01/12/2011

Jong Vlaamse Ensemble BESIDES op doortocht in Logos

Jérôme Combier De output van het veelzijdige Vlaamse Ensemble BESIDES kenmerkt zich door een geraffineerde mix van stijlen. Op hun tweede doortocht in Logos onderlijnen ze dit met muziek van Frederic Pattar, George Crumb en Jérôme Combier.

bESIdES is een modulair ensemble van negen musici (harp, saxofoon, drums, viool, cello, fluit, e-gitaar, piano en elektronica) met een gezamenlijke passie voor nieuwe muziek in de breedste zin van het woord. Vertrekkend vanuit de gecomponeerde muziektraditie spelen (live-)elektronica, performance en improvisatie een belangrijke rol in de samenstelling van elk nieuw programma. Op hun palmares staan Polansky, Cage, Crumb, Saariaho, Dusapin, Webern, Gubaidulina en Murail broederlijk naast elkaar.

Negen muzikanten dus, van wie de aktieradius zich echter op heel verschillende terreinen situeert: van pop/rock over elektronische muziek, van klankdesign tot muziektheater, compositie en zelfs de organisatie van festivals. bESIdES experimenteert graag met muziek waarbij de componist veel artistieke vrijheid verleent aan de muzikanten. Daarnaast kiezen de leden ook voor het creëren van werken van jonge experimentele componisten (o.m. Annelies van Parys). Voor deze voorstelling echter dunt de groep uit tot volgend kwartet: Jutta Troch (harp), Sam Faes (cello), Romy-Alice Bols (fluit) en Fabian Coomans (piano), allemaal masters in de muziek van het conservatorium van Antwerpen.

Een illuster werk dat al zeker op het menu staat, is George Crumb's Vox Balaenae uit 1971. Crumb schreef dit semitheatrale stuk voor drie gemaskerde musici. Gemaskerd, om het ego volkomen uit te wissen en alle aandacht op het klankspel te vestigen. De componist kreeg op zeker ogenblik een opname met geluiden van bultruggen (vandaar de titel) in handen, raakte gefascineerd door hun wonderbaarlijke klanken en baseerde zich daarop om een compositie te maken voor elektronisch versterkte fluit, cello en piano. Fluit en cello spelen de 'stem van de walvis' en de arpeggio's op de piano symboliseren het alomvattende water. De compositie bestaat formeel uit 5 aaneengesloten delen (proloog, drie variaties en epiloog), die elk zijn vernoemd naar een geologisch tijdperk. Als extraatje wordt dit 20 minuten durende werk uitgevoerd bij diepblauw licht om een oceanisch gevoel op te wekken.

Programma :
  • Frederic Pattar, Lierre
  • Frederic Pattar, Mouvement
  • George Crumb, Vox Balaenae
  • Jérôme Combier, Voix D' Ombre

Tijd en plaats van het gebeuren :

bEsidEs : George Crumb, Frederic Pattar, Jérôme Combier
Donderdag 1 december 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.ensemblebesides.be

Extra :
Frédéric Pattar op brahms.ircam.fr
Jérôme Combier op brahms.ircam.fr, www.henry-lemoine.com en youtube
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ensemble Besides en Ictus brengen nieuw werk van Jérôme Combier en Frédéric Pattar in Bozar, 13/11/2011
bESIDES speelt Matthew Shlomowitz, Frédéric Pattar en Fabian Coomans in Vorst, 20/05/2011

12:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/11/2011

Midagconcert met 5beaufort, het houtblaaskwintet van het NOB in Bozar

Wim Henderickx 5beaufort, het houtblaaskwintet van het NOB, viert de 75ste verjaardag van het orkest met een programma dat de volledige levensloop van het orkest in de tijd overspant. Twee composities uit 1936 (van Albert Huybrechts en van André Souris) schetsen het muzikale landschap in het startjaar van het NOB. Voorts Voorts twee spectaculaire werken van Jacques Leduc en Wim Hendrickx (foto), componisten van wiens hand het NOB dit seizoen ook een werk in wereldpremière brengt.

De driedelige compositie IO van Wim Henderickx werd oorspronkelijk gecomponeerd voor koperkwintet in 1991 in opdracht van de Belgian Brass Soloists.  In 2004 heeft Henderickx daarvan een bewerking gemaakt voor houtblaaskwintet.  Er bestaat ook een versie voor koperensemble en percussie.
De titel verwijst naar de Jupitermaan IO, waar enorme vulkanische explosies plaatsvinden.  Het werk heeft een krachtige, energieke sfeer, waarbij het uiterste van de mogelijkheden van de instrumenten wordt benut.

