24/02/2013

Kunstenaars uit verschillende disciplines ontmoeten elkaar tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art

Performatik Lichamen sluipen meer en meer de musea binnen. Niet enkel de wandelende lichamen van de bezoekers maar ook die van dansers en choreografen. Afgelopen zomer opende Tate Modern (Londen) The Tanks: Art in Action. Het MoMa (New York) heeft al sinds 2008 performance art opgenomen in zijn hoofdprogramma. Een erg interessante evolutie, met onderliggend een aantal valkuilen. Kan performance art in de grote instituten zijn kritische, provocerende houding bewaren? Kijken musea en hun publiek verder dan de spektakel- of eventwaarde? Hoe conserveert men de livegebeurtenis?
  
Tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art, betreden performers huizen als Bozar en Argos. Omgekeerd trekken beeldend kunstenaars als Turner Prize-winnaar Martin Creed of het jonge duo Hippolyte Hentgen de theaterzaal in.

Vertrekpunt en kern van deze editie zijn ontmoetingen tussen kunstenaars uit de podiumkunsten en uit de beeldende kunst, waarbij er tijd is om elkaars wereld af te tasten en samen tot iets nieuws te komen. Choreografen en beeldend kunstenaars gaan samen aan de slag: Maria Hassabi meets Jimmy Robert, Vincent Dunoyer meets Berlinde de Bruyckere, Trajal Harrell meets Sarah Sze.
  
De act van het tekenen loopt als een rode draad doorheen het festival, ondermeer bij Q-O2 en in CENTRALE. Taal blijft belangrijk, bij Orla Barry en Philipp Gehmacher. Artiesten als Ivo Dimchev, Zhana Ivanova en Meggy Rustamova zoeken een andere verhouding op met de toeschouwer/deelnemer.  
  
Meer dan ooit vloeien expo en performance in elkaar over, in formats van gemiddeld een half uur. Je kan dus naar hartelust combineren en proeven van de rijke waaier die performance vandaag is.

Drawing Music - dinsdag 26 februari 2013 om 20.30 u - Q-O2

Drawing Music Q-O2, de Brusselse werkplaats voor experimentele muziek en klankkunst, presenteert  een drieledig programma waarin tekeningen en muziek op elkaar inspelen.

- Franziska Windisch : Charcoal Circles
Franziska Windisch tekent met een stukje houtskool op de grond. Het geluid daarvan wordt versterkt. Een onderzoek naar de relatie tussen decompositie, geluid en beweging. Franziska Windisch (1983) woont en werkt in Keulen en Brussel. In haar audiovisuele installaties en performances registreert zij beweging in tijd en ruimte.
www.franziskawindisch.com

- Hallveig Agustsdottir & Frederik Croene : Performance Sketches
Hallveig Agustsdottir tekent en Frederik Croene speelt piano. De tekeningen vormen een soort grafische partituur voor de muziek en vice versa: de muziek dirigeert het tekenen. Hallveig Agustsdottir laat haar beeldend werk interageren met muziek en geluid. Frederik Croene is een klassiek geschoold pianist die vaak samenwerkt met kunstenaars uit andere disciplines.
www.hallveiggkagustsdottir.com en www.frederikcroene.com

- Jeroen Uyttendaele & Dewi de Vree : Ground
In Ground worden grafiettekeningen gebruikt om elektronische instrumenten te bespelen. Tekenen, gommen en aanraken zijn de belangrijkste handelingen in deze audiovisuele compositie. Dewi de Vree's werk bestaat uit sound performances en installaties gebaseerd op fysische experimenten. Jeroen Uyttendaele is geluids- en mediakunstenaar.
www.jeroen-uyttendaele.org en www.dewidevree.org

Orla Barry : Mountain - woensag 27 februari 2013 van 19.00 u tot 21.00 u - Bozar

Orla Barry, Mountain Taal geeft vorm aan onze gestructureerde wereld, maar in feite is iedere zin een nieuwe improvisatie. Orla Barry ging voor Mountain aan de slag met 57 woorden, een acteur, een performer en een muzikant. In het werk spelen geluk, het lot en een beetje tovenarij een even grote rol. De taalobjecten op de scène vormen niet alleen het decor, maar liggen ook aan de basis van het script. Door te spelen met poëzie, liedjes, monologen, speeches e.d. ontstaan er onverwachte verbanden tussen tekst, betekenis en performance.
Mountain is als installatie te zien in het PSK tot 5 mei. Het maakt deel uit van de tentoonstelling Changing States: Contemporary Irish Art & Francis Bacon’s Studio, in het kader van het Ierse Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie (28/02>5/05).

Ivo Dimchev : P-project - zaterdag 2 maart 2013 om 20.30 u - Kaaitheater

Ivo Dimchev Het P-project is een interactieve performance gebaseerd op een aantal P-woorden: People, Poetry, Poppers,…  People (u, dus) schrijven live geïmproviseerde Poëzie en de Performer maakt er live een song van aan de Piano. Je krijgt nog andere mogelijkheden om te Participeren in deze Performance en het leuke is: je wordt er royaal voor betaald.
Ivo Dimchev (1976) is een van de meest opmerkelijke performers van de hedendaagse internationale podiumkunstenscène. Zijn werk is een compromisloze mix van performancekunst, dans, theater en muziek. Als allround kunstenaar doorbreekt hij zowel genres als taboes. Dimchev maakte zijn eerste voorstellingen in Sofia. In 2008 trok hij naar Amsterdam om er te gaan studeren aan DasArts. Daar creëerde hij o.m. de solo Som Faves. In totaal maakte hij al meer dan dertig performances, waarmee hij overal ter wereld optrad en lof oogstte, bij zowel critici als publiek. Sinds enkele jaren woont Ivo Dimchev in Brussel. Hij was de voorbije seizoenen in het Kaaitheater te gast met We.Art.Dog.Come, de solo I-on en het groepsstuk X-on. In zijn 'Volksroom', Dimchevs eigen atelier in Anderlecht, biedt hij geregeld de kans aan andere jonge kunstenaars om hun werk voor te stellen. Hij toont er ook eigen beeldend werk en performances-in-progress.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performatik 2013
Van dondardag 21 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

Elders op Oorgetuige :
Concerto : onnavolgbare stemimprovisatie van Ivo Dimchev in de Kaaistudio's, 17/12/2012
Hallveig Agustsdottir en Frederik Croene experimenteren met beeld en klank in de Q-O2 werkplaats Brussel, 7/04/2011
Hallveig Agustsdottir en Marieke Berendsen op zoek naar de link tussen klank, beeld en beweging, 7/02/2011
Hallveig Ágústsdóttir, Frederik Croene en Marieke Berendsen in Logos, 5/11/2009
Hallveig Ágústsdóttir : tussen klank en beeld, 18/05/2008

01:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Derde editie festival Piano_anders in Hasselt

Rachel Grimes De laatste vijf jaar is er een opvallende heropleving van pianomuziek. Pianomuziek geschreven door jonge klassieke en/of klassiek-geïnspireerde muzikanten/componisten. Dat was de aanleiding voor CC Hasselt om in februari 2011 een eerste editie van Piano_anders te organiseren. Een bijzonder geslaagde editie, zowel muzikaal, maar ook wat betreft de publieksbelangstelling. Van bij de eerste noot die Nils Frahm aansloeg werd het onwezenlijk stil in de zaal en hapte het publiek naar adem. Stukken van Hauschka's concert werden zelfs uitgebracht op cd in Japan. Ook de tweede editie, in februari 2012, was een succes met naast optredens van Maike Zazie en A Winged Victory For The Sullen het eerste optreden in ruime bezetting van 'onze eigen' Jan Swerts. Redenen genoeg dus om dit seizoen verder te gaan en een derde editie te organiseren. Opnieuw een niet te missen concertreeks voor liefhebbers van Wim Mertens, Erik Satie, Arvo Pärt, Ludovico Einaudi, Jóhann Jóhannsson, Olafur Arnalds, Nils Frahm, Dustin O'Halloran…

Fabrizio Paterlini
De Italiaanse componist/pianist Fabrizio Paterlini begon piano te spelen op 6-jarige leeftijd, maar speelde in de jaren negentig vooral in diverse pop/rock/jazz groepen. Sinds 2006 legt hij zich volledig toe op de piano. Met het mooie Fragments found uit 2010 wist hij voor het eerst de aandacht te trekken: een album met prachtige melodieën en referenties naar bv. Ludovico Einaudi. In de herfst van 2012 verscheen het al even mooie Autumn stories: 14 composities geschreven en gespeeld in evenveel weken. Als geen ander weet hij daarop de sfeer van het seizoen te vatten.
www.fabriziopaterlini.com

Greg Haines
Greg Haines is een jonge Britse muzikant (amper 24 jaar oud!) die al jaren in Berlijn vertoeft, samen met bevriende muzikanten als Nils Frahm en Peter Broderick. Zijn muziekleraar introduceerde hem in het werk van minimalisten als Steve Reich, Gavin Bryars, Philip Glass en Arvo Pärt. Na het prachtige Digressions vorig jaar verscheen net zijn laatste album Moments eluding op het Zweedse Kning Disk in een reeks piano solo albums met eerder al releases van Peter Broderick en Nils Frahm. Pure pracht om bij weg te doezelen.
greghaines.wordpress.com

Rachel Grimes + Amsterdam Sinfonietta soloists
Als spilvrouw van de cultband Rachel’s bood Rachel Grimes (foto) in de jaren negentig een dapper tegengewicht aan de door gitaren overheerste alternatieve muziekscene. Hun sound werd sterk beïnvloed door klassieke muziek en sluit aan bij wat Max Richter, Jóhann Jóhannsson en zelfs Sigur Rós nadien deden. Haar haast klassieke, minimalistische pianocomposities, gemengd met field recordings, op haar solo album Book of leaves zijn melancholisch, intens en hypnotiserend. Denk aan het mooiste van Erik Satie, Peter Broderick en Philip Glass.
www.rachelgrimespiano.com

Programma Piano_anders #3

Wim Mertens - Solo - maandag 25 februari 2013 om 20.00 u
Wim Mertens is niet meer weg te denken van de grootste concertpodia. Tijdens Piano 2013 speelt hij een solo concert.

Tae-Hung Kim - pianorecital - dinsdag 26 februari 2013 om 20.00 u
Tae-Hyung Kim won in 2010 nog de vijfde prijs in de Koningin Elisabeth Wedstrijd. Met werk van Bach, Scarlatti en Liszt demonstreert hij zijn muzikaliteit virtuositeit.

Fabrizio Paterlini, Greg Haines & Rachel Grimes + Amsterdam Sinfonietta soloists - woensdag 27 februari 2013 om 20.00 u
Na twee succesvolle edities met verrassende ontdekkingen, opnieuw een niet te missen avond voor liefhebbers van Erik Satie, Ludovico Einaudi, Nils Frahm, Dustin O’Halloran…

Bugge Wesseltoft & Marcin Wasilewski Trio - donderdag 28 februari 2013 om 20.00 u
Minimalistische jazz standards door Bugge Wesseltoft en geniale pianopartijen van Marcin Wasilewski.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Piano_anders #3
Van maandag 25 t.e.m. donderdag 28 februari 2013
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be

00:18 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/02/2013

Multidisciplinair experiment tijdens slotparcours LAbO#4

LAbO #4 In de loop van februari werkten zo'n 70-tal studenten van kunsthogescholen uit binnen- en buitenland samen met internationaal gerenommeerde kunstenaars, geselecteerd door ChampdAction, aan nieuwe multidisciplinaire en experimentele projecten. Op zondag 24 februari worden alle projecten voorgesteld in deSingel in Antwerpen tijdens een grootschalige slotparcours. Op het einde van de dag reikt ChampdAction drie LAbO prijzen uit aan de projecten waarin de jonge artiesten het best interdisciplinair hebben samengewerkt.

LAbO #4 is een zesdaags interactief parcours voor hogeschoolstudenten muziek, dans en beeldende kunst, georganiseerd door ChampdAction ism deSingel (Antwerpen), Koninklijk Conservatorium Antwerpen en Hogeschool Sint Lukas Antwerpen van 18 tot en met 24 februari 2013. Studenten uit binnen- en buitenland worden in dit interdisciplinair project ondergedompeld in nieuwe muziek, en multidisciplinaire projecten met een sterke focus op het gebruik van nieuwe media en elektronica. Na een week van workshops, ateliers, individuele en groepssessies, (theoretische) reflecties, toonmomenten, cross-oversessies tussen verschillende disciplines, volgt tenslotte op dag 7 - zondag 24 februari 2013 - een slotparcours voor het publiek (gratis toegang) in deSingel en een uitreiking van de LAbO-prijzen voor het beste interdisciplinair project.

Verschillende coaches/specialisten zorgen voor houvast tijdens dit zesdaags crossover-parcours: instrumentenbouwer Volker Staub (D), slagwerker Fedor Teunisse (Ndl), installatiekunstenaar Hans Beckers (B), componisten Johannes Kreidler (B), Wim Henderickx (B) en Jorrit Taminga (Ndl), jazz saxofonist Evan Parker (UK) en componist Matt Wright (UK),  contrabassiste Ann Eysermans (B), elektronicaspecialist Roel Das (B), choreografen Marc Vanrunxt (B) en Daniel Linehan (USA), architect  Werner Van dermeersch (B) en foto- en videokunstenaar Koen Theys (B). Aangezien het interdisciplinaire karakter voorop staat in LAbO #4, is een dialoog tussen al deze disciplines steeds mogelijk (en wenselijk): een samenwerking tussen studenten dans en beeldende kunst, of een cross-over met jazz, improvisatie en hedendaagse dans, of een project met audiovisuele kunst en klassieke muziek…

Tijd en plaats van het gebeuren :

ChampdAction : Labo #4 Slotpatcours
Zondag 24 februari 2013 tussen 16.00 u en18.00 u en tussen 20.00 u en 22.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen
Gratis toegang

Meer info : www.desingel.be en www.champdaction.be

21:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

HERMESensemble brengt hommageconcert aan Arvo Pärt in AMUZ

Arvo Pärt Op het slotconcert van het Arvo Pärt-weekend in AMUZ door het HERMESensemble staat een selectie van Pärts grootste hits op het programma: Für Alina, Spiegel im Spiegel, Fratres ... Met deze ontroerend pure muziek weet Pärt menigeen, zowel jong als oud, recht in het spirituele hart te raken! 

Dat Pärt deel uitmaakt van de populaire cultuur bewijzen de vele filmsoundtracks met zijn muziek en zijn succes op websites zoals youtube. Bij een video met Spiegel im Spiegel schreef een fan: "Als alle muziek zou zijn vernietigd, van de wereld weggevaagd, gewist uit ons geheugen, alle muziek behalve dit stuk, dan zou dit stuk de klaagzang daarover zijn, en alles zou goed komen, we zouden het overleven." Kom luisteren naar Spiegel im Spiegel en u zal deze opmerking meteen begrijpen.

De grote Estse componist is een van de meest vooraanstaande en meest uitgevoerde auteurs van hedendaagse muziek. Sinds het einde van de jaren zeventig werkt Arvo Pärt in een eigen(zinnige) minimalistische stijl - tintinnabuli - waarin zijn compositorische systemen verweven worden met middeleeuwse en renaissance procedures. HERMESensemble werd uitgenodigd door AMUZ om een selectie van de mooiste werken voor klein ensemble samen te brengen in een hommageconcert.

Arvo Pärt is misschien wel de bekendste hedendaagse componist van sacrale muziek. Zijn carrière getuigt van een evoluerende omgang met het recente en oudere muzikale verleden. Terwijl zijn composities aanvankelijk schatplichtig waren aan de twaalftoonsmuziek en het serialisme van de 20ste-eeuwse avant-garde, verdiepte hij zich later in het gregoriaans, de polyfonie van de middeleeuwen en de renaissance, en ook de Russisch-orthodoxe muziek. Zijn postmoderne receptie van die stijlen leidt dan ook tot vocale werken waarin een soepele melodievoering en gedragen harmonieën centraal staan. Bovendien brengt Pärt een soort minimalisme in zijn muziek, waarnaar verwezen wordt met de term 'tintinnabuli', genoemd naar de kleine belletjes die het delicate weefsel in sommige composities subtiel articuleren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

HERMESensemble : Arvo Pärt
Zondag 24 februari 2013 om 15.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en hermesensemble.be

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
24 preludes for a fugue : filmdocumentaire over Arvo Pärt met ontbijt in Antwerpen, 23/02/1013

21:29 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Jonathan Powell speelt Sorabji in de Bijlokestudio in Gent

Jonathan Powell Zondag speelt de Britse internationaal gerenommeerde pianist Jonathan Powell een deel van het 8 uur durende meesterwerk Sequentia Cyclica van Kaikhosru S. Sorabji. Dit machtig werk voor piano bestaat uit een set van 27 variaties op een thema uit de gregoriaanse dodenmis: het Dies iræ. In dit werk belicht Sorabji het thema vanuit verschillende hoeken. Tijdens dit concert hoor je 4 uur muziek uit het bijna 8 uur durende werk. Jonathan Powell is de geknipte persoon om een dergelijke krachttoer tot een goed einde te brengen.

Sequentia Cyclica voor piano solo van Sorabji - afgewerkt op een stormachtige voorjaarsavond - bestaat uit een set van 27 variaties op het bekende thema uit de gregoriaanse dodenmis: het Dies iræ. Dit thema werd door veel componisten gebruikt in dodenmissen - met als bekendste voorbeeld het adembenemende Requiem van W. A. Mozart - maar ook in andere types werken. Zo zijn er bijvoorbeeld de Symphonie fantastique van H. Berlioz, Danse macabre van C. Saint-Saëns, Totentanz van F. Liszt. Deze melodie, de Dag des oordeels bezingend, fascineerde ook Kaikhosru Shapurji Sorabji die er onder andere twee grootschalige cycli over schreef: de Variazioni e fuga triplice sopra Dies iræ per pianoforte uit 1923-1926 en de Sequentia cyclica super Dies iræ uit 1948-1949.

In dit werk met een duurtijd tussen 7.00 u en 7.30 u bekijkt Sorabji het thema vanuit veel verschillende hoeken. Dan weer is de muziek op de vlucht, als het ware door de dood zelf achterna gezeten, of komt ze tot rust in een Marcia funebre. Dan weer is ze donker, geheimzinnig, in zichzelf gekeerd, of donker en berustend. Maar op verschillende momenten breekt het licht door de donkere thematiek, en wordt het thema omgevormd tot een elegante waltz, zangerige aria, vurige Spaanse dans of impressionistische explosie van kleuren.

Jonathan Powell, die zich specialiseert in laatromantische tot hedendaagse muziek en al jaren de muziek van Sorabji tot klinken brengt, is de geknipte persoon om een dergelijke krachttoer tot een goed einde te brengen. Onder zijn handen rijst het werk als een machtige kathedraal omhoog. Hij slaagt er in elke muzikale lijn een eigen persoonlijkheid te geven, en zijn ongezien uithoudingsvermogen stelt hem in staat de muziek een levendige glans te geven tot de laatste minuut. Een zeldzaam concert als dit bijwonen zal voor alle aanwezigen zonder twijfel een memorabele gebeurtenis zijn.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jonathan Powell : Sorabji, Sequentia cyclica super 'Dies iræ' ex Missa pro defunctis
Zondag 24 februari 2013 om 14.00 u
Bijlokestudio - Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Extra :
Kaikhosru Shapurji Sorabji : www.sorabji-archive.co.uk, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Lukas Huisman geeft unieke concertlezing over Sorabji's Opus Clavicembalisticum in Logos, 19/11/2012
Lukas Huisman presenteert project rond Sorabji in het Conservatorium Gent, 19/04/2011

20:38 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

17/02/2013

Tracking Sounds : multimediaal en zintuiglijk programma in OFFoff

Lieven Moana Art Cinema OFFoff gaat bijzonder kleurrijk het voorjaar in met 'Tracking Sounds', een programma rond audiovisuele creaties waarbij de muziek een sturend element is. Lieven Moana en Manuel Padding brengen elk een performance waarbij audio- en videotechniek de toeschouwer onderdompelen in een wereld waar geen boven of onder bestaat. Via het ritme van een videosynthesizer, pure kleuren uit de 16mm projector, een rookmachine en een opera voor videotape creëren ze live hun audiovisuele landschappen. De performances worden geflankeerd met videowerk van Steina en Woody Vasulka, Bill Brand en Robert Ashley. In de foyer draait dj Floris Vanhoof, tevens programmator van dit multimediale, zintuiglijke programma.

Lieven Moana en Manuel Padding, makers van muzikale landschappen, werkten via cassettelabels en gezeefdrukte concertposters altijd al multimediaal. Ze vertellen in een eigen audiovisuele taal met gelaagde overhead projecties en de esthetiek van het VHS signaal. Het ritme van een videosynthesizer, pure kleuren uit de 16mm projector, en een opera voor videotape communiceren deze avond hun wereld. 

De composities van Lieven Moana roepen beelden op. Als Dolphins Into The Future maakte hij audiovisuele verkenningen van de Baai van Kealakekua (voor de westkust van het Hawaïaanse eiland Big Island) en van de Azoren archipel. De kleurenpaletten, de sublieme schoonheid en de sfeer van deze plekken worden in een nieuwe compositie voor overhead projector, bandopnemer en midi in Offoff gepresenteerd.

Soundsize, een video van Steina en Woody Vasulka is simpel maar zeer doeltreffend: een patroon van punten verandert van grootte en vorm door klanken uit een synthesizer. Dit duo leverde bijzondere bijdragen tot de evolutie van het medium video. Sinds het begin van de jaren 1970 verkennen ze de technieken van de videosynthesizer en vinden ze een elektronische beeldtaal uit. De Vasulka's ontwikkelden zelf elektronische apparatuur voor analyse en deconstructie van video.

Centraal in hun vroege werk staan de maakbaarheid van het beeld, de manipulatie van het elektronische signaal, en de relatie tussen beeld en geluid.

Circles of Confusion is een ritmische film gemaakt met een projector en kleurenfilters. Rode, groene en blauwe cirkels flikkeren over het scherm. Bij overlappingen zien we secundaire kleuren. Wanneer een lichtpunt onscherp gefilmd wordt en als een cirkel in beeld verschijnt, spreekt men in de optica over een “circle of confusion”.

Hier verwijst de term echter naar Bill Brands eigen mentale en emotionele focus: hij filmde op verschillende dagen vanuit uiteenlopende emotionele toestanden. Tijdens de montage van dat materiaal werd Brand beheerst door irrationele gedachten. Dit leidde tot opperste verwarring, en uiteindelijk openbaring.

Robert Ashley is een vooraanstaande figuur in de Amerikaanse hedendaagse muziek. Hij bouwde een internationale reputatie op voor zijn pionierwerk in klanksynthese, nieuwe vormen van opera en multidisciplinaire projecten. Ashley zingt ons doorheen drie scènes van zijn multimedia opera Atalanta (Acts of God) waarin ruimtewezens vanuit hun vliegende schotel de vreemde gewoonten van de mens bespreken.

In Helbaard, de concertzaal en kunstenwerkplaats van Manuel Padding in Den Haag, passeerden tot enkele jaren geleden de meest vitale underground artiesten. Na het organiseren van honderd concerten, steeds aangekondigd met fantastische gezeefdrukte posters, focust Padding zich op zijn innerlijke muzikale reis. Met magneetbanden (audio en video), videoprojectoren en rookmachines dompelt hij in deze performance de toeschouwer onder in een wereld waar geen boven of onder bestaat.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tracking Sounds : Lieven Moana, Steina & Woody Vasulka, Bill Brand, Robert Ashley, Manuel Padding & Floris Vanhoof
Maandag 18 februari 2013 om 20.30 u
Art Cinema OffOff - Gent

Begijnhof Ter Hoye
Lange Violettestraat 237
9000 Gent

Meer info : www.offoff.be

23:12 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

12/02/2013

Pepernoot : een pittig gekruid festival vol vrolijke muzieknoten

Pepernoot Een handvol leuke muziekvoorstellingen en muzikale ontdekkingen, een heleboel vreemde instrumenten, enkele fanfares en leuke randanimatie, dat is het recept van de 7de editie van Pepernoot, hét pittige dans- en muziekfestival voor kinderen vanaf 3 jaar én hun (groot)ouders. Pepernoot gaat op 17 februari van start in Leuven en trekt nadien verder naar Dilbeek (24/02), Strombeek-Bever (10/03) en Diest (24/03).

Het belooft ook dit jaar een veelzijdig programma te worden bestaande uit workshops, voorstellingen en omkaderingsactiviteiten. Een hele namiddag lang worden kinderen en ouders ondergedompeld in een muzikaal bad. Verschillende muziekstijlen komen aan bod: klassiek, folk, wereldmuziek, jazz, vaak aangevuld met theater of dans, acrobatiek of multimedia. Er is dus voor elk wat wils. Luisteren, kijken en meedoen is de boodschap.

Een greep uit het programma : In het muziekknutselatelier gaan de kids zelf aan de slag met verschillend recyclage-materiaal en kunnen ze onder andere gekke sambaballen, raspmuziekmakers en flitsende fluitebuizen maken. Muziek gegarandeerd! De muziektuin van Etienne Favre is een tuin vol muziek: spelen, kijken, aanraken, draaien, slaan, klanken en muziek maken… alles mag. Het is een magisch en ludiek universum, waarin kleine en grote kinderen met hart en ziel en héél hun lijf muziek kunnen maken. De objecten vormen samen een tuin met heuse bomen, huisjes, trappen, een molen en een boot. Er is ook een expo van een tiental reuzegrote instrumenten. Als je door de feestelijke collectie van Etienne Favre wandelt, hoor je de vreemdste geluiden. Draai gerust aan het reusachtige klokkenrad, geef een ruk aan de lier of ontdek de gigantische xylofoon: een verrassende wereld van beweging, beeld en geluid gaat voor je open. Speciaal voor kleine en grote kinderen. En met de slotact 'Fats & Flash' wordt een komisch einde aan de muzikale namiddag gebreid. Fats, een volronde pianist, werd niet gespaard door het leven. Melancholische gevoelens en een immer moeilijk contact met soortgenoten zorgen ervoor dat hij verder en verder in eigen hoofd verdwaalt. Zo verzint hij op een dag zijn ultieme superheld en fantasievriend Flash. Vanaf dan start een dol avontuur samen.

Uiteraard valt er nog heel wat meer te beleven, en het programma is op elke locatie ook een ietsje anders. Neem dus vlug een kijkje op de websites en laat je verleiden tot een dolle namiddag vol muzikaal avontuur.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pepernootfestival
Zondag 17 februari 2013 in 30CC in Leuven - www.30cc.be
Zondag 24 februari 2013 in CC Westrand in Dilbeek - www.westrand.be
Zondag 10 maart 2013 in CC Strombeek - www.ccstrombeek.be
Zondag 24 maart 2013 in CC Begijnhof Diest - www.ccdiest.be

Meer info : www.vlaamsbrabant.be/pepernoot

15:26 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

11/02/2013

Jörg Widmann, Antoine Tamestit & Francesco Piemontesi in deSingel

Jörg Widmann Jörg Widmann (foto) is niet alleen componist maar ook klarinettist met lijf en ziel. Kamermuziek is zijn grootste passie. Met enkele van zijn favoriete kamermuziekpartners stort hij zich op het kleine maar zeer fijne repertoire voor de bijzondere bezetting van klarinet, altviool en piano.

Mozart was de eerste die de rijke klankmogelijkheden van deze combinatie met succes uitprobeerde in zijn aanstekelijke 'Kegelstatt-Trio'. De bekendste inzending uit de romantiek is Schumanns 'Märchenerzählungen'. In de donkere timbres van klarinet en altviool vond hij de perfecte verklanking voor zijn enerzijds nostalgische en anderzijds neurotische stemmingen. Meer dan honderd jaar later schreef Kurtág 'Hommage à R. Sch.', een droomachtige evocatie van Schumanns fragmentaire stijl.

Jörg Widmann (1973) geniet internationale faam als soloklarinettist en componist, een combinatie uitvoerend en scheppend musicus waarvan men dacht dat ze volledig verdwenen was sinds de groten uit de negentiende eeuw -Chopin, Liszt en Brahms. De technische virtuositeit en betoverende klankrijkdom die Widmanns klarinetspel typeren, vinden we ook terug in zijn composities. Het spreekt voor zich dat er ook in zijn compositorische oeuvre een belangrijke rol is weggelegd voor de klarinet.
Zijn compositie 'Fünf Bruchstücke' dateert uit 1997 en behoort daarmee tot zijn vroegere werken voor klarinet Het gebruik van de klarinet is hier zeer rijk geschakeerd. Vooral de bijzondere eigenschap van het instrument om op zichzelf reeds grote contrasten te genereren binnen een miniem tijdsbestek wordt sterk benut. Bovendien vindt men in de 'Fünf Bruchstücke' quasi alle technische verworvenheden op het gebied van speeltechniek terug. De uiterste grenzen van de klarinet worden afgetast, echter zonder de lyriek, intensiteit en expressiviteit ervan uit het oog te verliezen. Een cd-recensie verschenen in de Nederlandse pers beweert dat "de klarinet zingt, jankt, krijst, kriebelt, fluistert, kleppert, ontroert, irriteert - en nog veel meer." En inderdaad, Widmann zoekt graag extremen op: van bijna geruisloze klanken die uit het niets ontstaan over subtiele kleurschakeringen tot virtuoze passages met slaande percussie-effecten. Deze contrasten vormen de basis van het gehel werk. De componist verzorgde samen met pianist Moritz Eggert op 10 april 1997 de première van deze 'Fünf Bruchstücke' tijdens de Münchener Biennale.

De 'Hommage R. Sch opus 15d' van de Hongaarse pianist-componist György Kurtág vertoont een nauwe verwantschap met Schumanns 'Märchenerzählungen'. Dat deze werken wel vaker samen worden geprogrammeerd, mag dan ook niet verbazen. Ze hebben naast de bezetting (klarinet, altviool en piano), niet alleen het aforistische maar ook de subtiele en moeilijk te doorgronden muzikale expressiviteit met elkaar gemeen. De eerste schetsen voor deze hommage dateren uit 1970, op het moment dat Kurtág als docent kamermuziek aan de Liszt-academie in Boedapest verbonden was. Het zou echter nog bijna 20 jaar duren vooraleer hij de laatste hand aan deze compositie legt. De 'Hommage R. Sch.' bestaat uit een opeenvolging van zes kleine miniaturen: vijf bijzonder korte delen en een epiloog. Uit de ondertitels van deze karakterstukken blijkt dat Kurtág zich door heel verschillende en uiteenlopende muzikale en literaire tendensen laat inspireren: gaande van middeleeuwse componisten als Guillaume de Machaut, over figuren uit de romantische literatuur, tot citaten van Franz Kaf ka en de Hongaarse dichter Attilá Joszef toe. De verwijzingen naar Johannes Kreisler uit de verhalen van ETA. Hoffmann én de door Schumann zelf gecreëerde literaire pseudoniemen Eusebius, Florestan en Meester Raro refereren dan weer expliciet aan de componist aan wie het werk is opgedragen.

'Signs, Games and Messages' is een soort muzikaal dagboek waaraan György Kurtág in 1989 begon. Aan de basis liggen drie verschillende, autonome composities, waaraan de componist fragmenten ontieende: 'Jelek, opus 5' (= Signs) uit 1961 voor altviool, de bundel 'Játékok' (= Games) met uiterst gevarieerde twee- tot zeshandige pianominiaturon en het orkest- werk 'Üzenetek, opus 34' (= Messages). Hij wijzigde de samenhang en voegde ook nieuwe fragmenten toe. Eerder dan een afgeronde compositie gaat het hier dus om een 'work in progress'.
Deze bundel vormt in zekere zin een encyclopedie van Kurtágs muzikale opvattingen: allereenvoudigste muzikale procedés worden tegenover nieuwe ideeën voor toekomstige projecten geponeerd. De studie van Anton Weberns partituren sterkte Kurtág bovendien in zijn overtuiging dat beperking qua middelen geenszins gelijk staat met beperking qua muzikale zeggingskracht. Kenmerkend is dan ook de tendens naar uiterste reductie en concentratie, waarbij een hele compositie wordt samengebald in enkele noten. Ieder deel bevat slechts één muzikaal idee of geste, waarvoor de componist zijn inspiratie haalde uit het dagelijkse leven: een concert, een klank, een tekst,...

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Trio in es, KV498 'Kegelstatt-Trio' voor klarinet, altviool en piano
  • Wolfgang Amadeus Mozart, Fantasie in d, KV397 voor piano solo
  • Robert Schumann, Märchenerzählungen, opus 132 voor klarinet, altviool en piano
  • Max Bruch, Selectie uit 'Acht Stücke, opus 83' voor klarinet, altviool en piano
  • Jörg Widmann, Fünf Bruchstücke voor klarinet en piano
  • György Kurtág, Hommage à Robert Schumann, opus 15d, voor klarinet, altviool en piano
  • György Kurtág , 3 stukken uit 'Signs, Games and Messages' voor altviool solo

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jörg Widmann, Antoine Tamestit & Francesco Piemontesi : Mozart, Schumann, Bruch, Widmann, Kurtág
Zaterdag 16 feburari 2013 om 20.00 u
(inleiding door Adeline Boeckaert om 19.15 u)
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be

Bron : tekst Adeline Boeckaert voor deSingel, februari 2013

Extra :
Jörg Widmann : www.joergwidmann.com, www.schott-music.com en youtube
György Kurtág op www.boosey.com en youtube
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000

Elders op Oorgetuige :
Lecture recital Jörg Widmann in deSingel, 5/02/2013
Belgische première Jörg Widmanns Zweites Labyrinth : een onvergetelijke klankbelevenis !, 14/09/2012
Signum Quartett brengt Haydn, Widmann en Schubert in Sint-Truiden, 26/01/2012
Jörg Widmann : een unieke ontmoeting met een fascinerende persoonlijkheid, 21/09/2009

20:07 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Dez Mona & Box brengen feeëriek intimistisch gesamtkunstwerk Sága in Brugge, Mechelen, Antwerpen en Hasselt

Dez Mona & Box Sága is de godin van de geschiedenis die verhalen vertelt over de wereld rondom haar. Dez Mona vertaalt deze verhalen naar vandaag. Onder het motto 'Home is where the Heart is' gaat de groep op zoek naar thuiskomen. Resultaat: een reeks intense ballades en verhalen, prachtige muziek en vooral een beklijvende voorstelling die compleet onder de huid kruipt.

Voor Sága schreven Gregory Frateur en Nicolas Rombouts een volledig nieuw repertoire dat voornamelijk bestaat uit ontroerende songs met de voor Dez Mona kenmerkende dramatiek en theatraliteit. Met het barokensemble BOX breiden ze ditmaal hun muzikale wereld uit en ontstaat er een versmelting en kruisbestuiving van muzikale talen en emoties. Lichtkunstenaar Jan Pauwels en mode-ontwerpster Véronique Branquinho vervolmaken dit feeëriek en intimistisch universum.

Dez Mona kennen we vooral van hun muzikaal universum waarin jazz, gospel, drama en spirituals vermengd worden tot een geheel eigen muziekstijl die ons optilt naar een imaginaire wereld waar we schaamteloos in extase mogen verkeren. Voor deze 'concertante opera' vertaalde Gregory Frateur de verhalen van de Germaanse godin Sága naar de ziel van vandaag en gaat hij op zoek naar het hart van de heimat, het ultieme gevoel van thuiskomen. Hij laat zijn prachtige ijle vocalen begeleiden door spitsbroeder Nicolas Rombouts op contrabas. Voor dit unieke project breiden ze hun vaste bezetting uit met de typische barokinstrumenten van het klassiek geschoolde Baroque Orchestration X collectief, kortweg BOX. Een theorbe, een barokharp en een viola da gamba dragen niet alleen exotische namen, maar klinken ook zo te midden van onze hedendaagse, vertrouwde klankwereld.

Toch hoeft deze ontmoeting niet zozeer te verbazen. Want is niet de voor Dez Mona zo kenmerkende dramatiek een late uitloper van de barokke affectenleer die het muzikale discours destijds beheerste? Zo was het in de 16de eeuw dat muziek voor het eerst echt begon te 'spreken', zich loskoppelend van haar voordien louter religieuze functie om zich definitief te wijden aan de wereld, de mens. En dat is ook waarover Dez Mona met Sága wil vertellen. Het leek dan ook voorbestemd dat uit een samenwerking met BOX iets magisch theatraals zou ontstaan. En wat is dat meer dan een opera, waarin muziek niet alleen een verhaal toonzet, maar dat verhaal ook zelf vertelt in haar eigen zuivere taal, verrijkt met klanken waar woorden te beperkt zijn en met gevoelens die het verstand te boven gaan. Van een werkelijke enscenering is geen sprake, noch van personages, en zelfs niet van één centrale handeling; maar zijn we daar al niet lang van afgestapt in de hedendaagse operapraktijk? Veel crucialer is de grote spanningsboog die de hele voorstelling omsluit en de verschillende liederen aan elkaar knoopt tot één groot verhaal. Meteen gevangen in deze continue energiestroom betreedt de luisteraar een haast mystieke wereld. Er gaat een dromerige sfeer uit van het intimistische ontwerp van lichtkunstenaar Jan Pauwels: te midden van een veld fragiele lichtbloemen, bij momenten zacht geroerd door een zwak oplichtende zon, stijgt de muziek op. De muzikanten zelf zijn gehuld in kostuums van de Antwerpse modeontwerpster Veronique Branquinho, wijds maar elegant, met een feeëriek kantje. Ook andere bevriende kunstenaars uit allerlei velden werden betrokken om van Sága een totaalproject te maken. Een 'Gesamtkunstwerk', zo zegt Dez Mona zelf, een term die naar hun mening al te voorzichtig in de mond wordt genomen. Maar ondanks al deze visuele aspecten blijft Sága in wezen een opera die ontdaan is van elk zuiver theatraal element En net daarin blijft deze voorstelling het meest trouw aan het genre. Want de ware dramatiek schuilt in de muziek zelf.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dez Mona & Box : Sága
Donderdag 14 feburari 2013 om 20.00 u
Stadsschouwburg Brugge

Vlamingstraat 29
8000 Brugge

Meer info : www.ccbrugge.be, www.dezmona.com en www.boxcollective.be
-------------------------------
Zaterdag 16 feburari 2013 om 20.15 u
Stadsschouwburg Mechelen
Keizerstraat 3
2800 Mechelen

Meer info : www.cultuurcentrummechelen.be, www.dezmona.com en www.boxcollective.be
-------------------------------
Zondag 17 feburari 2013 om 20.00 u
Bourlaschouwburg - Antwerpen

Komedieplaats 18
2000 Antwerpen

Meer info : www.toneelhuis.be, www.dezmona.com en www.boxcollective.be
-------------------------------
Dinsdag 19 feburari 2013 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be, www.dezmona.com en www.boxcollective.be

Elders op Oorgetuige :
Dez Mona met Sága op de Gentse Feesten, 17/07/2012
Opera meets pop in Sága, 7/05/2012
Dez Mona creëert met Sága een opera als weerspiegeling van onze tijd, 4/09/2011

19:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

10/02/2013

Artefact Festival zet een massa hedendaagse artiesten in de kijker

Artefact Van 13 tot 24 februari vindt in Leuven de twaalfde editie van Artefact plaats, het jaarlijkse kunstenfestival waar (beeld)cultuur, de actualiteit en maatschappelijke uitdagingen centraal staan. Het programma bestaat uit een uitgebreide thematische tentoonstelling met internationale kunstenaars, aangevuld met verdiepende lezingen en voorstellingen. Niet alleen in STUK, maar ook in de Leuvense binnenstad. Daarnaast presenteert STUK voor het eerst samen met Het Depot een uitgekiende muziekaffiche.

Het thema dit jaar is 'A City shaped '. Artefact kijkt met een kritische blik naar nieuwe aspecten van de hedendaagse en toekomstige stadsontwikkeling. Duurzaamheid en ecologie lijken ondertussen structurele parameters om na denken over de stedelijkheid van de toekomst. Leiden deze begrippen en aandachtspunten tot een nieuwe fundamentele visie op de stad en urbanisme? En is de impact ervan vergelijkbaar met de totale visies van bijvoorbeeld Le Corbusier, Haussmann, Ebenezer Howard, Walter Jonas, Archigram, Bauhaus, …? Het is duidelijk dat het duurzaamheidsconcept nieuwe accenten legt in de ontwikkeling van stedelijkheid, maar vaak blijken ecologische gevoeligheden ook reeds op te duiken in vroegere architecturale projecten en utopische visies op de stad. Het programma maakt ruimte voor ontmoetingen tussen verschillende posities en proposities binnen die complexe context.

Centraal in het Artefact-programma staat de uitgebreide, gratis expo met werken en installaties op het scherp van de snee. De verschillende kunstwerken en installaties zetten je aan het denken over ecologie en duurzaamheid in de stad. Het thema A City Shaped wordt verder uitgediept met een aantal voorstellingen en lezingen. Onder de noemer Artefact Muziek kan je in het STUK en Het Depot kan je twaalf concerten bijwonen die een staalkaart bieden van de hipste genres van het moment. In het Repair Café krijgen oude, kapotte gebruiksvoorwerpen gratis een tweede leven. In het STUKcafé wordt er gezorgd voor het gereedschap en de knowhow, jij brengt de kapotte spullen mee. Er zijn elektriciens, timmerlieden, naaisters,…  Zeker de moeite om eens langs te gaan en deze voorwerpen een nieuw leven te schenken.

Concerten
STUK en Het Depot serveren samen 12 concerten waarin elektronica centraal staat. Toonaangevende dj's uit de danswereld, livesets van veelbelovende internationale producers, een staalkaart van de hipste genres van het moment en zelfs uitstappen richting neo-klassiek en folk. Kortom, 12 dagen topelektronica in al haar facetten.

Een donkere trip naar de verste uithoeken van techno en elektronica. Vorig jaar trad Actress aka Darren Cunningham nog op in Tate Modern, nu opent hij Artefact met een gratis concert. Met zijn twee laatste albums is Londenaar Darren Cunningham als Actress niet meer weg te cijferen uit de huidige wereld van de dance. Het retro geluid van de Detroit-techno, bekend van Juan Atkins en Jeff Mills, haalt hij van onder het stof om er een bijzonder luisterwaardige variant mee te maken. Dat doet hij via hedendaagse productietechnieken en vele eclectische passages waaronder harpachtige geluiden, orkestrale bezettingen, ambient-eske sfeerscheppingen en opzwepende climaxen. Wie vorig jaar dapper de modder trotseerde op Dour zal het zich zeker nog herinneren.

Niet alleen deze artiest passeerde vorig jaar de revue, ook Andy Stott bracht onlangs nog een abstract technosetje op het 'Bozar Electronic Arts Festival'. Ondertussen ligt zijn derde plaat 'Luxury Problems' in de winkel. Hier gebruikt hij opnieuw zijn befaamde songstructuren waar trage tempi en donkere samples een belangrijk onderdeel van uitmaken. Dat vertrouwde recept vult hij nu aan met verzachtende zanglijnen en komt zo alweer tot enkele geniale stukken. In het nummer "Lost and Found" ontstaat bijvoorbeeld een gruwelijk mooie interactie tussen de ultradonkere sferen en de verheven operastem.

Nog zo'n artiest die de laatste tijd flink wat stof doet opwaaien is de Fin Vladislav Delay. De productiviteit, alsook de voortbrengsels daarvan, ligt bijzonder hoog bij deze artiest. Zowel zijn solowerken als zijn samenwerkingen (waaronder het Moritz von Oswald Trio, Luomo, Uusitalo, ed.) zijn daar het onherroepelijke bewijs van. Als soloartiest stapt hij steeds verder weg van de ambient en meer naar de ritmiek. Zijn nieuwste werk 'Kuopio' (2012, op het Raster-Noton label) laat ophitsende techno horen met allerlei percussie (lees: beats met clicks'n'cuts) die zich op complexe gridpatronen voortbeweegt. Hightech luistervoer dus voor zij die graag iets meer verwachten dan constant rechttoe rechtaan in de maat te stampen.

Wie gaat voor pure elektronica, komt uit bij het adres van het Belgisch-Italiaans duo Lumisokea. Zij brengen een spel van visuals op een bedje van donkere soundscapes. Perfecte muziek om op een koude winteravond de aangename kant van het isolement te ervaren.

Forest Swords is het eenmansproject van Matt Barnes. Deze jonge Engelse producer mixt eigenaardige folkachtige drones met soulvolle r&b stemmen. Een scheutje slome dub en melancholie laten het allemaal wat vlotter verteren zodat de luisteraar al snel onderuitgezakt zit te soezen in zijn stoel.

Zo uitgesproken warm en vrolijk wordt men niet van Stef Heerens Kiss the Anus of a Black Cat. Op zijn nieuwste album 'Weltuntergangsstimmung' (de naam geeft al een voorteken) zijn geen folky drones te horen maar trekt hij met synthesizers en zijn inpalmende, monotone stem de kaart van de New Wave. Heeren is niet iemand die constant teert op hetzelfde recept maar steeds nieuw terrein verkent. Schrikken hoeft nu ook weer niet; sjamanistische invloeden zitten er nog steeds ingebakken.

Met slechts twee albums op hun geweten, hebben The Irrepressibles al heel wat bewogen reacties uitgelokt met hun albums en bijhorende filmpjes. De drijfveer achter dit project is de Engelse zanger Jamie McDermott die wordt bijgestaan door 8 andere leden. Net als de bekende Antony Hegarty (Antony & The Johnsons), zingt ook McDermott met flink wat vibrato en komt hij met zijn stem wat in datzelfde straatje terecht. Maar waar Antony's nummers getuigen van soberheid, bulken die van The Irrepressibles van de theatraliteit en het bombast. Er zit in ieder geval heel wat show in de nummers van de band en een live ervaring zou daar in elk geval een positief effect op kunnen hebben. Het wordt dus afwachten naar welke kant de balans zal hellen.

Nog zo'n artiest die wat balanceert op de grens van sensationele dramatiek en meligheid is de Ijslander Valgeir Sigurðsson. Als producer werkt hij voor onder andere Björk en Bonnie Prince Billy en stichtte hij het label 'Bedroom Community'. Hij componeert zelf muziek voor onder meer dansvoorstellingen zoals dat het geval was voor zijn derde album 'Architecture of Loss'. Daarop is zijn neoklassieke elektronica te horen met de gastbijdrage van muzikanten Nico Muhly, Nadia Sirota en Shazad Ismally. Sensationeel voor de éne, melodramatisch voor de andere.

Submotion Orchestra is een stuk gematigder wat meteen opvalt in hun muziek. Op hun debuutplaat 'Finest Hour' is een zevenkoppig collectief uit Leeds te horen rond Dom Howard die hun late evening muziek helemaal akoestisch brengen. De brug tussen genres als klassiek, dubstep, soul, ambient en jazz wordt daardoor uitzonderlijk soepel gebouwd. Het concert in Het Depot zal een voorstelling worden van hun tweede album 'Fragments'.

De benaming 'witch house' is sinds enkele jaren een genre op zich geworden en het label dat de patentrechten ervan blijkt te hebben is wellicht Tri Angle. Deze platenmaatschappij maakt jacht op artiesten die zich plezieren met het maken van trage electro-pop met vervormde R&B stemmen, aangevuld met elementen uit de shoegaze. De uitkomst van die vermenigvuldiging is trage elektronische muziek met een donker New Wave sfeertje. De vertegenwoordigers van dienst voor het label zijn drie artiesten die elk een scheutje extra bij de originele bereiding voegen. Vessel doet dat met industrial-techno, Evian Christ met hiphop en The Haxan Cloak gebruikt klassieke arrangementen en field recordings.

Lange tijd geleden dat we nog iets hoorden van het Londens acid jazz-trio Red Snapper. De groep ontstond in 1993 en bracht sindsdien met enkele releases (waaronder op het label Warp) een flinke invloed uit op verschillende artiesten uit de dance wereld. Met kurkdroge elektronische drumritmes, aangedikte baspartijen en gierende blazers veroverden ze de harten van een groot publiek. In 2002 werd Red Snapper in de vriezer gestoken en kozen de bandleden voor een persoonlijk parcours. Uiteindelijk na tien jaar, blazen de heren letterlijk (met groovy saxspel) en figuurlijk nieuw leven in het project. Het resultaat daarvan is hun album 'Key', een funky voltreffer van formaat. Op maandag 18 februari zal Red Snapper een live soundtrack brengen bij de film Touki Bouki, een Senegalese prent over de wanhoop van jonge Afrikanen op hun zoektocht naar stabiliteit.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Artefact Festival
Van woensdag 13 tot en met zondag 24 februari 2013
In STUK, Tweebronnen, Het Depot en op de Grote Markt in Leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.artefact-festival.be

Bron : artikel gedeeltelijk overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Artefact Festival 2013. Adventures in Art, Media & Music, Vincent Welleman op Kwadratuur.be, 1/02/2013