06/10/2017

Brussels Philharmonic brengt gevarieerd programma met WO I als centrale thema

Mark-Anthony Turnage Maurice Ravel schreef met Le Tombeau de Couperin niet alleen een hommage aan de elegante Franse barokstijl, maar ook aan enkele gesneuvelde vrienden - omgekomen in de gruwel van WO I. Het werk klinkt lichtvoetig en fris, want zei Ravel: "Les morts sont assez tristes dans leur silence eternel." De herdenking van de Grote Oorlog in 2014 was voor het Concertgebouw Brugge de aanleiding om Mark-Anthony Turnage (foto) de opdracht te geven voor een nieuwe compositie. De Brit liet zich onder meer inspireren door het West-Vlaamse landschap, zoals rond 'Passchendaele'. Ook Lalo kwam uit die streek, maar dan aan de Franse kant van de grens. Hij droeg zijn Celloconcerto overigens op aan de Belgsiche cellist Adolphe Fischer. Om af te sluiten in schoonheid neemt Ravel ons mee naar de mythische plek waar Daphnis en Chloé elkaar weer in de armen vallen.

Mark-Anthony Turnage - Passchendaele
Door het grote succes van zijn opera en gelijknamige suite Blood on the Floor midden de jaren 1990 wordt de Britse componist Mark-Anthony Turnage vaak geassocieerd met de geslaagde symbiose tussen hedendaags klassiek en jazz. Turnage heeft altijd voeling met de jazz gehad, maar hij werkte slechts nu en dan in een jazzidioom, omdat hij ook zijn eigen vrije stijl wilde ontwikkelen. Turnage zelf zegt dat de muziek van het verleden hem bitter weinig interesseert: ‘Wat heeft die muziek met mij te maken?’

Zijn eigen stijl blijkt uit een reeks grote orkestwerken, zoals Three Screaming Popes, Kai, Momentum, Drowned Out en Etudes and Elegies. Wat deze orkestwerken gemeen hebben, is hun donkere visie op het leven. Het lyrische staat er recht tegenover het elegische. Zelfs als Turnage het niet zo bedoelt, ‘schijnt het altijd vanzelf die weg op te gaan’. De titels van de werken verraden dat, maar het zijn daarom nog geen programmatische stukken. De componist heeft nood aan een kleurrijke titel ‘to get the piece going’. Turnage wil in zijn orkestwerk de wereld van vandaag weerspiegelen. De kleine mens leeft in de duisternis zijn tragedie van het moderne leven. Angst, ontreddering, doodsverlangen en heimwee naar een onbereikbare betere wereld klinken hier bijzonder ‘romantisch’ eigentijds.

Passchendaele is een opdracht van Concertgebouw Brugge en ging in première op 14 oktober 2014, ter gelegenheid van de 100e verjaardag van het begin van WO I. Het is een onderdeel van een reeks composities rond de groote oorlog, evenals de opera The Silver Tassie (waarvan de instrumentale interludes werden overgenomen in het orkestwerk Silent Cities) en The Torn Fields.

In Passchendaele confronteert Turnage de herinnering aan de rust en het eindeloze uitzicht van het Vlaamse landschap met het geweld van de Eerste Wereldoorlog, zonder te vervallen in beschrijvende muziek. De idyllische rust was hem opgevallen bij een bezoek aan de oorlogskerkhoven rond Ieper. ‘Het slijk kan je niet meer voelen. Het landschap heeft een nieuwe huid over de wonde laten groeien. Maar terwijl je rondwandelt, weet je dat onder je voeten oorlogsresten, mijnen en menselijke overschotten blijvende getuigen zijn.’

Programma :

  • Mark-Anthony Turnage, Passchendaele (2013)
  • Édouard Lalo, Concerto pour violoncelle et orchestre en ré mineur
  • Maurice Ravel, Le Tombeau de Couperin, Suite d’orchestre
  • Maurice Ravel, Daphnis et Chloé, Suite no. 2

Praktische info :

Brussels Philharmonic & Gautier Capuçon : Lalo, Ravel, Turnage
Zaterdag 7 Oktober 2017 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.brusselsphilharmonic.be

Bron : Programmaboekje Concertgebouw Brugge

Extra :
Mark-Anthony Turnage : www.boosey.com en youtube
Mark-Anthony Turnage (1960 - ) : Markante jazzinvloeden, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

21:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Post een commentaar