Programma :

  • Albert Huybrechts, Quintette pour instruments à vent
  • Jacques Leduc, Kwintet voor blazers, op. 4
  • Wim Henderickx, IO
  • André Souris, Rengaines

Tijd en plaats van het gebeuren :

Middag van het NOB : 5beaufort
Donderdag 1 december om 12.30 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Jacques Leduc : www.newconsonantmusic.com, www.cebedem.be en youtube

13:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

24/11/2011

Paris qui dort : filmmuziekconcert met Hermes Ensemble in Antwerpen

Yan Maresz 'Paris qui dort' is het debuut van de Franse cineast René Clair (1898-1981) én een van de eerste sciencefictionfilms. In de jaren dertig verwierf Clair internationaal naam als regisseur van avant-gardistische en artistiek vernieuwende films. Deze komedie uit 1924 gaat over een zekere Albert, de bewaker van de Eiffeltoren. Op een dag ontdekt hij dat de bewoners van Parijs in een diepe slaap zijn. Slechts enkelen, die per vliegtuig zijn gearriveerd, ontsnapten aan een geheimzinnige straal van een waanzinnige uitvinder. Zij hebben zich verschanst op de Eiffeltoren. Albert gaat samen met hen op onderzoek in Parijs. De doorgedraaide geleerde gebruikt de magische straal om de inwoners van Parijs in de meest vreemde en compromitterende standjes te bevriezen. Mensen die niet door de straal geraakt zijn, slaan aan het plunderen. In 2005 maakte de Franse componist Yan Maresz (foto) een intrigerende score bij deze film. Hermes Ensemble is een Antwerps collectief voor hedendaagse muziek dat de confrontatie aangaat met andere muziekstijlen en met andere disciplines.

In de beginperiode van de film was het eerder norm dan uitzondering: de toen nog stomme film werd live begeleid, door een verteller of een 'explicateur' die het verloop van het verhaal uitlegde en van achtergrondgeluid voorzag. Later kwam er muziek met een pianist of een echt symfonisch orkest. Dat leverde een specifieke filmervaring op, die met de komst van de geluidsfilm geheel teloorging. In de modale film is muziek nu vaak verworden tot pure ondersteuning van het getoonde. Niet zo bij de film van René Clair, die van nieuw gecomponeerde muziek werd voorzien. De componist slaagt erin met zijn eigen klankenidioom sfeer en inhoud van de oude beelden op te roepen en weer te geven. Laat je verleiden door de bijzondere charme van zo'n oude film met live begeleiding van deze nieuwste muziek.

De Franse componist Yan Maresz werd in 1966 geboren in Monaco. Hij begon zijn studies met piano en slagwerk, wijdde zich vervolgens als autodidact aan jazzgitaar en ontmoette John McLaughlin, wiens enige leerling hij is geweest. Tussen 1983 en 1986 studeerde hij jazz aan het Berklee College of Music van Boston. Hij richtte zich geleidelijk aan meer en meer op het componeren. David Diamond was voor deze discipline tussen 1987 en 1992 zijn leermeester aan de Juilliard school in New York. In 1994 volgde hij compositie en muzikale informatica aan het Ircam. Naar aanleiding daarvan componeerde hij Metallics, een werk dat in 1997 geselecteerd werd door de International Rostrum of Composers van de Unesco. Van 1995 tot 1997 kreeg hij een beurs van de Académie de France in Rome, Villa Médicis. In 2004 was hij laureaat van en in residentie bij het Europaïsches Kolleg der Künste in Berlijn. In 2003 en 2004 was hij eveneens composer in residence aan het conservatorium in Straatsburg in samenwerking met het festival Musica. Het daaropvolgende seizoen was hij gastdocent aan de universiteit McGill in Montréal. Sinds oktober 2006 is Yan Maresz professor compositie en muziekinformatica aan het Ircam. Hij geeft regelmatig masterclasses in Europa en de Verenigde Staten. In 2004 verscheen een portret-cd door het Ensemble Intercontemporain onder leiding van Jonathan Nott.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Hermes Ensemble : Paris qui dort (René Clair / Yan Maresz)
Woensdag 30 november 2011 om 20.00 u
(Kevin Voets in gesprek met componist Yan Maresz om 19.15 u )
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.hermesensemble.be

Extra :
Yan Maresz : www.yanmaresz.com, www.cdmc.asso.fr en www.youtube.com

Bekijk alvast dit fragment uit 'Paris qui dort'

15:54 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Studenten uit Tilburg, Maastricht en Gent op toernee door Vlaanderen en Nederland met Mozart, Penderecki, Dvorak en Richard Strauss

Krzystzof Penderecki Al vele jaren komen de gevorderde studenten van de conservatoria van Tilburg, Gent en Maastricht een keer per academiejaar samen om een groot symfonieorkest te vormen. Gedurende een week trekken zij zich terug op een neutrale plek om zich onder de leiding van kundige dirigenten en mentoren voor te bereiden op een symfonisch concert dat aan het eind van die week in de drie steden Tilburg, Gent en Maastricht uitgevoerd wordt. De combinatie van afzondering en geconcentreerd studeren, de stimulerende invloed van een internationaal samengestelde groep studenten en het enthousiasme van de speciaal voor dit project geëngageerde gastdirigenten leidt telkens weer tot een artistiek hoogstaand resultaat.

In het verleden werd reeds een beroep gedaan op dirigenten als Silveer Van den Broeck, Georg Fritzsch, Jos Van Immerseel, Ernest Maes, Jan Stulen, Ed Spanjaard, Vincent Barthe Roberto Benzi, Dirk Brossé, Henk Guittard en Michel Tabachnik om de formatie te leiden. Zij brachten de afgelopen jaren samen met het orkest een gevarieerde bloemlezing van meesterwerken uit het orkestrepertoire van de 19ste en de 20ste eeuw. Dit keer staat het gelegenheidsorkest onder leiding van Enrico Delamboye. Op het programma : werk van Mozart, Penderecki, Richard Strauss en Dvorak.

Enrico Delamboye (1977) is sinds 2007 docent orkestdirectie aan het Conservatorium Maastricht. Hij studeerde piano bij Joop Celis met als bijvak altviool en orkestdirectie bij Jan Stulen aan het Conservatorium in Maastricht. De afgelopen jaren was hij dirigent van het Hessisches Staatstheater in Wiesbaden, het Staatstheater Mainz (waarmee hij een cd maakte met werken van Hans Rott), de Wupperthaler Bühnen en de Opera van Keulen, sinds kort is hij chefdirigent en artistiek directeur van het Theater Koblenz.

Het eerste werk waarmee Krzysztof Penderecki grote international aandacht trok was ' Threnody for the Victims of Hiroshima' (Treurmuziek voor de slachtoffers van Hiroshima) voor 52 strijkinstrumenten geschreven in 1961. Oorspronkelijk noemde Penderecki het 8'37'', de tijdsduur van het bombardement in 1945. Op advies van de uitgever veranderde hij de titel.  
De compositie bestaat uit een 10 minuten durende kleur en klankveld. De luisteraar kan vrijwel geen melodische lijnen of ritmen onderscheiden maar hoort een klankwolk die voortdurend verandert. Dit bereikt Penderecki onder andere door het gebruik van microtonen (toonafstanden kleiner dan in het traditionele stemmingsysteem gebruikelijk), speciale technieken met de strijkersboog. Ook ontstaan veranderingen door een improviserende inbreng van de spelers. Daardoor krijgt het werk een voor iedere uitvoering eigen vorm.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Maurerische Trauermusik
  • Krzysztof Penderecki, Threnody for the Victims of Hiroshima
  • Richard Strauss, Hoornconcerto n°1, solist: Gabriel Betancur, hoorn
  • Antonin Dvorak, Symfonie n°7 in d moll

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest van de conservatoria van Tilburg, Gent en Maastricht : Mozart, Penderecki, Richard Strauss, Dvorak
Dinsdag 29 november 2011 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be, www.conservatoriummaastricht.nl, www.fontyshogeschoolvoordekunsten.nl en www.debijloke.be

Andere speeldata :
Vrijdag 25 november 2011om 20.30 u in de Concertzaal van Theaters Tilburg aan de Tilburgse Schouwburgring - www.theaterstilburg.nl
Zondag 27 november 2011om 15.30 u in Theater aan het Vrijthof Maastricht - www.theateraanhetvrijthof.nl
Maandag 28 november 2011om 21.00 u in Muziekcentrum Frits Philips Eindhoven - www.muziekgebouweindhoven.nl

Extra :
Krysztof Penderecki op www.schott-musik.de en youtube
Krzysztof Penderecki (1933 -): Grensoverschrijdingen, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Requiem : Penderecki, Kancheli & Sjostakovitsj in Bozar, 6/11/2011
Brussels Radio Philharmonic zet Polen in de spotlights met werk van Gorecki, Lutoslawski, Penderecki en Szymanowski, 5/10/2011

Beluister alvast Penderecki's Threnody for the Victims of Hiroshima

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Staten Generaal van de Klassieke Muziek en uitreiking van de Klara's in de Bijloke in Gent

Staten Generaal van de Klassieke Muziek Op maandag 28 november is het weer zover... Hét jaarlijks ontmoetingsmoment voor professionelen actief in de klassieke muzieksector: componisten, musici, programmatoren, musicologen, docenten muziek, journalisten, uitgevers, studenten aan het conservatorium.... Dit jaar is de Staten Generaal van de Klassieke Muziek te gast bij Muziekcentrum de Bijloke in Gent. Een ideaal moment om het gerenoveerde gebouw te exploreren. 

De Staten Generaal van de Klassieke Muziek is dé dag om collega's uit het veld te ontmoeten, ideeën op te doen voor je eigen werkveld, jouw nieuwe plannen, projecten, programma's kenbaar te maken, een stand van zaken op te maken, na te denken over de toekomst, ...

De dag zal in het teken staan van het resolutievoorstel 'Actieplan voor de Muziek in Vlaanderen' dat momenteel op een breed politiek draagvlak kan rekenen en binnenkort ter stemming zal voorgelegd worden in het Vlaams Parlement. Deze resolutietekst is grotendeels gebaseerd op 'Music is Life! Een integrale visie voor de muzieksector', een publicatie van het MuziekOverleg. De 17 organisaties van het MuziekOverleg bieden daarin een helder overzicht van de uitdagingen waar de Vlaamse muzieksector voor staat en dragen de nodige bouwstenen aan om deze uitdagingen aan te pakken. Een nieuwe stap in de richting van een beter muziekklimaat !

De ontmoetingsdag bestaat uit verschillende delen zodat iedereen op maat een interessant programma kan samenstellen. Vaste items zijn : "Gluren bij de buren" met dit jaar een focus op Duitsland: zij komen ons vertellen over hoe de klassiek bij hen wordt georganiseerd en ondersteund, en wie daarbij de belangrijkste spelers zijn, het showcase podium waar ensembles en organisaties zichzelf of hun nieuw project kunnen presenteren en de infomarkt waarop iedereen de kans krijgt zijn of haar project in de kijker te zetten.

Daarnaast staan er enkele debatten, rondetafelgesprekken en lezingen op het programma. Thema's die aan bod zullen komen zijn onder meer internationaliseren en de ondersteuning van jong talent: een stand van zaken ISCM - World Music Days 2012 en kansen voor de toekomst, het verhaal van Gent, Unesco City of Music en samenwerkingsopportuniteiten tussen podia binnen en over de grenzen, trajectbegeleiding voor klassiek talent of wat na het verdwijnen van Gouden Vleugels, getuigenissen van artiesten over hun internationale carrière, Classical:Next, een nieuwe internationale beurs voor klassieke muziek in München en de Sabam kwestie: wat met de voorstellen om het puntensysteem te veranderen?

En last but not least is er de uitreiking van De Klara's. Deze muziekprijzen van en voor de klassieke muzieksector zullen een aantal mensen in de bloemetjes zetten voor hun verwezenlijkingen in 5 categorieën: jong talent, artiest, muziekpersoonlijkheid, muziekevenement en Vlaamse cd-productie van het afgelopen jaar. Buiten categorie is de Klara-Carrièreprijs.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Staten Generaal van de Klassieke Muziek 2010
Maandag 28 november 2011 vanaf 10.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.muziekcentrum.be

Icus & Masters : An Index of Metals

Fausto Romitelli Transmissie is het codewoord voor dit concert, de vrucht van twee jaar intensieve uitwisseling tussen Ictus solisten en de crème de la crème van een jongere generatie muzikanten. Die stellen zich de vraag waar ze vandaag heen kunnen met hun 19de-eeuwse instrumentarium. Aan hen wil Ictus het repertoire doorgeven dat het ensemble de voorbije 20 jaar in het bloed is gekropen. Bovenal is het daarbij de ambitie een verse worp masterstudenten te besmetten met een energie, een engagement en een spelplezier die op hun beurt het publiek in beweging brengen. De video-opera 'An Index of Metals' van Fausto Romitelli (foto), nu al een klassieker van deze eeuw, is een niets ontziende helletocht naar het wezen van de klank door haar vele ontwrichte gedaanten heen. In dit concert horen we 'An Index' integraal in een concertante uitvoering.

Zes jaar na hun bejubelelde cd-opname brengt Ictus 'An index of Metals' (2003) opnieuw op het podium. Terecht: deze opera van de veel te jong gestorven Italiaan Fausto Romitelli (1963-2005) mag gerust als een meesterwerk beschouwd worden. Ictus brengt dit keer een concertante versie, zonder de beelden van Paolo Pachini en Leonardo Romoli, maar daarom niet minder sterk.

Fausto Romitelli combineert als geen ander het beste uit twee werelden, de zogeheten 'high art' kunstmuziek - en 'low art'- populaire muziek. Het is aan dat spanningsveld dat zijn muziek haar uitzonderlijke dramatiek en energie ontleent. De reden voor deze combinatie moeten we zoeken in Romitelli's streven naar een nieuwe zinnelijke muziek, naar fysieke ervaring en directe communicatie.

De tweede pool in het spanningsveld vraagt een nadere beschouwing. Het zou vanzelfsprekend onjuist zijn om alle populaire muziek op één hoop te gooien en als een homogene massa te zien. Bovendien is die muziek evenmin alleen maar tegengesteld aan kunstmuziek. Wanneer men het heeft over de populaire muziek die Romitelli's werk zo sterk beïnvloedde, wordt die muziek bedoeld die, in een opmerkelijke analogie met kunstmuziek, de dominante modellen van de popmuziek in vraag stelt, deconstrueert. De componist is ten eerste gefascineerd door het instrumentarium, de technieken en het klankbeeld van deze muziek, wat zich uit in een voorliefde voor elektrische gitaren, sampling, distortion en noise. Daarnaast is er de vrije benadering van het muzikale discours, de mogelijkheid om associatief verbanden te leggen. Die brengen een zeker expressionisrne met zich mee en vormen een dankbaar tegenwicht voor de klassieke doortimmerde compositorische arbeid. Ook de energie en fysieke ervaring van bijvoorbeeld rockmuziek en rave parties zijn een belangrijke inspiratiebron.
Van de kunstmuziektraditie erft Fausto Romitelli dan weer de zin voor vorm en dramaturgie. Zo kan hij ook grotere structuren richting geven (al sluit dat geenszins dwaalsporen uit). De ruwe muzikale energie wordt in banen geleid, zonder afbreuk te doen aan haar stuwende kracht. Met deze wonderbaarlijke fusie van 'hoog' en 'laag' benadrukt Romitelli meteen ook de relativiteit van deze begrippen.

In dit concertprogramma wordt 'An Index of Metals' voorafgegaan door 'The Riot' van Jonathan Harvey (1939), uitgevoerd door Mangalam!Trio, en een E-Intermezzo door Jasper Braet (1986) en Jasper Vanpaemel (1986). Verrassend misschien, maar zeker geen onlogische keuze. Energie, elektronische klank en de schemerzone tussen populaire en kunstmuziek kenmerken het terrein waarop zowel Fausto Romitelli als Jonathan Harvey en Jasper Braet zich bewegen, elk vanuit hun eigen achtergrond en ideeën.

In 'The Riot' (1993) integreert Jonathan Harvey tal van invloeden uit populaire genres, kleurrijke elementen die meer of minder herkenbaar aan de oppervlakte komen. Soms krijgen ze bijna het karakter van 'objet trouvé', maar ze verlenen de compositie in de eerste plaats een onstuitbare drive. Naar het einde van het werk toe zoekt Harvey echter een meer intimistische sfeer op, die opvallend contrasteert met het begin. De aanwezige energie lijkt in enkele minuten tijd volledig te verpulveren. De titel suggereert het thema van straatprotest en rellen, maar is ingegeven door de naam van het ensemble waarvoor Harvey het werk componeerde, het Nederlandse Het Trio (Harrie Starreveld, Harry Sparnaay en René Eckhardt).

Tijdens hun 'E-Intermezzo' begeven Jasper & Jasper zich met volle overgave in de wereld van de elektronische klank. In de handen van een bedreven klankenknutselaar kunnen zelfs de vreemdste objecten dienst doen als muziekinstrument, en de werktafel van het duo herbergt dan ook tal van toestellen, instrumenten en voorwerpen waarmee ze klanken opwekken, aansturen en bewerken. Ook sampling behoort tot hun technisch arsenaal: korte fragmenten opgenomen klank (samples) worden gebruikt als muzikale bouwstenen en krijgen zo een nieuwe betekenis. Het verband met de muziek van Romitelli is niet ver te zoeken. Zo maakt Romitelli veelvuldig gebruik van 'loops' - korte fragmenten of samples die een aantal keer herhaald worden en zo nieuwe klankstructuren vormen. Elektronische klankvervorming, met een stevige portie ruis, vormt dan weer een essentieel onderdeel van zijn sonore universum.

Fausto Romitelli begint zijn concepttekst over 'An Index of Metals' met de voorstelling van klank als een bijna tastbare materie, die de componist kan smeden in verschillende gradaties van korreligheid, dikte, poreusheid, glans, dichtheid en elasticiteit. De bewoordingen die Romitelli kiest voor zijn belangrijkste klankeigenschappen doen meteen denken aan de metalen waar de titel van zijn opera aan refereert. Een gelijkaardige verwijzing vinden we terug in de klankkleuren en harmonieën die de componist opzoekt. Met versterking, het gebruik van elektronische instrumenten, live-electronics, maar ook met een zuiver instrumentale schriftuur exploreert Romitelli alle uithoeken van het kleurspectrum, van helder en vloeibaar als kwik, tot roestig metaal met noise en distortion.
De tekst voor de opera werd geschreyen door Kenka Lèkovich, die in drie gedichten de sfeer oproept van hypnose, hallucinatie, verdrinking en uiteindelijk (zelf)vernietiging. Hoewel de gebruikte teksten erg fragmentarisch en uitgesproken poëtisch van aard zijn, slaagt Romitelli erin om zijn opera een sterk dramatisch, bijna klassiek episch verloop mee te geven. De relatie tussen tekst en muziek is daarbij erg nauw - we zouden zelfs kunnen spreken van een ware versmelting tussen tekst, thema, vorm en klank. Het bombastische, grootsprakerige dat zo vaak aan het operagenre kleeft, ruimt hier baan voor een moderne directheid die niets minder nastreeft dan het publiek mee te nemen in een muzikale trance.

Programma :

  • Lecture performance ism MATRIX
    Fausto Romitelli : 'Simmetrie D'Oggetti' (1983) voor blokfluit en gitaar door Ruth Van Killegem en Jona Kesteleyn & 'Trash Tv Trance' (2002) voor elektrische gitaar door Toon Callier  - Spreker: Rebecca Diependaele (MATRIX)

  • J. Harvey (1939), The Riot (1993) voor fluit, basklarinet en piano door MangalamTrio!
  • E-Intermezzo door Jasper Braet & Jasper Vanpaemel met sampling, objects & live-electronics
  • F. Romitelli (1963-2004), An Index of Metals (2003)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Icus & Masters
Vrijdag 25 november 2011 om 20.15 u / lecture-recital Matrix om 19.15 u
Handelsbeurs Concertzaal Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be, www.ictus.be, www.mangalamtrio.be en www.jasperandjasper.be

Bron : Tekst Rebecca Diependaele voor MATRIX/De Handelsbeurs

Extra :
Jonathan Harvey : www.vivosvoco.com, www.chesternovello.com en youtube
Fausto Romitelli : www.ricordi.it, brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be, www.cypres-records.com en youtube
Fausto Romitelli, 'Hellucination 2/3: Risingril / Earpiercingbells' en 'An Index of Metals' op Kwadratuur.be

Elders op Oorgetuige :
Trio Mangalam op zoek naar nieuwe en verbluffende klankkleuren in Logos, 20/11/2011
An Index of Metals : subliem alternatief voor 'pure' muziek, 6/04/2008

Bekijk en beluister hier alvast het eerste deel uit Fausto Romitelli's An index of Metals, uitgevoerd door Ictus

11:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/11/2011

Via Dolorosa van Cie. Bisschof opent Slow Lisztening weekend in Amuz

Kasia Glowicka Het Slow Lisztening weekend in Amuz in Antwerpen opent met een indringende Lisztsproductie van Cie. Bisschof. In Via Crucis hoor je een componist die de tegenpool is van de klavierleeuw die Liszt ooit was. In de laatste fase van zijn leven was het alsof Franz Liszt alle ballast die hij als rondreizend bohémien had vergaard en meegezeuld, rücksichtslos van zich had afgeschud. Alleen zo leek hij uiteindelijk tot de kern van zijn geestelijke en muzikale overtuiging te kunnen doordringen. Via Crucis verbeeldt veertien momenten uit de Kruisweg van Jezus, van de veroordeling tot het moment waarop de gestorven Messias in het graf wordt gelegd. De muziek is niet alleen mijlenver verwijderd van de bravourestukken waarmee Liszt de beau monde in heel Europa aan zijn voeten kreeg, maar ook van de traditionele, romantische en soms wufte kerkmuziek van zijn tijd. Indringende, schurende koorpartijen worden begeleid door visionaire, verstilde pianoklanken. De zangers van Compagnie Bischoff maakten van Liszts Via Crucis een eigentijdse liturgie door de kruiswegstaties te koppelen aan foto's van Magnum-fotograaf Carl de Keyzer, die een hedendaagse interpretatie van het lijdensverhaal verbeeldt. De Poolse Kasia Glowicka (foto) componeerde een epiloog op de tekst van Michelangelo's aangrijpende kwatrijn La notte, het motto van Liszts gelijknamige compositie.

De Poolse, in Nederland verblijvende Katarzyna (Kasia) Glowicka (1978) studeerde aan het Wroclaw conservatorium bij Grazyna Pstrokonska-Nawratil en vervolgde haar studie bij Louis Andriessen aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en bij Ivan Fidele aan het conservatorium van Straatsburg. Nadien trok ze naar het Sonic Arts Research Centre in Noord-Ierland.
Glowicka heeft muziek voor verschillende soorten ensembles geschreven, waaronder voor kamerorkest en symfonieorkest. Haar oeuvre bevat tevens theatermuziek en elektro-akoestische werken. Ze heeft reeds verschillende beurzen en onderscheidingen ontvangen, onder meer van het ministerie van OC&W, de Europese Commissie, de Poolse Society of Contemporary Music en de Musica Sacra Competition.

Programma :

  • Franz Liszt (1811-1886), Il penseroso (uit: Années de pèlerinage (1838/39))
  • Franz Liszt (1811-1886), Via Crucis
  • Kasia Glowicka (1978), La notte (2011)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Compagnie Bischoff : Via Dolorosa
Vrijdag 25 november 2011 om 21.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.compagniebischoff.com

Dit concert is ook nog te horen op 21 maart 2012 in Muziekcentrum de Bijloke in Gent

Extra :
Kasia Glowicka : www.glowicka.com, www.muziekencyclopedie.nl en youtube

Elders op Oorgetuige :
Via Dolorosa: Liszt, Glowicka en topfotograaf Carl De Keyzer in Flagey, 2/09/2011

Bekijk alvast dit fragment uit Via Dolorosa (KlaraFestival 2011)

18:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

HearSee van Flat Earth Society : een ware lust voor oog en oor

Hearsee Muzikanten die een film live begeleiden, het is altijd een fijn totaalspektakel. Flat Earth Society doet er nog een schepje bovenop en speelt niet bij één film muziek, maar bij een compilatie van fragmenten uit verschillende films. De arrangementen van Peter Vermeersch volgen de tempowisselingen van de beelden perfect, zonder de sfeer uit het oog te verliezen. Dit filmconcert van een 15-koppige bigband is een ware lust voor oog en oor. In 'HearSee' staan fragmenten uit allerlei filmgenres naast elkaar: van een animatiefilm uit 1909 tot 'Sybille ii' van kunstenaar Wim Delvoye. Ook beelden uit 'Ear to the ground' uit 1979 passeren de revue, waarin drummer David van Tieghem 's ochtends door de straten van New York trekt en tikt, slaat en trommelt op alles wat hij tegenkomt...

'HearSee' is livemuziek bij korte filmfragmenten, al zou het evengoed film bij muziek kunnen zijn, of iets ertussenin. Met FES en hun roerganger Peter Vermeersch weet je eigenlijk nooit. Vermeersch geniet van deze dubbelzinnigheid. Met 'De Oesterprinses', het vorige filmuitje van FES in gedachten, kunnen we allen maar concluderen dat film en FES een perfecte 'match' is.

De muziek die FES maakt, gaat van pure improvisatie tot strikte partituur en het hele boeiende veld daartussenin. De labels pop, rock, jazz noch wereldmuziek dekken de lading. FES heeft namelijk een heel eigen sound. De band bestaat uit 15 muzikanten, waaronder klinkende namen als Bart Maris, Teun Verbruggen en Wim Willaert. Peter Vermeersch leidt dit uitzonderlijke combo met de klarinet los in de hand. Vermeersch is ook als producer in het rockmilieu (o.m. dEUS, Raymond van het Groenewoud) een graag geziene gast. Hij is tegelijk componist, klarinettist, saxofonist en producer. Hij maakt muziek met tal van eigen groepen (X-legged Sally, A Group…) en componeert voor theater- en dansproducties van o.m. Wim Vandekeybus, Anne Teresa De Keersmaeker en Josse De Pauw.

Het concept van 'HearSee' is eenvoudig: een aantal bijeengezochte filmfragmenten met vijf verschillende achtergronden worden geprojecteerd en daarbij wordt muziek gecomponeerd en live uitgevoerd. Verwacht beeldensets van landschappen, kortfilms, maar ook live concerten van Flat Earth Society zelf waarop ze dan in 'real time' nieuwe lijnen improviseren. Een unieke mix van beeld en geluid!

Na het succes van zijn (live) soundtracks en voor 'De Oesterprinses', 'Minoes' en 'My Queen Karo' heeft Flat Earth Society-voorman Peter Vermeersch een nieuwe uitdaging gevonden om zijn goesting en talent voor het componeren van filmmuziek de vrije loop te laten. Om beeld en geluid uiteindelijk tot een absolute eenheid te kunnen smeden, verzamelde hij samen met filmmakers, verzamelaars en conservatoren beelden uit zeer uiteenlopende filmarchieven. Het componeren begon voor Peter Vermeersch in dit geval al bij het bijeenbrengen en monteren van al deze beeldfragmenten tot een spannend geheel. Het eindresultaat is een gevarieerd filmconcert waarbij films van allerlei slag, sferen, lengtes en periodes met nieuw gecomponeerde muziek in dialoog gaan. Het wordt geen saaie opsomming van filmpjes met muzikale omlijsting: Vermeersch laat de muziek soms in een grote boog doorgaan over 2 films heen... het motto 'HearSee' is daarbij het belangrijkst: ogen luisteren en oren zien.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Peter Vermeersch & Flat Earth Society : HearSee
Donderdag 24 november 2011 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit - Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.fes.be
-----------------------------------
Dinsdag 29 november 2011 om 20.00 u
Stadsschouwburg Brugge

Vlamingstraat 29
8000 Brugge

Meer info : www.ccbrugge.be en www.fes.be
-----------------------------------
Vrijdag 2 december 2011 om 20.15 u
Stadsschouwburg Mechelen

Keizerstraat 3
2800 Mechelen

Meer info : www.cultuurcentrummechelen.be en www.fes.be
-----------------------------------
Vrijdag 23 december om 20.00 u
CC De Schakel Waregem

Schakelstraat 8
8790 Waregem

Meer info : www.ccdeschakel.be en www.fes.be

Extra :
Peter Vermeersch : www.fes.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Flat Earth Society & Hearsee : een unieke mix van beeld en geluid, 19/02/2011

Bekijk hier alvast een interview met Peter Vermeersch over 'HearSee' op Cobra.be

18:05 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

20/11/2011

Trio Mangalam op zoek naar nieuwe en verbluffende klankkleuren in Logos

Trio Mangalam Trio Mangalam! (Anne Davids, dwarsfluit - Tomonori Takeda, (bas)klarinet & Charlotte Otte, piano) heeft een voorliefde voor het spectralistische segment van de 20ste-eeuwse muziek. Ze trokken reeds onze aandacht met hun vertolkingen van Jonathan Harvey, Tristan Murail en Mary Finsterer. Laat je op deze voorstelling bedwelmen door hun zoektocht naar nieuwe, verbluffende klankkleuren.

De term 'Mangalam' komt uit het Sanskriet en heeft verschillende betekenissen. Vooreerst is het de plaatsnaam van een dorpje, gesitueerd in het zuid-oosten van Indië. Gaandeweg heeft de lokale muziektraditie de naam ook aan een welbepaald genre geschonken. Met een Mangalam doelde men op een stuk dat aan het eind van een concert wordt gespeeld om het publiek te danken voor hun aandacht en hen een behouden thuiskomst te wensen.

Trio Mangalam! is ontstaan in de zomer van 2009 in het kader van een twee jaar durende 'postmaster hedendaagse kamermuziek' aan het Conservatorium van Gent. Een opleiding die door de jury overigens bekroond werd met grootste onderscheiding. In Mangalam! worden muzikanten uit verschillende milieus verenigd. Allen genoten een klassieke opleiding aan een Vlaams conservatorium en zijn nu aktief in verschillende muzikale takken; jazz, klassiek en pedagogie. De musici hebben een gemeenschappelijke interesse voor het hedendaags klassiek repertoire, meerbepaald op het timbralistisch- spectrale segment daarvan (Goeyvaerts, Harvey, Donatoni, Murail, De Leeuw, ...) Op deze voorstelling is Trio Mangalam! samengesteld uit een fluit, (bas)klarinet en piano.

Mary Finsterer's Catch (1992) is oorspronkelijk geschreven voor klarinet, saxofoon en piano. Het is een 'caccia' in de letterlijke zin van het woord, een intense achtervolging tussen de leden van het trio.

Tristian Murail zegt over zijn 'Le fou à pattes bleues': "Op de Galapagos-eilanden leven de 'fous à pattes bleues' in groep. Kenmerkend voor deze vogels zijn hun azuurblauwe poten, maar het beestje heeft nog enkele andere bijzonderheden … "
' Comme un oeil suspendu et poli par le songe' ademt dan weer onmiskenbaar de invloed van zijn leraar Olivier Messiaen uit. Het stuk werd geschreven als proefwerk voor het toelatingsexamen aan het Parijse conservatorium. Daarin horen we reeds de klokachtige, resonerende snaarharmonischen, een vroege vingerafdruk die het oeuvre van de latere Murail zal typeren.

De 'Cinq miniatures' van Philippe Hersant mengen dan weer verschillende timbres van een virtuoos solerende altfluit met de klarinet en piano als opponenten.

Michael Whiticker (Townsville, North Queensland) is een freelance componist, muziektechnoloog, improvisator en organisator van cultuurevenementen. 'Min-ame', zijn trio voor fluit, basklarinet en piano, was een opdracht van Het Trio uit 1988.

Jonathan Harvey zegt tot slot in eigen woorden: "The Riot is a work of colour and high jinx (enchantment). Influences were drawn from jazz, swing music and boogie-woogie. This piece for flute, bass clarinet and piano seems to take 'the dance' as its basic raison d'être. From the title, one might expect some chaotic din to be the principle mode of expression, but in fact it's a much more controlled gathering of thematic characters."

