25/11/2014

NOB brengt halve eeuw Amerikaanse muziek tijdens Ars Musica

Grégory d'Hoop Het Nationaal Orkest van België mocht natuurlijk niet ontbreken op deze feesteditie van Ars Musica. Het programma bestrijkt een halve eeuw aan Amerikaanse muziek. En hoe kan deze ode aan het orkest beter klinken dan in de zaal met de mooiste akoestiek van Brussel? Muziek van Reich, Ives, Gordon en een wereldcreatie van Grégory d'Hoop (foto) onder leiding van de jonge chef Thomas Van Haeperen.

Dit programma overspant meer dan een halve eeuw Amerikaanse muziek maar is vooral een ode aan het orkest en verheerlijkt de verschillende wijzen waarop het zich kan uitdrukken. Het stuk Ongaku (het Japanse woord voor 'muziek') stamt uit de laatste creatieve periode (1957) van Henry Cowell, onvermoeibaar ontdekker en uitvinder. Het is de vrucht van een tijd waarin de componist - na een vierjarig gevangenschap als gevolg van een veroordeling voor biseksualiteit - ongetwijfeld zijn weifelende houding tegenover het avant-gardisme had opgeborgen, maar geenszins zijn voorliefde voor de traditionele muziek (en meer in het bijzonder de niet-westerse muziek, waarvan dit stuk, doordrongen van Japanse klanken, getuigt) had opgegeven. Cowell is ongetwijfeld één van hen die het meest heeft bijgedragen aan de ontdekking van het hermetische œuvre van Charles Ives. Dertig jaar eerder had hij een substantieel deel van de eerste editie van zijn revue New Music aan Ives opgedragenEn in 1929 verleidde hij Nicolas Slonimsky - de dirigent van het Boston Chamber Orchestra - tot het spelen van Yves' Three Places in New England, het magnifiek descriptief fresco in drie bewegingen, dat Ives' meest populaire werk zou worden en waarin de auteur herhaaldelijk zijn toevlucht nam tot populaire wijsjes. Romeo (1992) - de allereerste partituur voor orkest van Michael Gordon - is doordrongen van een erg rock-'n-roll aandoende pulsering. Voor dit werk, in opdracht van de Yale Bach Society, baseerde de componist zich, zo zegt hij, op het compacte en de bondigheid van Johann Christian Bachs Sinfonien.Romeo is dan ook een orkestraal blok, geprikkeld door een nooit aflatende spanning. Voor zijn Triple Kwartet (1999), gecreëerd in opdracht van het Kronos Kwartet, heeft Steve Reich heeft zich deels geïnspireerd op het ritmische concept van een ander werk van Michael Gordon - Yo Shakespeare(ook uit 1992) - maar ook op de kwartetten van Schnittke en de laatste beweging van het Kwartet n° 4 van Bartok. In deze partituur voor strijkkwartet en tape, hier vertolkt door de strijkers van het orkest, verschijnen naast een canonieke en strak contrapuntische schriftuur, dissonanties en een quasi expressionistische dimensie, wat vrij ongewoon is voor Reich. Congruent aan deze vier spectaculaire pagina's creëerde Grégory d'Hoop - een jonge componist uit het Oude Continent - een partituur, geïnspireerd door voodoo initiatieriten uit Benin, die zowel zijn interesse in de compositietechnieken van het Ars Nova als zijn avontuurlijke spel met de geluidsruimte weerspiegelt.

Programma :

  • Grégory D'Hoop, Il mange la tête des gens (Wereldcreatie)
  • Steve Reich, Triple Quartet
  • Charles Ives, Three Places in New England
  • Michael Gordon, Roméo
  • Henri Cowell, Ongaku

Praktische info :

NOB : Gordon, Reich, Ives, d'Hoop
Donderdag 27 november 2014 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel


Meer info : www.arsmusica.be en www.nob-onb.be

Extra :
Grégory d'Hoop : gregorydhoop.com, www.compositeurs.be en op youtube
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl
Michael Gordon : michaelgordonmusic.com, bangonacan.org en en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica slaat brug tussen minimalisme en Maximalist!, 20/11/2014

20:48 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.