27/02/2013

Vijftiende editie KRAAK festival in Netwerk Aalst

KRAAK festival De vijftiende editie van KRAAKfestival, de jaarlijkse karavaan langs avant-garde muziekgeschiedenis, hedendaags experiment en andere onder-de-radarkunst, biedt ook dit jaar weer twaalf uur intens eclectisch, synesthetisch genot. Kom meegenieten van dit festival, pik met dezelfde moeite nog even de tentoonstelling 'Watch That Sound' in Netwerk Aalst mee, en hang wat rond tussen de vele platenstandjes in een (heerlijk luidruchtige) feestelijke sfeer.

Het Gentse Kraak is een van die "kleine" spelers in de muziekwereld die groot zijn in wat ze doen. Ze leerden niet voor niets hun volk luisteren naar dronemetal, analoge elektronica, grootstadsfolk, new age, hypnagogic pop (toen het gebruik van deze term nog niet resulteerde in scheldtirades op fora allerhande), freejazz of cutting edge luitspelers. Met een nieuwe editie van het Kraak festival op 2 maart wordt die traditie verder gezet.

Twaalf uur lang is het CHK Netwerk in Aalst de thuishaven van wat de in de kantoren van Kraak werd samengesprokkeld. MIA winnaars zijn dun gezaaid. Dwarse koppigaards daarentegen struikelen over elkaar op weg naar het podium dat ook dit jaar weer bevolkt wordt door een eclectische mengeling van elektronica, gitaarnoise, in de artisanale folk gedrenkte muziek en beeldende kunst.

Home made
Waar en hoe beginnen aan een festival dat als lijn heeft dat er geen echte lijn in zit? Of het moeten de kruipkelders van de hedendaagse muziekwereld zijn. Toch tekenen zich dit jaar enkele markante figuren af, zeker in de sector van de elektronisch muziek. Een van die muzikanten is de jonge Slowaak Jonáš Gruska die zoals veel van zijn collega's zijn wortels heeft in de punk- en hardcorescene, maar die muziek al snel te beperkend vond. "Ik wilde altijd al meer experimenteren en ik was goed vertrouwd met computers, dus dat ging eigenlijk redelijk vlot. Ik heb het grootste deel van mijn kindertijd voor een computerscherm doorgebracht, dus zou het vreemd zijn als ik mijn muzikale plannen niet digitaal zou realiseren. Ondertussen heb ik ook al enkele stukken voor live spelende, akoestische muzikanten geschreven, maar met wat de meeste mensen muziek noemen zit je met dat medium echter al snel op de limieten."

Elektronica werd het dus, wat onder andere resulteerde in zelf ontwikkelde open source software die nog steeds gratis of tegen een klein steunbedrag op zijn website te downloaden is. Gruska heeft ook een eigen label LOM waarop hij onder meer eigen werk uitbrengt. Vorig jaar verscheen op LOM een derde release, &'Nočné Oscilácie pre Jedného', een cassette met muziek die mijlenver van zijn eerder uitgebrachte, digitale muziek verwijderd is. In plaats van muzikale hightech refereren de vier tracks naar het speelse van de elektronicapioniers uit het midden van de 20ste eeuw. Toch wil hij zelf liever niet van een echte muzikale switch spreken. "Mijn laatste release is inderdaad gemaakt met analoge apparatuur, maar mijn volgende (van mijn ander soloproject Binmatu) is weer helemaal digitaal. Ik wil mezelf, noch mijn werk beperken tot deze of gene manier van werken."

Gruska studeert momenteel aan het Instituut voor Sonologie in Den Haag en in Krakow en het is daar dat zijn fascinatie voor analoog materiaal concrete vormen aannam. "Mijn analoge muziek is sterk bepaald door het werken met modulaire synthesizers die ik ben beginnen bouwen gedurende mijn studies in Polen. Terug in Nederland wist ik gewoon dat ik iets moest opnemen in de analoge studio aldaar. Plots voelde ik de relatie met het systeem. Ik breidde mijn brein uit via de enorme spaghetti van kabels en zonk er helemaal in weg." 

De voordelen van het gebruiken van analoog materiaal ziet Gruska in "het soepel werken, de instabiliteit en misschien ook wel het feit dat ik hierdoor leer hoe dingen op een heel basic niveau werken. Ik herinner me nog het moment toen ik mijn eerste analoge oscillator gebouwd had. Er is daarin gewoon iets dat met ons verbonden is. Meer en meer begin ik te voelen dat analoge elektronica dichter bij de natuur staat dan computers." Op 2 maart staat hij op het Kraak festival met naar eigen zeggen "een rotzooi aan kabels, microfoons en enkele (zelf gemaakte) modulaire synthesizers."

Dat &'Nočné Oscilácie pre Jedného' op cassette verscheen, was voor Gruska geen toeval. "Ik vond dat tapes het beste medium waren om dat album te verdelen. In de studio werk ik veel met reels en die zouden eigenlijk nog beter zijn. Er is iets met cassettes dat je niet kan vervangen door een digitaal medium. Een cassette in de speller stoppen, dat heeft soms iets ritualistisch." Door te kiezen voor een cassetterelease is het verleidelijk om een verband te zien met een andere artiest op de affiche: de cassette-dj Jackson Bailey oftewel Tapes. Niet ten onrechte blijkbaar, want Gruska is vertrouwd met de muziek van Tapes, luisterde er enkele jaren geleden zelfs veel naar en wordt vooral gecharmeerd door de atmosfeer van de muziek. Die heeft, naast een dubby, ook een hoog vintage gehalte, niet verwonderlijk voor een man die zijn liefde voor cassettes opdeed omdat hij niet aan de vinylplaten van zijn vader mocht komen.

In de studio bedient Bailey zich van keyboards, drummachines en een processor, maar live beperkt hij zijn setup tot twee cassettespelers, een mixer en enkele effectpedalen. Wie wil horen waar hij muzikaal voor staat, kan naar de website van het label Jahtari surfen, waar Bailey's nieuwe ep &'Where Is The Time' integraal te beluisteren is.

De keuze van
Gevraagd naar zijn top 3 van artiesten die hij zeker niet wil missen op het Kraak festival komt Gruska uit bij twee grassroots artiesten en een elektronicareus. Bij Jiří Wehle, een recht van de Praagse straatstenen geplukte muzikant, verduidelijkt Gruska: "Ik ben al een hele tijd gek op de hurdy-gurdy en middeleeuwse instrumenten, dus doet het me plezier ze in goede handen te zien." Wehle voorstellen als louter een straatmuzikant is echter de waarheid geweld aandoen. De man houdt er namelijk een goed uitgewerkte website op na, inclusief audio, video, persfoto's en overzicht van de door hem bespeelde instrumenten. Van Richard Dawson heeft Guska naar eigen zeggen al heel wat gelezen en waardeert hij het eerlijke en het natuurlijke van de muziek. Deze uit Newcastle afkomstige singer-songwriter grossiert in verstild gitaarwerk dat de klassieke songpaden verlaat voor kronkels die bij momenten aan de verrassende wendingen van Daniel Johnston doen denken.

Waar de keuze voor Wehle en Dawson wat opzien kan baren, is de derde naam op Guska's lijstje hoegenaamd geen verrassing. De Slowaak omschrijft David Behrman als "een legende in de elektroakoestische scene, waar ik de afgelopen vier jaar mijn weg gezocht heb" en daarmee overdrijft hij in het geheel niet. Wat anders kan gezegd worden van iemand die zijn eigen synthesizers bouwde nog voor de eerste Moog op de markt kwam, zelf software ontwerpt, samenwerkte met Robert Ashley, Alvin Lucier en Gordon Mumma, als producer werken liet opnemen van onder meer John Cage, Pauline Oliveros, Henri Pousseur en Steve Reich, assistent was van John Cage, kopiist van Stockhausen en werkte met en voor de Merce Cunningham Dance Company?

Wie door het oeuvre van Behrman wandelt, wordt geconfronteerd met een indrukwekkende waaier aan technieken en mogelijkheden, van zuiver akoestische stukken en werken voor prepared piano tot veldopnames en elektronica. Behrman heeft een hekel aan muziek naar massasmaak en een zwak voor kunst als helende en meditatieve factor. Zijn passage tijdens het Kraak festival is een zeldzame kans om de man met een soloset aan het werk te zien op het Europese vaste land.

Hergé
Naast de aanraders en zielsverwanten van Gruska huisvest het Kraak festival nog een zevental acts. Voor wie al die elektronica niet zo hoeft en meer gelooft in gitaren is er de Baskische noisepunk van Billy Bao, genoemd naar een fictieve Nigeriaanse zanger, maar eigenlijk het geesteskind van de Spanjaard Mattin is. Zo dreunend en beukend als de vlijmscherpe distortion van deze band klinkt, zo leeg en verlaten klinkt het atonale no wave gepingel van La Ligne Claire, een Frans viertal waarvan het geluid zich nog het best laat omschrijven als The Ex met levensbedreigende anorexia. In elk geval bedreigend genoeg om de doorgaans erg goed geïnformeerde website Discogs in de war te brengen. Wie aldaar de link naar de homepage van La Ligne Claire wordt doorgestuurd naar een pagina over (jawel) het oeuvre van Hergé. De muziek van de Fransen mag dan net als de bekende tekenstijl ontdaan zijn van alle franje, de kans dat ze een even groot publiek bereiken als het Belgische exportproduct is eerder gering.

Al even Frans en ongezellig, maar dan elektronisch, klinkt Lubrifikatttor, een trio uit Parijs dat zich met nummers als &'Cruelle Préceptrice',  &'Fais-Moi Mal',  &'Aalstse Slavinnenmarkt' verzekerd weet van een plaats op de SM-editie van Tomorrowland. De verloren lopende beats en het noisy geraas, geflipper en gezoem wijzen in elk geval ook in die richting.

Moeilijker te plaatsen is Maan, het duo van Belgen Simon Marius en Tim Depraetere die bij voorkeur werken zonder duidelijk geluid voor ogen en voor elk optreden een nieuwe set uitdokteren. Zo kunnen hen shows variëren van noiseimprov tot afstandelijke coldwave waar een scheutje van Schuberts &'Ave Maria' in rond drijft. Duidelijker van richting klinkt de punkpoëzie van James Williamson die hij met de Sleaford Mods op een bedje van beats aanbiedt. Zo leeg als La Ligne Claire en zo slechtgezind als Lubrifikatttor zijn vergelijkingen met The Streets hier niet aan de orde.

Naast de muzikale optredens is dit jaar op Kraak ook het noise-bewegingstheater van Guds Söner (Gods Zonen) te zien, met het duo Leif Elgren en Kent Tankred dat ondertussen al bijna 25 jaar samenwerkt.

Tegelijkertijd met het festival loopt ook de tentoonstelling Watch That Sound die werk van vijf kunstenaars toont die geluid of het ontbreken ervan naar verschillende beeldende vormen omzetten. Voor het werk van João Onofre mag de metalband Serial Butcher opdraven die zal optreden in een gesloten "dode" box om de levenloze sculptuur levend te maken. Een zeldzaam moment van relatieve stilte op een weer uitdagend gevulde Kraak-affiche.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAK festival
Zaterdag 2 maar 2013 vanaf 14.15 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Kraak Festival 2013 - Jonas Gruska, Tapes, Jiri Wehle, Richard Dawson, David Behrman. De onverkwikkelijke avonturen van Kuifje, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/02/2013

21:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Voorwaarts Maart 2013 trekt wijde wereld in

Voorwaarts Maart/En Avant Mars Tijdens de vierde editie van 'Voorwaarts Maart/ En Avant Mars' brengt vzw Hardscore in samenwerking met Muziekcentrum De Bijloke Gent op 1 en 2 maart nieuw werk van piepjonge en jonge componisten. Voorwaarts Maart/ En Avant Mars is een avontuurlijk muziekmoment. Een plek waar de muzikale creativiteit van jonge, getalenteerde kunstenaars gestimuleerd wordt zonder die te willen kaderen in trends, stijlen of stromingen. Een moment waarop de persoonlijkheid van de maker primeert.

In 1913 was Gent gaststad voor een wereldtentoonstelling. Dat evenement was toen vooral een uitstalraam voor de economische resultaten van een ver doorgedreven westers kolonialisme. In 2013 is Gent een stad die gastvrij wil zijn voor de volkeren van die voormalige koloniën. Die volkeren zagen hun muzikale cultuur opgenomen worden in een wereldomspannend archief. Meteen weten ze dat archief nu ook bevrijd van een te nauw kijkende, paternalistische, westerse visie.

Voorwaarts Maart 2013 gaat onderzoeken hoe de creatieve klankenmaker van nu daarmee omgaat. Hoe klassiek een verruimende betekenis kan krijgen. Hoe klassiek niet alleen in een concertzaal kan klinken. Hoe een geschreven noot misschien de wereldnoden kan uitdrukken.

Programma :

18.15 u - Concert I : GODverdommeFREEDOM
Miroslav Kochánek (CZ) en Tegest Pecht-Guido (ET)
Dans en Bodysounds/ body percussion

19.15 u - Concert II : Theatre sans Titre (TST)
‘Judith en Deborah’ (Philippe Blasband) (creatie)
Aylin Yay en Circé Lethem (actrices) Florian Peelman (altviool)
Werken van: Guido Schiffer, Thomas Smetryns, Wouter Vandenabeele en Petra Vermote. (creaties)

20.15 u - Concert III : Lunapark (NL)
Lunapark Ensemble, Klaas Tomme en Yvette Loynaz (zang)
Chloé Geers&Talitha De Decker (dans) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van: Jonathan Bonny, Mirek Coutigny (creatie), Koen Quintyn en Benjamin Van Esser (creatie)

Pauze

21.30 u - Concert IV : Restless Night
Het Amadeus Ensemble o.l.v. Wim Meuris, Inês Madeira (P) (mezzo), dansers van de Fontys academie Tilburg, Eddy Becquart (choreografie) Frank Missant (visuals)
Werk van: Frank Nuyts (creatie)

22.30 u Concert V : All the world’s a stage
Het Emanon Ensemble o.l.v. Raf De Keninck, Florian Peelman (altviool) Katerina Konstantourou (GR) (celesta) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van Susan Clynes, Nikos Ioakeim en Maarten Westers (creaties)
Film van Rachid Laachir, live score van Michiel De Malsche (creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Voorwaarts Maart/ En Avant Mars
Vrijdag 1 en zaterdag 2 maart 2013, telkens van 18.15 u tot 23.30 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.hardscore.be

21:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2013

Oxalys viert 20-jarig bestaan met concert en party in het Conservatorium van Brussel

Oxalys Op 1 maart 2013 houdt het Belgische ensemble Oxalys een feestconcert in het Koninklijk Conservatorium Brussel naar aanleiding van hun 20-jarig bestaan. Oxalys zal exact 20 jaar na het allereerste concert, in dezelfde zaal, met nagenoeg dezelfde musici, het inmiddels zo typische en verfijnde Oxalysrepertoire uitvoeren. Na het concert volgt bovendien een heuse party! Oxalys geeft voor deze gelegenheid ook een fotoalbum uit: Oxalys 20 jaar in beeld en klank.

1 maart 1993: Acht jonge en bevlogen musici brengen in de concertzaal van het Koninklijk Conservatorium Brussel hun allereerste concert. Oxalys is geboren! Een ensemble met een wisselende bezetting, dat in functie van het repertoire zijn basisbezetting van strijkkwintet, harp, fluit en klarinet met andere instrumenten uitbreidt. Een ensemble met een heel specifieke insteek: het blootleggen van muzikale verbanden en contrasten die getuige zijn van de westerse geschiedenis sinds de Verlichting. Met als geprefereerde biotoop de Belle Époque, een onuitputtelijke smeltkroes van kruisbestuivingen en culturele tegenstellingen waarin Mahler, Debussy, Ravel en Zemlinsky de hoofdrol spelen.

En van hieruit begint een uiterst boeiende tocht langs kleine en grote podia met als laboratorium de eigen concertreeks "Muzikale Confidenties" in de Goede Bijstandskerk in hartje Brussel. Met jeugdige overmoed reist Oxalys ook naar China, Japan, het Midden Oosten en Rusland, ... Oxalys bezoekt het Witte Huis en ontsnapt in Sint-Petersburg op het nippertje aan de mafia door uit een limousine te springen, ... Honderd en één verhalen zijn er zo, die de vriendschapsband nog versterken en de ambities voeden.

Oxalys concerteert inmiddels op de internationale topfestivals en op de grote podia: Concertgebouw Amsterdam, Bozar en Flagey in Brussel, Konzerthaus Berlin, Auditorio Madrid, Sociedad Filarmonica Bilbao, Festival van Vlaanderen, de Festivals van Schleswig Holstein, Rheingau, Granada. En dit vaak in een inspirerende wisselwerking met musici als Christianne Stotijn, Dietrich Henschel, Claire Lefilliâtre, Christoph Pregardien en Nikolay Borchev.

En zo schaaft en vijlt Oxalys al 20 jaar aan zijn zeer specifieke kleur en zijn intense samenspel. Zo bouwt Oxalys een indrukwekkend en gevarieerd repertoire uit. En hierin schuilt wellicht het geheim van dit succesverhaal: jaar na jaar stelt Oxalys nieuwe programma's voor, brengt het cd's uit die in de prijzen vallen, geeft het glans aan interdisciplinaire samenwerkingenen en blijft het verrassen door de samenwerking met partners van wereldniveau.

Programma verjaardagsconcert :

  • Claude Debussy, Prélude à l'après-midi d'un faune (Arr. Arnold Schönberg)
  • Arnold Bax, Concerto
  • Victor Kissine, Schmetterling (wereldcreatie in 1997 door Oxalys)
  • Maurice Ravel, Introduction et Allegro

Tijd en plaats van het gebeuren :

20 jaar Oxalys: Concert en Party
Vrijdag 1 maart 2013 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.oxalys.be

Extra :
Victor Kissine op www.compositeurs.be, www.schott-music.com en www.renewmusic.org

Elders op Oorgetuige :
Wereldcreatie vioolconcerto Victor Kissine met NOB en Gidon Kremer in Bozar, 10/12/2012

10:39 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

25/02/2013

Spectra Ensemble & Angélique Willkie brengen Lint in Antwerpen, Kortrijk en Gent

Lint Vrijdag is het SPECTRA Ensemble te gast op Mind the Book, een festival rond boeken en actualiteit in deSingel in Antwerpen. Samen met Angélique Willkie (Zap Mama, dEUS) brengt SPECTRA er het project Lint, naar de gelijknamige graphic novel van striplegende Chris Ware. Het graphic-novelconcert 'Lint' schetst het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. Voor jou de perfecte kennismaking met Chris Ware, hét Amerikaanse stripgenie van de laatste twintig jaar. Deze legendarische graphic novelist gaat een artistieke dialoog aan met componist Walter Hus, zangeres Angélique Willkie en Spectra. 'Lint' wordt tijdens het concert geprojecteerd.

In de 72 pagina-dikke grafic novel 'Lint' schetst de Amerikaanse striplegende Chris Ware het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. De leidmotieven, contrapunten en andere muzikale elementen in dit beeldverhaal trokken de aandacht van componist Walter Hus (1959), die de strip pagina per pagina op muziek zette.

Chris Ware wordt algemeen beschouwd als een van de grootste stripgenieën van de laatste 20 jaar. Zijn in 2000 gepubliceerde 'graphic novel' Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth betekende zijn wereldwijde doorbraak. Het boek werd overladen met lovende kritieken en ontving verscheidene prijzen. In 2009 schreef Walter Hus in opdracht van SPECTRA muziek bij een fragment van dit stripverhaal in de kindervoorstelling Frankenstein. Daarop volgde het idee om het werk LINT te creëren, een compositie gebaseerd op het gelijknamige stripverhaal, dat tijdens de voorstelling wordt geprojecteerd. Voor SPECTRA en Walter Hus is dit meteen een volgende stap in de exploratie van het samengaan van muziek en graphic novel.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble & Angélique Willkie : Lint
Vrijdag 1 maart 2013 om 14.00 u en om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.mindthebook.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Zaterdag 27 april 2013 om 20.15 u
Concertstudio Kortrijk

Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be, www.ccdeschakel.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Donderdag 16 mei 2013 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit - Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : vooruit.be en www.spectraensemble.com

Deze voorstelling is ook nog te zien op woensdag 7 augustus 2013 in Oostende tijdens het festival Theater aan Zee.

Extra :
Walter Hus : www.walterhus.org, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Lint: legandarische strip van Chris Ware op muziek van Walter Hus, 26/02/2012

23:48 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/02/2013

Puzzling America : festivalweekend rond Amerikaanse muziek in Leuven

Puzzling America 'Puzzling America' is een festival voor iedere liefhebber van Amerikaanse muziek. Van vrijdag 28 februari tot zaterdag 2 maart organiseert 30CC een weekend waarin deze muziekwereld centraal staat. Je wordt ondergedompeld in de uiteenlopende aspecten van de 20ste -eeuwse Amerikaanse muziek. Er ontstaat een wervelende - typisch Amerikaanse- dialoog tussen concertmuziek, musical songs, mainstream, folksongs, jazz, orkestmuziek en enkele 'Amerikaans geïnspireerde' creaties van Jeroen D'hoe. Deze componist-pianist, die zelf vijf jaar in The Big Apple woonde en op die manier uitgebreid kennismaakte met 'the american way of life' en de Amerikaanse muziekwereld, is tevens curator tijdens dit festival.

Laat je verrassen door de variatie aan concepten. Het geheel wordt in elkaar gepuzzeld met stimulerende interviews door Jos Stroobants, lecture-performances, een panelgesprek, film, een recital, the American Bar en verschillende concerten. Als locatie dient het schitterende OPEK, een beschermd monument en voorbeeld van modernistische architectuur met typische verwijzingen naar de zogenaamde 'pakketbootstijl'.

Puzzling America opent met een debat rond Stephen Sondheims musical Company (1970), waarin het eigentijdse, bruisende, veranderende New York zeer raak geschetst werd, een beeld dat nog steeds zeer actueel aanvoelt. Jos Stroobants gaat in gesprek met festivalcurator Jeroen D'hoe en verdiept zich samen met
een panel van kenners als o.a. Björn Soenens (VRT) en Kristel Lamerichs (musicalcompagnie Mithe) in een aantal typische aspecten van de huidige Amerikaanse samenleving. Jeroen D'hoe kiest daarvoor enkele treffende muziekvoorbeelden uit Company, die hij zelf bespreekt en speelt aan de piano. Nadien kan je genieten van de dvd-captatie van de recente Broadway-reprise (2006, New York) van deze baanbrekende conceptmusical. Company vertelt het verhaal van de vijfendertigjarige
New Yorker en vrijgezel Bobby in een mozaïek van korte scènes die met elkaar verbonden worden op het feest voor zijn vijfendertigste verjaardag.

Tijdens de tweede avond blazen sopraan Annelies Van Gramberen en Jeroen D'hoe de traditie van het Amerikaanse kunstlied nieuw leven in. Na een interview van Jeroen door Jos Stroobants geven zij een boeiende vooruitblik op het recital met zang- en pianofragmenten. In het recital American Songs nemen ze je mee langs deze traditie met eigenwijze interpretaties van folksongs, klassieke songs en grensverleggende opera- en musicalsongs. Onder meer werk van Aaron Copland, George Gershwin, Leonard Bernstein en Bob Dylan passeert de revue. Voor de gelegenheid schreef Jeroen D'hoe ook een aantal nieuwe liederen op teksten van Emily
Dickinson
. Deze reeks American Songs vormt een gevarieerd muzikaal verhaal. Een intrigerende en verrassend toegankelijke muzikale reis, met als rode draad de boeiende artistieke wisselwerking tussen de genres binnen de Amerikaanse muziek. Na het concert speelt pianist Arne van Coillie jazz standards in het OPEK-café, dat voor de gelegenheid is omgetoverd in een authentieke American Bar.

De dynamische sound van het kamerorkest Collegium Frascati sluit het festivalweekend feestelijk af in de unieke 20ste-eeuwse 'klassieke Americana'-traditie. Gingen de eerste en de tweede avond op zoek naar onderliggende maatschappelijke stromingen en de manier waarop die vooral tot uiting komen in het musical-genre in het
algemeen en het werk van Stephen Sondheim in het bijzonder, dan boort deze slotavond naar de wortels van die gespleten Amerikaanse music scene. Jeroen D'hoe duikt daarvoor samen met Collegium Frascati en dirigent Kris Stroobants in het zogenaamd ‘grote repertoire' en legt enkele belangrijke lijnen bloot waarlangs Uncle Sam's muziek zich emancipeerde tot een authentieke eigen wereld met een eigen sound. Op het programma staat onder meer muziek van Samuel Barber, Aaron Copland, Philip Glass en John Corigliano. Verder brengt Collegium Frascati een nieuwe versie van Festival Anthem van Jeroen D'hoe en creëert Annelies Van Gramberen de orkestrale Dickinson Songs. The Pajot Swing Jazz Band blaast het festivalweekend feestelijk uit met New Orleans muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Puzzling America
Van donderdag 28 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK) - Leuven

Vaartkom 4
3000 Leuven

Meer info : www.30cc.be en www.opek.be

20:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Experimental noise, drone en ambient met Jiku55, B°tong & Pauwel De Buck in Logos

Jiku55 Dat ze bij Logos onverholen kiezen voor de alternatieve, experimentele benadering is in de inmiddels 45 jaar dat ze bestaan, niets nieuws. Als er ergens grenzen of conventies zijn, dan is het aan Logos om die doeltreffend te slopen. Maar met de Japans-Zwitserse artiesten die ze eind deze maand uitnodigen en die zich respektievelijk kenbaar maken onder de namen Jiku55 (55 Go Tsushima en Maria Jiku), B°tong en Pauwel De Buck, krijgen we pas enkele unieke improvisatie-sets die je niet gauw zal vergeten.

JIKU55 is de sedert 2010 florerende underground-kruisbestuiving tussen de Japanse zangeres Maria Jiku en gitarist Go Tsushima (nickname: 55, vandaar ...). Hun focus ligt onomwonden op noise, drone en ambient en hun output valt, bescheiden gezegd, trippy te noemen.

Go Tsushima is gitarist, performer en improvisator uit de experimentele muziekscene van Osaka (Japan). Zijn esthetiek is rauw, luid en - zo stelt hij het zelf op zijn blog - 'mind expanding'. Geestesverruimende impro dus, die ons alleen maar kan benieuwen. Go was te gast in Japan, Australië en Europa als lid van uiteenlopende collektieven zoals Psychedelic Desert, Damo Suzuki's Network en vele andere. Klinkende titels van zijn recente performances zijn Surgical Table And The Buggy Clock, Space Orgasm split with Coco & Fiend Friend, en Fuck You Kill You EU tour. Need we say more ...

Maria Jiku, de andere helft van het duo, is geboren en getogen in Kyoto. Maria is zangeres, danseres en improvisator in één, maar betitelt zich met eenzelfde gemak als fulltime 'noiser'. Ze begon nochtans braafjes met klassieke pianolessen sedert haar derde en aansluitend studeerde ze kunstgeschiedenis (het kan de besten overkomen). Op zeker ogenblik raakt ze gebeten door conceptuele kunst, die ze een zeer persoonlijke, extreem-groene en zelfs combattieve invulling geeft (Beyond Nuke). Sedert 2009 toert ze rond met haar noise/ambient-projekt JIKU, waarin ze haar eigen stem en ademhaling als basis voor haar acts gebruikt. De term JIKU betekent letterlijk 'ruimte-tijdsgebonden', en klinkt als een rigoureuze mengeling van noise, improvisatie en drone, dat alles gebrandmerkt met een al even rigoureus groen label (No Nukes is Good Nukes). Vandaag de dag pendelt ze parttime tussen haar geboortestad en Berlijn. Een zijsprong naar Gent hoort daar dus ook bij, waar ze op 28 februari in Logos de anti-nucleaire boodschap zal prediken.

De tweede helft van het programma wordt ingenomen door het Zwitserse eenmans-projekt B°tong. De artiest in kwestie heet in het dagelijks leven Chris Sigdell, hij komt uit Basel (Zwitserland) en was een voormalig lid van experimentele bands als Nid en Phased. Onder het Einzelgänger-logo van B°tong voelt hij zich echter het best in zijn vel en verkent hij de grenzen van de elektronische muziek. Hij is een veelgevraagd radio- en festivalartiest en liet van zich horen op gerenommeerde podia zoals Sinus, Ausklang, Shift en Lab30 - kwestie dat u 's mans artistieke scène wat kan plaatsen. Ook multimedia laat hem allerminst koud; zijn video Sphere II werd vertoond op Miami Art Fair (2007) en, respektievelijk in 2008 en 2009, Black Dog Dream en 95° in Peking,

B°tong's muziek varieert van duistere, baarmoederachtige ambient tot itchy-scratchy experimental electronics. Zijn werk is veelgelaagd, organisch en valt uitgebreid online te beluisteren, met sprekende tracktitels zoals Tu Me Degoutes!, The 3(2xS)=i(nsanity) Project en Hottentottenschürze. B°tong dekonstrueert, recycleert en samplet geluid van zowel natuurlijke als onnatuurlijke origine. Live heeft hij genoeg aan slechts een mikrofoon, sampler, springveer en een stuk of wat rekwisieten om in een mum van tijd een infernale klankwereld tevoorschijn te toveren, of het nu gaat om de uitgestrekte eenzaamheid van een poolvlakte, of een virtuele duik in de bodemloosheid van de Marianentrog. Bij Logos brengt hij een doordringende improvisatie-set van 30 minuten met een klankmuur van massieve drones die de tetraeder vullen en uw trommelvliezen allerminst koud zullen laten.

Pauwel De Buck (1986) is een geluidskunstenaar die leeft en werkt in Gent, waar hij ook studeerde bij Esther Venroojj. Zijn geluidssculpturen worden zowel in installaties als optredens verwerkt, waarbij hij onder andere gebruik maakt van field recordings van steden om zo het auditieve karakter van de stad te reconstrueren. Zijn methode van componeren is zowel op tijd als ruimte gebaseerd, als een beeldhouwwerk van geluid. Het eindresultaat zweeft tussen herkenbare geluiden en abstracte geluidswerelden. Evenwichtig en ultraminimaal. Pauwel De Buck participeerde in residenties, deed performances in Belgie, Nederland, Duitsland en de VS.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jiku55 / B°tong / Pauwel De Buck
Donderdag 28 februari 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en silkentofu.bigcartel.com

20:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Brits vocaal ensemble Exaudi brengt oude en nieuwe Italiaanse madrigalen in Antwerpen

Filip Rathé Een kille avond in februari 2002, een tochtige Londense kerk, enkele winterharde luisteraars: aldus het decor van het eerste Exaudiconcert. Een dikke tien jaar later is Exaudi een van de toonaangevende vocale ensembles van 'the British Isles'. In dit programma van oude en nieuwe Italiaanse madrigalen brengen ze de twee werelden samen waarvoor ze het best bekend zijn: vocale polyfonie uit de renaissance en 'cutting-edge' twintigste-eeuwse en hedendaagse creaties. Op het programma : madrigalen van Monteverdi, Gesualdo, Morgan Hayes, Claudia Molitor en creaties van Filip Rathé (foto), Michael Finnissy en Evan Johnson.

Dirigent James Weeks is een hedendaags Italiaans madrigaalboek aan het samenstellen. Hij nodigt leidinggevende componisten van vandaag uit om een bijdrage te leveren aan zijn gestaag groeiende verzameling. Componisten als Michael Finnissy én onze eigen Filip Rathé zegden reeds toe. Zo modern als hun werken vandaag voor ons klinken, zo klonk ook de nieuwerwetse muziek van Monteverdi en Gesualdo voor hun tijdgenoten. De vocale acrobatieën van de uitstekende Exaudizangers maken dit uitdagend repertoire uiterst toegankelijk en genietbaar.

Ook vandaag zien we een mooi voorbeeld van ‘L’antica musica ridotta alla moderna prattica’, het tractaat van Nicola Vicentino uit 1555. Dat tractaat werd gepubliceerd met de bedoeling de complexe renaissance-polyfonie die op dat ogenblik de norm was een halt toe te roepen en een alternatieve muziekstijl te verdedigen. Na de extreme madrigaalkunst van Monteverdi’s tijdgenoot Carlo Gesualdo zou het madrigaal geleidelijk aan van het voorplan van de muziekgeschiedenis verdwijnen, om plaats te maken voor andere vocale genres. Pas in de tweede helft van de vorige eeuw kregen componisten terug belangstelling voor het madrigaal. De 'antieke muziek’ die ze als model namen was deze keer niet de muziek uit de klassieke oudheid, maar het laat zestiende-eeuwse Italiaanse madrigaal. Er zijn minstens drie aspecten van dit zestiende-eeuwse madrigaal die bijzonder aanlokkelijk zijn voor een hedendaags componist. In beide gevallen fungeert het madrigaal als breekijzer om komaf te maken met een oude, eeuwenlang gerespecteerde stijl en muziekopvatting. Daarnaast is het madrigaal ook in de zestiende eeuw een echt experimenteerveld, waarin vooral op het gebied van de harmonie letterlijk en figuurlijk ongehoorde zaken te horen zijn. De madrigalen van Gesualdo zijn in dat opzicht spreekwoordelijk. Tenslotte staat de tekst centraal, en zijn alle muzikale regels daaraan ondergeschikt. Een prachtig vroeg voorbeeld van hedendaagse adaptatie is de hilarische madrigaalkomedie 'A-ronne' (1974-75) van Luciano Berio, die in deze compositie werkelijk alle remmen los gooit. Het vocaal ensemble Exaudi heeft in deze context het project opgezet om een nieuw boek met madrigalen op (hoofdzakelijk) Italiaanse tekst tot stand te brengen, met werk van verschillende componisten. Michael Finnissy is een voor de hand liggende keuze. Vanuit zijn praktijk als virtuoos pianist en improvisator heeft hij zoals zijn negentiende eeuwse voorgangers een voorliefde voor bewerkingen van bestaande stijlen en composities (Verdi Transcriptions, Gershwin Arrangements). Ook Evan Johnson past goed in dit project omdat hij in vele (vocale) werken de grenzen van (non-)communicatie opzoekt. Dichter bij ons heeft Filip Rathé zich geprofileerd als een componist die in zijn muziek de fijnste nuances van een tekst en van de vocale expressie weet te vatten. Al deze componisten geven de madrigaalkunst van weleer een hedendaagse invulling: 'L'antica musica ridotta alla moderna prattica'.

Michael Finnissy (1946), Sesto Libro di Carlo Gesualdo I (2012)
Het is geen toeval dat Finnissy zich op Gesualdo richt: in zijn context is hij eveneens een 'outcast'. Deze Rritse componist koos het madrigaal 'Se la mia morte' uit Gesualdo's zesde madrigaalboek als uitgangspunt. Hij splitste de zes stemmen van het origineel op in tweemaal drie, waarbij het eerste trio de melodische contouren, de harmonie en het ritmisch verloop van het model bewaart, terwijl het tweede trio dat materiaal uitvergroot, ontwikkelt of tegenspreekt.

Evan Johnson (1980), Three in, ad abundantiam ('Solo e pensoso') (2012)
Deze drie 'micro-madrigalen' met een duur van telkens anderhalve minuut zijn eveneens gebaseerd op een historisch model: Francesco Petrarca's beroemde tekst 'Solo e pensoso' die onder meer aangrijpend verklankt wordt in het gelijknamig madrigaal van Giaches de Wert (1581). Johnson levert hier eerder een aanvulling op, gemompelde klanken in de marge die de sprakeloosheid van de protagonist uit Petrarca's gedicht versterken.

Morgan Hayes (1973), E Vesuvio Monte (2012)
De componist koos als tekst de beschrijving van de uitbarsting van de Vesuvius door Plinius de Jongere, een van de beroemdste passages uit de klassieke literatuur. De gelijkmatig voorgedragen beschrijving wordt regelmatig onderbroken door vocale erupties.

Claudia Molitor (1974), Lorem ipsum (2012)
De titel wijst in de richting van een Latijnse tekst, maar in feite gaat het om pseudo-Latijn. Het contrast tussen het verheven, ja zelfs sacrale karakter van deze taal en de nonsensicale inhoud verleent dit stuk zijn speels karakter: diepzinnige nonsens, frivole ernst

Programma :

  • Andrea Gabrieli (ca. 1530-1586), Vieni, vieni, Himeneo
  • Claudio Monteverdi (1567-1643), Sovra tenere erbette - lo mi son giovinetta
  • Morgan Hayes (1973), E Vesuvio Monte
  • Claudio Monteverdi, O dolc' anima mia - O primavera
  • Filip Rathé (1966), Un galán y el aire! (2013, wereldcreatie) - Solamente por oir
  • Claudio Monteverdi, Vattene pur, crudel
  • Carlo Gesualdo (1566-1613), Mercè grido piangendo - Asciugate i begli occhi
  • Evan Johnson (1980), Three in, ad abundantiam
  • Michael Finnissy (1946), Sesto Libro di Carlo Gesualdo I
  • Carlo Gesualdo, Ardita zanzaretta
  • Claudia Molitor (1974), Lorem ipsum

Tijd en plaats van het gebeuren :

Exaudi : An Italian Madrigal book
Woensdag 27 februari 2013 om 20.00 u
(Inleiding door Mark Delaere om 19.15 u )
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.exaudi.org.uk

Bron : Tekst Mark Delaere voor deSingel, februari 2013

Extra :
Morgan Hayes op www.nmcrec.co.uk
Filip Rathé op www.matrix-new-music.be en www.spectraensemble.com
Evan Johnson : www.evanjohnson.info
Michael Finnissy : www.michaelfinnissy.info, www.oup.co.uk en youtube
Claudia Molitor : www.claudiamolitor.org en www.prsformusicfoundation.com

19:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Kunstenaars uit verschillende disciplines ontmoeten elkaar tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art

Performatik Lichamen sluipen meer en meer de musea binnen. Niet enkel de wandelende lichamen van de bezoekers maar ook die van dansers en choreografen. Afgelopen zomer opende Tate Modern (Londen) The Tanks: Art in Action. Het MoMa (New York) heeft al sinds 2008 performance art opgenomen in zijn hoofdprogramma. Een erg interessante evolutie, met onderliggend een aantal valkuilen. Kan performance art in de grote instituten zijn kritische, provocerende houding bewaren? Kijken musea en hun publiek verder dan de spektakel- of eventwaarde? Hoe conserveert men de livegebeurtenis?
  
Tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art, betreden performers huizen als Bozar en Argos. Omgekeerd trekken beeldend kunstenaars als Turner Prize-winnaar Martin Creed of het jonge duo Hippolyte Hentgen de theaterzaal in.

Vertrekpunt en kern van deze editie zijn ontmoetingen tussen kunstenaars uit de podiumkunsten en uit de beeldende kunst, waarbij er tijd is om elkaars wereld af te tasten en samen tot iets nieuws te komen. Choreografen en beeldend kunstenaars gaan samen aan de slag: Maria Hassabi meets Jimmy Robert, Vincent Dunoyer meets Berlinde de Bruyckere, Trajal Harrell meets Sarah Sze.
  
De act van het tekenen loopt als een rode draad doorheen het festival, ondermeer bij Q-O2 en in CENTRALE. Taal blijft belangrijk, bij Orla Barry en Philipp Gehmacher. Artiesten als Ivo Dimchev, Zhana Ivanova en Meggy Rustamova zoeken een andere verhouding op met de toeschouwer/deelnemer.  
  
Meer dan ooit vloeien expo en performance in elkaar over, in formats van gemiddeld een half uur. Je kan dus naar hartelust combineren en proeven van de rijke waaier die performance vandaag is.

Drawing Music - dinsdag 26 februari 2013 om 20.30 u - Q-O2

Drawing Music Q-O2, de Brusselse werkplaats voor experimentele muziek en klankkunst, presenteert  een drieledig programma waarin tekeningen en muziek op elkaar inspelen.

- Franziska Windisch : Charcoal Circles
Franziska Windisch tekent met een stukje houtskool op de grond. Het geluid daarvan wordt versterkt. Een onderzoek naar de relatie tussen decompositie, geluid en beweging. Franziska Windisch (1983) woont en werkt in Keulen en Brussel. In haar audiovisuele installaties en performances registreert zij beweging in tijd en ruimte.
www.franziskawindisch.com

- Hallveig Agustsdottir & Frederik Croene : Performance Sketches
Hallveig Agustsdottir tekent en Frederik Croene speelt piano. De tekeningen vormen een soort grafische partituur voor de muziek en vice versa: de muziek dirigeert het tekenen. Hallveig Agustsdottir laat haar beeldend werk interageren met muziek en geluid. Frederik Croene is een klassiek geschoold pianist die vaak samenwerkt met kunstenaars uit andere disciplines.
www.hallveiggkagustsdottir.com en www.frederikcroene.com

- Jeroen Uyttendaele & Dewi de Vree : Ground
In Ground worden grafiettekeningen gebruikt om elektronische instrumenten te bespelen. Tekenen, gommen en aanraken zijn de belangrijkste handelingen in deze audiovisuele compositie. Dewi de Vree's werk bestaat uit sound performances en installaties gebaseerd op fysische experimenten. Jeroen Uyttendaele is geluids- en mediakunstenaar.
www.jeroen-uyttendaele.org en www.dewidevree.org

Orla Barry : Mountain - woensag 27 februari 2013 van 19.00 u tot 21.00 u - Bozar

Orla Barry, Mountain Taal geeft vorm aan onze gestructureerde wereld, maar in feite is iedere zin een nieuwe improvisatie. Orla Barry ging voor Mountain aan de slag met 57 woorden, een acteur, een performer en een muzikant. In het werk spelen geluk, het lot en een beetje tovenarij een even grote rol. De taalobjecten op de scène vormen niet alleen het decor, maar liggen ook aan de basis van het script. Door te spelen met poëzie, liedjes, monologen, speeches e.d. ontstaan er onverwachte verbanden tussen tekst, betekenis en performance.
Mountain is als installatie te zien in het PSK tot 5 mei. Het maakt deel uit van de tentoonstelling Changing States: Contemporary Irish Art & Francis Bacon’s Studio, in het kader van het Ierse Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie (28/02>5/05).

Ivo Dimchev : P-project - zaterdag 2 maart 2013 om 20.30 u - Kaaitheater

Ivo Dimchev Het P-project is een interactieve performance gebaseerd op een aantal P-woorden: People, Poetry, Poppers,…  People (u, dus) schrijven live geïmproviseerde Poëzie en de Performer maakt er live een song van aan de Piano. Je krijgt nog andere mogelijkheden om te Participeren in deze Performance en het leuke is: je wordt er royaal voor betaald.
Ivo Dimchev (1976) is een van de meest opmerkelijke performers van de hedendaagse internationale podiumkunstenscène. Zijn werk is een compromisloze mix van performancekunst, dans, theater en muziek. Als allround kunstenaar doorbreekt hij zowel genres als taboes. Dimchev maakte zijn eerste voorstellingen in Sofia. In 2008 trok hij naar Amsterdam om er te gaan studeren aan DasArts. Daar creëerde hij o.m. de solo Som Faves. In totaal maakte hij al meer dan dertig performances, waarmee hij overal ter wereld optrad en lof oogstte, bij zowel critici als publiek. Sinds enkele jaren woont Ivo Dimchev in Brussel. Hij was de voorbije seizoenen in het Kaaitheater te gast met We.Art.Dog.Come, de solo I-on en het groepsstuk X-on. In zijn 'Volksroom', Dimchevs eigen atelier in Anderlecht, biedt hij geregeld de kans aan andere jonge kunstenaars om hun werk voor te stellen. Hij toont er ook eigen beeldend werk en performances-in-progress.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performatik 2013
Van dondardag 21 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

Elders op Oorgetuige :
Concerto : onnavolgbare stemimprovisatie van Ivo Dimchev in de Kaaistudio's, 17/12/2012
Hallveig Agustsdottir en Frederik Croene experimenteren met beeld en klank in de Q-O2 werkplaats Brussel, 7/04/2011
Hallveig Agustsdottir en Marieke Berendsen op zoek naar de link tussen klank, beeld en beweging, 7/02/2011
Hallveig Ágústsdóttir, Frederik Croene en Marieke Berendsen in Logos, 5/11/2009
Hallveig Ágústsdóttir : tussen klank en beeld, 18/05/2008

01:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Derde editie festival Piano_anders in Hasselt

Rachel Grimes De laatste vijf jaar is er een opvallende heropleving van pianomuziek. Pianomuziek geschreven door jonge klassieke en/of klassiek-geïnspireerde muzikanten/componisten. Dat was de aanleiding voor CC Hasselt om in februari 2011 een eerste editie van Piano_anders te organiseren. Een bijzonder geslaagde editie, zowel muzikaal, maar ook wat betreft de publieksbelangstelling. Van bij de eerste noot die Nils Frahm aansloeg werd het onwezenlijk stil in de zaal en hapte het publiek naar adem. Stukken van Hauschka's concert werden zelfs uitgebracht op cd in Japan. Ook de tweede editie, in februari 2012, was een succes met naast optredens van Maike Zazie en A Winged Victory For The Sullen het eerste optreden in ruime bezetting van 'onze eigen' Jan Swerts. Redenen genoeg dus om dit seizoen verder te gaan en een derde editie te organiseren. Opnieuw een niet te missen concertreeks voor liefhebbers van Wim Mertens, Erik Satie, Arvo Pärt, Ludovico Einaudi, Jóhann Jóhannsson, Olafur Arnalds, Nils Frahm, Dustin O'Halloran…

Fabrizio Paterlini
De Italiaanse componist/pianist Fabrizio Paterlini begon piano te spelen op 6-jarige leeftijd, maar speelde in de jaren negentig vooral in diverse pop/rock/jazz groepen. Sinds 2006 legt hij zich volledig toe op de piano. Met het mooie Fragments found uit 2010 wist hij voor het eerst de aandacht te trekken: een album met prachtige melodieën en referenties naar bv. Ludovico Einaudi. In de herfst van 2012 verscheen het al even mooie Autumn stories: 14 composities geschreven en gespeeld in evenveel weken. Als geen ander weet hij daarop de sfeer van het seizoen te vatten.
www.fabriziopaterlini.com

Greg Haines
Greg Haines is een jonge Britse muzikant (amper 24 jaar oud!) die al jaren in Berlijn vertoeft, samen met bevriende muzikanten als Nils Frahm en Peter Broderick. Zijn muziekleraar introduceerde hem in het werk van minimalisten als Steve Reich, Gavin Bryars, Philip Glass en Arvo Pärt. Na het prachtige Digressions vorig jaar verscheen net zijn laatste album Moments eluding op het Zweedse Kning Disk in een reeks piano solo albums met eerder al releases van Peter Broderick en Nils Frahm. Pure pracht om bij weg te doezelen.
greghaines.wordpress.com

Rachel Grimes + Amsterdam Sinfonietta soloists
Als spilvrouw van de cultband Rachel’s bood Rachel Grimes (foto) in de jaren negentig een dapper tegengewicht aan de door gitaren overheerste alternatieve muziekscene. Hun sound werd sterk beïnvloed door klassieke muziek en sluit aan bij wat Max Richter, Jóhann Jóhannsson en zelfs Sigur Rós nadien deden. Haar haast klassieke, minimalistische pianocomposities, gemengd met field recordings, op haar solo album Book of leaves zijn melancholisch, intens en hypnotiserend. Denk aan het mooiste van Erik Satie, Peter Broderick en Philip Glass.
www.rachelgrimespiano.com

Programma Piano_anders #3

Wim Mertens - Solo - maandag 25 februari 2013 om 20.00 u
Wim Mertens is niet meer weg te denken van de grootste concertpodia. Tijdens Piano 2013 speelt hij een solo concert.

Tae-Hung Kim - pianorecital - dinsdag 26 februari 2013 om 20.00 u
Tae-Hyung Kim won in 2010 nog de vijfde prijs in de Koningin Elisabeth Wedstrijd. Met werk van Bach, Scarlatti en Liszt demonstreert hij zijn muzikaliteit virtuositeit.

Fabrizio Paterlini, Greg Haines & Rachel Grimes + Amsterdam Sinfonietta soloists - woensdag 27 februari 2013 om 20.00 u
Na twee succesvolle edities met verrassende ontdekkingen, opnieuw een niet te missen avond voor liefhebbers van Erik Satie, Ludovico Einaudi, Nils Frahm, Dustin O’Halloran…

Bugge Wesseltoft & Marcin Wasilewski Trio - donderdag 28 februari 2013 om 20.00 u
Minimalistische jazz standards door Bugge Wesseltoft en geniale pianopartijen van Marcin Wasilewski.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Piano_anders #3
Van maandag 25 t.e.m. donderdag 28 februari 2013
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be

00:18 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/02/2013

Multidisciplinair experiment tijdens slotparcours LAbO#4

LAbO #4 In de loop van februari werkten zo'n 70-tal studenten van kunsthogescholen uit binnen- en buitenland samen met internationaal gerenommeerde kunstenaars, geselecteerd door ChampdAction, aan nieuwe multidisciplinaire en experimentele projecten. Op zondag 24 februari worden alle projecten voorgesteld in deSingel in Antwerpen tijdens een grootschalige slotparcours. Op het einde van de dag reikt ChampdAction drie LAbO prijzen uit aan de projecten waarin de jonge artiesten het best interdisciplinair hebben samengewerkt.

LAbO #4 is een zesdaags interactief parcours voor hogeschoolstudenten muziek, dans en beeldende kunst, georganiseerd door ChampdAction ism deSingel (Antwerpen), Koninklijk Conservatorium Antwerpen en Hogeschool Sint Lukas Antwerpen van 18 tot en met 24 februari 2013. Studenten uit binnen- en buitenland worden in dit interdisciplinair project ondergedompeld in nieuwe muziek, en multidisciplinaire projecten met een sterke focus op het gebruik van nieuwe media en elektronica. Na een week van workshops, ateliers, individuele en groepssessies, (theoretische) reflecties, toonmomenten, cross-oversessies tussen verschillende disciplines, volgt tenslotte op dag 7 - zondag 24 februari 2013 - een slotparcours voor het publiek (gratis toegang) in deSingel en een uitreiking van de LAbO-prijzen voor het beste interdisciplinair project.

Verschillende coaches/specialisten zorgen voor houvast tijdens dit zesdaags crossover-parcours: instrumentenbouwer Volker Staub (D), slagwerker Fedor Teunisse (Ndl), installatiekunstenaar Hans Beckers (B), componisten Johannes Kreidler (B), Wim Henderickx (B) en Jorrit Taminga (Ndl), jazz saxofonist Evan Parker (UK) en componist Matt Wright (UK),  contrabassiste Ann Eysermans (B), elektronicaspecialist Roel Das (B), choreografen Marc Vanrunxt (B) en Daniel Linehan (USA), architect  Werner Van dermeersch (B) en foto- en videokunstenaar Koen Theys (B). Aangezien het interdisciplinaire karakter voorop staat in LAbO #4, is een dialoog tussen al deze disciplines steeds mogelijk (en wenselijk): een samenwerking tussen studenten dans en beeldende kunst, of een cross-over met jazz, improvisatie en hedendaagse dans, of een project met audiovisuele kunst en klassieke muziek…

Tijd en plaats van het gebeuren :

ChampdAction : Labo #4 Slotpatcours
Zondag 24 februari 2013 tussen 16.00 u en18.00 u en tussen 20.00 u en 22.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen
Gratis toegang

Meer info : www.desingel.be en www.champdaction.be

21:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook