27/05/2013

Elektroakoestisch concert met beweegbare speakers en analoge synthesizers in Logos

Darren Copeland De Canadese klankartiest Darren Copeland - een oude bekende bij Logos - verrast ons ditmaal met een elektroakoestisch optreden waarin beweegbare speakers en analoge synthesizers de hoofdrol spelen. Beweegbaar, want Copeland huldigt de overtuiging dat een klank door meer dan alleen de 4 gekende parameters wordt bepaald (toonhoogte, -duur, -sterkte en -kleur); ook de richting waar een klank vandaan komt, is bepalend. En dat onderbouwt hij samen met zijn kompaan, klankingenieur en zelfverklaarde nomade Benjamin Thigpen, voor jouw ogen, in de tetraeder.

In de 80ies ontdekte een jonge Darren Copeland geheel bij toeval de voor- en nadelen van analoge synthesizers en primitieve digitale samplers. Hij had tot voor die leeftijd geen specifieke interesse in muziek, laat staan enige formele opleiding dienaangaande gekregen. Samen met musicus Ed Troscianczyk en visueel artiest John Marriott knutselde hij zich een weg in de experimentele muziekscène van Toronto. De eerste verwezenlijkingen van het prille trio bestonden uit cassettecompilaties met titels als Living it Out -in the Dear Air- Space, The Three Faces en Dreams of Darkness.

Na de middelbare school studeerde hij Environmental Sound Design aan de toneelafdeling van Niagara College en elektroakoestische muziek aan Simon Fraser University in Vancouver (1989-95). Daar kwam hij in contact met de toonaangevende Barry Truax. Vanaf dan ging Copelands interesse meer uit naar pure soundscaping en het gebruik van omgevingsgeluiden. Reeds in een vroeg stadium beseft hij dat zowat elke nobody met enige technische knowhow in staat is om scapes ineen te boksen, dus zoekt hij naar een syntax. Er moet een verhaallijn mee gemoeid zijn, een psychosociale context; pure abstraktie werkt bij slechts een verwaarloosbaar segment van de luisteraars.

Voor Copeland is de intentie van die luisteraar even belangrijk als de scheppingsdrang van de maker, dus levert hij substantieel werk voor theater, draait hij radiodocumentaires en -drama's en maakt textsound-composities. Daaruit ontstond zijn adaptatie van August Strindbergs hoorspel Dream Play (1901), het eerst in Surround 5.1. uitgezonden werk bij de zender CBC. Of hij tekent - in opdracht van Threshold Theatre - voor de soundtrack bij That Time (1975) van Samuel Beckett. Ook kreeg hij van TIFF/Bell Lightbox opdracht om een soundtrack te maken bij Dziga Vertov's Man With a Movie Camera. Pas in 2002 evolueert zijn werk naar een abstrakter niveau, en gaat hij klanken aanwenden waarvan de bron moeilijk of niet te traceren valt.

Copeland is grondlegger en artistiek directeur bij New Adventures in Sound Art (NAISA). Recent ontving hij een Chalmers Fellowship van de Ontario Arts Council en een onderzoeksbeurs van de Canada Arts Council om zijn projekten uit te diepen.

Benjamin Thigpen bestempelt zichzelf als een artistieke nomade die even goed aan zijn projekten sleutelt in een labo als in een nachttrein of een hotelkamer. Hij is geboren in de USA en studeerde Engelse literatuur en 'Esthetics, Technologies and Artistic Creations', maar op zijn 30ste verkast hij naar Parijs - die andere artistieke broeihaard - en raakt betrokken bij GRM (Groupe des Recherches Musicales). Vervolgens werkt hij in heel Europa bij verschillende onderzoekscentra: Musiques et Recherches (België), SCRIME (Bordeaux), EMS en Visby ICC (Stockholm), STEIM (Amsterdam), Djerassi (Californië) en l'Espace Totem (Montréal).

Na 6 jaar ervaring aan het Ircam (Parijs) en nog eens 7 jaar aan het Conservatorium van Cuneo (Italië), doceert hij momenteel computermuziek en psychoakoestiek aan het centrum Arts2 (Bergen), terwijl hij voorts als freelancer aktief blijft. Zijn muziek draait om abstrakte parameters als energie, densiteit, complexiteit, simultaniteit en beweging. Dat alles werkt hij steeds nauwkeurig uit in relatie tot de ruimte waarin zijn projekten of installaties weerklinken. Thigpen: "Music does not exist in time but rather creates it. Music is not the art of sound, but the art of the transcendence of sound".

Copeland en Thigpen bundelen al enige tijd hun ideeën over een nieuwe performancemethodiek. Die is gebaseerd op meerkanaals-spatialisatie als een primaire parameter in het scheppingsproces, en op die manier belanden we aan bij beweegbare speakers als een volwaardige muziekinstrumenten op zich. We krijgen kreaties van Thigpen's Switch en Copeland's Bats & Elephants. In hun eigen woorden: ";High frequency sounds will fly and drift around the Tetrahedron Concert Hall, playing with the unique acoustic qualities of the space. This movement of sound will be created by physically moving Holosonic Audio Spotlight speakers".

Tijd en plaats van het gebeuren :

Darren Copeland & Benjamin Thigpen
Maandag 27 mei 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Darren Copeland : www.darrencopeland.net, en.wikipedia.org en soundcloud.com
Benjamin Thigpen : thigpen.free.fr

15:24 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Commentaren

Mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Ik ga de mannen volgen!

Gepost door: Geluid Amsterdam | 16/07/2013

De commentaren zijn gesloten.