03/02/2013

Istanbul Ekspres : muziek, film, expo en gastronomie uit de metropool waar Oost en West elkaar ontmoeten

Istanbul Ekspres Van donderdag 7 tot en met zaterdag 16 februari laten De Centrale en Kunstencentrum Vooruit in Gent de 'dualiteit en diversiteit' op het publiek los tijdens de vierde editie van Istanbul Ekspres. Een gevarieerd concert- en filmprogramma, aangevuld met een fototentoonstelling en Turkse gastronomie maken van dit stadsfestival een authentieke culinair-muzikale belevenis. Met o.a. de 'Turkse Norah Jones', Turkse triphop meets elektronicabeest Köhn en een hulde aan Romamuziek...

Istanbul blijft tot de verbeelding spreken als één van de grootste en boeiendste steden ter wereld. Een metropool die we misschien wel het beste kunnen omschrijven met het woord 'dualiteit': gescheiden door de Bosporus, is İstanbul verweven met zowel de oosterse als de westerse wereld. Een kosmopolitische stad waar de traditionele wereld overgaat in een hypermoderne. Dualiteit en diversiteit die ook terug te vinden is het muzikale leven van Istanbul: traditionele folkmuziek, fasıl, Turkse en westerse rock, jazz…

Tango en dramarock
De eerste vier dagen is het festival te gast in het intercultureel centrum De Centrale met twee avonden Turkse pop, een dubbelconcert met dito rock en tenslotte een optreden met Turkse tango. Voor de openingsdag op 7 februari verwelkomt De Centrale opnieuw Nev, de Turkse zanger-gitarist die iets meer dan een jaar geleden reeds in Gent te horen was. Met de georkestreerde pop-klassiek bewandelt hij een bij momenten kleurrijk en goed gearrangeerd pad dat geëffend wordt door een geluid waarin enerzijds keyboards en basgitaar en anderzijds ud, klarinet en darboeka elkaar vinden. De elektrische gitaar omgordt het geheel met een rockrandje zonder de muziek messcherp of gevaarlijk te maken. De opening van Istanbul Ekspres mag immers gerust wat feestelijk zijn. Bovendien krijgen bezoekers voor hun inkomticket niet alleen een optreden, maar ook een kleine mezzeschotel aangeboden. Wie met een grote honger zit, kan tegen een kleine vergoeding nog een extra portie krijgen. Een dag later staat er alleen muziek op het programma, met een concert van de zangeres Göksel die vroeger backings deed bij onder andere Sezen Aksu, maar sinds 1997 ook cd's onder eigen naam uitbrengt: met minder volkse elementen dan Nev, maar wel wat zoeter en luxueuzer.

Een graadje steviger wordt het op 9 februari met het dubbeloptreden van Model en Flört. Met hun baarden en lange haar, lijken de drie heren van deze laatste band zo weggelopen uit een fotosessie van de Beatles ten tijde van 'Let it Be'. Muzikaal flirten ze ook wat met de samenzang van The Fab Four, maar daarnaast gaan ze ook te leen bij psychedelische 60's rock, onschuldige pop en funk met duidelijke echo's van de Red Hot Chili Peppers. Zelf omschrijven de niet van zelfspot gespeende muzikanten hun muziek als Anadolu beat, tevens de naam van hun laatste cd. Veel minder op zoek naar een eigen stijlaanduiding is de groep Model van zangeres Fatma Turgut die sterk aanleunt bij de hitparadegevoelige dramarock die flirt met het koude pathetiek en semi-gothic.

Veruit de meest traditionele en origineelste (in verschillende betekenissen van het woord) van de acts die te horen zijn in De Centrale is een groep rond Sema, voluit Sema Moritz. Als zangeres bracht ze zowel jazz standards als liederen van Brecht, wat meteen het cabareteske in haar muziek verklaart. Sinds 1997 richt ze zich met haar project 'Legendary Ladies' ook op de Turkse tango die populair was in de jaren '20 en '30, de eerste jaren van de Turkse Republiek. Van het project verschenen reeds twee cd's, 'Ekho' en 'Ekho II' en in Gent zal ze het tangorepertoire brengen, begeleid door piano, klarinet en percussie. Het optreden wordt voorafgegaan door een vertoning van een documentaire over de wijk Beyoğlu, het muzikale hart van in Istanbul. Het concept, de tekst en de muziek bij de reportage kwamen allemaal voor rekening van Sema.

Keukentafel en restaurant
Voor het tweede deel van het festival verhuist Istanbul Ekspres naar De Vooruit waar met twee tripleconcerten op 15 en 16 februari met Turkse jazz, vrije improvisatie, rock en cultuuroverschrijdende "traditionele" muziek. Speciaal voor Istanbul Ekspres zet Vooruit ook enkele samenwerkingen op tussen Turkse, Belgische en Nederlandse muzikanten. Een eerste voorbeeld daarvan is meteen het openingsconcert van 15 februari. Jürgen De Blonde, als elektronicaman bekend als Köhn en als rocker deelachtig aan de Portables, vervoegt Seni Görmem Imkansiz. Dit duo van Gaye Su Akyol en Tuğçe Şenoğul is in de weer met synthesizers, melodica en drummachine, wat resulteert in eenvoudige, ambachtelijke lo-fi muziek waar Turkse melodieën gedragen worden door rammelende en/of repetitieve begeleidingen: het soort muziek waaraan bij voorkeur op de keukentafel aan geknutseld wordt.

Naar eigen zeggen kent De Blonde de muziek van het Turkse duo alleen via MySpace en YouTube. Van enig contact tussen beide partijen is ook nog geen sprake geweest, maar dat hoeft voor de Belg geen probleem te zijn. "Ik reken op de energie van het moment. Een eerste ontmoeting is vaak heel onbevangen en inspirerend en hoe minder er op voorhand gezegd of gepland wordt, hoe beter."

Ook wat het materiaal dat hij gaat gebruiken betreft , ligt alles nog open, al geeft De Blonde aan dat hij het compact wil houden. "Mijn basis setup van dit moment bestaat uit een kleine Behringer mengtafel, Kaoss Pad 1, Korg Monotribe en Monotron, Doepfer Dark Energy, een midi keyboard, Electro Harmonix Worm, Danelectro Reel Echo en een Vox Looper (een pedaal waarmee ik instant loops maak, stapel en bewerk): een combinatie van eenvoudige synthesizers, looper en effecten die mij toelaat heel organisch en direct te werk te gaan. Mijn manier van werken gaat sowieso heel fel uit van improvisatie en het on-the-spot opbouwen van muziek."

Wie de recentste releases van De Blonde gehoord heeft, kan niet anders dan vaststellen dat de knutselmuziek van de Turkse dames niet meteen in dezelfde lijn ligt, maar de Belg kan het "speelse, ietwat naïeve karakter" van hun muziek wel waarderen. Bovendien beschouwt hij een samenwerking als een nieuw gegeven waarin de kwaliteiten van individuen versmelten. "Ik ga niet uit van "dit is wat ik doe, dit is wat zij doen en laten we dat nu eens combineren met elkaar. Ik zie mezelf ook als ondergeschikt aan het geheel. De uitdaging bestaat er voor mij dus in om te zien wat er gebeurt als we elkaar ontmoeten en daarmee om te gaan vanuit een open geest. Er zal natuurlijk wel wat afhangen van in hoeverre zij openstaan voor een aanpak als deze, maar hier zie ik mij ook ondergeschikt. Als het erop uitdraait dat ik een derde groepslid van Seni Görmem Imkansiz word, so be it, maar aan hun muziek te horen, is spontaniteit hen ook niet vreemd. Sowieso zie ik uit naar het samengooien van hun roots en inspiraties met de mijne." Op papier is dit dan een smeltkroes van Turkse en Westerse invloeden, lo-fi, improvisatie, krautrock en kosmische muziek, elektronische avant-garde."

Na de Turks-Belgische ontmoeting zoekt het programma meer herkenbaar vaarwater op met de lichte clubjazz van zangeres-pianiste Karsu Dönmez die als muzikante ontdekt werd in het restaurant van haar ouders. Een reportage over deze vocaliste wordt vertoond op 13 februari in de Turbinezaal van De Centrale. De afsluiter van de eerste avond in Vooruit is Luxus, waar de aanwezigheid van onder andere viool, accordeon, trombone en klarinet zorgt voor  met een mix van Turkse volksmuziek, Balkanklanken, oosterse grooves, blues en rock.

Energiepeil in het rood
Net als de eerste dag Istanbul Ekspres in Vooruit zet ook de tweede (16 januari) in met een onuitgegeven samenwerking. Centraal staat deze keer het Turkse freejazzkwartet konstruKt dat naast saxofonist Korhan Futacı en gitarist Umut Çağlar bestaat uit een tweekoppige percussiesectie met Özün Usta, Korhan Argüden. De groep gaat resoluut voor de onversneden in your face aanpak: free is free en een vaste grond onder de voeten is daarbij niet wenselijk. In het verleden nam de groep al op met internationale kanonnen als Evan Parker en Peter Brötzmann en in 2013 verschijnt een album op het NotTwo label.

Het Turkse viertal wordt op vraag van Vooruit uitgebreid tot een octet met rietblazer Joachim Badenhorst (van wie onlangs een eerste soloalbum verscheen), trompettisten Sanne van Hek (Black Napkins) en Bart Maris (FES) en euphoniumspeler Niels Van Heertum (Ifa y Xango). Net als De Blonde geeft deze laatste toe dat hij eigenlijk nog niet lang vertrouwd is met het werk van zijn Turkse sparringpartners. "Voor de vraag van Vooruit kwam kende ik de groep eigenlijk niet. Natuurlijk ben ik wel vertrouwd met het soort muziek dat konstruKt maakt -improvisatie in een van zijn wildste en puurste vormen- en met de muzikanten waarmee ze samengewerkt hebben: Peter Brötzman, Marshall Allen en Evan Parker. Met deze laatste gaan we trouwens ook met Ifa y Xango samenspelen, in het kader van LAbO #4 van Champ d'Action." 

Speciale voorbereidingen gaat Van Heertum niet treffen. "Ik begin graag aan dit soort dingen zonder me al te goed op de hoogte te stellen van waar de andere partijen voor staan. De magie die er kan zijn bij het eerste concert heeft iets heel bijzonder. Wat eventuele repetities betreft moet alles trouwens nog uitgeklaard worden. Ik vermoed dat we elkaar een aantal dagen voor het concert zullen ontmoeten, maar of er dan ook effectief gespeeld of gerepeteerd wordt, dat valt nog te bezien." 

Dat hij met Ifa y Xango vaak wat verfijnder te werk gaat dan de sonore explosiviteit van konstruKt baart hem ook geen zorgen, integendeel. "Dat ik meer fijnbesnaarde dan stevige muziek speel is een momentopname denk ik. Een jaar geleden zou je misschien het tegenovergestelde beweerd hebben. Ik denk wel dat de energie van konstruKt een stevige uitdaging wordt. Joachim Badenhorst zal ook van de partij zijn, ik ben dus zeer benieuwd hoe de totale combinatie gaat uitdraaien. Het hoge energiepeil van konstruKt is natuurlijk wel iets dat een diepe indruk achterlaat. Het is een groep die de een heel optreden lang de boog gespannen kan houden, iets wat als koperblazer fysiek niet altijd mogelijk is. Ook de bezetting heeft een bijzonder aspect: met meerdere percussionisten tegelijk samenspelen is steeds een interessant gegeven." 

Na de passage van konstruKt eindigt de slotavond van Istanbul Ekspres met strakker afgelijnde muziek, hoewel er steeds een draai aan de rechtlijnigheid gegeven wordt. De 70's rock van Replikas isimmers niet vies van breuken, haken en ogen en in de Trakya All Stars van percussionist Burhan Öcal komen dan weer verschillende tradities samen. Het twaalfkoppige collectief combineert Turkse met Romamuzikanten uit Thracië. De band bedient zich van traditionele instrumenten (zurna, quanun, davul en cümbüş), naast onder andere saxofoon, trompet, viool en de elektronica van dj Murat Uncuoglu. Öcal is dan ook een uitgesproken brugfiguur tussen verschillende culturen en stijlen. Hij leerde percussie van zijn vader, kreeg van zijn moeder de religieuze muziek mee en speelde samen met de legendarische Zwitserse drummer Pierre Favre (enkele maanden geleden nog overweldigend op Jazz Brugge), Sting, fusion-icoon Joe Zawinul en de klassieke pianiste Maria João Pires. Turks, ja, maar met flavour. Een smaakje dat Istanbul Ekspres een heel eigen karakter geeft.

Nog meer beeld is er op 12 februari in De Centrale, met 'Romanistanbul', een documentaire over Romamuzikanten in Istanbul. Deze vertoning wordt gevolgd door een gratis optreden Turkse Romamuziek door de Gentse groep Ibidiklar.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Istanbul Ekspres
Van donderdag 7 tot en met zaterdag 16 februari 2013
De Centrale en Kunstencentrum Vooruit - Gent


Meer info : www.vooruit.be en www.decentrale.be

Artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Istanbul Ekspres 2013. Waar Oost en West elkaar treffen, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/01/2013

22:08 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Bijzondere geluidsperformance van Paolo Pascolo & JesterN in Logos

hbar Hoe kan de innovatieve, wetenschapsgerichte visie van Logos beter geïllustreerd worden dan met een concert dat fysika zelf als onderwerp heeft? Logos nodigt 2 experts uit die het als geen ander kunnen weten: de experimentele Italiaanse fluitist Paolo Pascolo en zijn evenknie JesterN (Alberto Novello), die de input van de eerste door een mangel van gedurfde live digital processing haalt. Beide heren treden op als het duo hBar en in hun improvisaties illustreren ze hoe je kwantummechanika kan vertalen naar klank. Niet te missen!

De constante van Planck - aangeduid met het symbool 'ħ' - is een natuurkundige constante die opduikt in alle vergelijkingen van de kwantummechanika. Ze werd vernoemd naar de natuurkundige Max Planck, die haar in 1900 invoerde bij de berekening van de radiatie van zwarte stralers. In veel gevallen worden (vereenvoudigde) varianten van deze constante gebruikt, die worden geschreven als ħ (spreek uit: h-streep of h-bar) en gebruikt om Planckeenheden mee te definiëren. Die eenheden geven de energetische diskontinuïteit weer die inherent is aan alle natuurkundige fenomenen. In het dagelijks leven is het een vrij contraintuïtieve, quasi onbruikbare eenheid om de simpele reden dat we spreken over waarden die zó klein zijn, dat ze grenzen aan de onmeetbaarheid.

ħBar is tevens het gelijknamige Italiaanse elektronica-duo dat we donderdagavond in Logos aan het werk zullen horen. Zij slaan een radikaal wetenschapsgerichte weg in en kozen ervoor om elementen uit de fysica als inspiratiebron aan te wenden voor hun improvisatie-acts. Op hun website stellen ze het concreter:

"In this first exploratory piece, the game between the sensuous fluidity of the flute and the discrete roughness of the digital sounds are confronted and fused to explore the subtle limits between continuity and discontinuity, between fluidity and steps, between percep-tion and reality, visible and invisible, analogue and digital." Alberto Novello (aka JesterN) is wetenschapper, componist en video-artiest. Hij werd geboren in Udine in 1977, studeerde piano en contrabas aan het conservatorium van zijn geboortestad en was een tijdlang bassist bij tal van experimentele bands. In 2002 promoveerde hij in fysica aan de universiteit van Triëst en behaalde aansluitend een Master of Arts, Science & Technology aan het Institut National Polytechnique de Grenoble onder mentorschap van Jean-Claude Risset. Van 2004 tot 2009 werkte hij als onderzoeker bij Philips Research (Eindhoven) in het domein van muziekperceptie en publiceerde geregeld artikels in tal van wetenschappelijke tijdschriften. In 2009 behaalde hij een doktoraat aan de T.U. Eindhoven en voltooide hij zijn Master in Sonologie. Sedert 2004 werkt hij aan verscheidene elektro-akoestische en audiovisuele projekten en stelt die voor op internationale festivals zoals Rewire, Sonic Acts, CMMAS en op conferenties zoals NIME en ICMC.

Zijn evenknie Paolo Pascolo is fluitist en saxofonist van opleiding en sedert 2003 professioneel aktief in het veld van de experimentele en elektroakoestische muziek. Hij speelde op (elektro-)jazzfestivals in verschillende uithoeken van Europa en ging daarbij samenwerkingen aan met onder meer Phil Minton en Takehisha Kosugi. Recent heeft hij de muziek bij een produktie van The Merce Cunningham Dance Company verzorgd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

ħBar : Paolo Pascolo & JesterN
Donderdag 7 feburari 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Paolo Pascolo op soundcloud.com

15:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/02/2013

Het Collectief brengt Stravinsky, Ives, Kagel en Schoenberg in Brussel

Mauricio Kagel Het Collectief stelt werken voor van vier markante componisten uit de 20ste eeuw. De Suite uit 'L'Histoire du soldat' van Stravinsky gaat terug op de avonturen van een militair die zijn ziel aan de duivel heeft verkocht. De muziek van Charles Ives, een groot figuur van de Amerikaanse muziek, haalt haar inspiratie bij de volksmuziek aan de andere kant van de Oceaan. Met Mauricio Kagel (foto), een fantastische Argentijnse componist, keren we terug naar Europa, waar hij zijn carrière beëindigde. Afsluiten doen we met Schoenberg, die terugkeert naar zijn wortels. Hij was de gangmaker van de muzikale vernieuwing van de Tweede Weense School en is de bepalende figuur binnen het repertoire dat Het Collectief uitvoert.

'Phantasiestück' voor fluit en piano biedt een mooi staaltje van het zogenaamde 'instrumentale theater' waarvoor Kagel beroemd is geworden. De titel verwijst onmiskenbaar naar de negentiende-eeuwse muziek, in het bijzonder naar die van Robert Schumann. Naast de vrij opgevatte vorm en het quasi geïmproviseerde karakter zijn er inderdaad heel wat stilistische verwijzingen naar het romantische idioom. De fantasie krijgt een regelrecht magische dimensie op het ogenblik dat - geheel onverwacht - een achter een scherm onzichtbaar opgesteld ensemble als in een droom muzikale herinneringen en toevoegingen speelt. Opnieuw verwerft de muziek pas betekenis in dialoog met dit scenische gegeven.

Programma :

  • Igor Stravinsky, Suite (L'histoire du soldat)
  • Charles Ives, Klaviertrio, op. 86
  • Mauricio Kagel, Phantasiestück
  • Arnold Schoenberg, Kammersymphonie Nr. 1, op. 9 (arr. Anton Webern)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Stravinsky, Ives, Kagel, Schoenberg
Woensdag 6 februari 2013 om 20.00 u (inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.hetcollectief.be

Extra :
Mauricio Kagel : www.mauricio-kagel.com, www.edition-peters.de, brahms.ircam.fr, UbuWeb Film (met de volledige versie van 'Match' en 'Antithèse.) en youtube
Mauricio Kagel, een inleiding..., Godfried-Willem Raes op www.logosfoundation.org
There Will Always Be Questions Enough. Mauricio Kagel in conversation with Max Nyffeler op www.beckmesser.de, 23/03/2000
'Lachen om de Dood', Jacques Kruithof, verschenen in Nieuw Wereld Tijdschrift, 1989, nummer 3, fragment opgenomen in programmaboekje deSingel, december 2000
Kagel - een schets van nabij, Luk Vaes, september 2007
Mauricio Kagel (1931-2008). Leukste componist van de twintigste eeuw op www.nrc.nl, 19/09/2008

Elders op Oorgetuige :
In memoriam Mauricio Kagel: 1931 - 2008, 23/09/2008

22:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ensemble Musiques Nouvelles herneemt David Langs 'Darker' in deSingel

David Lang Tijdens Ars Musica Brugge 2010 creëerde het Ensemble Musiques Nouvelles 'Darker', een werk voor ensemble en lichtontwerp van de Amerikaanse componist David Lang (foto). Hij is een van de oprichters van het New Yorkse festival/collectief/ensemble Bang on a Can. Dat onconventionele gezelschap maakt furore door de branie waarmee het uit een brede waaier aan invloeden - van klassiek tot rock - nieuwe muziek weet te scheppen. Hoewel Lang weigert te kiezen tussen stijlen, ressorteren zijn composities toch meestal onder de noemer 'minimal'. Zijn werken variëren van introverte, bijna etherische stukken ('The Passing Measures') tot harde, rockachtige dingen ('How to pray'). Het is muziek die tegelijk ruw en complex, zacht en dissonant, brutaal en melodieus is. In 2008 won zijn 'The Little Match Girl Passion' de prestigieuze Pulitzerprijs, een unieke erkenning voor een componist die nadrukkelijk buiten het klassieke establishment opereert.

Over 'Darker' zegt Lang: "Ik wilde een traag, statisch werk schrijven met tegelijk een dynamisch aspect. Het is muziek die heel snel is aan de oppervlakte - de violen hebben véél noten te spelen - maar die op grotere schaal juist heel langzaam beweegt."

David Lang (1957) is een van de meest vooraanstaande Amerikaanse componisten van zijn generatie. Stilistisch bouwt zijn muziek verder op de verworvenheden van de minimal music, waarbij voor Lang en zijn New-Yorkse generatiegenoten merkwaardig genoeg niet enkel de Amerikaanse minimal music-scène met boegbeelden als Steve Reich en Philip Glass de grote voorbeelden waren, maar bovenal de veel brutalere, slagvaardige variant van het minimalisme zoals dat door de Nederlandse componist Louis Andriessen was neergezet. Net als de minimalisten voor hem, verkoos Lang ook het heft in eigen handen te nemen en als jonge componist niet (vruchteloos) te wachten tot de orkesten en andere ensembles kwamen aankloppen om werken te bestellen. Samen met zijn vrienden, collega-componisten Michael Gordon en Julia Wolfe richtte hij het New Yorkse festival/collectief/ensemble 'Bang on a Can' op, dat furore maakte door de branie waarmee ze uit een brede waaier van invloeden, van klassiek tot rock, nieuwe muziek schiepen. 'Bang on a Can' was (en is nog steeds) een soort van vrijplaats waar muziek van artiesten die buiten de lijntjes kleuren en zich niet zomaar in een bepaalde categorie laten onderbrengen, aan bod kon komen. Zo weigert ook David Lang te kiezen tussen verschillende stijlen, en maakt hij muziek die tegelijk ruw en complex, zacht en dissonant of brutaal en melodieus kan zijn. Zijn werken variëren van introverte, bijna etherische stukken (The Passing Measures) tot harde, rockachtige composities (How to pray). Zijn muziek kan zowel razend complexe ritmische elementen hanteren (The Anvil Chorus, The So-Called Laws of Nature) als (bedrieglijke) eenvoud (The Little Match Girl Passion). In 2008 won zijn The Little Match Girl Passion voor vocaal kwartet de prestigieuze Pulitzerprijs, wat voor een componist die nadrukkelijk buiten het klassieke establishment opereert, vrij uniek is.

Voor zijn nieuwste werk Darker dat in Brugge zijn wereldcreatie beleeft, heeft David Lang gekozen om een theatraal aspect in het werk te verwerken, dat echter ook niet te prominent mocht zijn. De keuze viel op een lichtontwerp dat speciaal voor deze gelegenheid is gemaakt door Koert Vermeulen, en dat subtiel het verloop van het werk kan volgen en versterken. Dat evolueert (zoals Lang het omschrijft) van "relatief lichter naar een beetje donkerder, of van gematigd optimistisch naar iets minder optimistisch". De uitdaging voor de componist bestond erin een werk te componeren dat in staat was te veranderen, of eigenlijk om anders ervaren te worden naarmate de belichting veranderde. Lang beschrijft Darker dan ook als een overwegend statisch werk, met snelle beweging aan de oppervlakte (de violen hebben véél noten te spelen) maar daaronder desondanks een zeer langzame evolutie. Het is een monolithisch werk, dat door Lang ook bewust als een object is geconcipieerd, dat je als luisteraar als het ware geleidelijk vanuit verschillende richtingen kan bekijken, analoog met de veranderende belichting die de luisterervaring onvermijdelijk beïnvloedt.

Die geleidelijke werking, de statische benadering en de manier waarop de muziek zich slechts zeer beperkt beweegt van de ene emotionele sfeer naar de andere is hier een zeer bewuste keuze. Zo geeft Lang aan in zijn commentaartekst bij deze compositie: "Er is een grote afstand tussen de wijze waarop klassieke muziek ons leert om emoties te ervaren en de manier waarop onze emoties daadwerkelijk ervaren worden. Wij hebben een grote traditie in de westerse muziek om grote emotionele stemmingswisselingen te aanvaarden, wij hebben er geen probleem mee om te denken dat een werk naadloos kan overgaan van iets dat fluisterzacht is naar iets dat oorverdovend luid is. Wanneer ik echter denk aan hoe dat in mijn dagelijkse leven in zijn werk gaat, dan denk ik niet in termen van reusachtige emotionele sprongen van het ene uiterste naar het andere - meestal gaat mijn emotionele register niet op heel korte tijd van extreme gelukzaligheid naar de meest smartelijke ellende en weer terug - mijn emotionele register is veel beperkter en evolueert veel geleidelijker dan dat. In mijn compositie Darker wilde ik een muziekstuk componeren dat veel nauwkeuriger overeenstemt met mijn persoonlijke emotionele narratief, dan met het narratief dat we hebben geërfd van de dramatische muziek uit het verleden.
Darker is op veel vlakken daarom meer een object dan een muziekstuk. Het is een lange, trage overgang van iets gelijkmatigs en aangenaams naar iets minder aangenaams. Net zoals het leven levert mijn stuk een hevige inspanning om een kleine afstand af te leggen: van mooi naar een beetje minder mooi en van een beetje licht, naar een tikkeltje donkerder."

David Lang droeg Darker op aan Jeanette Yanikian, de in 2008 overleden echtgenote van zijn muzikale mentor, Louis Andriessen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Musiques Nouvelles : David Lang, Darker
Woensdag 6 februari 2013 om 20.00 u
(inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
Muziekstudio deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.musiquesnouvelles.com

Bron : Tekst Maarten Beirens voor Ars Musica

Extra :
David Lang : www.bangonacan.org, www.schirmer.com en en.wikipedia.org
'Wie zich meet met Bach, is heel moedig, of heel dom' , interview Maarten Beirens met David Lang, www.standaard.be, 31/03/2010

Elders op Oorgetuige :
Wereldcreatie voor Pulitzerprijs-winnaar David Lang in Brugge en Brussel, 31/03/2010

22:22 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

01/02/2013

Ictus stelt nieuwe lichting 'fellows' voor in Flagey

IJsbreker Op 3 februari 2013 stelt Ictus zijn nieuwe lichting 'fellows' voor aan het publiek. Sinds oktober 2009 begeleidt Ictus jonge muzikanten met hun respectievelijke ensembles binnen het kader van de School of Arts Gent, een opleiding die leidt tot  'Advanced Master in Contemporary Chamber Music'. De nieuwe lichting van 2012 is heel internationaal en bijzonder veelbelovend. De volgende studenten zullen alvast hun opwachting maken:  Camille Guénot, fluit (Frankrijk), Tomonori Takeda, klarinet (Japan), Yukari Uekawa, saxofoon (Japan), Corey Klein, hoorn (USA), Adam Rosenblatt, percussie (USA), Pieter Lenaerts, contrabas (België) en Maria-José Jeannin, harp (Frankrijk). Namen om te onthouden !

Programma :

  • Bruno Mantovani, 'Bug' (1998) voor klarinet, door Tomonori Takeda
  • George Crumb, 'Madrigals, Book IV' voor sopraan, fluit, harp, contrabas en percussie (1969)
    I. Why was i born surrounded door mirrors
    George Crumb 'Madrigals, Book I' voor sopraan, vibraphone en contrabas (1969) 8'
    I. To see you naked is to remember the earth
    door Lilith Verelst, sopraan; Camille Guénot, fluit; Maria-José Jeannin, harp; Pieter Lenaerts, contrabas en Adam Rosenblatt, percussie
  • Ori Talmon, 'Grammatical Shades of Three' (2012) voor hoorn solo, door door Corey Klein
  • George Crumb, 'Madrigals, Book I' voor sopraan, vibrafoon en contrabas (1969)
    III. The dead wear mossy wings
    George Crumb 'Madrigals, Book IV' voor sopraan, fluit, harp, contrabas en percussie'
    II. Through my hens' violet shadow, your body was an archangel, cold
    door Lilith Verelst, sopraan; Camille Guénot, fluit; Maria-José Jeannin, harp; Pieter Lenaerts, contrabas en Adam Rosenblatt, percussie
  • Beat Furrer, 'Lotofagos' (2006) voor sopraan en contrabas door Lilith Verelst en Pieter Lenaerts
  • Aurélien Dumont, 'Eglog' (2011) voor viool, klavecimbel en harp (2010)
    door Trio Degradable, Maria-José Jeannin (harp), Dejana Sekulic (viool) en Cindy Castillo (klavecimbel)
  • Jacob Ter Veldhuis, 'The Garden of Love' (2001) voor sopraan sax en boombox, door Yukari Uekawa

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus - IJsbreker 'fellows'
Zondag 3 februari 2013 om 20.15 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.ictus.be

Extra :
Bruno Mantovani : www.brunomantovani.com, brahms.ircam.fr en youtube
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com, en.wikipedia.org en youtube
Ori Talmon op www.israelcomposers.org
Beat Furrer : www.baerenreiter.com, brahms.ircam.fr en youtube
Aurélien Dumont op www.ensemble-circonstances.fr en youtube
Jacob Ter Veldhuis : www.jacobtv.net, www.muziekencyclopedie.nl en youtube

11:56 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Houthandel Antwerpen prikkelt alle zintuigen in spetterende nieuwe voorstelling

Houthandel Antwerpen Ensemble Houthandel Antwerpen stelt de spetterende voorstelling 'Do You Remember?' voor, waarin zowel componist Philip Feeney als het ensemble aandacht besteden aan wat ze belangrijk vinden in een performance: alle zintuigen prikkelen!

Ensemble Houthandel Antwerpen werkte samen met de Britse componist Philip Feeney tijdens de dansvoorstellingen 'Peter and the Wolf' door productiehuis In the Winggs. Na deze inspirerende kennismaking gaf het ensemble de opdracht aan deze schitterende componist om muziek te schrijven voor de nieuwe productie van Houthandel Antwerpen.

Voor 'Do You Remember?' ging componist Philip Feeney op zoek naar een heel persoonlijk Houthandel Antwerpen-verhaal.  De vijf muzikanten van het ensemble vertellen hun grote en kleine herinneringen, soms grappig of ontroerend, dan weer spannend of droevig. Geïnspireerd door de memoires van Houthandel Antwerpen componeerde Feeney een anekdotisch werk, dat verhaalt over een krimpende postbus, de magie van het theater, een lieve oma en nog veel meer!

Een visuele voorstelling met de klanken van een eigentijds, vrolijk componist en gebracht met de vernieuwende blik van de musici van Ensemble Houthandel Antwerpen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Houthandel Antwerpen : Do you remember?
Zaterdag 2 februari 2012 om 20.00 u
CC 't Schaliken - Herentals

Grote Markt 35
2200 Herentals

Meer info : www.schaliken.be en www.houthandelantwerpen.com
-------------------------------
Zondag 10 februari 2013 om 11.30 u
CC Merksem

Nieuwdreef 135
2170 Merksem

Meer info : www.ccmerksem.be en www.houthandelantwerpen.com
-------------------------------
Zondag 24 februari 2013 om 11.00 u
Kunstacademie Maaseik

Boomgaardstraat 10
3680 Maaseik

Meer info : www.jmmaaseik.be en www.houthandelantwerpen.com

Extra :
Philip Feeney : www.philipfeeney.com, www.naxos.com/person en youtube

11:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/01/2013

Apollon Musagète Quartett in deSingel met uiterst gevarieerd programma

Apollon Musagète Quartett Voor een strijkkwartet dat in 2010 zijn debuut maakte, heeft het Apollon Musagète Quartett al een verbluffend breed repertoire in de vingers. Zo nam het Pools/Duitse viermanschap kwartetten op van Haydn en Brahms, maar leverde het met evenveel verve een bijdrage aan Tori Amos' recente cd 'Night of Hunters'.

Ook in deSingel brengt Apollon Musagète Quartett een uiterst gevarieerd programma. Dat reikt van de Beethoven-reminiscenties in Mendelssohns Tweede Strijkkwartet en Janáceks 'Kreutzer Sonate' tot het verbluffende Strijkkwartet van Witold Lutoslawski. Laatstgenoemd werk is een unieke belevenis, al was het maar omdat de muziek nooit hetzelfde klinkt. Lutoslawski veroorlooft zijn strijkers namelijk vrijheden in de uitvoering van zijn noten, zodat de precieze verhouding tussen de vier instrumenten bij elke uitvoering anders is. Met 'Multitude in memoriam W. Lutoslawski' brengt Apollon Musagète bovendien een zelfgecomponeerd eerbetoon aan de Poolse componist.

Tot op vandaag is Witold Lutoslawski (1913 - 1994) een van de leidinggevende figuren van de Poolse hedendaagse muziek. Met zijn illustere landgenoot Krzysztof Penderecki deelde hij het talent om intellectueel veeleisende composities - heel wat van zijn werken worden beschouwd als mijlpalen van de moderne muziek - op spontane en intuïtieve wijze toegankelijk te maken voor een groot publiek.

Lutoslawski bleek al op jonge leeftijd uitzonderlijk muzikaal begaafd. Zijn plannen om na zijn opleiding in Warschau verder te gaan studeren in Parijs, werden gedwarsboomd door de oorlog. In militaire dienst werd hij gevangengenomen door de Duitsers, maar wist te ontsnappen en overleefde in Warschau door samen met Adrzej Panufnik eigen composities en transcripties te spelen in cafés en restaurants. Na de oorlog botste hij met het stalinistische regime dat zijn Eerste Symfonie in de ban sloeg als 'formalistisch'. Lutoslawski hield echter vol en zijn Musique funèbre, een compositie geschreven ter nagedachtenis van Béla Bartók, leverde hem uiteindelijk in 1958 de verdiende internationale erkenning op.

Vlak na de oorlog duiken in Lutoslawski's werken folkloristische elementen op. Hoogtepunten uit deze periode zijn ongetwijfeld het 'Concerto for Orchestra' (1950-1954) en de 'Dance Preludes' (1954). Stilaan ontwikkelde Lutoslawski een eigen stijl waarin hij gebruik maakte van toevalsfactoren (aleatoriek). Een van de eerste werken waarin dit duidelijk bleek, waren de 'Jeux vénitiens' (1961). Het verlangen van Lutoslawski om de aleatorische techniek ook voor middelgrote of grote bezettingen toe te passen, kwam tot een hoogtepunt in zijn 'Strijkkwartet' (1964). Dit was tevens het eerste werk dat hij componeerde volgens een door hem vaak gebruikte typische tweedelige vorm. Lutoslawski's late werken kunnen dan weer worden gekenmerkt door een meer transparante harmonie, wat meer lyrische en expressieve melodieën met zich meebrengt, en door het verminderd gebruik van aleatoriek.

Het Apollon Musagète Quartett studeerde het Strijkkwartet van landgenoot Lutoslawski in voor deelname aan de 57ste Internationale Muziekwedstrijd van de ARD (München) (2008). "De in de compositie gerealiseerde vrijheid op het vlak van agogiek fascineerde ons als uitvoerders van bij het begin. Dankzij dit idee werd een buitengewone interpretatieve autonomie, die een effectieve aanwending van het individuele artistieke potentieel mogelijk maakt, gecreëerd."
Aldus de kwartetleden die zich bij de compositie van 'Multitude' (2010) "gecontroleerd en bewust lieten beïnvloeden" door Lutoslawski's Strijkkwartet
Met hun korte werk wilden de musici het grensgebied tussen componeren en musiceren aftasten en ook de kennis van de artistieke persoonlijkheid van elk kwartetlid verdiepen. Ze gingen een stap verder dan hun voorbeeld en lieten ook andere parameters van de muzikale organisatie over aan de keuzevrijheid van de uitvoerder. Zo ligt de duur van afzonderlijke tonen en de exacte toonhoogten in bepaalde secties niet vast.

Programma :

  • Felix Mendelssohn-Bartholdy, Strijkkwartet nr 2 in a, opus 13
  • Leos Janácek, Strijkkwartet nr 1, JWVII/8, 'Kreutzer Sonate'
  • Witold Lutoslawski, Strijkkwartet
  • Apollon Musagète Quartett, Multitude in memoriam W. Lutoslawski

Tijd en plaats van het gebeuren :

Apollon Musagète Quartett : Mendelssohn-Bartholdy, Janácek, Lutoslawski
Zaterdag 2 februari 2013 om 20.00 u
(inleiding door Piet De Volder om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.apollon-musagete.com

Extra :
Witold Lutoslawski op www.chesternovello.com, en.wikipedia.org en youtube
Witold Lutoslawski (1913 - 1994) : Poolse tussenpaus op www.musicalifeiten.nl

19:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Hoog gras : een aangrijpende theatrale videobelevenis

Hoog Gras Wat als je leven in één klap wordt weggevaagd? Is een moordmachine nog een kind? In de theatrale video-installatie Hoog Gras inspireert Inne Goris zich op vragen, dromen en beelden van kindsoldaten. Kinderen spelen naast opgehangen mannen. Wat hebben hun verhalen met ons te maken?

Samen met visueel kunstenaar Kurt d'Haeseleer en componist Dominique Pauwels onderzoekt Goris op tekst van Peter Verhelst wat een extreme situatie kan doen met mensen. Wat zou jij doen met het mes tegen de keel? De mythe van het onschuldige kind wordt doorprikt. De grens tussen dader en slachtoffer, killer en kind blijkt verrassend dun. Hoog Gras is een confrontatie met de donkerste kanten van jezelf.

Gruwel en kinderlijke onschuld zijn terugkerende thema's bij Inne Goris. In vorig werk greep ze terug naar Griekse tragedies of de archetypische horror van sprookjes om het over de meedogenloosheid van de menselijke natuur te hebben. Nu focust de Dilbeekse theatermaakster op verhalen van kindsoldaten. De wisselwerking tussen de rol van slachtoffer en van dader is het kernthema. De Afrikaanse context is minder relevant. De voorstelling is geen politiek statement, maar een zoektocht naar het moment waarop een individu - een kind - het kantelpunt bereikt waarop het overgaat tot de vreselijkste wandaden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Inne Goris, Dominique Pauwels & Kurt d'Haeseleer/LOD : Hoog Gras (installatie)
Vrijdag 1 en zaterdag 2 februari 2013, telkens om 20.30 u
CC De Spil - Roeselare

H. Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.lod.be
------------------------------
Donderdag 21 februari 2013 om  19.00 u en om 21.00 u
CC Berchem

Driekoningenstraat 126
2600 Berchem

Meer info : www.ccberchem.be en www.lod.be
------------------------------
Donderdag 11 april 2013 om 19.00 u
CC Westrand - Dilbeek

Kamerijklaan 46
1700 Dilbeek

Meer info : www.westrand.be en www.lod.be

Extra :
Dominique Pauwels op www.matrix-new-music.be en www.lod.be

Elders op Oorgetuige :
Hoog gras : Inne Goris zoomt in op verhalen van kindsoldaten, 11/05/2012

Bekijk alvast de trailer van 'Hoog gras'

15:56 Gepost in Concert, Muziek, Video | Permalink |  Facebook

Boot en Berg : Titanic-liederen voor muzikale fijnproevers

Rolande Van der Paal Op 14 april 1912 verging de Titanic. Het voorjaar van 2012 was het moment bij uitstek om deze ramp te herdenken, maar de voorbije jaren was de Titanic vaker in het nieuws. De bouw van een dergelijk schip was een keerpunt in de geschiedenis van de scheepsvaart en van het toerisme. Het blijft een intrigerend verhaal.

Josse De Pauw schreef een nieuw verhaal dat hij zelf vertelt, vergezeld van de Flat Earth Society van Peter Vermeersch én van een sopraan. Josse De Pauw vertelt het verhaal als een liefdesgeschiedenis tussen de ijsberg en de Titanic. Twee geliefden lijken het. In een poëtische en heldere taal vertelt hij zijn verhaal. Muzikanten, acteur en sopraan zitten achter een doorzichtig gaas, waarop de tekst geprojecteerd wordt. De sopraan Rolande Van der Paal (foto) zingt de Titanic-liederen als een sirene, als een ijsberg die op de boot wacht. In een schitterende en eenvoudige enscenering voltrekt zich de ramp. Vijftien muzikanten, een acteur en een sopraan maken hier een schitterend verhaal van. Voor de muzikale fijnproever.

Tijd en plaats van het gebeuren :

LOD & FES : Boot en Berg
Vrijdag 1 februari 2013 om 20.15 u
C-Mine Cultuurcentrum - Genk

Evence Coppéelaan
3600 Genk

Meer info : www.c-minecultuurcentrum.be, www.fes.be en www.lod.be

Extra :
Josse De Pauw, Flat Earth Society/LOD & Champ d'Action – Iceberg. Boot zonk, berg zinkt – afscheid van een ijstijd ? Jan-Jakob Delanoye op Kwadratuur.be, 10/04/2012
Peter Vermeersch : www.fes.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Boot & Berg : muziektheater van Josse De Pauw en Peter Vermeersch in Gentse Vooruit, 24/09/2012

15:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

30/01/2013

De 2de Adem brengt kruisbestuiving tussen talen op Gedichtendag in Aalst

Maarten Van Ingelgem Naar aanleiding van de Gedichtendag is er op donderdag 31 januari in Aalst een poëtische wandeling die begint in de Arty Party met een concert van De 2de Adem. Het programma 'Metamorfose' is een kruisbestuiving tussen talen met muziek van Vlaamse componisten op Japanse, Oostenrijkse of Nederlandse teksten, werk van een Nederlandse componist op een Franse tekst en koorwerk van Amerikaanse componisten op Mexicaanse, Canadese en Vlaams-Italiaanse gedichten.

Gedichten op muziek, het lijkt een voor de hand liggende band maar het spanningsveld tussen beide is veel groter dan we doorgaans denken. Neem nu het schoolvoorbeeld: de liederen van Schubert op gedichten van Goethe. Die laatste was helemaal niet opgezet met de gewoonte van Schubert om bv. woorden te herhalen. Muziek moest eenvoudig blijven en als een soort wagen fungeren waarop de tekst werd vervoerd.

Muziek voegt echter sowieso een extra lading toe aan de tekst en kan bepaalde emoties uitvergroten. Muziek vervult hier zijn rol van universele taal door de inhoud van teksten in een andere taal tastbaar te maken. Gedichten veranderen onder invloed van een muzikale zetting lichtjes van gedaante (wat per definitie met een tekstuele vertaling ook gebeurt).

In het programma Metamorfose brengt het kamerkoor voor hedendaagse muziek De 2de Adem uit Gent onder leiding van Aalstenaar Maarten Van Ingelgem (foto) een kruisbestuiving tussen talen: Vlaamse componisten schrijven op Japanse, Oostenrijkse of Nederlandse tekst, een Nederlands componist op Franse tekst en Amerikaans componisten op Mexicaanse, Canadese en Vlaams-Italiaanse gedichten.

De 2de Adem werd in 1984 opgericht door Marc Michael De Smet. Van 1992 tot 2001 was Filip Rathé de dirigent. Sinds oktober 2001 zingt het onder de leiding van Maarten Van Ingelgem. De naam De 2de Adem wordt geciteerd in het libretto van de opera Aquarius van Karel Goeyvaerts (1923-1993), de meest invloedrijke componist van bij ons sinds de Vlaamse polyfonisten. Het zal je niet verwonderen dat het kamerkoor zich specialiseert in het hedendaagse koorrepertoire van na 1950. Het koor heeft, door een vaak gedurfde programmatie en door te kiezen voor creaties en improvisatiemomenten, een eigen plaats verworven in het Vlaamse koorleven.

Programma :

  • Daan Manneke (1939), Une matinée (uit Quatre Phrases) op tekst van Arthur Rimbaud (1854-1891)
  • Morten Lauridsen (1943), Quando son più lontan (uit Six Fire Songs) op tekst van Ivo De Vento (ca. 1543-1575)
  • Mathias Coppens (1988), Basho-Haiku's (3&4) op tekst van Matsuo Basho (1644-1694)
  • Maarten Van Ingelgem (1976), Metamorfose op tekst van Gerrit Komrij (1944-2012)
  • Timothy Brown (1965), Lettre à une mère op tekst van Martine Ardiles
  • Noor Sommereyns (1982), Shirayuri Otome (uit Drie Japanse Liederen) op tekst van Takashi Nagai (1908-1951)
  • Annelies Van Parys (1975), 2 Trakl Gedichte (Schweigen, Vor Sonnenaufgang) op tekst van Georg Trakl (1887-1914)
  • Philip Glass (1937), Pierre de soleil (nr. 3 uit Three Songs) op tekst van Octavio Paz (1914-1998)

Tijd en plaats van het gebeuren :

De 2de Adem : Metamorfose
Donderdag 31 januari 2013 om 19.30 u
Arty Party - Aalst

Molenstraat 64
9300 Aalst

Meer info : www.de2deadem.info

Extra :
Daan Manneke : www.daanmanneke.nl, nl.wikipedia.org en youtube
Morten Lauridsen : www.mortenlauridsen.com, en.wikipedia.org, www.myspace.com/mortenjohanneslauridsen en youtube
Mathias Coppens op www.muziekcentrum.be
Maarten Van Ingelgem op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be, nl.wikipedia.org en youtube
Timothy Brown : www.timothyjbrown.net
Noor Sommereyns op www.muziekcentrum.be en youtube
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Philip Glass : www.philipglass.com, www.glasspages.org (fansite), www.chesternovello.com en en.wikipedia.org en youtube
Philip Glass, succesvolle minimalist op www.musicalifeiten.nl

14:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook