20/10/2011

Jonge en minder jonge Vlaamse componisten op openingsconcert Transit

Spectra Ensemble De nieuwe muziek krijgt resoluut het voorplan op Transit 2011, en wel het duidelijkst bij het openingsconcert van op vrijdag 21 oktober. Het Spectra Ensemble geleid door Filip Rathé presenteert dan twee generaties Vlaamse componisten. De jonge garde wordt vertegenwoordigd door Jelle Tassyns en Jasper van Paemel. De eerste schrijft even vlot voor hafabra en duikt her en der op als geluidstechnicus (Erikah Badu, Velvet Revolver), terwijl de tweede (slechts 25 jaar oud) even graag actief is als elektro-akoestisch improvisator en performer. Ook van Frederik Neyrinck staat er een nieuw werk op het programma. (de creaties van Frederik D'haene en Mattijs Van Damme gaan niet door). Verder nog twee repertoirestukken: Lettre Souffi: Sh(în van Jean-Luc Fafchamps en Cardu van België's bekendste hedendaagse componist Luc Brewaeys. Dit werk uit de whisky-reeks van Brewaeys werd ging drie jaar geleden op Transit in première en komt dus terug thuis in Leuven. Spectra Ensemble is het geknipte ensemble voor dit concert door de torenhoge kwaliteit en de intense wisselwerking met de componisten.

Jasper Vanpaemel gaat radicaal en experimenterend richting het elektronische klankenveld. 'Krakatoa Variations' maakt deel uit van een vulkaancyclus waaraan Jasper Vanpaemel al enkele jaren werkt. In deze omvattende compositie staat de enorme uitbarsting centraal van de Indonesische vulkaan Krakatoa in 1883.
Jasper Vanpaemel (1986) studeerde piano, viool en slagwerk aan het Stedelijk Conservatorium te Leuven. Van 2004 tot 2009 volgde hij piano bij Jan Michiels aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Hij specialiseerde zich in de hedendaagse muziek, compositie en improvisatie bij Bart Bouckaert, Franklin Gyselinck, Kris Defoort en Peter Swinnen. Vanaf 2009 nam Vanpaemel deel aan de internationale cursus sonologie aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag, bij gerenommeerde deskundigen als Kees Tazelaar en Paul Berg. In Nederland werkte hij mee aan verschillende projecten en voerde zo onder meer creaties van Luc Döbereiner en Lula Romero uit. Sinds 2010 studeert Vanpaemel opnieuw compositie bij Franklin Gyselinck en Annelies Van Parys aan het Conservatorium van Brussel. Als muzikale duizendpoot is Vanpaemel tevens een begenadigd improvisator. Hij trad reeds op in verschillende formaties en schuwt de convergentie met andere kunststromen niet. Verder nam hij deel aan verscheidene beeldconcerten in samenwerking met Jonas Cambien en de Stedelijke Academie van Beeldende Kunst van Anderlecht. Recent startte hij samen met Jasper Braet het project 'Jasper&Jasper' op, een experimenteel ensemble voor piano, gitaar en laptops. Momenteel is Vanpaemel bezig met het opstarten van een ander hedendaags muziekensemble, (h)elektron.

Jelle Tassyns schreef voor de avontuurlijke bezetting van bastuba en prepared piano. 'Weapons of Brass Destruction' is geschreven in opdracht van en in samenwerking met bastubaspeler Bernd Van Echelpoel. Zowel structureel als qua inhoud refereert het werk naar het fenomeen van de massavernietigingswapens.
Jelle Tassyns (1979) studeerde compositie bij Luc Van Hove en dwarsfluit aan het Conservatorium van Antwerpen. Hij volgde masterclasses bij Matthias Pintscher, Wolfgang Rihm, Marco Stroppa, Toru Korvits en Erik-Sven Tuur. Verschillende van zijn werken werden bekroond in binnen en buitenland. Jelle Tassyns werkt regelmatig samen met verschillende ensembles en orkesten. Op cd verschenen zijn Ouverture to the three angels bij Beriato Music en Vocalise bij World Wind Music. In de lente van 2011 was Tassyns te gast op het Young Composers Forum van het Heidelberger Fruhling Festival, waar verschillende van zijn werken te horen waren.

'Echo de Maeterlinck' van Frederik Neyrinck  brengt een verklanking van de vijf korte verzen van Chanson nr. 6 uit Maurice Maeterlincks 'Douze Chansons',  een vruchteloze zoektocht naar geluk. Twee soorten materiaal worden gecontrasteerd en geleidelijk aan getransformeerd.
Frederik Neyrinck werd geboren in 1985 te Kortrijk. Na pianolessen aan de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord te Menen, schreef hij zich in aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Daar volgde hij compositie bij Jan Van Landeghem en piano bij Piet Kuijken. Sinds oktober 2008 studeert Neyrinck aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Stuttgart, waar hij een leerling is van Marco Stroppa. Daarnaast volgde hij reeds meerdere stages en masterclasses, onder meer bij Andras Schiff, André de Groote, Boyan Vodenitcharov, Peter Swinnen, en de leden van het Oxalys-ensemble alsook de leden van MP21. Neyrinck was laureaat van verschillende compositiewedstrijden, waaronder twee maal het KBC Aquariusproject, de compositiewedstrijd van de provincie West-Vlaanderen, de Emanon Compositiewedstrijd en de Prijs Agniez.

Met 'Cardhu' zorgde Luc Brewaeys voor een nieuw 'whisky-werk' in opdracht van Transit 2008. Een meesterwerk, genoemd naar de single malt van de Cardhu distilleerderij. Een Speyside whisky met geuren en toetsen van honing, vers fruit, bloemen en vanille.
Luc Brewaeys
: "Cardhu is het voorlaatste werk in mijn reeks van composities die de naam van een single malt whisky dragen. Het is geschreven voor acht muzikanten en is - in de eerste plaats - een verdere exploratie van de spectraal-harmonische eigenschappen die ik - in zekere zin - ontdekte in mijn opera L'uomo dal fiore in bocca zo'n twee jaar geleden. De muziek is in wezen nog steeds spectraal, maar ik breid de harmonieën uit door."

Lettre Souffi: Sh(în) (2009) van Jean-Luc Fafchamps is een reflectie over muzikale schriftuur, tijd en vorm van het Soefisme, een aan de Islam gerelateerde vorm van mysticisme. Met zijn reeks Lettres Soufies, die zijn oorsprong vond in de lectuur van een traktaat over islamitische symboliek, streeft Fafchamps naar 'ruimtelijke, stilistische, harmonische, motivistische en ritmische desoriëntatie'.
Jean-Luc Fafchamps : "Mijn Soufies-letters zijn wegen om te veranderen. Ik gebruik het woord 'wegen' in plaats van 'processen' omdat de technieken die gebruikt worden om muzikale materie om te vormen lang niet eenduidig zijn, maar meervoudig, vaak simultaan, soms uiteenlopend en altijd analoog. Wat mij in deze stukken in de eerste plaats interesseert is de constante verschuiving van het perspectief van waaruit een materie wordt beschouwd en hoe deze verschuiving een vormverandering teweegbrengt. Deze ogenblikken waarop de structuur aan het wankelen gaat zijn voor mij belangrijker dan het resultaat of het uitgangspunt. In die zin bestaat er geen 'materiaal' dat eigen is aan een stuk : alles kan opduiken of op een natuurlijke manier voortvloeien uit het spel van transformaties. Het ding dat gestalte aanneemt lijkt een eigen leven te leiden en weg te drijven (geldt dit niet voor elke beweging die we waarnemen en waarvan we het doel niet kennen?) … Maar iemand houdt de wacht en terwijl hij of zij de wispelturige aandacht richt op een of ander boeiend detail, rukt hij dit los uit de algemene stoutmoedigheid om het tot spreken te dwingen. De waarneming van een beweging kan er dus het verloop van beïnvloeden. De materialisten houden misschien niet van dit idee. Ik ben echter van oordeel dat we iets niet op een nuttige manier kunnen beschouwen als we niet de hoop koesteren dat het idee dat we ons over een ding vormen net zogoed als dat ding kan gaan bestaan. Want als dit niet het geval is, kan de kennis er nooit van dromen niet langer niets te zijn (niet meer dan een idee dat aan een ding gehecht wordt in een verzonnen rationaliteit). Welnu, in de oneindige modaliteiten van dit gedroomde naast elkaar bestaan voltrekt zich de subtiliteit van het zijn en de wazige, maar onmiskenbare werkelijkheid van de wereld. Het verliezen van richting (ruimtelijk, stilistisch, harmonisch, ritmisch...) is de manier van functioneren van deze muziek: ik wil dat ze even herkenbaar en even wisselvallig is als het water in een rivier. Ik ben geboeid door de ongeloofljke continuïteit die zichtbaar is in de verscheidenheid (of de beweging in de schijnbare onbeweeglijkheid), veel meer dan door de versleten idee dat verandering louter een ontsluiering is van een (existentiële) variant van hetzelfde (het wezen). De materie is geen schaduw. Ze is het begin, de volheid en het eindpunt van de geest. In die zin - en uitsluitend in die zin - is dit project een reis naar het oosten."

Programma :

  • Jelle Tassyns (1979), Weapons of Brass Destruction (creatie 2010)
  • Jasper Vanpaemel (1986), Krakatoa Ritual (creatie 2011)
  • Luc Brewaeys (1959), Cardhu (2008 - repertoirewerk) 
  • Frederik Neyrinck (1985), Echo de Maeterlinck (creatie 2011)
  • Jean-Luc Fafchamps (1960), Lettre soufi Shîn (2009 - repertoirewerk)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble : Jelle Tassyns, Jasper Vanpaemel, Luc Brewaeys, Frederik Neyrinck, Jean-Luc Fafchamps
Vrijdag 21 oktober 2011 om 20.30 u
Kunstencentrum STUK Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.stuk.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Jelle Tassyns : www.jelletassyns.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Jasper Vanpaemel op www.jasperandjasper.be en www.muziekcentrum.be
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be, www.arsmusica.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Een weekend lang kleurrijke nieuwe muziek op Transit 2011, 19/10/2011
Spectra trekt naar het Ministerie van de Franse Gemeenschap met werk van Fafchamps, Brewaeys en Kurtág, 20/03/2011
deFilharmonie creëert nieuw werk van Jelle Tassyns in Brugge, 23/11/2010
Twee jonge multidisciplinaire artiesten uit de elektronische muziekscene bundelen de krachten, 24/10/2010

16:53 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.