19/06/2012

Andy Moor & Yannis Kyriakides in Recyclart : een ode aan de Rebetika

Andy Moor & Yannis Kyriakides Andy Moor and Yannis Kyriakides hebben elkaar gevonden in de rebetika: Griekse stedelijke kroegmuziek uit de vroege 20ste eeuw en feitelijk een vorm van rauwe schelmenblues. Kyriakides, geboren in Cyprus, opgegroeid in Engeland maar wonend in Nederland, studeerde klassieke muziek en mengt in zijn composities conventionele muziekinstrumenten met elektronische geluiden en digitale media. Nogal vanzelfsprekend de geschikte voedingsbodem voor het schurende en naar noise en feedback smachtende gitaarspel van Moor (The Ex). Gitaar- en bouzoukilagen kronkelen comfortabel rond elkaar, ondersteund door elektronica, punkuitbarstingen en samples van oude stoffige rebetikaplaten.

Yannis Kyriakides (1969) studeerde muziek aan de Universiteit van York en aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag waar hij in de leer was bij componisten als Louis Andriessen en Dick Raaijmakers. Hij probeert nieuwe mediavormen en afgeleiden te creëren door uiteenlopende geluidsbronnen samen te brengen en met ruimte en tijd te experimenteren. De nadruk ligt op methoden om de traditionele praktijk van optredens te combineren met digitale media. De zintuiglijke ruimte waarin muziek gemaakt wordt is een van zijn stokpaardjes, en daarom probeert hij de conventionele manieren van het presenteren van muziek te omzeilen. De vraag wat muziek nu eigenlijk te vertellen heeft is ook een constante in zijn werk. Hij wordt aangetrokken door de relatie tussen emotie en taal, en hoe dat onze beleving van muziek bepaalt.
Kyriakides componeert onder meer elektro-akoestische stukken waarbij hij vaak traditionele muziekinstrumenten combineert met elektronica en computer. Muzikaal gaat het nogal de minimale kant op, de aandacht van de luisteraar is vereist en zijn stukken nemen vaak de tijd om zich te ontwikkelen maar zijn door hun secure opbouw ook vaak daarom net zo fascinerend. Zijn klankenpallet is nogal abstract wat maakt dat het eerst wennen en zoeken is, maar de bevredigende beloning komt bij meerdere beluisteringen. Wie goed luistert hoort in zijn werk vele nuances. Visuele aspecten zijn bij zijn composities ook belangrijk, onder meer door het gebruik van video, belichting en zelfs de plaats van muzikanten op het podium. Hij werkt dan ook vaak samen met visuele kunstenaars, filmregisseurs, choreografen en theatermakers.

De Brit Andy Moor is al sinds 1990 een van de gitaristen bij The Ex, Nederlands beste exportproduct op vlak van rockmuziek. Moor speelde oorspronkelijk bij het Schotse Dog Faced Hermans maar, na een tijdje zowel bij deze band als bij The Ex dienst te hebben gedaan, viel dat niet meer te belopen en koos hij voor The Ex. Die transfer verliep trouwens in hartelijke omstandigheden want Andy Moor speelt bijvoorbeeld nog regelmatig met Colin McLean, een van zijn vroegere kompanen van bij Dog Faced Hermans en McLean fungeert zelf trouwens als klankman voor The Ex. Met The Ex mag Andy Moor dan al zeer avontuurlijk spelen, in zijn nevenprojecten kiest hij nog meer voor het muzikale experiment.  Zijn speeltechniek is hoogst persoonlijk en daardoor heel herkenbaar: met momenten woest, wringend, dissonant en lekker tegendraads maar vaak haalt hij ook heel zuivere, subtiel pingelende, galmende klanken uit zijn elektrische gitaar (regelmatig ook op baritongitaar) en buigt hij heerlijk noten om. Plectrums worden daarbij al eens vervangen door stokjes, borstels of schroevendraaiers. Alle onderdelen aan een gitaar gebruikt Moor om klank te produceren. Wat hem ook siert is dat hij in de wildste improvisaties ook ritmes en melodieën 'durft' te spelen, hetzij expliciet, hetzij impliciet suggererend. Het hoeft niet altijd abstract te zijn. Binnen het genre van improv is hij daardoor toch wat een buitenbeentje, ook omdat hij zelf zijn geluid en speelwijze heeft ontwikkeld en verfijnd en bijgevolg niet belast is met een speeltechniek die het gevolg is van een meer ‘klassieke’ opleiding. Zijn ongewone speeltechniek dwingt medemuzikanten om op een andere manier te gaan musiceren dan ze gewend zijn en dat is vaak verfrissend en boeiend om aan te horen. Hij lokt muzikanten als het ware uit hun vertrouwde en daardoor voorspelbare comfortzone. Het leverde hem dan ook uitstekende samenwerkingen op met improvmuzikanten als John Butcher, Thomas Lehn , de Frans/Libanese saxofoniste Christine Abdelnour en de avontuurlijke draaitafelkunstenaar DJ/rupture. Ook indrukwekkend is het Lean Left-project waarbij Moor en gitarist Terrie Hessels, zijn maatje van bij The Ex, het uitvechten met saxofonist Ken Vandermark en het Noorse drumbeest Paal Nilssen-Love. Een te kort leven beschoren was het Kletka Red project: Andy Moor, bassist Joe Williamson, drummer Tony Buck (The Necks) en gitarist/zanger Leonid Soybelman (van Ne Zhdali ) lieten daarbij oude klezmertunes en Oost-Europese folk zowaar fuseren met de wilde energie en het volume van noiserock. Het resulteerde in knappe albums op Tzadik en Red Note.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Andy Moor & Yannis Kyriakides
Donderdag 21 juni 2012 om 20.30 u
Recyclart (
station Brussel-Kapellekerk)
Ursulinenstraat 25
1000 Brussel

Meer info : www.recyclart.be

Bron : Kwadratuur.be

Extra :
Andy Moor & Yannis Kyriakides. Rebetika, Griekse blues binnenstebuiten gekeerd, Sven Claeys op Kwadratuur.be, 1/06/2012
Review : Andy Moor & Yannis Kyriakides. Haremi. Album Rebetika, Sven Claeys op Kwadratuur.be, 1/06/2012 (met tijdelijke audio)
Yannis Kyriakides : www.kyriakides.com, www.myspace.com/yanniskyriakides, www.muziekcentrumnederland.nl, www.champdaction.be en youtube
Andy Moor : www.myspace.com/andymoortheex

23:54 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.