30/01/2012

Geef je oren carte blanche met de nieuwste vondsten uit de 21ste-eeuwse elektroakoestische muziek in Logos

kabels Logos-medewerker Kristof Lauwers selecteert voor deze gelegenheid de nieuwste vondsten uit de 21ste-eeuwse elektroakoestische muziek: aktueel, audiovisueel en tot nog toe letterlijk ongehoord. Een concert waarin je best de ogen sluit en je oren carte blanche geeft ...

Het was weer een poos geleden: een zuiver elektroakoestisch koncert. Zo eentje waarbij u simpelweg de ogen sluit en hele sonische landschappen aan uw trommelvlies voorbij laat trekken. Of toch niet helemaal: er is ook heel wat audiovizueel materiaal voorhanden dat we u zeker niet willen ontzeggen.

Distance Liquide van Hans Tutschku is een achtkanaals elektroakoestisch werk in opdracht van Ina-GRM (Goupe des Recherches Musicales) uit 2007. Tutschku vertaalt bewegende beelden van in sneltempo oplossende vloeibare massa naar spatialisatie binnen een virtuele ruimte. Elke muzikale beweging stemt overeen met een specifieke verplaatsing van die massa. Hij vertrekt van reëel bronmateriaal zoals gongs, trompet, fluit en snapshots van een menselijke stem, maar abstraheert die fragmenten door via spectraalanalyse de meest prominente gemeenschappelijke boventonen uit te lichten.

Tutschku (Weimar, 1966) komt uit de scène rond Karlheinz Stockhausen, waar hij sedert 1989 aktief meewerkte aan uitvoeringen van 's mans werk. Hij vervolmaakte zich later aan de Studio Elektronische Klankrealisatie van het Haagse conservatorium en aan het IRCAM in Parijs. Sedert september 2004 werkt hij als professor compositie en art director van de studio voor elektronische muziek van Harvard.

Subversion I van de Amerikaanse geluidskunstenaar Paul Dibley is een massieve brok abstrakte muziek met een bijna perspektivische dieptewerking die bij momenten aan een prille Boards of Canada doet denken. Een groot deel van Dibley's werk vertrekt van de input van de menselijke stem, al dan niet gemanipuleerd door MAX/Msp en PureData. Dibley is stichtend lid van Sonic Art Research Unit en mede-oprichter van Audiograft en werkt geregeld samen met Okeanos, Jane Chapman en Jos Zwaanenburg. Het stuk dat je tijdens dit concert te horen krijgt, is een onderdeel van een grotere Subversion-cyclus.

Joseph B. Rovan's Correspondences wordt door de maker zelf omschreven als 'an audiovision for mixed media'. Deze audiovisuele trip is gebaseerd op de struktuur van het gelijknamige sonnet van Charles Baudelaire. Correspondences draait niet om de simpele voorleesbeurt van het sonnet, maar vertaalt letterlijk de struktuur ervan naar klank en beeld. Gelezen en deels herinnerde tekstfragmenten zijn naadloos met elkaar verweven in een soort logica van de droom.

Met Jeremy Baguyos' Balancoire #15c krijgen we weerom achtkanaals EA-stuff. Dit werk dateert uit 2006 en werd na drastische revisies opnieuw gepresenteerd in 2008. Ditmaal was het stemkunstenaar Joelle Leandre, wiens improvisaties en extended vocal techniques door Baguyos werden opgenomen, bewerkt en verspreid over 8 kanalen in de ruimte. Hoewel de menselijke stem vrij prominent blijft doorzinderen gedurende het stuk, zorgen de extreme stretchings en resamplings ervan voor een hallucinante, vervreemdende klankomgeving. 

Microsound, drones en een merkwaardige vorm van uitgepuurde verstilling vinden we dan weer bij Monty Adkins, die met Five Panels – no. 1 (to Luke) geïnspireerd werd door de schilderijen van Mark Rothko. Eenzelfde rustgevende en monochrome stasis treffen we aan in dit vijfluik waarvan elk stukje is opgedragen aan een familielid van Adkins. Een beetje een sonoor gezinskiekje.

Christopher Bailey vuurt met zijn onvoorspelbare Divertimento in Eb een reeks woeste klankerupties af op het -bij deze verwittigde- publiek. Veel noise, scratch en huis-tuin- & keukensamples worden door een onderliggende ritmische drive hardnekkig samengeklit. Aan het eind krijgen we een verrassende knipoog naar een gefreezed stukje klassieke muziek dat deze korte maar krachtige soundtrip afbreekt.

De Costa Ricaanse klankartiest Otto Castro Solano en animator Lucia Madriz sloegen de handen in elkaar voor Naturalmente Enumerada (naturally outnumbered). Het is een op het eerste zicht naieve animatie van digitale paardenbloemen die raketten ruiven en een zonsopgang die zo uit een kinderboek kan zijn weggeplukt, inclusief oplichtende gele vierkantjes tegen een marineblauwe achtergrond. Maar schijn bedriegt: die vierkantjes zijn eigenlijk uitvergrote pixels, en wanneer die zich opsplitsen, groeperen en elkaar letterlijk outnumberen, krijg je een speelse kaleidoskoop waarin een sluimerend politiek dissonantje meeschettert. En wat dat precies inhoudt, dat kom je tijdens het concert te weten...

Programma :

  • Hans Tutschku, Distance Liquide
  • Paul Dibley, Subversion
  • Joseph B. Rovan, Correspondences
  • Jeremy Baguyos, Balancoire #15c
  • Monty Adkins, Five Panels - no1 (to luke)
  • Christopher Bailey, Divertimento in Eb
  • Nicola Monopoli, The Rite of Judgement
  • Otto Castro Solano / Lucia Madriz, Naturalmente Enumerada

Tijd en plaats van het gebeuren :

Elektro-akoestisch concert
Woensdag 1 februari 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

22:16 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.