Programma :

  • Mary Finsterer, Catch
  • Tristan Murail, Le fou à pattes bleues
  • Philippe Hersant, Cinq miniatures
  • Michael Whiticker, Min-amé
  • Tristan Murail, Comme un oeil suspendu et poli par le songe
  • Philippe Leroux, Ppp
  • Jonathan Harvey, The riot

Tijd en plaats van het gebeuren :

Trio Mangalam !: Finsterer, Murail, Hersant, Whiticker, Leroux, Harvey
Donderdag 24 november 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.mangalamtrio.be

Extra :
Mary Finsterer : www.maryfinsterer.com, www.australianmusiccentre.com.au en youtube
Tristan Murail : www.tristanmurail.com, brahms.ircam.fr, www.compositiontoday.com, www.arsmusica.be en youtube
Philippe Hersant : www.philippehersant.com, fr.wikipedia.org en youtube
Michael Whiticker : www.michaelwhiticker.com.au en www.australianmusiccentre.com.au
Philippe Leroux op brahms.ircam.fr en youtube
Jonathan Harvey : www.vivosvoco.com, www.chesternovello.com en youtube

Beluister alvast Mary Finsterers 'Catch'

00:55 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

18/11/2011

Tabea Zimmermann en Kirill Gerstein zetten Handelsbeurs in vuur en vlam

Tabea Zimmermann Briljanter dan met de 'Altvioolsonate opus 147' kon Sjostakovitsj zijn carrière niet eindigen. Het is een heerlijk meeslepende biecht, vol menselijke sympathie, ironie en weerbarstigheid zoals alleen de geniale Rus die beheerst. De partijen klinken opvallend uitgepuurd en naakt, maar daardoor net buitengewoon expressief. Tegelijk is het hele werk doorweven met subtiele toespelingen op lievelingscomponisten als Beethoven, Mahler en Berg. De luisteraar hangt aan de lippen van een door de wol geverfd monstre sacré dat niets meer te veinzen heeft en zijn associaties de vrije loop laat. Ook Reger greep naar de altviool voor zijn zwanenzang. De vaak cerebraal genoemde componist toont zich in zijn neo-barokke suites voor altviool verbazend melodisch en pakt zowaar uit met aanstekelijke volkse ritmes. Het testament van beide componisten is in goede handen bij Tabea Zimmermann (foto) . De klank die deze coryfee uit haar instrument haalt, is al even voluptueus als haar verschijning op het podium. Bijgestaan door de veelzijdige Russisch-Amerikaanse pianist Kirill Gerstein zet ze met haar gloedvolle vertolkingen hele concertzalen in vuur en vlam.

Sjostakovtsj had zijn 'Sonate opus 147', zijn laaste werk, opgedragen aan Fjodor Droezjinin, docent aan het Tsjaikovski Conservatorium van Moskou en altviolist van het Beethoven Quartet, het befaande kwartet dat de meeste kwartetten van Sjostakovitsj creèerde. Toen Sjostakovitsj aan deze compositie begon. was hij al ernstig ziek en lag hij in het ziekenhuis. Hij begon op 25 juni 1975 en was met de schetsen klaar op 6 juli 1975. Daarna heeft hij verder gewerkt aan deze compositie en voltooide haar op 6 augustus 1975. Drie dagen later, op 9 augustus 1975, stierf de componist aan zijn zoveelste hartinfarct. Het manuscript is zeer slordig, aangezien Sjostakovitsj zijn rechterhand bijna niet meer kon gebruiken. De privé-première vond postuum plaats in de woning van de componist op 25 september 1975 (dat zou de 69ste verjaardag van de componist geweest zijn). De premiere met publiek vond plaats in de Glinka Hal in Leningrad op 1 oktober 1975 door Droezjinin die begeleid werd door pianist Mikhail Muntyan. Het werk is geschreven met de dood meeglurend over de schouder: hartverscheurend, bol van droefenis en wanhopige uitbarstingen. Sjostakovtsj omschreef de inhoud van het werk als volgt: een novelle als eerste deel, gevolgd door een scherzo (met herneming van flarden muziek uit de onvoltooide opera 'De gokkers' uit 1941-1942) en een adagio ter herinnering aan Beethoven (met een verwijzing naar de Mondscheinsonate).

Programma :

  • R. Schumann (1810-1856), Märchenbilder voor altviool en piano, opus 113
  • F. Liszt (1811-1886), Romance oubliée voor altviool en piano
  • M. Reger (1873-1916), Drie suites voor altviool solo opus 131d, nrs. 1 & 3 - Träume am Kamin, 12 kleine Klavierstücke, opus 143 (selectie)
  • D. Sjostakovitsj (1906-1976), Sonate voor altviool en piano, opus 147

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tabea Zimmermann & Kirill Gerstein : Schumann, Liszt, Reger, Sjostakovitsj
Woensdag 23 november 2011 om 20.15 u
Handelsbeurs Concertzaal Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be, www.tabeazimmermann.de en www.kirillgerstein.com

Extra :
Tabea Zimmermann & Kirill Gerstein. Kan niet beter?, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 10/11/2011
Leven en werk van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975), T.Claerhout op www.liberales.be
Dmitri Sjostakovitsj op nl.wikipedia.org en youtube
Dmitri Sjostakovitsj (1906 - 1975): Strijd om de geestelijke integriteit, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Beluister hier alvast het tweede deel (Scherzo) uit Sjostakovitsj' Sonate voor altviool en piano, opus 147



De volledige sonate kan je integraal beluisteren op youtube

20:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook