31/03/2010

Wereldcreatie voor Pulitzerprijs-winnaar David Lang in Brugge en Brussel

David Lang Donderdag brengt het Ensemble Musiques Nouvelles nieuw werk voor ensemble en lichtontwerp van de Amerikaanse componist David Lang. Lang is vooral bekend als een van de oprichters van het New Yorkse festival/collectief/ensemble Bang on a Can, dat furore maakte door de branie waarmee ze uit een brede waaier van invloeden, van klassiek tot rock, nieuwe muziek scheppen. Zo weigert ook David Lang te kiezen tussen verschillende stijlen, maar maakt hij muziek die tegelijk ruw en complex, zacht en dissonant of brutaal en melodieus kan zijn. Zijn werken variëren van introverte, bijna etherische stukken (The Passing Measures) tot harde, rockachtige dingen (How to pray). Vorig jaar won zijn The Little Match Girl Passion de prestigieuze Pulitzerprijs, wat voor een componist die nadrukkelijk buiten het klassieke establishment opereert, vrij uniek is.

David Lang (1957) is een van de meest vooraanstaande Amerikaanse componisten van zijn generatie. Stilistisch bouwt zijn muziek verder op de verworvenheden van de minimal music, waarbij voor Lang en zijn New-Yorkse generatiegenoten merkwaardig genoeg niet enkel de Amerikaanse minimal music-scène met boegbeelden als Steve Reich en Philip Glass de grote voorbeelden waren, maar bovenal de veel brutalere, slagvaardige variant van het minimalisme zoals dat door de Nederlandse componist Louis Andriessen was neergezet. Net als de minimalisten voor hem, verkoos Lang ook het heft in eigen handen te nemen en als jonge componist niet (vruchteloos) te wachten tot de orkesten en andere ensembles kwamen aankloppen om werken te bestellen. Samen met zijn vrienden, collega-componisten Michael Gordon en Julia Wolfe richtte hij het New Yorkse festival/collectief/ensemble 'Bang on a Can' op, dat furore maakte door de branie waarmee ze uit een brede waaier van invloeden, van klassiek tot rock, nieuwe muziek schiepen. 'Bang on a Can' was (en is nog steeds) een soort van vrijplaats waar muziek van artiesten die buiten de lijntjes kleuren en zich niet zomaar in een bepaalde categorie laten onderbrengen, aan bod kon komen. Zo weigert ook David Lang te kiezen tussen verschillende stijlen, en maakt hij muziek die tegelijk ruw en complex, zacht en dissonant of brutaal en melodieus kan zijn. Zijn werken variëren van introverte, bijna etherische stukken (The Passing Measures) tot harde, rockachtige composities (How to pray). Zijn muziek kan zowel razend complexe ritmische elementen hanteren (The Anvil Chorus, The So-Called Laws of Nature) als (bedrieglijke) eenvoud (The Little Match Girl Passion). In 2008 won zijn The Little Match Girl Passion voor vocaal kwartet de prestigieuze Pulitzerprijs, wat voor een componist die nadrukkelijk buiten het klassieke establishment opereert, vrij uniek is.

Voor zijn nieuwste werk Darker dat in Brugge zijn wereldcreatie beleeft, heeft David Lang gekozen om een theatraal aspect in het werk te verwerken, dat echter ook niet te prominent mocht zijn. De keuze viel op een lichtontwerp dat speciaal voor deze gelegenheid is gemaakt door Koert Vermeulen, en dat subtiel het verloop van het werk kan volgen en versterken. Dat evolueert (zoals Lang het omschrijft) van "relatief lichter naar een beetje donkerder, of van gematigd optimistisch naar iets minder optimistisch". De uitdaging voor de componist bestond erin een werk te componeren dat in staat was te veranderen, of eigenlijk om anders ervaren te worden naarmate de belichting veranderde. Lang beschrijft Darker dan ook als een overwegend statisch werk, met snelle beweging aan de oppervlakte (de violen hebben véél noten te spelen) maar daaronder desondanks een zeer langzame evolutie. Het is een monolithisch werk, dat door Lang ook bewust als een object is geconcipieerd, dat je als luisteraar als het ware geleidelijk vanuit verschillende richtingen kan bekijken, analoog met de veranderende belichting die de luisterervaring onvermijdelijk beïnvloedt.

Die geleidelijke werking, de statische benadering en de manier waarop de muziek zich slechts zeer beperkt beweegt van de ene emotionele sfeer naar de andere is hier een zeer bewuste keuze. Zo geeft Lang aan in zijn commentaartekst bij deze compositie: "Er is een grote afstand tussen de wijze waarop klassieke muziek ons leert om emoties te ervaren en de manier waarop onze emoties daadwerkelijk ervaren worden. Wij hebben een grote traditie in de westerse muziek om grote emotionele stemmingswisselingen te aanvaarden, wij hebben er geen probleem mee om te denken dat een werk naadloos kan overgaan van iets dat fluisterzacht is naar iets dat oorverdovend luid is. Wanneer ik echter denk aan hoe dat in mijn dagelijkse leven in zijn werk gaat, dan denk ik niet in termen van reusachtige emotionele sprongen van het ene uiterste naar het andere - meestal gaat mijn emotionele register niet op heel korte tijd van extreme gelukzaligheid naar de meest smartelijke ellende en weer terug - mijn emotionele register is veel beperkter en evolueert veel geleidelijker dan dat. In mijn compositie Darker wilde ik een muziekstuk componeren dat veel nauwkeuriger overeenstemt met mijn persoonlijke emotionele narratief, dan met het narratief dat we hebben geërfd van de dramatische muziek uit het verleden.
Darker is op veel vlakken daarom meer een object dan een muziekstuk. Het is een lange, trage overgang van iets gelijkmatigs en aangenaams naar iets minder aangenaams. Net zoals het leven levert mijn stuk een hevige inspanning om een kleine afstand af te leggen: van mooi naar een beetje minder mooi en van een beetje licht, naar een tikkeltje donkerder."

David Lang droeg Darker op aan Jeanette Yanikian, de vorig jaar overleden echtgenote van zijn muzikale mentor, Louis Andriessen.

Programma :
  • David Lang (1957), Darker
    wereldcreatie voor ensemble en lichtontwerp, in opdracht van Concertgebouw Brugge en Ensemble Musiques Nouvelles
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Musiques Nouvelles : David Lang, Darker
Donderdag 1 april 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.arsmusica.be en www.musiquesnouvelles.com
--------------------------------
Ensemble Musique Nouvelles : David Lang Enlightened Concert
Woensdag 26 mei 2010 om 20.15 u
Flagey
- Studio 4
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be

Bron : Tekst Maarten Beirens voor Ars Musica

Extra :
David Lang : www.bangonacan.org, www.schirmer.com en en.wikipedia.org
'Wie zich meet met Bach, is heel moedig, of heel dom' , interview Maarten Beirens met David Lang, www.standaard.be, 31/03/2010

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
De Volharding plays Bang on a Can en Iva Bittová & Bang on a Can All Stars, 12/10/2008
Writing on Water : London Sinfonietta, Peter Greenaway & Brody Neuenschwander in Brugge, 14/05/2008

13:19 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

30/03/2010

Twee minimalistische duo's op muzikale ontdekkingsreis

Annette Krebs Tijdens deze Q-O2 concertavond nemen twee uitgesproken minimalistische duo's ons mee op een muzikale ontdekkingsreis. Beide duo's werken vooral aan detail en textuur. De vier muzikanten hebben veel affiniteit met beeldende kunst en performance hetgeen zich weerspiegelt in de conceptuele aanpak van hun optredens.

Sylvain Chauveau is een Franse componist van rustige muziek voor piano, elektronica en zang. Hij wordt geflankeerd door Pierre Gerard, die zich richt op de exploratie van minimalistische akoestische instrumenten. Anette Krebs werkt met akoestische collages waarin taalfragmenten, instrumentale klanken, geluiden en stilte geïntegreerd worden. Zij vormt een duo met Taku Unami, een Japanse muzikant bedreven in het bespelen van allerhande snaarinstrumenten. Beide duo's werken vooral aan detail en textuur. De vier muzikanten hebben veel affiniteit met beeldende kunst en performance hetgeen zich weerspiegelt in de conceptuele aanpak van hun optredens.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Sylvain Chauveau & Pierre Gerard / Annette Krebs & Taku Unami
Donderdag 1 april 2010 om 20.30 u
Beursschouwburg

A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info : www.beursschouwburg.be en www.q-o2.be

Extra :
Annette Krebs : www.sberk.info
Taku Unami : www.hibarimusic.com
Sylvain Chauveau : www.sylvainchauveau.com
Pierre Gerard : www.pierregerard.eu

Elders op Oorgetuige :
Felicia Atkinson & Annette Krebs in de Q-O2 werkplaats, 23/03/2010

19:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

In Glossopoeia onderzoekt Siegal de interactieve relatie tussen dans en muziek

Richard Siegal Van woensdag 31.03 tot 02.04.2010 strijkt Ars Musica in Brugge neer! Met drie sterk verschillende componisten brengt het Concertgebouw een heel gevarieerd en internationaal drieluik als afsluiter van het festival. Toch is er een belangrijk gemeenschappelijk thema: alle drie verbinden de voorstellingen muziek met andere media: licht, projecties, dans. Het festival ARS MUSICA BRUGGE opent met de gloednieuwe dansvoorstelling Glossopoeia van Richard Siegal. De New Yorkse choreograaf en performer onderzoekt de relatie tussen dans en muziek in een sublieme nieuwe creatie voor drie dansers, vier musici, live-elektronica en video.

De New Yorkse choreograaf en performer Richard Siegal danste van 1997 tot 2004 in William Forsythes Ballet Frankfurt. Tijdens deze periode werd hij tot driemaal toe door het internationale danstijdschrift Ballettanz uitgeroepen tot 'Outstanding Dancer'. Nu legt hij zich vooral toe op onderzoek en performances waarin livemuziek een stuwende actor is. In deze nieuwe creatie voor drie dansers, vier musici (solisten van het Ensemble Intercontemporain), live-elektronica en video, onderzoekt Siegal de interactieve relatie tussen dans en muziek en hoe ze elkaar via sensoren en camera's wederzijds kunnen beïnvloeden. Alberto Posadas staat in voor de muziekcompositie.

De muzikale taal van Alberto Posadas heeft diepe wortels in de twintigste eeuw, maar berust op vragen die ook vandaag nog zeer actueel zijn. In zijn muziek verkent Posadas de mogelijkheden om compositietechnieken af te leiden uit wiskundige principes of natuurkundige fenomenen (bijvoorbeeld fractalen). In dezelfde lijn exploreert de componist de microscopische eigenschappen van klanken en de manier waarop die een grotere muzikale structuur kunnen schragen. Ook Richard Siegal kijkt graag over het muurtje van de kunsten en laat zich inspireren door biologie en semantiek om een 'grammatica van beweging' te ontwikkelen.

Een andere fascinatie van Alberto Posadas is die voor de verbindingen en interactie tussen muziek en andere kunstvormen, in het bijzonder architectuur. Concreet betekent het dat hij een muzikale tegenhanger zoekt voor begrippen zoals volume, afstand en proportie. Die sterke verbinding tussen muzikale en architecturale fenomenen, tussen eigenschappen van tijd en ruimte, doet sterk denken aan de muziek van Iannis Xenakis (1922-2001). Alberto Posadas kan zonder twijfel beschouwd worden als een erfgenaam van deze Griekse architect en componist. De bouwwerken van Xenakis vertonen een bijzondere aandacht voor de vormgeving van volumes (eerder dan vlakken). Op een gelijkaardige manier benadert hij klanken als volumes in de ruimte: zijn muziek bestaat veelal uit dichte klankwolken die aanvoelen als massieve constructies.

Xenakis' achtergrond als ingenieur komt ook duidelijk tot uiting in zijn benadering van klankprojectie, het plaatsen van de klank in de ruimte. Door gelijkaardige berekeningen als in de bouwkunde te gebruiken voor de ruimtelijke dimensie van zijn muzikale composities, zette Xenakis een denkwijze in gang die mee aan de basis zou liggen van het in 1970 opgerichte onderzoeksinstituut Ircam (Institut de Recherche et Coordination Acoustique/ Musique). Sindsdien is het Ircam een cruciale speler in het onderzoek naar en in de ontwikkeling van muziektechnologie voor elektronische muziek, spatialisering, klankanalyse en nog veel meer. Talloze componisten werkten gedurende kortere of langere tijd aan het Ircam, zo ook Alberto Posadas. Het sensorensysteem dat in Glossopoeia beweging met klank verbindt, is eveneens het resultaat van een project van het Ircam.

Niet alleen het opzet, maar ook het klankbeeld van Posadas' muziek is verwant aan dat van Xenakis. Vooral de hoge densiteit, het belang van ruimte en de organische structuur springen meteen in het oor. Richard Siegal trekt de analogie met architecturale begrippen graag door naar de volledige voorstelling: net zoals de muziek zich als een tweede huid rond de bewegingen sluit, beschouwt hij de muziek als een gegeven, als een steen waarrond de scenografie gesculpteerd wordt. Als vloeibare architectuur, zeg maar.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Intercontemporain, Richard Siegal, Alberto Posadas: Glossopoeia
Woensdag 31 maart 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Rebecca Diependaele om 19.15 u)
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.arsmusica.be

Bron : tekst Rebecca Diependaele voor Ars Musica

Extra :
Alberto Posadas op en.wikipedia.org, www.emepublish.com en brahms.ircam.fr

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010

15:48 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gryphon Trio combineert klassiek met een vluchtige ode aan Mozart van Valentin Silvestrov

Valentin Silvestrov Enkele seizoenen terug was het Gryphon Trio maar liefst drie dagen te gast in het Paleis voor Schone Kunsten. Mozart stond toen centraal, maar ook hedendaagse componisten kwamen aan bod. Woensdag combineert het trio klassiek met een vluchtige ode aan Mozart, van de hand van hedendaagse romanticus Valentin Silvestrov.

De Oekraïner Valentin Silvestrov heeft pas de laatste jaren in ons land enige bekendheid verworven bij het grote publiek. Zijn nieuwe platenmaatschappij ECM greep zijn 70ste verjaardag in september dan ook aan voor een feestelijke serie nieuwe releases, waaronder de de recente opname van zijn Zesde symfonie. Valentin Vassiljevitsj Silvestrov werd in 1937 geboren in Kiev en daar woont hij nog steeds. Na een opleiding tot bouwkundig ingenieur ging hij compositie studeren bij Boris Ljatosjinski, die nog leerling was geweest bij Reinhold Glière. Ljatosjinski maakte de jonge Silvestrov vertrouwd met een kwestie die cruciaal zou worden binnen diens componeren: hoe de laatromantische Russische erfenis te verbinden met de middelen van de moderne avant-garde. Dat probleem zou hij pas veel later oplossen. Silvestrov leerde er nog iets: eerlijk te zijn als componist, muziek te schrijven met de hand op het hart.
Silvestrov bewoog zich spoedig in Kievs meest avant-gardistische kringen, en begon ook in het Westen naam te maken. In eigen land botste Silvestrovs modernisme aanvankelijk niet met het beleid van de Sovjetautoriteiten. De jaren onder Chroestjov waren relatief mild, maar begin de jaren 70 keerde het tij en werd hij uit de Componistenbond gezet.

Programma :
  • Robert Schumann, Pianotrio nr. 2, op. 80
  • Valentin Silvestrov, Fugitive Visions of Mozart
  • Ludwig van Beethoven, Pianotrio nr. 7, op. 97, "Aartshertog"
Tijd en plaats van het gebeuren :

Gryphon Trio : Schumann, Silvestrov, Beethoven
Woensdag 31 maart 2010 om 20.00 u
(Inleiding door David Baeck om 19.30 u)
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.gryphontrio.com

Extra :
Valentin Silvestrov op www.schott-music.com
Valentin Silvestrov - Portret van een onaagepaste op tempeldertoonkunst.blogspot.com

13:26 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Compagnie Bischoff combineert Lassus met Fiumara

Anthony Fiumara In zijn 'Lamentaties' uit 1585 baseerde Orlandus Lassus zich op het boek Jeremia uit het Oude Testament, waarin de profeet de verwoesting van de tempel in Jeruzalem (586 v. Chr.) beweent. Volgens Jeremia is deze ramp een straf van God voor de zonden van het Israëlische volk. Met veel introspectie verklankt Lassus de angst, het verdriet en de reddeloosheid van de slachtoffers in zijn meerstemmige compositie. Componist Anthony Fiumara schreef 'Bruchstücke' tussen de lamentaties van Lassus in. Ruïnemuziek die een verbond sluit tussen de verwoeste steden uit heden en verleden. Als verre herinnering aan de oude muziek lijkt Lassus op te duiken aan het rusteloze wateroppervlak van onze eigen tijd.

De Nederlandse componist Anthony Fiumara (1968) probeert het spectrum van klank in al haar facetten te doorgronden. Muziek die als een stralenkrans van licht uiteenwaaiert en de ruimte in beslag neemt, zoals in zijn recente orkestwerk 'Aperture'.

Mark van de Voort over Anthony Fiumara : "Componisten uit de renaissance brachten al een continu eerbetoon aan God. Tijd was van God en God is eeuwigheid. Maar ook in de naoorlogse procesmuziek wordt Vadertje Tijd gewiekst op zijn staart getrapt. Die eeuwigheid blijkt maakbaar.
Tussen deze oude en nieuwe wereld beweegt de muziek van componist Anthony Fiumara. Hij wil tijdloze muziek schrijven die louter schoonheid in zichzelf is. Composities die je meteen raken en direct inzichtelijk zijn, zoals de sacrale lichtkunst van James Turrell. In Fiumara's oren moet muziek klinken als één grote sonore massa. Het proces dat daaraan voorafgaat is helder en elegant, en invoelbaar voor de luisteraar. In zijn orkestwerk Aperture waaiert de muziek als een extatische regenboog van klanken over de toehoorders uit. Aanvankelijk begint Fiumara zelfs bij het nulpunt in strenge stukken als Solo For Bass Clarinet. Muziek gehouwen uit een handvol noten. De laatste tijd is Fiumara minder strikt in de leer. Sluipen er regelrechte melodieën door het hechte notenweefsel. " (*)

Programma :
  • Orlandus Lassus, Lamentationes Jeremiae Prophetae
  • Anthony Fiumara, Bruchstücke
Tijd en plaats van het gebeuren :

Compagnie Bischoff : Tenebrae
Woensdag 31 maart 2010 om 20.00 u
(Inleiding om 19.15 u)
Muziekcentrum De Bijloke
Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.compagniebischoff.com

Extra :
Anthony Fiumara : www.anthonyfiumara.com en www.muziekcentrumnederland.nl (*)

11:51 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

29/03/2010

Wereldcreatie Luc Brewaeys naast 20ste eeuwse Franse orkestmuziek

Luc Brewaeys Pascal Rophé plaatst de wereldcreatie van de Achtste symfonie van Luc Brewaeys naast schitterende Franse orkestwerken uit de 20ste eeuw die geschiedenis hebben geschreven. Henri Dutilleux deed met zijn Vioolconcerto minder stof opwaaien dan Stravinsky met zijn Sacre du Printemps in 1913, maar dankzij de topkwaliteit en zijn pure schoonheid eist ook dit werk een ereplaats op in het repertoire van de toekomst.

De Vlaamse componist Luc Brewaeys (1959) behoort tot het uitstervende ras van grote symfonici en operacomponisten. Hoewel de symfonie en opera door sommige avant-gardisten al in de vorige eeuw doodgewaand waren, slaagt Brewaeys erin wezenlijk nieuwe muziek te schrijven in deze genres. In 2007 beleefde zijn opera "L'uomo dal fiore in bocca" een succesvolle première in De Munt in Brussel.

Brewaeys' composities stoelen op het principe van de spectrale muziek, waarbij de boventoonspectra van klanken niet alleen het uitgangspunt zijn voor de constructie van akkoorden en melodieën, maar ook voor klankkleur, speeltechnieken en instrumentatie. Frappant is bovendien het exuberante, spectaculaire karakter van Brewaeys' muziek, die opvalt door haar retorische en theatrale schrijfwijze. Naast deze extraverte trekjes valt de stringent mathematische tijdsconstructie van zijn werk des te meer op, al staat deze strenge opbouw nooit het expressieve karakter van zijn muziek in de weg. Zij is er misschien zelfs de voorwaarde voor.

Henri Dutilleux (1916) is één van de belangrijkste hedendaagse Franse componisten. Hij kreeg eerder in 1987 de Prix Maurice Ravel voor zijn gehele oeuvre. Gedurende zijn hele carrière heeft Dutilleux zich niets aangetrokken van muzikale trends en modes. Zijn sonore muziek met heldere en sensuele timbres wordt bepaald door bestaande vormen en structuren maar kent toch een echte vernieuwingsdrang. Het oeuvre van Dutilleux bevat - naast een aantal symfonieën en orkestwerken - twee schitterende soloconcerten: L'arbre des songes voor viool en Tout un monde lointain voor cello.

Programma :
  • Luc Breweays, Symphony nr 8 (wereldcreatie)
  • Henri Dutilleux, L'arbre des songes, concerto for violin and orchestra (1983-85)
  • Igor Stravinsky, Le sacre du printemps (1911-13)
Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB & Akiko Suwanai : Brewaeys, Dutilleux, Stravinsky
Dinsdag 30 maart 2010 om 20.00 u
Bozar
- Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.arsmusica.be en www.nob-onb.be

Voor de thuisblijvers : dit concert wordt rechtstreeks uitgezonden op Klara : radio.klara.be

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com en www.matrix-new-music.be
Aankondiging: Luc Brewaeys 50, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 18/10/2009
Interview : Luc Brewaeys - Over goesting en zagemensen, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/11/2007
Luc Brewaeys, 'Si sentiva un po' stanco' en 'Les Méandres de la Mémoire' op Kadratuur.be
Tristan Murail : www.tristanmurail.com en www.arsmusica.be
Henri Dutilleux op www.schott-music.com en youtube
Dutilleux en kamermuziek: zonnebloemen uit de schaduw gehaald, op www.nopapers.nl

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010
Ictus serveert dwarsdoorsnede van de spectrale muziek, 6/01/2010
Domein Luc Brewaeys : muziek van een extravert theaterman, 19/12/2009
Champ d'Action brengt hulde aan Luc Brewaeys in Antwerpen, Gent en Brussel, 31/10/2009

17:04 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Martin Schüttler & Nadar : Schöner Leben

Nadar Colette Broeckaert is laatstejaarsstudent piano aan het conservatorium van Gent. In het kader van haar eindproject organiseert ze een concert opgebouwd rond de muziek van de jonge Duitse componist Martin Schüttler.

Muzikanten van het Nadar-ensemble brengen muziek van Martin Schüttler (°1974), een componist wiens interesse in de eerste plaats uitgaat naar de artificiële connotaties van elektronische muziek, het rauwe, noisy karakter van de gerecupereerde klank, en de ruimte als betekenisgevend element in de waarneming. De hier gepresenteerde werken uit de schöner leben-cyclus weerspiegelen de kernidee in het werk van deze componist: muziek zonder compromis, gecreëerd onafhankelijk van externe, pragmatische determinaties. Dit project wil de betekenisdragende relaties tussen ruimte, beeld en klank verder verkennen, en wordt voorbereid in nauwe samenwerking met de componist.

Programma :
  • Martin Schüttler, Schöner Leben 2 voor piano en tape
  • Martin Schüttler, Schöner Leben 3 voor fluit, versterking, neonlicht and elektronica
  • Martin Schüttler, Schöner Leben 4 voor harp, tape en video
  • Martin Schüttler, Schöner Leben 5 voor prepared viola, versterking en tape
Tijd en plaats van het gebeuren :

Nadar-ensemble : Martin Schüttler
Dinsdag 30 maart 2010 om 20.00 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Martin Schüttler : www.myspace.com/martinschuettler

Elders op Oorgetuige :
Nadar Ensemble met nieuw werk van Stefan Prins, Beat Furrer en Martin Schüttler in Sint-Niklaas en Gent, 22/01/2010

13:22 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Displaced Sounds : Toshiya Tsunoda, Manu Holterbach, Michael Northam & Mieke Lambrigts

Mieke Lambrigts Onverwachte geluiden en luisteren staan opnieuw centraal in deze vijfde Displaced Sounds. De muziek van de intrigerende Toshiya Tsunoda verkent minimale subsonische vibraties. Met zijn field recordings en subtiele collages registreert hij vaak het geluid van 'onhoorbare' materialen en objecten. Tsunoda exploreert op weergaloze wijze de lyrische kracht van de wereld waarin wij leven. Manu Holterbach is klankkunstenaar, performer, uitvinder van nieuwe akoestische instrumenten en componist van elektro-akoestische stukken op basis van fieldrecordings. Reeds sinds zijn kindertijd is Michael Northam sterk geïnspireerd door weidse landschappen en geografie, zware weersomstandigheden en andere indrukwekkende natuurlijke gebeurtenissen en plaatsen. Holterbach en Northam ontmoeten elkaar muzikaal in een korte gezamelijke performance met eenvoudige akoestische instrumentatie. Ze improviseren met microtonen, patronen en live gegenereerde structuren. Bij de jonge Mieke Lambrigts zijn de sleutelwoorden ruimte, akoestiek, subtiliteit, veldopnames en sinustonen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Displaced Sounds : Toshiya Tsunoda, Manu Holterbach, Michael Northam, Mieke Lambrigts
Maandag 29 maart 2010 om 20.30 u
STUK
- Soetezaal
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.stuk.be, www.displacedsounds.com en www.kraak.net

00:23 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Tom Tom The Piper's Son met nieuwe soundtrack van en door pianist Frederik Croene

Frederik Croene In maart focust Artcinema OFFoff zich op de herinnering en nostalgie met een reeks (zelf)reflexieve films binnen het thema 'Memories are Made of This'. Slotspektakel op maandag 29 maart wordt de legendarische film Tom Tom The Piper's Son van Ken Jacobs. Vijf minuten kortfilm uit 1905 werden door hem herwerkt tot een twee uur lange visuele zoektocht naar hoe filmbeelden de kijker manipuleren. Deze zeldzame vertoning wordt bovendien uitzonderlijk voorzien van een soundtrack die speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerd werd door pianist Frederik Croene, die de film live zal begeleiden. Een lust voor oog en oor!

Tom Tom The Piper’s Son uit 1969 is een legende binnen de experimentele film. Ken Jacobs (°1933) koos als basismateriaal een gelijknamige kortfilm uit 1905, één van de honderden Biograph producties, en spon vijf minuten van dit beeldmateriaal uit tot een twee uur durend spektakel van zelfbewuste deconstructie. Frames worden rondgedraaid, de snelheid wordt drastisch opgevoerd, dan weer gevoelig teruggeschroefd, er wordt minutenlang ingezoomd op een detail ... kortom: de grenzen van cinema worden hier verlegd. Zo dwingt de cineast ons om diezelfde vijf minuten film talloze keren op een totaal andere manier te bekijken, en ontmaskert hij de sturende macht van de klassieke filmtaal. De cultstatus van Tom Tom The Piper’s Son is ook deels te danken aan de moeilijkheid om deze film te pakken te krijgen. Ken Jacobs weigert nog steeds om de film op dvd uit te brengen omdat hij van mening is dat enkel projectie op groot scherm de ware cinematografische ervaring biedt die het werk tot zijn recht laat komen. OFFoff is dan ook blij u deze unieke kans aan te kunnen bieden om deze klassieker in ideale omstandigheden te bekijken. Daarenboven werd speciaal voor deze vertoning een nieuwe soundtrack gecreëerd door pianist Frederik Croene, die de soundtrack live komt brengen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tom Tom The Piper's Son, met live soundtrack door Frederik Croene
Maandag 29 maart 2010 om 20.30 u

Art Cinema OffOff
Begijnhof Ter Hoye
Lange Violettestraat 237
9000 Gent

Meer info : www.offoff.be en www.frederikcroene.com

00:05 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

26/03/2010

Remix Ensemble brengt eerbetoon aan John Cage in Flagey

John Cage Zaterdag brengt het Remix Ensemble uit Porto een eerbetoon aan John Cage. Remix Ensemble is de hedendaagse muziekgroep van Casa da Música. Sinds zijn debuut in 2000 heeft de groep al wereldpremières van zestig nieuwe werken en heel wat hedendaagse muziek van alle stromingen uitgevoerd. Naast concertwerk houdt de groep zich ook bezig met werk in de opera en het muziektheater, filmmuziek, dans en jazz.

António Jorge Pacheco, Artistiek directeur Casa da Música : " Dit concert/project is nogal uitdagend. John Cage schreef een stuk zonder muziek dat precies 4'33" duurt en samen met IRCAM heeft Casa da Música enkele componisten uitgenodigd om muziek te schrijven om die 4'33" precies op te vullen. Ik denk dat Cage graag geweten zou hebben dat iemand het idee had om zijn concept te ruïneren. Aan de andere kant hebben we de stukken besteld bij componisten met volledig verschillende en zelfs tegengestelde esthetische achtergronden. Het was dus niet de bedoeling om de 'volgelingen' van John Cage te vragen om muziek in diens stijl te schrijven."

Op het programma : John Cage's 4'33'' en Sixteen Dances en nieuw werk van Carlos Caires, Roque Rivas, Bruno Mantovani, Christian Marclay en James Dillon.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Remix Ensemble : a tribute to John Cage
Zaterdag 27 maart 2010 om 2015 u

Flagey - Studio 1
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be, www.arsmusica.be, www.myspace.com en www.casadamusica.com

Extra :
John Cage : www.johncage.info
Carlos Caires : www.carloscaires.com
Roque Rivas : brahms.ircam.fr
Bruno Mantovani : brahms.ircam.fr en www.arsmusica.be
Christian Marclay : en.wikipedia.org
James Dillon op www.arsmusica.be, www.composers21.com en www.edition-peters.com

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010

15:59 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook