30/04/2012

Woeste improvisaties van Antez & Joris Ruhl in Logos

Antez De experimentele klarinettist Joris Ruhl en slagwerker Antez slaan de handen in elkaar voor een reeks woeste improvisaties. En als we zeggen woest, bedoelen we ook woest. Een kijk- en luisterbeurt op hun website confronteert ons met plooiend metaal, resonerende drumvellen en hier en daar iets wat naar een versplinterd muziekinstrument klinkt. Laat al je hoop op muzikale subtiliteit varen en onderga het puurste improvisatorisch geweld.

Wie naar het Franse duo Ruhl-Antez googlet, wordt niet echt overladen met informatie. Welgeteld één enkele alinea op hun website (www.antez.org) licht toe dat we te maken hebben met een experimenteel slagwerker en dito klarinettist die tijdens hun improvisaties graag een rauwe, rechttoe-rechtane impressie neerzetten. En dat is allerminst overdreven: even luisteren naar een live opname van op Festival Umlaut in Parijs maakt duidelijk dat beide heren het liefst werken met brute, ongepolijste materie. De manier waarop ze dat doen, is al even bruut en ongepolijst. Hun gesofisticeerdheid ligt in de exploratie van alles wat klank maakt, niet in de verfijning ervan. Hun typerende lange spanningsbogen en intense opbouw maken het plaatje kompleet.

Joris Ruhl speelt in ensembles als l'Instant Donné, Hiatus en Timeart Ensemble en heeft al optredens op zijn palmares staan met oude Logos-bekenden Michel Doneda, Metamkine, Carl-Ludwig Hübsch en Thierry Madiot. Hij speelde op festivals als Moers Festival, Neue Musik Berlin, Manchester International Festival en Festival d'Automne in Parijs.

Antez is zowel percussionist als beeldhouwer die zijn métier met een zekere geobsedeerdheid bestiert. Je kan hem een beetje zien als een Franse evenknie van Peter Jacquemyn, maar dan eentje die liever op van alles en nog wat slaat i.p.v. bomen met kettingzagen te lijf te gaan. Daarbij komt ook dat hij van elke performance een choreografie op zich maakt: soms slaat hij woest om zich heen, soms blijft hij in een trance als een derwisj om zijn as draaien. Gevoelige kijkers zijn hierbij gewaarschuwd.

Antez beschouwt zijn drumset als een machine die hij naar believen kan ontmantelen en op andere manieren kan reassembleren. Drums studeerde hij bij Jacques Givry en elektroakoestische muziek bij Xavier Garcia. Hij heeft een bescheiden palmares bijeengespeeld waarin teater, dans, installaties en film zijn output een multimediaal cachet geven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Antez & Joris Ruhl
Donderdag 3 mei 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

23:17 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Musiques Nouvelles speelt Steve Reich in Bozar

Steve Reich Woensdagavond brengt Musiques Nouvelles in Bozar vier werken van de Amerikaanse componist Steve Reich (foto), waaronder twee relatief recente die voor het eerst in België worden uitgevoerd. Met het overwegend ritmische Double Sextet won hij in 2009 een Pulitzer Prize, de allereerste uit zijn carrière. 2x5 is het verlengstuk van die compositie, maar ditmaal met rockinstrumenten.

Steve Reich over Electric Counterpoint (1987): " Electric Counterpoint (1987) was commissioned by the Brooklyn Academy of Music’s Next Wave Festival for guitarist Pat Metheny. It was composed during the summer of 1987. The duration is about 15 minutes. It is the third in a series of pieces (first Vermont Counterpoint in 1982 for flutist Ransom Wilson followed by New York Counterpoint in 1985 for clarinettist Richard Stolzman) all dealing with a soloist playing against a pre-recorded tape of themselves. In Electric Counterpoint the soloist pre-records as many as 10 guitars and 2 electric bass parts and then plays the final 11th guitar part live against the tape. I would like to thank Pat Metheny for showing me how to improve the piece in terms of making it more idiomatic for the guitar.

Electric Counterpoint is in three movements; fast, slow, fast, played one after the other without pause. The first movement, after an introductory pulsing section where the harmonies of the movement are stated, uses a theme derived from Central African horn music that I became aware of through the ethnomusicologist Simha Arom. That theme is built up in eight voice canon and while the remaining two guitars and bass play pulsing harmonies the soloist plays melodic patterns that result from the contrapuntal interlocking of those eight pre-recorded guitars.

The second movement cuts the tempo in half, changes key and introduces a new theme, which is then slowly built up in nine guitars in canon. Once again two other guitars and bass supply harmony while the soloist brings out melodic patterns that result from the overall contrapuntal web.

The third movement returns to the original tempo and key and introduces a new pattern in triple meter. After building up a four guitar canon two bass guitars enter suddenly to further stress the triple meter. The soloist then introduces a new series of strummed chords that are then built up in three guitar canon. When these are complete the soloist returns to melodic patterns that result from the overall counterpoint when suddenly the basses begin to change both key and meter back and forth between E minor and C minor and between 3/2 and 12/8 so that one hears first 3 groups of 4 eighth notes and then 4 groups of 3 eighth notes. These rhythmic and tonal changes speed up more and more rapidly until at the end the basses slowly fade out and the ambiguities are finally resolved in 12/8 and E minor. " (*)

Steve Reich over 2x5 (2009) : " My first thought was that with two electric basses I could write interlocking bass lines that would be clearly heard. This would not be possible on acoustical basses played pizzicato. I then began to think about 2 pianos and 2 electric basses being the motor for a piece that would use electric guitars and small drum kit as well. The classic rock combination of 2 electric guitars, electric bass, drums and piano seemed perfect - so long as it was a doubled quintet resulting in 2 basses, 2 pianos, 2 drums and 4 electric guitars. This made possible interlocking canons of identical instruments. The piece can be played either with 5 live musicians and 5 pre-recorded or with 10 musicians.  

2x5 is clearly not rock and roll. Like any other composition, it's completely notated while Rock is generally not. 2x5 is chamber music for rock instruments.  

We're living at a time when the worlds of concert music and popular music have resumed their normal dialogue after a brief pause during the 12 tone/serial period. This dialogue has been active, I would assume, since people have been making music. We know from notation that it was active  throughout the Renaissance with the folk song L'homme Armè used in Masses by composers from Dufay to Palestrina. During the Baroque period dance forms were used by composers from Froberger and Lully  to Bach and Handel. Later we have a folk songs in Haydn's 104th, Beethoven's 6th, Russian folk songs in Stravinsky's early Ballets, Serbo Croatian folk music throughout Bartok, Hymns in Ives, folk songs and jazz in Copland, the entire works of Weill, Gershwin and Sondheim and on into my own generation and beyond. Electric Guitars, Electric Basses and drum kits, along with samplers, synthesizers and other electronic sound processing devices are now part of notated concert music. The dialogue continues. " (*)

Steve Reich over Different Trains (1988) " Different Trains, for String Quartet and pre-recorded performance tape, begins a new way of composing that has its roots in my early tape pieces It’s Gonna Rain (1965) and Come Out (1966). The basic idea is that carefully chosen speech recordings generate the musical materials for musical instruments.

The idea for the piece form my childhood. When I was one year old my parents separated. My mother moved to Los Angeles and my father stayed in New York. Since they arranged divided custody, I travelled back and forth by train frequently between New York and Los Angeles from 1939 to 1942 accompanied by my governess. While the trips were exciting and romantic at the time I now look back and think that, if I had been in Europe during this period, as a Jew I would have had to ride very different trains. With this in mind I wanted to make a piece that would accurately reflect the whole situation. In order to prepare the tape I did the following:

  1. Record my governess Virginia, then in her seventies, reminiscing about our train trips together.
  2. Record a retired Pullman porter, Lawrence Davis, then in his eighties, who used to ride lines between New York and Los Angeles, reminiscing about his life.
  3. Collect recordings of Holocaust survivors Rachella, Paul and Rachel, all about my age and then living in America – speaking of their experiences.
  4. Collect recorded American and European train sounds of the ‘30s and ‘40s.
In order to combine the taped speech with the string instruments I selected small speech samples that are more or less clearly pitched and then notated them as accurately as possible in musical notation.

The strings then literally imitate that speech melody. The speech samples as well as the train sounds were transferred to tape with the use of sampling keyboards and a computer. Three separate string quartets are also added to the pre-recorded tape and the final live quartet part is added in performance.

Different Trainsis in three movements (played without pause), although that term is stretched here since tempos change frequently in each movement. They are:
  1. America- Before the war
  2. Europe - During the war
  3. After the war
The piece thus presents both a documentary and a musical reality and begins a new musical direction. It is a direction that I expect will lead to a new kind of documentary music video theatre in the not too distant future. " (*) Steve Reich over Double Sextet (2007) : " There are two identical sextets in Double Sextet. Each one is comprised of  flute, clarinet, vibraphone, piano, violin and cello. Doubling the instrumentation was done so that, as in so many of my earlier works, two identical instruments could interlock to produce one overall pattern. For example, in this piece you will hear the pianos and vibes interlocking in a highly rhythmic way to drive the rest of the ensemble.

The piece can be played in two ways; either with 12 musicians, or with six playing against a recording of themselves. In these premiere performance you will hear the sextet Eighth Blackbird, who commissioned the work, playing against their recording.

The idea of a single player playing against a recording of themselves goes all the way back to Violin Phase of 1967 and extends though Vermont Counterpoint (1982), New York Counterpoint (1985), Electric Counterpoint (1987) and Cello Counterpoint (2003). The expansion of this idea to an entire chamber ensemble playing against pre-recordings of themselves begins with Different Trains (1988) and continues with Triple quartet (1999) and now to Double Sextet.  By doubling an entire chamber ensemble one creates the possibility for multiple simultaneous contrapuntal webs of identical instruments. In Different Trains and Triple Quartet all instruments are strings to produce one large string fabric. In Double Sextet there is more timbrel variety through the interlocking of six different pairs of percussion, string and wind instruments.

The piece is in three movements fast, slow, fast and within each movement there are four harmonic sections built around the keys of D, F, Ab and B or their relative minor keys b,d,f and g#. As in almost all my music, modulations from one key to the next are sudden, clearly setting off each new section.

Double Sextet is about 22 minutes long and was completed in October 2007. It was commissioned by Eighth Blackbird and will receive its world premiere by that group at the University of Richmond in Virginia on March 26, 2008. The New York Premiere will be at Carnegie Zankel Hall on April 17, 2008. " (*)

Programma :

- Steve Reich, Electric Counterpoint - 2x5 - Different Trains - Double Sextet

Tijd en plaats van het gebeuren :

Musiques Nouvelles : Steve Reich
Woensdag 25 april 2011 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com (*) en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast Steve Reichs Electric Counterpoint



Steve Reichs 2x5



en het eerste deel uit Steve Reichs Different trains

22:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/04/2012

Bokkenpoten, sulfer & zwaveldamp : Daan Vandewalle ontbindt zijn duivels in Kortrijk

Daan Vandewalle Pianist Daan Vandewalle (foto) ontbindt zijn duivels in Kortrijk! Speciaal voor het Festival van Vlaanderen ontwikkelt hij een programma met demonische muziek in 'Bokkenpoten, Sulfer & Zwaveldamp'. Vandewalle belicht het diabolische op verschillende manieren. Hij is gefascineerd door het getal 13 in György Ligeti's pianostudie L'Escalier du Diable en door de zondeval in de bewerking van J.S. Bachs Durch Adams Fall ist ganz verderbt door Ferruccio Busoni. Binnen deze context past Karlheinz Stockhausens Luzifers Traum: Klavierstück 13, waarbij de pianist letterlijk de duivel uitbeeldt. In Alexander Skirabins negende sonate De Zwarte mis, is dan weer eerder sprake van psychologische angst voor de duivel. Om al deze bokkenpotenmuziek toch enigszins te relativeren komt het mooie 'Regard des Anges' uit Olivier Messiaens Vingt Regards sur L'Enfant-Jésus om het hoekje kijken.

György Ligeti over L'Escalier du Diable : "Bij een eerste oogopslag herkent men in de twaalfde studie (L’escalier du diable) een chromatische toonschaal die vanuit de diepte van de lage si opstijgt naar de la en gebonden is aan het metrische model van een toevoegingsritmiek van zeven, negen tot elf achtste noten (2+2+3/2+2+2+3/2+2+2+2+3). De accentuering van de twaalftonige stijgende toonladder met naslaande achtste tonen - in verkorte vorm is deze blijvend aanwezig in de studie - wordt vlug vierstemmig verrijkt. Op een tweede niveau wordt deze toonladder parallel gebruikt in tertsen en sexten maar ook in kwinten. Na een eerste deel zetten de chromatische loopjes in, na drie verschillende faseverschuivingen. Vervolgens wordt enerzijds de zelfstandigheid van de handen (akkoorden tegenover eenstemmige ontwikkeling) en anderzijds hun synchroniciteit beklemtoond. De razernij van steeds snellere en voortdurend condenserende accentueringen mondt uit in een deel dat door middel van imposante akkoorden tegelijk variatie en rust uitdrukt om dan tenslotte de chromatisch opklimmende toonladder te doorbreken."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Daan Vandewalle : Bokkenpoten, Sulfer & Zwaveldamp
Woensdag 2 mei 2012 om 20.15 u
(inleiding om 19.45 u : Pauline Driessen spreekt met Daan Vandewalle)
Concertstudio Kortrijk
Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.daanvandewalle.com

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Karlheinz Stockhausen : www.stockhausen.org en youtube
Karlheinz Stockhausen, een unicum als componist, Sebastian op duits.skynetblogs.be, 9/12/2007
Klankbeeldhouwer Karlheinz Stockhausen, Hellen Kooijman op www.computable.nl, 8/06/2001
Stockhausens Klavierstücke op en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Kortrijk : klassiek, hedendaagse muziek & geluidskunst, 24/04/2012
Vingt Regards sur L'Enfant-Jésus : monumentaal werk van Messiaen op Midis-Minimes, 19/07/2008
In memoriam Karlheinz Stockhausen (1928 - 2007), 10/12/2007

Bekijk alvast György Ligeti's L'Escalier du Diable



en het eerste deel uit Stockhausens Klavierstück XIII

14:50 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/04/2012

Oscarwinnaar Brussels Philharmonic brengt spannend programma met Berlioz, Górecki en Cage in Kortrijk

John Cage Was het een jarenlange onbeantwoorde liefde die aan de basis lag van Berlioz' ophefmakende Symphonie Fantastique? Zeker is dat Berlioz er geschiedenis mee schreef. Alleen al door een romantisch verhaal aan een orkestwerk te binden. Het subtiele Kleines Requiem für eine Polka van Henryk Górecki vormt het ideale tegengewicht. Klokken luiden een mijmerend minidrama in waarin de tijd - hier in de gedaante van een Pools meisje - langzaam voorbijdrijft. In 4'33'' van John Cage (foto) geniet je van de stilte om je heen. Luister naar toevallig aanwezige, niet geregisseerde omgevingsgeluiden zoals je ademhaling en het kloppen van je hart. Een experimenteel stuk dat aantoont dat absolute stilte niet bestaat. Onder leiding van de charismatische chef-dirigent Michel Tabachnik.

Voor 'Kleines Requiem fur eine Polka' inspireerde de Poolse componist Henryk Górecki zich op de polyfonie van Palestrina en liturgische orgelmuziek, maar evenzeer op de dynamiek van Beethoven en zelfs op eenvoudige 'boerenmuziek'. Het requiem voor een Poolse vrouw (Polka) is een smeltkroes van al deze muziekstijlen.

Weinig composities zijn zo berucht (en controversieel) als 4'33'' (1951) van John Cage. Dat hoeft ook niet te verwonderen, want met dit werk stelde Cage heel radicale vragen, die dwingen om na te denken over wat muziek nu eigenlijk is. Toen Cage in 1951 in de partituur van 4'33'' bij elk van de drie delen (de driedeligheid is het enige echt 'klassieke' aspect van dit werk) enkel de instructie 'tacet' noteerde - de instructie die de muzikant verbiedt te spelen - ontketende hij met die zeer eenvoudige ingreep een bijzonder spraakmakende evolutie. De impact van dit korte werkje op de hedendaagse muziek is zeer groot én zeer fundamenteel.

Wat 4'33'' zo controversieel maakt, is natuurlijk dat het een compositie is die alleen uit stilte bestaat. Een paradox die veel mensen onnoemelijk absurd zullen hebben gevonden en misschien nog steeds vinden. Echter in Cages gedachtegoed, was dit een volkomen normale stap. Voor John Cage waren alle geluiden per definitie muzikaal. Hij maakte geen onderscheid tussen conventionele (een piano, een viool) of onconventionele klanken (elektronische klanken, alternatieve speeltechnieken). Ook alle mogelijke alledaagse geluidsbronnen (een stofzuiger of de scharnier van een deur) waren voor hem evenwaardig. Immers, als je bereid bent aandachtig naar een geluid te luisteren, zal je merken dat dat interessant is.

Die nadruk op de intentie van de luisteraar om zich onvoorwaardelijk open te stellen voor wat hij hoort, hangt dan weer samen met de hevige interesse die Cage had voor zen-boeddhisme. Wat in 4'33'' gebeurt, is dat Cage niet enkel de hiërarchie tussen muzikale en niet-muzikale geluiden in vraag stelde, maar ook die tussen intentionele en niet-intentionele geluiden, met andere worden: de omgevingsgeluiden, die we doorgaans negeren (het gezoem van de airconditioning, het geschuifel van het concertpubliek, het verkeer in de verte) hoeven niet minderwaardig te zijn aan de klanken die de muzikanten bewust produceren. Door alle intentionele geluiden te elimineren, blijven in 4'33” enkel de niet-intentionele geluiden over. De stilte die je verwacht, blijkt helemaal niet zo stil te zijn, wanneer je je naarmate de klanken van de muzikanten uitblijven, geleidelijk aan bewust wordt van wat er intussen wel te horen is. Sterker nog, absolute stilte, de volledige afwezigheid van geluid, is onmogelijk. Cage verwees graag naar zijn bezoek aan een anechoïsche kamer van de universiteit van Harvard - een ruimte die volledig geluidsdicht was en waarin geluidsgolven niet weerkaatst worden. In plaats van stilte, hoorde hij twee tonen, één hoge en één lage, die - zo legden de wetenschappers hem nadien uit - respectievelijk door Cages eigen zenuwstelsel en bloedsomloop werden voortgebracht. De echte paradox van 4'33'' is dus niet dat stilte muziek kan zijn, maar dat stilte eigenlijk helemaal geen stilte is.

Programma :

  • Henryk Górecki, Kleines Requiem fur eine Polka, op. 66
  • Hector Berlioz, Symphonie fantastique, op. 14
  • John Cage, 4'33"

Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic : Górecki, Berlioz, Cage
Zondag 29 april 2012 om 15.00 u
Kortrijkse Schouwburg

Schouwburgplein 14
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Henryk Górecki op en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
De post-modernen: Pärt, Górecki en Schnittke, Friska Frank op www.nopapers.nl
Composer Henryk-Mikolaj Górecki. A conversation with Bruce Duffie, Bruce Duffie op www.bruceduffie.com, 1994
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
4'33". The Sound of Silence, Andrew Schulze op www.kalvos.org

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Kortrijk : klassiek, hedendaagse muziek & geluidskunst, 24/04/2012
In Memoriam Henryk Mikolaj Górecki (1933 - 2010), 12/11/2010

23:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Jasper TX gunt blik op zijn muzikaal universum

Jasper TX Zondagavond gunt Jasper TX ofte Zweedse componist en multi-instrumentalist Dag Rosenqvist ons een blik op zijn muzikaal universum. Met een resem zachte instrumenten arrangeert hij gevoelige noise en lo-fi esthetiek. Sinds zijn debuutalbum 'I'll Be Long Gone Before My Light Reaches You' was uit 2005 bracht hij meer earcandy uit bij labels als Miasmah, Fang Bomb, Kning Disk en SMTG Limited. Verpletterend breekbaar zacht.

Gitaar, piano, glockenspiel, violen, orgel, trombone,… het is dikwijls een verrassing welke akoestische instrumenten de Zweed Dag Rosenqvist als Jasper TX in zijn klankcomposities zal verwerken. De akoestische klanken geven een melancholische ondertoon aan zijn steeds donkerder wordende albums vol ijle drones, noise en distortion. Hierdoor worden de nummers dus niet pikzwart geverfd en ademen ze kleurrijke tinten (bruinzwart, roodzwart,…). Op zijn laatste soloalbum ‘The Black Sun Transmissions’ zijn duidelijke elementen uit zijn postrock verleden te horen (in het duo De La Mancha) met langgerekte stukken waar laagje na laagje wordt opgestapeld tot oorverdovende climaxen. Liefhebbers van Fennesz en Svarte Greiner zullen zich bij de muziek van Jasper TX helemaal thuis voelen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Jasper TX
Zondag 29 april 2012 om 21.30 u
Muziekcentrum Kinky Star - Gent

Vlasmarkt 9
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : www.kinkystar.com en jaspertx.wordpress.com

Extra :
Jasper TX op youtube en soundcloud
Review : Jasper TX 'The Black Sun Transmissions', Vincent Welleman op Kwadratuur.be, 9/04/2012

17:36 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Blue in the Face : kaleidoscoop van klanken en smaken

Blue in the Face Blue in the Face is een proeverij: de beste whisky's, sigaren, boeken, muziek en verhalen worden in alle smaken gesavoureerd, tot in de late uurtjes ... BL!NDMAN trakteert Stadsschouwburg Sint-Niklaas op een totaalconcept. Een hele avond lang kan je kiezen uit performances, kleine concerten, kortfilms, verhalen, documentaires, video-installaties, elektronische muziek, whisky en sigaren. Je neemt plaats in een fauteuil in de lounge, je luistert in de grote zaal naar het saxofoonkwartet, je drinkt iets aan de bar, je nestelt je in een stoeltje in de filmzaal of je vlijt je neer voor een electro-akoestische ervaring in de kussens.
Een gids waart door het gebouw, geeft commentaar, verhaalt, vult de stilte of vervoegt de musici.

Enkele smaakmakers : BL!NDMAN (sax) lokt je op gezette tijdstippen naar het podium van de grote zaal met een brede waaier uit hun repertoire: de veelgesmaakte koraalpartita's van Bach en andere oude muziek, afgewisseld met experimenteel werk, niet enkel op saxofoons maar ook op turntables. Als de stemming erin zit, grijpt oprichter en bezieler van BL!NDMAN, Eric Sleichim, vast ook wel naar zijn eerste grote liefde: de elektrische gitaar. Viviane De Muynck, grande dame van het Nederlandstalige theater -  nu ook te zien in Nic Balthazars Tot altijd - treedt op als actrice, vertelster en als je persoonlijke gids van de avond. Jef Lambrecht, voormalig verslaggever bij de VRT, leest voor uit eigen werk, zijn journalistieke reisverhalen.

Han Swolfs (componist, keys, etc.) en Michiel De Malsche (componist, keys, etc.) sluiten de avond af - gewapend met volledig gesynchroniseerde, authentieke analoge toetseninstrumenten, samplers, 78-toerenplaten, laptops - met wat ze zelf bestempelen als een eclectische/futuristische radio-uitzending, EXPULSION PROPELLER 1.0 - een subtiel amalgaam van voodoo electro, trip hop, new wave en impro.

Programma :

1. Grote zaal
Elke Vandermeerschen en David Jongen - x=time y= tension
'X=time y=tension start als dj/vj set maar gaandeweg lijkt er meer aan de hand. Beeld, muziek, verhaal en personages botsen, construeren, vervormen, vernietige, lopen mis... of toch net niet ?

Stijn Demeulenaere -Aerial Movement
Aerial Movement is een dans, een performance, een choreografie, een compositie, een sequentie van beelden. Aerial Movement is lichamen in geluid. Met dank aan Marisa Cabal, Georgia Vardarou en STUK
www.stijndemeulenaere.be

Eric Sleichim - Vampyr (Tristan Murail): solo voor elektrische gitaar

BL!NDMAN [sax] + Eric Sleichim - Goebels & Glass
Heiner Goebbels, Stadt Land Fluss (sax4 + elektronica)
Philip Glass, Music in Similar Motion (sopraansax, altsax, tenorsax, keyboard en elektrische gitaar)

2. Foyer
BL!NDMAN [sax] plays Turntables
Eric Sleichim, Mass for Turntables

Matt Wright, Contact Theatre
'Contact Theatre' plaatst een extreem omgaan met vinyl centraal, met extreme DJ-handelingen als rewind (het manueel heel snel terugdraaien van de vinyl) of het werpen van de naald tegen de vinyl. Het is niet bepaald zachtaardig voor de LP's en de naalden. Alles gebeurt hier in een hyperactieve canon: het is een echt polyfoon concept dat uitmondt in lange tonen.

Viviane De Muynck, Roeland Vanhoorne & Raf Minten
Improvisatie- op een tekst van Allen Ginsberg

Michiel De Malssche en Han Swolfs - Expulsion Propeller 1.0
Han Swolfs (componist, keys, etc.) en Michiel De Malsche (componist, keys, etc.) vonden elkaar anno 2011 in elkaars passie voor experiment, geluid en muziek. Vanuit een liefde voor analoge klanken en met een pianistieke/ compositorische achtergrond in de klassiek én de jazz creëren ze met hun 'EXPULSION PROPELLER'- performance een subtiel amalgaam van voodoo electro, trip hop, new wave en impro. Gewapend met volledig gesynchroniseerde, authentieke analoge toetseninstrumenten, samplers, 78-toerenplaten, laptops, etc. sleuren ze je mee een eclectische/ futurischtische
radiouitzending. Waan jezelf in het laatste overgebleven seincentrum na de kernramp!

3. Salon
Jef Lambrecht (leest voor uit eigen werk)

Maarten Beirens - Lecture on nothing (John Cage)
Non-conformistisch als hij was, koos John Cage ervoor om van een lezing over zijn muziek een werk te maken dat én geen lezing is (het houdt hoogstens even de schijn op) én niet eens over zijn muziek gaat. 'Niets' is letterlijk het belangrijkste onderwerp, in een tekst waarin Cage anekdotes verzamelt, referenties naar het Zen-boeddhisme maakt (waar hij op dat moment zich hevig in verdiept had) en vooral een amusant stelletje met het verwachtingspatroon van de toehoorder speelt. Bovendien is de Lecture on Nothing letterlijk uitgecomponeerd: hij gebruikt dezelfde 'ritmische' structuur als hij in zijn composities uit de
voorgaande jaren gebruikte, waarbij verschillende structurele niveaus allemaal dezelfde proportionele onderverdeling volgen. Cage deelt de tekst in in vier kolommen, zodat hij 4 'maten' per regel heeft, die zowel met tekst als met stilte kunnen worden gevuld. Samen vormen die 48 tijdsblokken van 48 maten die allemaal de verhoudingen 7-6-14-14-7 volgen op het niveau van het aantal eenheden (de maten) en op het niveau van het aantal blokken. Stilte en tekst zijn nauwkeurig verdeeld over de tijdsstructuur,en vormen een fijnzinnig duet, waarbij deze compositie -want dat is het uiteindelijk - onder meer zijn eigen structuur uitlegt terwijl die zich ontvouwt.

4. Kino
Filmloop: Geert Ooms en Jan Peeters, Bart Van Der Straeten, Lisa De Boeck, Rudi de Bleser
Geert Ooms en Jan Peeters - Van Vogel, Wilg en Regen
Zwart en sinister, gespannen met passie. Een vogel valt onhandig uit het nest, wordt geabsorbeerd door een verscheurende romance en ontdekt onbekende donkere dieptes in zijn ziel. De bedreigende schaduw van de kraai, de organische wilg en de mistroostige regen, zijn de abstracte figuren die dit modernistische epische verhaal uitmaken. De poëzinema Van Vogel, Wilg en Regen is een onderdeel van een lopend experiment naar de wrijving tussen verzen en beelden, gebaseerd op het gelijknamige dichtdebuut van Geert Ooms (De Geus, 2009). In plaats van de complexe metaforen uit de gedichten te illustreren, ontwikkelen de beelden een eigen universum dat nieuwe bruggen slaat naar de tekst.

Jan Peeters & Bart Van Der Straeten - Raden. Variatie 8
In Raden komen poëzie en film letterlijk samen. Afgeleefde documentaire super 8-beelden krijgen de tekst van Raden over zich, een gedicht van Bart Van der Straeten. Zo ontstaat een filmisch-typografische collage. De compacte verzen worden woord per woord ontrafeld en zetten aan tot een aftastend lezen. Ze gaan over instabiliteit, over de scheiding tussen de publieke en de private ruimte in de thuisstad, over de betekenis van wonen. Woord- en beeldlaag zijn van elkaar losgekoppeld in het werk, maar toch gaat de found footage van Parijse monumenten onvrijwillig verbindingen aan met de tekst. Een afstandelijke en onpersoonlijke relatie met de omringende stedelijke omgeving legt zich bloot.
vimeo.com

Lisa De Boeck - MeMyMom - Theydidit, Whodunnit
Videoproject van moeder en dochter : een video die tevens aansluit bij hun fotoreeks en voorgaande video van 'Whodunnit' - de moderne Griekse Tragedie, met veel 'Keeping Up Appearences' en een clash van de steoreotype karakterisering van figuren die elkaar verachten en graag zien, de onderhuidse laag die mits veel kleur niet verborgen raakt. Een nieuwe versie van Whodunnit gaat tijdens deze Blue in the Face in première
www.memymom.com

Rudi De Bleser - 100 lost movies: recycling in the public domain
Beelden voor een film kunnen uit een camera komen maar dankzij het internet ook uit een database. 100 Lost movies recycleert ondermeer documentaires, reclamefilms en instructiefilms uit de jaren 40 50 60."Under the African Moon" is een nieuwe creatie voor Blue in the Face en combineert beelden uit fifties science fiction met een documentaire over Afrika en bewijst daarmee dat men 1. niet noodzakelijk de ruimte in moet om merkwaardigheden te zien en 2. dat er op Mars even vlot gedanst wordt als in Afrika.
www.rudidebleser.be

Performance: Huwoman - 'lichaampje/littlebody'
In een Vrouw is er een kamer waar een lichaampje leeft. Een kleine vrouw. Een overblijfsel van het verleden. Ademend. Aan het overleven. Een performance van Maria Peredo Guzman en Ingrid Vanderhoeven. (20 minuten)
huwomanroom.tumblr.com

5. Vierkante zaal
BL!NDMAN plays BACH
Raf Minten - Angel (Eric Sleichim): solo voor baritonsaxofoon en elektronica
Koen Maas - Ricercar (Jonathan Harvey): solo voor sopraansaxofoon en elektronica
Piet Rebel - Saksti (Georgia Spiropoulos): solo voor tenorsax en elektronica

6. Annex
Dieter Van Doren - Integration.04
Trip door een immersieve optofonische wereld. Licht (opto) en geluid (fonisch) zijn twee componenten van één ruimtelijke architectuur. Dieter Vandoren's lichaam is de derde component. Lichaam, licht en geluid zijn verstrengeld in een complexe interactie geïnspireerd op de diepe connectie tussen een akoestische muzikant en zijn instrument. De combinatie van de immersieve optofonische vormen en de van de performer gevergde lichamelijke inspanning laat de toeschouwer een glimps opvangen van het doorgaans gesloten mentale model van de elektronische artiest.
dietervandoren.net

7. Kleine Salon
Bart Geerts - Clearance
Clearance is een reeks videowerken van Bart Geerts. Vanuit een schilderkunstige interesse brengt Geerts verschillende verschillende processen in beeld waarin de ruimtelijke impact van kleur een belangrijke rol speelt. Voor 'Blue in the Face' werd een selectie gemaakt uit de Clearance reeks.
www.bonefast.be

8. Basement
Stijn De Meulenaere - pray
Bidden is spreken, en luisteren. Wie luistert? Naar wie wordt geluisterd? Stijn Demeulenaere ging op zoek naar dat luisteren. Pray is een work in progress, dit is de eerste versie.

9. Traphal
Maarten Beirens - 16 and Prospect (2012)
Deze soundscape bestaat uitsluitend uit geluiden die op een warme herfstnamiddag in 2011 opgenomen zijn op de straathoek in Brooklyn waar het personage van Harvey Keitel in de films Smoke en Blue in the Face zijn sigarenwinkel heeft. De straatgeluiden werden gemonteerd en op elkaar gestapeld tot een verhevigde versie van wat de voorbijganger op de drempel van de fictieve sigarenwinkel (in realiteit huist er nu een winkeltje in biologische hartige taarten) zou kunnen horen. Het biedt zo een impressionistisch portret van dat kleine stukje New York, waarin de gemoedelijke sfeer van Brooklyn met meertalig keuvelende voorbijgangers versmelt met de klanken van de grootstad: de verkeersgeluiden en de dreigende sfeer van overvliegende politiehelikopters.

10. Atrium
Egon Van Herreweghe - Patterns of Erasures
Patterns of Erasures bestaat uit een reeks beelden die niet herinneren aan een origineel maar getuigen van het procédé waarmee ze gemaakt zijn. Ofschoon het repetitieve karakter creëert het wegkrassen tal van onregelmatigheden die deel gaan uitmaken van de aard van de oefening. Als een blinde vlek in de wereld van het zichtbare; de vernietiging van een beeld en de afdruk van een nieuw teken door schijnbaar doelloos met zichzelf bezig te zijn.
www.egonvanherreweghe.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bl!ndman : Blue in the face
Zaterdag 28 april 2012 om 20.00 u
Stadsschouwburg Sint-Niklaas

Richard Van Britsomstraat 21
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.blindman.be

12:01 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Klinkende Stad : internationale geluidskunst in parken en perken

Klinkende Stad Met 'Klinkende Stad' zet Festival van Vlaanderen Kortrijk een toonaangevend Europees project verder waarin beeldende kunst, geluid en muziek samenkomen. In 2012 staat de relatie van geluid tot de publieke ruimte centraal. Internationale geluidskunst in parken en perken.

Geluid in de publieke ruimte is niet evident. Wanneer het binnendringt in de persoonlijke levenssfeer roept het vaak extreme reacties op. Vuvuzela? Maar omgekeerd wordt geluid ook ingezet als wapen. Of hoe anders te denken over het Amerikaanse bombardement met keiharde hits als ‘Nowhere to Run’ toen Noriega zich in 1990 opsloot in de Vaticaanse ambassade in Panama? Geluid bezit een subversieve kracht. Enkele van de geluidswerken spelen met die kracht. Hoe reageren mensen aan de bushalte op ander geluid in hun vertrouwde omgeving? Diametraal daartegenover zoeken kunstenaars ook harmonie. Opvallend is dat vaak de natuur het uitgangspunt is. Zo krijgt 'Klinkende Stad: Publiek Geluid' een duidelijk ecologisch karakter. Hoe genereert een tuin vol planten en bomen zelf een soundscape? Hoe klinkt een compositie voor een boom? Of een insectenopnamestudio? Ga mee op ontdekkingsreis in de wondere wereld van de publieke geluidskunst.

De tentoonstelling opent op zaterdag 28 april 2012 om 16.00 u met een gratis geleide wandeling in aanwezigheid van verschillende kunstenaars. Bij deze gelegenheid worden letterlijk de duiven gelost. De Britse kunstenares Dawn Scarfe inspireerde zich op een Chinees gebruik waar fluitjes om de hals van duiven gehangen worden. Met installaties van Chris Watson, Jana Winderen, Christoph De Boeck & Patricia Portela, Leif Brush, Guy De Bièvre & Sofie Von Bustorff, Erik Nerinckx, Alvin Curran, Dawn Scarfe, David Helbich, Bent Sørensen, Evelina Deicmane en Stefan Rummel.

's Avonds geven twee geluidskunstenaars een concert. Chris Watson en Jana Winderen maken beiden deel uit van het Engelse Touch label. Touch werd dertig jaar geleden opgericht door Mike Harding en Jon Wozencroft. Een niet voor één gat te vangen uitgeverij die werk uitbrengt van o.m. Phill Niblock, Fennesz, Biosphere, Hildur Gudnadottir en Philip Jeck. Met ondertussen een schitterende collectie als resultaat. Hun 30ste verjaardag is de ideale gelegenheid om Touch én zijn artiesten in het zonnetje te zetten. In aanwezigheid van Mike Harding geven Chris Watson en Jana Winderen een concert in hun installatie die ze presenteren tijdens Klinkende Stad. Het moment bij uitstek om uitzonderlijke muzikanten live aan het werk te horen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Fesival van Vlaanderen Kortrijk - Klinkende Stad : Publiek Geluid
Van zaterdag 28 april t.e.m. zondag 13 mei 2012 : za 14.00 u - 19.00 u, zo 14.00 u - 18.00 u

Officiële opening en een gratis rondleiding op zaterdag 28 april om 16.00 u
Op verschillende locaties in Kortrijk
--------------------------
Openingsconcert Klinkende Stad : Chris Watson & Jana Winderen
Zaterdag 28 april 2012 om 20.15 u
Budascoop

Kapucijnenstraat 10
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Kortrijk : klassiek, hedendaagse muziek & geluidskunst, 24/04/2012

24/04/2012

Festival van Vlaanderen Kortrijk : klassiek, hedendaagse muziek & geluidskunst

Festival van Vlaanderen Kortrijk Op woensdag 25 april gaat de derde editie van het Festival-van-Vlaanderen-Kortrijk-nieuwe-stijl van start. Muziek is de motor van het festival, maar de kruisbestuiving met andere disciplines wordt niet uit de weg gegaan.  De editie van 2012 biedt opnieuw een frisse mix van klassiek en hedendaags, van composities die een verhaal vertellen, projecten waarin oud en nieuw spontaan samensmelten en de wondere wereld van de geluidskunst. Geniet van beklijvende concerten, Europese geluidskunst, een muzikale stadshappening, de oogstrelende 'Club Klassiek' en tal van educatieve projecten en inleidingen.

Het Festival van Vlaanderen Kortrijk steunt op drie pijlers: concerten, stadsmuziek en geluidskunst. Organisator Joost Fonteyne benadrukt dat het festival voor liefhebbers van ieder genre is. "We hebben gekozen voor een programma met diverse stijlen, inclusief klassieke muziek. Daarnaast is het festival ook een mix van internationale artiesten in grote zalen en intieme huiskamerconcerten."

Op 25 april opent het festival met Via Crucis Van L'Arpeggiata. L'Arpeggiata is een topgezelschap rond luitspeelster Christina Pluhar. Via Crucis koppelt passiemuziek aan Zuid-Europese volksmuziek met het fenomenaal zingende Corsicaans mannenkwartet Barbara Furtuna in de hoofdrol. Op 29 april brengt oscarwinnaar Brussels Philharmonic een spannend programma met Hector Berlioz' ophefmakende Symphonie Fantastique als ideaal tegenwicht voor Klienes Requiem für eine Polka van Henryk Górecki. In het kader van de honderdste verjaardag van John Cage brengt het orkest het conceptuele 4'33" onder leiding van de charismatische chef-dirigent Michel Tabachnik. Op 2 mei ontbindt pianist Daan Vandewalle zijn duivels in Kortrijk. Speciaal voor het Festival ontwikkelde hij een programma met demonische muziek van o.a. Ligeti, Stockhausen, Skirabin en Messiaen. Op 5 mei hoor je in première de schitterende vertolking de Goldbergvariaties van Johann Sebastian Bach door Phillip Thurriot. Deze keer niet op klavecimbel of piano maar op accordeon. Diezelfde avond brengt het Franse Quatuor Zaïde een uitdagend programma met kwartetten van Haydn, Xenakis, Webern en Debussy. Op 8 mei staat De Blinden, muziektheater van Patrick Corillon en Daan Janssens op tekst van Maurice Maeterlinck op het programma. Op 9 mei brengt de Antwerpse experimentele popgroep Dez Mona, bijgestaan door het barokensemble BOX, lichtkunstenaar Jan Pauwels én kostuumontwerpster Veronique Branquinho de concertante opera Sága. En op 11 mei tenslotte gaat het Ictus ensemble aan de slag met Tim Mariëns bewerking van 'The Wayward' van Harry Partch en nieuw werk van Thomas Smetryns.

Stadsmuziek presenteert een gevarieerd programma van verrassende miniconcerten op verschillende locaties in de Kortrijkse binnenstad. Op zaterdag 12 mei krijg je voor slechts €18 toegang tot maar liefst acht concerten. Naar aanleiding van het moederdagweekend werden acht concerten geselecteerd waarin muziek door en van vrouwen centraal staat. Stippel zelf je parcours uit en krijg daarbovenop nog een slotconcert in de Kortrijkse Schouwburg. Een muzikale ontdekkingstocht.

Het Festival van Vlaanderen Kortrijk is niet compleet zonder Klinkende Stad: de wondere wereld van de internationale geluidskunst of de missing link tussen klank, muziek en beeldende kunst. Klinkende Stad: Publiek Geluid wordt de meest ecologische editie ooit. Eén waarin klankkunstenaars inspiratie vinden in onze leefomgeving, zowel de stad als de natuur. Dit jaar verwelkomt Kortrijk onder andere Chris Watson, een geluidstechnicus die onder andere de wereld rondtrekt voor de BBC. Zijn werk werd in Europa al tentoongesteld in het Parijse Louvre en de National Gallery in Londen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Festival van Vlaanderen Kortrijk
Van woensdag 25 april t.e.m. zondag 13 mei 2012
Op verschillende locaties in Kortrijk


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalkortrijk.be

20:06 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Yann Gourdon live bij Q-O2

Yann Gourdon Yann Gourdon verbindt zijn klankwerk puur aan een omgeving - een landschap of architectuur. Zijn creaties kaderen in een vast tijdsbestek en nemen de vorm aan van autonome installaties die geen enkele tussenkomst vereisen van een vertolker. Eens het proces op gang, komen er latente akoestische fenomenen naar boven, teweeggebracht door de specifieke fysieke eigenschappen van de ruimte waarin het geluid zich verspreidt. Hij gebruikt voornamelijk zuivere elektronische klanken, feedback en aanhoudende tonen die worden opgenomen en verspreid met behulp van klankversterkende systemen; het geluid wordt echter niet gezien als object, binnen dat vaste keurslijf van luidspreker, klank en luisteraar. De toehoorder moet méér doen dan zich fysiek verplaatsen in de ruimte. Hij moet zijn aandacht verleggen, opgaan in de geluidsgolven. De installatie is geen visueel voorwendsel om de kneedbaarheid van de kamer bestaansrecht te geven, neen, ze is gekozen voor haar kwaliteiten om geluid uit te zenden. Ze beschouwt de voortgebrachte volumes en oppervlakken als mogelijke nieuwe plek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Yann Gourdon
Woensdag 25 april 2012 om 30.30 u
Q-O2 Werkplaats - Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be

Extra :
Yann Gourdon : ygourdon.net en youtube

14:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

22/04/2012

Kobe Vancauwenberghe brengt creaties van jonge componisten uit The Big Apple in Logos

Kobe Van Cauwenberghe Kobe Vancauwenberghe specialiseert zich in de harde kern van de hedendaagse gitaarmuziek, waarbij hij een reguliere dosis New Complexity allerminst schuwt. Inmiddels heeft hij in New York City behoorlijke credits opgebouwd, en op het solorecital in Logos presenteert hij uitsluitend creaties die jonge componisten uit The Big Apple speciaal voor hem componeerden. Met werk van Paul Clift, Aaron Einbond, Christopher Trapani, Rama Gottfried en Alex Mincek.

De Antwerpse gitarist Kobe Van Cauwenberghe is een toegewijd uitvoerder van het hedendaags klassieke gitaarrepertoire. Naast een Master aan het Conservatorium van Gent -waar hij studeerde bij Tom Pauwels - behaalde hij ook een Master in Contemporary Performance aan de Manhattan School of Music, waar hij zich verder bekwaamde bij David Starobin en Mark Stewart.

Tijdens zijn driejarig verblijf in New York City was hij vaste gitarist bij het Wet Ink Ensemble en was hij als freelancer betrokken bij verschillende projekten, waaronder een toernee met het Signal Ensemble en Helmut Lachenmann n.a.v. diens 75ste verjaardag. Met het Talea ensemble verzorgde hij de Amerikaanse creaties van Fausto Romitelli's Professor Bad Trip, An Index of Metals en diens solowerk Trash TV Trance. Daarnaast werkte hij samen met het Callithumpian Consort in Boston, de Internationale Ensemble Modern Akademie in Frankfurt en het Either/Or Ensemble in New York. Vanaf het seizoen 2011-2012 maakt Kobe terug deel uit van het elektrische gitaren-kwartet Zwerm, dat hij in 2007 mee oprichtte. Ook Nadar Ensemble doet regelmatig beroep op zijn skills.

Hij speelde de voorbije jaren concerten in Europa, de Verenigde Staten en Canada, zowel als solist als in kamermuziekverband of groot ensemble. Hij was te zien in concertzalen als deSingel, Flagey, BOZAR, Merkin Hall, Miller Theater, Symphony Space en Le Poisson Rouge en op festivals als Ars Musica, What's Next, The Bang on a Can Marathon, Tribeca New Music Festival en de Darmstadt Ferienkurse für neue Musik, waar hij in 2010 de Stipendienpreis won.

Kobe Van Cauwenberghe is te horen op het Psi label, New World Records en binnenkort ook te zien op een nog te verschijnen DVD gewijd aan het werk van Helmut Lachenmann op Mode Records.

Programma :

  • Paul Clift, 1950c, creatie
  • Aaron Einbond, Silent Screen, creatie
  • Christopher Trapani, Really Coming Down
  • Rama Gottfried, Spindle, creatie
  • Alex Mincek, creatie

Tijd en plaats van het gebeuren :

Soloconcert Kobe Vancauwenberghe
Woensdag 25 april 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.kobevancauwenberghe.com

Extra :
Kobe Van Cauwenberghe op youtube
Paul Clift : www.paulclift.net
Aaron Einbond : aaroneinbond.wordpress.com
Christopher Trapani : www.christophertrapani.com
Rama Gottfried : ramagottfried.com
Alex Mincek : www.alexmincek.com

15:58 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook