01/10/2011

Symfonieorkest van de Munt brengt Debussy, Bartholomée en Brahms in Bozar

Pierre Bartholomée Toen de Eerste symfonie van Johannes Brahms in 1876 gecreëerd werd, bestempelden sommige critici het werk schamper als 'Beethovens 10de'. Brahms baseert zich op de Weense klassieke traditie, maar slaagt er tegelijk in om op een erg persoonlijke manier de thematische gebaldheid ervan te verzoenen met het romantische klankidioom. Hoewel Debussy een totaal andere klanktaal hanteert dan Brahms, bewandelt ook hij in Images het pad van de thematische spaarzaamheid. Images wordt gekenmerkt door een sprankelend klankbeeld vol volkse accenten, maar wijst tegelijk vooruit naar trends die de Europese muziek tot lang na de Tweede Wereldoorlog nog zouden beïnvloeden. Pierre Bartholomée (foto) toont zich vaak schatplichtig aan Debussy: ook hij exploreert in zijn werken alle klanknuances waarover een orkest beschikt. Folie d’Oedipe is ontleend aan zijn opera Oedipe sur la route, een directe link met de programmering van Enescu's Oedipe deze herfst in de Munt.

Pierre Bartholomée werd geboren in Brussel in 1937. Op zijn zesde begon hij pianoles te volgen. Na zijn studies piano aan het Conservatoire Royal de Bruxelles bij André Dumortier behaalde hij in Italië een meestergraad bij Wilhelm Kempff.

Samen met Henri Pousseur stichtte hij het ensemble Musiques Nouvelles en het Centre de Recherche et de Création musicales de Wallonie. Zijn carrière als pianist en deze als dirigent bij dit ensemble, waarmee hij de belangrijkste steden en festivals aandeed (Avignon, Parijs, Amsterdam, Warschau, Madrid, Belgrado, Zagreb), combineert hij met de functie van producer op de muziekdienst van de RTBF. Daarnaast is hij dertig jaar lang actief als orkestdirigent, waarvan tweeëntwintig seizoenen bij het Orchestre Philharmonique de Liège.

Pierre Bartholomée wordt zowat overal in Europa, in de VS en in Japan uitgenodigd als vertolker van een breed repertoire (van Purcell tot Boulez, van Bach tot Messiaen, van Haydn tot Pousseur - via Mozart, Beethoven, Schumann, Brahms, Liszt, Wagner, Mahler, Stravinsky, Bartók, Varèse, Schönberg, Webern, Stockhausen, Berio, Xenakis, Boesmans, Rihm...), en dit in samenwerking met internationale solisten. Bij deze programma’s, evenals in het groot aantal radio- en cd-opnames dat hij heeft gerealiseerd, legt Pierre Bartholomée steeds de nadruk op de creatie.

Naast al deze activiteiten zetelt Pierre Bartholomée geregeld in de jury van internationale wedstrijden voor muziekinterpretatie en compositie. Zo was hij de voorzitter van het internationaal concours voor orkestdirectie Antonio Pedrotti en maakte hij deel uit van de jury van de Koningin Elisabeth Wedstrijd, van het Gaudeamus Concours en van de compositiewedstrijd van het festival van Besançon. Hij is corresponderend lid van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van België. Koning Albert II kende hem de titel van Ridder toe.

Programma :

  • Claude Debussy, Images, Gigues (1913) Images, Ibéria (1910)
  • Pierre Bartholomée, La Folie d'Oedipe (2005)
  • Johannes Brahms, Symphonie Nr.1 c-moll, op.68 (1862-1876)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest van de Munt : Debussy, Bartholomée, Brahms
Zondag 2 oktober 2011 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.demunt.be

Extra :
Pierre Bartholomée : www.pierrebartholomee.com, www.arsmusica.be, www.cebedem.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Orchestre philharmonique de Liège Wallonie Bruxelles viert 50ste verjaardag, 2/12/2010
Hommage aan Pierre Bartholomée, 5/03/2008
Requiem van Pierre Bartholomée gaat deze week in première, 5/11/2007

22:27 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Metamorfosen : Capriccio focust op verrassende kanten van stemgebruik in muziek

Metamorfosen Het concert 'Metamorfosen' door Capriccio Vocaal Ensemble focust op verrassende kanten van stemgebruik in muziek. In een twintigtal klassieke en hedendaagse composities gaan de klanken van mensen en muziekinstrumenten in elkaar over. Als kers op de taart laat Capriccio een gloednieuwe compositie horen. Deze is geschreven in opdracht van Koor&Stem, als prijs voor de overwinning op Korenfestival Vlaanderen in April 2009, in categorie eenstemmig Nederlandstalig lied.

De podiumaankleding is hedendaags sober. Er wordt gewerkt met belichting, beeld- en videoprojectie en schaduwtheater. De effecten ondersteunen het karakter van muziek en worden opgebouwd tot aan het laatste akkoord. Met 'Metamorfosen' hoopt het 25-jarige Capriccio een feestelijke muzikale mijlpaal neer te zetten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vocaal Ensemble Capriccio : Metamorfosen
Zondag 2 oktober 2011 om 15.00 u
de Warande - schouwburg - Turnhout

Warandestraat 42
2300 Turnhout

Meer info : www.warande.be en www.capriccio-vocaalensemble.be

00:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/09/2011

KidsOdeGand : een reis door de sterrenregen voor muzikale kinderen en welklinkende ouders

KidsOdeGand OdeGand, de culturele seizoensopener van het Gent Festival van Vlaanderen, kreeg er vorig jaar een klein 'zusje' bij. KidsOdeGand is een ontdekkingstocht waarin kinderen van 4 tot 9 jaar op een speelse en interactieve manier de fascinerende wereld van muziek leren kennen. En dit jaar wordt daar een spetterend vervolg aan gebreid.

De allerjongsten reizen deze keer langs planeten en door de sterrenregen, ontmoeten pratende planten, eten onder reuzeninstrumenten, luisteren naar het heelal en kijken naar de eerste film gemaakt over een reis naar de maan! Jij en je reisgezellen kunnen zich laten leiden door de vallende sterren langs een concertprogramma met onder andere supernova harpisten, een prachtige celliste en een kosmische acrobaat. Jullie kunnen zelf ook de handen uit de mouwen steken tijdens diverse workshops. De Bijloke-site met het gloednieuwe STAM wordt uitvoerig verkend. Welkom in een fascinerende wereld vol muzikale sterren, geïnspireerd op het verhaal van De Kleine Prins.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KidsOdeGand
Zondag 2 oktober 2011 van 14.00 u tot 17.00 u
(deuren open vanaf 13.00 u )
Bijloke-site (Hogeschool Gent/KASK)
Louis Pasteurlaan 2
9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op kidsodegand.festivalgent.be

Elders op Oorgetuige :
Stars ! Gent Festival van Vlaanderen in hogere sferen, 14/09/2011

02:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Jong kwartet plaats Philippe Boesmans in de kijker in Etterbeek

Philippe Boesmans Een volledig concert gewijd aan Philippe Boesmans (foto) door een jong kwartet dat ontstaan is in de conservatoria van Brussel en Parijs. Quatuor Tana is een strijkkwartet dat deel uitmaakt van Musiques Nouvelles en deelt er dan ook zijn voornaamste betrachting mee: een sonore symbiose van de recente traditie en de meesterwerken van morgen. De naam van het kwartet komt van het verkleinwoord van Antananarivo, de hoofdstad van Madagaskar. De musici - Antoine Maisonhaute (viool), Chikako Hosoda (viool), Maxime Désert (altviool) en Jeanne Maisonhaute (cello) - werden gecoacht door Louis Fima (Quatuor Arpeggione), Dirk Vermeulen (Radio Kamerorkest) en het Quatuor Danel. Op het programma staat Boesmans' eerste en tweede strijkkwartet, 'Fly and Driving' en 'Summer Dreams'.

Philippe Boesmans (1936) is vanzelfsprekend vooral bekend vanwege zijn opera's : 5 heeft hij er al op zijn actief, alle met een première in de Munt en de meeste zeer succesvol tot ver buiten België. Daarnaast heeft hij ook al vier kwartetten geschreven. Een eerste in 1988 en dit tweede, dat dateert uit 1994. Binnen Boesmans' operaproductie situeert deze periode zich tussen 'Reigen' (1993) en 'Wintermärchen' (1999). Met veel karakter en een constante zoektocht naar instrumentale kleuren exploreert Boesmans in zijn kwartet een schrijfstijl die tegelijkertijd persoonlijker is en meer durf vertoont dan in zijn opera's, verder verwijderd is van haar gebruikelijke bronnen en resoluut verankerd is in de moderniteit.

In 'Summer Dreams' (1998) hanteert Philippe Boesmans een eclectische schrijfstijl waarbij hij barokke elementen combineert met elementen uit onder andere de soulmuziek. Daarnaast zijn er in deze compositie ook seriële passages. Hij gebruikt er een compositietechniek die hij tijdens zijn studies bij onder andere Henri Pousseur aangeleerd kreeg. Onder invloed van zijn toenemende interesse voor 'pure, expressieve muziek', ontwikkelde hij een meer persoonlijke en virtuoze compositiestijl. Deze ontwikkeling wordt ook meebepaald doordat Boesmans zijn werken vaak opdraagt aan briljante musici. Zo componeerde hij Summer Dreams voor het Arditti Quartet, waarbij hij een poging ondernam om de persoonlijkheid van de muzikanten van dit kwartet te vertalen. Summer Dreams bestaat uit acht korte deeltjes, die ofwel zeer snel zijn, ofwel zeer lyrisch. Kortom, Boesmans tracht verschillende speeltechnieken en timbres aan bod te laten komen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

MNSQ by Tana : Focus Philippe Boesmans
Zondag 2 oktober 2011 om 11.30 u
CC Etterbeek - Espace Senghor

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.senghor.be en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Philippe Boesmans op www.arsmusica.be, brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
Jong kwartet brengt nieuwe muziek van eigen bodem in Leuven en Brussel, 27/07/2011
Quatuor Tana met bijna volledig Belgisch programma in Bozar, 18/03/2011
Philippe Boesmans en de prinses van Bourgondië, 6/09/2010
Philippe Boesmans 'Julie' in het Théâtre Royal de Mons, 22/03/2010

01:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Herreweghe kleurt buiten de lijntjes met Berio en Beethoven

Luciano Berio Bij wijze van gedachte-experiment sloot componist Luciano Berio (foto) zich een weekje op met blanco notenpapier en wat onvoltooide schetsen van Franz Schubert. Het resultaat: Rendering, een wonderbaarlijke hercompositie van al het moois dat de onfortuinlijke Schubert onafgewerkt liet. Het negentiende-eeuwse Weense publiek was gek op Italiaanse muziek en Schubert speelde daar graag op in door het componeren van muziek in Italiaanse stijl. Schubert staat er om bekend nogal wat werken onvoltooid achtergelaten te hebben. Luciano Berio durfde het aan op geheel eigen wijze Schubert-fragmenten aan elkaar te lassen met eigen noten. Het resultaat is een even wonderlijk als ontroerend doorkijkje. Als pendant voor deze überlyrische melodieën kiest Philippe Herreweghe voor de bronstige onbesuisdheid van Beethovens meest heroïsche symfonie. Of dacht je dat klassiek steeds binnen de lijntjes kleurt ?

Schubert staat erom bekend dat hij bij zijn dood nogal wat werken onvoltooid achterliet. Voor het ene werk bestonden slechts plannen, van het andere waren al vele schetsen bekend. Zoals van de Tiende Symfonie. Luciano Berio durfde het aan om op geheel eigen wijze de Schubert-fragmenten aan elkaar te lassen met eigen noten. De versie die Berio maakte van de tiende symfonie van Schubert, bekend onder de naam Rendering, werd besteld door het Concertgebouworkest Amsterdam. Van Schuberts onvolledige symfonie zijn slechts enkele pianoschetsen en de orkestratie van de eerste twee delen bewaard gebleven. Berio heeft de bestaande pianodelen gearrangeerd voor orkestbezetting en componeerde de ontbrekende stukken in een moderne taal.

Luciano Berio (1925 - 2003) is een van de meest radicale en invloedrijke componisten uit het Italië van na de Tweede Wereldoorlog. Hij beheerst vrijwel alle genres, maar zijn voorkeur gaat uit naar de stem. Zijn vroeg gestorven vrouw Cathy Berberian werd daarbij zijn 'proefpersoon' waarmee hij de uiterste mogelijkheden van de stem onderzocht.
Tijdens zijn studies in Milaan maakte hij kennis met de twintigste-eeuwse muziek, waaronder de Tweede Weense School, Bartók, Stravinsky, Hindemith en Milhaud. Verder studeerde hij in Tanglewood (Verenigde Staten) en volgde hij les bij Luigi Dallapicolla. Zo werd hij ingewijd in de modernistische muziek, die een duidelijke stempel op zijn werk zal laten. Van in de jaren '50 vertoefde hij in de zeer actieve avant-gardistische kringen van componisten die in het naoorlogse Europa op zoek gingen naar een nieuwe muzikale taal. Hij gaat echter zijn eigen weg, en komt tot een vormentaal die men postmodern kan noemen. Niettegenstaande zijn constante zoektocht naar vernieuwing stond Berio steeds stevig geworteld in de Westerse muziektraditie. Zo bijvoorbeeld citeert hij in 'Sinfonia' bijna de hele Westerse muziekgeschiedenis van Bach tot Stravinsky. Dat hij met 'Rendering' een zeer eigenzinnige blik op Schubert werpt, hoeft dan ook niemand te verwonderen.

Programma :

  • Luciano Berio, Rendering
  • Ludwig van Beethoven, Symfonie nr. 3 in Es, opus 55, 'Eroica'

Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie : Berio, Beethoven
Zaterdag 1 oktober 2011 om 20.00 u
Koningin Elisabethzaal Antwerpen

Koningin Astridplein 26
2018 Antwerpen

Meer info : www.defilharmonie.be en www.zalenvandezoo.be

Extra :
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Schubert-Berio: Rendering, for orchestra op Answers.co

01:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/09/2011

Guido De Neve & Jan Michiels brengen sonates van Debussy, De Boeck en Celis in De Pinte en Zomergem

Frits Celis Guido de Neve bleek al op zeer jonge leeftijd begaafd met een uitzonderlijk muzikaal talent. Reeds op zijn elfde werd hij als leerling aanvaard aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel in de klas van Kati Sebestyen. Hij startte verschillende ensembles en wisselt het musiceren af met zijn opzoekingswerk naar en 'restauratie' van onuitgegeven manuscripten. Jan Michiels studeerde bij Abel Matthys en Arie van Lysebeth aan het Koninklijk Conservatorium Brussel. Sinds de Koningin Elisabethwedstrijd in 1991 is Michiels carrière stevig op dreef. Momenteel is hij docent piano aan het Koninklijk Conservatorium Brussel, waar hij tevens gedurende acht jaar de klas Hedendaagse Muziek leidde. Zijn liefde voor pianomuziek reikt van Bach tot en met de hedendaagse muziek mét lichte voorkeur voor muziek van de 20ste eeuw.

August De Boeck was één van de meest begaafde Vlaamse componisten van zijn generatie. Als één van de eersten mat hij zich een Europese kosmopolitische stijl aan en dat klonk vrij revolutionair in Vlaanderen toentertijd. Op en top romanticus componeerde hij in een vloeiende en zangerige trant met een weelderig en kleurrijk instrumentenpallet. De Boeck vervulde een pioniersrol en beïnvloedde heel wat componisten na hem, onder andere Frits Celis (foto). Al operadirigent leerde Celis het componistenvak in de praktijk: hij doorgrondde tal van muziekstijlen en tastte de mogelijkheden van de instrumenten af. Beide heren laafden zich aan het Franse Impressionisme van Claude Debussy. Debussy's Sonate nr 3 vormt zowat zijn muzikale testament: een volmaakte vorm, helder, levendig, eenvoudig maar toch fantasierijk. Guido De Neve en Jan Michiels leggen vaardig de verbanden bloot tussen deze drie muzikale meesters aan het begin van de 20ste eeuw.

Frits Celis (Antwerpen, 1929) is studeerde aan de Koninklijke Muziekconservatoria in Antwerpen en Brussel, de Universität für Musik und Darstellende Kunst "Mozarteum" Salzburg te Salzburg en de Hochschule für Musik in Keulen.
Celis begon als harpist, en werd daarna dirigent en muziekdirecteur aan de Koninklijke Muntschouwburg, de Koninklijke Vlaamse Opera en de Opera voor Vlaanderen. Hij was gastdirigent in Nederland, Frankrijk, Spanje, Duitsland en de Verenigde Staten.
Later legde hij zich hoofdzakelijk op compositie toe. Zijn stijl evolueerde via expressionisme en serialisme naar een vrij-atonale schriftuur met onmiskenbare voorkeur voor het lyrische aspect van de muziektaal.

Zijn eerste werken, ontstaan tussen 1949 en 1963, zijn nog uitgesproken tonaal en worden gekenmerkt door een eerder romantisch idioom. Na en periode van creatieve inactiviteit - te wijten aan tijdrovende opdrachten als dirigent - ontstond in 1966 de Elegie op. 7 voor symfonisch orkest. Het werd de eerste van een reeks atonale werken met uitgesproken expressionistische kenmerken.

In 1974 luidde de compositie voor kamerorkest Variazioni op.11 een nieuwe stijlperiode in die sterk aanleunt bij de principes van het serialisme. Deze schrijfwijze bleek uiteindelijk niet te beantwoorden aan Celis' artistieke geaardheid: in toenemende mate kwam het seriële scheppingsprocédé hem, omwille van de grote cerebrale beheersing die dergelijke manier van componeren behoeft, als creatief remmend over, zodat hij na enkele pogingen terugkeerde naar de vrije atonaliteit. Frits Celis laat zijn melodische vinding immers liever over aan zijn intuïtie, om ze daarna pas vanuit zijn vakkennis te censureren en in te passen in een coherent geheel.

Frits Celis componeert niet alleen voor zichzelf, maar wil vooral een gemotiveerd en gevormd publiek bereiken: "het doel is beluisterd worden". Hij is van mening dat niet alleen de toehoorder maar ook de hedendaagse componist zelf een zekere schuld treft voor het ontstaan van de beruchte kloof tussen hen beiden: hedendaagse muziek die vooral cerebraal is geconcipieerd, wordt immers vaak als wanklinkend en chaotisch ervaren, zelfs door de ernstige muziekliefhebber. Vanuit dit perspectief hanteert Frits Celis een toegankelijk lyrisme, en schuwt hij allerminst de consonant als expressief medium binnen zijn atonale klankwereld. Zijn artistieke integriteit valt echter nooit ten prooi aan enige vorm van commercialiteit. Daarnaast mijdt hij ook het experiment of het effect als uitgangspunt, omdat de oprechte en welwillende luisteraar daar volgens hem zelden een beklijvende boodschap aan heeft.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Guido De Neve & Jan Michiels : Debussy, Celis
Zaterdag 1 oktober 2011 om 20.00 u
Ontmoetingscentrum Polderbos - De Pinte

Polderbos 20
9840 De Pinte

Meer info : www.gentfestival.be
-----------------------------
Koristen van Keizersberg, Guido De Neve & Jan Michiels : De Boeck, Celis
Zondag 2 oktober 2011 om 10.00 u
St.-Martinuskerk Zomergem

Markt
9930 Zomergem

Meer info : www.gentfestival.be

Extra :
Frits Celis op www.muziekcentrum.be, www.cebedem.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Jan Sciffer & Hans Ryckelynck spelen sonates van Brahms en Celis in Dendermonde, 23/01/2011

14:37 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

What's Next toont nieuwe muziek in al haar diversiteit

What's Next Nieuwe muziek, klankkunst in al zijn vormen of gedaanten gebracht door jonge professionele artiesten. Frisse ensembles ontsproten uit de klassieke kamermuziektraditie, de hallucinerende avant:rock van Knalpot, een installatie/performance verbonden met plakband, de presentatie van de nieuwe geluidscatalogus van Tape That, de Belgische première van John Zorn's Book Of Heads en nog meer! Veel muziek, een gezellige bar, een heerlijk huisbereide festivalkeuken en dit alles in het prachtige art deco decor van Flagey!

What's Next ontstond vanuit een gemeenschappelijke drive en interesse in hedendaagse muziek. In de volle overtuiging dat deze muziek meer dan ooit leeft bij het jonge publiek, leek het ons een uitdaging hiervoor een nieuw podium uit de grond te stampen. What's Next biedt een platform voor de talrijke nieuwe, jonge en avontuurlijke ensembles, bands, componisten en klankkunstenaars die vandaag hun weg doorheen het muzieklandschap zoeken. In de volle overtuiging dat hedendaagse muziek veel meer is dan enkel 'hedendaags klassieke muziek' programmeert het What's Next Festival ook buiten de achterhaalde en gedateerde grenzen van de 'klassieke muziektraditie'. Projecten met een andere muzikale achtergrond zoals bijvoorbeeld rock, noise, impro of elektronica moeten ook aan bod komen. What's Next wil nieuwe muziek in al haar diversiteit tonen!

Van de vroege namiddag tot laat in de avond pendelt What's Next tussen concerten, performances, installaties en alles er tussen. In die tijd worden er negen uitvoeringen doorgejaagd. Optredende kunstenaars krijgen 45 minuten tot een uur, waardoor voorstellingen kort blijven. Zo wordt niet alleen de drive in het programma gegarandeerd, maar blijft het geheel ook toegankelijk. Wie niet valt voor het ene concept krijgt immers snel daarna al een nieuwe kans. Zo wordt de ook minder ingewijde bezoeker welkom geheten in de wondere, verrassende, maar bovenal gevarieerde wereld van de hedendaagse muziekcultuur.

Van de negen optredens zijn er maar enkele die het etiket van een 'gewoon' concert kunnen verdragen. Aftrappen gebeurt met een toonmoment van de Nadar Summer Academy, een project waarvoor de muzikanten van ensemble Nader eind augustus samenwerkten met 14 tot 20-jarige muzikanten. Op What's Next is de combinatie te horen in werken van Luciano Berio, Louis Andriessen, Simon Steen-Andersen, György Kurtág, Thomas Smetryns en in een groepsimprovisatie. Enkele uren later wordt Aton & Armide (het duo van pianiste Sara Picavet en cellist Benjamin Glorieux) versterkt met fluitiste Chryssi Dimitriou voor een programma met duo- en triomuziek van Bruno Mantovani, Beat Furrer, Kajia Saariaho en een creatie van Daan Janssens, medeoprichter van Nadar.

Net voor tienen speelt gitarist Kobe Van Cauwenberghe de verlengingen van Jazz Middelheim. De prominente aanwezigheid van John Zorn op de tweede dag van dat festival krijgt op What's Next een staartje wanneer Van Cauwenberghe Zorns 'Book of Heads' speelt: een verzameling van 35 studies waarvan de duur varieert van een halve minuut tot drie minuten en waarvoor heel wat speciale speeltechnieken gebruikt worden, naast hulpmiddelen als poppen, ballonnen, potloden en rijst.

Zorn schreef deze collectie stukken voor Eugene Chadbourne, maar het was Marc Ribot die ze in 1995 opnam. Indrukwekkende namen waar Van Cauwenberghe zich achter schaart, maar deze internationaal opererende oprichter van het gitaarkwartet ZWERM (een ensemble waar hij dit seizoen naar terugkeer) was tijdens zijn verblijf in de VS dan ook al mee verantwoordelijk voor de Amerikaanse creaties van Fausto Romitelli's 'An Index of Metals', 'Trash TV Trance' en 'Professor Bad Trip'.

Waar Van Cauwenberghe het gitaarpallet uitbreidt met extra technieken en de inzet van hulpstukken, gaan de duo's Tape That en Jasper&Jasper nog een stapje verder door zich helemaal te verlaten op doorgaans ongewone klankgeneratoren. Jasper Vanpaemel en Jasper Braet (van huis uit respectievelijk pianist en gitarist), studeerden allebei Sonologie in Den Haag. De kennis die ze daar opdeden, gebruiken ze nu voor hun eigen programma, waarin ze live gemaakte geluiden (van vocale klanken tot haarborstels) gaan uitvergroten, bewerken en transformeren.

Tape That bestaat uit de Nederlander Koen Nutters (bassist van opleiding en oprichter van het N Collectief) en de uit Zwitserland afkomstige, maar in Brussel wonende Christophe Meierhans. Nutters en Meierhans combineren samples, geluiden van concrete voorwerpen en field recordings tot zelfstandige composities. Karton, knippende scharen en gekrab in baarden vinden hun weg naar samples van Mos Def: niet in soundscapes, maar in volwaardige stukken die live of als installatie gebracht kunnen worden. Op What's Next komen Nutters en Meierhans hun 'Catalogue Volume 2' voorstellen.

Van de zuivere geluidskunst van Tape That en Jasper&Jasper naar multimediale kunst en performances: een stap die op What's Next in enkele minuten gezet wordt. Net als bij de Nadar Summer Academy geeft het festival ook hier een podium aan jonge kunstenaars. Anneleen De Causmaeckers 'About Tape' werd door de organisatoren geselecteerd uit de deelnemers aan Champ d'Actions LAbO III van enkele maanden geleden. Het geluid in deze voorstelling wordt gegenereerd door danser Sam Pauwels die met handen en voeten verschillende tussen pilaren gespannen slingers plakband in beweging brengt. Door contactmicrofoons op de tape wordt het geluid verstrekt, waardoor violiste Tania Sikelianou kan improviseren bij de plakbandgeluiden.

Van een veel lager 'bureaugehalte' zijn de optredens van Pieces of Quiet en Mr. Probe, vertoningen waarbij het beeld een speciale rol speelt. Violiste Marieke Berendsen en gitarist Bruno Nelissen van Mr. Probe zorgen samen met drummer Mattijs Vanderleen voor muziek bij homevideo's die de leukere kanten van het leven laten zien. Gitarist Valentijn Goethals en drummer Tim Bryon benaderen het multimediale abstracter. Met een gedeeld verleden in de punk- en hardcorewereld (The Black Heart Rebellion) dragen ze de DIY-attitude hoog in het vaandel wat blijkt uit hun installatie waarbij de gespeelde muziek wordt omgezet in pulserende lijnen op een tv-toestel. Niet door bemiddeling van gesofisticeerde informatica, maar door het geluid rechtstreeks in het televisietoestel in te brengen.

Net als de vorige editie wordt What's Next 2011 besloten door een band die ver buiten de lijntjes van de moderne 'kunstmuziek' kleurt. In navolging van I Love Sarah vorig jaar koos What's Next opnieuw voor een drum-gitaarduo, al speelt bij Knalpot de elektronica een veel grotere rol. Drummer Gerri Jäger en gitarist Raphael Vanoli hadden beiden een achtergrond van grunge en metal voor ze in de richting van de jazz rolden. Op hun onlangs verschenen tweede ep 'Sauce' zijn echter meer dan eens ook echo's van dub en dubstep te horen, maar dan niet zonder het eigenzinnige, hakkelende, rammelende en ontregelende Knalpot-randje dat de muziek een eigen karakter geeft. Wanneer Knalpot om 23.00 u na een half uur de aftocht zal blazen, kan het publiek - met wat er nog rest aan energie - blijven voor de afterparty.

Programma :

  • 15.00 u : Nadar Summer Academy in collaboration with Centre Matrix (B)
  • 15.45 u : 'Pieces of Quiet' Valentijn Goethals & Tim Bryon (B)
  • 16.30 u :  Output concert LAbO III : About Tape
  • 17.30 u : Mr. Probe (NL/B) Dr. Feelgood
  • 18.15 u : Aton & Armide
  • 19.00 u : Dinner
  • 20.00 u : Tape That (B/NL)
  • 21.00 u : Jasper & Jasper (B)
  • 21.45 u : Kobe Van Cauwenberghe guitar solo recital (B)
  • 22.30 u : Knalpot (B)
  • 23.00 u : Afterparty

Tijd en plaats van het gebeuren :

What's Next
Zaterdag 1 oktober 2011 vanaf 15.00 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.whats-next.be

Artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur

Extra :
What's Next 2011. Zappen door de hedendaagse muziek, Koen Van Meel op Kwadratuur, 20/09/2011

13:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Kapotski Triple Deck Release Party met DJ Grazzhoppa, Frédéric Le Junter en Dick van der Harst in Wiels

Kapotski Kapotski is een live plastic & electric improvisatie trio. De kracht en eigenheid van Kapotski ontstaat telkens opnieuw door de magie van het musiceren met dit trio, door de dynamiek die onstaat tussen de drie muzikanten van Kapotski: Jonas Nachtergaele, Ruben Nachtergaele & Kurt Stockman.

Triple Deck is een release/installatie die Kapotski in z'n puurste vorm representeert. Jonas, Ruben en Kurt trokken een week naar een 19e eeuwse villa aan de Normandische kust om er te experimenteren met registratie, spel, improvisatie en compositie. Het resultaat zijn 3 mono-tracks, van elke muzikant één, samen opgenomen tijdens een improvisatie sessie. Elke track krijgt z'n eigen vinyl plaat: één plaat met de opname van Jonas, eentje met die van Ruben en één met die van Kurt. Zo wordt Triple Deck 3 platen die, samen afgespeeld, een Kapotski performance auditief reconstrueren.

Als release komen de 3 platen samen uit in een limited edition oplage op het nieuwe label 'Les Albums Claus'. Als installatie wordt het die 3 platen, samen afgespeeld op elk hun eigen platenspeler, met elk hun eigen speaker. De platenspelers staan op auto-repeat. De limited edition vinyl box zal vanaf dan ook te koop zijn. Bij het release event van Triple Deck brengen DJ Grazzhoppa, Frédéric Le Junter en Dick van der Harst hun interpretatie van die Triple Deck release/installatie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kapotski Triple Deck Release Party
Zaterdag 1 oktober 2011 om 20.00 u
Wiels - Brussel

Van Volxemlaan 354
1190 Brussel

Meer info : www.wiels.org en www.lesateliersclaus.com

12:05 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/09/2011

492 Kilo. An extended piano recital. Concertperformance door Frederik Croene

492 kilo Acht componisten 'componeren' een 'stuk' voor 'pianist' Frederik Croene. Er werd gekozen voor de titel 492 kilo, de focus ligt daarmee op het fysieke gewicht van het instrument, niet op tradities of abstracte klank. Die spelen niet zo'n belangrijke rol in de voorstelling. De piano wordt onbevangen benaderd, nieuwsgierig naar zijn direct aanspreekbaar klankpotentieel en visuele robuustheid. Enthousiast voegen de componisten er video, midi-klavier, een ijssculptuur, projecties op oude piano onderdelen, mechanische klankobjecten, talloze contactmicrofoons, software of conceptuele perspectieven aan toe. De voorstelling wordt in zijn geheel tot in de details voorbereid. De componisten krijgen een uitzonderlijke inspraak in het recital-apparaat en beramen samen ook de transformatie van het avondvullende recital tot een klankinstallatie die het publiek enkele dagen voor of na de voorstelling kan bezoeken

'Beginning with music, continuing otherwise', een artikel in het tijdschrift RTRSRCH, is de directe aanleiding tot '492 kilo'. Het bevat negen bijdragen van Europese 'muziekkunstenaars' met wortels in de jaren zeventig die nu het concept muziek uitdagen in een concertperformance van pianist Frederik Croene. '492 kilo' bundelt negen benaderingen van de 492 kg wegende klassieker, de piano. Matthew Shlomowitz confronteert de pianoklanken met dierengeluiden en heftig gitaarspel. Falk Hübner kleedt de piano aan met beelden. David Helbich plant een interventie met het publiek. Marianthi Papalexandri-Alexandri werkt samen met geluidskunstenaar Pe Lang. Laura Maes speelt met de klankkleur van zowel de piano als een ijssculptuur. Stefan Prins plaatst de pianist tussen snaren en klankkast van de vleugel en de computergestuurde circuits van de midipiano. Cathy van Eck beschouwt de piano als een meubel.

Cathy van Eck - pièce d'ameublement : Performance met verscheidene geluidsobjecten (creatie)
In deze performance wordt de lange traditie van de piano als meubelstuk in de woonruimte voortgezet. De pianist zal niet de toetsen beroeren om de piano te bespelen, maar zal met behulp van allerhande geluidsobjecten en kinetische sculpturen een 'musique d'ameublement' creëren.

De piano is uitgerust met verschillende contactmicrofoons, die niet alleen in de buurt van de snaren zijn bevestigd, maar ook op de klankkast en de pedalen etc. Verschillende soorten kleine luidsprekertjes zijn ook aan de piano bevestigd, o.a. in de klankkast, waardoor de pianosnaren kunnen mee resoneren. Door middel van gebruik van de software MaxMSP ontstaat een interactieve situatie, waarbij de handelingen van de pianist in elektronische klanken worden omgezet.
www.cathyvaneck.net

David Helbich - Muzikale choreografie voor het publiek van een pianorecital (creatie)
Helbichs bijdrage zal inspelen op de hedendaagse luistercultuur en het maatschappelijke fenomeen 'piano'. Hiervoor zal hij een concept uitwerken dat het perspectief van het publiek vertaalt.
davidhelbich.blogspot.com

Falk Hübner - Wasteland : Muzikale choreografie voor een pianist, piano- objecten, video en elektronica (creatie)
De pianist bevindt zich te midden van de restanten van zijn ontmanteld en deels vernietigd instrument. In dit apocalyptische landschap zoekt de pianist een manier om te ontsnappen aan deze woestenij. Hij vertegenwoordigt het laatste menselijke wezen en zoekt naar overlevenden in deze potentiële laatste fase van de samenleving.

In dit nieuw werk voert de pianist een muzikale choreografie uit die opgebouwd is uit zowel conventionele als ongebruikelijke bewegingen om geluid te produceren op en binnenin de piano. In een nauwe samenwerking tussen de componist en de uitvoerder zullen de bewegingen van bepaalde extended techniques voor piano geïsoleerd worden om ze vervolgens los te maken van hun vertrouwde omgeving. Op basis van deze bewegingen wordt een choreografie opgebouwd.

De klankband zal bestaan uit opgenomen en bewerkte pianoklanken en doet dienst als een akoestische herinnering aan het vernietigde instrument. De video belichaamt, door het weergeven van tekstfragmenten uit dagelijkse nieuwsberichten, de beelden die de media ons voorschotelt. De teksten worden geprojecteerd op de piano- objecten en op de uitvoerder.
www.falk-huebner.de

Laura Maes - Ijsspiegel : Compositie voor ijssculptuur, piano en elektronica (creatie)
In dit klankkleurspel wordt het ijle geluid van waterdruppels op glazen platen gecombineerd met extended pianotechnieken en elektronische klankmanipulaties. Een amorfe ijssculptuur wordt opgehangen in de concertruimte. De temperatuur van de sculptuur wordt zodanig afgesteld dat het ijs afwisselend aanvriest en ontdooit. Hierdoor ontstaat waterafscheiding en op de laagste punten van de sculptuur ruilen de waterdruppels het ijs voor het ijle. De druppels vallen op glasplaten van verschillende diktes en creëren klanken met verschillende frequenties. Op de glasplaten zijn piëzoschijfjes bevestigd die het geluid van de vallende druppels versterken. Verschillende druksensoren werden aangebracht op het pianoklavier. Een partituur geeft aan wanneer en met welke druk de pianist de sensoren bespeelt. De druk bepaalt zowel de klankkleur van de vallende druppels als van de klanken geproduceerd door de piano.
www.myspace.com/lauramaesmusic

Marianthi Papalexandri-Alexandri - Untitled iii : Compositie voor geprepareerde piano en mechanische geluidsapparaten (creatie)
Untitled iii maakt gebruik van het geprepareerde akoestische instrument (de piano) enerzijds en van mechanische geluidsapparaten die tot stand kwamen in samenwerking met geluidskunstenaar Pe Lang anderzijds. Zo wordt de piano deel van een klanksculptuur. Vislijnen verbinden verscheidene door motors aangestuurde plexiglas buizen met de enkele pianosnaren. Dat laat de uitvoerder toe om het volle bereik van de piano te activeren met één enkele beweging. Deze geluidsapparaten fungeren tegelijkertijd als preparaties en als onafhankelijke muziekinstrumenten. Papalexandri-Alexandri maakt gebruik van deze geluidsapparaten om nieuwe lichaamsbewegingen en geluiden te exploreren.

Door het muziekinstrument, het soort geluidsproductie en de handelswijze van de uitvoerder opnieuw uit te vinden, streeft Papalexandri-Alexandri ernaar om zowel de uitvoerder als de toehoorder te betrekken in nieuwe manieren om om te gaan met geluid. De rol van de uitvoerder wordt uitgebreid door de verschillen tussen spelen, bewerken en uitvoeren bloot te leggen. Untitled iii kan de gedaante aannemen van zowel een pianostuk als van een audiovisuele installatie.
www.marianthi.net

Matthew Shlomowitz - Popular Contexts : Compositie voor uitgebreid pianoklavier
Popular Contexts voor piano en sampler zal opgebouwd zijn uit vijf onafhankelijke stukken. Meestal zal één hand van de uitvoerder zich bevinden op het pianoklavier, terwijl de andere hand zich bevindt op het klavier van de aangrenzende sampler. Hierdoor wordt het componeren voor één hand een wezenlijk onderdeel van het stuk.

De piano die interageert met de buitenwereld door het gebruik van de sampler, vormt het basisconcept. Voor elk van de vijf stukken worden andere soorten samples gebruikt. In sommige stukken zullen de samples muzikaal zijn (o.a. een drummachine of stevig gitaarspel), terwijl in andere stukken omgevingsgeluiden worden gebruikt (o.a. dierengeluiden).
www.shlom.com

Simon Steen-Andersen - Pretty Sound (Up and Down) : Compositie/choreografie voor uitgebreid pianoklavier
Met behulp van een lange plank drukt de uitvoerder steeds opnieuw alle 88 toetsen van de piano tegelijkertijd in. Eerst wordt de geproduceerde klank niet versterkt en wordt waarschijnlijk de luidst mogelijke klank die een piano kan produceren akoestisch ten berde gebracht. Langzamerhand wordt de klank meer en meer versterkt, terwijl de cluster zachter wordt en uiteindelijk volledig verdwijnt. Enkel de klanken geproduceerd door het mechanisme van de piano blijven over. De wrijving van de bewegende toetsen, normaal gezien vrijwel onhoorbaar, klinken met behulp van de versterking als de zachte ademhaling van de piano.

De geluiden van het mechanisme worden in de rest van het stuk geïntegreerd met de geluiden geproduceerd door bewegingen van de uitvoerder. Door verschillende manieren te gebruiken om de bewegingen van de speler hoorbaar te maken (o.a. door op bepaalde plaatsen plakband aan te brengen zodat een kleverig geluid ontstaat wanneer de pianist zijn hand optilt) is het niet altijd duidelijk wat er op de eerste plaats komt: de beweging of de geproduceerde klank. Op deze manier slingert het werk tussen een choreografie en een muziekstuk. Op een bepaald punt in het stuk weerklinkt een afstandelijk en fragiel koraal gecreëerd door te glijden over de pianosnaren. De titel krijgt zo een dubbele betekenis: "pretty sound" zoals in sterk en robuust en als in mooie klank...
www.simonsteenandersen.dk

Stefan Prins -Piano Hero #1 - Piano Hero - an immersive cycle for midi-keyboard, grand piano, live-cameras, video and live-electronics (2011-...)
De "moderne" vleugelpiano werd op punt gesteld in de negentiende eeuw en bestaat uit een toetsenbord, metalen snaren en een ingenieus mechanisme van hamers en dempers dat de spieractie van de pianist overbrengt naar de snaren. Zodra een snaar door een hamer aan het trillen wordt gebracht, zal de houten klankkast deze trillingen versterken.

In Piano Hero wordt de piano aan de hedendaagse context aangepast. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van enkele typische artefacten uit het begin van de 21e eeuw: het toetsenbord is nu elektronisch, de computer zorgt voor de overdracht van de spieractie naar de snaren, die bespeeld worden door een virtuele pianist - een avatar van de pianist van vlees-en-bloed die op het podium zit. De klankkast van de piano tot slot, is vervangen door een paar elektro-mechanische luidsprekers.

Naast de piano wordt ook de blik van het publiek gehercontextualiseerd. Het begrip "observatie" heeft in de recente jaren immers een radicale betekenisverandering ondergaan. Beveiligingscamera's observeren ons doen en laten op publieke plaatsen. Geo-stationaire satellieten kunnen moeiteloos inzoemen tot op menselijke dimensies. Dagelijks worden filmpjes op het internet geplaatst die vervolgens door anonieme bezoekers worden bekeken. En dit alles gebeurt aan een exponentieel toenemende snelheid en veelheid!

Piano Hero #1 is het nulpunt van de Piano Hero cyclus: de pianist is een operator in een wereld van bits en bytes. In de volgende delen uit de cyclus zal ook de vleugelpiano (die na de context-shift van PH#1 een "fremdkörper" is geworden) deel uitmaken van het discours. Zo wordt de confrontatie tussen werkelijkheid en virtualiteit, tussen het menselijke en het mechanische, het heden en het verleden verder op scherp gezet.

Piano Hero #1 werd geschreven in opdracht van Frederik Croene, aan wie het ook is opgedragen.
Piano Hero #2 werd geschreven in opdracht van Huddersfield Contemporary Music Festival en is opgedragen aan Mark Knoop.
Volgende Piano Heroes zijn gepland voor 2013 e.v.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Frederik Croene : 492 Kilo. An extended piano recital
Vrijdag 30 september 2011 om 20.00 u
( inleiding Yves Knockaert in gesprek met de componisten om 19.15 u )
deSingel muziekstudio - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.morf.be en www.frederikcroene.com
-----------------------------
Zondag 9 oktober 2011 om 20.00 u
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.morf.be en www.frederikcroene.com

Deze performance is ook nog te zien op 11 en 12 november tijdens November Music in Den Bosch en op 4 december 2011 in Maastricht. De installatie 492 Kilo is te bezichtigen van 1 t.e.m. 6 oktober in deSingel, op 13 november in Den Bosch en van 19 november t.e.m. 4 december in Maastricht.

14:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Adembenemend concert met het BBC Symphony Orchestra in de Genstse Sint-Baafskathedraal

Rebecca Saunders Carolin Widmann, de zus van componist Jörg Widmann, maakt steeds meer furore als soliste. Veel hedendaagse componisten werken maar al te graag met de Oostenrijkse violiste. Ze is dan ook de meest eigenzinnige violiste van haar generatie. Als een echte kameleon bespeelt ze haar publiek. De Zuid-Afrikaanse Sarah Jane Brandon is één van de meest veelbelovende sopranen op dit moment. Het BBC Symphony Orchestra werd in 1930 als beroepsorkest opgericht, en is onder meer een vaste gast tijdens de beroemde Proms in de Royal Albert Hall in Londen. De Britse Rebecca Saunders (foto) wordt nu al als één van de belangrijkste hedendaagse componisten beschouwd. Haar composities werken erg op het gevoel en bulken van de dynamiek. Das himmlische Leben, de finale voor sopraan van Mahlers Vierde symfonie, is een ware ode aan de hemelse vreugde die een festival kan teweegbrengen. Een adembenemend concert!

Op het eerste gezicht lijkt het genre concerto niet meteen de meest evidente keuze voor een jonge componiste van vandaag die eerder in het muzikaal progressieve kamp te situeren valt. Ten eerste is zo’n productie duur. Nieuwe muziek is immers vaak complex voor de uitvoerders en kost bijgevolg heel wat repetitietijd. Ten tweede verwijst het concerto ook naar het verleden, naar de negentiende-eeuwse solistencultus die nogal eens met een bourgeoisiecultuur geassocieerd wordt. Rebecca Saunders voelde bij het componeren de historische last van het genre, hoewel haar benadering van het medium haar ook toestond ervan los te komen. Doorgaans werkt Saunders tijdens het compositieproces nauw samen met muzikanten. Zo kunnen ze samen experimenteren en zoeken naar nieuwe klankmogelijkheden en speeltechnieken. Bij een orkest is een dergelijke werkwijze uiteraard allerminst evident, maar in soliste Carolin Widmann vond de componiste een enthousiaste partner voor een intensieve samenwerking. Haar spel en fysieke gesticulatie vormden het uitgangspunt voor het hele werk. Widmann vormde op die manier voor Saunders als het ware een sleutel tot het orkestapparaat. Het resultaat werd een concerto waarin de viool en het orkest niet zozeer op een klassieke manier dialogeren, maar waar beide elkaar in steeds veranderende lagen overlappen.

Rebecca Saunders koos er zelf voor om haar nieuwe compositie met een symfonie van Mahler te combineren. Ze is immers van mening dat een dergelijke combinatie de luisteraar in staat stelt om nieuw én oud vanuit een ander perspectief te benaderen. ‘Nieuwe muziek’-festivals zijn trouwens doorgaans nog altijd een ontmoetingsplaats voor een kleine groep geïnteresseerden. Moderne muziek heeft immers het imago hermetisch te zijn. Maar eigenlijk bezit de zeer directe en fysiek aansprekende muziek van componisten zoals Saunders het potentieel om ook nu - en niet pas binnen honderd jaar - een grotere groep luisteraars te bereiken. De componist doet dan wél een beroep op een luisterhouding die open is voor het nieuwe, het onbekende - wie enkel bevestiging van het bekende zoekt, loopt wellicht verloren. Nieuwsgierigheid, de wil om te begrijpen en los te komen van ‘absolute’ waarheden is misschien wel een noodzakelijke basishouding die de moderne wereld van haar bevolkers vraagt. ‘Alles is politiek’, stelt ook Rebecca Saunders. Kunst ontstaat niet los van de werkelijkheid, ze ademt haar tijd.

Programma :

  • W. Oberon, Adagio sostenuto/Allegro con fuoco
  • R. Saunders, Vioolconcerto (Belgische première)
  • G. Mahler, Symfonie 4

Tijd en plaats van het gebeuren :

BBC Symphony Orchestra, Carolin Widmann, & Sarah Jane Brandon : Oberon, Saunders, Mahler
Vrijdag 30 September 2011 om 20.00 u
Sint-Baafskathedraal Gent


Meer info : www.gentfestival.be en www.bbc.co.uk/orchestras/symphonyorchestra

Bron : Tekst Maarten Quanten voor Gent Festival van Vlaanderen

Extra :
Rebecca Saunders op nl.wikipedia.org, ww.edition-peters.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Stars ! Gent Festival van Vlaanderen in hogere sferen, 14/09/2011

12:29 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook