18/07/2006

Gentse Vleugels : Reinier Van Houdt

Hans Roels In de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (KANTL) kun je elke namiddag van de Gentse Feesten genieten van Gentse Vleugels, een acht dagen durend mini-festival voor hedendaagse en klassieke pianomuziek, met dit jaar onder meer de première van het speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerde muziekstuk voor piano door Hans Roels.

Voor de artistieke invulling en vormgeving van de derde editie van dit festival werkt Trefpunt vzw samen met de internationaal bekende en zelf door hedendaagse muziek gepassioneerde Gentse pianist Daan Vandewalle. Er werd geopteerd voor een reële concertsituatie. Een gesloten zaal waar het publiek in alle rust en stilte kan genieten van een klassiek, romantisch en hedendaags muziekaanbod.
De deelnemende pianisten, zorgvuldig uitgezocht door Vandewalle, kregen volledige vrijheid om het programma naar eigen wens in te vullen.

De Nederlandse pianist Reinier Van Houdt - die we begin vorig seizoen nog op sublieme wijze aan het werk konden zien in 'Ceci n'est pas un piano' (Logos, 27/09/2005) - is al zo'n kleine 20 jaar bezig met muziek maken: hij bestudeert de piano, maakt geluidsobjecten met behulp van taperecorders, haalt ongewone geluiden uit alledaagse voorwerpen, improviseert in diverse groepen, experimenteert met notatie, fabriceert hoorspelen en klanklogboeken en is bovenal gefascineerd door de niet noteerbare aspecten van muziek - kleur en timing - waarbij hij vaak balanceert op de flinterdunne grens tussen vertolking en improvisatie.

Charles Ives (1874-1954) was een van de belangrijkse spilfiguren in de ontvoogding van de Amerikaanse kunstmuziek. Ives was wat we zouden kunnen noemen een 'hobbycomponist' (beroepsmatig kwam hij aan de kost als verzekeraar) en de zoon van een fanfareleider. Het eerste is heel belangrijk omdat hij - door het feit dat hij financieel onafhankelijk was - zich niets hoefde aan te trekken van de geldende regels en normen van zijn tijd, noch met de smaak en de wensen van het toenmalige Amerikaanse publiek. Hij kon naar hartelust en in alle vrijheid experimenteren.
Nog voor zijn Europese avantgardistische tijdgenoten experimenteerde hij met polytonaliteit, microtonaliteit, atonaliteit, dodecafonie, toonclusters, polyritmiek, collage- en citaattechnieken - de werken van Ives zitten boordevol citaten, o.a van populaire volksdeuntjes en Amerikaans hymnen (fanfaremuziek dus) - spreiding van orkestgroepen e.d.
Zelfs aan het begin van de 21ste eeuw blijft de muziek van Charles Ives prominent aanwezig in de hedendaagse muziek. Veel componisten met uiteenlopende estethische opvattingen zien het werk van Ives als een belangrijke invloed voor hun eigen muziektaal.

De Russische componiste Galina Ustvolskaya (°1919) onderging hetzelfde lot als vele andere componisten en kunstenaars tijdens de Sovjet-diktatuur : a wat niet paste in het kader het sociaal-realisme werd verboden, gecensureerd en doodgezwegen. Naast een aantal om den brode gecomponeerde werken in de door de autoriteiten opgelegde sovjet-stijl ging ze echter koppig haar eigen weg. Haar muziek - sterk ritmisch en polyfoon - is doordrongen van een religieuze bezieling en een gevoel van totaal isolement.

De Britse pianist en componist Kaikhosru Shapurji Sorabji zette zich radicaal af tegen het modernisme en de avant-garde en ontwikkelde vanuit de bevindingen van Busoni een alternatief dat echter - paradoxaal genoeg - heel modernistisch aandoet. Zijn componeerstijl combineert postromantiek met de tonale en harmonische vernieuwingen van Charles Ives en Indische melodieën en ritmes. Met zijn 'Perpetuum Mobile' heeft hij de grens van de uitvoerbaarheid bereikt : het stuk drijft op een fenomenale snelheid aan een tempo dat nauwelijk vol te houden is, met een doorgedreven pedalering en een obsessieve ritmiek. Van Houdt bewees reeds eerder dat hij dit moeiteloos overleeft.

Alvin Curran (°1938) is een klankkunstenaar in de breedste zin van het woord. Hij maakte zowel strijkkwartetten als een concerto voor scheepshoorn, hij ontwierp een herdenkingsinstallatie voor de Holocaust en fabriceerde geautomatiseerde hoorns (van een ram). Zijn studies deed hij aan Brown en Yale University o.a. bij Elliott Carter. Samen met Frederic Rzewski en Richard Teitelbaum richtte hij in 1966 het radikale muziekcollektief Musica Elettronica Viva op dat later internationale erkenning kreeg. Tijdens de jaren '70 trad hij vooral solo op in performances met stem, keyboards, natuurgeluiden en gevonden objecten. Nog later maakte hij grootse produkties in open lucht (op meren, rivieren, in grotten,...) en gebruikte de radio om simultane concerten op verschillende lokaties te realiseren.

Hans Roels is een jonge componist (°1971, Lokeren) die eerst piano bij Claude Coppens en vervolgens compositie bij Jan Rispens en Godfried-Willem Raes studeerde. Sinds 1995 kreeg hij verschillende opdrachten van o.a. het Spectra-ensemble, theater Walpurgis, November Music en het kamerorkest Prima La Musica. Hans Roels is ook medewerker bij Logos waar hij meehelpt met de programmatie van de concerten

Hans Roels "Mijn muziek is een soort 'onstabiel grensgebied' tussen muziek en geluid, orde en chaos. Vaak lijkt het of mijn muziek helemaal uit elkaar gaat vallen. (...) De laatste jaren gaat mijn interesse vooral uit naar kleinere bezettingen met veelzijdige muzikanten die behalve hun eigen instrument ook allerlei klankobjecten bespelen of live elektronica bedienen."

Over "Point Black" wist hij ons het volgende te vertellen : "Het nieuwe werk "Point Black" is een gespannen en wispelturig stuk met veel verschillende klankkleuren en een zachte, constante puls (doorlopend snel ritme van piano en/of electronica maar over het algemeen zacht wat luidsterkte betreft). De pianist speelt niet enkel "gewoon" op de toetsen maar ook op een kartonnen doos die naast hem staat. Daarnaast fluit hij en gebruikt hij ook zijn stem (dat laatste is eigenlijk ademen en blazen in microfoon, wat samen met de kartonnen doos vrij veel ruisgeluiden geeft). Een aantal toetsen van de piano zijn geprepareerd (rubber, moeren en andere materialen tussen de snaren). De electronica is vnl. granulaire synthese van drie heel korte samples en een effect op basis van de luidsterkte van de stem- en doosgeluiden."

De titel verwijst naar de Engelse uitdrukking "point blank" (lett: witte stip in midden van schietschijf, fig. recht voor de raap, zonder omwegen, recht op het doel af). Point Black zou dan zoiets kunnen betekenen als: "met veel omwegen op het doel af" of "zo recht op het doel afgaan dat je dat doel voorbijschiet" of "hoe dichter je bij het doel komt, hoe meer het verdwijnt of minder duidelijk wordt". Bovendien past de kleur zwart uitstekend bij het karakter van het stuk: "Point Black" heeft iets dreigends...

Programma:
  • Charles Ives, Celestial Railroad
  • Galina Ustvolskaya, Sonate 3
  • Kaikhosru Shapurji Sorabji, Ostinato & Perpetuum Mobile
  • Hans Roels, Point Black (première) Een speciale compositie voor de Gentse Feesten i.o.v. Trefpunt vzw
  • Alvin Curran, Hope Street Tunnel Blues
Tijd en plaats van het gebeuren:

Genste Vleugels : Reinier Vanhoudt
Dinsdag 18 juli om 16.00 u

(Het volledige festival loopt van van zo 16 juli t.e.m. zo 23 juli, telkens om 16.00 u)
KANTL
Koningstraat 18
9000 Gent

Meer info : Trefpunt vzw en www.hansroels.de.vu
Bron : Stichting Logos

00:22 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

17/07/2006

Midis-Minimes combineert Bach met Berio

Luciano Berio Toen Midis-Minimes twintig jaar geleden het licht zag, wierp het zich op als gloednieuw zomerfestival in Brussel. Dankzij de stijgende belangstelling van het publiek maar ook door het groeiende professionalisme en het blijvende enthousiasme van de organisatoren, is het festival dit jaar aan zijn 20ste editie toe, met in totaal 42 gevarieerde middagconcerten in een brede waaier van genres en stijlen.

Van 19 tot 28 juli grasduint het festival in het weidse repertoire voor cello : composities van barok tot 20ste eeuw worden toevertrouwd aan vooraanstaande uitvoerders. In de barokperiode kan men niet om de Cellosuites van J.S. Bach heen. Aan Eric Maria Couturier komt de eer toe een vurige vertolking ten beste te geven. Uit het 20ste eeuwse repertoire werd gekozen voor Sequenza XIV voor cello solo van Luciano Berio.

Luciano Berio is wellicht de meest invloedrijke figuur uit de Italiaanse hedendaagse muziek. Nadat hij samen met Maderna een studio voor elektronische muziek opricht in Milaan, krijgt hij de leiding van het Ircam te Parijs. Vanuit zijn opleiding die sterk door Webern is bepaald, creëert Berio composities die uitgaan van de meest gedurfde vormen van klankonderzoek. Zo dwingt hij zowel zangers als instrumentalisten om de grenzen van hun mogelijkheden af te tasten.

De bundel van twaalf sequenze is een aaneenschakeling van solowerken. De reeks is als het ware het natuurlijke gevolg van een compositie voor fluit solo (1958) en een andere voor harp solo. Berio had de smaak te pakken en schreef gelijkaardige werken voor andere instrumenten en voor stem. Voor elke compositie werkte hij met een virtuoze uitvoerder. Elke keer weer was het zijn bedoeling het instrument uit zijn traditionele rol te halen, in een nieuw jasje te steken en grotere expressieve mogelijkheden toe te kennen.

Gefascineerd door de ritmiek en de specifieke sonoriteit van de Indische Kandyan trom - het tweede instrument van cellist Rohan de Saram (Arditti Quartet), aan wie het werk is opgedragen - incorporeert Berio in dit werk percussieve effekten gespeeld met de rechterhand op de klankkast van de cello die zich vermengen met linkerhand pizzicati en verwijzen naar het intonerende percussiespel van de Indische tabla speler. Percussieve passages worden afgewisseld met gaandeweg steeds intenser wordende melodische gestreken passages. Sequenza XIV (2002) is het voorlaatste werk van Berio en het sluitstuk van 14 solowerken gecomponeerd over een periode van veertig jaar.

Programma:
  • Johann Sebastian Bach (1685-1750), Suite nr.1 in G voor cello solo, BWV 1007
  • en Suite nr.5 in c voor cello solo, BWV 1011
  • Luciano Berio (1925-2003), Sequenza XIV voor cello solo
Tijd en plaats van het gebeuren:

Midis-Minimes : Eric Maria Couturier - Bach, Berio
Woensdag 19 juli om 12.15 u
Miniemenkerk
Miniemenstraat 62
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be

19:18 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

Pianos Palliatifs, klanktheater voor performer en pianist

Er valt dit jaar weer zoveel te beleven op de Gentse Feesten, dat het soms moeilijk wordt een selectie te maken van welke concerten, voorstellingen of produkties je zeker niet mag missen.
Pianos Palliatifs, klanktheater voor performer en pianist van en door Erik Bassier en Frederik Croene is er zo een van.
Je zal er ongetwijfeld veel plezier aan beleven, ook al is het thema niet echt luchtig te noemen.

Performer/objectenmanipulator Erik Bassier en pianist/improvisator Frederik Croene brengen afgedankte piano's en versleten etalagepoppen samen in een extreme voorstelling rond palliatieve vraagstukken: wanneer is iets of iemand versleten, welke criteria worden daarvoor aangewend en tot op welke hoogte heeft men daar zelf iets over te zeggen ?
Sisyphus' eeuwigdurende trouw of verknochtheid aan de opdracht en de anarchistische wetten van de autodestructieve kunst worden geconfronteerd met huidige ideeën van beperkte bruikbaarheid, wegwerpcultuur en "zalig nietsdoen". De vermolmde geluiden die afgedwongen worden van ontmantelde piano's die zelfs nauwelijks nog op de toetsen kunnen worden bespeeld, vormen de melancholische klankband voor dit tragikomisch klanktheater.


Pianos Palliatifs is een produktie van het Internationaal Straattheaterfestival 2006

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianos Palliatifs
Première voor België op de Gentse Feesten 2006
Donderdag 20 tot zondag 23 juli 2006, telkens om 16.00 u en 21.00u

Galerij Link
Blekersdijk 39
9000 Gent

Reservaties : Uitbureau
 
Op 23 juli gaf ik ogen en oren de kost (met camera in de aanslag) en kwam terug met een uitgebreid foto-album en exclusieve videobeelden.

00:26 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

16/07/2006

Berliner Cabaret - liederen van Weill, Eisler en Dessau

Annique Burms (zang) en Katrijn Friant (piano) brengen muziek van Kurt Weill, Hanns Eisler en Paul Dessau. De sfeer van het Berlijns cabaret komt weer tot leven in zaal Cocteau. De teksten van o.a. Bertolt Brecht hebben nog niks aan kracht ingeboet, de melodieën blijven ijzersterk.

Het duo Brecht-Weill is bij het grote publiek vooral bekend om de 'Die Dreigroschenoper' (1928), en enkele liederen uit deze 'bedelaarsopera' konden zeker niet ontbreken. 'Die Dreigroschenoper' laat zien dat geluk, geld, liefde, ellende en aanzien op een vreemde manier verweven zijn. En vooral ook dat de menselijke corruptie welig tiert wanneer deze elementen in het spel zijn. Op zich is die waarheid niet nieuw, maar van alle tijden. In een vermenging van muziek en woord, van zang en spel, van maatschappijkritiek en plezier, van liefde en sarcasme, van verlangen naar grootsheid en menselijke kleinheid vatten Brecht en Weill een wereld samen die prettiger zou kunnen zijn om in te leven. Als de nood het hoogst is, is de ellende hier vaak nabij.

Hanns Eisler was een van de eerste componisten die de muziek benaderde vanuit een historisch en dialectisch materialistisch standpunt, de man die de muziek een nieuwe functie gaf en nieuwe doelstellingen. Zijn hele leven bleef hij op zoek naar manieren waarop de kunst een bijdrage kon leveren tot de strijd van de arbeidersklasse voor de omverwerping van het kapitalisme en de opbouw van het socialisme en hoe de muziek zelf door deze ontwikkelingen in een hoger stadium kon komen. De jarenlange, intense samenwerking met Bertolt Brecht betekende voor beiden een wederzijds inspireren, een elkaar stimuleren en een vriendschappelijk maar daarom niet minder grondig kritiseren van elkaars werk.

Als jongeman was Paul Dessau ten zeerste aangetrokken tot de film. Hij componeert in 1926 muziek bij een tekenfilm van Walt Disney. Hij zal filmmuziek blijven componeren, onder andere ook (zoals Eisler) in Hollywood.
In 1927 leert Paul Dessau Bertolt Brecht kennen. Net als bij Hanns Eisler zal de samenwerking met Brecht zijn leven bepalen. In 1933 emigreert Dessau naar Frankrijk, later naar de USA. In 1948 keert hij samen met zijn tweede vrouw Elisabeth Hauptmann naar Oost-Berlijn terug, waar hij aan de slag gaat in de Staatliche Schauspielschule.

Paul Dessau is vooral bekend door de muziek bij Brechts 'Mutter Courage', maar hij heeft een vrij groot repertoire bij elkaar geschreven.Opera's en muziektheater bijvoorbeeld op teksten van o.a. Karl Mickel, Peter Palitzsch en Georg Büchner.
Maar het is vooral Brecht die hem inspireert (De goede mens van Sezuan, Herr Puntila und sein Knecht Matti, Mann ist Mann, Die Ausname und die Regel, …). Voor koor componeerde hij het indrukwekkende Deutsches Misere, Die Erziehung der Hirse en een hele reeks liederen. Voor orkest schreef hij o.a. een In memoriam Bertolt Brecht en de Bach-Variationen.
Paul Dessau was een veelzijdig man, die een moderne toonspraak niet schuwde en een promotor was voor de muziek van Alfred Schnittke, Boris Blacher, Hanns Werner Henze en Luigi Nono. Bovenal was Paul Dessau ervan overtuigd dat muziek betekenis kon hebben voor mensen, maar deze pedagogische inslag belet niet dat er een grote sensualiteit straalt uit zijn composities.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Berliner Cabaret
17-18-20-21-22 en 23 juli om 20.00 u

Zaal Cocteau
Sint-Jacobsnieuwstraat 50
9000 Gent

Reservaties : Uitbureau

Extra: www.bertoltbrecht.be
Hanns Eisler, de Karl Marx van de muziek , Lieve Franssen , 30/11/1996

23:38 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

M&M Gentse Feestenspecial

Op de Gentse Feesten kunnen de muziekautomaten van Logos natuurlijk niet ontbreken.
M&M (Mens en Machine) is het voorbije jaar verder uitgegroeid tot een heus orkest van 30 muziekrobots die niet enkel vooraf ingebrachte composities kunnen spelen maar ook interaktief reageren op live muzikanten of dansers.


Tijdens deze twee concerten krijgt het publiek de kans om te zien welke nieuwigheden en produkties er het afgelopen jaar gerealiseerd werden. Er wordt een keuze gemaakt uit het ruime aanbod aan bestaande stukken, zodat het publiek al de verschillende mogelijkheden van de automaten te zien krijgt. Voor deze speciale Gentse Feesten concerten worden enkele wat meer populaire stukken genomen: naast enkele legendarische tango's staat ook werk van Frank Zappa, Raymond Scott en Jimi Hendrix op het programma.

De uitvoerders van vlees en bloed zijn: Barbara Buchowiec, Moniek Darge, Marian De Schryver, Kris de Baerdemacker, Sebastian Bradt, Kristof Lauwers en Godfried-Willem Raes.

Als het weer het toelaat, trekken deze muziekmachines ook de straat op!

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M Gentse Feestenspecial
Woensdag 19 en donderdag 20 juli om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info: Stichting Logos

22:28 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

15/07/2006

Gentse Feesten in de Rode Pomp I

Daan Janssens Gentse Feesten in de Rode Pomp betekent o.a. elke dag om 17.00 u een concert onder de noemer 'Jonge musici in de leeuwenkuil' : op het programma vooral veel Mozart en werk van jonge en minder jonge Vlaamse componisten.
 
 

Zaterdag 15 juli : Guillermo Astudillo, klarinet - Elisa Medinilla, piano

Programma:

  • J. Brahms: Sonate in Fa klein, op 120 n° 1
  • J. Brahms: Sonate in Mi b groot, op 120 n° 2
  • R. Schumann: Drei Fantasiestücke op 73
  • A. Piazzolla: l’Histoire du Tango (arr. D. Varelas)
  • W. A. Mozart: Fantasie KV 475
  • D. Janssens: Creatie
Samen met pianiste Elisa Medinilla interpreteert de jonge Argentijnse klarinettist Guillermo Astudillo enkele meesterwerken uit het romantische klarinetrepertoire van Brahms en Schumann. Beiden spelen ook een arrangement van Piazzolla's bekende 'Histoire du tango'. Er is ook nog een creatie van de jonge Vlaamse componist Daan Janssens en een werk voor piano solo van Mozart.
Daan Janssens (°1983) studeerde compositie bij Frank Nuyts aan het Gentse conservatorium. Recent werd zijn strijktrio 'Gegeven/... (Beweging)... ' nog uitgevoerd op het Leuvense TRANSIT festival, en won zijn strijkwartet '... Passages... ' de eerste prijs op de Musikon compositiewedstrijd in het kader van de week van de hedendaagse muziek 2006. Dit laatste werk werd reeds op 9 mei uitgevoerd in de Rode Pomp.

-----------------------------------------------------------------------

Zondag 16 juli : DUO MoMus : Kris Janssens, viool - Tom Van den Eynde, gitaar

Programma:
  • F. Carulli: Serenade
  • C. G. Scheidler: Sonate in D
  • W. A. Mozart: Andante in G
  • N. Paganini: Cantabile
  • N. Paganini: Sonata concertata
  • J. Takacs: Divertimento
  • J. Van Landeghem: Suite
  • M. Ravel: Pièce en forme d’habanera
  • F. Devreese: Divertimenti a due
Viool en klassieke gitaar: misschien niet de meest alledaagse combinatie maar een erg verrassende en spannende luisterervaring waarbij de briljante zangerigheid van de viool en de warme melancholie van de klassieke gitaar samensmelten.

Jeno Takacs (1902-2005) was een Oostenrijks componist van Hongaarse afkomst. Hij studeerde te Wenen en doceerde in Cairo, Manila, Lausanne, Genève en Cincinatti. Naast talrijke verhandelingen over Egyptische, Filippijnse en andere exotische muziek schreef hij balletten, orkestwerken (w. o. 2 pianoconcerten), kamermuziek en pianomuziek.
Jan Van Landeghem (°1954) is componist, organist en koorleider (dit laatste aanvankelijk van In dulci jubilo en tegenwoordig van Concinentes). Hij doceert o. a. aan het Brusselse conservatorium. Als componist is hij een leeerling van André Laporte en Peter Cabus. Hij studeerde ook in Frankrijk (o. a. bij Iannis Xenakis) en had regelmatig contact met Karel Goeyvaerts in diens laatste levensjaren. Het besef beïnvloed te zijn door tal van stijlen en factoren heeft bij Van Landeghem geleid tot een geïnterpreteerde polystilistische schrijfwijze. Opvallend daarbij is, dat die diversiteit zowel de buitenmuzikale elementen van zijn muziek als het muzikale materiaal zelf betreft. In zijn composities vertrekt Van Landeghem vaak vanuit een buitenmuzikaal gegeven dat eerder als inspiratiebron, dan wel als echt programma fungeert.
Maurice Ravel (1875-1937) schreef met 'Pièce en forme d'habanera' een kort werk dat in talloze bezettingen bekend is geworden.
Frederik Devreese (°1929) werd, hoewel volbloed Belg, geboren in Amsterdam. Zijn vader, de componist Godfried Devreese, was namelijk violist in het Concertgebouworkest. Frederik Devreese is naast componist is hij ook dirigent. Veel van zijn muziek is filmmuziek die vervolgens in de vorm van suites voor allerlei bezettingen beschikbaar wordt gemaakt. Devreese was de favoriete componist van regisseur André Delvaux. Verder componeerde ook voor regisseurs als Marion Hänsel, Yves Hanchard, Hugo Claus en Lieven Debrauwer. Daarnaast schreef hij een TV-opera, kamermuziek, koor- en orkestwerken (o. a. heel wat pianoconcerten, waarvan enkele op cd zijn vastgelegd door Daniël Blumenthal).

-----------------------------------------------------------------------

Maandag 17 juli : Duo viool & altviool : Joke D'Haese, altviool - NN, viool - Getácine Pegorim, piano

Programma :
  • W. A. Mozart- Duo voor viool en altviool in Sol Groot, KV 423
  • M. Glinka- Sonate in re klein
  • B. Buckinx, Prin viola, intelegem viola
  • J. Brahms, Sonate opus 120 nr 2
  • Ch. de Bériot, Scène de ballet opus 100
Boudewijn Buckinx (°1945) zet zich vanaf zijn jonge jaren in voor de levende muziek: publiceert vanaf 1963 en introduceert veel nieuwe muziek in Vlaanderen met zijn groep WHAM (Werkgroep voor Hedendaagse en Actuele Muziek). Hij was gedurende meer dan 20 jaar werkzaam als producer Nieuwe Muziek aan de VRT Radio 3 en doceerde compositie aan het conservatorium in Luik en muziekgeschiedenis aan de Hogeschool in Antwerpen. Als componist is hij een typisch exponent van het postmodernisme (1001 sonates, 9 onvoltooide symfonieën). Er werden portretconcerten aan hem gewijd in Gent, Brussel en Kiel, en zijn werk werd op belangrijke festivals uitgevoerd. In 1993 was er in De Rode Pomp in Gent een negendaags Buckinx-Festival, wat in feite de start van de Rode Pomp was.

-----------------------------------------------------------------------

Dinsdag 18 juli : Rode Pomp Ensemble : Arman Simonian String Quartet - Trio Spirale and friends

Programma:
  • M. van Ingelgem: i be not (strijkkwartet)
  • M. van Ingelgem: Soëos (fluitkwintet)
  • M. van Ingelgem: Asa giri ya (piano solo)
  • W. A. Mozart: Strijkkwartetten
Het Rode Pomp-ensemble, waarvan de kern bestaat uit het Spirale Trio en het Arman Simonian-kwartet, brengt in dit recital enkele strijkkwartetten van Mozart en een strijkkwartet, een fluitkwintet en een werk voor piano solo van de Vlaamse componist Maarten Van Ingelgem.

Maarten Van Ingelgem op OdeGand, 17 september 2005 Maarten Van Ingelgem (°1976) behaalde het meesterdiploma piano bij Jan Michiels aan het Brusselse conservatorium alvorens compositie te gaan studeren bij Wim Henderickx aan het conservatorium van Antwerpen. Drie werken worden in dit concert uitgevoerd: Zijn strijkkwartet 'i be not', wat een anagram is van Benoit (het was een opdracht van de gelijknamige stichting), het fluitkwintet (dwarsfluit met strijkkwartet) 'Soëos', wat verwijst naar soyuz - Van Ingelgem schreef dit werk in opdracht van de Beethoven Academie ter gelegenheid van de uitreiking van een prijs aan kosmonaut Frank De Winne die met de Russen mee de ruimte in ging- en ten slotte het pianowerk 'asa giri ya', wat het begin is van een Japanse haiku over de ochtendnevel in de herfst. Het werd gecreëerd in Amsterdam door Reiko Tanaka.
Maarten is dirigent van het gemengd kamerkoor voor hedendaagse muziek De Tweede Adem uit Gent en zingt als bas bij het vocaal ensemble Ex Tempore en het Goeyvaerts Consort. Daarnaast is hij titularis van het Forceville-orgel in de abdijkerk te Ninove en werkzaam als begeleider en leerkracht piano aan de academies van Ninove en Dilbeek. Hij is tevens programmator bij Jeugd en Muziek Aalst en lid van de Raad van Bestuur van Jeugd en Muziek Vlaanderen.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Jonge musici in de leeuwenkuil
Elke dag van de Gentse Feesten (17 - 24 juni) om 17.00 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: De Rode Pomp

Wordt vervolgd...

01:54 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

14/07/2006

Middeleeuwse poprock in abdijruïnes Ten Duinen

Op woensdag 19 juli treedt de middeleeuwse pop/rockgroep Reincarnatus op in de abdijruïnes Ten Duinen. Deze splinternieuwe groep (voorheen Carpe Diem) bestaat uit vijf vrouwelijke professionele musici met hart voor de middeleeuwse volksmuziek. Dat hart storten zij uit tijdens hun optredens, zowel in traditionele muzikale vorm als in een eigentijdse variant, met respect voor de Middeleeuwen. In de traditionele vorm arrangeert Reincarnatus bestaande middeleeuwse melodieen op een vrolijke, swingende wijze. Zoals het in de Middeleeuwen gebruikelijk was zijn ook de leden van Reincarnatus multi-instrumentalisten. Ze bespelen meer dan 25 verschillende soorten middeleeuwse muziekinstrumenten. De dames van Reincarnatus slepen u mee, dagen u uit en confronteren u op een humoristische en historisch onderlegde wijze met vele aspecten van deze boeiende periode uit de geschiedenis.

Het afgelopen seizoen had Reïncarnatus zijn eerste theatertour. De ontwikkeling van deze groep is echter zo snel gegaan, dat er inmiddels een geheel vernieuwde theatershow is ontstaan uit het onuitputtelijke reservoir van middeleeuwse muziek. Met 'The Mix' begint de groep ver in de Middeleeuwen, met een rijk arsenaal aan oude instrumenten en meerstemmige zang. Midden in de show vindt er een transformatie plaats van zowel de muziek als de musici. Reincarnatus vult middeleeuwse instrumenten aan met o.a. synthesizers, basgitaar en elektrische drums en ondergaat een totale gedaanteverwisseling. Een verrassende geboorte van een middeleeuwse popband is daarvan het gevolg. Oogstrelende kostuums, het unieke en indrukwekkende decor van de archeologische site van Ten Duinen en lichteffecten zorgen daarbij voor een dynamisch geheel.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Reincarnatus 'The Mix'
Woensdag 19 juli om 21.30 u

Abdijmuseum Ten Duinen 1138
Koninklijke Prinslaan 6-8
8670 Koksijde

Meer info : www.tenduinen.be en www.reincarnatus.com (met audio- en videofragmenten)

01:34 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

13/07/2006

Blue Note Records Festival 2006

Charles Lloyd Tijdens de vijfde editie van het Blue Note Records Festival zullen muziekliefhebbers opnieuw onder de beste omstandigheden kunnen genieten van jazz en fusion op wereldformaat. Jazzmeesters als Charles Lloyd, Wayne Shorter en John Zorn delen de festivalaffiche met iconen als Randy Newman, Cesaria Evora en levende funklegende Maceo Parker.
Ook de Belgische (jazz)scène is opnieuw goed vertegenwoordigd met o.a. Toots Thielemans, Carlo Nardozza Quintet, Kris Defoort Sound Plaza, Sioen, Jaune Toujours e.a.

Het festival valt uiteen in twee grote luiken. In 'All that jazz' ligt de nadruk op mainstream en avantgarde terwijl 'All that jazz?' op fusionvormen met meer populaire stromingen zoals wereldmuziek, funk, hip hop...
Nieuw dit jaar is dat er binnen de twee grote luiken ook nog eens met verschillende stromingen wordt uitgepakt. Zo is het spectrum van de pure jazz al vrij breed, van freejazz tot de mer toegankelijke softjazz. Daarnaast zijn er drie dagen (14, 15 en 16 juli) gereserveerd voor de avantgardeliefhebbers, met onder meer concerten van John Zorn, Wayne Shorter Quartet en Charles Lloyd. 17 en 21 juli staan in het teken van de wereldmuziek met o.a. twee Braziliaanse groepen, het Portugese Madredeus en het Brusselse Jaune Toujours. 19 en 23 juli zijn dan weer hoogdagen voor meer soul-, blues- en funkgerichtejazz met o.a. Randy Newman, Dr. John en Maceo Parker. Tot slot is er ook ruimte voor meer hedendaagse trends met op 20 juli o.a. Sergio Mendes en het enige Belgische zomerconcert van Sven Van Hees en zijn Svengali X-Perience.

En om ervoor te zorgen dat het Belgische talent blijft aangroeien, organiseert het Blue Note Records Festival niet enkel een wedstrijd voor jong talent maar ook een nieuw soort workshops. Met "Jong Jazztalent Gent" wil het BNRFestival een aantal beginnende muzikanten de kans geven om zich in de kijker te werken. Dit initiatief ontstond bij brouwerij Duvel-Moortgat, en vond ondertussen steun bij JazzLab Series en Muziekcentrum Vlaanderen. Het festivalteam was alvast enthousiast over het niveau van de inzendingen. Hoofdprijs: het openingsconcert van Blue Note Records Festival in 2007 en een JazzLab tournee tijdens het seizoen 2007-2008.

De vijfde editie van het Blue Note Records Festival start op 13 juli met het Carlo Nardozza Quintet als voorprogramma van hoofdact Dianne Reeves. Het openingsconcert van het Blue Note Records Festival vindt naar jaarlijkse gewoonte plaats in de concertzaal van de Bijloke. Het Carlo Nardozza Quintet, winnaar van de wedstrijd Jong Jazztalent Gent '05, bracht dit jaar zijn debuutalbum Making Choices uit. Het kwintet maakt aanstekelijke muziek, waarbij de wisselwerking tussen hevige, energieke stukken en meer subtiele, ingetogen nummers opvalt. Zangeres Dianne Reeves is uitgegroeid tot één van de meest veelzijdige zangeressen in de jazzscène. In 2003 zette ze de tent van het Blue Note Records Festival al eens in vuur en vlam. Eén van de hoogtepunten van vijf jaar Blue Note tot nu toe. Haar heldere, betoverende stem zuigt je mee in de soms donkere sfeer van de jaren ’50. Met haar trio keert ze terug naar haar roots in de jazz.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Blue Note Records Festival
Van 13 juli tot 23 juli 2006
De Bijloke
Bijlokekaai 7
9000 Gent

All that jazz : 13 - 18 juli vanaf 16.30 u (behalve openingsconcert op 13 juli om 20.00u)
All that jazz ?: 19 - 23 juli vanaf 16.30 u
Jong Jazztalent Gent : 16 - 24 juli om 14.00 u (in Duvel Droomschip, Emile Braunplein, Gent)

Voor alle info over het programma kun je terecht op www.bluenoterecordsfestival.com.

13:28 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

11/07/2006

Walpurgis' Stom paard : stille muziek op een geheime locatie

Een zonderling koppel heeft in het geheim een klein auditorium opgetrokken op een overdekte binnenkoer in het hartje van de stad. Zij zingt af en toe een woord. Hij speelt af en toe een noot op de piano. Af en toe fluisteren ze iets wat niemand begrijpt.
Spaarzaam rijgen ze woorden en noten aaneen tot kleine verzinsels die even bizar als eenvoudig zijn, even banaal als verrassend: over een jonge straathond, twee geleerde professoren, Stom paard, een dorpsgek, een mislukte kennismaking, een winterse tocht op de slede, een familiebezoek, een ongelukkige olifant en regen... heel veel regen.

Stom paard, is een cyclus van 15 nurseryrhymes van de Russische schrijver Vadim Levin, op muziek gezet door de Russische componist Alexander Knaifel (1943). Net als bij tijdgenoten zoals bv Arvo Pärt is er in de muziek van Knaifel een streven naar eenvoud, innerlijkheid - naar een soort muzikale naaktheid. Hij is wars van iedere vorm van complexiteit. Het is de soberheid, de doorzichtigheid, een melancholiek dromen die zijn muziek een oprechtheid geeft.
Knaifel is een meester in het spinnen van verhalen uit een minimum aan materiaal. Zijn uitgebeende klankwereld is anarchistisch van opzet, maar extreem gedetailleerd in de uitwerking. Zijn extreme zuinigheid in taal, klank en gebaar en de belangrijke rol die hij de stilte toebedeeld, vragen om een extreme subtiliteit en concentratie, plus een totale overgave van de uitvoerders.

In Stom paard is niets wat het lijkt. De schoonheid van deze miniaturen ligt in het ongebruikelijke licht dat op gewone zaken wordt geworpen. Hoe ga je om met het besef dat alles om ons heen, elk voorwerp, elke gebeurtenis, een oneindig aantal betekenissen heeft? Zodra dat besef je werkelijk raakt, word je duizelig. Dan voel je hoe wonderlijk de wereld is. Alles draait om paradoxen. Banale voorvallen uit het dagelijks leven worden door de muziek uitvergroot en in tijd gerokken waardoor de schijnbaar onschuldige kinderverhaaltjes een absurd-obscuur karakter krijgen.
Stom paard is een compositie vol geheimen, vol omkeringen. Voor Knaifel is het absurde een essentiëel bestanddeel van spiritualiteit en het is zijn fascinatie voor magie, cijfers, absurde humor, voor 'de achterkant van de spiegel' die deze liedercylclus verbindt met zijn opera Alice. (Deze opera werd in september 2002, in een regie van Pierre Audi, gecreërd in de Nederlandse Opera.)

Stom paard is een 'alchemistisch muzikaal gebeuren/ritueel' uitgevoerd door 1 zangeres en 1 pianist. Beiden gidsen het publiek een 'andere' werkelijkheid binnen; helpen hen door te dringen voorbij de banaliteit van het leven...the other side of the mirror...

Stom Paard is een intimistische, sobere, poëtische muziekvoorstelling: een tikkeltje absurd met een vleugje mysterie, en een mengeling van kinderlijke sérieux en humor. Heel anders dan De Noces (Zomer van Antwerpen 2005) is Stom Paard een heel intieme voorstelling waar mooie stiltes de muziek ritmeren. Klokslag 21.00u brengt een gids je naar de geheime locatie. Op tijd komen is dus de boodschap! De voorstelling speelt overdekt en je zit met een 65-tal andere roeschouwers rond de muzikanten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Walpurgis : Stom paard
15 juli tot 11 augustus (niet op maandag en dinsdag)
welkom vanaf 20.00 u - vertrek om 21.00u
Parking van de vroegere Stedelijke Bibliotheek,
Lange Nieuwstraat 105
2000 Antwerpen

Meer info : www.zomervanantwerpen.be en www.walpurgis.be

Volledig uitverkochte voorstelling ?
Laat je niet uit je lood slaan door de vermelding 'helaas uitverkocht' op de website van 'zomer van antwerpen'. Aan de balie in de KBC-Toren of op het nummer 03/202 91 50 kun je meestal nog terecht voor extra tickets: tickets die - opnieuw - te koop zijn, zijn reserveringen die niet tijdig betaald werden, extra plaatsen op tribunes of tickets die gewoon nog beschikbaar zijn.

02:31 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook

Graindelavoix : Reis naar de maan

Op woensdag 5 juli ging de 12e editie van Zomer van Antwerpen officieel van start. Er zijn dit jaar weer een aantal nieuwe creaties van lokaal en internationaal talent te zien en te horen : magisch muziektheater bij kaarslicht, absurde paardenmuziek, waanzinnig Russisch cabaret en nog veel meer.


Onze selectie :
  • Graindelavoix : Viaggio sulla luna
  • Walpurgis : Stom paard
  • Harms cabaret
Graindelavoix is een kunstenaars-collectief dat opgericht werd door etnomusicoloog en antropoloog Björn Schmelzer. Sinds 1999 is hij op zoek naar - niet noodzakelijk klassiek geschoolde - muzikanten die willen experimenteren met de verhouding tussen uitvoering en schepping. De noodzaak van autoproduktieve en fysieke kunst houdt hen samen.
Graindelavoix is gefascineerd door stemmen die ophouden te communiceren, stemmen die geen boodschap meer overbrengen, maar louter de expressie zijn van hun ondergrond: gruis, intensiteiten, instincten...
Graindelavoix graaft in het oude repertoire, maar niet als illustratie van een verleden en ook niet om de mogelijke actualiteit ervan. Net omdat die oude muziek 'passé' is, bevat ze een potentieel dat nog ongehoord blijft. Graindelavoix zoekt in wat te horen is een opening, achter of onder de tong.

Viaggio sulla luna - "en ze zaten liever in ‘t donker dan in 't licht"
Een afgelegen instelling van lang geleden. De bewoners, geïnterneerden en opzichters, leven afgezonderd van de buitenwereld in een absurde, lusteloze toestand: duisternis overheerst, de wereld is door god verlaten...
En toch is er een lichtpuntje, een oud verhaal van de soldaat Orlando die zot wordt om het verlies van zijn geliefde Angelica en van wie beweerd wordt dat zijn verstand zich nu op de maan bevindt. Daar gaan trouwens alle dingen heen die op aarde verloren gaan. Astolfo, een avonturier met een mechanische vogel, krijgt de opdracht af te reizen naar de maan, het verstand terug te brengen en Orlando te genezen.

Viaggio sulla Luna is een voorstelling uit een andere tijd, uit een sombere renaissance, naar het verhaal van 'Orlando Furioso' ('Razende Roeland') dat door Ariosto in 1615 werd vereeuwigd. Viaggio sulla Luna is een muziektheaterreis op locatie. Een odyssee die vertrekt op een door kaarsen verlicht meer en die je te paard en per vogel naar de onbereikbare maan brengt.

Graindelavoix vindt de underground van de 16de eeuwse Zuid-Italiaanse muziek weer uit. Eigenzinnige bewerkingen van Cipriano de Rore, Jacquet de Berchem en Giachet de Wert naast geïmproviseerde muziek op Italiaanse en Sefardische traditionals vormen de basis van dit bizarre verhaal dat kinderdromen en nachtmerries verenigt.

Viaggio sulla Luna speelt binnen in een grote ruimte. Je kan gaan zitten, maar dat hoeft niet, je kan ook rondwandelen en de actie volgen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Graindelavoix : Viaggio sulla luna
17 juli tot 4 augustus (maandag tot vrijdag)
welkom vanaf 20.00 u - voorstelling om 21.00u
Natiestraat 4
2060 Antwerpen

Meer info : www.zomervanantwerpen.be en www.graindelavoix.be

Volledig uitverkochte voorstelling ?
Laat je niet uit je lood slaan door de vermelding 'uitverkocht' op de website van 'zomer van antwerpen'. Aan de balie in de KBC-Toren of op het nummer 03/202 91 50 kun je meestal nog terecht voor extra tickets: tickets die - opnieuw - te koop zijn, reserveringen die niet tijdig betaald werden, extra plaatsen op tribunes of tickets die gewoon nog beschikbaar zijn.

01:41 Gepost in Algemeen | Permalink |  Facebook