27/04/2012

Blue in the Face : kaleidoscoop van klanken en smaken

Blue in the Face Blue in the Face is een proeverij: de beste whisky's, sigaren, boeken, muziek en verhalen worden in alle smaken gesavoureerd, tot in de late uurtjes ... BL!NDMAN trakteert Stadsschouwburg Sint-Niklaas op een totaalconcept. Een hele avond lang kan je kiezen uit performances, kleine concerten, kortfilms, verhalen, documentaires, video-installaties, elektronische muziek, whisky en sigaren. Je neemt plaats in een fauteuil in de lounge, je luistert in de grote zaal naar het saxofoonkwartet, je drinkt iets aan de bar, je nestelt je in een stoeltje in de filmzaal of je vlijt je neer voor een electro-akoestische ervaring in de kussens.
Een gids waart door het gebouw, geeft commentaar, verhaalt, vult de stilte of vervoegt de musici.

Enkele smaakmakers : BL!NDMAN (sax) lokt je op gezette tijdstippen naar het podium van de grote zaal met een brede waaier uit hun repertoire: de veelgesmaakte koraalpartita's van Bach en andere oude muziek, afgewisseld met experimenteel werk, niet enkel op saxofoons maar ook op turntables. Als de stemming erin zit, grijpt oprichter en bezieler van BL!NDMAN, Eric Sleichim, vast ook wel naar zijn eerste grote liefde: de elektrische gitaar. Viviane De Muynck, grande dame van het Nederlandstalige theater -  nu ook te zien in Nic Balthazars Tot altijd - treedt op als actrice, vertelster en als je persoonlijke gids van de avond. Jef Lambrecht, voormalig verslaggever bij de VRT, leest voor uit eigen werk, zijn journalistieke reisverhalen.

Han Swolfs (componist, keys, etc.) en Michiel De Malsche (componist, keys, etc.) sluiten de avond af - gewapend met volledig gesynchroniseerde, authentieke analoge toetseninstrumenten, samplers, 78-toerenplaten, laptops - met wat ze zelf bestempelen als een eclectische/futuristische radio-uitzending, EXPULSION PROPELLER 1.0 - een subtiel amalgaam van voodoo electro, trip hop, new wave en impro.

Programma :

1. Grote zaal
Elke Vandermeerschen en David Jongen - x=time y= tension
'X=time y=tension start als dj/vj set maar gaandeweg lijkt er meer aan de hand. Beeld, muziek, verhaal en personages botsen, construeren, vervormen, vernietige, lopen mis... of toch net niet ?

Stijn Demeulenaere -Aerial Movement
Aerial Movement is een dans, een performance, een choreografie, een compositie, een sequentie van beelden. Aerial Movement is lichamen in geluid. Met dank aan Marisa Cabal, Georgia Vardarou en STUK
www.stijndemeulenaere.be

Eric Sleichim - Vampyr (Tristan Murail): solo voor elektrische gitaar

BL!NDMAN [sax] + Eric Sleichim - Goebels & Glass
Heiner Goebbels, Stadt Land Fluss (sax4 + elektronica)
Philip Glass, Music in Similar Motion (sopraansax, altsax, tenorsax, keyboard en elektrische gitaar)

2. Foyer
BL!NDMAN [sax] plays Turntables
Eric Sleichim, Mass for Turntables

Matt Wright, Contact Theatre
'Contact Theatre' plaatst een extreem omgaan met vinyl centraal, met extreme DJ-handelingen als rewind (het manueel heel snel terugdraaien van de vinyl) of het werpen van de naald tegen de vinyl. Het is niet bepaald zachtaardig voor de LP's en de naalden. Alles gebeurt hier in een hyperactieve canon: het is een echt polyfoon concept dat uitmondt in lange tonen.

Viviane De Muynck, Roeland Vanhoorne & Raf Minten
Improvisatie- op een tekst van Allen Ginsberg

Michiel De Malssche en Han Swolfs - Expulsion Propeller 1.0
Han Swolfs (componist, keys, etc.) en Michiel De Malsche (componist, keys, etc.) vonden elkaar anno 2011 in elkaars passie voor experiment, geluid en muziek. Vanuit een liefde voor analoge klanken en met een pianistieke/ compositorische achtergrond in de klassiek én de jazz creëren ze met hun 'EXPULSION PROPELLER'- performance een subtiel amalgaam van voodoo electro, trip hop, new wave en impro. Gewapend met volledig gesynchroniseerde, authentieke analoge toetseninstrumenten, samplers, 78-toerenplaten, laptops, etc. sleuren ze je mee een eclectische/ futurischtische
radiouitzending. Waan jezelf in het laatste overgebleven seincentrum na de kernramp!

3. Salon
Jef Lambrecht (leest voor uit eigen werk)

Maarten Beirens - Lecture on nothing (John Cage)
Non-conformistisch als hij was, koos John Cage ervoor om van een lezing over zijn muziek een werk te maken dat én geen lezing is (het houdt hoogstens even de schijn op) én niet eens over zijn muziek gaat. 'Niets' is letterlijk het belangrijkste onderwerp, in een tekst waarin Cage anekdotes verzamelt, referenties naar het Zen-boeddhisme maakt (waar hij op dat moment zich hevig in verdiept had) en vooral een amusant stelletje met het verwachtingspatroon van de toehoorder speelt. Bovendien is de Lecture on Nothing letterlijk uitgecomponeerd: hij gebruikt dezelfde 'ritmische' structuur als hij in zijn composities uit de
voorgaande jaren gebruikte, waarbij verschillende structurele niveaus allemaal dezelfde proportionele onderverdeling volgen. Cage deelt de tekst in in vier kolommen, zodat hij 4 'maten' per regel heeft, die zowel met tekst als met stilte kunnen worden gevuld. Samen vormen die 48 tijdsblokken van 48 maten die allemaal de verhoudingen 7-6-14-14-7 volgen op het niveau van het aantal eenheden (de maten) en op het niveau van het aantal blokken. Stilte en tekst zijn nauwkeurig verdeeld over de tijdsstructuur,en vormen een fijnzinnig duet, waarbij deze compositie -want dat is het uiteindelijk - onder meer zijn eigen structuur uitlegt terwijl die zich ontvouwt.

4. Kino
Filmloop: Geert Ooms en Jan Peeters, Bart Van Der Straeten, Lisa De Boeck, Rudi de Bleser
Geert Ooms en Jan Peeters - Van Vogel, Wilg en Regen
Zwart en sinister, gespannen met passie. Een vogel valt onhandig uit het nest, wordt geabsorbeerd door een verscheurende romance en ontdekt onbekende donkere dieptes in zijn ziel. De bedreigende schaduw van de kraai, de organische wilg en de mistroostige regen, zijn de abstracte figuren die dit modernistische epische verhaal uitmaken. De poëzinema Van Vogel, Wilg en Regen is een onderdeel van een lopend experiment naar de wrijving tussen verzen en beelden, gebaseerd op het gelijknamige dichtdebuut van Geert Ooms (De Geus, 2009). In plaats van de complexe metaforen uit de gedichten te illustreren, ontwikkelen de beelden een eigen universum dat nieuwe bruggen slaat naar de tekst.

Jan Peeters & Bart Van Der Straeten - Raden. Variatie 8
In Raden komen poëzie en film letterlijk samen. Afgeleefde documentaire super 8-beelden krijgen de tekst van Raden over zich, een gedicht van Bart Van der Straeten. Zo ontstaat een filmisch-typografische collage. De compacte verzen worden woord per woord ontrafeld en zetten aan tot een aftastend lezen. Ze gaan over instabiliteit, over de scheiding tussen de publieke en de private ruimte in de thuisstad, over de betekenis van wonen. Woord- en beeldlaag zijn van elkaar losgekoppeld in het werk, maar toch gaat de found footage van Parijse monumenten onvrijwillig verbindingen aan met de tekst. Een afstandelijke en onpersoonlijke relatie met de omringende stedelijke omgeving legt zich bloot.
vimeo.com

Lisa De Boeck - MeMyMom - Theydidit, Whodunnit
Videoproject van moeder en dochter : een video die tevens aansluit bij hun fotoreeks en voorgaande video van 'Whodunnit' - de moderne Griekse Tragedie, met veel 'Keeping Up Appearences' en een clash van de steoreotype karakterisering van figuren die elkaar verachten en graag zien, de onderhuidse laag die mits veel kleur niet verborgen raakt. Een nieuwe versie van Whodunnit gaat tijdens deze Blue in the Face in première
www.memymom.com

Rudi De Bleser - 100 lost movies: recycling in the public domain
Beelden voor een film kunnen uit een camera komen maar dankzij het internet ook uit een database. 100 Lost movies recycleert ondermeer documentaires, reclamefilms en instructiefilms uit de jaren 40 50 60."Under the African Moon" is een nieuwe creatie voor Blue in the Face en combineert beelden uit fifties science fiction met een documentaire over Afrika en bewijst daarmee dat men 1. niet noodzakelijk de ruimte in moet om merkwaardigheden te zien en 2. dat er op Mars even vlot gedanst wordt als in Afrika.
www.rudidebleser.be

Performance: Huwoman - 'lichaampje/littlebody'
In een Vrouw is er een kamer waar een lichaampje leeft. Een kleine vrouw. Een overblijfsel van het verleden. Ademend. Aan het overleven. Een performance van Maria Peredo Guzman en Ingrid Vanderhoeven. (20 minuten)
huwomanroom.tumblr.com

5. Vierkante zaal
BL!NDMAN plays BACH
Raf Minten - Angel (Eric Sleichim): solo voor baritonsaxofoon en elektronica
Koen Maas - Ricercar (Jonathan Harvey): solo voor sopraansaxofoon en elektronica
Piet Rebel - Saksti (Georgia Spiropoulos): solo voor tenorsax en elektronica

6. Annex
Dieter Van Doren - Integration.04
Trip door een immersieve optofonische wereld. Licht (opto) en geluid (fonisch) zijn twee componenten van één ruimtelijke architectuur. Dieter Vandoren's lichaam is de derde component. Lichaam, licht en geluid zijn verstrengeld in een complexe interactie geïnspireerd op de diepe connectie tussen een akoestische muzikant en zijn instrument. De combinatie van de immersieve optofonische vormen en de van de performer gevergde lichamelijke inspanning laat de toeschouwer een glimps opvangen van het doorgaans gesloten mentale model van de elektronische artiest.
dietervandoren.net

7. Kleine Salon
Bart Geerts - Clearance
Clearance is een reeks videowerken van Bart Geerts. Vanuit een schilderkunstige interesse brengt Geerts verschillende verschillende processen in beeld waarin de ruimtelijke impact van kleur een belangrijke rol speelt. Voor 'Blue in the Face' werd een selectie gemaakt uit de Clearance reeks.
www.bonefast.be

8. Basement
Stijn De Meulenaere - pray
Bidden is spreken, en luisteren. Wie luistert? Naar wie wordt geluisterd? Stijn Demeulenaere ging op zoek naar dat luisteren. Pray is een work in progress, dit is de eerste versie.

9. Traphal
Maarten Beirens - 16 and Prospect (2012)
Deze soundscape bestaat uitsluitend uit geluiden die op een warme herfstnamiddag in 2011 opgenomen zijn op de straathoek in Brooklyn waar het personage van Harvey Keitel in de films Smoke en Blue in the Face zijn sigarenwinkel heeft. De straatgeluiden werden gemonteerd en op elkaar gestapeld tot een verhevigde versie van wat de voorbijganger op de drempel van de fictieve sigarenwinkel (in realiteit huist er nu een winkeltje in biologische hartige taarten) zou kunnen horen. Het biedt zo een impressionistisch portret van dat kleine stukje New York, waarin de gemoedelijke sfeer van Brooklyn met meertalig keuvelende voorbijgangers versmelt met de klanken van de grootstad: de verkeersgeluiden en de dreigende sfeer van overvliegende politiehelikopters.

10. Atrium
Egon Van Herreweghe - Patterns of Erasures
Patterns of Erasures bestaat uit een reeks beelden die niet herinneren aan een origineel maar getuigen van het procédé waarmee ze gemaakt zijn. Ofschoon het repetitieve karakter creëert het wegkrassen tal van onregelmatigheden die deel gaan uitmaken van de aard van de oefening. Als een blinde vlek in de wereld van het zichtbare; de vernietiging van een beeld en de afdruk van een nieuw teken door schijnbaar doelloos met zichzelf bezig te zijn.
www.egonvanherreweghe.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bl!ndman : Blue in the face
Zaterdag 28 april 2012 om 20.00 u
Stadsschouwburg Sint-Niklaas

Richard Van Britsomstraat 21
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.blindman.be

12:01 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.