01/12/2013

What the Body Does Not Remember : dansgeschiedenis op de scène

What the Body Does Not Remember What the Body Does Not Remember is de fascinerende debuutvoorstelling uit 1987 van Wim Vandekeybus en zijn gezelschap Ultima Vez. In New York kregen Wim Vandekeybus en de componisten Thierry De Mey en Peter Vermeersch de gerenommeerde Bessie Award voor deze "brutale confrontatie van dans en muziek." Nu, 25 jaar later, gaan Wim Vandekeybus en Ultima Vez er opnieuw mee op tournee. En voor het eerst wordt de muziek van deze baanbrekende voorstelling live uitgevoerd door het Brusselse nieuwe-muziekensemble Ictus. What the Body Does Not Remember balanceert op de messcherpe grens van aantrekken en afstoten. Nu eens levert dat een confrontatie tussen twee dansers op, dan weer tussen twee groepen, tussen de dansers en de muziek, tussen de dansers en een dwingend lijnenspel. Maar overal knallen de agressie, de angst en het gevaar erdoorheen. Dansgeschiedenis op de scène!

Een flashback naar het einde van de jaren 80: uit het verpletterende debuut van de jonge choreograaf Wim Vandekeybus ontstaat in 1987 de 'Flemish Wave' die de dans- en theaterwereld op zijn kop zet. De Keersmaeker, Fabre, Decorte, Needcompany en Vandekeybus hadden weinig of niets met elkaar gemeen, ware het niet dat ze één voor één de normen op de planken herschreven met de geladenheid van het rusteloze lichaam. "De Belgen zijn de meesters van het lichaam," liet een Nederlandse recensent zich destijds ontvallen. Anna Kisselgoff bewierookte What the Body in de New York Times dan weer door het te hebben over een "revolutie in de dans".

Wat het lichaam zich - volgens de titel - niet herinnert, is noch Eden, noch de maagdelijkheid, maar eerder het zeldzame moment dat aan elke herhaling ontsnapt en slechts één keer voorkomt … het moment waarop het gevaar ons noodgedwongen voor een keuze stelt. Gevaar en druk zijn dan ook de basisconcepten voor deze jonge choreograaf, die door zijn raadsman Thierry De Mey (muzikant, Go-kampioen en begenadigde strateeg) tot het uiterste wordt gedreven. De lichamen werpen zich op elkaar, kronkelen over de grond, gooien stenen op die hun partners maar net kunnen ontwijken, dreigen genadeloos vertrapt te worden. De spanning tussen mannen en vrouwen loopt hoog op, is intens en seksueel. Alles gebeurt uiterst snel en is tot in het kleinste detail uitgewerkt. Met hun muziek graven Thierry De Mey en Peter Vermeersch (die kort daarvoor nog Anne Teresa De Keersmaker begeleidden bij haar eerste stapjes) dieper naar een dissonant minimalisme van metalige geluiden, in de voetsporen van Louis Andriessen. Vandekeybus mocht voor deze "harde confrontatie tussen dans en muziek in een landschap vol gevaren en geweld" een Bessie Award in ontvangst nemen.

Dankzij een nieuwe generatie dansers, elf muzikanten van weleer en Thierry De Meys percussie-instrumentarium (een verzaagd pianokader, papieren trommels, een lithofoon enz.) krijgen we vijfentwintig jaar later dit successpektakel opnieuw te zien.

Praktische info :

Ultima Vez / Wim Vandekeybus & Ictus : What the Body Does Not Remember
Woensdag 4 december 2013 om 20.00 u
Concertgebouw Bruggge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.ultimavez.com en www.ictus.be
------------------------------------------
Van woensdag 18 t.e.m. zaterdag 21 december 2013, telkens om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.ultimavez.com en www.ictus.be

Deze voorstelling is ook nog te zien op vrijdag 17, zaterdag 18, woensdag 22, donderdag 23, vrijdag 24 en zaterdag 25 januari 2014 in de KVS in Brussel en op woensdag 12 maart 2014 in CC Hasselt.

Elders op Oorgetuige :
December Dance 13 : Wim Vandekeybus palmt Brugge in, 29/11/2013

23:50 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.