23/03/2011

Nieuwste Vioolconcerto Magnus Lindberg in Brugge en Antwerpen

Magnus Lindberg Twee van de grootste talenten van het hedendaagse Finse muziekleven delen het concertpodium met deFilharmonie. Met op het programma onder meer tweemaal een zevende en laatste symfonie van een componist: die van Prokofjev en die van Sibelius. Sergej Prokofjevs Zevende ontstond haast per ongeluk. Wat eigenlijk muziek had moeten worden voor een kinderprogramma op de Russische radio, groeide uit tot een van Prokofjevs meest betoverende orkestwerken. "Transparant en optimistisch", zo schreef Prokofjev een jaar voor zijn dood in 1952. De Zevende van Jean Sibelius is een compacte en intrigerende compositie uit 1924, een eendelig werk dat de bekroning vormt van Sibelius' experimenten met vorm en inhoud van de symfonie. Een kolfje naar de hand van dirigent Hannu Lintu. Tussendoor mag sterviolist Pekka Kuusisto zich uitleven in een van de mooiste recente vioolconcerti, dat van Magnus Lindberg (foto). Kuusisto zal zijn virtuositeit kunnen botvieren, want dit prachtige concerto omvat vrijwel het volledige gamma aan viooltechnieken. Bovendien is het een heel toegankelijk werk, zo eentje om nooit meer te vergeten.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009- 2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. In het Vioolconcerto uit 2006 heeft hij zich nog overtroffen en toont zich van zijn meest lyrische kant. Het is een meesterwerk in de ware zin van het woord. De solist krijgt voluit de kans zijn technische kunnen te etaleren en daarbij ook nog muziek te maken. De warmte van klank die het geheel uitstraalt is opmerkelijk. Temeer daar Lindberg slechts gebruik maakt van een klassieke orkestbezetting naar Mozarts voorbeeld: naast de gebruikelijke strijkersbasis beperkt hij zich tot twee hobo's, fagotten en hoorns. En toch weet hij in de enorme uitbarstingen een klankvolheid te bereiken die doet denken aan de grote orkestraties uit de late romantiek, zonder evenwel de solist te overstemmen. Een expressie die meer traditie doet vermoeden dan de luisteraar wil toegeven.

Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie. Het feit dat hij wereldwijd regelmatig door de grote symfonische ensembles wordt uitgevoerd en lucratieve opdrachten krijgt, komt niet uit de lucht vallen. De creatie van deze driedelige compositie op 22 augustus 2006 in New York, met Lisa Batiashvili als solist werd door de critici zeer gesmaakt. The Times meldde : "This thrilling new addition to the violin repertoire... [is] held together tightly by transformations of the simplest material. And, as it grows and expands, the music becomes charged with a Sibelius-like sense of radiating light and excited affirmation... A complex showpiece that scorches its way on to the platform."In de Boston Globe luidde het als volgt : "...a wonderful new work by Lindberg, who shows that it is possible to wed lyricism and virtuosic display with bracingly fresh sounds and musical ideas of substance." (*)

Programma :

  • Jean Sibelius (1865-1957), Symfonie nr. 7 in C, opus 105
  • Magnus Lindberg (1958), Vioolconcerto (2006, Vlaamse première)
  • Sergei Prokofiev (1891-1953), Symfonie nr. 7 in cis, opus 131

Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie & Pekka Kuusisto : Sibelius, Lindberg, Prokofjev
Vrijdag 25 maart 2011 om 20.00 u
(inleiding door Stefan Van Puymbroeck om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.defilharmonie.be
----------------------------
Zaterdag 26 maart 2011 om 20.00 u (inleiding door Yves Knockaert om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.defilharmonie.be

(*) Bronnen : Tekst programmaboekje Stefan Van Puymbroeck voor deSingel en citaten op www.boosey.com

Extra :
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.chesternovello.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Lindberg & Karttunen : twee coyotes en een Europese creatie, 10/09/2006

17:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.