29/11/2014

Bl!ndman schotelt historisch programma voor

Maximalist : Peter Vermeersch & Eric Sleichim Tussen 1983 en 1989 vormde de Belgische groep Maximalist! - opgericht door Thierry De Mey en Peter Vermeersch en al snel vervoegd door Eric Sleichim en Walter Hus - het enige waardige Europese antwoord op het Amerikaanse minimalisme. De groep schuwde de dissonantie niet, noch de amplificatie of de rock'n roll achtige energie: zij wilden het lichaam terug in het centrum van de muzikale act plaatsen met stukken die als de mechaniek van een horloge in elkaar zitten. Niet geheel verwonderlijk was dat hun eerste wapenfeiten aan de zijde waren van de toenmalige newwavechoreografen. Van het virtuoze Contre Six (1983) - een confrontatie tussen zes instrumentalisten en een elektronische 'looping' - tot de verbluffende saxsolo in Scrum (1985): Bl!ndman schotelt ons een historisch programma voor - wat gerust letterlijk mag worden opgevat vermits het ensemble van origine een saxofoonkwartet was, opgericht in 1988 door Eric Sleichim.

De muzikanten-componisten van Maximalist! gooiden de mystieke dimensie van deze stijl overboord en voedden deze repetitieve muziek met een zekere stravinskiaanse afstand en bitterheid maar tegelijk ook met de kracht en fysicaliteit van de rock'n roll. Hun werken verwezen duidelijk naar de compositieschema's van de Frans-Vlaamse polyfonisten uit de Renaissance (canons, prolaties, palindromen en hiktechnieken). Ze schuwden de dissonantie niet, noch de amplificatie, het bruisende en al evenmin de humor. Bovendien waren zij er vooral op uit om het lichaam terug in het centrum van de muzikale act te plaatsen en de disciplines en het publiek dichter bij elkaar te brengen. Het mag dan ook niet verbazen dat hun eerste wapenfeiten aan de zijde waren van de meest illustere vertegenwoordigers van de newwavechoreografie van toen: Anne Teresa de Keersmaeker, Wim Vandekeybus en Michèle Anne De Mey. Het was overigens voor de allereerste choreografie van Michèle Anne De Mey dat haar broer Thierry De Mey zijn Balatum (1984) componeerde. Dit stuk - geschreven voor een vervlechting van heteroclite percussie - is een nauwkeurige machinerie die zich kan meten met de precisie van een horlogemechanisme. Dat is evenzeer het geval voor het Contre Six, een stuk uit datzelfde jaar en geschreven voor quatre mains (met Peter Vermeersch): zes instrumentalisten (twee pianisten en een saxofoonkwartet, zoals de Habanera uit 1983) en 'een looping' - de zes musici wedijveren met de onpare ritmes om het 6/8 ritme te counteren en dit in een radarwerk dat zowel diabolisch als euforisch aandoet. Drie jaar later verscheen het vermaarde Musique de Table, een stuk voor drie percussionisten die trommelen op kleine tafeltjes - gecomponeerd voor het gezelschap van Wim Vandekeybus - dat de strikte grens tussen muzikale geste en choreografie liet vervagen. Van het virtuoze Five To Five van Walter Hus (1984) - gecomponeerd voor een defilé van de stylist Yohji Yamamoto - tot de verbluffende saxsolo in Scrum (1985): Bl!ndman schotelt ons een historisch programma voor. 'Historisch' mag gerust ook letterlijk worden opgevat, in de zin van 'samen een geschiedenis delen'. Zo was het ensemble oorspronkelijk een saxofoonkwartet - in 1988 door Eric Sleichim opgericht - toen hij nog deel uitmaakte van Maximalist! Lié / Délié is zelfs de allereerste partituur die hij voor deze formatie heeft gecomponeerd.

Praktische info :

Bl!ndman : Minimal-Maximal
Zaterdag 29 november 2014 om 20.00 u
La Raffinerie - Brussel


Meer info : www.arsmusica.be en www.blindman.be

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014

00:32 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.