08/07/2011

Jonge Franse violiste Elsa Grether brengt werk van Ysaÿe, Khatchatourian en Tiet Tôn-That in het Conservatorium Brussel

Elsa Grether Tijdens de vrijdagse cyclus van Midis-Minimes staan vooral Belgische componisten in de belangstelling. Zo horen we een paar grote namen van het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw, zoals Eugène Ysaÿe met zijn Derde sonate voor viool solo. Daarnaast brengt de Franse violiste Elsa Grether in het Brusselse Conservatorium werk van de Armeens-Russisch componist en pedagoog Aram Khatchatourian en de Vietnamese componist Ton-Thât Tiêt.

Elsa Grether werd geboren in Mulhouse en studeerde eerst in de Elzas viool alvorens te gaan studeren aan het CNR in Parijs, waar haar met unanimiteit een Eerste Prijs viool werd toegekend de dag dat ze vijftien werd. Leergierig als ze was, zette ze haar opleiding voort in het buitenland: aan het Mozarteum in Salzburg, bij Ruggiero Ricci, en vervolgens in de Verenigde Staten bij Mauricio Fuks aan de universiteit van Bloomington (Indiana) en bij Donald Weilerstein aan het New England Conservatory in Boston. Later werd ze ook geadviseerd door Régis Pasquier in Parijs.
De jury riep haar unaniem uit tot laureaat van de Prix international Pro Musicis 2009, samen met de pianiste Delphine Bardin, en ze werd door verschillende stichtingen bekroond. In 2004 werd ze laureaat van de Prix de la Culture de la Ville de Mulhouse en in 1996 van de Fondation Alsace. In 1993 was ze laureaat van het Concours des Jeunes solistes dat in Brussel werd georganiseerd door de RTBF (Eerste prijs in haar leeftijdscategorie en Speciale prijs van het Ministerie van de Franse Gemeenschap).
Als soliste vertolkte ze met orkest talrijke concerti. Ze werkte mee aan verschillende festivals in Frankrijk en daarbuiten. Begin 2012 toert ze in het kader van de Prix Pro Musicis samen met de pianiste Delphine Bardin door de Verenigde Staten. Elsa Grether werkt regelmatig samen met de pianisten Ferenc Vizi, Eliane Reyes en Delphine Bardin, maar ook met Régis Pasquier, Marielle Nordmann, Christine Icart, Pascal Contet en Julian Steckeln, en in het Trio Agapé met Eliane Reyes en Sébastien Van Kuijk.

Aram Khatchatourian (1903-1978) was een Armeens - Russisch componist en pedagoog, laureaat van de Staatsprijs (1941, 1943, 1946, 1950) en van de Leninprijs (1959). Hij studeerde cello en compositie aan de Gnessine muziekschool in Moskou en voltooide zijn studies aan het Conservatorium van deze stad in 1934. Vanaf 1950 is hij actief als orkestdirigent waarbij hij eigen werk dirigeert in Rusland en in het buitenland. Hij is tevens werkzaam als pedagoog aan het Conservatorium van Moskou en het Gnessine Instituut.
Geheel conform de Russische muzikale traditie van de XIXe eeuw heeft hij een groot deel van zijn inspiratie geput in de traditionele Armeense muziek. Zijn werk kenmerkt zich door zijn lyrisch karakter, zijn ritmes die vaak op de dans geïnspireerd zijn, en door zijn bijzonder kleurrijke harmonieën en orkestratie.

Hij heeft zijn succes voornamelijk te danken aan zijn concertos - met name zijn flamboyant concerto voor viool dat opgedragen is aan David Oïstrakh - en aan zijn balletten : Gayaneh (met de beroemde Sabeldans) en Spartacus. Zijn stijl evolueert in een eerder traditionele muzikale taal, met als belangrijkste kenmerken een kleurrijke dynamiek, boordevol ritme en vitaliteit. Zijn tamelijk ambitieuze monoloog-sonate voor viool solo die hij helemaal aan het einde van zijn leven heeft geschreven, is opgedragen aan Viktor Pikaizen die ze ook heeft gecreëerd in Moskou in de herfst van 1975.

Ton-Thât Tiêt is in 1933 in Hue (Vietnam) geboren. Aanvankelijk volgt hij algemene én muziekstudies in zijn geboortestad in Vietnam. In 1958 trekt hij naar de Normaalschool voor muziek in Parijs en later naar het conservatorium van dezelfde stad. Hij gaat er studeren bij Jean Rivier en André Jolivet. Als de onafhankelijkheidsoorlog uitbreekt in Indochina besluit hij zich in Frankrijk te vestigen en neemt hij de Franse nationaliteit aan.
Zijn inspiratie put hij uit de metafysica en de Oosterse filosofie, meer bepaald de Chinese en Hindoe-denkwijze. Zijn werk valt meermaals in de prijzen. Zijn schrijfstijl is de synthese van zijn dubbele cultuur en omvat alle genres: instrumentale, vocale en filmmuziek (de muziek van L’odeur de la papaye verte van 1993 is van zijn hand) en balletmuziek. De natuur en de elementen zijn z’n belangrijke inspiratiebronnen; tot zijn belangrijkste werken behoren Incarnations structurales (1967), Hy vong 14 (1970), An Tuong (1975), de reeks des Jeux des cinq éléments (1982-1990), Métal-Terre-Eau (1982), Les jardins d'autre monde (1987), Prajna Paramita (1988), Suite chorégraphique (1995), Cycle du temps (1999), en Couleur du son, couleur du silence (2008)

Programma :

  • Aram Khatchatourian, Sonate-monologue voor viool solo, op.106
  • Tiet Tôn-That, Métal Terre Eau
  • Eugène Ysaye, Derde sonate voor viool solo, in D-groot - Ballade

Tijd en plaats van het gebeuren :

Elsa Grether : Khatchatourian, Tiet Tôn-That, Ysaye
Vrijdag 15 juli 2011 om 12.15 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.midis-minimes.be en www.elsagrether.fr

Extra :
Aram Khatchatourian op nl.wikipedia.org en youtube
Tiet Tôn-That op en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Van de middeleeuwen tot hedendaagse creaties : zomerse lunchconcerten op Midis-Minimes, Zomer van Sint-Pieter & Maca-Minimes, 24/06/2011

Beluister alvast Eugène Ysaÿe's Sonata no.3 "Ballade", uitgevoerd door Elsa Grether



en het eerste deel uit Khachaturians 'Sonata Monologue for Solo Violin'



en deel 2

07:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.