08/05/2014

GAME brengt Amerikaanse muziek tijdens lunchconcert in Flagey

Harry Partch Het Ghent Advanced Master Ensemble of kortweg G.A.M.E. bundelt de verschillende samenwerkingen tussen studenten van de master-na-masteropleiding hedendaagse muziek van het Conservatorium Gent. G.A.M.E. is het banier waaronder een jonge voorhoede van excellente muzikanten met elkaar in dialoog gaat, nieuwe werken creëert en in een onbevangen sfeer de recentste ontwikkelingen binnen het hedendaagse muzieklandschap verkent. G.A.M.E. begint zo ondertussen wel zijn sporen te verdienen. Dit jaar al te zien geweest in Opéra Lille, Bozar en onlangs nog in het Concertgebouw Brugge met de dansers van P.A.R.T.S. Tijdens dit lunchconcert in Flagey brengen ze werk van Charles Ives, Lou Harrison, Harry Partch en Christopher Trapani.

De Amerikaanse avant-garde-componist Lou Harrison (1917 - 2003) was een van de eerste componisten die Aziatische instrumenten en westerse muziekstijlen bij elkaar heeft gebracht. Hij schreef opera's, symfonieën, concerten, balletmuziek en kamermuziek. Hij werkte in Los Angeles samen met Arnold Schönberg en hij schreef percussiestukken voor John Cage. Hij schreef ook voor choreografen en filmregisseurs. In zijn jonge jaren werkte hij als danser en dansbegeleider. Harrison integreerde middeleeuwse dansen, baroksonates, rituelen van de Navajo-indianen, Indonesische orkestwerken en Koreaanse hofmuziek in zijn werken. Veel van zijn stukken hebben titels in de kunstmatige taal Esperanto. Harrison was vooral bekend door het gebruik van exotische (niet-westerse) instrumenten zoals de gamelan, maar ook eenvoudige conservenblikjes.

Harry Partch (foto) is veruit de grootste vrijbuiter onder Amerikaanse componisten. Zodra hij inzag dat de gangbare getemperde stemming strijdig is met eender welke natuurlijke intonatie, ontwikkelde hij als uitweg een radicaal nieuw systeem van microtonaliteit. Gaandeweg bouwde hij daarvoor eigenhandig een indrukwekkend instrumentarium bijeen. Zijn visie op 'Just Intonation', uiteengezet in het boek Genesis of a Music, wint wereldwijd alleen maar aanhangers bij. Tijdens de Depressie koos Partch voor een zwerversbestaan.

Zwerver, componist, instrumentenbouwer, anarchist, knutselaar, guru, voorvechter van de just intonation. Het parcours van de Amerikaan Harry Partch (1901-1974) is uniek. En vooral: eerlijk. Partch leidde tijdens de Great Depression gedurende tien jaren het bikkelharde leven van hobo en doorzwierf het Amerikaanse continent als verstekeling op goederentreinen. Partch was 'a wayward', Engels voor 'eigenwijs'. Een man met een heel eigen wijsheid, en een heel eigen wijze om melodieën - wijsjes - te intoneren. In de muziekhistorische overzichten staat hij vooral bekend om zijn theoretisch baanbrekend werk over just intonation, een alternatieve stemming die een terugkeer inhield naar de Griekse (akoestische) beginselen. Bovenal was Partch Partch. Hij leefde en componeerde compromisloos: Partch schreef de muziek die hij wou schrijven, binnen een toonsysteem dat hij zelf ontwikkelde, op instrumenten die hij zelf bouwde, met muzikanten die hij zelf bijeenzocht en tijdens concerten die hij zelf organiseerde. 'Een Partch concert' is overigens een contradictio in terminis: Partch speelde geen concerten. Muziek spelen was voor hem een gemeenschapsvormend ritueel dat alle zintuigen moest bedienen: zowel het oor als het oog. Partch plaatste zichzelf bewust buiten het traditionele kader van Europese kunstmuziek. Immers: 'Life is too precious to spend it with important people.'

Christopher Trapani werd in New Orleans, Louisiana, geboren en behaalde een bachelor aan Harvard waar hij compositie studeerde bij Bernard Rands en zich in poëzie verdiepte bij Helen Vendler. Daarnaast behaalde hij master aan het Royal College of Music in Londen waar hij samenwerkte met Julian Anderson. Na vier jaar in Parijs vertoefd te hebben met onder meer een residentie in Cité Internationale des Arts, werkte hij samen met de Franse componist Philippe Leroux. Hij ontving een Fulbright beurs en bracht daarmee het studiejaar 2007-2008 door om microtonaliteit in Ottomaanse muziek in Istanbul te bestuderen waarna hij - terug in Parijs - elektronische muziek, compositie en muziektechnologie onder de loep na aan het IRCAM. Na twee jaar in New York City gewerkt te hebben als doctoraal onderzoeker aan de Columbia University, keerde Christopher Trapani in september 2012 terug in Parijs om zich toe te leggen op muziekonderzoek tijdens een residentie aan het IRCAM en werd hij laureaat van het International Residence Program aan de Récollets. Christopher Trapani werd winnaar van de Gaudeamus Prijs 2007 en daarmee de eerste Amerikaan in 30 jaar die zulke internationale jonge componisteprijs ontving. Hij won ook nog de ASCAP Leo Kaplan Award (2009) en een BMI Student Composer Award (2006).

Programma :

  • Charles Ives, Evening voor stem en piano / tekst: John Milton
  • Lou Harrison, Vier stukken voor harp en percussie
  • Harry Partch, Lyrics from Li Po : A Dream (bw. voor stem en contrabas)
  • Christopher Trapani, Waterlines voor stem en ensemble

Praktische info :

Flagey Piknik : GAME, American songs
Vrijdag 23 mei 2014 om 12.30 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be

Extra :
Lou Harrison op en.wikipedia.org en youtube
Mikroton 13 : Omtrent Harry Partch, Sebastian Bradt op www.logosfoundation.org
Harry Partch op www.schott-music.com, brahms.ircam.fr en en.wikipedia.org
Harry Partch op youtube (met o.a. een BBC documentaire uit 2006)
Christopher Trapani : www.christophertrapani.com, www.newforum-jeunecreation.eu en youtube

19:50 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.