25/09/2017

Collegium Vocale Gent brengt Schnittke’s Concerto for Choir in Brussel, Antwerpen en Gent

Alfred Schnittke De werken van Alfred Schnittke (foto), beïnvloed door zowel de Russen als de tweede Weense School, zijn altijd zeer compact en zijn Concerto voor koor wijkt niet af van deze gewoonte. Dit juweeltje van religieuze intensiteit, gebaseerd op het Boek der Klaagliederen van de Armeense schrijver Gregorius van Narek uit de negende eeuw, roept de muziek van de orthodoxe kerk op. Ook Lux aeterna van Ligeti, een mystiek meesterwerk van de twintigste eeuw, wordt gedragen door een metafysische kracht, die Kubrick vereeuwigde in zijn film 2001: A Space Odyssey.

Alfred Schnittke liet zich ooit ontvallen dat hij geen muziek bedacht of creëerde maar dat zijn taak er louter in bestond te luisteren. De muzikale wereld die verklankt wordt bestaat al. De componist is als een medium: hij legt contact met de wereld buiten zichzelf en maakt die hoorbaar voor anderen. Het Concerto voor Koor uit 1986 belichaamt deze visie. Religie was geen evidentie in Sovjettijden maar het besef dat iets groters het eigen bestaan oversteeg was Schnittkes drijfveer om de mystieke middeleeuwse gebeden uit het Boek Lamentaties in een bijzonder rijke en overweldigende toontaal te verklanken in één van de machtigste cycli uit de hele koorliteratuur. Met precisie ingebed tussen exemplarische pianowerken zorgt Ligeti’s iconische Lux aeterna voor een onwezenlijke opmaat!

Met een bijzonder concert brengt Collegium Vocale Gent hulde aan zijn oprichter, de veelzijdige maestro Philippe Herreweghe. In 2017 viert Herreweghe zijn zeventigste verjaardag en na enkele feestconcerten in Antwerpen en in Brussel is het in september de beurt aan zijn thuisstad Gent.

Met zijn Collegium Vocale Gent paste Herreweghe als een van de eersten de nieuwe inzichten rond de uitvoering van barokmuziek toe op vocale muziek. Die authentieke, tekstgerichte en retorische aanpak zorgde voor een transparant klankidioom waardoor het ensemble wereldfaam verwierf. Naast Collegium Vocale Gent was Herreweghe de oprichter van het Orchestre des Champs-Élysées in Parijs. Sinds 1997 is hij als hoofddirigent verbonden aan het Antwerp
Symphony Orchestra en daarnaast is hij te gast bij wereldbefaamde orkesten zoals het Koninklijk Concertgebouworkest Amsterdam, het Gewandhausorchester in Leipzig en het Mahler Chamber Orchestra. 

In Gent nodigen we Philippe Herreweghe uit om zijn licht te laten schijnen over de klassieke muziek en haar toekomst. Zijn dirigeerstokje laat hij thuis en zo kan hij voor een keer zijn Collegium Vocale Gent vanuit het publiek beluisteren. Onder leiding van dirigent Kaspars Putninš brengt het koor Alfred Schnittke’s Concerto for Choir. Schnittke vond het zijn taak als componist om vooral te luisteren. Hij zag zijn rol als een soort medium dat contact zoekt met de wereld buiten zichzelf en die hoorbaar maakt voor anderen. Het Concerto voor Koor uit 1986 belichaamt deze visie overduidelijk. Het besef dat iets groters het eigen bestaan overstijgt was Schnittke’s drijfveer om mystieke middeleeuwse gebeden te verklanken in een van de machtigste cycli uit de hele koorliteratuur.

Speciaal voor Gent Festival laat Philippe Herreweghe ook zijn licht schijnen op de toekomst van klassieke muziek en na afloop van het concert klinken we samen op zijn verjaardag.

Praktische info :

Collegium Vocale Gent & Jan Michiels : Kurtag, Schnittke, Ligeti
Dinsdag 26 september 2017 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.collegiumvocale.com
--------------------------------------
Collegium Vocale Gent & Jan Michiels : Kurtag, Schnittke, Ligeti
Woensdag 27 september 2017 om 20.00 u
AMUZ - Antwerpen


Meer info : www.inamuz.be en www.collegiumvocale.com
--------------------------------------
Collegium Vocale Gent : Alfred Schnittke, Concerto for Choir
Donderdag 28 september 2017 om 20.30 u
Sint-Jacobskerk - Gent


Meer info : www.gentfestival.be en www.collegiumvocale.com

Elders op Oorgetuige :
Flash Forward : Gent Festival omarmt de toekomst vol vertrouwen en nieuwsgierigheid, 8/09/2017

21:25 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Novecento neemt een frisse duik in het rijke repertorie van de 20ste eeuw

Novecento Het festival met de focus op de meest recente klassieke muziek komt er aan. Novecento neemt een frisse duik in het  rijke repertorie van de 20ste eeuw. Transit geeft inkijk in de nieuwe muziek van de 21ste eeuw.  Festival 20/21 wil vooral boeien, prikkelen en vonken van fascinatie doen overslaan op het publiek, met mar liefst 21 klassieke concerten: (11 Novecento- en 10 Transitconcerten) van 25 september t.e.m. 25 oktober 2017 op verschillende locaties in Leuven.

Novecento is verknocht aan de klassiekers van de 20ste eeuw, maar  wil die ook verbinden met composities die minstens evenveel kwaliteiten hebben, maar - om welke redenen dan ook - minder bekendheid genieten. In 2017 staan een  aantal van die 'dubbelportretten' op het programma: Sjostakovitsj en Oestvolskaja, Ravel en Enescu, Debussy en Szymanowski en Stravinski en Schulhoff... De musici zijn niet alleen uitstekende uitvoerders, maar bovendien ook bondgenoten in deze boeiende queeste.

Programma Novecento :

- Mahler: sprankelend én ingetogen op het openingsconcert - ma 25/09 om 20.30 u in de Aula Pieter De Somer
Eerst krijg je Des Knaben Wunderhorn te horen met sprankelende taferelen uit het dagelijkse leven. Daarna keert het tij met Der Abschied uit Das Lied von der Erde...  Eén van de absolute hoogtepunten uit de late romantiek met  top-Mahlervertolkers: Oxalys, Margriet van Reisen en Henk Neven.

- Silenzio ... Sofia Goebajdoelina - do 28/09 om 20.30 u in de Sint-Geertruikerk
Bram Bossier - An Raskin - Pieter Wispelwey

Sofia Goebajdoelina is een van de meest verinnerlijkte componisten uit de recente muziekgeschiedenis. In haar werken vertrekt ze van haast mystieke klankvoorstellingen die ze vervolgens in concrete composities tracht om te zetten. Voor de luisteraar lijkt het vaak alsof haar muziek ter plaatse geboren wordt, in al zijn ongereptheid. Luisteren naar de muziek van Goebajdoelina is dan ook een heel intieme gebeurtenis. Hoe weinig middelen ze ook gebruikt, steeds opnieuw verrast en ontroert ze door haar onwaarschijnlijke zin voor nuance en kwetsbaarheid. Zelfs het besef van tijd vervaagt erbij.

Dit concert is ook te horen op 1/12 in AMUZ.

- Façade - De wereld van Mata Hari - di 3/10 om 20.30 u in het STUK
Claron McFadden, Claire Chevallier, Josse De Pauw

Mata Hari houdt haar geheimen verborgen achter een façade van sluiers en mist in dit theatrale recital met Franse liederen uit de late 19de en vroege 20ste eeuw. In vredestijd werd ze als erotische danseres bejubeld en bemind door de machtigste mannen van het continent. In oorlogstijd werd ze als vermeende spionne door diezelfde mannen genadeloos terechtgesteld. Wat ging er om in de hoofden van haar bewonderaars en beulen, door welke verlangens, angsten en agressie werden zij bevangen? En waarom kunnen wij - honderd jaar na haar dood - het mysterie van Mata Hari nog altijd niet doorgronden?

Haar verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de vele mannen in (en na) haar leven, die verschijnen via video-opnames. Op het programma liederen van Claude Debussy, Maurice Ravel, Camille Saint-Saëns, Henri Duparc, Erik Satie, Gabriel Fauré en Jules Massenet.

- Impression de Pelléas (et Mélisande) - za 7/10 om 20.30 u in 30CC/Schouwburg
Jan Michiels, Inge Spinette, Lore Binon, Yves Saelens, Werner Van Mechelen, Jérôme Varnier, Angélique Noldus, Camille Bauer, Klaas Verpoest

Als we Olivier Messiaen mogen geloven, is Debussy's Pelléas et Mélisande het grootste meesterwerk uit de Franse muziek. Volgens hem werd "de diepgang van de menselijke gevoelens die erin ontwikkeld worden" en "het domein van het onderbewustzijn nooit eerder zo door muziek ontgonnen". Messiaen slaat de nagel op de kop: in Pelléas draait het niet om feiten, maar om emoties. De opera balanceert vervaarlijk langs de afgronden van het menselijk verlangen.

In de kamermuzikale versie van Marius Constant komt deze ingehouden afgrondelijkheid zo mogelijk nog sterker tot uiting. Ver van de retoriek van het grote gebaar, heerst hier een esthetiek van de subtiliteit. Claude Debussy en Maurice Maeterlinck spreken de taal van het onderhuidse, waarbij de essentie zich vertoont in rimpelingen en briesjes

- Gérard Grisey : De maalstroom van de tijd - ma 9/10 om 20.30 u in het Iers College
New European Ensemble programma

Het sextet Vortex Temporum van de Franse spectralist Gérard Grisey geldt meer en meer als een van dé grote kamermuziekwerken uit de late 20ste eeuw. Ondanks het grote succes dat Anne Teresa De Keersmaeker er enkele jaren geleden (en recent nog in het MOMA) mee haalde, blijft het werk vooralsnog onderbelicht. Daarom richt Novecento er volop de schijnwerpers op, en laat het dit werk niet één, maar twee maal horen. Dat geeft je alvast de gelegenheid om helemaal door te dringen in de wonderbaarlijke tijdsdimensies die Grisey in Vortex Temporum uittekent. Daarbij komt niet alleen het menselijke perspectief aan bod, maar ook dat van walvissen, vogels en insecten. Tussen de twee uitvoeringen is er een kort intermezzo, waarin de musici hun fascinatie voor dit werk zelf zullen toelichten.

- Karol Szymanowski, Claude Debussy - wo 11/10 om 20.30 u in het Maria Theresia College
Meccore String Quartet

Karol Szymanowski is één van de talrijke 20ste-eeuwse componisten van wie velen de naam, maar weinigen de muziek kennen. Eigenlijk is dat een onbegrijpelijk mysterie: één beluistering van de strijkkwartetten van deze Pool zal immers volstaan om u te overtuigen van de weergaloze kwaliteiten ervan. Net zoals het kwartet van Debussy betoveren deze werken van de eerste tot de laatste noot door hun onwaarschijnlijke subtiliteit en rijke schakeringen. Szymanowski slaagt er bovendien moeiteloos in om, ondanks de onmiskenbare Franse invloed, een uiterst authentieke stem te laten horen.

Zoals het Tsjechische Pavel Haas Quartet vorig jaar het publiek overrompelde met een indringend kwartet van de componist waaraan het zijn naam ontleent, zo krijgt dit jaar het Poolse Meccore String Quartet een forum om er één van zijn grootste kunstenaars in al zijn meeslepende finesse voor te stellen.

- Ravel & co - zo 15/10 van 11.00 u tot 19.30 u in 30CC/Schouwburg
Maurice Ravel is en blijft veruit de meest geliefde en gespeelde Franse componist uit de 20ste eeuw. Zijn Bolero is een deel van het collectief geheugen geworden, maar vormt slechts een fractie van een oeuvre dat uitsluitend uit meesterwerken bestaat. Novecento focust dit jaar op de kamermuziek van de Franse grootmeester. Verspreid over drie concerten krijgt u een volledig overzicht van zijn composities voor twee tot zeven instrumenten. In elk concert wordt Ravel vergezeld door één of meer tijd- en landgenoten, die voor het nodige perspectief en contrast zorgen.

11:00 - À la jazz: Maria Milstein, Hanna Shybayeva
Maria Milstein en Hanna Shybayeva presenteren Ravels volledige werken voor viool en piano, van de miniatuurtjes tot de twee grote sonates. Daarnaast plaatsen ze de vioolsonate van Francis Poulenc, een onvolprezen meesterwerk dat het duo in 2015 opnam voor zijn luid bejubelde cd Sounds of War.
14:00 - Ravel ontrafeld - Lezing Jan Christiaens
Jan Christiaens schreef in 2015 het boek Ravel Ontrafeld. In een lezing vol luistervoorbeelden kadert hij Ravels kamermuziek in zijn ruimere cultuurhistorische context.
15:30 - À l'ancienne : Trio Khaldei
Het Belgische Trio Khaldei gooide hoge ogen met zijn Sjostakovitsj-interpretatie tijdens het Novecento-openingsconcert vorig jaar. Reden genoeg om deze musici opnieuw uit te nodigen voor de uitvoering van één van hun favoriete componisten. Naast de twee meesterwerken van Ravel spelen ze een even schitterend als onbekend trio van de Franse Roemeen Georges Enescu.
18:00 - À la harpe : Quatuor Zaïde, Sophie Hallynck, Toon Fret, Ronald Van Spaendonck, Johan Van Cauwenberge
Samen met het Franse Quatuor Zaïde en enkele blazers opent harpiste Sophie Hallynck in dit slotconcert de meest feeërieke registers van de Franse kamermuziek. Naast Ravel maakt ook Debussy zijn opwachting. Maar de grootste verrassing komt allicht van de onbekende tijdgenoot André Caplet die met dit betoverende instrumentarium een gruwelverhaal van Edgar Allan Poe tot leven brengt.

- Een grote onbekende : Ervín Schulhoff - wo 18/10 om 20.30 u in het STUK
Daan Vandewalle - Johan Van Cauwenberge - Pieter Bergé - Klaas Coulembier

Ervín Schullhoff? Nooit van gehoord? Dat zou kunnen, maar het is doodjammer. Schulhoff is één van de meest flamboyante persoonlijkheden uit de jaren 1920. Hij beheerste zowat alle muzikale stijlen van zijn tijd, ongeacht of ze nu Frans, Duits, Tsjechisch of Amerikaans waren, en hield er bovendien heel uitgesproken meningen op na:

• hij klopte aan bij Debussy waar hij na één les buiten vloog;
• hij flirtte met Georges Grosz en het Duitse dadaïsme;
• hij dompelde zich onder in de nieuwe wereld van de jazz…

Hij was van alle markten thuis, en zo origineel en vastberaden dat hij op alles wat hij deed zijn eigen stempel drukte: soms brutaal en grootsprakerig, soms verfijnd en intiem, maar altijd aangedreven door het heilige vuur van de artistieke vernieuwing.

Je krijgt hier drie verrassende dubbelportretten telkens met muziek én tekst én beeld! Ervin Schulhoff versus Alban Berg - Igor Stravinski - Arnold Schönberg

- Dmitri Sjostakovitsj vs Galina Oestvolskaja - wo 25/10 om 20.30 in de Abdij Keizersberg
Spectra Ensemble - Gerard Bouwhuis

Alleen al het excentrieke instrumentarium doet het hoofd duizelen: piano, 'kist', 8 contrabassen, 4 fagotten, 4 fluiten, bastuba en piccolo. Sjostakovitsj versus Oestvolskaja: dat is het uitgangspunt van dit volledig Russische requiemconcert. De ultieme verstilling van het laatste strijkkwartet van Sjostakovitsj staat lijnrecht tegenover de onverbiddelijke hardheid van de drie Composities van Galina Oestvolskaja - ook soms "de componiste met de hamer" genoemd.

Waar Sjostakovitsj zich in een reeks verstilde en uiterst fragiele elegieën lijkt neer te leggen bij de nakende dood, bestormt Oestvalskaja eerder als een bezetene de schijnbaar gebetonneerde hemelpoorten. Onwrikbaar klinkt haar onverbiddelijke muziek. Maar achter alle geweld schuilt vooral een onpeilbare kwetsbaarheid, alsof de componiste ten eeuwigen tijde gedoemd is om zich tegen haar eigen wanhoop te verweren.

Je krijgt hier een indrukwekkende, confronterende en hoe dan ook volstrekt unieke muzikale ervaring voorgeschoteld. Op het programma : Dmitri Sjostakovitsj: Strijkkwartet n° 15 / Galina Oestvolskaja: Compositie n° 1 Dona Nobis Pacem, Compositie n° 2 Dies irae, Compositie n° 3 Benedictus, qui venit

Prakrische info :

Festival 20/21 - Novecento
Van maandag 25 september t.e.m. woensdag 25 oktober 2017
Op verschillende locaties in leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festival2021.be

Elders op Oorgetuige :
Luisteren naar de 20ste eeuw : festivalcursus meandert door de hoogtepunten van de nieuwe editie van Festival 20/21, 8/09/2017

20:32 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

18/09/2017

Complete pianowerken en een selectie liederen van Takemitsu in Gent en Kortrijk

Toru Takemitsu Deze en volgende week brengen Chia Fen Wu (zang) en Lukas Huisman (piano) drie concerten in Gent en Kortrijk met op het programma de complete pianowerken van de Japanse componist Toru Takemitsu (foto), afgewisseld met een selectie uit de liederen van Takemitsu/Brauel.

De Japanner Toru Takemitsu (1930-1996) ging na de oorlog compositie studeren bij Yasuji Kiyose, maar is hoofdzakelijk autodidact. Hij leerde de westerse muziek kennen via de jazzplaten van zijn vader. Als autodidact vermengde hij invloeden van Debussy en Messiaen met traditionele Japanse muziek.

In 1951 stichtte hij samen met artiesten van de meest uiteenlopende disciplines de 'Experimental Workshop', een multimedia groep die onmiddellijk van zich deed spreken door haar avant-garde projecten. Reeds in 1950 gebruikte hij bandopnemers om muzikale collages te maken van 'echte geluiden'. In de jaren 60 deden twee nieuwe invloeden hun intrede in zijn muziek: de natuur en de traditionele muziek van Japan. In zijn vroegste stukken merken we invloeden van Schönberg en Berg, maar het is de Franse stijl - en dan in het bijzonder die van Debussy - die zijn werk blijvend zou kenmerken. Hij was een echt instrumentaal componist: zelfs voor zijn 'musique concrète' gebruikt hij in zijn elektronische werken uitsluitend natuurlijke geluiden, nooit elektronische. Hij doceerde compositie aan de universiteit van Yale, was gastdocent aan vele universiteiten in de V.S., Canada en Australië en hij werd vereerd met talrijke internationale onderscheidingen.

Toru Takemitsu over zijn muziekesthetica: "Ik geloof in het bestaan van een stroom van klanken. Klanken coëxisteren met ons leven, en dat erkennen we doorgaans niet. Muziek is steeds hier en daar. De taak van een componist bestaat er dus in die klanken op maat te snijden en de vorm te geven van wat wij muziek noemen.
Ik gebruik geen tonen om een compositie te maken, ik werk samen met tonen. Mijn muzikale vorm is het directe en natuurlijke resultaat van wat de klanken zelf opleggen, en niets kan op voorhand het vertrekpunt bepalen. Ik probeer op geen enkele wijze mijzelf uit te drukken doorheen deze klanken, maar door met hen om te gaan brengt het werk zichzelf voort. Ik zou mijzelf in twee richtingen tegelijk willen ontwikkelen: als een Japanner met respect voor traditie en als een Westerling met respect voor innovatie. Diep in mijn binnenste zou ik beide muzikale lijnen willen bewaren, elk in zijn eigen legitieme vorm. Deze  fundamenteel onverzoenbare elementen enkel als vertrekpunt voor verschillend compositorisch gebruik nemen, is in mijn ogen niet meer dan een eerste stap. Ik wil de vruchtbare contradicties niet verwijderen, integendeel: ik zou willen dat de twee krachten met elkaar de strijd aanbonden. Op deze wijze kan ik voorkomen geïsoleerd te raken van de traditie en toch een stapje naar de toekomst te doen in elk nieuw werk.
Muziek is als een Japanse tuin waarin alles verenigd is als in de natuur, met een vaste grond van zand, de eindeloze stroom van het water, de rotsen waarvan het voorkomen verandert afhankelijk van het perspectief van de toeschouwer, de bomen die het water uit de aarde opzuigen, gras en bloemen die snel groeien... " (*)

Chia-Fen Wu behaalde haar masterdiploma zang aan de Nationale Universiteit voor de Kunsten in Taipei, in haar geboorteland Taiwan, waar ze talrijke zangwedstrijden won en snel uitgroeide tot een van de meest gevraagde solisten. Ze vervolmaakte zich in Europa waar ze een postgraduaat behaalde aan het Royal College of Music in Londen en vervolgens laureaat werd van de Operastudio Vlaanderen. Ze studeerde tevens kamermuziek aan het Orpheus Instituut (Gent). Chia-Fen Wu geeft hier en in Taiwan geregeld liedrecitals en treedt op als soliste in oratoria. Sinds 2008 is ze verbonden aan het Koor van de Vlaamse Opera. In de Vlaamse Opera treedt ze ook geregeld op in producties in samenwerking met Jeugd & Muziek zoals Het fantoom van de opera en zijn vriendjes en Prinses Aiko. Recent was er de kinderproductie ‘Als je slaapt’. Chia-Fen Wu verleende ook haar medewerking als soliste aan Die Frau ohne Schatten, Il Viaggio a Reims, Klassiek in de Stad en een middagconcert met liederen van Italiaanse operacomponisten.

Lukas Huisman (1987) volgde een professionele masteropleiding bij Daan Vandewalle aan het Gentse Conservatorium, waar hij eveneens met grootste onderscheiding afstudeerde. Hij ontving de prijs "De Blonde-Torck" als ‘meest verdienstelijke student’ en volgde al masterclasses bij Ian Pace (Ferneyhough, Finnissy), Jonathan Powell (Sorabji, Xenakis, Fernyehough, Finnissy), Geoffrey-Douglas Madge (Sorabji, Xenakis), Ciro Longobardi (Scriabin), Daniel Rivera (Busoni) en Carlo Mazzoli (Messiaen). In 2016 behaalde hij een doctoraat in de kunsten aan de School of Arts Gent over de pianowerken van Sorabji, Xenakis, Ferneyhough en Finnissy en hun notatie. Samen met Ivo Delaere vormt hij het Simplexity pianoduo. Aan het Orpheus Instituut volgen zij de reeks masterclasses kamermuziek.

Programma :

Romance (1948/9)
Litany (In Memory of Michael Vyner, 1950/89): I. Adagio
Litany (In Memory of Michael Vyner, 1950/89): II. lento Misterioso
In a Small Room (lied)
Small Sky (lied)
Uninterrupted rest (1952/60): I. Slowly, Sadly and as if to Converse with
Uninterrupted rest (1952/60): II. Quietly and With a Cruel Reverberation
Uninterrupted rest (1952/60): Ill. A Song of Love
Piano Distance (1961)
Snow (lied)
The Encounter (lied)
For Away (1973
Glowing Autumn (lied)

Les Yeux Clos (1979)
Les Yeux Clos II (1988)
Take Off for the Clouds (lied)
Rain Tree Sketch (1982)
Rain Tree Sketch II (In Memoriam Olivier Messiaen, 1992)
A Marvelous Kid (lied)
Piano Pieces for Children (1979): I. Breeze
Piano Pieces for Children (1979): II. Clouds
To the Island (lied)

Praktische info :

Lukas Huisman & : Chia Fen Wu : Toru Takemitsu
Donderdag 21 september 2017 om 20.00 u
Quatre Mains - Gent


Meer info : www.lukashuisman.be en quatremains.gent
--------------------------------
Zondag 24 september 2017 om 16.00 u
Hotel Focus - Kortrijk


Meer info : www.lukashuisman.be en www.respirodellarte.be
--------------------------------
Zondag 1 oktober 2017 om 11.00 u
HUSET kunstcafé & Galerij - Gent


Meer info : www.lukashuisman.be en husetgent.be

(*) Yves Knockaert voor De Munt, 16 september 2004

Extra :
Toru Takemitsu op en.wikipedia.org, www.allmusic.com en youtube
A guide to Toru Takemitsu's music, Tom Service op www.theguardian.com, 11/02/2013

20:49 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Permanent innoverende Logos robotorkest neemt nieuwe start

Logos robotorkest Een nieuwe start met het permanent innoverende Logos robotorkest onder leiding van Godfried-Willem Raes. Op het programma werk van Conlon Nancarrow, Carla Bley, Frederic Rzewski, Kristof Lauwers e.a. naast interaktief werk in de reeks Namuda studies, met experimentele dans.

Medewerkers in deze produktie zijn Xavier Verhelst, Kristof Lauwers, Laura Maes, Mattias Parent, Emilie de Vlam en Godfried-Willem Raes zelf.


Prakische info :

Logos Robotorkest : Start!
Donderdag 21 september 2017 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

19:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

In Koor! Muziektheaterproject van performance-kunstenares Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf in het Kaaitheater

In Koor! In Koor! is een muziektheaterproject van de Brusselse performance-kunstenares Myriam Van Imschoot en Willem de Wolf, acteur en auteur bij de KOE. Samen met niet-geoefende zangers - theaterstudenten van KASK Gent en twaalf amateuracteurs - buigen ze zich over het repetitieproces van een zangstuk. In een koor oefenen mensen eindeloos om uiteindelijk tot eenstemmigheid en welluidendheid te komen. De missers, herhalingen en uitschuivers die zich daarbij voordoen vormen het speelmateriaal van deze voorstelling. Want mensen zijn het kwetsbaarst wanneer ze (nog) niet kunnen wat ze zo graag willen.

In Koor! is niet alleen een ode aan de foute aanhef, de valse noot en de nog wankele stem, uit balans én cadans. Het is tevens een carrousel waarin de makers in- en uitzoomen op het proces, de repetitie, de verbetering, de hoop, de (dis)harmonie, en op hoe individualiteit zich verhoudt tot samenhorigheid. Wie komt voor mooie cantates en virtuoze stempartijen, zal het moeten stellen met muziektheater dat van vals zingen een kunst weet te maken.

Praktische informatie :

Myriam Van Imschoot & Willem de Wolf : In Koor!
Donderdag 21 september 2017 om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel


Meer info : www.kaaitheater.be

Extra :
In gesprek met Myriam Van Imschoot & Willem de Wolf, 18/09/2017
De klankperformances van Myriam Van Imschoot, Mia Vaerman op www.e-tcetera.be, 9/04/2015

19:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Josse De Pauw op zoek naar de betekenis van het hedendaagse heldendom

Josse De Pauw Gevallen helden, antihelden, would-be helden, helden tegen wil en dank. Wie zijn ze? Wat doen ze? In het eerste deel van de trifonie 'De Helden - De Mensheid - De Blinden' gaat Josse De Pauw (foto) op zoek naar de betekenis van het hedendaagse heldendom.

Is een mens in staat zijn leven te geven? Voor zijn land, voor zijn lief, voor zijn overtuiging? Kunnen helden echt bestaan of zijn ze enkel een onmisbaar element van het stichtend verhaal? En als ze hebben bestaan, was datgene waarvoor ze hun leven gaven, hun sterven waard? En als ze nog steeds bestaan, waar geven ze dan nu hun leven voor? En weten helden zélf dat ze helden zijn?

Voor De Helden schreef Josse De Pauw een monoloog waarin hij vraagtekens plaats bij het heldendom en de betekenis daarvan vandaag. Historica Sophie De Schaepdrijver stond hem bij in zijn zoektocht. Dominique Pauwels vertrok voor zijn compositie vanuit stemmen en concrete geluiden. Hoe zou het hoofd van degene die hier aan het woord is, klinken? Niet alles ligt vast in een partituur, de tekst is in direct contact met geluid en muziek. Met technicus Brecht Beuselinck live op de scène, wil Josse De Pauw elke avond weer bouwen aan de meerstemmigheid van het heldendom. Een productie van LOD muziektheater en KVS.

Een man, een foto van zijn kind, een vlag van zijn land, een stukgelezen boek van een groot denker die hem inspireerde, de toespraak van een groot leider, de honderdvijfenzeventig geboden van een oude god… Versleten stutten van een mensenleven. Alles heeft een eigen verhaal, alles heeft een eigen stem, een eigenheid. Zo klinkt het hoofd van die man. De man zélf: hij spreekt zijn twijfel uit.

Praktische info :

LOD / Josse De Pauw & Dominique Pauwels : De Helden
Woe 20, do 21, vrij 22 en za 23 september 2017, telkens om 20.00 u
Minardschouwburg - Gent


Meer info : minard.be en www.lod.be

Deze voorstelling is ook nog te zien op zaterdag 10 februari 2018 in Theater Malpertuis in Tielt, vrijdag 23 februari 2018 in CC Ter Vesten in Beveren, donderdag 1 maart 2018 in CC De Ploter in Ternat, zaterdag 10 maart 2018 in CC De Factorij in Zaventem, vrijdag 23 maar 2018 in CC Zwaneberg in Heist-op-den-Berg en vrijdag 30 maart 2018 in CC Ter Dilft in Bornem.

19:02 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nationaal Mannenkoor van Estland brengt bloemlezing van werken van Estse componisten in Bozar

Veljo Tormis Ter gelegenheid van het Estse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie ontvangt BOZAR een van de meest emblematische koren van het land: het Nationaal Mannenkoor van Estland. De Baltische staat heeft een bijzonder rijke cultuur en tijdens dit concert brengt het koor een bloemlezing van werken van Estse componisten. Veljo Tormis (foto), die in januari 2017 overleed, heeft een groot aantal hoogstaande koorwerken nagelaten. De minimalist Arvo Pärt is een van de componisten die gelukkig wel nog onder ons is. Zijn tijdloze meesterwerk De Profundis combineert intense zanglijnen met de kracht van het orgel en percussie. Een crescendo werkt gestaag naar een dramatische climax toe. Naast het koor hoor je ook het orgel aan het werk met als organist de weergaloze improvisator Toomas Trass.

Veljo Tormis (1930-2017) geldt als een van de grootste hedendaagse componisten voor koorwerk. Hij heeft zich in archaïsche vocale volksmuziek uit zijn omgeving, regilaul genoemd, verdiept en deze met behulp van moderne compositietechnieken en jarenlang veldwerk behoedzaam gereconstrueerd. Deze archaïsche zang en zijn compositionele reconstructie door Veljo Tormis verschilt duidelijk van de traditie van het Europese kunstlied. Kenmerkend voor de regilauls en Tormis' reconstructies is een sterke ritmische puls, een specifieke repetitieve structuur met aparte polyfonie en een open einde. Geen climax met een oplossende afloop. Het is alsof de basale klankenlijn (oneindig) doorloopt en de stemmen er op elk moment in kunnen voegen of er weer uit kunnen gaan. De muziek krijgt er een diepe fundering én een grote directheid door. Tormis' werk is onderdeel van een zeer vitale zangcultuur in Estland.

Tormis' vader was organist en koordirigent. Het koor oefende van zijn zesde af bij hen thuis. Toen hij 12 was ging hij naar het conservatorium van Tallinn om orgel te studeren. Zijn opleiding werd onderbroken door de Tweede Wereldoorlog, ziekte en de Russische inval. Omdat het instrument orgel aan het instituut kerk werd gekoppeld, maakten de Russen een einde aan de orgelopleiding aan het conservatorium. Tormis ging door als koordirigent en studeerde van 1951 tot 1956 aan het Moskouse Conservatorium.

Begin jaren zestig kwam zijn grote overstap naar moderne compositietechnieken en een anti-romantisch gebruik van volksmuziek. In afgelegen Estse dorpjes werd hij getroffen door de oorspronkelijke klanken en ritmes van de boerenliederen. Daarnaast werd hij geraakt de muziek van Carl Orf en van de Hongaarse koorcomponist Zoltán Kodály. Vanaf 1969 was Tormis, na een periode als muziekdocent, freelance componist. Tot zijn pensioen in 2000 componeerde hij meer dan vijfhonderd stukken.

Om de vijf jaar was er in Estland een groot koorfestival. Zingen in de eigen taal was, onder de druk van de bezetting door de Sovjet Unie, een vorm van jezelf blijven. Zijn pure Estse muziek gaf hem min of meer het aura van een dissident, maar als componist bediende hij zich louter van de symboolrijke taal van zijn muziek. De revolutie die in de Baltische staten tussen 1987 en 1990 plaats vond wordt ook wel de 'zingende revolutie' genoemd. Tormis speelde daarin zijn rol.

Programma :

  • Arvo Pärt, De Profundis
  • Toomas Trass, Improvisatie
  • Jean-Pierre Leguay, Missa Laudamus Te
  • Veljo Tormis, Hääled Tammsaare karjapõlvest (Voices from Tammsaare's Herdboy Days)
  • Veljo Tormis, Sampo tagumine (Forging the Sampo)
  • Veljo Tormis, Incantatio maris aestuosi
  • Veljo Tormis, Pärismaalase lauluke (An Aboriginal Song)
  • Veljo Tormis, Laulja (The Singer)

Praktische info :

Estonian National Male Choir & Toomas Trass : Pärt, Trass, Leguay, Tormis
Woensdag 20 september 2017 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Veljo Tormis : www.tormis.ee, www.emic.ee, en.wikipedia.org en youtube

18:34 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Van de hel naar het paradijs met Bernard Foccroulle in Bozar

Bernard Foccroulle Bernard Foccroulle (foto) heeft vol enthousiasme meegeholpen aan de restauratie van het orgel van het Paleis voor Schone Kunsten. Het is dus niet meer dan logisch dat Bozar de gerenommeerde componist en organist uitnodigt om er de wereldpremière te brengen van E vidi quattro stelle, zijn nieuwe compositie geïnspireerd op Purgatorio van Dante, het tweede deel van zijn Goddelijke komedie. Samen met beroemde solisten zoals kornetspeler Lambert Colson, bariton Nikolaj Borchev en zijn eigen dochter, sopraan Alice Foccroulle, laat Bernard Foccroulle je kennismaken met de heerlijk poëtische wereld van Dante en Petrarca: een reis doorheen heden en verleden, paradijs en hel, waarbij de tijdloze klank van het orgel en het unieke timbre van het ensemble InAlto één worden.

Van de Hel naar het Paradijs
Het ensemble InAlto vertolkt enkele pareltjes uit de vroege barok, die een grote dramatische intensiteit ademen. Ze treden in dialoog met de nieuwe muziek van Bernard Foccroulle rond het verhaal Louteringsberg van Dante. Een reis tussen verleden en heden, tussen hel en paradijs, waarin de tijdloze klank van het orgel zich vermengt met de unieke kleur van de instrumenten van InAlto.

Van het verleden...
Het programma is opgebouwd rond twee auteurs die een markante plaats innemen in de Italiaanse poëzie en de geschiedenis van de Europese literatuur in het algemeen: Dante Alighieri en Francesco Petrarca. Hun teksten kenden een enorm succes bij componisten uit de zestiende en de zeventiende eeuw. Die waren immers op zoek naar diepgaande, emotioneel geladen poëzie, met thema’s die geliefd waren bij de madrigalisten en de eerste aanhangers van de seconda prattica, zoals Jacopo Peri, Giulio Caccini, Marco da Gagliano… Het verlies van een dierbare, de nietigheid van het leven, de rondzwervende ziel en de kracht van de liefde zijn inspiratiebronnen die de teksten van Dante en Petrarca met elkaar gemeen hebben.

... naar het heden

Bernard Foccroulle - Scena 'E vidi quattro stelle' (frammenti dal Purgatorio di Dante)
Bernard Foccroulle : "Ik heb tijdens mijn reizen de kans gehad om zeer verschillende orgels uit diverse periodes te ontdekken, in Frankrijk, Spanje, Italië, Noord- en Zuid-Duitsland. Ik hou me ook heel graag bezig met hedendaags repertoire. Tijdens mijn muzikale werkzaamheden is er dus altijd een band geweest tussen muziek uit het verleden en actuele creaties. Ik heb vaak programma’s uitgewerkt waarin beide aspecten aan bod kwamen en elkaar ophelderden. Dit is ook hier het geval. Bovendien heb ik het altijd belangrijk gevonden dat zoveel mogelijk mensen muziek met elkaar zouden delen, of het nu om opera of orgel gaat. Vandaag ben ik blij dat een instrument als het orgel een nieuw publiek de kans geeft om met het instrument in contact te komen en zijn verschillende aspecten te ontdekken.

Wanneer ik begon na te denken hoe ik een compositie aan dit instrument [het orgel van de Grote Zaal Henry Le Boeuf] kon wijden, kwam ik op het idee het orgel te verbinden met de menselijke stem en met verschillende andere instrumenten. De stem geldt voor mij als model voor alle muziek. Een uitvoerder kan niets beters doen dan zijn muziek te laten zingen. Voor dit nieuwe werk koos ik dus de instrumenten uit in functie van hun vocale kwaliteiten. De cornetto en de baroktrombones zijn zeer ‘vocale’ instrumenten. Het instrumentarium is dus vergelijkbaar met wat in gebruik was ten tijde van Monteverdi, tussen het einde van renaissance en het begin van de barok. De harp dient om een dynamische toets te geven, want hij kan de inzet geven, terwijl het orgel voor de resonantie zorgt.

Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een tekst. Louteringsberg (Purgatorio) van Dante, het centrale deel van de beroemde trilogie De goddelijke komedie, is een tekst met een onuitputtelijke rijkdom. Deze grote klassieker was dus een evidente keuze, zeker gezien hij mij al een hele tijd vertrouwd is. Mijn vader, aan wie ik mijn compositie heb opgedragen, was trouwens een groot bewonderaar van Dante. Deze tekst heeft mij enorm gevoed, zeker voor deze compositie. Het verhaal begint wanneer Dante en Vergilius de hel verlaten: een duistere, chaotische en pijnlijke plek. Ze begeven zich langzaamaan naar een berg. Tijdens de bestijging van de berg voegt Beatrice zich bij Dante. Hun ontmoeting is van een merkwaardige menselijkheid en bewogenheid. Ze is ook spanningsvol, want aanvankelijk verwijt Beatrice Dante zijn vroegere gedrag: ze vindt dat hij haar na haar dood niet trouw genoeg is gebleven. Toch lijken de verwijten te wijken voor de kracht van de liefde die hen verbindt. Dante duikt in de rivier de Lethe om gezuiverd te worden. Uiteindelijk stijgt hij op naar de sterren. Hiermee eindigt Louteringsberg.

In talrijke muziekstukken uit de renaissance is de rol van het orgel beperkt tot begeleidingsinstrument. Hier is het tegendeel waar. Ik heb het orgel een orkestrale functie willen geven. De nuances van het orgel gaan van zeer zacht tot een dynamisch niveau dat gelijk is aan, of hoger dan dat van de andere instrumenten; soms bereikt het zelfs een kracht die vergelijkbaar is met die van een symfonieorkest. Mijn stuk bekleedt een bijzondere plaats in het orgelrepertoire. Dit komt door de orkestrale rol van het orgel en het feit dat het werk zich halverwege tussen het oratorium en de opera bevindt."

Praktische info :

InAlto & Bernard Foccroulle : Des enfers au paradis
Maandag 18 september 2017 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra:
Bernard Foccroulle op nl.wikipedia.org, www.arsmusica.be en youtube

17:36 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Feestelijk openingsconcert Gent Festival met wereldcreatie Kalevi Aho

Anneleen Lenaerts De 60ste verjaardag van Gent Festival nodigt uit om even stil te staan bij het rijke verleden, maar het is tegelijk ook een moment om voluit de kaart van de toekomst te trekken. Tijdens het feestelijke openingsconcert laat het festival verleden en toekomst samenvloeien in een opwindende en verrassende mix van oud en nieuw werk: van Bach over Debussy tot Kalima en een wereldcreatie van Kalevi Aho. Dat ook Finland iets te vieren heeft dit jaar - 100 jaar onafhankelijkheid - maakt het openingsfeest compleet!

Ster van de avond is onze nationale trots Anneleen Lenaerts (foto). In 2010 werd ze soloharpiste van de wereldberoemde Wiener Philharmoniker en daarnaast timmert ze ook aan een indrukwekkende internationale solocarrière.

Ze laat enkele heerlijke dansen van Claude Debussy door de kathedraal fladderen en we horen haar ook in gloednieuw werk van de Finse toonaangevende componist Kalevi Aho. 'Mearra' schreef Aho speciaal voor het Gent Festival en gaat in wereldpremière op 18 september!

De romantische harp maakt tussendoor plaats voor een tokkelinstrument dat we niet meteen in de klassieke concertzaal zouden verwachten: elektrische gitaar. De Fin Kalle Kalima werkt aan een fascinerend parcours van improvisatie en experiment. Hij brengt zijn eigen 'Louhi' voor elektrische gitaar en strijkers mee en gaat ook aan de slag met Bach.
Lenaerts en Kalima delen het podium met het Duitse Ensemble Resonanz. Zij balanceren ergens tussen een kamerorkest en een solistenensemble en zijn in Hamburg in residentie in de splinternieuwe Elbphilharmonie. Hun missie om spannende hedendaagse muziek te verbinden met klassiek repertoire maakt van hen het geknipte ensemble om tijdens Gent Festival de verbinding te zoeken richting toekomst.

Kalevi Aho (1949) wordt vandaag de dag samen met Einojuhani Rautavaara, Aulis Sallinen, Kaija Saariaho, Magnus Lindberg en Esa-Pekka Salonen erkend als een van belangrijkste (en niet in het minst productieve) Finse componisten van nieuwe muziek. Hij studeerde compositie aan de Sibelius Akademie bij Einojuhani Rautavaara en bij Boris Blacher in Berlijn. Na aanvankelijk muziektheorie te hebben gedoceerd aan de universiteit van Helsinki en aan de Sibelius Academie is hij sinds 1993 als onafhankelijk componist actief. Zijn repertoire bevat voornamelijk grootschalige (orkest)werken waarin niet zelden de invloed en visie van Gustav Mahler weerklinkt. Zijn muziek bedient zich niet van geijkte parameters, maar zet zich voortdurend af tegen de verwachtingen van de doorsnee luisteraar. Dat alles maakt van hem een exemplarisch postmodernist die het archetypische credo van Claude Debussy hanteert: 'Ik neem alle klanken, maar laat diegene weg die mij niet bevallen'.
Met evenveel gemak sombineert hij traditionele vormen en genres met een 20ste-eeuws arsenaal aan speeltechnieken. Door de sterke dialektische spankracht in zijn muziek en zijn grote ervaring met orkesten is Aho dan ook altijd al een gedroomd leverancier van soloconcerto's geweest. Ook zijn talrijke symfonieën zijn rijkelijk bedeeld met uitgebreide instrumentensolo's. Deze Finse kameleon-componist rapsodieert dat het een aard heeft: in zijn indrukwekkend oeuvre is dan ook zowat elk muzikaal genre vertegenwoordigd.

Praktische info :

Ensemble Resonanz, Anneleen Lenaerts & Kalle Kalima : Flash Forward
Maandag 18 september 2017 om 20.30 u
Sint- Baafskthedraal Gent


Meer info : www.gentfestival.be, www.ensembleresonanz.com, kallekalima.com en www.anneleenlenaerts.com

Extra :
Kalevi Aho op en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Flash Forward : Gent Festival omarmt de toekomst vol vertrouwen en nieuwsgierigheid, 8/09/2017

16:58 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

13/09/2017

Odegand : magisch stadsfestival op en langs het water

Odegand Op zaterdag 16 september palmt OdeGand de Gentse binnenstad helemaal in voor een uitzonderlijk muziekfeest op en langs het water. Meer dan 180 internationaal gerenommeerde artiesten en ensembles verzamelen zich in de idyllische binnenstad van Gent. Bezoekers varen van het ene naar het andere concert en ontdekken de hele dag tal van verrassende muziekgenres, van traditionele wereldmuziek tot klassiek van topniveau. Het decor van sprookjesachtige kanalen en gezellige hoekjes maakt de beleving van OdeGand een genot voor oren en ogen. 's Avonds volgt nog een adembenemend slotspektakel met muziek en vuurwerk op de Gras- en Korenlei.

OdeGand duurt dit jaar trouwens nog iets langer. Op vrijdag 15 september kan je 's avonds genieten van de mooiste klassieke muziek op het water, met OdeGand Ouverture. Casco Phil en dirigent Roberto Beltrán-Zavala brengen met hun muziek een ode aan het optimisme, de gelukzaligheid en de roes van de dans. Neem plaats in een bootje of installeer je op de Gras- en Korenlei en geniet van zwierige instrumentale weelde in de Slavische dansen van Dvorák, een volkse uitspatting met Bartók, wilde bokkensprongen bij Manuel De Falla of een idyllische Pavane van Fauré. Kortom, een muzikaal boeket van heerlijke positieve vibes.

Enkele highlights van Odegand :

Simeon ten Holt: Canto Ostinato
Stel je voor: een muziekwerk dat vastgelegd is op partituur maar dat je zo lang maakt als je zelf wil, en waarvoor je ook de instrumenten zelf mag kiezen. Zo’n werk is Canto Ostinato en de Nederlander Simeon ten Holt werd er op slag wereldberoemd mee. De vrije vorm van het werk maakt elke uitvoering uniek. Op OdeGand gaan voor het eerst drie pianisten aan de slag met deze hedendaagse klassieker: Polo de Haas, Arielle Vernède en Gerard Bouwhuis beloven een concert van vier doorlopende uren, een huzarenstukje. Schuif binnen op je sokken, installeer je in een strandstoel en zak weg in de bijna hypnotiserende werking van oneindige melodieën. Liefhebbers van minimal music: dit is een once in a lifetime!

Jacob Lekkerkerker & Marije Nie
Op OdeGand ontdek je de meest wonderlijke combinaties. Het Nederlandse duo Jacob Lekkerkerker en Marije Nie brengt twee schijnbaar onverzoenbare werelden samen: hij speelt orgel, zij tapdanst. Marije wordt ook wel eens een dansende muzikant genoemd, een percussionist met haar voeten. Hoe zij Bachs orgelmuziek naar haar hand (of voet) weet te zetten: nu eens ongedwongen en poëtisch, dan weer gepassioneerd en explosief. Of hoe een kerkorgel zomaar op de dansvloer getild wordt…

Naghash Ensemble
Mystieke Armeense volksmuziek, in een bad van hedendaags klassiek en met de energie van rock en jazz. Zo zou je het Naghash Ensemble het best kunnen omschrijven. Drie briljante vrouwenstemmen en instrumenten als de dhol, doudouk en oud vertalen het spirituele, middeleeuwse Armenië naar een 21e-eeuwse sound. Of hoe de Gentse kathedraal overpeinzingen en bezweringen van een Armeense monnik kan laten opbloeien met vurige en moderne schwung.

Virtueel klassiek
Altijd al benieuwd geweest hoe het voelt om deel uit te maken van een groot orkest? Neem plaats in deze 360 graden installatie en kruip in de huid van de verschillende muzikanten van een symfonisch orkest. Kom als eerste een knap staaltje virtual reality ontdekken!
Een initiatief van Evil Penguin Productions, in samenwerking met Crossing Zebra, Antwerp Symphony Orchestra, Orpheus Instituut en Gent Festival.

Benjamin Glorieux
2017 was het jaar van de eerste Elisabethwedstrijd voor cello. Maar waar komt die cello eigenlijk vandaan? Om dat verhaal te vertellen, hebben we nodig: 1 cellist, 6 cello’s en Bach, zijn eerste Cellosuite natuurlijk. Benjamin Glorieux vertelt het veelzijdige verhaal van de cello door de eeuwen heen: van viola da spalla over vijfsnarige barokcello tot elektrische cello en zelfs een gloednieuw instrument van… piepschuim!

Praktische info :

Odegand
Zaterdag 16 september 2017 vanaf 13.30 u
Op verschillende locaties in de Gentse binnenstadt


Meer info : www.odegand.gent

Elders op Oorgetuige :
Flash Forward : Gent Festival omarmt de toekomst vol vertrouwen en nieuwsgierigheid, 8/09/2017

20:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook