10/11/2012

Orchestre National de Lille brengt nieuw werk van Bruno Mantovani in Bozar

Bruno Mantovani Dankzij een hartelijke en langdurige samenwerking tussen het NOB en het Orchestre National de Lille kan het Belgische publiek het orkest uit het Franse Rijsel nu en dan ook in Brussel aan het werk horen. Op 16 november zijn ze opnieuw te gast in de Belgische hoofdstad. Bij die gelegenheid verleent de Belgische creatie van Postludium van de Franse componist Bruno Mantovani (foto) het concert alvast een bijzonder aura. Dirigent Jean-Claude Casadesus vertolkt bovendien de Grote symfonie van Franz Schubert. Het is een werk waarin de verbluffende vindingrijkheid op melodisch vlak en de originele aanpak van de harmonie opvallen. Met de uitvoering van het Vioolconcerto van Jean Sibelius met Sergey Krylov als solist maakt het gastorkest de avond compleet.

Bruno Mantovani (1974) studeerde aan het conservatorium van Parijs (CNSM). Hij behaalde er de eerste prijs voor analyse, esthetica, orkestratie, compositie, muziekgeschiedenis en volgde bijkomende opleidingen aan de universiteit van Rouen (licentie muziekwetenschappen), de abdij van Royaumont (1995) en het Ircam (1998-1999). Hij werkte samen met beroemde dirigenten als Pierre Boulez, Emmanuel Krivine, Peter Eötvös Jonathan Nott, Laurence Equilbey … Hij werkt ook op regelmatige basis met ensembles als TM+, Alternance, Accentus, het Ensemble Intercontemporain, Quatuor Danel en verschillende orkesten. Ondanks zijn jeugdige leeftijd omvat Mantovani's oeuvre al een vijftigtal werken in heel wat verschillende genres, van solo tot opera. Mantovani won tal van prijzen op internationale wedstrijden en heel wat onderscheidingen voor zijn cd-opnames. In september 2010 werd Bruno Mantovani directeur van het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse van Parijs.

Programma :

  • Bruno Montovani, Postludium
  • Jean Sibelius, Concerto voor viool en orkest, op. 47
  • Franz Schubert, Symfonie nr. 9, D 944

Tijd en plaats van het gebeuren :

Orchestre National de Lille : Bruno Mantovani, Sibelius, Schubert
Vrijdag 16 november 2012 om 20.00 u
(inleiding om 19.30 u )
Bozar - Henry Le Boeufzaal - Brussel
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.onlille.com en www.onb.be

Extra :
Bruno Mantovani : www.brunomantovani.com, brahms.ircam.fr en youtube

16:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Elektrisch gitaarkwartet Zwerm en fluitist Michael Schmid trappen nieuwe concertreeks Ictus Zone af

Zwerm Op 15 november schiet het Brusselse ensemble Ictus een nieuwe concertreeks op gang, waarbij het het voetlicht (grotendeels) laat aan de jonge generatie uitvoerders van nieuwe muziek. Van november tot april zullen gedurende zes concerten ensembles van jonge musici op het podium passeren: geen beginners, maar muzikanten die al bewezen hebben ergens voor te staan. Het repertoire kan zowel gevormd worden door het repertoire dat te verwachten is van Ictus zelf, als door de eigenheden van de jonge garde. Dat laatste is zeker het geval bij het eerste concert van 15 november, waarop het gitaarkwartet ZWERM een centrale rol krijgt toebedeeld.

De ingrediënten : Het elektrische gitaarkwartet Zwerm met hun "Fred Frith Quartet Sessions", een eerbetoon aan de meester van de extended guitar. Ictus fluitist Michael Schmid met werk voor versterkte contrabasfluit van Eva Reiter.

Deel 1: Ictus solist Michael Schmid met werk voor bas- en contrabas-fluit van B.Ferneyhough en E.Reiter
Brian Ferneyhough, 'Mnemosyne' (1986) voor basfluit en cd
Mnemosyne, voor basfluit en tape is genoemd naar de Griekse God van herinnering. De opname van de tape bevat dan ook 8 basfluiten die het harmonische materiaal van Ferneyhough's "Carceri d'invenzione" Cyclus recapituleren. Deze harmonieën veranderen elke maat van het stuk en beschrijven de plattegrond van de compositie. Het materiaal dat de solo basfluit in deze "maten of ruimtes" speelt wordt bepaald door de sonore dichtheid van de tape.
Deze solopartij bestaat uit drie simultaan lopende systemen die elkaar met hun onafhankelijke frases constant onderbreken en tot een “catastrophic obstacle race” leiden. Dit heeft tot gevolg dat het oor van de luisteraar op een archeologische manier de verschillende dieptes van muzikaal materiaal zou kunnen volgen wat mogelijk tot een beklijvende beluistering leidt. Bewust dat een perfecte uitvoering bijna utopisch is heeft Ferneyhough een “ruïne waarde” ingebouwd. Zoals Diderot zei: “Il faut ruiner un palais pour en faire un objet d'interêt” betuigt ook Ferneyhough zijn interesse aan levende uitvoeringen die van elkaar afwijken. Wezenlijk is hier dat zijn compositie zo sterk zou moeten zijn dat de constructie ook de tijd van de architect overleeft als ze in handen terecht komt van de uitvoerder.

Eva Reiter, 'Konter' (2009) voor versterkte contrabasfluit en tape
Voor de (zeldzame) contrabasfluit, schreef de Oostenrijks componiste en gambiet Eva Reiter (°1976) 'Konter', een werk dat de grijze zone verkent tussen spreken en spelen. Via een reeks graduele transformaties beweegt het werk zich naar een fascinerende artificieel-elektronische klankwereld. Konter : een aanval tegen een aanval
Actieve verdedigingstechniek. Een tegenstander verrassen door een slag te pareren met een even krachtige slag

Deel 2 : Het elektrische gitaarkwartet ZWERM met zijn 'Fred Frith Quartet Sessions'
We'll ask the questions around here... direct, brutaal en compromisloos. Een serie vlijmscherpe stukken uit de koker van het vermaarde Fred Frith Guitar Quartet
aan elkaar geklonken door de nog vermaardere Zwerm composities.

Programma :

  • Fred Frith, Motormouth
  • Nick Didkovsky, To Laugh Uncleanly At The Nurse
  • Nick Didkovsky, Just A Voice
  • René Lussier, Ayaya Moses
  • Nick Didkovsky, We'll Ask The Questions 2
  • Nick Didkovsky, We'll Ask The Questions 1

Zwerm is een Belgisch-Nederlands elektrisch gitaarkwartet opgericht in 2007. Hun debuut CD The World's Longest Melody werd door het muziektijdschrift The Wire omschreven als 'an obvious contender for album of the year 2010'. Zwerm speelde reeds concerten in de Verenigde Staten, UK en in verschillende Europese landen. Zwerm werd eerder in de pers omschreven als: 'Ein imposantes Surround-Hörerlebnis' (Kronenzeitung Jan. 2010) 'Gaaf en bij momenten hemels mooi vlochten de vier gitaristen een zacht feedbackweefsel in elkaar (...) Als Zwerm zich in de rocktraditie wil inschrijven, lijkt het kwartet goed op haar plaats in de omgeving van Sonic Youth en consorten' (Kwadratuur Dec. 2010). 'Een prikkelende, soms bevreemdende en steeds eigenzinnige muzikale ontdekkingstocht zoals je ze zelden te horen krijgt' (Goddeau Maart 2011). 'Het lef en de verbeeldingskracht van de muziek spreekt uit hun vertolkingen' (De Standaard Okt. 2010).

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus Zone : Zwerm & Michael Schmid
Donderdag 15 november 2012 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.ictus.be en www.zwerm.be

Verdere concerten in de reeks 'Ictus zone'
Het Nadar Ensemble stelt 'Dubbelganger' voor, een programma met werk van Michael Beil en Peter Ablinger (m.m.v. Billi Holliday, Carmen Baliero en Jean-Paul Sartre) en Michael Maierhof. Ictus & Ensemble Besides met vroeg werk van Cage en meer recente onbekende parels, blakend van naïviteit, alles onder het gesternte van Saint John, zaligverklaard in 2012. Aton'& Armide staat op het podium met Ictus hoboïst Piet Van Bockstal in een programma rond 'Demijour', een cultwerk van Nikolaus A Huber. Mangalam! stelt Philippe Hurel voor en de veel te jong overleden Christophe Bertrand, een concert becommentarieerd door Jean-Luc Plouvier (Ictus artistiek directeur). Om de reeks af te sluiten brengt het Ictus Strijkkwartet in avant-première een nieuw werk van Saed Haddad.

Donderdag 20 december 2012 : NADAR Ensemble met werk van Michael Beil, Peter Ablinger en Michael Maierhof
Donderdag 17 januari 2013 : ICTUS en Ensemble BESIDES met werk van John Cage, Jasper Braet en Newton Armstrong
Donderdag 21 februari 2013 : MANGALAM! met werk van Philippe Hurel en Christophe Bertrand
Donderdag 21 maart 2013 : ATON' & ARMIDE en Piet Van Bockstal met werk van Nikolaus A. Huber, Jean-Luc Fafchamps en Thomas Smetryns
Donderdag 25 april 2013 : ICTUS STRIJKKWARTET met werk van Saed Haddad

Extra :
Ictus Zone - ZWERM, Michael Schmid. Kwartetten op leven en dood, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/11/2012
Brian Ferneyhough op en.wikipedia.org, www.editionpeters.com en youtube
Eva Reiter : www.echoraum.at/reiter.htm
Fred Frith : www.fredfrith.com en youtube
Nick Didkovsky op www.doctornerve.org en youtube
René Lussier : en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Timestretch : Zwerm focust op tijdservaring door middel van klank, 10/10/2011
Zwerm + [sic] unplugged in Kortrijk, 21/02/2011
Elektrisch gitaarkwartet ZWERM experimenteeert met live-electronics in het MHKA, 9/12/2010
The World's Longest Melody : Zwerm & Larry Polansky lichten tip van de sluier op, 11/04/2009

16:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

09/11/2012

M&M Unexplained : een intrigerende concertavond met de unieke Logos-robots

Klar Fascinerend hoe machines kunnen samenwerken en in interaktie treden met onze musici. Indien je al vertrouwd bent met de robots van Stichting Logos, dan kunnen we je deze voorstelling ook ten stelligste aanraden, want onverklaarbaarheid en raadsel staan deze keer centraal. Geen paranormale toestanden, wel compositorische experimenten, Namuda dans en performance waarvan verklaring niet voor de hand ligt.

Wat dat wordt, kun je het best zelf komen meebeleven. Ook de nieuwste mogelijkheden van <Klar> (foto) en <Fa>, de recente muziekrobots gebouwd door Godfried-Willem Raes, zullen uitgebreid aan bod komen. <Klar> is de automatische klarinet van het orkest en <Fa> de fagot. Met: Dominica Eyckmans, Moniek Darge, Kristof Lauwers, Sebastian Bradt, Helen White en Xavier Verhelst o.l.v. Godfried-Willem Raes.



Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M Unexplained
Donderdag 15 november 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

19:36 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Het Collectief brengt muziek uit de Verenigde Staten in Roeselare

Steve Reich Donderdag brengt Het Collectief een programma integraal gewijd aan muziek uit de Verenigde Staten. Bij de selectie van de meest overtuigende werken is de enorme diversiteit frappant. Je hoort de prettig gestoorde avant-garde van Charles Ives en de provocerende 'Bad Boy of Music' George Antheil. Klanktovenaar George Crumb neemt je mee naar de prehistorische diepzee en de 'minimal music' van Steve Reich (foto) brengt je in een repetitieve trance. Verder gaat Robert Muczynski te leen bij de bebop voor zijn swingende sonate voor fluit en piano en geeft John Cage toeval de vrije ruimte in een van zijn 'number pieces'.

Het Collectief is een kamermuziekensemble dat in 1998 in Brussel werd opgericht. De groep bouwde een intrigerende eigen sound op, gekenmerkt door een heterogene mix van blazers, strijkers en piano. Vorig jaar werd het ensemble door Klara uitgeroepen tot 'Musicus van het jaar'.

George Crumb - Vox Balaenae
Het theatrale werk 'Vox Balaenae' (1971) van George Crumb gaat over de onderwaterwereld en is gebaseerd op het gezang van de walvis. Na het horen van een bandopname met zanggeluiden van de bultrugwalvis, componeerde Crumb dit stuk waarin hij de walviswereld opnieuw tot leven laat komen. Vox Balaenae, voor fluit, cello en piano, moet in donkerblauw licht gespeeld worden, de musici dienen een masker te dragen (om enige zichtbare emotie te vermijden en de onpersoonlijke kracht van de natuur te symboliseren ) , hun eigen instrumenten met een versterker uit te rusten, te kunnen fluiten met de mond, mee te neuriën, zachtjes op bekkens te slaan en de vleugelsnaren niet via het klavier te laten klinken, maar door ze met paperclips en dergelijke zaken te beroeren.

Steve Reich - New York Counterpoint
Steve Reich : "New York Counterpoint (1985) borduurt voort op de ideeën die al werden uitgedrukt in Vermont Counterpoint uit 1982; een stuk waarin een solist speelt “tegen” muziek die hij vooraf op tape heeft opgenomen. In New York Counterpoint neemt de solist de partijen van de tien klarinetten op (klarinetten en basklarinetten), waarna hij live de elfde partij speelt op de vooraf opgenomen muziek. De compositietechnieken zijn voor een deel dezelfde als degene die ik gebruikte bij de eerste werken uit mijn carrière.

De driften van het begin zijn geïnspireerd op die van Music for 18 Musicians (1976). Het gebruik van herhaalde en onderling verstrengelde melodische motieven die door hetzelfde instrument worden gespeeld kwam al voor in stukken die ik eerder had gemaakt in mijn muzikantenleven: Piano Phase (voor 2 piano’s of 2 marimba's) en Violin Phase (voor 4 violen), allebei uit 1967. Door de aard en de harmonische combinatie van de motieven, en door het hogere ritme van de veranderingen sluit New York Counterpoint aan bij mijn recentere werk, in het bijzonder Sextet (1985).

New York Counterpoint omvat drie delen: snel, langzaam, snel, na elkaar gespeeld zonder pauze. De tempoverandering is bruusk en in de verhouding 1:2. In 3/2 maat = 6/4 (= 12/8). Wanneer ik deze maat gebruik, wat vaak het geval is, ontstaat er een zekere dubbelzinnigheid. Hoor je nu maten van 3 groepen noten aan 4/8, of 4 groepen noten aan 3/8? In het laatste deel van New York Counterpoint accentueren de basklarinetten enkele van hun mogelijkheden, terwijl de andere klarinetten onveranderd blijven. Het effect dat wordt teweeggebracht door het veranderende accent brengt variatie in de auditieve perceptie van wat eigenlijk ongewijzigd blijft."

Programma :

  • George Crumb (1929), Vox balenae
  • Robert Muczynski (1929-2010), Sonata voor fluit en piano
  • George Antheil (1900-1959), Sonata voor viool en piano nr 2
  • John Cage (1912-1992), Five
  • Steve Reich (1936), New York Counterpoint
  • Charles Ives (1874-1954), Pianotrio

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Crumb, Muczynski, Antheil, Cage, Reich, Ives
Donderdag 15 november 2012 om 20.30 u
CC De Spil - Roeselare

H. Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.hetcollectief.be

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com en youtube
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl
Robert Muczynski op en.wikipedia.org en youtube
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl

19:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Pascal Schumacher maakt nieuwe soundtrack bij stille film met Marlene Dietrich

Marlene Dietrich In de stille film 'Die Frau, nach der man sich sehnt' uit 1929 straalt de enigmatische filmdiva Marlene Dietrich in haar allereerste incarnatie van de mysterieuze femme fatale waarrond zich een web van intrige en moord spint. Kurt Bernhardt regisseert dit melodrama gebaseerd op een novelle van Max Brod. De mooie Stascha ontmoet de industrieel Henri Leblanc. Die is op zoek naar een rijke bruid om het bedreigde familiekapitaal te redden. Hij wordt verliefd op de geheimzinnige Stascha die echter niet over het nodige geld blijkt te beschikken. Een fatale ontmoeting die eindigt in wanhoop en moord.

De jonge Luxemburgse componist en vibrafonist Pascal Schumacher schreef bij deze stille film een nieuwe soundtrack. Samen met het ensemble United Instruments of Lucilin, eveneens van Luxemburgse origine, voert hij deze muziek live uit onder leiding van de Duitse dirigent Christian Schumann. Schumacher is zowel thuis in hedendaagse muziek als jazz en weet zich steeds te omringen met topmusici. Het is dus uitkijken naar dit exclusief filmconcert in ons land, een opdracht van de Philharmonie Luxembourg.

Tijd en plaats van et gebeuren :

Filmconcert Pascal Schumacher : Die Frau, nach der man sich sehnt
Woensdag 14 november 2012 om 20.00 u
(inleidend gesprek met Pascal Schumacher om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.lucilin.lu

Extra :
Pascal Schumacher : www.pascalschumacher.com, www.muziekcentrum.be en youtube

18:59 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

De 2de Adem & Le Madrigal de Lille duiken in het koorrepertoire van hedendaagse componisten uit de VS

Cage & co John Cage, zowat de best gekende moderne Amerikaanse componist, werd 100 jaar geleden geboren. De 2de Adem, kamerkoor voor hedendaagse muziek, vondt daarin een een ideale aanleiding om met Le Madrigal de Lille (FR) in het koorrepertoire te duiken van hedendaagse componisten uit de Verenigde Staten.
Samen zingen we werk van Charles Ives, Philip Glass, Leonard Bernstein, Morten Lauridsen, Eric Whitacre, Timothy Brown en John Cage (o.a. het beruchte 4'33", ditmaal in een versie voor 2 koren).

Tijd en plaats van het gebeuren :

De 2de Adem & Le Madrigal de Lille : Cage & co
Zondag 11 november 2012 om 16.00 u
Kapel van Sint-Jan de Deo - Gent

Fratersplein 9
9000 Gent

Meer info : www.de2deadem.info en www.lemadrigaldelille.fr

16:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

SURROUND!-Happening plaatst luisteraar in het midden van de klank

Surround Happening Wie een ervaring als intens omschrijft, voegt daar niet zelden aan toe dat hij of zij er 'middenin' zat. En is een meeslepende, zelfs fysieke ervaring niet wat we allen nastreven bij een concertbezoek? Tijdens de SURROUND!-Happening in het Concertgebouw in Brugge wordt die droom werkelijkheid. De luisteraar komt in het midden van de klank terecht, in de kern van de zaak.

In nieuwe muziek wordt klank materie. Trillingen botsen en creëren een ruimte, muziek wordt architectuur. Fascinerende klankkunst - of het nu gaat om installaties van de beroemde Janet Cardiff of gespatialiseerde live-elektronica bij een wereldcreatie van Richard Barrett - kan de bezoeker met verstomming slaan. De luisteraar wordt de middelpuntzoekende kracht die het geluid vanuit alle hoeken naar zich toe trekt.

Geluid stormt vanuit alle hoeken van het Concertgebouw op je af tijdens de Surround! Happening. Muzikanten, componisten en klankinstallaties nemen letterlijk elke meter van het Concertgebouw in, indien niet lichamelijk / materieel, dan zeker met muziek. In de nieuwe compositie van Richard Barrett omringen de luisteraars de cellist, die door middel van live-electronics en luidsprekers het publiek bespeelt. Michael Gordon bezweert de toehoorder in Timber, een werk voor zes simantra's (houten balken met een korte droge klank rijk aan boventonen). De componist gaat in dit werk op zoek naar de extreme mogelijkheden van ritmiek en textuur. BL!NDMAN [drums] zet zijn tanden in werk van Bang on a Can-stichters Julia Wolfe en David Lang en het Acousmonium, een orkest van luidsprekers, speelt gespatialiseerde elektronische muziek.

BL!NDMAN [drums] - Kamermuziekzaal, 10.30 u

  • Julia Wolfe (1958), Dark Full Ride (2002)
  • David Lang (1957), The So-Called Laws of Nature, part 2 (2002)
  • Jasna Velickovic (1974), Last Song (2010)

BL!NDMAN [drums] speelt baanbrekend werk van eigentijdse componisten. Alle vooroordelen over percussie worden daarbij met veel toewijding aan diggelen geslagen. Heel subtiel haalt David Lang valse zekerheden onderuit. Ongrijpbare variaties in timbre en ritme omringen de toehoorder en brengen hem in een vloeibare trance. Jasna Velicˇkovic van haar kant, zoekt in Last Song naar manieren om instrumenten te bespelen zonder ze aan te raken. Transformatie, resonantie en een persoonlijke lezing van Richard Strauss' Im Abendrot staan centraal in dit werk. Een drumstelkwartet zet Dark Full Ride in met zeven minuten niets dan hihats. Tegen een hectische zestiendenpuls verkent Julia Wolfe de haast symfonische rijkdom aan klankkleuren van het dubbele bekken. Geleidelijk laten de volledige drumstellen zich meeslepen in een draaikolk van tegen elkaar in pompende ritmes.

Acousmonium - Concertzaal, 11.30 u & 14.00 u

Concert 1- 11.30 u
Creaties door studenten van LUCA-arts Beeldende Kunst

  • Philippe Carson (1936-1972), Turmac (1961)
  • Esther Venrooy (1974), Of Course Static and Moving Are Possible (2012) - Wereldcreatie
  • Bernard Parmegiani (1927), L'Oeil écoute (1970)

Concert 2 - 14.00 u

Creaties door studenten van LUCA-arts Beeldende Kunst

  • Iannis Xenakis (1922-2001), Orient Occident (1960)
  • Pauwel De Buck (1986), La Bestia Del Este (2012) - Wereldcreatie
  • Christian Zanési (1952), Stop ! L’horizon (1983)

Een orkest van zo'n veertig à honderd luidsprekers, allemaal geselecteerd op basis van hun typische sonore kwaliteiten en opgesteld rondom en tussen het publiek. Dat is het Acousmonium, een concept ontworpen in 1974 door François Bayle in de schoot van INA/ GRM (Groupe de Recherches Musicales). Uit die luidsprekers speelt akoesmatische muziek, muziek waarbij alle aandacht op het luisteren is gericht, zonder de visuele afleiding van musici. De ruimtelijke projectie van de muziek dompelt de luisteraar onder in het hart van het werk. De bediener van het mengpaneel heeft de rol van vertolker van het werk. Als ‘dirigent’ zorgt hij/zij voor nuances, contrasten en effecten door te kiezen uit welke luidspreker de muziek klinkt. En door de ruimtelijke opstelling van de luidsprekers spatialiseert de ‘dirigent’ ook live de muziek. Zo krijgt die een tweede leven, onmogelijk te reproduceren door een muziekinstallatie in de huiskamer. Dit concert (als derde editie van Listen) maakt deel uit van Esther Venrooys doctoraatsscriptie, die focust op de perceptie van klank en de integratie van klankkunst in architectuur. In coproductie met LUCA-arts Gent Beeldende Kunst

Rushes Ensemble (VS) - Kamermuziekzaal, 14.00 u

  • Michael Gordon, Rushes (2012) - Belgische creatie

Michael Gordons nieuwste compositie Rushes, is een uur durende tour de force waarvoor hij deels de mosterd haalde uit zijn recente Timber voor percussie. De titel verwijst enerzijds naar het materiaal waaruit de fagottist zijn riet maakt, anderzijds naar een extatische euforie, een traag sonoor landschap dat de luisteraar als het ware omringt. Niet alleen het unieke timbre van de maar liefst zeven fagotten, maar ook de behandeling van de polyritmiek, de in elkaar geweven melodische lijnen en de caleidoscopische golven van ritmische texturen maken dit werk zo uniek.

Arne Deforce / live-electronics door Centre Henri Pousseur (BE) - Concertzaal - 15.05 u

  • Richard Barrett, life-form (2012) - Belgische creatie

life-form is een compositieopdracht door Concertgebouw Brugge, November Music, Centre Henri Pousseur en Academie der Kunsten (het samenwerkingsinstituut van de universiteit Leiden en de Hogeschool der Kunsten Den Haag).

life-form is een celloconcert met elektronische klanken die de plaats van het orkest innemen. Het publiek, dat rondom de cellist plaatsneemt, wordt op zijn beurt omringd door het 'orkest', acht luidsprekers waaruit de elektronische klanken spelen. De cellist manipuleert/ dirigeert die elektronische klanken in real time door zijn eigen spel. life-form vindt zijn oorsprong in de beschouwing van de metamorfe levenscycli waarin een organisme de huid verschillende keren afwerpt, telkens weer een andere gedaante die onder de oppervlakte groeit en in een andere habitat opduikt. De muziek illustreert niet een specifieke metamorfose, ze wil de ‘life-form’ an sich zijn. Het compositieprincipe en -proces zijn vergelijkbaar met processen bij levende (en dode organismen) en interacties die binnen het volledige ecosysteem voorkomen.

Slagwerk Den Haag (NL) - Kamermuziekzaal, 16.30 u

  • Michael Gordon, Timber (2011)

Ritueel dat versnelt, uitdijt, samentrekt en resoneert. Timber is een werk van vijftig minuten van componist Michael Gordon, waarin door middel van lang aanzwellende en wegstervende roffels een bijna hallucinerend effect wordt opgewekt

Lezing door Sven Sterken (BE) - Foyer Balkon 2, 16.30
Iannis Xenakis: Luisteren met het hele lichaam


In 1958 werkte Iannis Xenakis, toen nog als ingenieur en architect aan de slag bij Le Corbusier, mee aan het ontwerp en de bouw van het Philipspaviljoen. Die ongeziene synthese van ruimte, klank en beeld was een van de trekpleisters van de wereldtentoonstelling in Brussel. Hoewel Xenakis achteraf hoofdzakelijk actief was als componist van avant-garde muziek, realiseerde hij nog een reeks grote multimedia-installaties, waarin hij de principes van het Philipspaviljoen verder ontwikkelde. In zijn lezing zal Sven Sterken illustreren hoe Iannis Xenakis met behulp van de laatste nieuwe technologie, de muzikale luisterervaring trachtte uit te breiden tot een totale zintuiglijke onderdompeling.

Klankinstallatie door Rudi Knoops (BE) - Foyer Parterre, doorlopend
Dioramatized #02

Bull; Psallentes en Psallentes♀ o.l.v. Hendrik Vanden Abeele

De installatie DIORAMATIZED #02 maakt gebruik van de techniek van de anamorfose: een vervormde projectie die alleen vanuit een bepaalde invalshoek in de juiste proporties kan worden waargenomen. De bezoeker kan in de cirkelvormige installatie als het ware midden tussen de zangers gaan staan voor een ideale luisterpositie. Het gebruik van anamorfose, een visuele vervormingstechniek, dwingt de toeschouwer echter op zoek te gaan naar het juiste visuele perspectief om de beelden van de zangers correct waar te nemen. De frictie die zo ontstaat tussen klank en beeld nodigt de bezoeker uit tot een actieve exploratie van de audiovisuele installatie, wat een bijzondere kijk- en luisterervaring oplevert.

Klankinstallatie door Voldemars Johansons (LV) - Studio 1, doorlopend
Concord / Opus 21 for electric strings


Concord / Opus 21 for electric strings, een klankinstallatie bestaande uit metalen snaren van diverse lengte. Johansons spant deze doorheen een ruimte en activeert de snaren - en daardoor ook de klankbuizen - aan de hand van elektronica aan een van beide einden. In het donker een bijzondere ervaring, niet alleen auditief, maar zeker ook visueel. Door het toenemen van de stroom worden de snaren roodgloeiend.

Klankinstallatie door Edgard Varèse - Foyer Balkon 2, tussen de concerten
Poème Electronique


Electronique gerestaureerd, die door Edgar Varèse werd gecomponeerd voor de Wereldtentoonstelling van 1958. Oorspronkelijk was deze elektronische compositie een onderdeel van het door architect Le Corbusier en assistent Xenakis ontworpen Philipspaviljoen. Via een ingenieus luidsprekersysteem dat in de hoogstgelegen foyers van het Concertgebouw geïntegreerd werd, vormt deze soundscape een akoestisch onderdeel van de architectuur.

Doorlopend / installatie / overloop tussen Foyer Parterre en Foyer Balkon 1 : Soundtracks Stijn Demeulenaere (BE)
Klankkunstenaar, radiomaker en muzikant Stijn Demeulenaere presenteert een archief van herinnerde geluiden. Grasduin tussen de vele bokalen, netjes gestapeld op houten rekken, en lever uw eigen bijdrage door een geluidsherinnering op een briefje te schrijven en in een lege bokaal te stoppen. Soundtracks wordt zo een archief van persoonlijke geschiedenissen, omdat een herinnerd geluid altijd vasthangt aan wie we zijn op dat moment. Wat we denken en voelen, wat onze verlangens zijn.

Doorlopend / tentoonstelling / Foyer Balkon 1 & 2 : Peter Verhelst & Maud Bekaert QNX3 - tegen het vergeten

QNX - een plek voor rituelen
Onder de vleugels van Brugge Plus vzw werken schrijver en regisseur Peter Verhelst en letterbeeldhouwster Maud Bekaert drie jaar lang samen met kunstenaars uit diverse disciplines. Drie keer per jaar, telkens op een rituele dag, zullen zij een QNX-plek openstellen in Brugge. In 2015 komen al die plekken samen in een overzichtstentoonstelling. QNX staat voor ‘equinox’, het tijdstip waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat, waardoor de dag even lang is als de nacht. Al sinds de antieke tijden zijn zowel de equinoxen als de zonnewende bijzondere, rituele dagen.

QNX3 - tegen het vergeten
Na qnx1 - huis van de druppelende stenen op de Burg, waar 3000 mensen het ritueel konden meemaken, en qnx2 - meer van tranen waar het beeld van Johan Tahon een meer van tranen weende in de Poertoren, strijken dit najaar een paar bijzondere kunstenaars neer in het Brugse Concertgebouw. Dit seizoen vormen emoties en ontroering de rode draad in de programmering van het Concertgebouw. Een thema dat mooi aansluit bij qnx3 waar verlies, herinnering en gemis centraal staan. Maud Bekaert en Peter Verhelst werken voor qnx3 samen met kunstenaars in wiens werk er telkens een vorm van ontroering terug te vinden is.

Tijd en plaats van het gebeuren :

SURROUND!-Happening
Zondag 11 november 2012 vanaf 10.30 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Elders op Oorgetuige :
Concertgebouw Brugge opgeslorpt door geluid tijdens uniek festival Surrround!, 4/11/2012
November Music 2012 : hypnotiserende minimal music, 20ste-eeuwse klassiekers, muziektheater, impro, elektronica en een flinke portie jazz, 6/11/2012
Verbluffende klankinstallaties tijdens Surround! in Brugge, 6/11/2012

15:56 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Solistenensemble Kaleidoskop verkent theatrale mogelijkheden van muziek

Solistenensemble Kaleidoskop Het Solistenensemble Kaleidoskop verkent met zijn Hardcore-programma's de theatrale mogelijkheden van muziek met enkel geluid, de lichamen van de muzikanten en licht. De Franse kunstenares Aliénor Dauchez bedacht het centrale concept, waarbij de muzikanten in een zwarte, ommuurde ruimte om de luisteraars geplaatst worden. Bij elk werk bewegen de muzikanten rond het publiek en veranderen zo voortdurend het perspectief van de luisteraar. Het publiek ervaart momenten van intense nabijheid en verwijdering. Het muzikale hart van dit concert bestaat uit barokke en hedendaagse muziek. Ondanks de uiterst gevarieerde muzikale talen, zoekt elk werk naar een directe en intieme auditieve expressie van schoonheid. Sinfonia's van W.F. en C.P.E. Bach omarmen recent werk van Ikeda, Vivier, Dillon, Tenney en Walshe.

Programma :

  • Wilhelm Friedemann Bach (1710-1784), Sinfonia in F, FK67
  • Ryoji Ikeda (1966), Op. 1 [for 9 strings], I-VI
  • Giovanni Gabrieli (1555-1612), Ricercar
  • Claude Vivier (1948-1983), Zipangu voor dertien strijkers
  • James Dillon (1950), Traumwerk nr. 11, 1 & 4 voor twee violen
  • James Tenney (1934-2006), For 12 Strings (rising)
  • Jennifer Walshe (1974), minard/nithsdale voor strijkkwartet en twee gettoblasters
  • Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788), Symfonie nr. 5 in b, Wq182

Tijd en plaats van het gebeuren :

Solistenensemble Kaleidoskop : Hardcore 3
Zaterdag 10 november 2012 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.kaleidoskopmusik.de

Extra :
Ryoji Ikeda : www.ryojiikeda.com, en.wikipedia.org en youtube
Claude Vivier : brahms.ircam.fr, www.thecanadianencyclopedia.com en youtube
James Dillon op www.composers21.com, www.edition-peters.com en youtube
James Tenney op en.wikipedia.org, www.composers21.com, kalvos.org en youtube
James Tenney, 1934-2006 , Kyle Gann op www.artsjournal.com, 26/08/2006
James Tenney op newmusicbox.org (met video 'Postcards from the Edge: James Tenney in his own words')
Jennifer Walshe : www.milker.org, www.cmc.ie, en.wikipedia.org en youtube
don't do PERMISSION ISN'T. The Music of Jennifer Walshe, Bob Gilmore op journalofmusic.com

Elders op Oorgetuige :
Concertgebouw Brugge opgeslorpt door geluid tijdens uniek festival Surrround!, 4/11/2012
Niet voor gevoelige kijkers : Ryoji Ikeda's Datamatics [ver.2.0] in Brugge, 1/04/2010
Ictus : poëzie in klanken op TRANSIT, 26/10/2007

Beluister alvast Claude Viviers Zipangu

14:07 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

06/11/2012

Met het Brussels Philharmonic & Arne Deforce op ontdekkingsreis in het unieke universum van Xenakis

Iannis Xenakis Op 8 november mag de concertganger in het Concertgebouw in Brugge tussen het orkest Brussels Philharmonic plaatsnemen voor een zinderende muzikale ervaring. Het orkestwerk Nomos Gamma van architect-componist Iannis Xenakis vraagt om een specifieke orkestopstelling waarbij het publiek tussen de musici terechtkomt en zo zelf de muzikale architectuur van het werk fysiek kan waarnemen. Ook de krachtige muziek van Wagner wordt in dezelfde omstandigheden gebracht: een zowel ontroerende als overweldigende ervaring!

In de jaren 1950 was de jonge Griek Iannis Xenakis (1922-2001) een beloftevolle architect. Samen met Le Corbusier ontwierp hij het futuristische Philips-paviljoen voor de wereldtentoonstelling van '58 in Brussel. Daarnaast mag hij met recht en rede een van de grootste en meest innovatieve componisten in de recente westerse geschiedenis genoemd worden. Zijn composities vertonen vaak opvallend veel gelijkenissen met de gebouwen die hij tekende. De ruimtelijke lijnen van zijn betonnen constructies werden onder de vorm van klankopeenvolgingen als het ware vloeibaar in de tijd. Als het publiek mag plaatsnemen tussen de orkestmusici wordt dat architecturale aspect wel heel concreet. Xenakis' muzikale gebouwen omgeven de luisteraars, klanklijnen en -zuilen omringen hen, geluiden bewegen door de ruimte in alle richtingen.

In Nomos Alpha (1966) begeeft Xenakis zich op het terrein van de wiskundige groepentheorie, die hij loslaat op acht klinkende basisstructuren die op zich gemakkelijk door de luisteraar als 'muzikale eenheid' herkend kunnen worden - Gestalten zouden ze in de psychologie genoemd worden, klankgedaantes. Glissandobewegingen of 'glijdende klanken' zoals in Metastasis (en 'gestold' in het Philipspaviljoen …) bijvoorbeeld, of 'een atoom voorgesteld op een cello door de interferenties van een quasi-unisono' (dixit Xenakis). Een heel kenmerkende Gestalt, deze laatste: de cellist bespeelt twee snaren gelijk en laat vrijwel dezelfde toonhoogte weerklinken; 'vrijwel', want de ene is een fractie hoger dan de andere. Het resultaat is een klank die door interferentie lijkt te vibreren, te pulseren, te trillen als een atoom - klinkende chemie, met een fantastische, haast fysieke uitwerking op de meedeinende luisteraar. Nomos Alpha bestaat uit metamorfoses van de acht basisvormen. Naast sturingsprocessen uit de groepentheorie gebruikt Xenakis trouwens de vierentwintig rotaties van een kubus als model voor transformaties van het muzikale materiaal.

Xenakis' klankmassa's gaan in Nomos Gamma (1968) een nog diepere verbinding aan met de eigenheden van architectuur. De muziek wordt letterlijk driedimensionaal als de orkestmuzikanten een plaats innemen tussen de luisteraars. De territoria van podium en zaal worden opengebroken, klanken komen van alle kanten en bewegen door de ruimte. Glijdende strijkersklanken worden doorheen het publiek geweven, drumroffels daveren als een vortex tussen de luisteraars. De klankstructuren gaan niet meer enkel 'imaginaire' connecties aan met bouwwerken en volumes, hun verschijningsvorm omspant en overwelft de luisteraars nu ook reëel ruimtelijk. De vaak vrij agressieve klankuitbarstingen, de slagwerktornado's, refereren daarbij ook aan de auditieve wereld die de componist tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Griekse verzet had leren kennen - kogels en granaatontploffingen, waarvan één hem een deel van zijn gezicht kostte. Als er een massa kogels tegelijk wordt afgevuurd, ontstaat er een gedaver, een gedreun, een statistische massa waarin de aparte knallen vrijwel niet meer waar te nemen zijn. Die sensaties bepaalden Xenakis' esthetica evenzeer en verklankten zich met zijn passie voor natuuren bouwkunde.

Xenakis liet algebra, geometrie en de bewegingspatronen van gasdeeltjes in een gesloten container weerklinken. Maar ondanks het feit dat hij 'emotie' uitschakelt bij het construeren van zijn klankstructuren, heeft zijn hoogst energetische muziek een heftige impact op de luisteraar, vaak ademstokkend door zintuiglijke overprikkeling. Muziek tussen wiskundig formalisme en oeremotie.

Programma :

  • Iannis Xenakis (1922-2001), Nomos Alpha (1965) - Nomos Gamma (1967)
  • Richard Wagner (1813-1883), Prelude und Liebestod uit Tristan und Isolde (1857-1859)
  • Mark Kidel (1947), Something Rich and Strange: The Life and Music of Iannis Xenakis (1991)(film)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic & Arne Deforce : Wagner, Xenakis
Donderdag 8 november 2012 om 20.00 u
( Inleiding door Maarten Quanten om 19.15 u )
Concertgebouw - Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.brusselsphilharmonic.be en www.arnedeforce.be

Bron : tekst Maarten Quanten voor het Concertgebouw

Extra :
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org, www.arsmusica.be, www.xenakis-ensemble.com en youtube
Iannis Xenakis (1922-2001): Mathematicus en filosoof, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Concertgebouw Brugge opgeslorpt door geluid tijdens uniek festival Surrround!, 4/11/2012

22:38 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Strijkers van het NOB brengen Oost-Europees programma met een Belgisch tintje

Dirk Brossé Concertmeester van het NOB Alexeï Moshkov brengt nog eens drie collega's-violisten uit het orkest samen. Dit onconventionele strijkkwartet presenteert tijdens de Middagen van het NOB bij BOZAR MUSIC een Oost-Europees programma met een Belgische strik er rond. Voor de vrouwelijke toets zorgt de Poolse componiste Grazyna Bacewicz. Dirk Brossé (foto) componeerde voor deze bezetting ook nog een nieuw werk dat op 8 november gecreëerd wordt.



Programma :

  • Jindrich Feld, Serenada per 4 housle
  • Witold Lutoslawski, 4 Melodie slaskie
  • Tibor Varga, Etude-caprice nr. 1 voor 4 violen
  • Grazyna Bacewicz, Quartetto per 4 violoni
  • Dirk Brossé, Wereldpremière

Tijd en plaats van het gebeuren :

Middag van het NOB : Jindrich Feld, Lutoslawski, Tibor Varga, Grazyna Bacewicz, Dirk Brossé
Donderdag 8 november 2012 om 12.30 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra :
Jindrich Feld : nl.wikipedia.org en youtube
Witold Lutoslawski op www.chesternovello.com, en.wikipedia.org en youtube
Witold Lutoslawski (1913 - 1994) : Poolse tussenpaus op www.musicalifeiten.nl
Tibor Varga : en.wikipedia.org en youtube
Grazyna Bacewicz : nl.wikipedia.org en youtube
Dirk Brossé : www.dirkbrosse.be, www.matrix-new-music.be en youtube

21:42 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook