15/03/2013

Feestconcert Brussels Philharmonic met wereldcreatie van Michel Tabachniks tweede vioolconcerto in Flagey

Michel Tabachnik Het Feestconcert 'Flagey 75' van Brussels Philharmonic staat helemaal in het teken van de creatie. Naast de wereldpremiere van Michel Tabachniks Genese II met concertmeester Otto Derolez als solist staat ook een herneming van een historische creatie op het programma: Béla Bartóks' Concerto voor Orkest', dat op 29 mei 1945 zijn Europese première vierde o.l.v. de Brusselse dirigent Franz André. 

Michel Tabachnik staat in België vooral bekend als chef-dirigent van Brussels Philharmonic. Maar weinigen weten dat hij internationaal ook als auteur en componist bekend is. Zijn werken worden over heel Europa gespeeld, dit seizoen onder meer op de Biennale di Venezia en het Musica Festival Strasbourg. Zijn eerste vioolconcerto werd in 2010 uitgevoerd door het Noord Nederlands Orkest. Zijn tweede vioolconcerto, Genèse, heeft Tabachnik opgedragen aan Otto Derolez, sinds 1999 concertmeester van Brussels Philharmonic.

Otto Derolez voerde in de loop van zijn carrière al verschillende hedendaagse vioolconcerto’s uit: onder meer het Vioolconcerto van Jeroen D’hoe (in 2000, met VRO/Brussels Philharmonic olv Bjarte Engeset), het Vioolconcerto “Die Vlinder” van Boudewijn Buckinckx (in 2002, met VRO/Brussels Philharmonic olv Etienne Siebens), de Belgische creatie van “Corale su Sequenza VIII” van Luciano Berio (in 1996, met de Beethoven Academie olv Lucas Vis), en de Belgische creatie van het Vioolconcerto van John Adams (in 2005 met deFilharmonie olv Ed Spanjaard). Met Genèse van Michel Tabachnik is hij dus niet aan zijn proefstuk toe. Toch blijft de creatie van een nieuw werk een hele uitdaging.

 Otto Derolez, solist viool: "Genèse is een apart werk omdat het in een heel eigen muzikale taal geschreven is. Als er in dit Concerto dan toch één element te vergelijken is met de klassieke vioolconcerti, dan is het wel de relatief traditionele behandeling van de viool op zich. Dit is het enige domein waar de componist een klassieke verhouding houdt tussen de solist en zijn instrument."

Geen avant-garde technieken, geen kwarttonen, geen oneindige hersenspinsels over het 'anders' gebruiken van het instrument. Op dit vlak is dit werk een, misschien wel verademende, teruggrijpen naar het verleden - hoewel het totale klankbeeld met het orkest zeer actueel is. Een uitgebreide slagwerksectie (we merken vooral het gebruik van meerdere exotische instrumenten op) in combinatie met een zeer gediversifieerde en bijna uiteengerafelde strijkerssectie zorgen voor een bijzonder interessant klankspectrum, waarboven de viool vrij, bijna improvisatorisch, soleert.

De sfeer die het begin van het werk oproept knoopt aan bij een vergeten Weense nostalgie, maar ontwikkelt zich al snel tot een zeer eigentijdse klanksfeer, via niet aflatende, ritmische, overactieve cellen met enorme tessituursprongen,.

Daar waar de thematische inhoud van Genèse de mysteries opzoekt rond het ontstaan van de aarde, daar waar fysica en geschiedenis elkaar bijna raken, ligt de artistieke uitdaging van dit werk in het vinden van een synergie tussen enerzijds het overmeesteren van fysisch quasi onoverbrugbare grepen, en anderzijds de spirituele uitdrukking van het zich onttrekken aan elke wereldse materie."

Naast de wereldpremiere van Genèse II staat die avond ook een herneming van een historische creatie op het programma: Béla Bartóks' Concerto voor Orkest', dat in 1945 zijn Europese premiere vierde, uitgevoerd door de voorloper van Brussels Philharmonic, het toenmalig 'Groot Omroepsorkest'. <

Terwijl Darius Milhaud al van vóór 1936 in het Brusselse muziekleven te gast was, kwam de Hongaarse componist Béla Bartók dankzij het NIR in 1937 voor de eerste keer naar Brussel. Aanleiding voor dit eerste bezoek was het ‘Groote Woensdagavondconcert’ dat Collaer in zijn eerste concertseizoen integraal wijde aan het werk van Bartók. Bartók trad zelf aan als solist in zijn Concerto n° 2 voor piano en orkest en was erg lovend over het Groot Symfonie-Orkest (de illustere voorganger van Brussels Philharmonic): "een uitstekend orkest. Hoe deze mensen van het blad spelen, is verbazend…" Op een moment waarop Bartók in eigen land bekritiseerd werd, en andere grote steden nauwelijks belangstelling hadden voor zijn oeuvre, was er in Brussel een schare aan vertolkers en organisatoren die zijn werk promootten. Zo verzorgde het Groot Symfonie-Orkest op 29 mei 1946 de Europese creatie van het Concerto voor orkest in Parijs.

Programma :

  • August De Boeck, Rhapsodie Dahoméenne
  • Béla Bartók, Concerto voor orkest
  • Michel Tabachnik, Concerto pour violon Nr. 2 'Genèse'
  • Darius Milhaud, Scaramouche

Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic & Otto Derolez : De Boeck, Bartók, Tabachnik, Milhaud
Vrijdag 15 maart 2013 om 20.00 u
(inleiding door Vincent Verelst om 19.30 u)
Flagey - Brussel
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Michel Tabachnik: tabachnik.org, www.brusselsphilharmonic.be, nl.wikipedia.org en youtube

00:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

14/03/2013

De Gehangenen : muziektheatervoorstelling met Jan Kuijken en Josse De Pauw in de Vlaamse Opera in Gent

De Gehangenen Boven de hoofden van de muzikanten hangen twee acteurs en drie zangers. De gehangenen zijn de ongelovige thomassen die luidop vragen durven te stellen. Hun pogingen worden hen niet in dank afgenomen: vaak moeten ze hun nieuwsgierigheid met hun leven bekopen. Een eerbetoon aan al wie wegens visionair gedachtegoed opgehangen, gemarteld of opgesloten werd.

Deze muzikale en vocale voorstelling brengt hulde aan alle visionairs die, omwille van hun overtuigingen, werden opgehangen, de marteldood stierven, verbrand of opgesloten werden. De Gehangenen vertegenwoordigen alle ongelovigen die  het voor de hand liggende weigerden te aanvaarden en het aandurfden met luide stem vragen te stellen. Omdat ze hun eigen mening niet konden loochenen, wierpen ze zich met hart en ziel op hun onderzoek om zo de eigen nood aan kennis te lessen. Niemand erkende hun inspanningen en maar al te vaak moesten ze hun nieuwsgierigheid bekopen met hun leven. Het Orchestre Royal de Chambre de Wallonie brengt voor dit stuk een compositie van Jan Kuijken op de planken. In deze muzikale vertelling wordt de spanning gecreëerd door de interactie tussen het orkest, de acteurs, de zangers en de vocale en sonore opnames. Twee acteurs en drie zangers hangen letterlijk boven de muzikanten. Voor hen schreef Josse De Pauw een gereciteerd en een gezongen deel. Voor de zangers werd de tekst in het Latijn vertaald, waardoor hun vertelling soms aan een mis doet denken, aan een requiem misschien, maar evengoed herinnert aan het Latijn als eerste universele taal voor de wetenschap. De acteurs spelen in het Nederlands, een man en een vrouw, twee onderzoekers die te vroeg en te luid hebben gesproken. De voorstelling wil een ode zijn aan het vrije denken en het vrijmoedig verwoorden van die gedachten.

De Latijnse gezangen zijn van medelijden doordrongen gebeden, beangstigende elegieën, maar nemen soms ook de vorm aan van lange vertellingen. De in het Nederlands geschreven tekst voor de acteurs ontvouwt de ideeën en gevoelens van de onderzoekers, wetenschappers en nieuwsgierigen. Deze laatsten richten weldoordachte beschuldigingen aan de machtigen die hen veroordeelden.

Jan Kuijken streeft naar een organische verwevenheid van zijn muziek met het spel van de acteur, waardoor een vorm van muziektheater ontstaat, waarbij het één niet meer zonder het andere kan. Met Josse De Pauw heeft hij eerder al onder andere Die siel van die mier (2004) en Liefde/zijn handen (2008) gemaakt.

Jan Kuijken studeerde als telg uit een muzikale familie cello en piano aan de muziekacademie in Asse. Hij speelde al in de meest uiteenlopende projecten: Urbanised van Luk Mishalle en Trevor Watts, Fukkeduk, De Oplosbare Vis van Peter Vermeersch en Josse De Pauw, The Sands of Time van Dick van der Harst, Passages van Kris Defoort en Fatou Traoré. Daarnaast componeert hij ook zelf. Typisch voor Jan Kuijken is het vermengen van stijlen en het werkzaam zijn op verschillende artistieke terreinen. En Kuijken blijft zoeken. Als huiscomponist bij LOD kan hij daartoe zijn eigen parcours uitstippelen. Muziektheater maken is een oud verlangen. Jan Kuijken wil voorstellingen creëren waarin zijn muziek organisch verweven is met het spel van de acteurs. Voorstellingen waarin het één niet meer zonder het ander kan. Zo schreef hij de muziek voor 'Brutalis', een performance van Karine Ponties. Dezelfde zoektocht naar verwevenheid tussen woord en muziek komt tot uiting in de dramatische concerten die Jan Kuijken en Josse De Pauw samen maakten. 'Die Siel van die Mier' (2004, ook in samenwerking met George van Dam), waarin een professor over orde en chaos reflecteert, heeft tussen november 2006 en februari 2007 getoerd in Frankrijk en België. Het muzikale liefdessprookje 'Liefde/zijn handen' (Jan Kuijken & Josse De Pauw) ging in première eind 2007.

In september 2006 werd 'Concertino voor Cello en Speakers' voor de eerste maal opgevoerd: een solo performance, waarin Jan Kuijken live improviseert op cello, bovenop verschillende lagen vooraf opgenomen muziek. In 2007 creëerde hij, samen met actrice Marlies Heuer (o.m. Toneelhuis), een uitbreiding: in het Dubbelconcertino wordt de compositie voor cello en speakers aangevuld met een compositie voor actrice en speakers. In 2009 maakte Jan Kuijken in Nederland met Marlies Heuer en Ria Eimers de voorstelling 'Szymborska!', een muziektheatervoorstelling rond gedichten van Szymborska. In het najaar 2010 werd deze voorstelling hernomen in Nederland. De volgende LODproductie werd 'Hoeveel jaren telt november', een samenwerking met Hans Spilliaert en Yoris Van den Houte. 'Hoeveel jaren telt november' werd een ontmoeting tussen installatie, poëzie, muziek en video, gebaseerd op het 'Boek der vragen' van Pablo Neruda. Intussen werkte hij samen met Josse De Pauw aan de LODproductie 'De gehangenen', die eind april 2011 in première ging.

Tijd en plaats van het gebeuren :

LOD/Jan Kuijken : De Gehangenen
Donderdag 14 en vrijdag 15 maart 2013 om 20.00 u
Vlaamse Opera Gent

Schouwburgstraat 3
9000 Gent

Meer info : vlaamseopera.be en www.lod.be

Extra :
Jan Kuijken op www.lod.be, www.muziekcentrum.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
De Gehangenen : ode aan de verdrukte geesten, 5/12/2011
De gehangenen : muziektheater over ongelovige thomassen die luidop vragen durven te stellen, 24/04/2011

Bekijk alvast de trailer van De Gehangenen

18:30 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

13/03/2013

Ictus laveert tussen geolied repertoire en curiosa voor rariteitenkabinetten in Liquid Room 4

Liquid Room Ictus en componist Paul Craenen hebben een indrukwekkend programma samengesteld rond het thema van de synchroniserende kracht van geluid. Pièce de résistance is een dadaïstische 'videoclip' van George Antheil, Fernand Léger en Dudley Murphy. Daarnaast werk van Steve Reich, Karlheinz Stockhausen, Peter Ablinger en Simon Steen-Andersen en een lecture-performance van choreograaf Xavier Le Roy. Net als in de vorige edities wordt er quasi non-stop gespeeld van op vier podia en loop je de zaal naar believen in of uit; in deze editie zijn er ook performances tussen de podia, buiten de zaal en mét het publiek.

De Liquid Room formule van Ictus is ondertussen welbekend bij het Brusselse publiek: de grote zaal van het Kaaitheater wordt ontmanteld en ingenomen door een archipel van vier podia, waartussen de luisteraar kan circuleren. Uitgekiende belichting en versterking zorgen voor de juiste nachtelijke atmosfeer. De avond is lang, gevarieerd, de podium wissels gebeuren soepel en onverwacht, de bar blijft geopend. Luistersessies in en out, concentratie of chaos: de ideale locatie om te experimenteren.

Met de vierde editie van Liquid Room, die op 14 maart voorgesteld wordt in het Kaaitheater, onder toezicht van de Vlaamse componist Paul Craenen, laveert Ictus tussen geolied repertoire en curiosa voor rariteitenkabinetten rond het thema 'lichamen', 'geresynchroniseerd' door de kracht van de muziek. Met bijzondere aandacht voor: de tweelingharp van Stockhausen, de sprekende piano van Ablinger, de denkbeeldige orkestdirectie van Xavier Leroy, de Self-Simulator van Simon Steen-Andersen… 

En een fascinerende reconstructie: het Ballet Mécanique (1924) van George Antheil, in de originele orkestratie die de componist zelf schreef - maar die tijdens zijn leven nooit uitgevoerd werd - voor een reeks mechanische piano's (hier vervangen door virtuele synthesizers), twee piano's, drie xylofoons, basdrums, vliegtuigpropellers, elektrische deurbellen, tamtam en sirenes… De zelfverklaarde 'Bad Boy van de muziek' was ondersteboven van Les Noces van Stravinsky en wilde er met dit werk nog een flinke schep bovenop doen. Alsof hij de bijtende harmonieën van de Russische meester wil laten sudderen in de grote ketel van de futuristische hallucinatie. Machinisme en primitivisme, verenigd in dezelfde ritmische roes.

Programma :

  • Simon Steen-Andersen, Self-Simulator (interactive installation, 2009)
  • Christian Wolff, You Blew it (from Prose Collection, 1971)
  • John Cage, A Room (1943)
  • Steve Reich, Four Organs for four organs and maracas (1970)
  • Peter Ablinger, Voices and piano - Billie Holliday (1998-2012)
  • Tom Johnson, Maximum Efficiency (1991)
  • Simon Steen-Andersen, A History Of My Instrument (2011)
  • Karlheinz Stockhausen, Freude (2005)
  • Luc Ferrari, Chicago Usa. October 2001 (2002)
  • Arnold Schoenberg, Suite opus 25 (excerpt), Gigue for piano solo
  • Peter Ablinger, Voices and piano - Arnold Schönberg (1998-2012)
  • George Antheil, Ballet Mécanique (1924), version revue
  • Beat Furrer, Presto Con Fuoco for flute and percussion (1998)
  • Xavier Leroy, Conférence-spectacle
  • John Cage, Amores for three percussionists (1943)
  • Eliane Radigue, Face A-3 for two turntables (1969)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus : Liquid Room # 4: A History of Synchronicity
Donderdag 14 maart 2013 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.kaaitheater.be en www.ictus.be

Extra :
Simon Steen-Andersen : www.simonsteenandersen.dk, www.danishmusic.info en youtube
Christian Wolff op www.otherminds.org, eamusic.dartmouth.edu, en.wikipedia.org en youtube
Perfect Sound Forever : Interview met Christian Wolff, Jason Gross op www.furious.com, april 1998
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl
Peter Ablinger : ablinger.mur.at, www.bbc.co.uk en youtube
Tom Johnson op en.wikipedia.org, www.editions75.com en youtube
Karlheinz Stockhausen : www.stockhausen.org en youtube
Karlheinz Stockhausen, een unicum als componist, Sebastian op duits.skynetblogs.be, 9/12/2007
Klankbeeldhouwer Karlheinz Stockhausen, Hellen Kooijman op www.computable.nl, 8/06/2001
Luc Ferrari: www.luc-ferrari.org, www.otherminds.org, UbuWeb Sound en youtube
Luc Ferrari. Interview by Dan Warburton op www.paristransatlantic.com, 22/07/1998
Arte-Radio : Luc Ferrari. Un reportage sonore de Marie Surel op www.multimedialab.be
Beat Furrer op en.wikipedia.org, www.universaledition.com, brahms.ircam.fr, www.baerenreiter.com en youtube
Eliane Radigue op www.kalvos.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

22:40 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

12/03/2013

Mischa & Lily Maisky brengen Schumann, Brahms, Britten en Debussy in Bozar

Mischa & Lily Maisky Het bloed kruipt waar het niet gaan kan… Lily, dochter van Mischa Maisky, speelt voortaan in de eredivisie. Ze is pas vijfentwintig en heeft al een mooie carrière uitgebouwd. Ze treedt natuurlijk ook op met haar vader, zoals tijdens dit recital. De verstandhouding tussen beiden is sprekend, en het programma dat ze spelen zo mooi dat er heus geen excuses zijn om dit concert te missen.



Programma :

  • Robert Schumann, Fantasiestücke voor cello en piano, op. 73
  • Johannes Brahms, Sonate voor cello en piano nr. 1, op. 38
  • Benjamin Britten, Sonate voor cello en piano, op. 65 (1961)
  • Claude Debussy, Sonate voor cello en piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

Mischa & Lily Maisky : Schumann, Brahms, Britten, Debussy
Woensdag 13 maart 2013 om 20.00 u
(Inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra :
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl

Beluister alvast Benjamin Brittens Sonate voor cello en piano

18:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ludovico Einaudi stelt nieuwste cd voor in Brussel en Borgerhout

Ludovico Einaudi Dat Ludovico Einaudi van vele markten thuis is, bewijst zijn staat van dienst. De Italiaanse componist en pianist schreef de soundtrack voor This Is England van Shane Meadows en recenter nog voor de Franse kaskraker Intouchables. Daarnaast is hij ook artistiek directeur van het Italiaanse muziekfestival La Notte della Taranta, dat jaarlijks bijna een half miljoen bezoekers telt, en reist hij de wereld rond met zijn hedendaagse minimalistische muziek.

In de pers wordt hij vaak vergeleken met Wim Mertens, Michael Nyman en Philip Glass, maar Einaudi klinkt toch vooral als zichzelf. Nu eens solo, dan weer in uitgebreide bezetting, met vaste waarden uit de wereldmuziek (bijvoorbeeld Ballaké Sissoko en Mercan Dede) of met een snuifje elektronica… hij weet het allemaal perfect te combineren. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat het de voorbije jaren storm liep voor zijn Belgische concerten. Nu presenteert hij met ensemble zijn nieuwste 'In a Time Lapse'. Episch en emotioneel zoals 'Divenire' (2006); experimenteel en avontuurlijk als 'Nightbook' (2009).

Maar Einaudi gaat dit keer nog verder, en exploreert nieuwe structuren en arrangementen die een brug vormen tussen verschillende muzikale werelden. Zo weerklinken op het album barok en Italiaanse folkmuziek, vioolpartijen uit de late romantiek, maar ook een brede waaier aan percussie en electronica. Met zijn muziek noopt Einaudi de luisteraar tot nadenken over het begrip 'tijd': "Zodra je je ervan bewust wordt dat onze tijd beperkt is, dan probeer je dat moment te vullen met al je energie en emotie, en neemt je verbeelding een grenzeloze vlucht. Je leeft elk moment zoals je deed als kind." Einaudi trok twee jaar uit om 'In a Time Lapse' te componeren. Het album werd in oktober 2012 opgenomen in een klooster nabij Verona en kwam op 22 januari uit op het DECCA label.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ludovico Einaudi: In a Time Lapse (cd-voorstelling)
Dinsdag 12 maart 2013 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.ludovicoeinaudi.com
----------------------------------
Woensdag 13 maart 2013 om 20.30 u (uitverkocht)
De Roma - Borgerhout

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.deroma.be en www.ludovicoeinaudi.com

16:05 Gepost in CD, Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Sturm und Klang brengt vijfvoudig portretconcert in Espace Senghor

Sturm und Klang De concertprogramma's van Sturm und Klang zijn toegespitst op het repertoire van de 20ste en de 21ste eeuw, hebben aandacht voor originele, veeleisende projecten en baden in een sfeer van avontuur, dialoog en nieuwe luisterervaringen. Het ensemble biedt actief steun aan Belgische componisten, in het bijzonder die van de jongste generatie. In 2011 en 2012 organiseerde het Ensemble Sturm und Klang in samenwerking met Le Forum des compositeurs twee workshops voor jonge componisten, onder de welwillende artistieke supervisie van Victor Kissine en Claude Ledoux.

Tijdens die workshops werd van vijf componisten werk voor dubbel (strijk- en blaas) kwintet en percussie gecreëerd. Dinsdag staan diezelfde artiesten centraal in het concert van Ars Musica. Je wordt vergast op een contrastrijk, vijfvoudig portret: Grégory d’Hoop, Gilles Doneux, Christophe Guiraud, Adrien Tsilogiannis en Sarah Wéry.

Sarah Wéry over 'A furious Mouth Dances' : "A furious Mouth Dances is ontstaan uit de fascinatie die ik voelde toen ik Willis Earl Beal zag zingen. Het stuk vertrekt van een radicaal uitgangspunt: repetitieve cellen, ritmische structuren, fragmentering van het geheel, transparante opbouw... Al die elementen doen het conceptuele karakter van de reeks vergeten, en leggen de klem - toon op energie en dynamiek."

Adrien Tsilogiannis over 'Filante, attirante... de l’inaccompli' : "Dit werk heb ik geschreven in opdracht van het Ensemble Sturm und Klang in het kader van de tweede editie van het project Jeunes Compositeurs, met de steun van het Forum des Compositeurs en de Sbam (Société belge d’Analyse Musicale). Korte tijd voor de totstandkoming van de compositie was ik verdiept in de boeken van Serge Venturini (°1955, Parijs), een Franse filosoof en dichter. Aangezien ik altijd uit ben op ongewone ontdekkingen, liet ik me meeslepen door het universum, de gevoelswereld en de strijd van de schrijver. Die passionele lectuur ontstak in mij de vlam voor een nieuwe compositie.
Ik voelde me bijzonder aangesproken door Venturini’s Éclats d’une poétique de l’inaccompli (2012), boek V (opgedragen aan René Char). Dat boek ademt een grote poëtische, filosofische en zelfs profetische kracht die mijn muzikale verbeelding heeft gevoed. Zonder descriptief te werk te gaan, heb ik een transparante, magische relatie willen scheppen - de ene keer almachtig, de andere keer uiterst broos - tussen mijn geest en het ‘spook’ van de auteur.
Op basis van spectrale harmonische modellen heb ik een spoor getrokken, een par - cours uitgestippeld, dat in al zijn onvoltooidheid zowel ont- als verhullend blijkt. Het uitwerken van de klanktextuur gebeurt afwisselend op grove en op verfijnde manier, terwijl er elementen geboren worden die een teken zijn van overgang, verandering, en van variatie in gebaar, energie, compactheid en vluchtigheid."

Grégory d’Hoop over 'Opus super missa' : "Voor Opus super missa ben ik uitgegaan van het Pleni sunt , het Benedictus en het tweede Agnus van de Missa L’homme armé super voces musicales (1502) van Josquin des Prez. Volgens de traditie omvatten deze gezangen geen tenorpartij: ze vormen een rustpunt in een mis die qua opbouw en dynamiek niet weinig ambitieus is. Toch getuigen deze passages van een erg gesofisticeerde schriftuur. Ze spelen met verschillende tijdsverhoudingen in de muziek. In het geval van het Agnus wordt één stem in twee andere parallelle stemmen gekopieerd, waarbij de eerste superpositie tweemaal sneller, en de tweede superpositie driemaal sneller dan het origineel wordt uitgevoerd.
Dergelijke compositiespelletjes lijken op het eerste gezicht zeer technisch maar voor de componisten uit de Renaissance drukten ze een wereldvisie uit: de esthetische kwaliteit van de muziek was ondergeschikt aan de tijdsverhoudingen, aangezien die uitdrukking gaven aan het bestaan van God. Die denkwijze is vandaag nog moeilijk te volgen, denk ik. Dat neemt niet weg dat de polyfone schriftuur de afgelopen vijftig jaar voor een aantal componisten een krachtige inspiratiebron was. Ook ik heb me ondergedompeld in dit universum en heb mijn creativiteit gestimuleerd door de realiteit van mijn wereld te laten botsen met mijn perceptie van de wereld van Josquin. Ik heb de idee van ritmische verhoudingen gerecycleerd maar er een harmonische invulling aan gegeven die met de schriftuur van Josquin niets meer te maken heeft.
Eén stem wordt in zes stemmen ontdubbeld, namelijk in zes verschillende snelheden en in zes microtonale modi die worden bekomen door de deling van de reine kwint in gelijke delen. Die nieuwe modi resulteren niet alleen in een verrassende harmonische kleur maar dragen ook bij tot de strikte muzikale eenvormigheid die ik voor ogen had."

Gilles Doneux over 'Breaking News' : " Hoe kunnen we vermijden te verdrinken in de dikke, gestage informatiestroom waarin we dag in dag uit worden ondergedompeld? Dat is de vraag waarop de componist zich baseert voor zijn compositie.
De instrumenten spelen om beurten en scheppen een compacte, complexe klank - massa. Stilaan gaan enkele elementen hun eigen weg en trekken de aandacht. Zodra de klemtoon op die ‘klankobjecten’ komt te liggen, worden ze ontleed en met elkaar gecombineerd om een helder gegeven te creëren. Maar dat gegeven brokkelt na een tijdje af en raakt vervormd, als loopt het onverbiddelijk zijn eigen ondergang tegemoet."

Christophe Guiraud over 'Abel' : "Abel is het eerste hoofdstuk van het dubbel gecomponeerde kwintet vers la Syrie. De creatie vond plaats in 2012 naar aanleiding van een workshop van het ensemble Sturm und Klang en in bijzijn van de componist Claude Ledoux. Het werk is volledig in scordatura gecomponeerd en bezorgt de luisteraar een zowel haptische als visuele ervaring. De klanktextuur is als een kabelnetwerk waaruit woorden opduiken en zichzelf deleten, gaande van saturatie (verstikking, koorts) tot amper waar te nemen klanken.
Die contrasten geven het geheel een tegelijk organisch als koortsig karakter: geen frontaal maar wel verraderlijk geweld, het ogenblik na de ontploffing, wanneer de blik zich tracht te oriënteren tussen de natrillende brokstukken. Doorheen het uiteengerafelde weefsel ontwaart men eenzame lichtflitsen, hete lichtkringen: die van een lied dat soms gesmoord klinkt maar waarvan de stem aanwezig blijft."

Programma :

  • Sarah Wéry, A furious Mouth Dances (2012)
  • Adrien Tsilogiannis, Filante, attirante... de l’inaccompli (2012)
  • Grégory d’Hoop, Opus super missa (2012)
  • Gilles Doneux, Breaking News (2012)
  • Christophe Guiraud, Abel (2012)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Sturm und Klang : Grégory d'Hoop, Gilles Doneux, Christophe Guiraud, Adrien Tsilogiannis, Sarah Wéry
Dinsdag 12 maart 2013 om 20.30 u
Espace Senghor - Etterbeek

Waversesteenweg 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.arsmusica.be en www.senghor.be

Extra :
Sarah Wéry op www.memm.be
Adrien Tsilogiannis : www.adrientsilogiannis.com
Grégory d'Hoop op youtube
Gilles Doneux op www.memm.be en youtube
Christophe Guiraud op www.babelscores.com, youtube en soundcloud.com

Elders op Oorgetuige :
50 vingers voor 50 jaar : memorabel verjaardagsconcert Musiques Nouvelles in Flagey, 7/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

00:05 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/03/2013

Arachnaratata : nieuwe muziekvoorstelling voor kinderen en volwassenen met Zwerm en beeldend kunstenaar Joachim Devillé

Arachnaratata Tijdens het kinderkunstenfestival Storm op Komst in Turnhout stellen vier belangrijke buitenlandse wetenschappers hun ingenieuze machine voor aan het publiek: de Arachnaratata.  Hun uitvinding  is een ingewikkeld kluwen van kabeltjes, zoals alleen een gekke maar heel slimme spin zou kunnen bedenken.

De gitaristen van Zwerm bouwden een instrument met meer dan honderd effectpedalen - maar geen gitaren! In deze wirwar worden de beelden van video-artiest Joachim Devillé omgezet in muziek. De hele vloer ligt bezaaid met draden en bakjes, maar wat als de machine haar eigen zin wil doen?

In 2012 won Zwerm de Klara-prijs voor ‘jonge belofte’. Uit het juryrapport: "Radicaal experimenteel elektrisch gitaarkwartet met een open mind. Niche, experimenteel en eigenzinnig. Gitaarkwartet dat uitblinkt in performancekwaliteit en programmasamenstelling. Blijven verrassen. Straffe muzikanten die te weinig in de spotlights staan."

Wie Arachnaratata bezoekt kan gratis LAbO#4 ontdekken. Een week lang laten studenten dans, muziek en beeldende kunst zich onderdompelen in hedendaagse muziek en actuele klankkunst. Uit die ontmoetingen ontstaan kleine projecten. ChampdAction, productiehuis voor nieuwe muziek, zorgt voor coaches van wereldniveau. Storm op Komst geeft voor de eerste maal een groep jonge makers uit LAbO de kans om een creatie voor te stellen aan kinderen. Uit talloze projecten kozen ze uiteindelijk There's more behind your eye van Seppe Dyck en Olympe Tits. Een muzikant, een danseres, drie tv's en een uitnodigende doos...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zwerm : Arachnaratata
Zondag 10 maar 2013 om 11.30 u, 13.00 u, 15.00 u en 17.00 u

------------------------
LAbO#4 : Space to breathe
Zondag 10 maar 2013 om 14.00 u en om 16.00 u
De Warande - Turnhout

Warandestraat 42
2300 Turnhout

Meer info : www.stormopkomst.be, www.zwerm.be en www.champdaction.be

Elders op Oorgetuige :
Multidisciplinair experiment tijdens slotparcours LAbO#4, 23/02/2013

Bekijk alvast dit repetietiefilmpje van Arachnarata

23:40 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Arsmusicalacademie : Brusselse academies aan het werk in Flagey

Arsmusicalacademie De jonge generatie is nieuwsgierig naar én heel enthousiast over de hedendaagse muziekvormen. Dat laten ze je graag horen. Het bewijs: het evenement Arsmusicalacademie op 10 maart in Flagey, dat het kunnen van de Brusselse academies toont.

De dynamische manier waarop de Brusselse academies met hedendaagse muziek omgaan, verdient onze aandacht, niet in het minst omdat Ars Musica de kans krijgt samen te werken met de Association des Directeurs d’Académies francophones de la Région de Bruxelles. Zonder die uiterst dynamische vereniging zou het project Arsmusicalacademie gewoonweg niet mogelijk zijn.

Leerlingen van alle leeftijden en enthousiaste leerkrachten zetten zich in om een groots evenement in Flagey te spijzen met de meest diverse composities. Met vuur verdedigen ze een programma dat een tiental creaties omvat - wat erop wijst dat de componisten evenmin verstek geven.

Met werken van Ney Rosauro, Michel Lysight, Arnould Massart, Jean-Marie Rens, Gregory D’hoop, Frédéric Devreese, Ivan Bellocq, Janos Vajda, Kristof Penderecki, Gérard Noack, Pierre Coulon, Philippe Leblanc, Jacqueline Fontyn, Georges Velev, Stéphane Orlando, André Ristic, Pierre Kolp, György Kurtag, Alfred Schnittke, Ilja Hurnik, Sofia Gubaïdulina, György Ligeti, Arvo Pärt, Helmut Lachenmann, Georges Aperghis, Jean-Luc Fafchamps, Henri Pousseur en Claude Ledoux.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Arsmusicalacademie
Zondag 10 maart 2013 vanaf 12.00 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)
Gratis toegang

Meer info : www.arsmusica.be en www.flagey.be

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

23:08 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

07/03/2013

Studium Chorale creëert nieuwe passie van Vic Nees in Antwerpen en Tielen

Vic Nees Met twee concerten in Vlaanderen brengt Studium Chorale o.l.v. Hans Leenders in een a capella-programma een nieuwe passie van de nestor van de Vlaamse koormuziek Vic Nees (foto) in première. Nees grijpt in deze passie, die hij speciaal voor ons geschreven heeft, terug op een voorbeeld van de renaissancecomponist Jacobus Gallus.

Vic Nees schreef een passie voor Studium Chorale uit Maastricht waarin hij vertrekt van Ecce quomodo moritur, het bekende motet van Jacobus Gallus.De tekst is verder een ingekorte versie van het lijdensverhaal van Christus; De titel verwijst naar het kraaien van de haan bij de verloochening van Petrus.Vandaar galli cantus.Naast de creatie van deze passie brengt het koor ook een passie van Jacobus Gallus op dezelfde tekst.

De titel 'Passio super Galli Cantu' verwijst naar drie elementen. De proloog en de epiloog citeren letterlijk het begin en het slot van het bekendste motet van Jacobus Gallus, Ecce quomodo moritur, zodat die delen ook werkelijk gebaseerd zijn op een muziekfragment van deze componist. Vervolgens is de tekst van de passie dezelfde als die van de drie passies van Gallus: een sterk ingekorte tekst waarin slechts de hoofdmomenten uit het lijdensverhaal aan bod komen.

Daar hoort de verloochening van Petrus niet bij. Dat fragment van Mattheüs vormt evenwel de tekst van de proloog en de epiloog. Hierdoor verwijst de titel tevens naar galli cantus, het kraaien van de haan.
Er staan slechts de meest noodzakelijke aanwijzingen op de partituur. Zij vormen het kader waarin de respectieve fragmenten kunnen uitgevoerd worden. De belangrijkste interpretatieve aanwijzingen schuilen echter in de passietekst zelf. Wie die tekst begrijpt, weet hoe hij die organisch door de muziek moet laten doorklinken. Het gaat inderdaad op de eerste plaats om een religieus werk.

Studium Chorale is vanaf 2005 actief als professioneel kamerkoor. De producties worden geleid door artistiek leider Hans Leenders of door gespecialiseerde gastdirigenten. Het koor werd in 1972 opgericht en heeft zich de laatste jaren ontwikkeld tot een van de toonaangevende kamerkoren in Nederland.

De bezetting van Studium Chorale varieert van acht tot veertig zangers al naar gelang de eisen die de muziek stelt. De zangers zijn afkomstig uit Nederland, Vlaanderen en Duitsland. Het zeer brede repertoire omvat vijf eeuwen koorcultuur, van polyfonie uit de Renaissance tot de nieuwste opdrachtwerken. Studium Chorale is regelmatig te gast in binnen- en buitenland en verzorgde meerdere radio- en televisieregistraties.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Studium Chorale : Jacobus Gallus, Vic Nees
Zondag 10 maart 2013 om 11.00 u
Kapel Elzenveld - Antwerpen
Lange Gasthuisstraat
2000 Antwerpen

Meer info : www.koorlink.be en studiumchorale.nl
-------------------------
Zondag 10 maart 2013 om 16.00 u
Sinte-Margaritakerk Tielen
Dorp
2460 Tielen

Meer info : www.koorlink.be en studiumchorale.nl

Extra :
Vic Nees op www.matrix-new-music.be, www.muziekcentrum.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Vic Nees spreekt over eigen werk in het Conservatorium Gent, 4/04/2011

23:37 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

50 vingers voor 50 jaar : memorabel verjaardagsconcert Musiques Nouvelles in Flagey

Timur Sergeyenia Het ensemble Musiques Nouvelles heeft in de loop van zijn 50-jarige bestaan vijf verschillende dirigenten gehad: Pierre Bartholomée (1964-1976), Georges-Elie Octors (1976-1988), Jean-Pierre Peuvion (1989-1993), Patrick Davin (1993-1997) en Jean- Paul Dessy (sinds 1997). Alle vijf wonen ze deze memorabele avond bij, ieder van hen zal een symbolisch werk naar keuze dirigeren.

Pierre Bartholomée kiest voor 'Pentacle' (2004), werk voor hoorn, trompet, trombone, viool, altviool, cello, cimbaal en piano. Pierre Bartholomée : " PENTACLE omdat het stuk is opgedeeld in vijf luiken. Vijf sterk contrasterende bewegingen, die weliswaar alle vijf zijn ontstaan uit een bewust beperkte grondstof: de melodieën en harmonieën zijn afgeleid van elementen die aan bod komen vanaf het begin van de eerste beweging - de meest ontwikkelde (met de vorm van een redelijk vrije sonate). De tweede en vierde beweging, heel kort en onderling sterk verschillend, zijn traag en eerder melodieus, de vierde zet beweging tegenover stilstand, ritmische opwinding tegenover harmonische passiviteit. De vijfde beweging lijkt wel een parodie op een rondo. Ze is 12 levendig, losbandig en draait, koppig als ze is, rond een paar figuren die onophoudelijk herhaald worden. De keuze van de instrumenten is gewaagd: de relatie tussen drie koperblazers en vier snaarinstrumenten, met de piano als een soort van bemiddelaar, kan tot onverwachtse klankcombinaties leiden. Een van de doelstellingen was om de acht timbres om beurten compact of eerder losjes naar een klankomgeving te projecteren en de instrumenten, hun bijzondere karakter en hun uitdrukkingskracht in ongewone situaties te benutten om beweeglijke en ongewone texturen te vormen."

Georges-Elie Octors dirigeert een werk van Bernard Foccroulle (2012) in wereldpremière. De componist Bernard Foccroulle heeft een hechte band met Georges-Elie Octors, die vandaag de muzikale leiding over het Ictus Ensemble heeft. Hun vriendschap dateert van de oprichting van het synthesizerkwartet Daleth, dat een kort maar intens bestaan kende binnen de geschiedenis van Musiques Nouvelles. Tegenwoordig is Bernard Foccroulle artistiek directeur van het Festival d'Aix, waar hij zich in de interculturele dialoog verdiept. Hij benadrukt het belang om de improvisatie en de mondelinge overbrenging een nieuwe plaats in de muziekschriftuur te geven. De opdracht van Musiques Nouvelles voor 10 maart in Flagey is voor hem een bijkomende gelegenheid om die oraliteit te bestuderen. Op het programma staan dan melodieën op teksten van de Napolitaanse schrijver Erri de Luca.

Jean-Pierre Peuvion dirigeert 'Icare apprenti' van Henri Pousseur, 'open vorm' voor fluit, klarinet, trombone, gitaar, piano, accordeon, percussie en cello (1968). Jean-Pierre Peuvion : "Dit werk is een perfecte samenvatting en illustratie van de drie hoofdlijnen die Michel Butor uit de muziek van Henri Pousseur afleidt: het is de meest historische, de meest politieke en de meest pedagogische muziek. Het is de meest historische muziek, maar dan op een bijzondere manier: eerder dan de geschiedenis verder te zetten of ze "door te snijden" (zoals in de eerste werken van de jaren 1950), verzoent deze muziek ze door een dialoog tussen de knopen van het historische weefsel. Waarschijnlijk is het inderdaad één van de meest politieke vormen van muziek: de componist biedt gegarandeerd iets harmonisch (muzikaal) en harmonieus (sociaal). Dankzij een heel efficiënt improvisatiesysteem worden de vertolkers meegesleept in een uitgelaten ervaring waar - en dit is primordiaal - alle afwijkingen mogelijk zijn en alle verleiding tot onderdrukking voorvoeld en aan de wortel wordt aangepakt. Het is ook de meest pedagogische muziek, want dit werk is "open", ook in de zin dat ze plaats biedt aan alle muziekstijlen en aan alle musici, beginners of virtuozen... De idee is om alle technische elementen trapsgewijs over alle treden van het luisteren en de echo te laten vloeien. Deze muziek zal door haar aard nooit een datum dragen noch een "beschaafd", afgewerkt product zijn. Het is bevrijdende muziek, die altijd iets heeft van een collectieve, creatieve emancipatie in volle wording!"

Patrick Davin dirigeert een werk van Adrien Tsilogiannis (wereldpremière). Adrien Tsilogiannis werd in 1962 geboren in Elsene. In 2000 begon hij zijn studie aan het Koninklijk Conservatorium Brussel. Hij haalde er meerdere eerste prijzen, een hoger diploma, een licentiaatsdiploma, een master en een aggregaat, o.a. in cello (klas van Marie Hallynck), kamermuziek, compositie en orkestratie (klas van Daniel Capelletti). Momenteel perfectioneert hij zich met Peter Swinnen, leraar compositie en directeur van het Koninklijk Conservatorium Brussel. Adrien is laureaat van het forum voor jonge componisten TACTUS 2011 en laureaat 2012 van de Stichting SPES. De laatste tijd waagt hij zich veel aan de oneindige uitdrukkingsvormen van de klanktextuur, het timbre of het gebaar, wat hem in de armen van meesters zoals Scelsi, Berio, Skalkottas, Xenakis en Saariaho drijft. Zijn jongste werken buigen zich over een filosofische vraag (het oneindig kleine: Yoctodôme, 2010), verkennen de ontdekkingen van de biochemische microkosmossen (Apoptosis, 2011) of dragen een literaire invloed. De jongste van die invloeden beroept zich op de dichter en denker Serge Venturini (geboren in 1955). Zijn overvloedige inspiratiebronnen voeden zijn klankfantasieën en zijn esthetische evolutie zonder programmatisch objectief, maar eerder met een "dramatische" intentie.

Jean-Paul Dessy dirigeert een werk van de Baskische componist Ramon Lazkano (Belgische première) voor stem (Carola Schlütter), basklarinet, accordeon, gitaar, piano, percussie, viool en cello. Ramon Lazkano werd in San Sebastian geboren. Hij volgde een dubbele muziekopleiding in het Baskenland en in Parijs, waar hij afwisselend verblijft. Een belangrijk deel van zijn oeuvre, dat op het werk van de beeldhouwer Jorge Oteiza geïnspireerd is, maakt deel uit van Le laboratoire des craies, waarvan Musiques Nouvelles in maart 2012 de vier bewegingen van Egan opnam, "L'envol". De CD komt in 2013 uit bij Chant du Monde/Harmonia Mundi, samen met de Belgische première van zijn jongste stuk, dat die avond wordt gespeeld. Hoewel de titel nog niet werd bekendgemaakt, weten we al dat het werk gebaseerd is op een gedicht van Edmond Jabès: Main douce à la blessure même, in Le sang ne lave pas le sang, fragment uit de passage Le Sable, verschenen in de bundel La mémoire et la main (1974- 1989). In december stellen het Smash Ensemble en Carola Schlütter (stem) het werk in wereldpremière voor in Salamanca.

Programma :

  • Pierre Bartholomée, Pentacle (2004)
  • Bernard Foccroulle, Due, Cinq pièces sur des poèmes de Erri De Luca (2013) (wereldcreatie)
  • Henri Pousseur, Icare Apprenti (1970)
  • Ramon Lazkano, Main douce à la blessure même (Belgische creatie)
  • Adrien Tsilogiannis, Transfulgurés, Opus 18 (2012) (wereldcreatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Musiques Nouvelles : 50 vingers voor 50 jaar
Zondag 10 maart 2013 om 20.15 u
(inleiding om 19.30 u )
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be, www.flagey.be en www.musiquesnouvelles.com

Extra :
Pierre Bartholomée : www.pierrebartholomee.com, www.cebedem.be en youtube
Bernard Foccroulle op fr.wikipedia.org, www.orguessainthubert.be en youtube
Henri Pousseur : www.henripousseur.net en youtube
Ramon Lazkano : www.lazkano.info, en.wikipedia.org en youtube
Adrien Tsilogiannis : www.adrientsilogiannis.com

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Musiques Nouvelles viert 50ste verjaardag met twee magistrale concerten in Flagey, 3/12/2012
In memoriam Henri Pousseur (1929 - 2009), 7/03/2009

13:12 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook