02/12/2011

European Saxophone Ensemble eindigt Europese tournee in Brussel

European Saxophone Ensemble Het European Saxophone Ensemble eindigt zijn Europese tournee (Maribor, Wenen, Bratislava, Belgrado,…) in Brussel op 3 december La Tentation. Het ensemble telt 12 jonge muzikanten afkomstig uit 12 Europese landen en interpreteert 5 werken die speciaal voor deze Europese tournee werden gecomponeerd.

Opgericht door Cezariusz Gadzina in 2008 voor MET-X, stelt het European Saxophone Ensemble als doel het verenigen van Europa op cultureel vlak en het doorbreken van de grenzen tussen de verschillende muziekgenres met een repertoire gaande van avant-garde jazz, tot hedendaagse, traditionele en klassieke muziek. Met trots draagt het ensemble dan ook de titel (Cultural Ambassador of the European Union(.

De 12 leden, saxofonisten met verschillende muzikale achtergronden, werden geselecteerd tijdens audities in heel Europa. Quasi elke saxofoon passeert de revue: sopranino, sopraan, alt, tenor, bariton en bas. De 5 gekozen componisten voor deze gelegenheid zijn Massimo Botter (Italië), Tõnu Kõrvits (Estland), Gyula Fekete (Hongarije), Sanne Van Hek (Nederland) en de Belg Fred Van Hove. Ze kregen de woorden 'love' en 'train' als uitgangspunt voor hun creatie, die ze zelf al dan niet konden combineren, letterlijk verwerken of breed interpreteren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

European Saxophone Ensemble
Zaterdag 3 december 2011 om 15.00 u
La Tentation - Brussel

Lakenstraat 28
1000 Brussel

Meer info : www.centrogalego.be, www.european-saxophone-ensemble.eu en www.metx.be

23:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ein musikalisches Opfer 'revisited' : Het Collectief combineert Bach met Berio

Luciano Berio Authentiek of traditioneel, historisch of modern, oude of nieuwe instrumenten? Uitvoerders van de muziek van 'monstre sacré' J.S.Bach zijn al geruime tijd in de ban van deze dilemma's. Ook Het Collectief wil zijn antwoord formuleren op deze vragen. De groep maakt een kleurrijke reconstructie van het Musikalische Opfer, waarbij de instrumentale en stilistische verworvenheden van de 19de-, 20ste- en 21ste eeuwse muziek niet worden geschuwd. Het resultaat is een bruisend actuele en verfrissende uitvoering van dit Magnum Opus. Het Collectief gaat op zoek naar een nieuwe esthetiek, zonder zijn eigen smaak te verloochenen en met een groot respect voor de partituur. Kortom, Het Collectief wil op zijn manier 'authentiek' zijn.

Tussen de verschillende canons en ricercars van Bach in presenteren de muzikanten de aan hun instrument opgedragen Sequenza of ander werk van Luciano Berio (foto). Deze werken geven een totaalbeeld van de huidige expressieve en technische mogelijkheden van de verschillende instrumenten. Wat Bach beoogde met het thema van het Musikalische Opfer probeert ook Berio te bereiken met het hedendaagse instrumentarium. Het Collectief op zijn beurt wil zijn rol als uitvoerder volledig ter harte nemen en integreert al deze nieuwe mogelijkheden in de muziek van Bach. Op die manier beleeft het publiek een concertervaring die het louter historiserende overstijgt. Beide stijlen houden elkaar bovendien in evenwicht. Het ontoegankelijke van Berio wordt door het solistische karakter van de sequenze gemilderd.

Luciano Berio is wellicht de meest invloedrijke figuur uit de Italiaanse hedendaagse muziek. Nadat hij samen met Maderna een studio voor elektronische muziek opricht in Milaan, krijgt hij de leiding van het Ircam te Parijs. Vanuit zijn opleiding die sterk door Webern is bepaald, creëert Berio composities die uitgaan van de meest gedurfde vormen van klankonderzoek. Zo dwingt hij zowel zangers als instrumentalisten om de grenzen van hun mogelijkheden af te tasten.
In 1958 schreef Luciano Berio (1925-2003) zijn eerste 'Sequenza' voor fluit solo. Dit stuk is het eerste ooit dat proportioneel werd genoteerd. Er wordt geen gebruik gemaakt van uitgeschreven ritmes maar de afstand tussen de noten bepaalt de tijdsspanne ertussen. Jammer genoeg slaagde volgens Berio geen enkele fluitist erin dit juist te interpreteren en later schreef hij een tweede versie met ritmes. Sinds de Sequenza voor fluit zijn de in totaal 14 Sequenza's de rode draad in zijn oeuvre gebleven. Berio schreef de Sequenza's voor de meest uiteenlopende solo-instrumenten, waarbij hij de expressieve en technische mogelijkheden van het betreffende instrument onderzocht. Berio's Sequenza's worden gekenmerkt door hun extreme virtuositeit, die altijd boeiend, vaak theatraal, maar nooit oppervlakkig is.

De cyclus Six Encore (1965-1990) van Berio omvat zes korte, pittige pianowerkjes - Brin, Leaf, Wasserklavier, Erdenklavier, Feuerklavier en Luftklavier - die de piano als het ware omtoveren tot een soort klankmobiel en niet langer trouw blijven aan het principe van de lineariteit in de muziek. Wasserklavier (1965) is het eerste van Berio's vier pianowerkjes rond de elementen die hij componeerde in een tijdspanne van vijfentwintig jaar en die alle vier volledig onafhankelijk van elkaar staan. In dit kort tonaal stuk, dat aanvankelijk voor twee piano's maar later voor piano solo werd gecomponeerd, werden door Berio nauwgezet motieven uit werken van de negentiende-eeuwse componisten Brahms en Schubert ingelijfd. Door de manier van articulatie en de barcarolleritmes lijkt Wasserklavier wel door een negentiende-eeuwse componist geschreven te zijn.

Met het relatief eenvoudig muzikaal materiaal van één enkel akkoord slaagt de componist erin om het pianowerkje Erdenklavier (1969) te laten bruisen van energie. In de op het eerste gezicht eenvoudige partituur worden van de in totaal achtentachtig tonen die het werk telt, nooit twee tonen op hetzelfde moment aangeslagen en lijkt het hele stuk als het ware te bestaan uit één ongeharmoniseerde melodische lijn. De verschillende geluidssterktes en tijdsduur van de tonen zorgen er wel voor dat de melodie voor haar eigen melodische onderbouw instaat. Tot op zekere hoogte vertoont Berio's compositieproces hier gelijkenis met het serialisme, maar dan enkel in die zin dat hij streefde naar een voortdurende verandering en reorganisatie van de volgorde waarin hij zijn tonen laat klinken.

Programma :

  • J.S. Bach, Ein musikalisches Opfer 'revisited', mét Fender Rhodes, klavecimbel, piano en orgelpositief
  • Luciano Berio : Sequenza voor cello - Erdenklavier - Wasserklavier - Sequenza voor viool - Sequenza voor klarinet

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Ein musikales Opfer 'Revisited'
Zaterdag 3 december 2011 om 20.15 u
Academiezaal - Sint-Truiden

Plankstraat 18
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.villarte.eu en www.hetcollectief.be

Extra :
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

22:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Brodsky Concerts in Beveren, Brussel en Herentals

Kris Defoort & Dirk Roothooft Het schrijven van poëzie is een eenzame bezigheid, het lezen evenzeer. Dat wist de Russische dichter en Nobelprijswinnaar Joseph Brodsky al. Brodsky sneed in zijn gedichten de grote levensvragen rond leven en dood aan in een taal die bij uitstek muzikaal is. Eerder dan in stilte gelezen, vond Brodsky dat zijn poëzie luidop gedeclameerd moest worden. Hoeft het gezegd dat dit een kolfje naar de hand is van woordengoochelaar Dirk Roofthooft? Samen met improvisatiegrootheid/componist Kris Defoort buitelt hij door Brodsky's verzen. Wat Roofthooft niet gezegd krijgt, verklankt Defoort. Waar Defoort stokt, vult Roofthooft moeiteloos aan. Zoals Brodsky bij aanvang niet wist hoe een gedicht zou eindigen, kan niemand voorspellen waar de liaison van Defoort en Roofthooft eindigt. Dat geheim ontsluiert zich enkel voor wie erbij is.

Tijdens The Brodsky Concerts willen Dirk Roofthooft en Kris Defoort een gevoel creëren die Brodsky omschrijft als de gewaarwording van het oog dat schoonheid in aanschouw neemt, een telescopische gewaarwording als die van je vingertoppen wanneer ze je beminde aanraken. Joseph Brodsky las zijn gedichten op een zangzeggerige manier, met het timbre en de vervoering van een Russisch-orthodoxe priester. Ook wie er geen woord van verstond, begreep dat de betekenis van zijn gedichten in de eerste plaats door klanken overgedragen werd. De dichter is afhankelijk van de taal die zich openbaart in zijn eigen gedicht. Net als Brodsky laten Dirk Roofthooft en Kris Defoort zich telkens opnieuw de volgende klank door de taal influisteren. Zo worden ze zelf verrast door het resultaat van de improvisatie. Een resultaat dat hun eigen verwachtingen overtreft.
Kris Defoort liet zich door de gedichten inspireren tot een aantal piano-improvisaties, die hij elektronisch bewerkte en aanvulde met o.a. een aantal strijkers. Met de gedichten en dat klanklandschap als fundament stappen Roofthooft en Defoort de scène op om er te improviseren en zich door de gedichten te laten verrassen, om zo door te dringen tot de essentie van Brodsky's poëzie en deze met het publiek te delen. Videobeelden vervolledigen het concert.

Beide spelers, Defoort en Roofthooft, werkten voor het eerst samen in de opera House of the Sleeping Beauties (LOD / Toneelhuis / De Munt), gecomponeerd door Kris Defoort en geregisseerd door Guy Cassiers. Dirk Roofthooft vertolkte er de rol van het hoofdpersonage Eguchi. Met The Brodsky Concerts staan de twee ervaren artiesten borg voor een voorstelling van grote kwaliteit. Het verrassende element zal ongetwijfeld voortkomen uit wat deze twee getalenteerde improvisatoren, tegelijk met ons, zelf op scène zullen ontdekken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

LOD/ Kris Defoort en Dirk Roofthooft : The Brodsky Concerts
Vrijdag 2 december 2011 om 20.00 u
CC Ter Vesten - Beveren

Gravenplein 2
9120 Beveren

Meer info : tervesten.beveren.be en www.lod.be
----------------------------
Woensdag 7 december 2011 om 19.30 u
Donderdag 8 en vrijdag 9 december 2011, telkens om 20.30 u
Théâtre Varia - Brussel

Scepterstraat 78
1050 Brussel (Elsene)

Meer info : www.varia.be en www.lod.be
----------------------------
Zaterdag 17 december 2011 om 20.00 u
CC 't Schaliken - Herentals

Grote Markt 35
2200 Herentals

Meer info : www.schaliken.be en www.lod.be

Extra :
Kris Defoort : www.krisdefoort.com, www.matrix-new-music.be (*) en www.lod.be
Interview met Dirk Roothooft en Kris Defoort, Evelyne Coussens op www.ccmaasmechelen.be (bij downloads)
Poëzie in wolkjes pianospel, Geert Van der Speeten in De Standaard, 27/09/2010
The Brodsky concerts. Te zelfgenoegzaam, Jan-Jakob Delanoye op Cutting Edge, 3/10/2010

Elders op Oorgetuige :
Hommage aan Nobelprijswinnaar Joseph Brodsky en zijn intense poëzie over de zin van het leven, de dood en de liefde, 26/09/2010
House of the Sleeping Beauties : een opera over afscheid nemen, ouderdom en dood, 3/05/2009
Kris Defoort : een gesprek uit de archieven, 16/12/2006
Interview : Kris Defoort over 'Dedicatio', 8/12/2006

21:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/12/2011

Jong Vlaamse Ensemble BESIDES op doortocht in Logos

Jérôme Combier De output van het veelzijdige Vlaamse Ensemble BESIDES kenmerkt zich door een geraffineerde mix van stijlen. Op hun tweede doortocht in Logos onderlijnen ze dit met muziek van Frederic Pattar, George Crumb en Jérôme Combier.

bESIdES is een modulair ensemble van negen musici (harp, saxofoon, drums, viool, cello, fluit, e-gitaar, piano en elektronica) met een gezamenlijke passie voor nieuwe muziek in de breedste zin van het woord. Vertrekkend vanuit de gecomponeerde muziektraditie spelen (live-)elektronica, performance en improvisatie een belangrijke rol in de samenstelling van elk nieuw programma. Op hun palmares staan Polansky, Cage, Crumb, Saariaho, Dusapin, Webern, Gubaidulina en Murail broederlijk naast elkaar.

Negen muzikanten dus, van wie de aktieradius zich echter op heel verschillende terreinen situeert: van pop/rock over elektronische muziek, van klankdesign tot muziektheater, compositie en zelfs de organisatie van festivals. bESIdES experimenteert graag met muziek waarbij de componist veel artistieke vrijheid verleent aan de muzikanten. Daarnaast kiezen de leden ook voor het creëren van werken van jonge experimentele componisten (o.m. Annelies van Parys). Voor deze voorstelling echter dunt de groep uit tot volgend kwartet: Jutta Troch (harp), Sam Faes (cello), Romy-Alice Bols (fluit) en Fabian Coomans (piano), allemaal masters in de muziek van het conservatorium van Antwerpen.

Een illuster werk dat al zeker op het menu staat, is George Crumb's Vox Balaenae uit 1971. Crumb schreef dit semitheatrale stuk voor drie gemaskerde musici. Gemaskerd, om het ego volkomen uit te wissen en alle aandacht op het klankspel te vestigen. De componist kreeg op zeker ogenblik een opname met geluiden van bultruggen (vandaar de titel) in handen, raakte gefascineerd door hun wonderbaarlijke klanken en baseerde zich daarop om een compositie te maken voor elektronisch versterkte fluit, cello en piano. Fluit en cello spelen de 'stem van de walvis' en de arpeggio's op de piano symboliseren het alomvattende water. De compositie bestaat formeel uit 5 aaneengesloten delen (proloog, drie variaties en epiloog), die elk zijn vernoemd naar een geologisch tijdperk. Als extraatje wordt dit 20 minuten durende werk uitgevoerd bij diepblauw licht om een oceanisch gevoel op te wekken.

Programma :
  • Frederic Pattar, Lierre
  • Frederic Pattar, Mouvement
  • George Crumb, Vox Balaenae
  • Jérôme Combier, Voix D' Ombre

Tijd en plaats van het gebeuren :

bEsidEs : George Crumb, Frederic Pattar, Jérôme Combier
Donderdag 1 december 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.ensemblebesides.be

Extra :
Frédéric Pattar op brahms.ircam.fr
Jérôme Combier op brahms.ircam.fr, www.henry-lemoine.com en youtube
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ensemble Besides en Ictus brengen nieuw werk van Jérôme Combier en Frédéric Pattar in Bozar, 13/11/2011
bESIDES speelt Matthew Shlomowitz, Frédéric Pattar en Fabian Coomans in Vorst, 20/05/2011

12:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/11/2011

Midagconcert met 5beaufort, het houtblaaskwintet van het NOB in Bozar

Wim Henderickx 5beaufort, het houtblaaskwintet van het NOB, viert de 75ste verjaardag van het orkest met een programma dat de volledige levensloop van het orkest in de tijd overspant. Twee composities uit 1936 (van Albert Huybrechts en van André Souris) schetsen het muzikale landschap in het startjaar van het NOB. Voorts Voorts twee spectaculaire werken van Jacques Leduc en Wim Hendrickx (foto), componisten van wiens hand het NOB dit seizoen ook een werk in wereldpremière brengt.

De driedelige compositie IO van Wim Henderickx werd oorspronkelijk gecomponeerd voor koperkwintet in 1991 in opdracht van de Belgian Brass Soloists.  In 2004 heeft Henderickx daarvan een bewerking gemaakt voor houtblaaskwintet.  Er bestaat ook een versie voor koperensemble en percussie.
De titel verwijst naar de Jupitermaan IO, waar enorme vulkanische explosies plaatsvinden.  Het werk heeft een krachtige, energieke sfeer, waarbij het uiterste van de mogelijkheden van de instrumenten wordt benut.

Programma :

  • Albert Huybrechts, Quintette pour instruments à vent
  • Jacques Leduc, Kwintet voor blazers, op. 4
  • Wim Henderickx, IO
  • André Souris, Rengaines

Tijd en plaats van het gebeuren :

Middag van het NOB : 5beaufort
Donderdag 1 december om 12.30 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Jacques Leduc : www.newconsonantmusic.com, www.cebedem.be en youtube

13:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

24/11/2011

Paris qui dort : filmmuziekconcert met Hermes Ensemble in Antwerpen

Yan Maresz 'Paris qui dort' is het debuut van de Franse cineast René Clair (1898-1981) én een van de eerste sciencefictionfilms. In de jaren dertig verwierf Clair internationaal naam als regisseur van avant-gardistische en artistiek vernieuwende films. Deze komedie uit 1924 gaat over een zekere Albert, de bewaker van de Eiffeltoren. Op een dag ontdekt hij dat de bewoners van Parijs in een diepe slaap zijn. Slechts enkelen, die per vliegtuig zijn gearriveerd, ontsnapten aan een geheimzinnige straal van een waanzinnige uitvinder. Zij hebben zich verschanst op de Eiffeltoren. Albert gaat samen met hen op onderzoek in Parijs. De doorgedraaide geleerde gebruikt de magische straal om de inwoners van Parijs in de meest vreemde en compromitterende standjes te bevriezen. Mensen die niet door de straal geraakt zijn, slaan aan het plunderen. In 2005 maakte de Franse componist Yan Maresz (foto) een intrigerende score bij deze film. Hermes Ensemble is een Antwerps collectief voor hedendaagse muziek dat de confrontatie aangaat met andere muziekstijlen en met andere disciplines.

In de beginperiode van de film was het eerder norm dan uitzondering: de toen nog stomme film werd live begeleid, door een verteller of een 'explicateur' die het verloop van het verhaal uitlegde en van achtergrondgeluid voorzag. Later kwam er muziek met een pianist of een echt symfonisch orkest. Dat leverde een specifieke filmervaring op, die met de komst van de geluidsfilm geheel teloorging. In de modale film is muziek nu vaak verworden tot pure ondersteuning van het getoonde. Niet zo bij de film van René Clair, die van nieuw gecomponeerde muziek werd voorzien. De componist slaagt erin met zijn eigen klankenidioom sfeer en inhoud van de oude beelden op te roepen en weer te geven. Laat je verleiden door de bijzondere charme van zo'n oude film met live begeleiding van deze nieuwste muziek.

De Franse componist Yan Maresz werd in 1966 geboren in Monaco. Hij begon zijn studies met piano en slagwerk, wijdde zich vervolgens als autodidact aan jazzgitaar en ontmoette John McLaughlin, wiens enige leerling hij is geweest. Tussen 1983 en 1986 studeerde hij jazz aan het Berklee College of Music van Boston. Hij richtte zich geleidelijk aan meer en meer op het componeren. David Diamond was voor deze discipline tussen 1987 en 1992 zijn leermeester aan de Juilliard school in New York. In 1994 volgde hij compositie en muzikale informatica aan het Ircam. Naar aanleiding daarvan componeerde hij Metallics, een werk dat in 1997 geselecteerd werd door de International Rostrum of Composers van de Unesco. Van 1995 tot 1997 kreeg hij een beurs van de Académie de France in Rome, Villa Médicis. In 2004 was hij laureaat van en in residentie bij het Europaïsches Kolleg der Künste in Berlijn. In 2003 en 2004 was hij eveneens composer in residence aan het conservatorium in Straatsburg in samenwerking met het festival Musica. Het daaropvolgende seizoen was hij gastdocent aan de universiteit McGill in Montréal. Sinds oktober 2006 is Yan Maresz professor compositie en muziekinformatica aan het Ircam. Hij geeft regelmatig masterclasses in Europa en de Verenigde Staten. In 2004 verscheen een portret-cd door het Ensemble Intercontemporain onder leiding van Jonathan Nott.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Hermes Ensemble : Paris qui dort (René Clair / Yan Maresz)
Woensdag 30 november 2011 om 20.00 u
(Kevin Voets in gesprek met componist Yan Maresz om 19.15 u )
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.hermesensemble.be

Extra :
Yan Maresz : www.yanmaresz.com, www.cdmc.asso.fr en www.youtube.com

Bekijk alvast dit fragment uit 'Paris qui dort'

15:54 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Studenten uit Tilburg, Maastricht en Gent op toernee door Vlaanderen en Nederland met Mozart, Penderecki, Dvorak en Richard Strauss

Krzystzof Penderecki Al vele jaren komen de gevorderde studenten van de conservatoria van Tilburg, Gent en Maastricht een keer per academiejaar samen om een groot symfonieorkest te vormen. Gedurende een week trekken zij zich terug op een neutrale plek om zich onder de leiding van kundige dirigenten en mentoren voor te bereiden op een symfonisch concert dat aan het eind van die week in de drie steden Tilburg, Gent en Maastricht uitgevoerd wordt. De combinatie van afzondering en geconcentreerd studeren, de stimulerende invloed van een internationaal samengestelde groep studenten en het enthousiasme van de speciaal voor dit project geëngageerde gastdirigenten leidt telkens weer tot een artistiek hoogstaand resultaat.

In het verleden werd reeds een beroep gedaan op dirigenten als Silveer Van den Broeck, Georg Fritzsch, Jos Van Immerseel, Ernest Maes, Jan Stulen, Ed Spanjaard, Vincent Barthe Roberto Benzi, Dirk Brossé, Henk Guittard en Michel Tabachnik om de formatie te leiden. Zij brachten de afgelopen jaren samen met het orkest een gevarieerde bloemlezing van meesterwerken uit het orkestrepertoire van de 19ste en de 20ste eeuw. Dit keer staat het gelegenheidsorkest onder leiding van Enrico Delamboye. Op het programma : werk van Mozart, Penderecki, Richard Strauss en Dvorak.

Enrico Delamboye (1977) is sinds 2007 docent orkestdirectie aan het Conservatorium Maastricht. Hij studeerde piano bij Joop Celis met als bijvak altviool en orkestdirectie bij Jan Stulen aan het Conservatorium in Maastricht. De afgelopen jaren was hij dirigent van het Hessisches Staatstheater in Wiesbaden, het Staatstheater Mainz (waarmee hij een cd maakte met werken van Hans Rott), de Wupperthaler Bühnen en de Opera van Keulen, sinds kort is hij chefdirigent en artistiek directeur van het Theater Koblenz.

Het eerste werk waarmee Krzysztof Penderecki grote international aandacht trok was ' Threnody for the Victims of Hiroshima' (Treurmuziek voor de slachtoffers van Hiroshima) voor 52 strijkinstrumenten geschreven in 1961. Oorspronkelijk noemde Penderecki het 8'37'', de tijdsduur van het bombardement in 1945. Op advies van de uitgever veranderde hij de titel.  
De compositie bestaat uit een 10 minuten durende kleur en klankveld. De luisteraar kan vrijwel geen melodische lijnen of ritmen onderscheiden maar hoort een klankwolk die voortdurend verandert. Dit bereikt Penderecki onder andere door het gebruik van microtonen (toonafstanden kleiner dan in het traditionele stemmingsysteem gebruikelijk), speciale technieken met de strijkersboog. Ook ontstaan veranderingen door een improviserende inbreng van de spelers. Daardoor krijgt het werk een voor iedere uitvoering eigen vorm.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Maurerische Trauermusik
  • Krzysztof Penderecki, Threnody for the Victims of Hiroshima
  • Richard Strauss, Hoornconcerto n°1, solist: Gabriel Betancur, hoorn
  • Antonin Dvorak, Symfonie n°7 in d moll

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest van de conservatoria van Tilburg, Gent en Maastricht : Mozart, Penderecki, Richard Strauss, Dvorak
Dinsdag 29 november 2011 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be, www.conservatoriummaastricht.nl, www.fontyshogeschoolvoordekunsten.nl en www.debijloke.be

Andere speeldata :
Vrijdag 25 november 2011om 20.30 u in de Concertzaal van Theaters Tilburg aan de Tilburgse Schouwburgring - www.theaterstilburg.nl
Zondag 27 november 2011om 15.30 u in Theater aan het Vrijthof Maastricht - www.theateraanhetvrijthof.nl
Maandag 28 november 2011om 21.00 u in Muziekcentrum Frits Philips Eindhoven - www.muziekgebouweindhoven.nl

Extra :
Krysztof Penderecki op www.schott-musik.de en youtube
Krzysztof Penderecki (1933 -): Grensoverschrijdingen, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Requiem : Penderecki, Kancheli & Sjostakovitsj in Bozar, 6/11/2011
Brussels Radio Philharmonic zet Polen in de spotlights met werk van Gorecki, Lutoslawski, Penderecki en Szymanowski, 5/10/2011

Beluister alvast Penderecki's Threnody for the Victims of Hiroshima

15:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Staten Generaal van de Klassieke Muziek en uitreiking van de Klara's in de Bijloke in Gent

Staten Generaal van de Klassieke Muziek Op maandag 28 november is het weer zover... Hét jaarlijks ontmoetingsmoment voor professionelen actief in de klassieke muzieksector: componisten, musici, programmatoren, musicologen, docenten muziek, journalisten, uitgevers, studenten aan het conservatorium.... Dit jaar is de Staten Generaal van de Klassieke Muziek te gast bij Muziekcentrum de Bijloke in Gent. Een ideaal moment om het gerenoveerde gebouw te exploreren. 

De Staten Generaal van de Klassieke Muziek is dé dag om collega's uit het veld te ontmoeten, ideeën op te doen voor je eigen werkveld, jouw nieuwe plannen, projecten, programma's kenbaar te maken, een stand van zaken op te maken, na te denken over de toekomst, ...

De dag zal in het teken staan van het resolutievoorstel 'Actieplan voor de Muziek in Vlaanderen' dat momenteel op een breed politiek draagvlak kan rekenen en binnenkort ter stemming zal voorgelegd worden in het Vlaams Parlement. Deze resolutietekst is grotendeels gebaseerd op 'Music is Life! Een integrale visie voor de muzieksector', een publicatie van het MuziekOverleg. De 17 organisaties van het MuziekOverleg bieden daarin een helder overzicht van de uitdagingen waar de Vlaamse muzieksector voor staat en dragen de nodige bouwstenen aan om deze uitdagingen aan te pakken. Een nieuwe stap in de richting van een beter muziekklimaat !

De ontmoetingsdag bestaat uit verschillende delen zodat iedereen op maat een interessant programma kan samenstellen. Vaste items zijn : "Gluren bij de buren" met dit jaar een focus op Duitsland: zij komen ons vertellen over hoe de klassiek bij hen wordt georganiseerd en ondersteund, en wie daarbij de belangrijkste spelers zijn, het showcase podium waar ensembles en organisaties zichzelf of hun nieuw project kunnen presenteren en de infomarkt waarop iedereen de kans krijgt zijn of haar project in de kijker te zetten.

Daarnaast staan er enkele debatten, rondetafelgesprekken en lezingen op het programma. Thema's die aan bod zullen komen zijn onder meer internationaliseren en de ondersteuning van jong talent: een stand van zaken ISCM - World Music Days 2012 en kansen voor de toekomst, het verhaal van Gent, Unesco City of Music en samenwerkingsopportuniteiten tussen podia binnen en over de grenzen, trajectbegeleiding voor klassiek talent of wat na het verdwijnen van Gouden Vleugels, getuigenissen van artiesten over hun internationale carrière, Classical:Next, een nieuwe internationale beurs voor klassieke muziek in München en de Sabam kwestie: wat met de voorstellen om het puntensysteem te veranderen?

En last but not least is er de uitreiking van De Klara's. Deze muziekprijzen van en voor de klassieke muzieksector zullen een aantal mensen in de bloemetjes zetten voor hun verwezenlijkingen in 5 categorieën: jong talent, artiest, muziekpersoonlijkheid, muziekevenement en Vlaamse cd-productie van het afgelopen jaar. Buiten categorie is de Klara-Carrièreprijs.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Staten Generaal van de Klassieke Muziek 2010
Maandag 28 november 2011 vanaf 10.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.muziekcentrum.be

Icus & Masters : An Index of Metals

Fausto Romitelli Transmissie is het codewoord voor dit concert, de vrucht van twee jaar intensieve uitwisseling tussen Ictus solisten en de crème de la crème van een jongere generatie muzikanten. Die stellen zich de vraag waar ze vandaag heen kunnen met hun 19de-eeuwse instrumentarium. Aan hen wil Ictus het repertoire doorgeven dat het ensemble de voorbije 20 jaar in het bloed is gekropen. Bovenal is het daarbij de ambitie een verse worp masterstudenten te besmetten met een energie, een engagement en een spelplezier die op hun beurt het publiek in beweging brengen. De video-opera 'An Index of Metals' van Fausto Romitelli (foto), nu al een klassieker van deze eeuw, is een niets ontziende helletocht naar het wezen van de klank door haar vele ontwrichte gedaanten heen. In dit concert horen we 'An Index' integraal in een concertante uitvoering.

Zes jaar na hun bejubelelde cd-opname brengt Ictus 'An index of Metals' (2003) opnieuw op het podium. Terecht: deze opera van de veel te jong gestorven Italiaan Fausto Romitelli (1963-2005) mag gerust als een meesterwerk beschouwd worden. Ictus brengt dit keer een concertante versie, zonder de beelden van Paolo Pachini en Leonardo Romoli, maar daarom niet minder sterk.

Fausto Romitelli combineert als geen ander het beste uit twee werelden, de zogeheten 'high art' kunstmuziek - en 'low art'- populaire muziek. Het is aan dat spanningsveld dat zijn muziek haar uitzonderlijke dramatiek en energie ontleent. De reden voor deze combinatie moeten we zoeken in Romitelli's streven naar een nieuwe zinnelijke muziek, naar fysieke ervaring en directe communicatie.

De tweede pool in het spanningsveld vraagt een nadere beschouwing. Het zou vanzelfsprekend onjuist zijn om alle populaire muziek op één hoop te gooien en als een homogene massa te zien. Bovendien is die muziek evenmin alleen maar tegengesteld aan kunstmuziek. Wanneer men het heeft over de populaire muziek die Romitelli's werk zo sterk beïnvloedde, wordt die muziek bedoeld die, in een opmerkelijke analogie met kunstmuziek, de dominante modellen van de popmuziek in vraag stelt, deconstrueert. De componist is ten eerste gefascineerd door het instrumentarium, de technieken en het klankbeeld van deze muziek, wat zich uit in een voorliefde voor elektrische gitaren, sampling, distortion en noise. Daarnaast is er de vrije benadering van het muzikale discours, de mogelijkheid om associatief verbanden te leggen. Die brengen een zeker expressionisrne met zich mee en vormen een dankbaar tegenwicht voor de klassieke doortimmerde compositorische arbeid. Ook de energie en fysieke ervaring van bijvoorbeeld rockmuziek en rave parties zijn een belangrijke inspiratiebron.
Van de kunstmuziektraditie erft Fausto Romitelli dan weer de zin voor vorm en dramaturgie. Zo kan hij ook grotere structuren richting geven (al sluit dat geenszins dwaalsporen uit). De ruwe muzikale energie wordt in banen geleid, zonder afbreuk te doen aan haar stuwende kracht. Met deze wonderbaarlijke fusie van 'hoog' en 'laag' benadrukt Romitelli meteen ook de relativiteit van deze begrippen.

In dit concertprogramma wordt 'An Index of Metals' voorafgegaan door 'The Riot' van Jonathan Harvey (1939), uitgevoerd door Mangalam!Trio, en een E-Intermezzo door Jasper Braet (1986) en Jasper Vanpaemel (1986). Verrassend misschien, maar zeker geen onlogische keuze. Energie, elektronische klank en de schemerzone tussen populaire en kunstmuziek kenmerken het terrein waarop zowel Fausto Romitelli als Jonathan Harvey en Jasper Braet zich bewegen, elk vanuit hun eigen achtergrond en ideeën.

In 'The Riot' (1993) integreert Jonathan Harvey tal van invloeden uit populaire genres, kleurrijke elementen die meer of minder herkenbaar aan de oppervlakte komen. Soms krijgen ze bijna het karakter van 'objet trouvé', maar ze verlenen de compositie in de eerste plaats een onstuitbare drive. Naar het einde van het werk toe zoekt Harvey echter een meer intimistische sfeer op, die opvallend contrasteert met het begin. De aanwezige energie lijkt in enkele minuten tijd volledig te verpulveren. De titel suggereert het thema van straatprotest en rellen, maar is ingegeven door de naam van het ensemble waarvoor Harvey het werk componeerde, het Nederlandse Het Trio (Harrie Starreveld, Harry Sparnaay en René Eckhardt).

Tijdens hun 'E-Intermezzo' begeven Jasper & Jasper zich met volle overgave in de wereld van de elektronische klank. In de handen van een bedreven klankenknutselaar kunnen zelfs de vreemdste objecten dienst doen als muziekinstrument, en de werktafel van het duo herbergt dan ook tal van toestellen, instrumenten en voorwerpen waarmee ze klanken opwekken, aansturen en bewerken. Ook sampling behoort tot hun technisch arsenaal: korte fragmenten opgenomen klank (samples) worden gebruikt als muzikale bouwstenen en krijgen zo een nieuwe betekenis. Het verband met de muziek van Romitelli is niet ver te zoeken. Zo maakt Romitelli veelvuldig gebruik van 'loops' - korte fragmenten of samples die een aantal keer herhaald worden en zo nieuwe klankstructuren vormen. Elektronische klankvervorming, met een stevige portie ruis, vormt dan weer een essentieel onderdeel van zijn sonore universum.

Fausto Romitelli begint zijn concepttekst over 'An Index of Metals' met de voorstelling van klank als een bijna tastbare materie, die de componist kan smeden in verschillende gradaties van korreligheid, dikte, poreusheid, glans, dichtheid en elasticiteit. De bewoordingen die Romitelli kiest voor zijn belangrijkste klankeigenschappen doen meteen denken aan de metalen waar de titel van zijn opera aan refereert. Een gelijkaardige verwijzing vinden we terug in de klankkleuren en harmonieën die de componist opzoekt. Met versterking, het gebruik van elektronische instrumenten, live-electronics, maar ook met een zuiver instrumentale schriftuur exploreert Romitelli alle uithoeken van het kleurspectrum, van helder en vloeibaar als kwik, tot roestig metaal met noise en distortion.
De tekst voor de opera werd geschreyen door Kenka Lèkovich, die in drie gedichten de sfeer oproept van hypnose, hallucinatie, verdrinking en uiteindelijk (zelf)vernietiging. Hoewel de gebruikte teksten erg fragmentarisch en uitgesproken poëtisch van aard zijn, slaagt Romitelli erin om zijn opera een sterk dramatisch, bijna klassiek episch verloop mee te geven. De relatie tussen tekst en muziek is daarbij erg nauw - we zouden zelfs kunnen spreken van een ware versmelting tussen tekst, thema, vorm en klank. Het bombastische, grootsprakerige dat zo vaak aan het operagenre kleeft, ruimt hier baan voor een moderne directheid die niets minder nastreeft dan het publiek mee te nemen in een muzikale trance.

Programma :

  • Lecture performance ism MATRIX
    Fausto Romitelli : 'Simmetrie D'Oggetti' (1983) voor blokfluit en gitaar door Ruth Van Killegem en Jona Kesteleyn & 'Trash Tv Trance' (2002) voor elektrische gitaar door Toon Callier  - Spreker: Rebecca Diependaele (MATRIX)

  • J. Harvey (1939), The Riot (1993) voor fluit, basklarinet en piano door MangalamTrio!
  • E-Intermezzo door Jasper Braet & Jasper Vanpaemel met sampling, objects & live-electronics
  • F. Romitelli (1963-2004), An Index of Metals (2003)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Icus & Masters
Vrijdag 25 november 2011 om 20.15 u / lecture-recital Matrix om 19.15 u
Handelsbeurs Concertzaal Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be, www.ictus.be, www.mangalamtrio.be en www.jasperandjasper.be

Bron : Tekst Rebecca Diependaele voor MATRIX/De Handelsbeurs

Extra :
Jonathan Harvey : www.vivosvoco.com, www.chesternovello.com en youtube
Fausto Romitelli : www.ricordi.it, brahms.ircam.fr, www.arsmusica.be, www.cypres-records.com en youtube
Fausto Romitelli, 'Hellucination 2/3: Risingril / Earpiercingbells' en 'An Index of Metals' op Kwadratuur.be

Elders op Oorgetuige :
Trio Mangalam op zoek naar nieuwe en verbluffende klankkleuren in Logos, 20/11/2011
An Index of Metals : subliem alternatief voor 'pure' muziek, 6/04/2008

Bekijk en beluister hier alvast het eerste deel uit Fausto Romitelli's An index of Metals, uitgevoerd door Ictus

11:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

21/11/2011

Via Dolorosa van Cie. Bisschof opent Slow Lisztening weekend in Amuz

Kasia Glowicka Het Slow Lisztening weekend in Amuz in Antwerpen opent met een indringende Lisztsproductie van Cie. Bisschof. In Via Crucis hoor je een componist die de tegenpool is van de klavierleeuw die Liszt ooit was. In de laatste fase van zijn leven was het alsof Franz Liszt alle ballast die hij als rondreizend bohémien had vergaard en meegezeuld, rücksichtslos van zich had afgeschud. Alleen zo leek hij uiteindelijk tot de kern van zijn geestelijke en muzikale overtuiging te kunnen doordringen. Via Crucis verbeeldt veertien momenten uit de Kruisweg van Jezus, van de veroordeling tot het moment waarop de gestorven Messias in het graf wordt gelegd. De muziek is niet alleen mijlenver verwijderd van de bravourestukken waarmee Liszt de beau monde in heel Europa aan zijn voeten kreeg, maar ook van de traditionele, romantische en soms wufte kerkmuziek van zijn tijd. Indringende, schurende koorpartijen worden begeleid door visionaire, verstilde pianoklanken. De zangers van Compagnie Bischoff maakten van Liszts Via Crucis een eigentijdse liturgie door de kruiswegstaties te koppelen aan foto's van Magnum-fotograaf Carl de Keyzer, die een hedendaagse interpretatie van het lijdensverhaal verbeeldt. De Poolse Kasia Glowicka (foto) componeerde een epiloog op de tekst van Michelangelo's aangrijpende kwatrijn La notte, het motto van Liszts gelijknamige compositie.

De Poolse, in Nederland verblijvende Katarzyna (Kasia) Glowicka (1978) studeerde aan het Wroclaw conservatorium bij Grazyna Pstrokonska-Nawratil en vervolgde haar studie bij Louis Andriessen aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en bij Ivan Fidele aan het conservatorium van Straatsburg. Nadien trok ze naar het Sonic Arts Research Centre in Noord-Ierland.
Glowicka heeft muziek voor verschillende soorten ensembles geschreven, waaronder voor kamerorkest en symfonieorkest. Haar oeuvre bevat tevens theatermuziek en elektro-akoestische werken. Ze heeft reeds verschillende beurzen en onderscheidingen ontvangen, onder meer van het ministerie van OC&W, de Europese Commissie, de Poolse Society of Contemporary Music en de Musica Sacra Competition.

Programma :

  • Franz Liszt (1811-1886), Il penseroso (uit: Années de pèlerinage (1838/39))
  • Franz Liszt (1811-1886), Via Crucis
  • Kasia Glowicka (1978), La notte (2011)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Compagnie Bischoff : Via Dolorosa
Vrijdag 25 november 2011 om 21.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.compagniebischoff.com

Dit concert is ook nog te horen op 21 maart 2012 in Muziekcentrum de Bijloke in Gent

Extra :
Kasia Glowicka : www.glowicka.com, www.muziekencyclopedie.nl en youtube

Elders op Oorgetuige :
Via Dolorosa: Liszt, Glowicka en topfotograaf Carl De Keyzer in Flagey, 2/09/2011

Bekijk alvast dit fragment uit Via Dolorosa (KlaraFestival 2011)

18:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook