13/11/2012

Guy Vandromme en Eliot Lawson belichten John Cage in al zijn facetten

John Cage Pianist Guy Vandromme en violist Eliot Lawson vieren het Cage-jaar 2012 op hun eigen, toepasselijke manier: een concerttoernee waarin ze enkele kamermuziek-werken van deze Amerikaanse vernieuwer, muziekfilosoof en experimentator onder de loep nemen. De idee is om de persoon Cage in al zijn facetten te belichten. En dat die facetten talrijk zijn, moge blijken uit het contrast tussen de verstilde Nocturne uit 1947 of de latere Number Pieces, en de verregaande complexiteit van de Freeman Etudes. Ook Apartment House 1776 staat op het menu. Daarin laat Cage een reeks autentieke volksliederen in een -niet zelden chaotische- dialoog gaan met marsritmes en congregatiemuziek ten tijde van de Onafhankelijkheidsverklaring, dat alles gemixt door de toevalsmangel van I Ching.

We hebben anno 2012 naast Louis Paul Boon, Conlon Nancarrow, Johan Daisne en Pierrot Lunaire, nóg een eeuweling te vieren, en niet een van de minste. Een der invloedrijkste goeroes van de avant-gardemuziek werd 100 jaar geleden geboren, te weten John Cage, de man die van stilte klank kon maken. De organisatie BiancoNero plant samen met een aantal musici, regisseurs, schrijvers (en zelfs een paar moniken) een heel jaar door activiteiten rond het werk van deze niet te categoriseren vernieuwer, muziekfilosoof en experimentator.

In dat kader worden onder meer Cage's Number Pieces opgenomen, wordt er in samenwerking met het MIM in Brussel een Gamelan-activiteit op poten gezet, volgt er een ASLSP-dag en wordt er afgezakt naar het Stiltegebied in Galmaarden. De idee is om de persoon Cage in al zijn facetten te belichten, los van het vertrouwde concertidioom. Of toch niet helemaal: ook pianist Guy Vandromme en violist Eliot Lawson leveren via BiancoNero hun bijdrage aan het Cage-jaar met een concerttoernee doorheen Europa. Na enkele podia in Duitsland is de Logos Tetraeder de eerstvolgende halte die ze aandoen, en daar brengen ze ons volgend programma : een selectie van Harmonies uit Apartment House 1776, Six Melodies, Nocturne, Two6, One, selectie uit Etudes Australes (piano solo) en Freeman Etudes (viool)

Apartment House 1776 werd in 1976 gecomponeerd als opdrachtswerk voor de Bicentennial-viering van de USA. Het werd gekoncipieerd volgens Cage's Musicircus-principe ('a multiplicity of centers'), en uitgeschreven voor 4 solo-vocalisten die elk een religieuze traditie ten tijde van de Onafhankelijkheidsverklaring symboliseren: Protestants, Sefardisch, Native American en Afro-Amerikaans. De zangers moeten daarbij een reeks authentieke volksliederen (anthems) van hun respectievelijke geloofstradities selecteren en die onafhankelijk van elkaar zingen. Om al deze vocale 'events' te verbinden, maakt Cage gebruik van congregationele muziek van componisten die ten tijde van de Amerikaanse Revolutie 20 jaar oud waren (William Billings, James Lyon, Jacob French, Andrew Law en Supply Belcher, voor wie op obscure namen kickt). De muziek werd noot voor noot gehercomponeerd door de befaamde toevalsoperaties van I Ching. Daarbovenop voorziet Cage in vier marsen voor solo trommen en 14 patriottistische 'tunes', gebaseerd op militair of dansrepertoire uit die periode. De Amerikaanse Revolutie in een muzikale notendop, dus.

Six Melodies voor viool en piano werd in 1950 gecomponeerd met dezelfde technieken en vormverhoudingen die Cage toepaste in zijn String Quartet in Four Parts. De overall structure ervan (3 1/2, 3 1/2, 4, 4, 3, 4) is de basisvorm voor alle tijdssecties in Six Melodies, zowel op mikro- als op makronivo. Een aantal vaststaande muzikale cellen, waarvan de parameters onderling inwisselbaar zijn, resulteren in melodieën die helemaal los staan van de ons vertrouwde functionele harmonieën. Het is een bijzonder ingetogen werk waarin de violist senza vibrato en met een minimum aan boogdruk speelt.

Eenzelfde ingetogenheid krijgen we met de sfeervolle Nocturne uit 1947. In dit vier minuten durende miniatuurtje poogt Cage alle klankverschillen tussen het gestrekene van een viool en het getokkelde van een piano op te heffen. Eveneens een zeer contemplatief nachtstukje dus, waarin de uitdeinende pianoresonanties reeds een vroege Zen-achtige tijdloosheid suggereren.

Two, oorspronkelijk voor fluit en piano, is het eerste van Cage's befaamde Number Pieces (hij schreef ettelijke composities die louter met een getal -het aantal uitvoerders- werden betiteld). Beide spelers beschikken over 10 muzikale cellen die tussen 'time-brackets' zijn weergegeven. De noten binnen de 'brackets' mogen slechts eenmaal sequentieel gespeeld worden. Alleen de achtste cel (7'15"-7'45") is gefixeerd in de tijd, de overige zijn vrijelijk te interpreteren qua tijdsduur en articulatie.

Etudes Australes ontstond door kaarten van het sterrenfirmament te gebruiken als grafische basis voor zijn partituur, iets waarmee Cage reeds in Atlas Eclipticalis (1961) volop experimenteerde. Hij schreef dit stuk in 1974-1975 voor piano solo, met de uitdrukkelijke vermelding dat de 32 Etudes bedoeld waren als 'duetten voor twee handen'. Cage verbond twee muzikale ideeën met elkaar: ten eerste een cataloog van alle mogelijke drie-, vier- en vijfklanken die een enkele pianistenhand technisch kan spelen (bleek dat hij op die manier aan een slordige 500 akkoorden kwam). Ten tweede legde hij een transparante strook papier van enkele centimeters over de kaart van de Atlas Australis (Zuiderhemel) en beperkte zo het aantal sterren dat daarin voorkwam tot de 12 noten van de chromatische toonladder. Tenslotte wees hij, mbv. de toevalsoperaties die I Ching hem bood, de akkoordcataloog toe aan het aantal sterren dat hij per strook optekende en voilá: Etudes Australes was een feit. Het is een technisch buitengewoon veeleisend stuk dat voor tal van toppianisten in de Nieuwe Muziek-wereld wordt beschouwd als je reinste uitdaging.

De 32 Freeman Etudes zijn een tegenhanger van de Etudes Australes, maar ditmaal voor -hoe raadt je het- viool solo. De opdracht daarvoor kwam in 1977 van violiste Betty Freeman, assistente van Paul Zukofsky, de man die indertijd meewerkte aan de viooltranscriptie van Cheap Imitation. Zukofsky was immers hoopvol om te zien dat een interessante componist als Cage omstreeks die tijd was teruggekeerd naar de conventionele notatie, en verzocht hem aldus in de Freeman Etudes zo 'specifiek' mogelijk te zijn. Cage nam dat verzoek nogal letterlijk, en maakte complexe, extreem gedetailleerde muziek die het resultaat was van sterrenkaarten enerzijds en I Ching anderzijds.

De Etudes werden van meet af aan door velen -Zukofsky en Freeman incluis- geklasseerd als 'simply unplayable'. Nu, uitgerekend daar was het Cage om te doen; de 'practicality of the impossible' was voor hem de perfekte muzikale metafoor voor onoplosbare socio-politieke problemen: een complexe samenleving weerspiegelt zich nu eenmaal in complexe muziek. Na het onvermijdelijke gediscussieer gaf Cage het schrijfwerk aan de onvoltooide bundel Etudes in 1980 op. Book I en II waren inmiddels uitgegeven en uitvoerd door ambitieuzer violisten zoals János Négyesy (Turijn, 1984) en Irvine Arditti (Londen, 1988). Arditti beet er zich in vast en speelde ze zelfs aan een hoger tempo dan was voorgeschreven in de partituur, waarmee hij definitief de onspeelbaarheidsmythe van de Freeman Etudes uit de wereld hielp. Daardoor moreel gesterkt, voltooide Cage de bundel alsnog in 1990. Irvine Arditti speelde de eerste integrale reeks in Zürich, Juni 1991.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Guy Vandromme & Eliot Lawson : John Cage
Dinsdag 20 november 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Eerbetoon aan John Cage met 9 concerten in Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam, 1/11/2012
Flirten met Saint John : Ictus verrast met ongewoon concert van John Cage, 21/09/2012

12:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

11/11/2012

Eerste Kunstendag voor Kinderen in Vlaanderen en Brussel boordevol evenementen waar je nog lang zal over praten

Kunstendag voor Kinderen Op 18 november 2012 vindt de eerste Kunstendag voor Kinderen plaats.. Op de Kunstendag voor Kinderen geven kunstenorganisaties en cultuurcentra in Vlaanderen en Brussel aan iedereen tot 12 jaar (en ouders, grootouders, vrienden, broers en zussen) de gelegenheid om kennis te maken met kunst van allerlei aard: theater, film, muziek, dans, architectuur, literatuur, beeldende kunst en combinaties daarvan. Er zijn er meer dan tweehonderd in heel Vlaanderen en in Brussel. Een heleboel cultuur- en kunstenorganisaties hebben gezorgd voor evenementen waar je nog lang over zal praten.

Een greep uit het aanbod

Workshop muziekcreatie / Symfonieorkest Vlaanderen - deSingel, Antwerpen (9+)
Ken je het verhaal uit de Griekse mythologie van de arme Sisyphus? Componist Steven Prengels vertelt zijn versie in klank en muziek. Schuilt er ook een componist in jou? Kom het ontdekken op de workshop muziekcreatie in deSingel. Terwijl je ouders genieten van een concert van het Symfonieorkest Vlaanderen, maken de kinderen in kleine groepjes hun eigen, muzikale Sisyphus-creatie!

Sound Factory - Concertgebouw Brugge (7+)
Maak een luistertocht doorheen het Concertgebouw en creëer in de Sound Factory je eigen klankenspel. Ga aan de slag met de interactieve installaties Omni, Kilo Ohm en Cyber Corner.

Workshop operazingen - Vlaamse Opera Antwerpen (5+)
Waartoe is onze stem allemaal in staat? Schreeuwen, fluisteren, piepen… opera zingen! Bariton Lorenzo trekt al zijn registers open en verbaast je met zijn diepe, duistere stem. Daarna is het aan jou! (Reserveren is verplicht).

Film & concert 'Wait For Me' - Zita Swoon Group - Cinematek Brussel (6+)
Een zelden vertoonde film van vroeger in dialoog met livemuziek van nu. Ontdek een boeiende wereld in een knusse biocoopzaal en geniet live van de muziek van Zita Swoon en Awa Démé.

Muziekrobots - Stichting Logos Gent (6+)
Je maakt al dansend en zingend kennis met het M&M Robotorkest en de verschillende soorten instrumenten. De trompetrobot, de speelgoedpiano en vele anderen nemen je mee op reis. Ook de muziekdozen van Moniek Darge en de daarbijhorende verhaaltjes zullen eveneens uitgebreid aan bod komen.

Kunstendag voor kinderen: Music in a box - Muziekdozen bouwen / MATRIX - Stichting Logos Gent (6+)
We vezinnen samen een verhaal, we componeren en improviseren er een muziekstuk bij, en we worden -met ons muziekdoosje in de hoofdrol- rasechte muzikanten.

Muzikaal avontuur / Zonzo Compagnie en Iva Bittová - C-mine cultuurcentrum Genk (6+)
Een muzikaal doolhof op onverwachte plekken, muzikale kamers met mini-concerten, installaties en muzikale proevertjes. Kers op de taart is de Tsjechische violiste en stemkunstenares Iva Bittová met een groep zingende kinderen.

Muzikale dialogen / Musica - CC Palethe Overpelt (2,5 tot 4 jaar)
Nooit is een kind zo ontvankelijk voor muziek als tussen de geboorte en zes jaar. 'Muzikale dialogen' dompelt het kind onder in ritme en melodie. Zo leert het de taal van de muziek als was het zijn moedertaal.

Muzikale groenten / Musica - CC Palethe Overpelt (2,5 tot 4 jaar)
Peuters gaan op ontdekkingstocht naar klanken en kleuren en vinden muzikale groenten en keukenmateriaal: de preiviool, de wortelfluit, de rappende rasp.

Geluid Bakken / Aifoon - Muziekclub 4AD Diksmuide (7+)
Klinken 'akoestische laptops', 'akoestische filtering'... jou als muziek in de oren? Kom je creativiteit botvieren en voor je het weet draai je aan de knoppen van een zelfgebouwd muziekdoosje.

Wagon / Zonzo Compagnie en Nicolas Rombouts & Joris Caluwaerts - Theater Malpertuis Tielt (6+)
Muzikanten Nicolas Rombouts en Joris Caluwaerts nemen je met hun muziek en een kamer vol voorwerpen mee op reis. Ze bespelen traditionele en 'bizarre' instrumenten, zoals een trein, sporen wissels...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kunstendag voor Kinderen
Zondag 18 november 2012
Op verschillende locaties in Vlaanderen en Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kunstendagvoorkinderen.be

17:58 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Symfonieorkest Vlaanderen brengt Belgische programma gekruid met een vleugje Tsjechische tragedie

Steven Prengels Een vrouw vergiftigt haar echtgenoot zodat ze een ander kan huwen, maar bij een bezoek aan zijn graf hoort ze het geroep van een duif. Ze vreest dat het haar man is die komt spoken, waarna ze gek wordt. Griezelen én genieten. Dat is het recept van De Houtduif van Dvorák. Ook het werk van de jonge Vlaamse componist Steven Prengels (foto) heeft een tragische oorsprong: de mythe van Sisyphus. Dat mensenkind werd door de Griekse goden vervloekt tot het eeuwig omhoog duwen van een rotsblok tot aan de top van de berg. In Prengels' creatie voor mezzosopraan, bariton en orkest - een voorstudie voor een opera over Sisyphus - volgen we deze tragische held tijdens één van zijn tochten naar de voet van de berg. De bijzonder innovatieve Symfonie in re klein van César Franck sluit dit programma af. Fabrice Bollon, Els Mondelaers en Romain Bischoff zetten zich schrap voor dit Belgische programma gekruid met een vleugje Tsjechische tragedie.

Steven Prengels volgde zijn opleiding aan het Conservatorium van Amsterdam waar hij in 2009 cum laude afstudeerde als Master in de Compositie in de klas van Wim Henderickx. Daarvoor studeerde hij ook aan het Conservatorium van Antwerpen, de Universiteit van Leuven en het Lemmensinstituut. Zijn werk beslaat een ruime waaier van artistieke domeinen, gaande van werken voor groot orkest, muziektheater, dans, kamermuziek tot kortfilm en soundscapes en werd uitgevoerd door onder andere Brussels Philharmonic, deFilharmonie, de Belgische Kamerfilharmonie, het Oxalys Ensemble, het Spectra Ensemble en het Nieuw Ensemble Amsterdam.

Op vraag van Alain Platel creëerde Steven Prengels de additionele muziek en soundscapes voor 'C(H)OEURS', het grootste project dat Alain Platel ooit maakte. Deze productie van Les Ballets C de la B met dansers, koor en orkest ging in première in maart 2012 in het Teatro Real te Madrid. Ook voor Les Ballets C de la B ontwierp hij het muzikale concept voor 'Gardenia', een voorstelling van Alain Platel en Franck Van Laecke.

Een belangrijk keerpunt in zijn artistiek werk is de meerlagige theatercompositie ‘EXHIBITION, Sept Tableaux de/sur/pour ‘La Mariée mise à nu par ses Célibataires, même’ de Marcel Duchamp’, die in 2009 in Amsterdam in première ging. In deze compositie voor een vrouw, negen mannen, bas trombone en tape laat Prengels de duidelijke grenzen tussen geluid, taal en actie verdwijnen. Ook in zijn recentere werk speelt hij met de spanning om bestaand geluids-, tekst- en zelfs beeldmateriaal van zijn originele context of inhoud te ontdoen om op die manier nieuw werk te doen ontstaan met andere betekenislagen. Deze werkwijze past hij toe op zijn muzikaal werk, maar duikt ook op in de schilderijen, tekeningen en objecten die hij sporadisch maakt.

Voor het Symfonieorkest Vlaanderen schreef Steven Prengels 'Sisyphe' voor bariton, mezzosopraan en orkest, gebaseerd op het werk van de Franse schrijver en filosoof Albert Camus. Het wordt gecreëerd in november 2012 door het Symfonieorkest Vlaanderen olv Fabrice Bollon.

Programma :

  • Antonin Dvorak, Houtduif opus 110
  • Steven Prengels, Sisyphe (creatie voor bariton, mezzo en orkest)
  • César Franck, Symfonie in d

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest Vlaanderen, Els Mondelaers & Romain Bischoff : Belgian Design
Zondag 18 november 2012 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.symfonieorkest.be
------------------------------------
Dinsdag 20 november 2012 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.symfonieorkest.be
------------------------------------
Zaterdag 24 november 2012 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.symfonieorkest.be

Extra :
Steven Prengels : www.stevenprengels.com, www.cebedem.be en youtube

16:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Drumming : wervelende choreografie op muziek van Steve Reich

Drumming Drumming (1998) is een wervelende choreografie op een krachtige percussiepartituur van de New Yorkse minimalist Steve Reich. Hij schreef Drumming in 1970-71, kort na een studieverblijf in Afrika. De partituur vertrekt vanuit één enkel obsederend ritmisch motief. In de compositie is naast drumvellen, hout en metaal ook de subtiele aanwezigheid van stemmen te horen. Ictus brengt dit bezwerende werk met een adembenemende precisie live tot leven. In haar choreografie respecteert en verrijkt Anne Teresa De Keersmaeker de geest van de partituur. Wanneer de trommels zwijgen en de lichamen tot stilstand komen, beseft de toeschouwer pas wat hij heeft meegemaakt: een bedwelmende tocht, een golf van pure dans en pure klank, een draaikolk van levensenergie.

Drumming (1998) is een van Anne Teresa De Keersmaekers meest fascinerende choreografieën: een wervelende dans op een krachtige percussiepartituur van Steve Reich. De muziek van de New Yorkse minimalist was ook al bij haar eerste voorstelling Fase (1982) de leidraad. Reich schreef Drumming in 1970-1971, kort na een studieverblijf in Afrika. De partituur vertrekt vanuit één enkel obsederend ritmisch motief : dit vermenigvuldigt zich en ontplooit zich in een rijke variëteit aan texturen. Een compositie waarin men naast vellen, hout en metaal ook de subtiele aanwezigheid van stemmen hoort. Reich gaat hier tot het uiterste van de techniek die hij reeds in Piano Phase (een deel van Fase) toepaste: door te versnellen 'ontwrichten' de muzikanten bijna onmerkbaar hun unisono waardoor er een eindeloos spel van zich spiegelende canons ontstaat. Die bezwerende partituur brengt het Ictus ensemble met een adembenemende precisie tot leven.

In haar choreografie respecteert Anne Teresa De Keersmaeker de geest van de partituur en verrijkt haar tegelijkertijd: de choreografische complexiteit ontstaat net als de muziek uit één enkele bewegingszin waarop eindeloze variaties in tijd en ruimte worden toegepast. Wanneer de trommels zwijgen en de lichamen tot stilstand komen, beseft de toeschouwer pas wat hij heeft meegemaakt: een bedwelmende tocht, een golf van pure dans en pure klank, een draaikolk van levensenergie.

Drumming van Steve Reich is een lang stuk in één tempo, met vier bewegingen die in elkaar overvloeien. Het maakt gebruik van drie soorten slagwerk: bongo's, marimba's en klokkenspel - huid, hout en metaal. Het werk ging in 1971 onder leiding van de componist in première in New York, en vloeit voort uit een etnomusicologische studiereis naar Ghana.

De meest opvallende kwaliteit van Drumming - we hebben het hier over de muziek - is dat het ons een uur lang de adem laat inhouden, en dit op basis van één enkel ritmisch motief dat minder dan twee seconden duurt. Hebt u geprobeerd om in de choreografie dezelfde uitdaging aan te gaan?

Anne Teresa De Keersmaeker: "Ja en nee. Ik was natuurlijk gefascineerd door de uitdaging van Steve Reich en de belofte die Drumming voor een choreografe inhield: een volstrekt uniform stramien, dat de volledige duur van een voorstelling beslaat, en waarvan de verschillende gebeurtenissen onopgemerkt in elkaar overgaan. Maar ik had hier niet op kunnen inspelen door me te beperken tot de obsessieve herhaling van een aantal bewegingen. Dat had ik allemaal al gedaan ... Ik had choreografieën geschreven op Berg en Schönberg, was inmiddels al geëvolueerd naar bredere fraseringen en wilde met een grote groep werken (hier: acht vrouwen en vier mannen). Ik ben wel op zoek gegaan naar wat muzikanten een 'monothematisch' antwoord noemen, in de vorm van een lange basisfrase, een sequentie van ongeveer twee minuten, die ik heb gebruikt als basisstructuur voor de hele voorstelling." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rosas & Ictus : Drumming
Zaterdag 17 november 2012 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.ictus.be en www.rosas.be
---------------------------------
Donderdag 20, vrijdag 21 en zaterdag 22 december 2012, telkens om 20.00 u
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.ictus.be en www.rosas.be
---------------------------------
Vrijdag 12 apr 2013 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be, www.ictus.be en www.rosas.be
---------------------------------
Zaterdag 20 april 2013 om 20.15 u
Kortrijkse Schouwburg

Schouwburgplein 14
8500 Kortrijk

Meer info : www.cultuurcentrumkortrijk.be, www.festivalkortrijk.be, www.ictus.be en www.rosas.be

(*) Fragment uit het interview door Jean-Luc Plouvier voor het MuntMonnaieMagazine, opgenomen in het Concertgebouwmagazine, september-december 2012

Extra :
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl

Bekijk alvast dit fragment uit 'Drumming'

15:30 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

RAT Event presenteert het beste uit de hedendaagse improvisatiescene

RAT Event Na een eerste tour doorheen Vlaanderen en een uitstapje naar Nederland, bezoekt RAT Event in november en december enkele andere zalen met terugkerende namen, maar ook met een nieuwe carte blanche. RAT ( 'Rare And Treacherous') Event is een nieuwe concertreeks rond geïmproviseerde muziek met een selectie uit het beste wat de hedendaagse improvisatiescene vandaag te bieden heeft. Improvisatie wordt vaak geassocieerd met jazz, maar ook andere muziekgenres kennen deze techniek als dé manier om tot eigenzinnig resultaat te komen. De bands en muzikanten die drummer/curator Teun Verbruggen voor deze eerste Rat Event tour uitnodigt, zijn allemaal actief op de boeiende kruising tussen jazz, rock, electro en noise.

Met een programma bestaande uit het veelbelovende Going, een psychedelisch trio met veel keyboards, electronics en grooving drumbeat, daarnaast een trio rond Jozef Dumoulin met niemand minder dan Trevor Dunn (MR. Bungle, Fantomas, John Zorn, Andrew D'Angelo) op bas en ten slotte de première van een nieuw project van Rudy Trouvé is dit meer dan een absolute aanrader voor avontuurlijke oren.

Zoals vorige keer Lyenn en het trio van Sanne van Hek de rode draad vormden doorheen de programmatie, zo is het deze keer de beurt aan gitarist Rudy Trouvé om ceremoniemeester te spelen. Trouvé hoort net zo bij de Antwerpse muziekscène als spannende verkiezingen bij de Sinjorenpolitiek. Met een verleden bij dEUS, Kiss My Jazz en Dead Man Ray is hij mee verantwoordelijk voor het ontstaan van wat jaren geleden gemakshalve wel eens als de Antwerpse scene omschreven werd. In zijn speciaal voor deze tour samengestelde bands echter geen Tom Barman, Stef Kamil Carlens of Daan, maar wel een reeks muzikanten van uiteenlopende komaf.

Een constante wordt stadsgenoot en drummer Eric Thielemans, a man for all seasons, zolang ze maar niet het voorspelde weer brengen. Met een verleden bij Mâäk's Spirit, maar nu vooral actief met het trio van Jozef Dumoulin, zijn eigen ensemble EARR of als soloartiest ontsnapt deze even eigenzinnige als persoonlijk percussionist aan alle categorisering. Een derde vaste pijler in Trouvés collectief is de Portugese bassist Hugo Antunes die eerder dit jaar nog een eigen trio Malus leidde met Nate Wooley en Chris Corsano. Voor het eerste optreden in het CHK Netwerk wordt het kwartet vervolledigd met pianist Joris Caluwaert van de Zita Swoon Group die voor de thuiswedstrijd in Trix en de Brusselse passage in het Kultuurkaffee vervangen wordt door België’s meest actieve trompettist: Bart Maris (FES, Electric Barbarian,  Jaune Toujours, Moker, 1000 en handen vol andere projecten).

Parallel met Trouvés speciale project loopt de aanwezigheid van het Jozef Dumoulin Trio. Van dit drietal verscheen vorig jaar het album Rainbow Body waar de Fender Rhodes, annex elektronicaspecialist de luisteraar binnenloodst in een wereld waar het moeilijk is om echt voet aan de grond te krijgen. Speels, psychedelisch of drastisch free gaat Dumoulin zijn eigen zompige weg in het gezelschap van (opnieuw) Eric Thielemans en de Amerikaanse bassist Trevor Dunn, bekend als compagnon de route van Mike Patton (Mr. Bungle, Fantômas, Tomahawk), maar met ook een vaste stek bij Electric Masada, het The Darius Jones Quartet en Erik Friedlanders Bonebridge. De groep treedt in vaste bezetting aan in Netwerk en Trix. Voor het optreden in Het Depot in Leuven wordt de stoel van Dunn bezet door diens Franse collega Bruno Chevillon. In Brussel is Dumoulin tenslotte te horen buiten zijn vertrouwde triokader en speelt hij in duo met Rat-CEO Teun Verbruggen. Deze laatste is, net als tijdens de eerste lichting Rat concerten ook te horen met Chaos of the Haunted Spire, het psychedelisch electrojazzdrumsduo dat hij vormt met Andrew Claes, meerbepaald in Aalst in Leuven. In Trix wordt de affiche vervolledigd met een andere bekende uit de oktobersessies: het dubbele duo Going van Pak Yan Lau en Giovanni Di Domenico op keyboards en elektronica en percussionisten João Lobo Antunesen Mathieu Calleja.

Tijd en plaats van het gebeuren :

RAT Event
Vrijdag 16 November 2012 om 20.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en ratevent.be
----------------------------
Zondag 18 november 2012 om 19.30 u
Muziekcentrum Trix - Antwerpen

Noordersingel 28-30
2140 Antwerpen (Borgerhout)

Meer info : www.trixonline.be en ratevent.be
----------------------------
Woensdag 12 december 2012 om 21.00 u
Kultuurkaffee VUB - Brussel

Pleinlaan 2
1050 Elsene

Meer info : www.vub.ac.be en ratevent.be
----------------------------
Zondag 16 december 2012 om 20.00 u
Het Depot - Leuven

Marelarenplein 12
3000 Leuven

Meer info : www.hetdepot.be en ratevent.be

Extra :
Rat Event - November & december 2012. De Antwerpse connectie, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/11/2012

14:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/11/2012

Orchestre National de Lille brengt nieuw werk van Bruno Mantovani in Bozar

Bruno Mantovani Dankzij een hartelijke en langdurige samenwerking tussen het NOB en het Orchestre National de Lille kan het Belgische publiek het orkest uit het Franse Rijsel nu en dan ook in Brussel aan het werk horen. Op 16 november zijn ze opnieuw te gast in de Belgische hoofdstad. Bij die gelegenheid verleent de Belgische creatie van Postludium van de Franse componist Bruno Mantovani (foto) het concert alvast een bijzonder aura. Dirigent Jean-Claude Casadesus vertolkt bovendien de Grote symfonie van Franz Schubert. Het is een werk waarin de verbluffende vindingrijkheid op melodisch vlak en de originele aanpak van de harmonie opvallen. Met de uitvoering van het Vioolconcerto van Jean Sibelius met Sergey Krylov als solist maakt het gastorkest de avond compleet.

Bruno Mantovani (1974) studeerde aan het conservatorium van Parijs (CNSM). Hij behaalde er de eerste prijs voor analyse, esthetica, orkestratie, compositie, muziekgeschiedenis en volgde bijkomende opleidingen aan de universiteit van Rouen (licentie muziekwetenschappen), de abdij van Royaumont (1995) en het Ircam (1998-1999). Hij werkte samen met beroemde dirigenten als Pierre Boulez, Emmanuel Krivine, Peter Eötvös Jonathan Nott, Laurence Equilbey … Hij werkt ook op regelmatige basis met ensembles als TM+, Alternance, Accentus, het Ensemble Intercontemporain, Quatuor Danel en verschillende orkesten. Ondanks zijn jeugdige leeftijd omvat Mantovani's oeuvre al een vijftigtal werken in heel wat verschillende genres, van solo tot opera. Mantovani won tal van prijzen op internationale wedstrijden en heel wat onderscheidingen voor zijn cd-opnames. In september 2010 werd Bruno Mantovani directeur van het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse van Parijs.

Programma :

  • Bruno Montovani, Postludium
  • Jean Sibelius, Concerto voor viool en orkest, op. 47
  • Franz Schubert, Symfonie nr. 9, D 944

Tijd en plaats van het gebeuren :

Orchestre National de Lille : Bruno Mantovani, Sibelius, Schubert
Vrijdag 16 november 2012 om 20.00 u
(inleiding om 19.30 u )
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.onlille.com en www.onb.be

Extra :
Bruno Mantovani : www.brunomantovani.com, brahms.ircam.fr en youtube

16:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Elektrisch gitaarkwartet Zwerm en fluitist Michael Schmid trappen nieuwe concertreeks Ictus Zone af

Zwerm Op 15 november schiet het Brusselse ensemble Ictus een nieuwe concertreeks op gang, waarbij het het voetlicht (grotendeels) laat aan de jonge generatie uitvoerders van nieuwe muziek. Van november tot april zullen gedurende zes concerten ensembles van jonge musici op het podium passeren: geen beginners, maar muzikanten die al bewezen hebben ergens voor te staan. Het repertoire kan zowel gevormd worden door het repertoire dat te verwachten is van Ictus zelf, als door de eigenheden van de jonge garde. Dat laatste is zeker het geval bij het eerste concert van 15 november, waarop het gitaarkwartet ZWERM een centrale rol krijgt toebedeeld.

De ingrediënten : Het elektrische gitaarkwartet Zwerm met hun "Fred Frith Quartet Sessions", een eerbetoon aan de meester van de extended guitar. Ictus fluitist Michael Schmid met werk voor versterkte contrabasfluit van Eva Reiter.

Deel 1: Ictus solist Michael Schmid met werk voor bas- en contrabas-fluit van B.Ferneyhough en E.Reiter
Brian Ferneyhough, 'Mnemosyne' (1986) voor basfluit en cd
Mnemosyne, voor basfluit en tape is genoemd naar de Griekse God van herinnering. De opname van de tape bevat dan ook 8 basfluiten die het harmonische materiaal van Ferneyhough's "Carceri d'invenzione" Cyclus recapituleren. Deze harmonieën veranderen elke maat van het stuk en beschrijven de plattegrond van de compositie. Het materiaal dat de solo basfluit in deze "maten of ruimtes" speelt wordt bepaald door de sonore dichtheid van de tape.
Deze solopartij bestaat uit drie simultaan lopende systemen die elkaar met hun onafhankelijke frases constant onderbreken en tot een “catastrophic obstacle race” leiden. Dit heeft tot gevolg dat het oor van de luisteraar op een archeologische manier de verschillende dieptes van muzikaal materiaal zou kunnen volgen wat mogelijk tot een beklijvende beluistering leidt. Bewust dat een perfecte uitvoering bijna utopisch is heeft Ferneyhough een “ruïne waarde” ingebouwd. Zoals Diderot zei: “Il faut ruiner un palais pour en faire un objet d'interêt” betuigt ook Ferneyhough zijn interesse aan levende uitvoeringen die van elkaar afwijken. Wezenlijk is hier dat zijn compositie zo sterk zou moeten zijn dat de constructie ook de tijd van de architect overleeft als ze in handen terecht komt van de uitvoerder.

Eva Reiter, 'Konter' (2009) voor versterkte contrabasfluit en tape
Voor de (zeldzame) contrabasfluit, schreef de Oostenrijks componiste en gambiet Eva Reiter (°1976) 'Konter', een werk dat de grijze zone verkent tussen spreken en spelen. Via een reeks graduele transformaties beweegt het werk zich naar een fascinerende artificieel-elektronische klankwereld. Konter : een aanval tegen een aanval
Actieve verdedigingstechniek. Een tegenstander verrassen door een slag te pareren met een even krachtige slag

Deel 2 : Het elektrische gitaarkwartet ZWERM met zijn 'Fred Frith Quartet Sessions'
We'll ask the questions around here... direct, brutaal en compromisloos. Een serie vlijmscherpe stukken uit de koker van het vermaarde Fred Frith Guitar Quartet
aan elkaar geklonken door de nog vermaardere Zwerm composities.

Programma :

  • Fred Frith, Motormouth
  • Nick Didkovsky, To Laugh Uncleanly At The Nurse
  • Nick Didkovsky, Just A Voice
  • René Lussier, Ayaya Moses
  • Nick Didkovsky, We'll Ask The Questions 2
  • Nick Didkovsky, We'll Ask The Questions 1

Zwerm is een Belgisch-Nederlands elektrisch gitaarkwartet opgericht in 2007. Hun debuut CD The World's Longest Melody werd door het muziektijdschrift The Wire omschreven als 'an obvious contender for album of the year 2010'. Zwerm speelde reeds concerten in de Verenigde Staten, UK en in verschillende Europese landen. Zwerm werd eerder in de pers omschreven als: 'Ein imposantes Surround-Hörerlebnis' (Kronenzeitung Jan. 2010) 'Gaaf en bij momenten hemels mooi vlochten de vier gitaristen een zacht feedbackweefsel in elkaar (...) Als Zwerm zich in de rocktraditie wil inschrijven, lijkt het kwartet goed op haar plaats in de omgeving van Sonic Youth en consorten' (Kwadratuur Dec. 2010). 'Een prikkelende, soms bevreemdende en steeds eigenzinnige muzikale ontdekkingstocht zoals je ze zelden te horen krijgt' (Goddeau Maart 2011). 'Het lef en de verbeeldingskracht van de muziek spreekt uit hun vertolkingen' (De Standaard Okt. 2010).

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus Zone : Zwerm & Michael Schmid
Donderdag 15 november 2012 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.ictus.be en www.zwerm.be

Verdere concerten in de reeks 'Ictus zone'
Het Nadar Ensemble stelt 'Dubbelganger' voor, een programma met werk van Michael Beil en Peter Ablinger (m.m.v. Billi Holliday, Carmen Baliero en Jean-Paul Sartre) en Michael Maierhof. Ictus & Ensemble Besides met vroeg werk van Cage en meer recente onbekende parels, blakend van naïviteit, alles onder het gesternte van Saint John, zaligverklaard in 2012. Aton'& Armide staat op het podium met Ictus hoboïst Piet Van Bockstal in een programma rond 'Demijour', een cultwerk van Nikolaus A Huber. Mangalam! stelt Philippe Hurel voor en de veel te jong overleden Christophe Bertrand, een concert becommentarieerd door Jean-Luc Plouvier (Ictus artistiek directeur). Om de reeks af te sluiten brengt het Ictus Strijkkwartet in avant-première een nieuw werk van Saed Haddad.

Donderdag 20 december 2012 : NADAR Ensemble met werk van Michael Beil, Peter Ablinger en Michael Maierhof
Donderdag 17 januari 2013 : ICTUS en Ensemble BESIDES met werk van John Cage, Jasper Braet en Newton Armstrong
Donderdag 21 februari 2013 : MANGALAM! met werk van Philippe Hurel en Christophe Bertrand
Donderdag 21 maart 2013 : ATON' & ARMIDE en Piet Van Bockstal met werk van Nikolaus A. Huber, Jean-Luc Fafchamps en Thomas Smetryns
Donderdag 25 april 2013 : ICTUS STRIJKKWARTET met werk van Saed Haddad

Extra :
Ictus Zone - ZWERM, Michael Schmid. Kwartetten op leven en dood, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/11/2012
Brian Ferneyhough op en.wikipedia.org, www.editionpeters.com en youtube
Eva Reiter : www.echoraum.at/reiter.htm
Fred Frith : www.fredfrith.com en youtube
Nick Didkovsky op www.doctornerve.org en youtube
René Lussier : en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Timestretch : Zwerm focust op tijdservaring door middel van klank, 10/10/2011
Zwerm + [sic] unplugged in Kortrijk, 21/02/2011
Elektrisch gitaarkwartet ZWERM experimenteeert met live-electronics in het MHKA, 9/12/2010
The World's Longest Melody : Zwerm & Larry Polansky lichten tip van de sluier op, 11/04/2009

16:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

09/11/2012

M&M Unexplained : een intrigerende concertavond met de unieke Logos-robots

Klar Fascinerend hoe machines kunnen samenwerken en in interaktie treden met onze musici. Indien je al vertrouwd bent met de robots van Stichting Logos, dan kunnen we je deze voorstelling ook ten stelligste aanraden, want onverklaarbaarheid en raadsel staan deze keer centraal. Geen paranormale toestanden, wel compositorische experimenten, Namuda dans en performance waarvan verklaring niet voor de hand ligt.

Wat dat wordt, kun je het best zelf komen meebeleven. Ook de nieuwste mogelijkheden van <Klar> (foto) en <Fa>, de recente muziekrobots gebouwd door Godfried-Willem Raes, zullen uitgebreid aan bod komen. <Klar> is de automatische klarinet van het orkest en <Fa> de fagot. Met: Dominica Eyckmans, Moniek Darge, Kristof Lauwers, Sebastian Bradt, Helen White en Xavier Verhelst o.l.v. Godfried-Willem Raes.



Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M Unexplained
Donderdag 15 november 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

19:36 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Het Collectief brengt muziek uit de Verenigde Staten in Roeselare

Steve Reich Donderdag brengt Het Collectief een programma integraal gewijd aan muziek uit de Verenigde Staten. Bij de selectie van de meest overtuigende werken is de enorme diversiteit frappant. Je hoort de prettig gestoorde avant-garde van Charles Ives en de provocerende 'Bad Boy of Music' George Antheil. Klanktovenaar George Crumb neemt je mee naar de prehistorische diepzee en de 'minimal music' van Steve Reich (foto) brengt je in een repetitieve trance. Verder gaat Robert Muczynski te leen bij de bebop voor zijn swingende sonate voor fluit en piano en geeft John Cage toeval de vrije ruimte in een van zijn 'number pieces'.

Het Collectief is een kamermuziekensemble dat in 1998 in Brussel werd opgericht. De groep bouwde een intrigerende eigen sound op, gekenmerkt door een heterogene mix van blazers, strijkers en piano. Vorig jaar werd het ensemble door Klara uitgeroepen tot 'Musicus van het jaar'.

George Crumb - Vox Balaenae
Het theatrale werk 'Vox Balaenae' (1971) van George Crumb gaat over de onderwaterwereld en is gebaseerd op het gezang van de walvis. Na het horen van een bandopname met zanggeluiden van de bultrugwalvis, componeerde Crumb dit stuk waarin hij de walviswereld opnieuw tot leven laat komen. Vox Balaenae, voor fluit, cello en piano, moet in donkerblauw licht gespeeld worden, de musici dienen een masker te dragen (om enige zichtbare emotie te vermijden en de onpersoonlijke kracht van de natuur te symboliseren ) , hun eigen instrumenten met een versterker uit te rusten, te kunnen fluiten met de mond, mee te neuriën, zachtjes op bekkens te slaan en de vleugelsnaren niet via het klavier te laten klinken, maar door ze met paperclips en dergelijke zaken te beroeren.

Steve Reich - New York Counterpoint
Steve Reich : "New York Counterpoint (1985) borduurt voort op de ideeën die al werden uitgedrukt in Vermont Counterpoint uit 1982; een stuk waarin een solist speelt “tegen” muziek die hij vooraf op tape heeft opgenomen. In New York Counterpoint neemt de solist de partijen van de tien klarinetten op (klarinetten en basklarinetten), waarna hij live de elfde partij speelt op de vooraf opgenomen muziek. De compositietechnieken zijn voor een deel dezelfde als degene die ik gebruikte bij de eerste werken uit mijn carrière.

De driften van het begin zijn geïnspireerd op die van Music for 18 Musicians (1976). Het gebruik van herhaalde en onderling verstrengelde melodische motieven die door hetzelfde instrument worden gespeeld kwam al voor in stukken die ik eerder had gemaakt in mijn muzikantenleven: Piano Phase (voor 2 piano’s of 2 marimba's) en Violin Phase (voor 4 violen), allebei uit 1967. Door de aard en de harmonische combinatie van de motieven, en door het hogere ritme van de veranderingen sluit New York Counterpoint aan bij mijn recentere werk, in het bijzonder Sextet (1985).

New York Counterpoint omvat drie delen: snel, langzaam, snel, na elkaar gespeeld zonder pauze. De tempoverandering is bruusk en in de verhouding 1:2. In 3/2 maat = 6/4 (= 12/8). Wanneer ik deze maat gebruik, wat vaak het geval is, ontstaat er een zekere dubbelzinnigheid. Hoor je nu maten van 3 groepen noten aan 4/8, of 4 groepen noten aan 3/8? In het laatste deel van New York Counterpoint accentueren de basklarinetten enkele van hun mogelijkheden, terwijl de andere klarinetten onveranderd blijven. Het effect dat wordt teweeggebracht door het veranderende accent brengt variatie in de auditieve perceptie van wat eigenlijk ongewijzigd blijft."

Programma :

  • George Crumb (1929), Vox balenae
  • Robert Muczynski (1929-2010), Sonata voor fluit en piano
  • George Antheil (1900-1959), Sonata voor viool en piano nr 2
  • John Cage (1912-1992), Five
  • Steve Reich (1936), New York Counterpoint
  • Charles Ives (1874-1954), Pianotrio

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Crumb, Muczynski, Antheil, Cage, Reich, Ives
Donderdag 15 november 2012 om 20.30 u
CC De Spil - Roeselare

H. Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.hetcollectief.be

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com en youtube
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl
Robert Muczynski op en.wikipedia.org en youtube
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

19:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Pascal Schumacher maakt nieuwe soundtrack bij stille film met Marlene Dietrich

Marlene Dietrich In de stille film 'Die Frau, nach der man sich sehnt' uit 1929 straalt de enigmatische filmdiva Marlene Dietrich in haar allereerste incarnatie van de mysterieuze femme fatale waarrond zich een web van intrige en moord spint. Kurt Bernhardt regisseert dit melodrama gebaseerd op een novelle van Max Brod. De mooie Stascha ontmoet de industrieel Henri Leblanc. Die is op zoek naar een rijke bruid om het bedreigde familiekapitaal te redden. Hij wordt verliefd op de geheimzinnige Stascha die echter niet over het nodige geld blijkt te beschikken. Een fatale ontmoeting die eindigt in wanhoop en moord.

De jonge Luxemburgse componist en vibrafonist Pascal Schumacher schreef bij deze stille film een nieuwe soundtrack. Samen met het ensemble United Instruments of Lucilin, eveneens van Luxemburgse origine, voert hij deze muziek live uit onder leiding van de Duitse dirigent Christian Schumann. Schumacher is zowel thuis in hedendaagse muziek als jazz en weet zich steeds te omringen met topmusici. Het is dus uitkijken naar dit exclusief filmconcert in ons land, een opdracht van de Philharmonie Luxembourg.

Tijd en plaats van et gebeuren :

Filmconcert Pascal Schumacher : Die Frau, nach der man sich sehnt
Woensdag 14 november 2012 om 20.00 u
(inleidend gesprek met Pascal Schumacher om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.lucilin.lu

Extra :
Pascal Schumacher : www.pascalschumacher.com, www.muziekcentrum.be en youtube

18:59 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook