08/01/2017

Oostenrijks-Finse avond met Brussels Philharmonic & Leif Ove Andsnes in Bozar

Esa-Pekka Salonen Stéphane Denève, muzikaal directeur van het Brussels Philharmonic, heeft een Oostenrijks-Finse avond voor ons in petto. Op het programma staat onder meer een werk van dirigent en hedendaags componist Esa-Pekka Salonen. Jean Sibelius, de nationale trots van Finland, schreef met zijn Symfonie nr. 2 dan weer hét meesterwerk van de 'nationalistische romantiek’. Het Weense classicisme is op zijn beurt op briljante wijze vertegenwoordigd door het fantastische Pianoconcert nr. 20 van Mozart, een van de populairste concerto's - een genre waarin de componist uitblonk. Aan de piano zit niemand minder dan pianist Leif Ove Andsnes die, na een bijzonder geslaagde cd-opname, het oeuvre door en door kent.

Esa-Pekka Salonen (foto) en Jean Sibelius - ondanksde eeuwdie beide Finse componisten van elkaar scheidt, zijn er veel gelijkenissen: virtuoos, intens, eigenzinnig. Het duo wordt aangevuld met een andere ster uit het hoge noorden: Leif Ove Andsnes, die ‘één van de meest getalenteerde musici van zijn generatie’ wordt genoemd.

De antieke Griekse scheppingsverhalen inspireerden Esa-Pekka Salonen voor 'Nyx' (2011). In een krachtig orkestwerk vol snelle overgangen zoekt de componist rusteloos naar de schimmige oerfiguur uit de oude mythologie. Sibelius had al tijdens zijn leven de status van nationale held in Finland. Zijn 2de Symfonie start ingehouden en mondt uit in een grandioze finale, waardoor ze extra geliefd werd bij de Finse onafhankelijkheidsbeweging.

Esa-Pekka Salonen over Nyx : "Nyx is my return to the genre of pure orchestral music since Helix (2005). It employs a large orchestra, and has exposed concertante parts for solo clarinet and the horn section. Rather than utilizing the principle of continuous variation of material, as is the case mostly in my recent music, Nyx behaves rather differently. Its themes and ideas essentially keep their properties throughout the piece while the environment surrounding them keeps changing constantly. Mere whispers grow into roar; an intimate line of the solo clarinet becomes a slowly breathing broad melody of tutti strings at the end of the 18-minute arch of Nyx.

I set myself a particular challenge when starting the composition process, something I hadn't done earlier: to write complex counterpoint for almost one hundred musicians playing tutti at full throttle without losing clarity of the different layers and lines; something that Strauss and Mahler so perfectly mastered. Not an easy task, but a fascinating one. I leave it to the listener to judge how well I succeeded.

Nyx is a shadowy figure in Greek mythology. At the very beginning of everything there's a big mass of dark stuff called Chaos, out of which comes Gaia or Ge, the Earth, who gives birth (spontaneously!) to Uranus, the starry heaven, and Pontus, the sea. Nyx (also sometimes known as Nox) is supposed to have been another child of Gaia, along with Erebus. The union of Nyx and Erebus produces Day.

Another version says that Cronos (as Time) was there from the beginning. Chaos came from Time. Nyx was present as a sort of membrane surrounding Chaos, which had Phanes (Light) at its centre. The union of Nyx with Phanes produced Heaven & Earth.

She is an extremely nebulous figure altogether; we have no sense of her character or personality. It is this very quality that has long fascinated me and made me decide to name my new orchestral piece after her.

I’m not trying to describe this mythical goddess in any precise way musically. However, the almost constant flickering and rapid changing of textures and moods as well as a certain elusive character of many musical gestures may well be related to the subject.

I have always enjoyed the unrivalled dynamic range of a large symphony orchestra, but Nyx seems to take a somewhat new direction from my earlier orchestral music: there are many very delicate and light textures, chiaroscuro instead of details bathing in clear direct sunlight. I guess this is symptomatic of growing older as we realize there are no simple truths, no pure blacks and whites but an endless variety of half shades.

Nyx was commissioned by Radio France, the Barbican Centre, Atlanta Symphony, Carnegie Hall and the Finnish Broadcasting Company YLE. It had its first performance in Théâtre du Châtelet, Paris, in February 2011 in the final concert of the Festival Présences. The Orchestre Philharmonique de Radio France was conducted by the composer.
" (*)

Programma :

  • Esa-Pekka Salonen, Nyx (2011)
  • Wolfgang Amadeus Mozart, 20. Klavierkonzert in d-Moll, KV 466
  • Jean Sibelius, Symfonie nr. 2 in D, op. 43

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Leif Ove Andsnes : Esa-Pekka Salonen, Mozart, Sibelius
Zaterdag 14 februari 2017 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Esa-Pekka Salonen : www.esapekkasalonen.co.uk, www.musicsalesclassical.com (*) en youtube

22:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nadar Ensemble kleurt alweer buiten de lijntjes met What You See Is (Not) What You Get

Stefan Prins Met What You See Is (Not) What You Get - WYSI(N)WYG - kleurt Nadar Ensemble alweer buiten de concertlijntjes om de theatrale ruimte van het podium te veroveren.

Stefan Prins (foto) zet in 'Mirror Box Extensions' (de titel verwijst naar de medische technologie die fantoompijnen bestrijdt bij patiënten die ledematen verloren hebben) de verkenning van de integratie van mens en technologie verder. Het hybride lichaam wordt een hyper­body die zich ongemerkt van een fysieke naar een virtuele realiteit verplaatst.

Componist/videast Michael Beil en regisseur Thierry Bruehl onthullen in 'Bluff' de acties van de muzikanten op het podium, in beeld en klank, live en opgenomen. 'Bluff' toont een theater van dagelijks (zelf)bedrog, het bluffen. De muzikanten worden curiosa, gevangen in een schaakspel met levende pionnen.

Praktische info :

Nadar Ensemble : WYSI(N)WYG
Zaterdag 14 januari 2017 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : desingel.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Michael Beil : www.michael-beil.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Michael Beil over gebruik van video in nieuwe muziek, 22/10/2014

21:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Daral Shaga : opera op het snijpunt van circuskunst en filmtheater

Daral Shaga "Al onze reizen en inspanningen leiden ons naar dit ene punt: dit hekwerk. Het laat niemand door zonder hem te doen bloeden." De moderne tragedie Daral Shaga volgt de lotgevallen van migranten die huiswaarts keren of onderweg zijn naar een betere toekomst. Aan hun geografische utopie beantwoordt de artistieke utopie van dit project waarin opera, circus en video met elkaar worden vermengd. Kris Defoort, Laurent Gaudé (winnaar van de Prix Goncourt) en Fabrice Murgia bundelen de krachten om ons dit verhaal over identiteit en het overschrijden van grenzen te vertellen.

Met zijn Spaanse roots langs moederszijde en zijn Italiaanse langs vaderskant is Fabrice Murgia een van de opvallendste Belgische regisseurs van zijn generatie. Met circusartiesten maakt hij krachtige beelden, ondersteund door een partituur die jongleert tussen jazz en verwijzingen naar de barok. Zangers, musici en acrobaten verlenen een stem aan hen die door het hekwerk zijn gemuilkorfd en verwond. Een aangrijpende vertelling.
 
Daral Shaga is een opera op het snijpunt van circuskunst en filmtheater. Door het gekruiste parcours te volgen van een migrant die huiswaarts keert en het verhaal van Nadra en diens vader die op weg zijn naar een beter leven elders, kaart de voorstelling het thema aan van begrenzing en identiteitsverlies. Opzet van deze creatie is om een echte plaats te verlenen aan de circuskunst binnen een hedendaagse opera en tegelijk de heftigheid te tonen van de gevoelens die spelen bij migratie.

Vijf acrobaten stoten op verschillende muren, vlakken waarop lichamen en beelden geprojecteerd worden, en worden daarbij in hun traject begeleid door drie zangers en drie musici. Samen vormen ze het fluisterkoor van de migranten, van hen die geen plaats hebben in deze moderne wereld, aan wie nooit een stem wordt verleend. Feria Musica, Laurent Gaudé, Kris Defoort, Fabrice Murgia en Silbersee inspireren zich op de flarden van levens die achterbleven in Melilla, Tijuana en Lampedusa, om de figuur van een god der immigranten te tekenen en de mogelijkheid te laten doorschemeren in zachtheid van de ene naar de andere kant te kunnen reizen.'

Praktische info :

Kris Defoort, Fabrice Murgia, Philippe De Coen : Daral Shaga
Van woensdag 11 t.e.m. zondag 15 januari 2017
Théâtre National - Brussel


Meer info : www.demunt.be en www.theatrenational.be

Extra :
Kris Defoort : www.krisdefoort.com, www.matrix-new-music.be en www.lod.be

21:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook