28/02/2013

Scelsi gezien door de ogen van David Ryan

Giacinto Scelsi In 'Via di San Teodoro 8' treden we in de voetsporen van de eigenzinnige Italiaanse modernist Giacinto Scelsi (1905-1988). Meer nog, samen met regisseur David Ryan nemen we een kijkje in diens voormalige huis en krijgenwe uitvoerig zicht op wat weinigen ooit aanschouwden: de vele traphallen, vista's, tuinen en talloze kleine kamertjes die het gebouw rijk is. Verschillende aspecten van dit 'Domus Romanus', vooral dan de akoestische eigenschappen ervan, komen in detail aan bod.

De film belicht ook de collectie vroege elektronische en exsotische instrumenten die Scelsi bezat. Vooral de Ondiola, een van de allereerste versterkte elektronische muziekinstrumenten waar de componist in zijn beruchte 'Derde Periode' veelvuldig op improviseerde of aan componeerde, wordt belicht. We krijgen er ook een van de zeldzame filmfragmenten te zien die van Scelsi (een notoir beeldschuw man, overigens) zijn overgebleven: een improvisatie die hij op de Ondiola hield, in samenspel met zijn voormalige leerling, pianist Oscar Pizzo.

Zondag in de Q-O2 werkplaats krijgen we ook nog de film 'Tower: a Composition for Two Musicians and Architecture' (2012) te zien. Maandag in Logos brengt David Ryan ook volgende werken voor (bas)klarinet : zijn eigen Blindtime (2013) en Para (2011) en Dark as a Dungeon (1977) van Christian Wolff.

David Ryan (1956) is zowel componist, schrijver als visueel artiest. Hij studeerde aan de University of Liverpool en aan Coventry Polytechnic, stak vervolgens Het Kanaal over om zich in Hamburg, Lübeck en Berlijn in de wereld van de nieuwe muziek te storten en kan momenteel een veteraan op dat gebied worden genoemd. Met zijn lange voorgeschiedenis als vertolker van experimenteel klarinetrepertoire deelde hij het podium met John Tilbury, Christian Wolff, Earle Brown, Phill Niblock en het polyvalente ensemble Apartment House. Maar het is vooral met het werk van de enigmatische Giacinto Scelsi dat hij een reeds lang vergroeide liefde heeft ontwikkeld.

Ryans artistieke aktieradius beslaat overigens meer dan alleen het vertolken van nieuwe muziek; de man draait ook films, doet uitvoerig research, publiceert artikels en geeft screenings, tentoonstellingen en lezingen dat het een lieve lust is. Op dit ogenblik is hij aktief als lid van het London Improviser's Orchestra en zoals steeds druk in de weer met nieuwe multimediale projekten. Tot slot mag hij zich houder noemen van de Arts Council of England-award.

Tijd en plaats van het gebeuren :

David Ryan : 2 films - Via di San Teodoro 8 / Tower: a Composition for Two Musicians and Architecture
Zondag 3 maart 2013 om 20.30 u
Q-O2 - Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be en www.david-ryan.co.uk
--------------------------------------
David Ryan : Via di San Teodoro 8 - film & concert
Maandag 4 maart 2013 om 20.00 u

Logos Tetraëder - Gent
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.david-ryan.co.uk

Extra :
Giacinto Scelsi: www.scelsi.it en youtube
Giacinto Scelsi (1905 - 1988): Muzikaal aristocraat op www.musicalifeiten.nl
The Messenger: Giacinto Scelsi discovered a world in one note by Alex Ross, The New Yorker , 21/11/ 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb op www.medieval.org, 27/01/2000
Christian Wolff op www.otherminds.org, eamusic.dartmouth.edu, en.wikipedia.org en youtube
Perfect Sound Forever : Interview met Christian Wolff, Jason Gross op www.furious.com, april 1998

15:34 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Experimenteel geluid tijdens Museum Night Fever in Brussel

Valery Vermeulen Op zaterdag 2 maart openen een reeks Brusselse musea opnieuw de deuren voor de zesde editie van Museum Night Fever. Museum Night Fever, dat zijn een twintigtal Brusselse musea die tot een stuk in de nacht openblijven, heel veel jong volk en een grensverleggend programma dat expo, muziek, performance, mode, workshops en DJ's mixt tot een straffe en schuimende wintercocktail.

Valery Vermeulen : EMO-Synth - Muziekinstrumentenmuseum
Valery Vermeulen
(foto) is ook van de partij en verzorgt met zijn collectief Office Tamuraj drie performances met de EMO-Synth in het MIM. Experimenteel geluid is zeker voorzien. Office Tamuraj trakteert het publiek op drie verschillende performances van het interactieve multimedia project 'Montage Cinema Revived by the EMOSynth'. Muzikanten verklanken de realiteit van het moment in het betoverende Muziekinstrumentenmuseum. Het ideale kader én moment om te ontdekken hoe de EMO-Synth beeld en geluid tot leven brengt.

Multimediakunstenaar, muzikant en doctor in de wiskunde Valery Vermeulen is de drijvende kracht achter de EMO-Synth. Dit innovatief muziekinstrument is een ware bouwdoos voor het verbinden van emoties en geluid. Het balanceert op de fascinerende grens tussen wetenschap en kunst en kent intussen al een kleine geschiedenis. De eerste versie van de EMO-Synth dateert namelijk uit 2004 en was een eenvoudige virtuele 'synthesizer' met klankveranderingen op basis van emoties van de gebruiker.

Het 'instrument' onderging de voorbije jaren een hele rist verfijningen en uitbreidingen door bijdragen uit wetenschappelijke en artistieke disciplines zoals artificiële intelligentie, affective computing, psychofysiologie, biofeedback, automatische beeldgeneratie, wiskundige modelleringstechnieken en algoritmische muziekcompositie. Wat aanvankelijk begon als een eenmansproject groeide stilaan uit tot een groepsproject met de oprichting van het collectief Office Tamuraj tot gevolg. Intussen is de EMO-Synth een intelligent systeem binnen een totaalconcept waarin ook beeld een cruciale rol speelt.
www.emo-synth.com en www.mim.be

Pieter Verhees : Inside Mount Lu - Muziekinstrumentenmuseum
Een interactieve klankinstallatie gebouwd in samenwerking met Pieter Verhees. Vier publieksdeelnemers bewegen zich in het donker door een ruimte in een voertuig dat klanken produceert op basis van beweging, positie en richting. Zoek je eigen weg en genereer meteen een wonderlijke klankenwereld. Maar let op voor wat er gebeurt als je botst...
www.mim.be

Grégory Duby : Sonoor landschap (installatie) - Jubelparkmuseum
Grégory Duby is artiest, gitarist en Brusselaar en gaat in zijn uitgepuurde composities op zoek naar de essentie van muziek. Tijdens de Museum Night Fever zal - doorlopend - een repetitieve electro-akoestische compositie van heù te horen zijn, te midden van de verzameling precisie-instrumenten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Museum Night Fever
Zaterdag 2 maart 2013 vanaf 19.00 u
In verschillende Brusselse musea


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.museumnightfever.be

Elders op Oorgetuige :
Montage Cinema Revived by the EMO-Synth : interaktief multimediaprojekt op de grens van wetenschap, muziek en kunst, 4/04/2012

13:09 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

Creatie Wim Hendrickx' eerste pianotrio tijdens jubileumconcertreeks SimoensTrio

Wim Henderickx Na jaren schrijven voor grote bezettingen keert componist Wim Henderickx terug naar de intiemste vorm van muziek: de kamermuziek. Voor het SimoensTrio schreef hij zijn eerste Pianotrio, een werk dat het ensemble zal voorstellen ter gelegenheid van zijn 10de verjaardag. Naast dit 'grand oeuvre' brengt het SimoensTrio het levendige 'Gassenhauer' trio van Ludwig van Beethoven en het zelden uitgevoerde maar prachtige eerste strijksextet van Johannes Brahms in een arrangement voor pianotrio, bewerkt door Theodor Kirchner. Première op 1 maart 2013 in de Academiezaal in Sint-Truiden, gevolgd door een concerttournee doorheen Vlaanderen.

De zussen An, Veerle en Katrijn zijn jong, gedreven en delen dezelfde passie voor muziek. Het feit dat ze een familiale band hebben, bevordert alleen maar hun onderlinge communicatie. Ze gaven concerten in België, Duitsland, Spanje, Nederland, Zwitserland en Koeweit en waren te gast in toonaangevende concertzalen zoals het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. Het SimoensTrio sleepte een rits prijzen in de wacht en bracht reeds twee cd's uit.

Wim Henderickx over PIANO TRIO : "Dit werk werd geschreven in 2012 ter gelegenheid van de 10de verjaardag van het SimoensTrio in opdracht van Villarte vzw. Inspiratiebron was een frase uit het gedicht 'Die Stille' van Rainer Maria Rilke: '...Der Abdruck meiner kleinsten Bewegung bleibt in der seidenen Stille sichtbar...' Het werd een zeer intiem werk waarbij de melodie en de melodische ontwikkeling het belangrijkste basisgegeven vormen. In dit introspectieve en meditatieve werk evolueert de dynamiek tussen de grenzen van het 'hoorbare' (ppppp) en mezzopiano (mp), waardoor op sommige momenten vaste toonhoogte en gekleurd geruis onmerkbaar in elkaar overgaan. Het werk bestaat uit 7 delen - met elk hun eigen energie - die in elkaar overvloeien. Voor de uitvoerders vraagt deze composite een bijzondere virtuositeit. " (*)

Programma :

  • Ludwig van Beethoven, Pianotrio in Bes, opus 11, Gassenhauer
  • Wim Henderickx, PIANO TRIO (In der seidenen Stille ...) (wereldcreatie)
  • Johannes Brahms, Pianotrio in Bes (bewerking van het strijksextet nr.1, opus 18 door Theodore Kirchner)

Tijd en plaats van het gebeuren :

SimoensTrio : Beethoven, Henderickx, Brahms
Vrijdag 1 maart 2013 om 20.15 u
Academiezaal - Sint-Truiden

Plankstraat 18
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.debogaard.be en www.simoenstrio.be
-------------------------------------
SimoensTrio : Beethoven, Henderickx, Brahms
Zaterdag 2 maart 2013 om 20.15 u
CC Lanaken

Aan De Engelse Hof 10
3620 Lanaken

Meer info : www.lanaken.be en www.simoenstrio.be
-------------------------------------
SimoensTrio : Beethoven, Henderickx, Brahms
Zaterdag 9 maart 2013 om 20.30 u
Sint-Amanduskerk Outer

Smid Lambrechtstraat
9406 Outer

Meer info : www.ninove.be en www.simoenstrio.be
-------------------------------------
SimoensTrio : Bloch, Copland, Henderickx, Brahms
Zaterdag 16 maart 2013 om 20.00 u
Concertstudio Kortrijk
Conservatoriumplein 2
8500 Kortrijk

Meer info : www.euterpevzw.be en www.simoenstrio.be
-------------------------------------
SimoensTrio : Bloch, Copland, Henderickx, Brahms
Vrijdag 22 maart 2013 om 20.00 u
Oude Abdij - Drongen

Drongenplein 26
9031 Drongen

Meer info : www.oorverblindend.be en www.simoenstrio.be
-------------------------------------
SimoensTrio : Beethoven, Henderickx, Brahms
Vrijdag 12 april 2013 om 20.00 u
Salons voor Schone Kunsten - Sint-Niklaas

Stationsstraat 85
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.simoenstrio.be
-------------------------------------
SimoensTrio : Beethoven, Henderickx, Brahms
Zondag 28 april 2013 om 11.00 u
SAMWD Lier

Gasthuisvest 50
2500 Lier

Meer info : www.lierscultuurcentrum.be en www.simoenstrio.be
-------------------------------------
SimoensTrio : Beethoven, Henderickx, Brahms
Donderdag 2 mei 2013 om 20.15 u
Sint-Pieterskerk Leut

Sint-Pietersstraat 11
3630 Leut

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.simoenstrio.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com (*), www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Gratis verjaardagsconcert Wim Henderickx 50 in deSingel in Antwerpen, 16/06/2012
Wereldcreatie eerste symfonie van Wim Henderickx in Bozar, 26/02/2012
Medea van Wim Henderickx en Peter Verhelst in Gent en Antwerpen, 10/02/2012
Belgische premières van Wim Henderickx en Klas Torstensson in deSingel, 12/03/2011
Wereldcreatie The Four Elements van Wim Henderickx in Wijnegem, 2/03/2011
Gloednieuw slagwerkconcerto van Wim Henderickx op openingsconcert Come on! Beat it!, 31/01/2011
Wim Henderickx dirigeert eigen werk in Kortrijk, 28/04/2010
Canvas klassiek: Wim Henderickx, een Oosterling verdwaald in het Westen, 20/11/2009

11:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

27/02/2013

Duoconcert Goeyvaerts Strijktrio en Cappella Pratensis in Sint-Niklaas

Nikolaj Korndorf In dit duoconcert met het Goeyvaerts Strijktrio laat Cappella Pratensis Ockeghem de confrontatie aangaan met Nikolaj Korndorf (foto). Deze werken vragen het uiterste van uitvoerder én toehoorder. Door de afwisseling van de twee ensembles worden de oren gespitst: na de verfijning van Ockeghems Requiem wordt het polyfone weefsel van Korndorfs meesterwerk 'In Honour of Alfred Schnittke' doorzichtiger. Juist door de extreme concentratie van het hedendaagse werk wordt de toehoorder bewuster van Ockeghems rijke texturen. Daardoor worden twee manieren van dodenherdenking voorgesteld.

Een samenwerking tussen twee ensembles in een cross-over. De twee ensembles blijken meer gemeen te hebben dan de op het eerste zicht grote verschillen (vocaal-instrumentaal, oud-nieuw). Het Requiem van Johannes Ockeghem wordt gezongen door Cappella Pratensis, specialisten in het uitvoeren van 15de en 16de eeuwse muziek. Zij gaan in confrontatie met het Goevyaerts Trio, een strijktrio dat gespecialiseerd is in de muziek van vandaag. Hun antwoord: het strijktrio van Nikolaj Korndorf. Dit extreme werk dwingt de uitvoerders tot de grenzen van hun fysieke mogelijkheden. Een ervaring die je niet koud laat.

Van een hele generatie Russische componisten (Sofia Gubaidulina, Giya Kancheli, Arvo Pärt, Alfred Schnittke,…) heeft Nikolai Korndorf (1947-2001) nooit echt de weg naar onze Europese concertpodia gevonden. Aan zijn muziek ligt het alvast niet. Misschien ontbrak het hem aan zogenaamde 'ster'- uitvoerders type Gidon Kremer of Mstislav Rostropovich? Of was het zijn moeilijk karakter? We hebben er het raden naar. De leerlingen op het conservatorium van Moskou waar hij compositie doceerde, noemden hem 'onze Rimsky-Korsakov'. Hij was een geliefde leraar en een begaafd orkestrator.

Het strijktrio 'In Honour of Alfred Schnittke' (AGSCH) dateert uit 1986, één jaar na de eerste hartaanval (de vierde zou hem in 1998 fataal worden) van misschien wel de bekendste Russische componist uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Dit driedelige werk begeeft zich op de grens van het onmogelijke. Van live uitvoeringen is daarom nauwelijks sprake. Het is een fysieke krachttoer met drie uiterst virtuoze stemmen. Het verstemmen van de snaren bij altviool en cello(scordatura) bemoeilijkt verder het ontcijferen van de partituur.

Maar het is het waard, dit strijktrio is ongehoord. Een uiterst langzaam Choral wordt plots onderbroken door de altviool. De viool en cello sluiten in canon aan bij het Toccata gedeelte. Dit heftig en opzwepende deel mondt uit in Aria die met een sobere Bach-achtige melodie start, waarna de andere stemmen in een ingewikkelde contrapuntische constructie gaan die verglijdt naar hysterie en chaos. De rust keert terug in een coda waarbij de cello met pizzicato's het thema herneemt.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Cappella Pratensis & Goeyvaerts Strijktrio : Ockeghem, Korndorf
Zaterdag 2 maart 2013 om 20.00 u
Kapel O.L.V.-Presentatie - Sint-Niklaas

Plezantstraat 135
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be, www.stringtrio.net en www.cappellapratensis.nl

Extra :
Nikolai Korndorf : www.korndorf.ca, en.wikipedia.org, www.musiccentre.ca en youtube

Elders op Oorgetuige :
Minimalistisch eerbetoon aan Schnittke in het Conservatorium Brussel, 29/03/2011

22:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Vijftiende editie KRAAK festival in Netwerk Aalst

KRAAK festival De vijftiende editie van KRAAKfestival, de jaarlijkse karavaan langs avant-garde muziekgeschiedenis, hedendaags experiment en andere onder-de-radarkunst, biedt ook dit jaar weer twaalf uur intens eclectisch, synesthetisch genot. Kom meegenieten van dit festival, pik met dezelfde moeite nog even de tentoonstelling 'Watch That Sound' in Netwerk Aalst mee, en hang wat rond tussen de vele platenstandjes in een (heerlijk luidruchtige) feestelijke sfeer.

Het Gentse Kraak is een van die "kleine" spelers in de muziekwereld die groot zijn in wat ze doen. Ze leerden niet voor niets hun volk luisteren naar dronemetal, analoge elektronica, grootstadsfolk, new age, hypnagogic pop (toen het gebruik van deze term nog niet resulteerde in scheldtirades op fora allerhande), freejazz of cutting edge luitspelers. Met een nieuwe editie van het Kraak festival op 2 maart wordt die traditie verder gezet.

Twaalf uur lang is het CHK Netwerk in Aalst de thuishaven van wat de in de kantoren van Kraak werd samengesprokkeld. MIA winnaars zijn dun gezaaid. Dwarse koppigaards daarentegen struikelen over elkaar op weg naar het podium dat ook dit jaar weer bevolkt wordt door een eclectische mengeling van elektronica, gitaarnoise, in de artisanale folk gedrenkte muziek en beeldende kunst.

Home made
Waar en hoe beginnen aan een festival dat als lijn heeft dat er geen echte lijn in zit? Of het moeten de kruipkelders van de hedendaagse muziekwereld zijn. Toch tekenen zich dit jaar enkele markante figuren af, zeker in de sector van de elektronisch muziek. Een van die muzikanten is de jonge Slowaak Jonáš Gruska die zoals veel van zijn collega's zijn wortels heeft in de punk- en hardcorescene, maar die muziek al snel te beperkend vond. "Ik wilde altijd al meer experimenteren en ik was goed vertrouwd met computers, dus dat ging eigenlijk redelijk vlot. Ik heb het grootste deel van mijn kindertijd voor een computerscherm doorgebracht, dus zou het vreemd zijn als ik mijn muzikale plannen niet digitaal zou realiseren. Ondertussen heb ik ook al enkele stukken voor live spelende, akoestische muzikanten geschreven, maar met wat de meeste mensen muziek noemen zit je met dat medium echter al snel op de limieten."

Elektronica werd het dus, wat onder andere resulteerde in zelf ontwikkelde open source software die nog steeds gratis of tegen een klein steunbedrag op zijn website te downloaden is. Gruska heeft ook een eigen label LOM waarop hij onder meer eigen werk uitbrengt. Vorig jaar verscheen op LOM een derde release, &'Nočné Oscilácie pre Jedného', een cassette met muziek die mijlenver van zijn eerder uitgebrachte, digitale muziek verwijderd is. In plaats van muzikale hightech refereren de vier tracks naar het speelse van de elektronicapioniers uit het midden van de 20ste eeuw. Toch wil hij zelf liever niet van een echte muzikale switch spreken. "Mijn laatste release is inderdaad gemaakt met analoge apparatuur, maar mijn volgende (van mijn ander soloproject Binmatu) is weer helemaal digitaal. Ik wil mezelf, noch mijn werk beperken tot deze of gene manier van werken."

Gruska studeert momenteel aan het Instituut voor Sonologie in Den Haag en in Krakow en het is daar dat zijn fascinatie voor analoog materiaal concrete vormen aannam. "Mijn analoge muziek is sterk bepaald door het werken met modulaire synthesizers die ik ben beginnen bouwen gedurende mijn studies in Polen. Terug in Nederland wist ik gewoon dat ik iets moest opnemen in de analoge studio aldaar. Plots voelde ik de relatie met het systeem. Ik breidde mijn brein uit via de enorme spaghetti van kabels en zonk er helemaal in weg." 

De voordelen van het gebruiken van analoog materiaal ziet Gruska in "het soepel werken, de instabiliteit en misschien ook wel het feit dat ik hierdoor leer hoe dingen op een heel basic niveau werken. Ik herinner me nog het moment toen ik mijn eerste analoge oscillator gebouwd had. Er is daarin gewoon iets dat met ons verbonden is. Meer en meer begin ik te voelen dat analoge elektronica dichter bij de natuur staat dan computers." Op 2 maart staat hij op het Kraak festival met naar eigen zeggen "een rotzooi aan kabels, microfoons en enkele (zelf gemaakte) modulaire synthesizers."

Dat &'Nočné Oscilácie pre Jedného' op cassette verscheen, was voor Gruska geen toeval. "Ik vond dat tapes het beste medium waren om dat album te verdelen. In de studio werk ik veel met reels en die zouden eigenlijk nog beter zijn. Er is iets met cassettes dat je niet kan vervangen door een digitaal medium. Een cassette in de speller stoppen, dat heeft soms iets ritualistisch." Door te kiezen voor een cassetterelease is het verleidelijk om een verband te zien met een andere artiest op de affiche: de cassette-dj Jackson Bailey oftewel Tapes. Niet ten onrechte blijkbaar, want Gruska is vertrouwd met de muziek van Tapes, luisterde er enkele jaren geleden zelfs veel naar en wordt vooral gecharmeerd door de atmosfeer van de muziek. Die heeft, naast een dubby, ook een hoog vintage gehalte, niet verwonderlijk voor een man die zijn liefde voor cassettes opdeed omdat hij niet aan de vinylplaten van zijn vader mocht komen.

In de studio bedient Bailey zich van keyboards, drummachines en een processor, maar live beperkt hij zijn setup tot twee cassettespelers, een mixer en enkele effectpedalen. Wie wil horen waar hij muzikaal voor staat, kan naar de website van het label Jahtari surfen, waar Bailey's nieuwe ep &'Where Is The Time' integraal te beluisteren is.

De keuze van
Gevraagd naar zijn top 3 van artiesten die hij zeker niet wil missen op het Kraak festival komt Gruska uit bij twee grassroots artiesten en een elektronicareus. Bij Jiří Wehle, een recht van de Praagse straatstenen geplukte muzikant, verduidelijkt Gruska: "Ik ben al een hele tijd gek op de hurdy-gurdy en middeleeuwse instrumenten, dus doet het me plezier ze in goede handen te zien." Wehle voorstellen als louter een straatmuzikant is echter de waarheid geweld aandoen. De man houdt er namelijk een goed uitgewerkte website op na, inclusief audio, video, persfoto's en overzicht van de door hem bespeelde instrumenten. Van Richard Dawson heeft Guska naar eigen zeggen al heel wat gelezen en waardeert hij het eerlijke en het natuurlijke van de muziek. Deze uit Newcastle afkomstige singer-songwriter grossiert in verstild gitaarwerk dat de klassieke songpaden verlaat voor kronkels die bij momenten aan de verrassende wendingen van Daniel Johnston doen denken.

Waar de keuze voor Wehle en Dawson wat opzien kan baren, is de derde naam op Guska's lijstje hoegenaamd geen verrassing. De Slowaak omschrijft David Behrman als "een legende in de elektroakoestische scene, waar ik de afgelopen vier jaar mijn weg gezocht heb" en daarmee overdrijft hij in het geheel niet. Wat anders kan gezegd worden van iemand die zijn eigen synthesizers bouwde nog voor de eerste Moog op de markt kwam, zelf software ontwerpt, samenwerkte met Robert Ashley, Alvin Lucier en Gordon Mumma, als producer werken liet opnemen van onder meer John Cage, Pauline Oliveros, Henri Pousseur en Steve Reich, assistent was van John Cage, kopiist van Stockhausen en werkte met en voor de Merce Cunningham Dance Company?

Wie door het oeuvre van Behrman wandelt, wordt geconfronteerd met een indrukwekkende waaier aan technieken en mogelijkheden, van zuiver akoestische stukken en werken voor prepared piano tot veldopnames en elektronica. Behrman heeft een hekel aan muziek naar massasmaak en een zwak voor kunst als helende en meditatieve factor. Zijn passage tijdens het Kraak festival is een zeldzame kans om de man met een soloset aan het werk te zien op het Europese vaste land.

Hergé
Naast de aanraders en zielsverwanten van Gruska huisvest het Kraak festival nog een zevental acts. Voor wie al die elektronica niet zo hoeft en meer gelooft in gitaren is er de Baskische noisepunk van Billy Bao, genoemd naar een fictieve Nigeriaanse zanger, maar eigenlijk het geesteskind van de Spanjaard Mattin is. Zo dreunend en beukend als de vlijmscherpe distortion van deze band klinkt, zo leeg en verlaten klinkt het atonale no wave gepingel van La Ligne Claire, een Frans viertal waarvan het geluid zich nog het best laat omschrijven als The Ex met levensbedreigende anorexia. In elk geval bedreigend genoeg om de doorgaans erg goed geïnformeerde website Discogs in de war te brengen. Wie aldaar de link naar de homepage van La Ligne Claire wordt doorgestuurd naar een pagina over (jawel) het oeuvre van Hergé. De muziek van de Fransen mag dan net als de bekende tekenstijl ontdaan zijn van alle franje, de kans dat ze een even groot publiek bereiken als het Belgische exportproduct is eerder gering.

Al even Frans en ongezellig, maar dan elektronisch, klinkt Lubrifikatttor, een trio uit Parijs dat zich met nummers als &'Cruelle Préceptrice',  &'Fais-Moi Mal',  &'Aalstse Slavinnenmarkt' verzekerd weet van een plaats op de SM-editie van Tomorrowland. De verloren lopende beats en het noisy geraas, geflipper en gezoem wijzen in elk geval ook in die richting.

Moeilijker te plaatsen is Maan, het duo van Belgen Simon Marius en Tim Depraetere die bij voorkeur werken zonder duidelijk geluid voor ogen en voor elk optreden een nieuwe set uitdokteren. Zo kunnen hen shows variëren van noiseimprov tot afstandelijke coldwave waar een scheutje van Schuberts &'Ave Maria' in rond drijft. Duidelijker van richting klinkt de punkpoëzie van James Williamson die hij met de Sleaford Mods op een bedje van beats aanbiedt. Zo leeg als La Ligne Claire en zo slechtgezind als Lubrifikatttor zijn vergelijkingen met The Streets hier niet aan de orde.

Naast de muzikale optredens is dit jaar op Kraak ook het noise-bewegingstheater van Guds Söner (Gods Zonen) te zien, met het duo Leif Elgren en Kent Tankred dat ondertussen al bijna 25 jaar samenwerkt.

Tegelijkertijd met het festival loopt ook de tentoonstelling Watch That Sound die werk van vijf kunstenaars toont die geluid of het ontbreken ervan naar verschillende beeldende vormen omzetten. Voor het werk van João Onofre mag de metalband Serial Butcher opdraven die zal optreden in een gesloten "dode" box om de levenloze sculptuur levend te maken. Een zeldzaam moment van relatieve stilte op een weer uitdagend gevulde Kraak-affiche.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAK festival
Zaterdag 2 maar 2013 vanaf 14.15 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Kraak Festival 2013 - Jonas Gruska, Tapes, Jiri Wehle, Richard Dawson, David Behrman. De onverkwikkelijke avonturen van Kuifje, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/02/2013

21:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Voorwaarts Maart 2013 trekt wijde wereld in

Voorwaarts Maart/En Avant Mars Tijdens de vierde editie van 'Voorwaarts Maart/ En Avant Mars' brengt vzw Hardscore in samenwerking met Muziekcentrum De Bijloke Gent op 1 en 2 maart nieuw werk van piepjonge en jonge componisten. Voorwaarts Maart/ En Avant Mars is een avontuurlijk muziekmoment. Een plek waar de muzikale creativiteit van jonge, getalenteerde kunstenaars gestimuleerd wordt zonder die te willen kaderen in trends, stijlen of stromingen. Een moment waarop de persoonlijkheid van de maker primeert.

In 1913 was Gent gaststad voor een wereldtentoonstelling. Dat evenement was toen vooral een uitstalraam voor de economische resultaten van een ver doorgedreven westers kolonialisme. In 2013 is Gent een stad die gastvrij wil zijn voor de volkeren van die voormalige koloniën. Die volkeren zagen hun muzikale cultuur opgenomen worden in een wereldomspannend archief. Meteen weten ze dat archief nu ook bevrijd van een te nauw kijkende, paternalistische, westerse visie.

Voorwaarts Maart 2013 gaat onderzoeken hoe de creatieve klankenmaker van nu daarmee omgaat. Hoe klassiek een verruimende betekenis kan krijgen. Hoe klassiek niet alleen in een concertzaal kan klinken. Hoe een geschreven noot misschien de wereldnoden kan uitdrukken.

Programma :

18.15 u - Concert I : GODverdommeFREEDOM
Miroslav Kochánek (CZ) en Tegest Pecht-Guido (ET)
Dans en Bodysounds/ body percussion

19.15 u - Concert II : Theatre sans Titre (TST)
‘Judith en Deborah’ (Philippe Blasband) (creatie)
Aylin Yay en Circé Lethem (actrices) Florian Peelman (altviool)
Werken van: Guido Schiffer, Thomas Smetryns, Wouter Vandenabeele en Petra Vermote. (creaties)

20.15 u - Concert III : Lunapark (NL)
Lunapark Ensemble, Klaas Tomme en Yvette Loynaz (zang)
Chloé Geers&Talitha De Decker (dans) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van: Jonathan Bonny, Mirek Coutigny (creatie), Koen Quintyn en Benjamin Van Esser (creatie)

Pauze

21.30 u - Concert IV : Restless Night
Het Amadeus Ensemble o.l.v. Wim Meuris, Inês Madeira (P) (mezzo), dansers van de Fontys academie Tilburg, Eddy Becquart (choreografie) Frank Missant (visuals)
Werk van: Frank Nuyts (creatie)

22.30 u Concert V : All the world’s a stage
Het Emanon Ensemble o.l.v. Raf De Keninck, Florian Peelman (altviool) Katerina Konstantourou (GR) (celesta) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van Susan Clynes, Nikos Ioakeim en Maarten Westers (creaties)
Film van Rachid Laachir, live score van Michiel De Malsche (creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Voorwaarts Maart/ En Avant Mars
Vrijdag 1 en zaterdag 2 maart 2013, telkens van 18.15 u tot 23.30 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.hardscore.be

21:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2013

Oxalys viert 20-jarig bestaan met concert en party in het Conservatorium van Brussel

Oxalys Op 1 maart 2013 houdt het Belgische ensemble Oxalys een feestconcert in het Koninklijk Conservatorium Brussel naar aanleiding van hun 20-jarig bestaan. Oxalys zal exact 20 jaar na het allereerste concert, in dezelfde zaal, met nagenoeg dezelfde musici, het inmiddels zo typische en verfijnde Oxalysrepertoire uitvoeren. Na het concert volgt bovendien een heuse party! Oxalys geeft voor deze gelegenheid ook een fotoalbum uit: Oxalys 20 jaar in beeld en klank.

1 maart 1993: Acht jonge en bevlogen musici brengen in de concertzaal van het Koninklijk Conservatorium Brussel hun allereerste concert. Oxalys is geboren! Een ensemble met een wisselende bezetting, dat in functie van het repertoire zijn basisbezetting van strijkkwintet, harp, fluit en klarinet met andere instrumenten uitbreidt. Een ensemble met een heel specifieke insteek: het blootleggen van muzikale verbanden en contrasten die getuige zijn van de westerse geschiedenis sinds de Verlichting. Met als geprefereerde biotoop de Belle Époque, een onuitputtelijke smeltkroes van kruisbestuivingen en culturele tegenstellingen waarin Mahler, Debussy, Ravel en Zemlinsky de hoofdrol spelen.

En van hieruit begint een uiterst boeiende tocht langs kleine en grote podia met als laboratorium de eigen concertreeks "Muzikale Confidenties" in de Goede Bijstandskerk in hartje Brussel. Met jeugdige overmoed reist Oxalys ook naar China, Japan, het Midden Oosten en Rusland, ... Oxalys bezoekt het Witte Huis en ontsnapt in Sint-Petersburg op het nippertje aan de mafia door uit een limousine te springen, ... Honderd en één verhalen zijn er zo, die de vriendschapsband nog versterken en de ambities voeden.

Oxalys concerteert inmiddels op de internationale topfestivals en op de grote podia: Concertgebouw Amsterdam, Bozar en Flagey in Brussel, Konzerthaus Berlin, Auditorio Madrid, Sociedad Filarmonica Bilbao, Festival van Vlaanderen, de Festivals van Schleswig Holstein, Rheingau, Granada. En dit vaak in een inspirerende wisselwerking met musici als Christianne Stotijn, Dietrich Henschel, Claire Lefilliâtre, Christoph Pregardien en Nikolay Borchev.

En zo schaaft en vijlt Oxalys al 20 jaar aan zijn zeer specifieke kleur en zijn intense samenspel. Zo bouwt Oxalys een indrukwekkend en gevarieerd repertoire uit. En hierin schuilt wellicht het geheim van dit succesverhaal: jaar na jaar stelt Oxalys nieuwe programma's voor, brengt het cd's uit die in de prijzen vallen, geeft het glans aan interdisciplinaire samenwerkingenen en blijft het verrassen door de samenwerking met partners van wereldniveau.

Programma verjaardagsconcert :

  • Claude Debussy, Prélude à l'après-midi d'un faune (Arr. Arnold Schönberg)
  • Arnold Bax, Concerto
  • Victor Kissine, Schmetterling (wereldcreatie in 1997 door Oxalys)
  • Maurice Ravel, Introduction et Allegro

Tijd en plaats van het gebeuren :

20 jaar Oxalys: Concert en Party
Vrijdag 1 maart 2013 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.oxalys.be

Extra :
Victor Kissine op www.compositeurs.be, www.schott-music.com en www.renewmusic.org

Elders op Oorgetuige :
Wereldcreatie vioolconcerto Victor Kissine met NOB en Gidon Kremer in Bozar, 10/12/2012

10:39 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

25/02/2013

Spectra Ensemble & Angélique Willkie brengen Lint in Antwerpen, Kortrijk en Gent

Lint Vrijdag is het SPECTRA Ensemble te gast op Mind the Book, een festival rond boeken en actualiteit in deSingel in Antwerpen. Samen met Angélique Willkie (Zap Mama, dEUS) brengt SPECTRA er het project Lint, naar de gelijknamige graphic novel van striplegende Chris Ware. Het graphic-novelconcert 'Lint' schetst het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. Voor jou de perfecte kennismaking met Chris Ware, hét Amerikaanse stripgenie van de laatste twintig jaar. Deze legendarische graphic novelist gaat een artistieke dialoog aan met componist Walter Hus, zangeres Angélique Willkie en Spectra. 'Lint' wordt tijdens het concert geprojecteerd.

In de 72 pagina-dikke grafic novel 'Lint' schetst de Amerikaanse striplegende Chris Ware het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. De leidmotieven, contrapunten en andere muzikale elementen in dit beeldverhaal trokken de aandacht van componist Walter Hus (1959), die de strip pagina per pagina op muziek zette.

Chris Ware wordt algemeen beschouwd als een van de grootste stripgenieën van de laatste 20 jaar. Zijn in 2000 gepubliceerde 'graphic novel' Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth betekende zijn wereldwijde doorbraak. Het boek werd overladen met lovende kritieken en ontving verscheidene prijzen. In 2009 schreef Walter Hus in opdracht van SPECTRA muziek bij een fragment van dit stripverhaal in de kindervoorstelling Frankenstein. Daarop volgde het idee om het werk LINT te creëren, een compositie gebaseerd op het gelijknamige stripverhaal, dat tijdens de voorstelling wordt geprojecteerd. Voor SPECTRA en Walter Hus is dit meteen een volgende stap in de exploratie van het samengaan van muziek en graphic novel.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble & Angélique Willkie : Lint
Vrijdag 1 maart 2013 om 14.00 u en om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.mindthebook.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Zaterdag 27 april 2013 om 20.15 u
Concertstudio Kortrijk

Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be, www.ccdeschakel.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Donderdag 16 mei 2013 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit - Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : vooruit.be en www.spectraensemble.com

Deze voorstelling is ook nog te zien op woensdag 7 augustus 2013 in Oostende tijdens het festival Theater aan Zee.

Extra :
Walter Hus : www.walterhus.org, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Lint: legandarische strip van Chris Ware op muziek van Walter Hus, 26/02/2012

23:48 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/02/2013

Puzzling America : festivalweekend rond Amerikaanse muziek in Leuven

Puzzling America 'Puzzling America' is een festival voor iedere liefhebber van Amerikaanse muziek. Van vrijdag 28 februari tot zaterdag 2 maart organiseert 30CC een weekend waarin deze muziekwereld centraal staat. Je wordt ondergedompeld in de uiteenlopende aspecten van de 20ste -eeuwse Amerikaanse muziek. Er ontstaat een wervelende - typisch Amerikaanse- dialoog tussen concertmuziek, musical songs, mainstream, folksongs, jazz, orkestmuziek en enkele 'Amerikaans geïnspireerde' creaties van Jeroen D'hoe. Deze componist-pianist, die zelf vijf jaar in The Big Apple woonde en op die manier uitgebreid kennismaakte met 'the american way of life' en de Amerikaanse muziekwereld, is tevens curator tijdens dit festival.

Laat je verrassen door de variatie aan concepten. Het geheel wordt in elkaar gepuzzeld met stimulerende interviews door Jos Stroobants, lecture-performances, een panelgesprek, film, een recital, the American Bar en verschillende concerten. Als locatie dient het schitterende OPEK, een beschermd monument en voorbeeld van modernistische architectuur met typische verwijzingen naar de zogenaamde 'pakketbootstijl'.

Puzzling America opent met een debat rond Stephen Sondheims musical Company (1970), waarin het eigentijdse, bruisende, veranderende New York zeer raak geschetst werd, een beeld dat nog steeds zeer actueel aanvoelt. Jos Stroobants gaat in gesprek met festivalcurator Jeroen D'hoe en verdiept zich samen met
een panel van kenners als o.a. Björn Soenens (VRT) en Kristel Lamerichs (musicalcompagnie Mithe) in een aantal typische aspecten van de huidige Amerikaanse samenleving. Jeroen D'hoe kiest daarvoor enkele treffende muziekvoorbeelden uit Company, die hij zelf bespreekt en speelt aan de piano. Nadien kan je genieten van de dvd-captatie van de recente Broadway-reprise (2006, New York) van deze baanbrekende conceptmusical. Company vertelt het verhaal van de vijfendertigjarige
New Yorker en vrijgezel Bobby in een mozaïek van korte scènes die met elkaar verbonden worden op het feest voor zijn vijfendertigste verjaardag.

Tijdens de tweede avond blazen sopraan Annelies Van Gramberen en Jeroen D'hoe de traditie van het Amerikaanse kunstlied nieuw leven in. Na een interview van Jeroen door Jos Stroobants geven zij een boeiende vooruitblik op het recital met zang- en pianofragmenten. In het recital American Songs nemen ze je mee langs deze traditie met eigenwijze interpretaties van folksongs, klassieke songs en grensverleggende opera- en musicalsongs. Onder meer werk van Aaron Copland, George Gershwin, Leonard Bernstein en Bob Dylan passeert de revue. Voor de gelegenheid schreef Jeroen D'hoe ook een aantal nieuwe liederen op teksten van Emily
Dickinson
. Deze reeks American Songs vormt een gevarieerd muzikaal verhaal. Een intrigerende en verrassend toegankelijke muzikale reis, met als rode draad de boeiende artistieke wisselwerking tussen de genres binnen de Amerikaanse muziek. Na het concert speelt pianist Arne van Coillie jazz standards in het OPEK-café, dat voor de gelegenheid is omgetoverd in een authentieke American Bar.

De dynamische sound van het kamerorkest Collegium Frascati sluit het festivalweekend feestelijk af in de unieke 20ste-eeuwse 'klassieke Americana'-traditie. Gingen de eerste en de tweede avond op zoek naar onderliggende maatschappelijke stromingen en de manier waarop die vooral tot uiting komen in het musical-genre in het
algemeen en het werk van Stephen Sondheim in het bijzonder, dan boort deze slotavond naar de wortels van die gespleten Amerikaanse music scene. Jeroen D'hoe duikt daarvoor samen met Collegium Frascati en dirigent Kris Stroobants in het zogenaamd ‘grote repertoire' en legt enkele belangrijke lijnen bloot waarlangs Uncle Sam's muziek zich emancipeerde tot een authentieke eigen wereld met een eigen sound. Op het programma staat onder meer muziek van Samuel Barber, Aaron Copland, Philip Glass en John Corigliano. Verder brengt Collegium Frascati een nieuwe versie van Festival Anthem van Jeroen D'hoe en creëert Annelies Van Gramberen de orkestrale Dickinson Songs. The Pajot Swing Jazz Band blaast het festivalweekend feestelijk uit met New Orleans muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Puzzling America
Van donderdag 28 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK) - Leuven

Vaartkom 4
3000 Leuven

Meer info : www.30cc.be en www.opek.be

20:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Experimental noise, drone en ambient met Jiku55, B°tong & Pauwel De Buck in Logos

Jiku55 Dat ze bij Logos onverholen kiezen voor de alternatieve, experimentele benadering is in de inmiddels 45 jaar dat ze bestaan, niets nieuws. Als er ergens grenzen of conventies zijn, dan is het aan Logos om die doeltreffend te slopen. Maar met de Japans-Zwitserse artiesten die ze eind deze maand uitnodigen en die zich respektievelijk kenbaar maken onder de namen Jiku55 (55 Go Tsushima en Maria Jiku), B°tong en Pauwel De Buck, krijgen we pas enkele unieke improvisatie-sets die je niet gauw zal vergeten.

JIKU55 is de sedert 2010 florerende underground-kruisbestuiving tussen de Japanse zangeres Maria Jiku en gitarist Go Tsushima (nickname: 55, vandaar ...). Hun focus ligt onomwonden op noise, drone en ambient en hun output valt, bescheiden gezegd, trippy te noemen.

Go Tsushima is gitarist, performer en improvisator uit de experimentele muziekscene van Osaka (Japan). Zijn esthetiek is rauw, luid en - zo stelt hij het zelf op zijn blog - 'mind expanding'. Geestesverruimende impro dus, die ons alleen maar kan benieuwen. Go was te gast in Japan, Australië en Europa als lid van uiteenlopende collektieven zoals Psychedelic Desert, Damo Suzuki's Network en vele andere. Klinkende titels van zijn recente performances zijn Surgical Table And The Buggy Clock, Space Orgasm split with Coco & Fiend Friend, en Fuck You Kill You EU tour. Need we say more ...

Maria Jiku, de andere helft van het duo, is geboren en getogen in Kyoto. Maria is zangeres, danseres en improvisator in één, maar betitelt zich met eenzelfde gemak als fulltime 'noiser'. Ze begon nochtans braafjes met klassieke pianolessen sedert haar derde en aansluitend studeerde ze kunstgeschiedenis (het kan de besten overkomen). Op zeker ogenblik raakt ze gebeten door conceptuele kunst, die ze een zeer persoonlijke, extreem-groene en zelfs combattieve invulling geeft (Beyond Nuke). Sedert 2009 toert ze rond met haar noise/ambient-projekt JIKU, waarin ze haar eigen stem en ademhaling als basis voor haar acts gebruikt. De term JIKU betekent letterlijk 'ruimte-tijdsgebonden', en klinkt als een rigoureuze mengeling van noise, improvisatie en drone, dat alles gebrandmerkt met een al even rigoureus groen label (No Nukes is Good Nukes). Vandaag de dag pendelt ze parttime tussen haar geboortestad en Berlijn. Een zijsprong naar Gent hoort daar dus ook bij, waar ze op 28 februari in Logos de anti-nucleaire boodschap zal prediken.

De tweede helft van het programma wordt ingenomen door het Zwitserse eenmans-projekt B°tong. De artiest in kwestie heet in het dagelijks leven Chris Sigdell, hij komt uit Basel (Zwitserland) en was een voormalig lid van experimentele bands als Nid en Phased. Onder het Einzelgänger-logo van B°tong voelt hij zich echter het best in zijn vel en verkent hij de grenzen van de elektronische muziek. Hij is een veelgevraagd radio- en festivalartiest en liet van zich horen op gerenommeerde podia zoals Sinus, Ausklang, Shift en Lab30 - kwestie dat u 's mans artistieke scène wat kan plaatsen. Ook multimedia laat hem allerminst koud; zijn video Sphere II werd vertoond op Miami Art Fair (2007) en, respektievelijk in 2008 en 2009, Black Dog Dream en 95° in Peking,

B°tong's muziek varieert van duistere, baarmoederachtige ambient tot itchy-scratchy experimental electronics. Zijn werk is veelgelaagd, organisch en valt uitgebreid online te beluisteren, met sprekende tracktitels zoals Tu Me Degoutes!, The 3(2xS)=i(nsanity) Project en Hottentottenschürze. B°tong dekonstrueert, recycleert en samplet geluid van zowel natuurlijke als onnatuurlijke origine. Live heeft hij genoeg aan slechts een mikrofoon, sampler, springveer en een stuk of wat rekwisieten om in een mum van tijd een infernale klankwereld tevoorschijn te toveren, of het nu gaat om de uitgestrekte eenzaamheid van een poolvlakte, of een virtuele duik in de bodemloosheid van de Marianentrog. Bij Logos brengt hij een doordringende improvisatie-set van 30 minuten met een klankmuur van massieve drones die de tetraeder vullen en uw trommelvliezen allerminst koud zullen laten.

Pauwel De Buck (1986) is een geluidskunstenaar die leeft en werkt in Gent, waar hij ook studeerde bij Esther Venroojj. Zijn geluidssculpturen worden zowel in installaties als optredens verwerkt, waarbij hij onder andere gebruik maakt van field recordings van steden om zo het auditieve karakter van de stad te reconstrueren. Zijn methode van componeren is zowel op tijd als ruimte gebaseerd, als een beeldhouwwerk van geluid. Het eindresultaat zweeft tussen herkenbare geluiden en abstracte geluidswerelden. Evenwichtig en ultraminimaal. Pauwel De Buck participeerde in residenties, deed performances in Belgie, Nederland, Duitsland en de VS.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jiku55 / B°tong / Pauwel De Buck
Donderdag 28 februari 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en silkentofu.bigcartel.com

20:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook