmeer van Tchaikovsky gaat de geschiedenis in als één van de meest populaire en spraakmakende balletten aller tijden. De zesdelige symfonische suite vertelt, met alle bekende melodieën uit het originele ballet, het verhaal van de hopeloos verliefde prins Siegfried die er alles aan doet om de beeldschone Odette tot zijn vrouw te maken. Hiervoor moet hij de vloek van Baron Van Rothbart verbreken die - in de hoop zijn dochter Odile aan Siegfried te binden - Odette overdag gevangen houdt in een zwanenlichaam.

Meer liefdesperikelen vinden we bij Leoš Janácek. Ondanks een standvastig huwelijk, verloor hij tijdens zijn laatste levensjaren zijn hart aan de 38 jaar jongere Kamila Stösslová. Hoewel ze vrij onverschillig bleef bij al zijn avances, liefdesverklaringen en meer dan duizend brieven, resulteerde zijn adoratie voor haar in een grootse Sinfonietta. Dit eclectische meesterwerk pakt uit met opzwepende ritmes, feeërieke harmonieën en een impressionante blaaskapel.

De Vlaamse componist Frank Nuyts (foto) ontwierp zijn Tumbleweed Concerto met solist Tom Landschoot in het achterhoofd. Die laatste ontroert daarnaast met Dvoráks Silent Woods en Rondo. Symfonieorkest Vlaanderen voert deze creatie uit onder de immer enthousiaste leiding van chef-dirigent Jan Latham-Koenig.

Je kent vast wel dat droge, warrige bolletje takken dat in een woestijnachtig gebied wordt voortgeblazen door de wind? Het heet tumbleweed, steppenroller of tuimelkruid. Het bovengrondse gedeelte van deze plant maakt zich los van de wortels eenmaal het volgroeid en droog is. Vervolgens tuimelt het weg met de wind en verspreidt zo zijn zaden of sporen.

Op eenzelfde manier wil Frank Nuyts in zijn Tumbleweed Concerto de cello benaderen: als een personage dat voor het orkest rolt, onafhankelijk van wat er achter zich gebeurt. Deze rol lijkt wel op het lijf van een cellist geschreven, aangezien deze als solist het orkest letterlijk de rug toekeert. Hoewel de idee van onafhankelijkheid misschien niet hoorbaar is vanaf de eerste noot, was het voor Frank Nuyts toch de algemene drijfveer tijdens het componeren. Zo wordt de cellist in de partituur verzocht om bepaalde passages vrij en onafhankelijk van het tempo van het orkest uit te voeren. Orkest en solist wisselen overigens geen muzikaal materiaal uit, toch behoorlijk ongewoon in een concerto.

Er zijn ook meer rechtstreekse verbanden terug te vinden tussen dit concerto en de tumbleweed. Tom Landschoot, de solist voor wie Frank Nuyts dit concerto componeerde, woont in de hoofdstad van Arizona, één van de zuidelijkste en meest woestijnachtige staten van de VS. Uiteraard treffen we in dit landschap, dat ook de Rocky Mountains en de Coloradorivier herbergt, regelmatig rollende tumbleweeds aan. De aanvang van het concerto kunnen we opvatten als een schets van de weidsheid van dit woestijnlandschap. Frank Nuyts instrumenteert dat erg puur. De contrabassen murmelen in de lage registers, waarboven de bull's roar (gebrul van stieren) weerklinkt. Naast de didgeridoo is dit een instrument dat traditioneel wordt gebruikt door de Australische Aboriginals. Tevens horen we in de voorlaatste fase van het concerto een letterlijke verklanking van de tumbleweeds. Op de desbetreffende plek, bijna op het einde van het concerto, begint het orkest zachtjes te wervelen. De dynamiek zwelt aan zodat het orkest op een gegeven moment de cello volledig overstemt. We kunnen deze plek misschien wel de apotheose van de compositie noemen, aangezien dit één van de enige plaatsen is waarin de orkestpartijen gedurende enige tijd forte passages toebedeeld krijgen. Na een akkoordwissel wordt het orkest weer zachter en kunnen we opnieuw de koraalmelodie herkennen die reeds werd gepresenteerd voor deze muzikale tumbleweed tornado.

Gedurende de laatste maten refereert het concerto - dat overigens eendelig is, maar tegelijkertijd verschillende tableaux aan elkaar rijgt - terug aan het begin. De contrabassen produceren wederom een murmelend natuurgebrom, waarboven de cello's laatste getokkelde akkoorden klinken. Het zachte gebrom van de contrabassen vervaagt tot aan het finale arpeggio-akkoord van de cello: een gebroken dominant septiemakkoord, dat even onbestemd aandoet als de weidse vlakten door welke de tumbleweeds onverstoord verder denderen...

Programma :

  • Pjotr Iljitsj Tsjaikovski, Suite Zwanenmeer, opus 20
  • Frank Nuyts, Tumbleweed Concerto (creatie)
  • Antonin Dvorák, Silent Woods - Rondo
  • Leos Janácek, Sinfonietta

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen : Zwanenmeer
Donderdag 25 februari 2016 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.symfonieorkest.be
------------------------------------
Zaterdag 27 februari 2016 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en www.symfonieorkest.be

Extra :
Frank Nuyts : www.franknuyts.com, www.hardscore.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Bron : Programmaboekje Muziekcentrum de Bijloke, Gent

15:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Schreck ensemble met bassboxen en Igor Urruchi in Logos

bassboxen Het Nederlandse Schreck Ensemble combineert sinds 1989 gecomponeerde instrumentale en elektro-akoestische muziek met improvisaties. In deze voorstelling nemen de bassboxen, klanksculpturen van Hans van Koolwijk, een prominente rol in. In deze bassboxen worden bamboefluiten door de beweging van een basluidspreker tot klinken gebracht. De subtiele, verfijnde klanken van de bassboxen smelten samen met de diepe klanken van Igor Urruchi's basklarinet. Op het programma staan o.a. een compositie van Bart Spaan en een creatie van Hans van Eck.

De Spaanse basklarinettist Igor Urruchi studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Madrid bij Justo Sanz. Vervolgens behaalde hij bij Henry Bok zijn master-basklarinet cum laude aan de Codarts Hogeschool voor de Kunst te Rotterdam. Hij volgde masterclasses bij o.a. Guy Deplus, Jose Luis Estelles, Miguel Espejo, Matthias Muller en Jan Guns.

Schreck Ensemble : Igor Urruchi (gast) - basklarinet / Caroline Erkelens - stem / Hans van Eck - bassBoxen / Jan-Kees van Kampen - live-elektronika

Ter gelegenheid van dit concert geeft Oorgetuige op de valreep nog 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Programma :

  • Bart Spaan - Long (bassBoxen en basklarinet)
  • Hans van Eck - Flugeln, deel 1 (basklarinet, sopraan en klanksporen)
  • Improvisaties voor stem, bassBoxen en elektronische klanken
  • Hans van Eck - Rivieren, House, Zindering en Snellers (solo bassBox-werken)

Praktische info :

Schreck ensemble & Igor Urruchi
Donderdag 25 februari 2016 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.schreck.nl

Hans van Koolwijk : www.hansvankoolwijk.nl

Belangrijk bericht
Het voortbestaan van Stichting Logos komt in het gedrang! Onderteken de petitie op wp.logosfoundation.org/save.

15:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/01/2016

Gloednieuw werk van Piet Swerts in première tijdens BozarSundays

Piet Swerts Tijdens het volgende BozarSunday-concert brengen een vijftal ervaren musici van het Nationaal Orkest een uiteenlopend programma. Mozart schreef zijn Kwintet voor de bevriende hoornvirtuoos Ignaz Leitgeb en vooral de koperblazer voert hier dan ook het hoge woord. De Langsamer Satz (letterlijk: langzame beweging), een zeldzaam tonaal werk van de vooral als dodecafonist bekendstaande Anton Webern, is een smachtend romantische compositie in de lijn van Liszt, Wagner en Mahler. Franz Anton Hoffmeister maakte vooral naam als muziekuitgever, maar was ook een verdienstelijk en productief componist. En tijdens dit concert gaat ook een gloednieuw werk van onze landgenoot Piet Swerts (foto) in première, opgevat als een eerbetoon aan Franz Schubert.

Praktische info :

BozarSunday NOB : Mozart, Webern, Swerts, Hoffmeister
Zoçndag 31 januari 2016 om 11.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.nob-onb.be

Extra :
Piet Swerts : www.pietswerts.be, www.cebedem.be, www.matrix-new-music.be en youtube

20:56 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Four Times A Lady brengt Zuid-Amerikaanse gitaarmuziek en nieuw werk van Petra Vermote in het Concertgebouw in Brugge

Four Times A Lady Broeierig hete karakters, snelle en krachtige ritmes, Latijns-Amerikaanse dansen met handgeklap en gestamp, scandaleuze en sensuele dansen: tijdens dit concert met bijna uitsluitend Zuid-Amerikaanse muziek zie je het zo voor jou. Het Cubaanse landschap inspireerde Leo Brouwer tot het componeren van een rumba. Hij goochelt met ritme en klankkleur en benadert de gitaar bijna als een slaginstrument, op een manier die geen enkele componist hem voordeed. De Argentijnse Eduardo Martin weet als geen ander de hitte en het kolkende bloed van het Zuiden op te roepen door de zoete en warme klanken in Agua y mièles en het vurige karakter van Acrilicos en el Espacio. Voor haar nieuwe compositie liet Petra Vermote zich dan weer inspireren door de Argentijnse auteur Jorge Luis Borges. Hij reconstrueerde in Ficciones op ingenieuze wijze heden en verleden, realiteit en droom. Het klankbeeld is een ode aan de gevarieerde en vaak imposante landschappen van Argentinië. En natuurlijk ontbreekt de tango niet! 

Four Times a Lady staat voor vier sterke muzikale vrouwen die kiezen voor een heel gevarieerd en vaak minder bekend programma. Zij spelen de klassiekers uit het gitaarrepertoire, maar houden er ook van nieuwe muziek te ontdekken en te creëren. Sinds 2007 legden de gitaristen Leen Langenbick, Tania D'Hoest, Willemijn Vermeir en Veerle D'Hoest met Four Times a Lady een hele weg af, als individu en als groep, gedreven door het enthousiasme voor de gitaar en het plezier om met vriendinnen te musiceren. Ze nemen jullie mee op een muzikale reis langs alle grote continenten en langs de meest uiteenlopende sferen: weemoed, ironie, humor, verlangen, kracht, verleiding, mysterie... Dit alles op 24 snaren, gitaarmuziek met pit!

Praktische informatie :

Four Times A Lady : Zuid-Amerikaanse gitaarmuziek
Zondag 31 januari 2016 om 15.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.fourtimesalady.be

20:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Children of Nowhere (Ghost Road 2) : een reis op zoek naar verhalen en herinneringen

Children of Nowhere (Ghost Road 2) Met Ghost Road startte Fabrice Murgia een reis langs ontvolkte steden, een zoektocht, een queeste. Na het succes van het eerste deel langs de Route 66, zet Children of Nowhere (Ghost Road 2) de reis verder… op zoek naar verhalen en herinneringen.

"Children of Nowhere" zijn de kinderen die niet toebehoren aan een bepaalde plaats, waarvan de roots overal liggen. Het verhaal begint in Chacabuco, te midden van de woestijn Atacama in Chili… Een dorre, droge plaats waar geesten van weleer blijven ronddwalen. Deze gewezen mijnstad veranderde onder de dictatuur van Pinochet in een concentratiekamp, en vormt het vertrekpunt van de nieuwe voorstelling van Fabrice Murgia en Dominique Pauwels. Een voorstelling vol documentaire geschiedenis, die ons het verhaal vertelt van de ballingschap van duizenden Chilenen in deze verlaten stad. De verborgen wonde van een heel volk, de ravage van het ultraliberalisme, de verstikking van een jonge generatie….

Videogetuigenissen, poëtische beelden, volksgezang en concrete monologen nemen ons mee naar het hart van deze historie, waar theater en muziek zich vermengen met documentaire film en reisverslagen. De voorstelling is een verzameling van aangrijpende getuigenissen van ex-gevangenen, de gedichten van Pablo Neruda, de muziek van het cellokwartet Aton'& Armide en de hedendaagse visie van de Chilenen die emigreerden naar Europa. Children of Nowhere wordt op die manier een bevraging van herinneringen, een zoektocht naar het ongezegde en naar begraven idealen, maar vooral een verhaal over de kracht van de wanhoop.

Dominique Pauwels is een uiterst veelzijdig componist. Hij krijgt opdrachten voor muziektheater en dans, voor film, reclame, publiciteit en televisie. Hij tekende voor de muziek van de meeste Woestijnvisproducties (Man bijt hond en Het Eiland, om er maar een paar te noemen). De componist staat bekend om het gebruik van technologie en software in zijn muziek, 'nieuwe' klanken die hij op kenmerkende manier combineert met klassiek klinkende composities. Dominique Pauwels is huiscomponist van LOD, het Gentse productiehuis voor muziek en muziektheater.

Praktische info :

LOD / Dominique Pauwels & Fabrice Murgia : Children of Nowhere (Ghost Road 2)
Van vrijdag 29 januari t.e.m. zaterdag 6 februari 2016
Théâtre National - Brussel


Meer info : www.theatrenational.be en www.lod.be

Nadien volgt er een tournee door Frankrijk, Vlaanderen en Nederland met voorstellingen op di 16/02 in de Stadsschouwburg Brugge en di 8 en wo 9/03 in het NTGent.

Elders op Oorgetuige :
Ghost Road : requiem voor een verwoeste beschaving, 19/09/2012

20:17 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Zvezdoliki brengt huldeconcert aan Wilfried Westerlinck in Veilingshuis Bernaerts in Antwerpen

Wilfried Westerlinck De Vlaamse componist Wilfried Westerlinck (foto) werd vorig jaar 70 en dat ging niet onopgemerkt voorbij. Diverse organisaties namen een werk van hem op in hun programma in 2015. Ensemble Zvezdoliki sluit de reeks af met een huldeconcert in het Antwerpse veilingshuis Bernaerts met o.a. Pessoa-aubade, een nieuw werk van Westerlinck voor fluit en altviool.

Wilfried Westerlinck is van jaargang 1945. Studeerde in Leuven, Brussel en Antwerpen. Werkte tussen 1968 en 2001 voor de VRT, waar hij o.m. de projecten 'De Nacht van Radio 3' en 'Radio 3 in de Stad' gestalte gaf. Aan het Conservatorium van Antwerpen gaf hij tussen 1970 en 1983 muziekanalyse. Werk van hem werd bekroond met de 'Tenuto-prijs', de Jef Van Hoof Prijs of door de provincie Antwerpen. Zo ontving hij in 1985 de Eugéne Baie prijs voor de artistieke waarde van zijn volledig oeuvre. In 1983 was hij 'composer in residence' op het Festival in Baltimore. In 1995 was hij dat op het Festival 'I Fiamminghi in Campo'. Sinds 2004 is hij regelmatig te gast in de 'Fundacion Knecht-Drenth' in Spanje. Hetzelfde jaar was hij gastleraar compositie aan de Muziekakademie van Gdansk. In maart 2006 verbleef hij aan de Baylor University in Texas, waar tevens een volledig concert werd gewijd aan zijn werken.

Kamermuziek- en solowerken maken een groot deel uit van zijn  productie,  waarbij aandacht voor kleur en timbre het wint op vernieuwing en experiment. Uitgangspunt voor vele composities zijn zowel een visuele impuls, alsook vaak een  literaire  prikkel. Hij vertrekt daarbij van uiterst beperkt basismateriaal dat geleidelijk verder ontwikkelt en waarbij hij veel aandacht aan het karakter en de natuurlijke sonoriteit van de instrumenten besteedt. De poëtische kracht van zijn werk steunt op de verwerking en herhaling - zowel harmonisch als lineair - van een kiemcel. In melodie, harmonie en instrumentatie is de muziek van Westerlinck welluidend op het wellustige af. Zijn volledig oeuvre is niet zo erg uitgebreid, en omvat een 70 -tal composities.

Praktische info :

Zvezdoliki : Huldeconcert aan Wilfried Westerlinck
Vrijdag 29 januari 2016 om 20.15 u
Veilingshuis Bernaerts - Antwerpen


Meer info : www.facebook.com

Extra :
Wilfried Westerlinck : www.wilfriedwesterlinck.com en www.matrix-new-music.be

19:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Experimentele en elektronische muziek uit Leuven en omstreken

The Art of Sound #2 Na een succesvol debuut beleeft het gratis muziekfestival Art of Sound dit schooljaar zijn 2de editie. Voor de nieuwe leerlingen van het kersverse Creatief Atelier van het SLAC/Conservatorium in Leuven betekent dit jaarlijks de vuurdoop in het concertleven. Ze presenteren er hun eigen composities met verrassende performances.

Art of Sound is echter meer dan een gewoon klasconcert. Met behulp van smaakvolle gastoptredens zoals het symfonieorkest van het SLAC olv Dirk Vandaele, Serendip Trio, Don-Paul Kahl (US),... gecombineerd met een unieke visuele omkadering wordt de Predikherenkerk voor één avond omgetoverd tot het walhalla voor de liefhebbers van experimentele en elektronische muziek in Leuven en omstreken.

Se-Ren_Dip Trio presenteert zijn nieuwe programma 'Solar. Morning after the Deluge'. Het ensemble gebruikt gewijzigde snaarinstrumenten, originele samples, baritonsaxwendingen en alternatieve speeltechnieken. Startpunt en inspiratiebron is een live tekening die de kosmos suggereert. De tekening zal op groot scherm te zien zijn en zal de gemaakte klanken beïnvloeden, en vice versa.

The Art of Sound #2
Vrijdag 29 januari 2016 om 20.30 u
Predikherenkerk - Leuven
Gratis toegang


Meer info : www.facebook.com

Se_Ren_Dip Trio op www.facebook.com/SeRenDipTrio

Bekijk alvast de trailer van 'Solar. Morning after the Deluge' van Se-Ren_Dip Trio

18:29 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook