22/01/2012

Jeff Surak & Rinus Van Alebeek : geluidsexploratie op het grensgebied tussen noise en poëzie

Jeff Surak & Rinus Van Alebeek Rinus Van Alebeek (NL) en Jeff Surak (USA/RU) werpen zich op experimentele geluidskunst waar een primitief-nostalgisch luchtje aan zit. Maandag in Logos vertoef je op planeet Violet, waar Musique Concrète nog ongegeneerd voortleeft en oude taperecorders, platenspelers en zelfbouwelektronika de plak zwaaien.

Een concert aankondigen met een gratuit citaat is niet de gewoonte, maar deze sappige omschrijving op de site violet.zeromoon.com kunnen we je als opwarmer toch echt niet ontzeggen: " Violet (is a) Washington DC based performer of improvised electro-acoustic musique concrète, (...) using unconventional sound sources (dry ice, old record players, autoharp, microcassettes, etc) to layer successive walls of noise into gargantuan citadels of shimmering light. "

Successive walls of noise into gargantuan citadels of shimmering light?, het maakt ons -en jou hopelijk ook- reuze benieuwd. De website in kwestie is van een zekere Violet (nickname Jeff Surak), geboren en getogen in Washington DC en inmiddels een ware veteraan op het gebied van experimentele huis-tuin-& keuken-elektronica.

Surak, door de Oekraiense TV ooit omschreven als 'The godfather of American noise' is dan ook al langer dan vandaag bezig met zijn stempel te drukken op het undergroundcircuit van zijn thuisbasis en ver daarbuiten. Zijn eerste demo's werden in de vroege jaren '80 op zijn eigen label (Watergate Tapes) gelanceerd onder het enigmatische pseudoniem 1348. Sedertdien heeft Surak zich stelselmatig een weg gesequenced en gesampled in het besloten wereldje van de hometaper's scene aan de Amerikaanse westkust. In de negentiger jaren zocht hij zijn heil in -of all places- het pas van het communistische juk ontdane Rusland. Daar vormde hij met enkele spitsbroeders de groep Sovmestnoye Predpriyatiye (sic), die vnl. site-specifiek materiaal en objets trouvé als muziekinstrumenten hanteerde.

Rond de eeuwwisseling zegt Surak de vrije improvisatie min of meer vaarwel om zich met compositie in de strikte zin van het woord bezig te houden. Niet zonder succes overigens: hij concentreert zich op V, zijn eenmansprojekt waarmee hij maar liefst 11(!) studio-albums in 2 jaar tijd lanceert. Nog eens een decennium later is V uitgegroeid tot Violet en doen opgelapte cassettespelers, kapotte cd's en geprepareerde platenspelers hun intrede op de podia die Surak frequenteert.

Sedert 2002 toert hij door Europa en de USA en wordt hij co-organisator van het jaarlijks terugkerende Sonic Circuits Festival in Washington DC, waar hij geregeld het concertpodium deelt met Faust, Magma, Phill Niblock, Evan Parker, Matmos,  Elliott Sharp en vele anderen.

Hoe valt 's mans output te omschrijven? Musique Concrète waar een nostalgisch luchtje aan kleeft, gemengd met huis-tuin-& keuken-ambient, dat alles overgoten met een dubieus DIY-sausje. En, o ja, noise. Heel veel noise met  klinkende titels als Iron Music For Uncorrigated Youth, Cassette Fukk Tapes Lets Erase, Blind From Staring Too Long At The Sun en The Wire Tapper. Dit concert valt onder de noemer 'geluidsexploratie', en Surak heeft er voor de gelegenheid een collega uit Nederland bijgehaald, met name Rinus Van Alebeek.

Rinus Van Alebeek (Heerlen, 1956) is oorspronkelijk schrijver van opleiding. Twee romans heeft hij gepubliceerd onder het pseudoniem Philip Markus. Een daarvan, De Weg naar Oude God, won eertijds de prestigieuze Geert Jan Lubberhuizen-Prijs, een jaarlijks eerbetoon aan de beste Nederlandse debutant. Van Alebeek's relatie met uitgevers was echter allerminst vlekkeloos en de koppige debutant besloot om het geëffende pad der established writers te laten voor wat het is. Zijn resolute 'Take it or leave it'-houding heeft hem dan ook steeds weggehouden van het grote publiek. Dienaangaande gaat hij zich in de loop der jaren meer toeleggen op het maken van field recordings die hij gebruikt als bindmiddel om zijn verhalen mee vorm te geven. Zijn houding t.o.v. klank vertrekt dan ook vanuit de taal, niet vanuit een academische kijk op klankbewerking.

Oude cassetterecorders, microfoons, mengpanelen, walkmen, multitrackers en koptelefoons worden allemaal onderzocht met de open blik van de buitenstaander. Voor Van Alebeek vormden ze een nieuw medium dat hem naar een tot nog toe onontgonnen klankwereld dirigeerde, meanderend tussen 'noise' en 'pure poetry'. Sedert 2006 woont en werkt hij in Berlijn, waar hij deel uitmaakt van de Salon Bruit-crew, en waar hij ene Jeff Surak tegen het lijf liep. Zo ging de bal dus aan het rollen. 

Surak en Van Alebeek zullen tijdens de eerste helft van dit optreden elk een eigen set verzorgen. Na de pauze zie je hen als duo aan het werk. Doing strange things in public spaces? Sure, and be prepared ...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jeff Surak & Rinus Van Alebeek
Maandag 23 januari 2012 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org, violet.zeromoon.com en www.rinus.zeromoon.com
-----------------------------------
Jeff Surak + Rinus Van Alebeek + Tzii
Dinsdag 24 januari 2012 om 21.00 u
Le Café Central - Brussel

Borgwalstraat 14
1000 Brussel

Meer info : www.lecafecentral.com

20:12 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.