20/01/2013

Bach Academie Brugge kijkt met Kurtág en Stockhausen veel verder dan de barok

Pierre-Laurent Aimard Voor het derde jaar op rij neemt het Concertgebouw Brugge in het laatste weekend van januari een verfrissende duik in het universum van Johann Sebastian Bach, nu met een focus op het Thomascantoraat. Drie dagen lang is Brugge the place to be voor alles wat met de Leipziger meester te maken heeft, binnen én buiten de muren van het Concertgebouw. Vaste waarden Philippe Herreweghe en zijn Collegium Vocale Gent tekenen dit jaar voor niet minder dan drie concerten met wel zeer uiteenlopende programma's. Zo klinkt tijdens het openingsconcert Israelis Brünnlein van Johann Hermann Schein, een van Bachs vele voorgangers in het ambt van Thomascantor, misschien wel de belangrijkste muziekpost van het Duitstalige gebied. Op zaterdag soleren Christine Busch en Sophie Gent in Bachs vioolconcerti. En in het slotconcert komen we tussen vier prachtige Bachcantates een werk tegen van nóg een Thomascantor: Johann Schelle. Maar Bach Academie Brugge kijkt graag verder dan de barok: meesterpianist Pierre-Laurent Aimard combineert Bach met Kurtág, Stockhausens speelse Tierkreis maakt zijn opwachting, terwijl Ton Koopman en BL!NDMAN de parallellen met de muziek van Jan Pieterszoon Sweelinck laten horen. Inleidingen, films, een tentoonstelling, beiaardconcerten en een lezing door Christoph Wolff maken het programma compleet.

Het avondconcert op zaterdag, de tweede festivaldag van de Bach Academie, is voor de eminente pianist Pierre-Laurent Aimard (foto). Hij kreeg carte blanche en koos uit Bachs oeuvre de hartverscheurende Capriccio 'op het vertrek van zijn allerliefste broertje' (of, meer waarschijnlijk, een goede vriend), een knap staaltje programmamuziek inclusief de klaroenstoot van de postkoets. Naast delen uit Bachs Musikalisches Opfer staat een selectie uit Kurtágs uitbundige verzameling Játékok op de lessenaar, inclusief de Hommage aan J.S.B. De Hongaarse titel kan dan als 'kinderspel' worden vertaald, de virtuoze partituur eist het uiterste van de speler.

Patrick Beuckels, fluitist van Collegium Vocale Gent, bundelt zondag zijn krachten met Maude en Claire Gratton en Stéphanie Paulet voor een ongewoon programma: Johann Sebastian Bachs Musikalisches Opfer naast Tierkreis van Karlheinz Stockhausen. Beide cycli omvatten miniatuurtjes: bij Bach zijn het studies in complexe meerstemmigheid, bij Stockhausen melodische formules, muzikale aforismen bijna, voor elk van de twaalf tekens van de Dierenriem. Hoewel Stockhausen zijn werkjes bedacht voor twaalf muziekdoosjes, hoor je ze veel vaker in bewerkingen voor ensemble. Tijdens dit concert hoor je een versie voor 'standaard'-barokensemble, niet toevallig ook een van de mogelijke bezettingen van Bachs enigszins mysterieuze Opfer. Het thema zou Bach zijn aangereikt door de Pruisische koning Frederik de Grote, maar de bezetting liet de componist voor de meeste stukken in het midden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pierre-Laurent Aimard : Bach, Kurtág
Zaterdag 26 januari 2013 om 20.00 u
(inleiding door Ignace Bossuyt om 19.15 u )

Patrick Beuckels, Hélène Paulet, Claire & Maude Gratton : Bach, Stockhausen
Zondag 27 januari 2013 om 17.00 u
Concertgebouw Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
Bach Academie Brugge 2013. Diversiteit boven alles?, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 20/01/2013
György Kurtág op www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Karlheinz Stockhausen : www.stockhausen.org en youtube
Karlheinz Stockhausen, een unicum als componist, Sebastian op duits.skynetblogs.be, 9/12/2007
Klankbeeldhouwer Karlheinz Stockhausen, Hellen Kooijman op www.computable.nl, 8/06/2001

Elders op Oorgetuige :
Pierre-Laurent Aimard brengt werk van Schumann, Kurtág, Debussy, Liszt en Stroppa in deSingel, 30/01/2012
Muzikale miniaturen van György Kurtág in Espace Senghor, 6/12/2010
In memoriam Karlheinz Stockhausen (1928 - 2007), 10/12/2007

00:30 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

19/01/2013

Filmopera 'La Belle et la Bête' in de Bijloke uitverkocht

Philip Glass Dit weekend brengen Muziekcentrum De Bijloke en het Filmfestival Gent Jean Cocteau's sprookjesachtige filmopera 'La Belle et la Bête' opnieuw tot leven in een uitvoering door het Philip Glass Ensemble. Het werk werd in 2006 voor het laatst vertoond en is op 25 en 26 januari 2013 exclusief voor België opnieuw in Gent te beleven. Philip Glass (foto) leidt de voorstelling zelf in.

Jean Cocteau maakte in 1946 een inventieve adaptatie van het bekende sprookje 'La Belle et la Bête'. Hij bewerkte die in een zwart-witfilm tot een magische, surrealistische allegorie over leven, dood en poëzie. Geen andere Cocteaufilm biedt zoveel inkijk in zijn diepste zielenroerselen en artistieke visie. Een absolute must voor cinefielen. Een cultfilm.

In 1995 componeerde Philip Glass ook al een cultfiguur in muziekmiddens - een opera naar die film. De muziek van Glass was bedoeld om de oorspronkelijke soundtrack bij de sprookjesfilm van Cocteau te vervangen. Hij gebruikte de originele, gerestaureerde en ondertitelde versie van Cocteau.

De film wordt geprojecteerd op een doek in de achtergrond. Op het podium ervoor acteren musici en zangers. Met een verbluffend resultaat. De intrigerende operamuziek die we horen gaat een eigen leven leiden, onafhankelijk van de film. De reële beelden krijgen door Cocteaus meesterlijke geraffineerde belichting een irreële sprookjessfeer. En ook de confrontatie met het gezongen - in plaats van gesproken - woord zorgt ontegenzeglijk voor een extra dimensie.

De melodie en harmonie van de muziek drijven mee op de Franse taal in 'La Belle et la Bête'. Onwillekeurig denken we aan Stravinski en Poulenc, niet toevallig twee componisten die met Jean Cocteau hebben samengewerkt.

Het filmgebeuren, met live op het podium de musici en zangers van het Philip Glass Ensemble, vindt plaats op 25 en 26 januari 2013 in de concertzaal van Muziekcentrum De Bijloke, Kluyskensstraat 2, 9000 Gent. De voorstelling is intussen uitverkocht.

www.debijloke.be en www.filmfestival.be

Extra :
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

23:26 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Walpurgis op toernee met Tanto amore

Simonne Moesen Puccini's heldinnen Madame Butterfly, Mimi, Tosca en Liu tonen de mens in al zijn contradicties, zijn zwakheid en sterkte, zijn verlangen naar liefde, zijn zoektocht naar waarheid. Zangeres Simonne Moesen belichaamt deze heldinnen, beleeft hun passies, trekt je mee door hun stormachtige levens en laat, begeleid door Kaat de Windt op piano, de mooiste Puccini-aria's op je los. Een tedere, bloedmooie en grappige concertante vertelling.

Butterfly, Mimi, Liù en Tosca zijn vrouwen die alles opofferen voor 'de Liefde', tot het bittere einde... Simonne Moesen gooit zich vol overgave in de ontroerende aria's van deze heldinnen, maar stelt aan de andere kant hun idealen en de dramatische gang van zaken in vraag. In haar licht humoristisch commentaar maakt ze een vlijmscherpe analyse van de romantische kenmerken en houdt ons deze als een spiegel voor. Een onthullende kijk op romantiek. Ook de muziek van Puccini's opera's staat bol van dramatiek en hevig oplaaiende passie. Componiste/pianiste Kaat De Windt verweeft thema's uit dit repertoire in haar eigen muzikale wereld.

Simonne Moesen was jarenlang de fetisj actrice van Wayn Traub. Nu pikt ze de draad weer op met haar eigen (vaak ludieke) onderzoek naar de man-vrouw verhouding en de hedendaagse mens in verhouding tot het ietwat 'belegen' materiaal van Puccini's opera's. Ze schreef de tekst voor de voorstelling, ontwikkelde het concept en staat met spel en zang op de scène.  Pianiste en componiste Kaat De Windt is te situeren in de hedendaagse muziek, maar ze zoekt ook de werelden van klassieke muziek en jazz op in haar composities. Recent schreef ze nog de compositie voor Ictus in de productie Barakstad van KVS. Samen brengen ze een tragikomische kijk op lief en leed in opera's als La Bohème, Tosca, Madama Butterfly en Turandot.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Walpurgis : Tanto amore
Donderdag 24 januari 2013 om 20.15 u
C-Mine Cultuurcentrum - Genk

Evence Coppéelaan
3600 Genk

Meer info : www.c-minecultuurcentrum.be en www.walpurgis.be
-------------------------------------
Vrijdag 1 februari 2013 om 20.15 u
Kerk Sluis - Mol


Meer info : www.getouw.be en www.walpurgis.be
-------------------------------------
Zondag 10 februari 2013 om 20.15 u
CC Casino - Houthalen-Helchteren

Varenstraat 22a
3530 Houthalen-Helchteren

Meer info : www.houthalen-helchteren.be en www.walpurgis.be
-------------------------------------
Donderdag 14 februari 2013 om 20.00 u
CC Zwaneberg - Heist-op-den-Berg

Heist-op-den-Berg Bergstraat z/n
2220 Heist-op-den-Berg

Meer info : www.zwaneberg.be en www.walpurgis.be
-------------------------------------
Vrijdag 15 februari 2013 om 20.30 u
de Velinx - Tongeren

Tongeren Dijk 111
3700 Tongeren

Meer info : www.develinx.be en www.walpurgis.be
-------------------------------------
Woensdag 20 februari 2013 om 20.00 u
Bourlaschouwburg - Antwerpen

Komedieplaats 18
2000 Antwerpen

Meer info : www.toneelhuis.be en www.walpurgis.be

Elders op Oorgetuige :
Tanto amore segreto : Puccini's heldinnen revisited, 16/04/2012
Barakstad : verbaal vuurwerk met live muziek van Kaat De Windt, 21/03/2012
Espace Senghor focust op Draaiorgelpunt van Kaat De Windt, 10/12/2011

21:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Engelse tenor Ian Bostridge met verrassend recitalprogramma in De Munt

Ian Bostridge Een recitalprogramma met tal van verrassende Britse invloeden, dat is wat de Engelse tenor Ian Bostridge ons aanbiedt. Deze veelzijdige artiest, die zowel uitblinkt in barokmuziek als in het romantische lied of in 20ste-eeuwse muziek, vertolkt schitterende aria's van Purcell en geestelijke gezangen van Bach in moderne arrangementen van zijn landgenoten Tippett en Britten, kiest liefdesdronken canzonettas die door Haydn in Engeland werden gecomponeerd en laat ons kennis maken met geëngageerde liederen van Britten en pacifistische poëzie van Walt Whitman, door Kurt Weill op muziek gezet. Een gewaagde tocht doorheen diverse stijlen en periodes, zowel inzake zang als pianobegeleiding; een reis ook langsheen diepe emoties, onder het gesternte van de muziek die het lijden en de dood opschort… Music for a while.

Programma :

  • Henry Purcell / Michael Tippett, Music for a while (1692)
  • Johann Sebastian Bach / Benjamin Britten, Five Spiritual Songs (1969)
  • Joseph Haydn, Original Canzonettas (H.XXVIa 25-36) (1794-1795)
  • Henry Purcell / Benjamin Britten, The Queen’s Epicedium (1695/1944)
  • Benjamin Britten, Who are these children, op.84 (1969) (selectie ¦ sélection ¦ selection)
  • Kurt Weill, Walt Whitman Songs (1942)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ian Bostridge & Julius Drake: Music for a while
Woensdag 23 januari 2013 om 20.00 u
De Munt - Brussel

Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be

Extra :
Interview met Ian Bostridge op www.demunt.be
Sir Michael Tippett op en.wikipedia.org, www.schott-music.com en youtube
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

21:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Derde editie van de Week van de Klank in Brussel

Week van de Klank De derde editie van de Week van de Klank, van 21 tot 27 januari 2013, bulkt alweer van de activiteiten op verschillende locaties in Brussel. Alle thema's draaien rond klank en geluid. Het doel is het publiek een betere kennis rond het thema bij te brengen en alle betrokkenen in de maatschappij te doen inzien hoe belangrijk een goede geluidsomgeving is. De activiteiten: lezingen, workshops, concerten, performances, klankinstallaties, geluidswandelingen, filmvoor-stellingen,…  richten zich tot een ruim publiek en kennen een opvoedend en ludiek karakter. Het participatieve aspect is een prioriteit en mikt op de deelname van zoveel mogelijk mensen. De toegang tot alle activiteiten is gratis.

De Week van de Klank wil meer zijn dan een festival. Het is een maatschappelijk gebeuren dat verwondering, weerstand, hoop en verwachting op het gebied van geluid opwekt. Om een grotere impact te verwerven op het bewustzijn van de voor- en nadelen van geluiden in de omgeving, bestaat de taak van de Week van de Klank erin een ruim publiek in contact te brengen met het werk van geluidskunstenaars, -onderzoekers en -technici én met hoorspecialisten. Deze fundamentele en gedegen aanpak moet iedereen ertoe aanzetten zijn persoonlijke geluidsomgeving te verbeteren en veel kritischer te staan tegenover wat men hoort. Tijdens de Week van de Klank is het de bedoeling om ook niet-ingewijden te betrekken bij bepaalde kunstaspecten en klankproblemen (gehoorgezondheid, luisterkwaliteit,…), om met de deelnemers na te denken over de geluidsomgeving in de brede betekenis van het woord en in debat te treden over de kwaliteit ervan.

Ook tijdens deze nieuwe editie onderlijnen grootse evenementen de originaliteit en eigenheid van de basisfilosofie van de Week van de Klank: het belang van klank en geluid in de samenleving en in het alledaagse leven. En de aanwezigheid van grote namen en organismen werkt de bewustwording rond klank en geluid bij een ruim publiek in de hand. De Week van de Klank moet namelijk een plek blijven waar klankcreaties voor het eerst worden ontdekt.

In dit verband geeft de Libanese pianist Abdel Rahman El Bacha, laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd in 1978 én eregast van de Week van de Klank 2013, een uniek en origineel concert. Een wereldpremière is het. Hij speelt piano samen met zijn zoon, een pianostuk voor vier handen, en zijn nicht, zangeres. Dat zal tevens het openingsconcert van de Week van de Klank zijn, in Studio 4, de grote zaal in Flagey. Verschillende melodieën en harmonieën klinken goed in het oor, hoewel hun stijl niets met elkaar te maken heeft. El Bacha en zijn muzikale familie schenken ons een kleurrijk muziekboeket, zoals dat alleen kan tussen hechte vrienden.

De Belgische saxofonist en componist Fabrizio Cassol stelt zijn 'Conference of the Birds', een 'work in progress' voor, waaraan hij met vijf andere muzikanten al enkele maanden werkt. Zijn inspiratiebron is het dierlijke instinct. Bestaat er een scheidingslijn tussen de 'wilde' wereld en die van de mensen? Kan men muzikale harmonieën ontwikkelen aan de hand van spanningen die voortvloeien uit natuurwetten? Met Rudy Mathey: (bas)klarinet, Bert Cools: elektrische gitaar en geluid, Manu Baily: guitaren, Felix Zurstrassen: elektrische bas, Antoine Pierre: slagwerk, Fabrizio Cassol: alt en sopraan sax.

Leo Küpper is één van de pioniers van de elektroakoestische muziek in België. Hij geeft een masterclass rond de stem, samen met Anna Maria Kieffer, zangdocente in Sao Paulo. De titel: 'L'expression phonémique et vocale abstraite' over microfonische theorie en praktijk. Wat zijn de kwaliteiten van onbegrijpelijke talen in muzikale expressie: persoonlijke en groepsoefeningen rond abstracte, niet rechtstreeks waarneembare talen en gezangen vertrekkend vanuit het veralgemeende stemorgaan.

Léo Kupper brengt ook een concert. In deel één brengt hij een wereldpremière (met de hulp van de Ministerie van de Franse Gemeenschap) en in het tweede deel muziek met zangeres Anna Maria Kieffer. Een experimentele zoektocht rond abstracte stemmen en stemtechnieken die zangeressen aanwenden om ook hun onderbewustzijn te laten meezingen. Een menselijk avontuur dat in technologie muzikale schoonheid put.

De 'Arbre à sons', de 'Klankboom' van kunstenaar en verteller Bob Vanderbob is toegankelijk voor scholen mits reservering, en voor iedereen vanaf 7 jaar, vrij op woensdagnamiddag en zaterdag. De vertelboom schept een warme sfeer om naar boeiende verhalen te komen luisteren. Kinderen worden ondergedompeld in een betoverende driedimensionale klankwereld, een 'film voor het oor', en kunnen hun eigen fantasie botvieren dankzij dit luisterverhaal. 'Operatie Zonnebloem' is een 50 minuten durend verhaal met als belangrijkste thema de stad als macro-organisme.

Componisten en muzikanten Marc Galo (gitaar), Nico Nijholt (stem, trombone), Antoine Prawerman (klarinet) en beeldend kunstenaar Emile Cieslar (bekend door zijn project 'Muziek van Kleuren' en zijn kleurenorgel), brengen een creatie met de naam 'Schaduwen en kleuren'. Het is een performanceconcert vol bewegende schaduwen en resonanties.

Q-O2 is sinds 2006 een laboratorium voor experimentele hedendaagse muziek en klankkunst. Q-O2 werkt rond improvisaties, akoestische en elektronische composities, installaties en geluidskunst. Zij nemen dit jaar voor de tweede keer deel aan de Week van de Klank. Q-O2 brengt werk van kunstenaars Lee Patterson (Engeland) en Okkyung Lee (Korea). Okkyung Lee speelt cello. Lee Patterson werkt met hoormateriaal uit het onderbewustzijn, met veldopnames en filmmuziek. Beiden onderzoeken muzikale improvisatietechnieken.

OMFI#14
: dit collectief heeft als doel de geïmproviseerde muziek bekend te maken. Tijdens de Week van de Klank stelt One Moment Free Improv! zich op in de Micro Marché en palmt er de verschillende ruimtes in. Klanken, performances, beelden en verrassingen, rijke en onverwachtse structuren verrassen ons. Deelnemende kunstenaars: Tom Jackson (uk), Jacques Foschia, Antoine Boute, Fred Bernier, Frans Van Isaker, Willy Van Buggenhout; Mike Goyvaerts, Frederik Leroux, Mathieu Calleja, Matthieu Safatly, JJ Duerinckx, Kris Vanderstraeten, Timo Van Luijk, Pierre-Jean Vranken, Nico Gitto, Gille Peetermans en anderen.

Baudouin Oosterlynck
is een geluidskunstenaar. Sinds de vroege jaren 1990 werkt hij aan 'luisterinstrumenten' die verrassende geluiden op kaart zetten. Tijdens de Week van de Klank brengt hij zijn voorstelling en performance tussen een fiets en een geluidscreatie opnieuw tot leven, in de boeiende ruimte van gebouw 19 op het Flageyplein.

Het Kultuurkaffee van de VUB ontvangt ALIZE en hun kleine interactieve robotjes die kinderen vermaken. Zij stellen ook twee geluidsinstallaties voor, één van Valentin Ferré en één van Jeroen Vandensande/ Mathias Caesar, en een concert van het collectief Circumstance.

Anne F(estraets) stelt in de abdij van Vorst in samenwerking met Br@ss twee interactieve klankinstallaties voor. Daarin zoekt ze een verband tussen documentaire en fictie. Twee routes voor twee reizen, vertrekkend vanuit het meest intieme en uitdeinend naar het verre. Die verhalen worden muziek, vatten een stuk wereld en stellen ook onze blik en vaste overtuigingen in vraag.

Valérie Callewaert ligt aan de oorsprong van de klankinstallatie 'Les Baisers, Robert'. Ze licht een intrigerend detail uit een heel bekende foto en legt dat voor aan andere waarnemers. Hoewel het beeld dus bijzonder bekend oogt, lijkt het alsof men er toch nog niet het laatste woord over gezegd heeft... Een klankinstallatie die waarnemingen van geheel & details en van observatie & luisteren met elkaar confronteren.

DIZôRKESTRA nodigt het collectief One Moment Free Improv! uit in het Huis van de Creatie voor een interactieve en creatieve workshop rond klank. Real time werk en improvisatie onder begeleiding, staan hierbij centraal. Gratis en toegankelijk voor iedereen, ongeacht het niveau van de deelnemers. Je benadert muziek en instrumenten op een nieuwe manier, waardoor je gevoelig wordt voor hedendaagse creativiteit en klankexperimenten.

De vzw Empreintes brengt een workshop waarin aandacht voor klanken en geluiden wordt aangewakkerd. Een animatie&voorstelling die kinderen van 5 tot 8 jaar in een nieuwe wereld onderdompelt, die van Fee Decibel en Monster Groot Tumult (Groboucan) op zoek naar de Grot van de Muzieknoten. Een reis vol fantasie en avonturen die kinderen doet nadenken over een nieuwe mysterieuze wereld, die van de geluiden.

De vzw Musiques & Recherches biedt schoollopende kinderen de mogelijkheid om een aspect van de hedendaagse muziek te ontdekken: de elektroakoestische muziek, en in het bijzonder, akoesmatische muziek. Luisteren, geluiden voelen, woorden vinden om uit te drukken wat we waarnemen. Deze workshop helpt kinderen op weg in de wereld van de geluiden die ze rond zich heen horen.

Cecile Guigny nodigt ons uit in het CRACC, een ruimte gewijd aan interactieve elektronische technologieën. Historisch gezien waren technische en muzikale vernieuwingen altijd al nauw verbonden met elkaar. Hier worden, door middel van sensoren, motoren, aandrijvingen die in de kunst van vandaag worden aangewend, middelen en technologieën ontdekt, die door vele kunstenaars worden gebruikt.

De Klankwindmolens (Eoliens Sonores) bestaan uit een aantal elektrische windharpen die op daken van de stad worden geplaatst. Het zijn autonome uitzendkrachten die in realtime de muziek van de wind laten horen, op wifigolven en via een plastic ontvanger, een ongewoon uitzicht. Ook op internet te volgen. Een installatie van Ogeem.

Er lopen vier geluidsrally's door Brussel tijdens de Week van de Klank. De vzw. Brussel behoort ons toe/ Bruxelles nous appartient bundelt een tiental jaar al gesprekken in de twee talen van Brusselaars die over hun hoofdstad, hun wijk spreken... Die werden in de vorm van 3 tot 5 minuten durende klankbubbels bij elkaar gebracht. Het publiek, uitgerust met bewegwijzerde kaarten en stethoscopen, zal het centrum van de stad dus ontdekken via klankpalen waaruit die gesprekken klinken. Een leuke manier om de stad te bezoeken én te beluisteren!

De Cinematek onderzoekt de relatie tussen geluid en cinema aan de hand van de stomme film. We keren terug naar de tijd van de geluidloze film. Op het programma staan twee klassieke films Der Golem van Paul Wegener en Gold Rush van Chaplin. Stomme films, maar niet stil, want ze worden van muziek voorzien door de pianisten van de Cinematek. Die improviseren en begeleiden live. De Cinematek organiseert in het kader van de Week van de Klank ook twee filmvoorstellingen. Slechthorenden krijgen een simultane vertaling in gebarentaal (Belgisch Frans) voor de film Ma vie en rose van Alain Berliner. Loft van Erik Van Looy zal worden vertoond in de audio geschreven versie, die via 'voice off' visuele elementen beschrijft, voor slechtzienden dus. Er wordt tussen de dialogen door een beschrijving geboden van de beelden, en wel door rasechte acteurs, een Belgische specialiteit, waardoor de film levendig worden. Meer dan tijdens een droge beschrijving van beelden op het scherm.

Tijdens de Week van de Klank is het de bedoeling om ook niet-ingewijden te betrekken bij bepaalde kunstaspecten en klankproblemen (gehoorgezondheid, luisterkwaliteit,…), om met deelnemers en deskundigen na te denken over de geluidsomgeving in de brede betekenis van het woord en in debat te treden over de kwaliteit ervan. Aan elke kunstenaar die deelneemt aan deze Week van de Klank wordt dan ook uitdrukkelijk gevraagd om na te denken over een relevante uitwisseling met het publiek (uitleg over het voorgestelde werk, aanpak van de kunstenaar, het aanreiken van sleutels tot luisteren...), over inspraak en deelname op bepaalde momenten.

In deze geest werkt Numédiart ('Numediart Institute in Digital Art Technology'), een groep onderzoekers die samenwerkt met de Universiteit van Bergen. In het MIM stellen zij een interactieve en ludieke installatie op waarbij het publiek zelf muziek maakt. Die blijft daar de hele week staan. Mensen bewegen en verplaatsen zich en dankzij bewegingssensoren schrijven zij zelf een muziekcompositie. Een camera zet bewegingen dus om in muziek. Dit 'landschap van geluiden' wordt ook op een groot scherm geprojecteerd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

De Week van de Klank / La Semaine du Son
Van maandag 21 tot en met zondag 27 januari 2013
op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.lasemaineduson.be

20:38 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

18/01/2013

Verkwikkend luisterfeestje met werk van Annie Gosfield, Astor Piazzolla en Giovanni Sollima in Antwerpen en Hingene

Annie Gosfield Veel is er niet nodig om een lome zondagochtend op te pimpen. deFilharmonie stelt voor: vijf hippe, in moods en swings variërende composities van topklasse, twee elektrificerende cello's, een op hoogspanning aangesloten strijkje en een batterij slagwerkinstrumenten. Nu nog een stopcontact vinden om dat alles in te pluggen en de lont zit aan een verkwikkend luisterfeestje.

Annie Gosfield (1960, foto) woont in New York en verdeelt haar tijd tussen optredens op piano en sampler met haar eigen groep en het componeren voor menig ensemble en solist. In haar werk verkent ze vaak de schoonheid van niet-muzikale geluiden, en ze haalt haar inspiratie uit verschillende dingen, zoals machines, vernielde piano's, kromgetrokken 78 toerenplaten en ontstemde radio's. Ze gebruikt traditionele notatie, improvisatie en uitgebreide technieken om een klankwereld te creëren die de grens verwijdert tussen muziek en lawaai, terwijl de unieke kwaliteiten van elke artiest benadrukt worden. In 2012 is ze fellow geworden aan de American Academy in Berlijn, in 2008 heeft ze de prestigieuze 'Grants to Artist' gekregen van de Foundation for Contemporary Arts. Gosfields essays over compositie zijn gepubliceerd in de New York Times en staan in het boek "Arcana II". Ze is actief als lerares en heeft lesgegeven in compositie aan Princeton University, Mills College en het California Institute of the Arts.

Annie Gosfield over 'Uphill Slides and Knockdown Dives' : "Uphill Slides and Knockdown Dives was written for Felix Fan and David Cossin, two fine musicians who love to play together, The "uphill slides" refer to the many glissandi played on the cello. The "Knockdown Dives" make reference to a strong, loud, percussion part, that shifts from strong and steady to wild and wobbly". (*)

De Siciliaan Giovanni Sollima (1962) is niet alleen cellist maar ook componist. Hij werkte samen met uiteenlopende artiesten. Zo neemt hij deel aan het Project Zijderoute van cellist Yo-Yo Ma. Ook speelt hij samen met en rockster en dichteres Patti Smith. Als componist haalt Sollima zijn inspiratie uit veel bronnen: hij combineert rockmuziek met klassieke elementen en muziek uit het gebied rond de Middellandse Zee. Zijn composities vertonen invloeden van het minimalisme en een Amerikaanse recensent heeft hem een postminimalist genoemd. Sollima maakte muziek voor choreografen en filmmakers, onder wie regisseur Peter Greenaway en danser Karole Armitage. Sollima geeft les aan de Fondazione Romano Romanini in Brescia en aan de Academia di Santa Cecilia in Roma. Hij werd benoemd tot lid van de academie, de hoogste eer voor een musicus in Italië.

Programma :

  • Annie Gosfield, Uphill Slides and Knockdown Dives (2005)
  • Astor Piazzolla, Histoire du tango, Café 1930 (voor viool en marimba)
  • Giovanni Sollima, Spasimo (voor cello, strijktrio, piano en percussie) (1995)

Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie plugged : Annie Gosfield, Piazzolla, Giovanni Sollima
Zondag 20 januari 2013 om 11.00 u
Kanunnik Van Gesselzaal (Elzenveld) - Antwerpen

Lange Gasthuisstraat 33-39
2000 Antwerpen

Meer info : www.defilharmonie.be
----------------------------------
Zondag 3 februari 2013 om 11.00 u
Kasteel d'Ursel - Hingene

Wolfgang d'Urselstraat 9
2880 Hingene

Meer info : www.defilharmonie.be

Extra :
Annie Gosfield : www.anniegosfield.com (*), en.wikipedia.org, www.otherminds.org en youtube
Astor Piazzolla : www.piazzolla.org, nl.wikipedia.org en youtube
Giovanni Sollima : www.giovannisollima.it, en.wikipedia.org

17:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/01/2013

deFilharmonie brengt werk van Sir Richard Rodney Bennett, Tsjajkovski en Sjostakovitsj in De Roma

Sir Richard Rodney Bennett Denk jij bij het horen van cello's ook steevast aan elegisch gefilosofeer en een quasi tastbare treurnis? De cellosolo van deFilharmonie laat horen dat zijn instrument meer kan dan snikken en peinzen. Tsjajkovski's sprankelende Rococovariaties verbinden een raadselachtig mooie orkestpartita met Sjostakovitsj' meest verknipte symfonie. Verder op het programma 'Partita' voor orkest van Richard Rodney Bennett (foto).: Dirigent Andrew Gourlay, de transculturele winnaar van het gerenommeerde Cadaquesconcours, laat zich niet intomen.

De Engelse componist Sir Richard Rodney Bennett (1936-2012) was een vooraanstaand musicus die niet alleen faam verwierf met de filmmuziek die hij schreef, maar ook met zijn jazzcreaties, zijn instrumentaal werk, opera's en koorwerken. Bennett werd geboren in 1936 in Broadstairs, een plaats in het graafschap Kent, gelegen in South East England. Hij studeerde aan de Royal Academy of Music, volgde de zomerklassen in het Duitse Darmstadt, waar hij zich verdiepte in het serialisme, en kreeg later in Parijs les van de beroemde Pierre Boulez. Hij werkte samen met Roger Quilter aan verschillende projecten, waaronder de lichte opera Julia, die in het Royal Opera House, Covent Garden in december 1936 in première ging.

Bennett gaf een tijd lang les aan de Royal Academy of Music, schreef een tweehonderdtal instrumentale werken, componeerde opera's (ondermeer The Mines of Sulphur uit 1965) en koorwerken (waaronder een prachtige Missa Brevis - 1990). Hij schreef ook jazzmuziek en trad geregeld op als pianist. Hij schreef ook veel muziek voor televisie en film, ondermeer voor Far from the Madding Crowd (1967), Nicholas and Alexandra (1971), Murder on the Orient Express (1974), Enchanted April (1992), Four Weddings and a Funeral (1994), and The Tale of Sweeney Todd (1998). De laatste jaren profileerde Bennett zich ook als collagekunstenaar en stelde hij meermaals tentoon.

Richard Rodney Bennett over Partita (1995) : " My 'Partita' for orchestra was commissioned by BT plc in co-operation with the Association of British Orchestras, to be performed by seventeen different orchestras between October 1995 and July 1996. I responded to this exciting but rather daunting commission by writing a lively and I hope very accessible piece, which, I decided before I started composing, should be full of tunes. I write it in memory of a dear friend of mine, Sheila MacCrindle, who died in 1993. Sheila was a distinguished figure in music publishing, with whom I worked for years, and who later was much involved with the music of Maxwell Davies and Lutoslawski. She was a hilariously funny and eccentric person: although this Partita is in her memory, it never occurred to me to make it gloomy or dirge-like; that is not how I remember her.

When I am writing programme notes for my concert music, I like to write briefly about the circumstances of the composition, but then to let the music speak for itself. All I need to say about the Partita is that it is basically in D major, it features the front desk players, is written for medium size orchestra with no heavy brass or percussion, apart from timpani, and lasts about 17 minutes. There are three movements: Intrada, Lullaby and Finale. "(*)

Programma :

  • Richard Rodney Bennett, Partita
  • Peter Iljitsj Tsjajkovski, Variaties op een rococothema, opus 33
  • Dimitri Sjostakovitsj, Symfonie nr. 6 in b, opus 54

Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie & Raphael Bell : Richard Rodney Bennett, Tsjajkovski, Sjostakovitsj
Zaterdag 19 januari 2013 om 15.00 u
De Roma - Borgerhout

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.deroma.be en www.defilharmonie.be

Extra :
Richard Rodney Bennett op www.chesternovello.com (*), www.imdb.com en youtube

22:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Avontuurlijke Ictus Zone met Ensemble Besides en Ictuscoryfeeën George van Dam en Jean-Luc Fafchamps

Fabian Coomans Donderdagavond zwermt Ictus weer uit met het avontuurlijke Ictus Zone, deze keer met het Ensemble Besides en Ictus-solisten George van Dam en Jean-Luc Fafchamps. Op het programma staat vroeg werk van Henry Cowell en John Cage, die blijvend zijn stempel drukte op de moderne muziekpraktijk, en zeer recent werk van Jasper&Jasper Newton Armstrong en François Sarhan.

Net als Nadar tijdens de Ictus Zone van afgelopen december zal ook het in 2009 door jonge muzikanten opgerichte ensemble Besides niet in volle bezetting aantreden. Van de negen leden zullen pianist Fabian Coomans (foto) en elektronicamuzikant Jasper Braet te horen zijn, in het gezelschap van twee Ictuscoryfeeën: violist George Van Dam en pianist Jean-Luc Fafchamps.

Meer dan bij de vorige concerten zal in dit optreden de link gelegd worden tussen de hedendaagse muziek en de voorlopers ervan uit de eerste helft van de twintigste eeuw, waarbij vooral de muzikanten van Ictus zich zullen bekommeren om de "klassieke modernen". Uit de Amerikaanse stal komen Henry Cowell en John Cage. Van de eerste wordt het spookachtig klinkende 'The Banshee' uit 1925 gespeeld, een werk waarbij de pianist rechtstreeks op de snaren moet spelen door er over te rijven of er aan te plukken. Dat Cowell met deze inside piano techniek (door hemzelf string piano genoemd) een grote invloed gehad heeft op Cage's prepared piano is niet verwonderlijk. Toch kiezen de muzikanten van Ictus veder in het programma niet voor de directe link. Van Cage geen prepared klassiekers als 'Bacchanale' of 'Sonatas and Interludes', maar wel andere werken die echter niet minder illustreren wat voor een (onder)zoekende geest de Amerikaan was.

Kwatongen beweren al eens dat de muziek van John Cage als idee interessanter is dan wanneer die echt gaat klinken. Een sprekend en uiterst toegankelijk tegenargument is te vinden in 'Six Melodies' voor viool en klavier (vrij te kiezen door de uitvoerder). Cage schreef deze stukken in 1950, het jaar waarin hij ook zijn opmerkelijk 'String Quartet in Four Parts' voltooide en zijn muziek een heel andere wending nam. Beïnvloed door de stilte in het denken van de middeleeuwse filosoof en mysticus Meester Eckhart en de muziek van Satie, vermijdt Cage in de zes werken elke vorm van harmonisch streven.

Harmonie werd door de Amerikaan niet voor niets weggezet als "the tool of western commercialism" of een muzikaal kenmerk dat als doel had "to make music impressive, loud and big". Om elke vorm van bewuste harmonische ontwikkeling tegen te gaan ontwierp Cage verschillende, op zichzelf staande muzikale cellen die hij later achter elkaar zette. De opeenvolging werd niet bepaald door de samenklanken, maar door de melodie die in de verschillende stukken aanwezig was. Zo wordt de harmonie gereduceerd tot een toevallig verschijnsel.

Bovendien vraagt Cage in deze werken aan de violist om zonder vibrato en met zo weinig mogelijk druk op de boog te spelen. Het resultaat is een uiterst sober en vlak geluid, ontdaan van alle romantiek en dramatiek. Opvallend genoeg levert dit bij momenten een heel herkenbaar geluid op dat naar het pure van de renaissance lijkt te verwijzen.

Meer facetten van de zoekende Cage zijn te horen in 'Child of Tree' uit 1975. Ook hier zoekt Cage naar een ander geluid, nu door de uitvoerder te vragen om uitsluitend gebruik te maken van versterkte cactussen, planten of percussie-instrumenten gemaakt van planten. Nog meer dan bij 'Six Pieces' wordt hier het klassieke compositieproces verlaten. De partituur bestaat uit instructies in woorden en de totale duur van het werk is opgesplitst in verschillende onderdelen waarvan het aantal, de duur en de hiervoor gebruikte instrumenten voor het optreden door de uitvoerder via loting (het vermaarde I Ching) bepaald worden. Zo wordt de loutere "smaak" van de uitvoerder uitgeschakeld en krijgt de muziek een objectiever karakter dat bovendien van uitvoering tot uitvoering zal verschillen.

Van de jaren '70 springt het programma naar de muziek van 2010 en later waarin de elektronica een voorname rol speelt. Met de ontwikkeling van de elektronica in het midden van de 20ste eeuw kreeg de zoektocht naar alternatieve klanken een nieuw perspectief. Zuiver elektronisch en elektro-akoestisch spitsten componisten en uitvoerders zich meer en meer toe op het geluid zelf. Dit proces ligt aan de basis van 'Making One Leaf Transparent and Then Another' van de Australische componist Newton Armstrong, tevens parttime hacker, instrumentenbouwer en improvisator. In deze laatste hoedanigheid speelde hij samen met ondermeer Nat Wooley, John Butcher en Cor Fuhler.

Naar eigen zeggen maakte hij als beginnende leerling piano slechts een trage evolutie door, aangezien hij liever met het instrument experimenteerde dan de hem opgelegde stukken oefende. 'Making One Leaf Transparent and Then Another' is het rijpe gevolg van deze onderzoeksdrang. Gedurende een kwartier is het Armstrongs intentie om de focus te laten verschuiven van de noten die de piano speelt naar de klank van de tonen op zich.

Door gebruik te maken van naklinkende tonen en de dynamische contrasten waarmee die gespeeld worden, ontstaat een spel van boventonen en harmonieën die vanaf halverwege het stuk elektronisch gemanipuleerd worden. Speakers die rechtstreeks op de klankgaten in de klankkast geplaatst worden, projecteren het geluid op de zangbodem. Die doet dienst als klankbord voor het elektronische geluid, waarbij de snaren als filter functioneren. Door die snaren vrij te laten klinken of te dempen (door de toetsen of de pedalen te gebruiken) wordt deze natuurlijke filter bijgesteld.

Van echte live elektronica spreekt Armstrong liever niet, aangezien al het werk van de elektronica op voorhand opgenomen werd. Wel wordt de technologische input getriggerd door de pianotonen. Bovendien is Armstrong naar eigen zeggen meer geïnteresseerd in het "analoge" aspect van de muziek dan in het louter elektronisch-programmatorische. Hoe de piano en de elektronica interageren is immers grotendeels afhankelijk van de "hardware": het soort piano, de gebruikte speakers en de positie ervan.

Wel met live elektronica is 'Together' van Jasper & Jasper, het duo van de Jaspers Vanpaemel en Braet. Deze laatste zal tijdens deze Ictus Zone het geluid van klankschalen elektronisch manipuleren, naast de spreekpartij die voor rekening komt van zijn Besides-collega Fabian Coomans. Geen elektronica, maar wel meer stemmen zijn er tenslotte te horen in  'Situation 7. Imagination', een kort werk van de Franse componist François Sarhan waarin twee sprekers elkaar achternazitten, aanvullen en afwisselen. Meteen het enige werk waarin Ictus (in de gedaante van Jean-Luc Fafchamps) en Besides (Fabian Coomans) samen te horen zullen zijn.

Programma :

  • François Sarhan, Situation 7. Imagination voor twee stemmen (2010-2011)
  • Henry Cowell, The Banshee voor piano (1925)
  • John Cage, Child of Tree voor versterkte cactussen en andere plantaardig materiaal (1975)
  • John Cage, Six Melodies (I, II, III) voor viool en fender rhodes (1950)
  • Jasper&Jasper, Together voor spreker, klankschalen en live-elektronics (2012)
  • John Cage, Six Melodies (IV, V, VI) voor viool en piano (1950)
  • Newton Armstrong, Making one leaf transparent and then another voor piano en live-elektronics (2009-10)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus Zone : Ensemble Besides
Donderdag 17 januari 2013 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.ictus.be en www.ensemblebesides.be

Bron : Kwadratuur.be

Verdere concerten in de reeks 'Ictus zone'
Mangalam! stelt Philippe Hurel voor en de veel te jong overleden Christophe Bertrand, een concert becommentarieerd door Jean-Luc Plouvier (Ictus artistiek directeur).  Aton'& Armide staat op het podium met Ictus hoboïst Piet Van Bockstal in een programma rond 'Demijour', een cultwerk van Nikolaus A Huber. Om de reeks af te sluiten brengt het Ictus Strijkkwartet in avant-première een nieuw werk van Saed Haddad.

Donderdag 21 februari 2013 : MANGALAM! met werk van Philippe Hurel en Christophe Bertrand
Donderdag 21 maart 2013 : ATON' & ARMIDE en Piet Van Bockstal met werk van Nikolaus A. Huber, Jean-Luc Fafchamps en Thomas Smetryns
Donderdag 25 april 2013 : ICTUS STRIJKKWARTET met werk van Saed Haddad

Extra :
Ictus Zone - Besides. Van noot naar geluid, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/01/2013
Newton Armstrong.Making One Leaf Transparent and Then Another, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/01/2013 (met tijdelijke audio)
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Larry Polansky op www.dartmouth.edu en youtube
Jasper Van Paemel & Jasper Braet (Jasper & Jasper) : jasperandjasper.be
Newton Armstrong op silvertone.princeton.edu

Elders op Oorgetuige :
Ictus Zone Nadar Ensemble : Dubbelganger, 17/12/2012
Elektrisch gitaarkwartet Zwerm en fluitist Michael Schmid trappen nieuwe concertreeks Ictus Zone af, 10/11/2012

21:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

11/01/2013

Territoria : totaalervaring op de grens tussen beeldende kunst, stop motion animatie, muziek, spel en tekst

Territoria Ze is alleen. Rond haar bakenen witte muren een kamer af. Ze ligt in de verste uithoek. Slaapt ze? Is ze dood? Langzaam verglijdt het licht en schuift over haar lichaam. Een muur volgt het spoor van het licht, waardoor de ruimte transformeert, verkleint en verdwijnt.

Territoria is het verhaal van een vrouw die ronddwaalt in een labyrint van dromen en verlangens, angsten en herinneringen. Een nachtmerrie bevolkt door merkwaardige alter ego's: een koningin, een scheef jong meisje, een dwangmatig been, een  herder… Deze surreële figuren manifesteren zich via videoprojecties geënt op de scenografie. De wereld van de vrouw is er één zonder houvast, ruimtes verschuiven over en in elkaar, muziek lijkt de leidraad van haar doen en laten.

Territoria ontstaat vanuit de gedeelde fascinatie van theatermaakster An De Donder, beeldend kunstenaar Freija Van Esbroeck en scenograaf Erki De Vries voor de muziek van Wim Henderickx. De suggestieve en ongrijpbare muziek van zijn strijkkwartetten  OmIn Deep Silence III en The Seven Chakras vormen de onderliggende basis van een totaalervaring op de grens tussen beeldende kunst, stop motion animatie, muziek, spel en tekst.

In Territoria wordt vanuit tekst, beeld en muziek een fascinerend terrein verkend. Als onafhankelijke lagen worden de media als verschillende talen op elkaar gelegd. Toch blijken ze, bijna miraculeus, verbonden door een gemeenschappelijke fascinatie en spreken ze over hetzelfde. De muziek van Wim Henderickx' strijkkwartetten als een verklanking van het veelvoudige en zich ontwikkelende menselijke bewustzijn vindt een antwoord in de verschuivende geometrische ruimtes van Erki De Vries, een verbeelding van de architectuur van het mentale. Met de teksten die actrice An De Donder koos, creëert ze een personage verwikkeld in een zoektocht naar identiteit, gekneld tussen het bewustzijn van de realiteit en de even ongrijpbare als verpletterende aanwezigheid van het onbewuste. De nachtmerrieachtige angsten en confrontatie met alter ego's die opduiken in die zoektocht worden verbeeld in de videobeelden van Freija Van Esbroeck en Paul Delissen.  

Elk medium heeft zijn territorium en gebruikt zijn kracht om te spitten in de intrigerende wereld van het mentale, de grenzen van de begrijpelijke werkelijkheid, schurend en botsend met het onontkoombare van het onderbewuste. Samen creëren die lagen een voorstelling die je meevoert naar een verbijsterende essentie van het zijn. Abstract en eenvoudig en tegelijk complex en verwarrend als een nachtmerrie. 

Freija Van Esbroeck maakte maskers, objecten en prothesen. Die geven vorm aan fictieve personages waarin een vrouw, gespeeld door An De Donder, zichzelf tegenkomt in fysieke en geprojecteerde ruimtes van Erki De Vries. Paul Verrept schrijft een tekst. Met composities van Wim Henderickx

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant : Territoria
Woensdag 16 en donderdag 17 januari 2013, telkens om 20.30 u
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.stuk.be en www.transparant.be
------------------------------------
Donderdag 24 en vrijdag 25 januari 2013, telkens om 20.30 u
Monty - Antwerpen

Montignystraat 3
2018 Antwerpen

Meer info : www.monty.be en www.transparant.be
------------------------------------
Zaterdag 23 februari 2013 om 20.30 u
CC Brasschaat

Gemeentepark 8
2930 Brasschaat

Meer info : www.transparant.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube

17:01 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/01/2013

Stichting Logos trapt het jaar af met een bruisende robotspecial

Namuda Brute kracht of de kracht van 'Bruit'? In beide gevallen trappen ze bij Stichting Logos in Gent een kersvers M&M- werkjaar af met een bruisende robotspecial waarin de deciBells niet van de lucht zullen zijn. Dienaangaande hebben ze, naast enkele potente orkestwerken van de Logos-medewerkers Sebastian Bradt en Kristof Lauwers, ook wat bruïtistisch repertoire van o.m. George Antheil en Edgard Varèse klaargestoomd. Maar ook de gekende interaktiviteit zal volop aan bod komen in de nieuwste Namuda-studies van Godfried-Willem Raes, waarbij spierkracht centraal komt te staan. Van hem staat trouwens ook de premiere van de robot-versie van 'Hydrocephallus' op het programma, een van de erg zeldzame werken van de auteur voor groot harmonie-orkest.

Met medewerking van Zam Martino Ebale, Dominica Eyckmans, Emilie De Vlam, Francoise Van Hecke, Moniek Darge, Helen White, Kristof Lauwers, Sebastian Bradt, Xavier Verhelst onder de algemene leiding van Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M : Krachten
Woensdag 16 januari 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

16:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook