07/04/2011

Bl!ndman duikt in het repertoire van Maximalist!

Maximalist : Peter Vermeersch & Eric Sleichim De drie weken 'Early Works' van Rosas in het Brusselse Kaaitheater krijgen een feestelijk slotakkoord met een concert dat je voor geen geld mag missen: Bl!ndman duikt in het repertoire van Maximalist!, het ensemble dat mee aan de wieg stond van Rosas. Maximalist! werd in 1984 opgericht door Thierry De Mey, Peter Vermeersch, Walter Hus en Eric Sleichim. De Mey en Vermeersch hadden het jaar voordien de muziek van Rosas danst Rosas gecomponeerd. Zij tekenden ook voor de muziek van 'What the Body Does Not Remember', de eerste voorstelling van Wim Vandekeybus. Eric Sleichim componeerde voor een aantal tentoonstellingen van Jan Hoet, Walter Hus schreef voor choreografe Roxane Huilmand en Thierry De Mey voor zijn zus Michèle-Anne... De new wave in het (dans)theater kreeg een natuurlijke pendant in de muziek. Maximalist! maakte in zijn vijfjarig bestaan furore op de Europese podia. Versterkt met een leger zelfgebouwde percussie-instrumenten en twee piano's brengt Bl!ndman Maximalist! terug tot leven met een energie die duidelijk maakt dat deze muziek nog niets aan kracht verloren heeft. Een later werk voor percussieve altsax en elektronica van Eric Sleichim vervolledigt het programma.

Thierry De Mey & Peter Vermeersch : Contre Six (1984) - 2 piano's, saxofoonkwartet en 'loop'
Een eindeloos herhaald, ritmisch motief in zes tellen omkadert de nu eens sobere en brutale, dan weer wispelturige en overstelpende ontwikkeling van de verschillende tooncombinaties: de instrumenten sluiten zich bij andere ritmische pulsaties aan (5,7, enz.) en staan in conflict met het door de machine herhaalde metrum, vanwaar de titel Contre six.

Walter Hus : Five to Five (1984) - 2 piano's en saxofoonkwartet
'Five to Five' is één van Hus' belangrijkste werken uit deze periode, oorspronkelijk geschreven voor een Yamamoto-modeshow in Brussel. Dit werk staat duidelijk in het teken van de minimalistische invloeden van Maximalist!. Herkenbaar zijn vooral de minimalistische procédés (shifting e.d.). Op typerende wijze wordt dit idioom echter aangevuld door Hus' dramatiek, hetgeen tegelijkertijd ook een tegenstelling inhoudt tegenover het 'traditionele' minimalisme.

Peter Vermeersch : Scrum (1985) - solo voor tenorsaxofoon
In het rugby verwijst deze term naar de worsteling, het onbestemde en verwarde ogenblik waarop de twee ploegen met de schouders tegen elkaar gaan staan. Twee krachten die zich in tegenovergestelde richtingen uiten, heffen elkaar op: metaforische titel voor een stuk waarin de verschillende stemmen in één instrument met elkaar wedijveren.

Eric Sleichim : Lié / Délié (1987) - saxofoonkwartet in 3 bewegingen
Eerste werk dat Eric Sleichim voor saxofoonkwartet bij de oprichting van BL!NDMAN schreef. Het werd door Maximalist! gecreëerd in een bezetting van drie saxen en cello. In de eerste beweging speelt de baritonsax de basisthematiek volledig gebonden (Lié) en met doorlopende ademhaling. In de tweede beweging wordt de basisthematiek uit elkaar gehaald (Délié) om plaats te bieden aan repetitieve cellen. In de derde beweging zijn de instrumenten in een hevig steekspel verwikkeld waarbij de baritonsax met losgerukte fragmenten (Pieces) alleen overblijft.

Thierry De Mey : Musique de Tables (1987) - percussietrio
Deze compositie voor drie paar handen op drie tafels, onderzoekt de relatie tussen muziek en beweging. Met dit werk tast De Mey als het ware de grenzen af tussen muziek en de beweging die deze muziek produceert en hoorbaar maakt. De posities van de handen en de bewegende figuren zijn een soort vormentaal die men kan vergelijken met een danschoreografie, met dit verschil dat hier het beeldende aspect inherent is aan het muzikale en omgekeerd.

Thierry De Mey & Peter Vermeersch : Habanera (1983) - 2 piano's en saxofoonkwartet
Dit stuk werd geschreven voor de finale van de choreografie 'Rosas danst Rosas' van Anne Teresa De Keersmaeker en luidt het begin van de samenwerking van Thierry De Mey met deze choreografe in. Het ritmische motief van de Habanera wordt er uit elkaar gehaald en in de vorm van een eigenzinnig ostinato voorgesteld in progressieve verschuivingen waarop verschillende compositieprocedures (accumulatie, canon, hoquetus, interpolatie, enz.) aansluiten. De meedogenloze nauwgezetheid van de muzikale vormen moet, als een ware structurele muur, dienst doen als springplank voor het fysieke engagement van de vertolkers.

Thierry De Mey : Balatum (1984) - spiegels, schuim, bass, cowbells, pianokader, steel drum, metalen staven en wood blocks
Dit werk werd geschreven voor de eerste choreografie van Michèle-Anne De Mey. Het instrumentarium is volkomen nieuw (pianokader, staal, spiegels, enz.) voor deze opbouw/afbouw van geometrische motieven die aan elkaar geketend zijn en in de vorm van vlechten in elkaar schuiven: een ludieke puzzel van voortdurend bewegende vormen.

Programma :

  • Thierry De Mey & Peter Vermeersch, Contre Six (1984)
  • Walter Hus, Five to Five (1984)
  • Peter Vermeersch, Scrum (1985)
  • Eric Sleichim, Lié / Délié (1987)
  • Thierry De Mey, Musique de Tables (1987)
  • Thierry De Mey & Peter Vermeersch, Habanera (1983)
  • Thierry De Mey, Balatum (1984)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bl!ndman : Max!mal Bl!ndman
Vrijdag 8 april 2011 om 20.30 u
Kaaitheater Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.blindman.be

Extra :
Thierry De Mey op www.muziekcentrum.be en youtube
Peter Vermeersch : www.fes.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Walter Hus : www.walterhus.org, www.matrix-new-music.be en youtube
Eric Sleichim op www.blindman.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Bl!ndman gaat aan de slag op de tonen van Maximalist!, 22/04/2009
Twintig jaar BL!NDMAN : een wervelend verjaardagsfeest, 5/02/2008
River of Donkeys : interview met Walter Hus, 22/02/2007

Bekijk alvast Thierry De Mey's Musique de Tables

11:20 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.