28/02/2010

Amerikaans-Taiwanese pianiste Shiau-uen Ding in Logos

Shiau-uen Ding Pittige, virtuoze muziek die de controverse niet schuwt, dat is doorgaans het werkterrein van Shiau-uen Ding. Deze Amerikaans-Taiwanese pianiste bewijst het op dit solokoncert, met muziek van Christopher Bailey, Milton Babbitt, Pierre Jodlowski en Moritz Eggert.

Shiau-uen Ding is een Amerikaans-Taiwanese pianiste die inmiddels een rijzende ster in de wereld van de nieuwe pianomuziek kan worden genoemd. Haar interesses zijn drieledig: niet alleen is ze virtuoos op het klavier, ook de improvisatiescène en computergegenereerde muziek zijn haar cup of tea. De New York Times omschreef haar eertijds als een 'daredevil' voor haar deelname aan de Bang On A Can - marathon. Ook op de Gaudeamus Vertolkers Competitie en op het Concours de Piano d'Orleans heeft Shiau-uen Ding haar stempel gedrukt.

Logos-sympathisant Moritz Eggert droeg indertijd zijn Hämmerklavier XIX: Hymnen der Welt (Afghanistan bis Zimbabwe) aan haar op en ook met Christopher Bailey, Eric Lyon, Burton Beerman en Steve Reich heeft ze reeds samengewerkt. De afgelopen jaren profileerde ze zich als een originele en energieke performer die zich even goed thuisvoelt in het traditionele als modernistische repertoire, en van dat laatste wil Logos je op deze avond een en ander presenteren.

Tijdens het componeerwerk aan Balladei liet Christopher Bailey zich inspireren door Middeleeuwse muziek. Onder meer de Machautiaanse dubbele leidtoon, de open kwinten en de conductusachtige struktuur verlenen dit lijvige pianowerk een tijdsoverschrijdend aura. Letterlijk dan, want er worden eveneens verbanden gelegd met 'Americana' genre Barber of Copland en er kan zelfs een knipoog naar een Ierse jig af...
Abstraction 4 tapt dan weer uit een ander vaatje en richt zich op complexe, Varèse-achtige akkoordblokken die Bailey uitrekt in de tijd. Een trip van vertikalismen (skyscraper chords) naar horizontalismen (vast landscape chords), althans, zo klinkt het in de woorden van de componist zelf.

Pierre Jodlowski's Série Noire is dan weer geïnspireerd door het verzameld werk van David Lynch, Jean-Luc Godard en Terry Gilliam. Jodlowski vertrok van enkele merkwaardige karakters uit hun films en vertaalde die naar een muzikale pluraloog waarvan alleen de componist het complot doorheeft.

Moritz Eggert schrijft al jaren aan een grootschalig 'work-in-progress', getiteld Hämmerklavier. Het beslaat verscheidene delen waarin telkens andere pianotechnische vraagstukken worden belicht. Hämmerklavier III: One Man Band uit 1994 is bijvoorbeeld opgetrokken uit louter special effects, alternatieve speelwijzen en inside piano-techniques. Eggert onderzoekt alles wat los en vast zit aan het instrument en laat de solist letterlijk als een eenmansorkest alle mogelijke klanken tevoorschijn toveren.
Hämmerklavier XX: One Man Band 2 dateert dan weer uit 2009 en tast de grenzen van het pianospel af zonder de speler ook maar een enkel ogenblik on keys te doen spelen. Kin, voeten, voorhoofd of neus,... de speler voert dit stuk met zijn/haar hele lichaam uit. Ook enkele extended devices zoals mondorgel, speelgoedpiano en woodblock worden hierin gebruikt. Het wordt op die manier een beetje een multitask-koreografie, aldus Eggert, die met dit werk het sérieux van al te bombastische Nieuwe Pianomuziek doelbewust relativeert.

Programma :
  • Christopher Bailey, Balladei (piano and recorded electronics) - 2005
  • Christopher Bailey, Abstraction 4 - 1997, rev. 2000
  • Moritz Eggert, Hämmerklavier III, One Man Band - 1994
  • Milton Babbitt, Reflections (piano and tape) - 1975
  • Pierre Jodlowski, Série Blanche (piano and electronics) - 2007
  • Pierre Jodlowski, Série Noire (piano and electronics) - 2005
  • Moritz Eggert, Hämmerklavier XX, One Man Band 2 - 2009
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Shiau-uen Ding
Donderdag 4 maart 2010 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en shiauuending.com

Extra :
Moritz Eggert : www.moritzeggert.de, www.schott-music.com en www.arsmusica.be
Christopher Bailey op music.columbia.edu
Milton Babbitt op en.wikipedia.org en www.schirmer.com
Pierre Jodlowski : pierrejodlowski.fr

Elders op Oorgetuige :
Studio Modern : André Ristic en de piano van Moritz Eggert, 14/04/2008

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Behandelt die Frauen mit Nachsicht : eindproject Charlotte De Witte rond Kurt Schwaen

Eindproject Charlotte De Witte Charlotte Dewitte, studente piano aan het Conservatorium van Gent, brengt op dinsdag 2 maart haar afstudeerproject dat integraal gewijd is aan de vocale en instrumentale solomuziek van Kurt Schwaen. Het wordt een concert boordevol pianowerken, liederen en duo's voor cello en piano van Kurt Schwaen rond het thema 'vrouwen'.

Kurt Schwaen (1909-2007) was tot voor kort de laatste levende medewerker van Brecht. De nestor van de Oost-Duitse componisten - eind april dit jaar nog te gast in Gent ter gelegenheid van de creatie van het leerstuk voor koor en instrumentaal ensemble 'De Horatiërs en de Kuriatiërs' - overleed op 9 oktober 2007 op 98-jarige leeftijd. Schwaen kwam op 21 juni 1909 ter wereld in Kattowitz (Katowice) dat nu binnen de Poolse landsgrenzen ligt. Tussen zijn tiende en twintigste jaar leerde hij piano- en orgelspelen en componeren van Fritz Lubrich, een leerling van Max Reger. Als lid van de Kommunistische Partei Deutschlands zat hij drie jaar in de gevangenis en moest hij in 1943 dienen in Strafdivision 999 van de Wehrmacht. Van 1962 tot 1978 was hij Präsident des Nationalkomitees Volksmusik der DDR.
Schwaen was een productief componist van wat te karakteriseren is als neoklassieke gebruiksmuziek. In overeenstemming met het communistische gedachtengoed richtte hij vooral op amateurs en op de jeugd. Zo schreef hij vele werken voor accordeon- en tokkelorkesten (mandoline-orkest). Kurt Schwaen was, antifascistisch verzetslid, partijlid en secretaris van de componistenbond en schreef heerlijke, frisse muziek.

M.m.v. Charlotte De Witte, piano - Trien Cornelis, sopraan - Tristan Faes, bariton - Eline Duerinck, cello - Hanna Behiels, dans - Judith Delmé, dans - Ian Steyn-du Toit, choreografie - Maarten Huvaere, presentatie

Tijd en plaats van het gebeuren :

Eindproject Charlotte De Witte : Behandelt die Frauen mit Nachsicht
Dinsdag 2 maart 2010 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Gent
- Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : cons.hogent.be

Extra :
Kurt Schwaen : www.kurtschwaen.de

Elders op Oorgetuige :
Kurt Schwaen : portret van een merkwaardig DDR-componist, 3/01/2008
Portretconcert Kurt Schwaen, 13/12/2007

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

27/02/2010

KRAAKfestival : een psychotische trip voor avontuurlijke melomanen

KRAAKfestival Het KRAAKfestival ruilt voor zijn twaalfde editie Brussel in voor Aalst en maakt er een coproductie van met het centrum voor hedendaagse kunst Netwerk. KRAAKfestival vindt plaats op twee verschillende locaties in Aalst, namelijk in Netwerk (Houtkaai) en in de Brug (Hertshage), op een boogscheut van elkaar.
Het festival is zoals de vorige jaren een staalkaart van nieuwe en experimentele muziek. Toekomstige hypes en gevestigde waarden passeren er de revue en veel groepen spelen er vaak voor het eerst in Europa. Dit jaar is er fluxusavant-garde, etnofieldrecordings, improv, new age, avant-pop, no-fi punk enzovoort. KRAAKfestival staat garant voor twaalf uur muzikaal nomadisme, een psychotische trip voor avontuurlijke melomanen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAKfestival
Zaterdag 6 maart 2010 vanaf 13.00 u

Netwerk (Houtkaai) en Brug (Hertshage)
9300 Aalst

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kraak.net en www.netwerk-art.be

Extra :
Aankondiging Kraakfest 2010: 5 Kwadratuur-tips, Sven Claeys op Kwadratuur.be, 20/02/2010

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

26/02/2010

Patrick De Clerck, een nieuwe directeur voor Ars Musica

Patrick De Clerck Na drie jaar het KlaraFestival te hebben geleid, staat Patrick De Clerck vandaag aan het roer van Ars Musica. Dit jaarlijkse lentefestival, gewijd aan de Belgische en internationale hedendaagse muziek, zag in 1989 het licht en is uitgegroeid tot een vast bestanddeel van de Europese muziekscène. Het programma voor 2010 omvat een vijftigtal concerten en evenementen in Brussel, maar ook in Antwerpen, Brugge, Luik en Bergen. Op het moment dat Patrick De Clerck aan boord kwam, was de basis voor het seizoen 2010 al gelegd. Wat is zijn visie op de toekomst? Welke ambities heeft hij?
In de eerste plaats wil Patrick De Clerck werken aan een internationaal gekleurd programma en wil hij een nieuw publiek aanboren.

Hoe zou u Ars Musica 2010 in grote lijnen omschrijven?
Patrick De Clerck: Het programma van deze editie werd uitgewerkt door Laurent Langlois, de vorige directeur. Ik werd gevraagd de productie van deze festivaleditie te verzorgen en het evenement een nieuwe adem te geven. Ars Musica is een geval apart. Het festival maakte naam onder impuls van zijn oprichters: Christian Renard, Bernard Foccroulle, Paul Dujardin, Robert Wangermée, en de groep gepassioneerde muziekliefhebbers rond hen. Dat is een enorme troef. Maar het festival moet in de geest van de mensen terug levend worden: een echt festival is meer dan een reeks concerten in de loop van de maand maart...

Dit jaar gaat er extra veel aandacht naar de componist van Griekse origine Iannis Xenakis. Welke positie neemt hij in binnen de hedendaagse muziek?
Iannis Xenakis is een eigenzinnige en koppige persoonlijkheid. Die karaktertrek is mijns inziens noodzakelijk om goede muziek te kunnen schrijven. Van Xenakis' oeuvre zegt men vaak dat het complex is. Zijn partituren zijn inderdaad niet gemakkelijk van het blad te lezen. Maar zodra de leesfase achter de rug is, toont deze muziek haar ware aard: agressief en wild, tribaal haast. De muziek van Xenakis benader je niet met je verstand, maar vanuit je buik!

Welke nieuwe impulsen wilt u Ars Musica geven?
Vanaf 2011 programmeert het festival zijn activiteiten gedurende twee weken in Brussel. Rond deze Brusselse kern zijn vier bijkomende polen actief, meer bepaald Antwerpen, Brugge, Luik en Bergen. De grote Belgische orkesten komen zeker aan de beurt, maar de grootste aandacht gaat naar gerenommeerde solisten en internationale orkesten, zonder daarbij de muziek "van eigen bodem" te vergeten. In elke productie wordt het oeuvre van een beroemde 20e-eeuwse componist gecombineerd met dat van een jongere musicus, wiens werk niet altijd in een welbepaalde school of stijl kan worden ondergebracht. Zo brengt het NOB onder leiding van Pascal Rophé voor zijn concert in het Paleis voor Schone Kunsten de wereldcreatie van de Achtste symfonie van Luc Brewaeys in combinatie met De lentewijding van Stravinski. Vanaf 2011 wordt bij elke nieuwe editie carte blanche gegeven aan een artistieke persoonlijkheid. Het is de bedoeling dat ik als artistiek directeur de dialoog aanga met deze persoon en dat we samen een coherent programma uitwerken. In 2012 zal Claude Ledoux zijn licht over het festival laten schijnen, gevolgd door Unsuk Chin in 2013. Voor 2014 ben ik volop aan het overleggen met Esa-Pekka Salonen, terwijl Jean-Paul Dessy zich heeft geëngageerd voor de editie van 2015.

Volgens u moet Ars Musica dus van openheid getuigen op het vlak van haar programmering maar ook in haar relatie met het publiek…
Inderdaad! Er moet op dit domein veel gebeuren, Dat het een beetje mijn specialiteit is, komt goed uit. Een van mijn opdrachten voor de komende jaren is het festival open te gooien naar een breed publiek. Mjin wens voor Ars Musica is dat het openstaat voor evenveel hedendaagse muziekvormen als er bestaan. Het maakt weinig uit of de muziek al dan niet ernstig is, al dan niet complex. Alleen de authenticiteit van de muziek is van belang. Vaak hebben concertorganisatoren de neiging om hun publiek te onderschatten. Nochtans staat een publiek vaak open voor de meest verscheiden muziekvormen. Maar als de muzikale aanpak niet authentiek is, voelt het publiek dat aan, en haakt het af. Als men oprecht is in zijn aanpak, heeft men de juiste uitgangspositie om aan publiekswerving te doen.

Aan welke concrete initiatieven denkt u om het publiek van Ars Musica te verruimen en te diversifiëren?
Ik wil de nieuwsgierigheid van het publiek prikkelen door het nieuwe dingen aan te reiken. Te veel mensen denken nog altijd dat je vier diploma's en drie doctoraalstudies op zak moet hebben om "toegang te krijgen" tot de hedendaagse muziek. Net zoals bij het KlaraFestival wil ik ook hier de tarieven herbekijken om een reeks uisterst goedkope plaatsen te kunnen aanbieden. Ik zie muziek niet als een voorrecht voor een welbepaalde sociale klasse. Niet-ingewijden kennen de codes niet. Ze weten bijvoorbeeld niet dat er tussen de opeenvolgende delen van eenzelfde werk niet wordt geapplaudisseerd, en laten zich op een concert door hun emoties meeslepen, Dat stoort me niet! Wel in het tegendeel: het doet in de zaal een dynamiek en een dialoog ontstaan. En ook dát draagt bij tot het levende karakter van het festival.

Ars Musica is een van de zeldzame culturele initiatieven die door de twee gemeenschappen wordt gesteund. Welke impact heeft dat op de interne werking van het festival?
Bij mijn weten is Ars Musica het enige festival dat in Brussel is gevestigd maar zijn werking over heel België heeft verspreid. Het krijgt subsidies van de Vlaamse Gemeenschap, Brussel-Stad en vooral ook van de Franse Gemeenschap. Ik ben van mening dat een festival als Ars Musica niet anders kan dan zich een beetje met politiek bezighouden. Dit jaar krijgt het Ensemble Musiques Nouvelles de volle aandacht. De gemeenschappen laten samenwerken is allerminst een probleem. Dat moet juist worden gestimuleerd. Het is trouwens de bicommunautaire dimensie van het festival en de mogelijkheid om synergieën tot stand te brengen, die me het meest gemotiveerd hebben om in dit avontuur mee te stappen.

Is uw activiteit als componist moeilijk te verenigen met uw functie als directeur van Ars Musica?
Het zijn twee heel verschillende dingen. Ik heb sinds meer dan twee jaar geen tijd meer gehad om te componeren. Dat vind ik wat beangstigend. Maar ondertussen focus ik al mijn energie op het aanboren van een nieuw publiek, en dat boeit me enorm. Vandaag voel ik me nuttiger als festivaldirecteur dan als componist. Wanneer ik met pensioen ga, zal ik alle tijd hebben om te componeren…

Interview gerealiseerd door Benjamin Brooke, redacteur bij het tijdschrift Acroches (Conseil de la Musique).

www.patrickdeclerck.com en www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010, 26/02/2010

14:43 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking voor Ars Musica 2010

Ars Musica 2010 Donderdag gaat in Brussel de 21ste editie van Belgiës grootste festival voor hedendaagse muziek Ars Musica van start. Ars Musica 2010 vindt plaats van 4 maart tot 2 april over zowat heel België: van Brussel over Luik, en van Antwerpen via Bergen naar Brugge. Voor het festival wordt 2010 een scharnierjaar: dit vermits het programma nog werd samengesteld door de voormalige artistieke directeur Laurent Langlois, maar de nieuwe dynamiek van openheid en ontdekking die gevoerd zal worden door Patrick de Clerck (tot vorig jaar aan de slag bij het KlaraFestival) de nieuwe directeur van Ars Musica zal nu reeds merkbaar zijn om zich vanaf 2011 definitief te laten voelen.

De editie van  2010 gaat van start van 4 tot 9 maart in Brussel: Ars Musica opent met Hypermusic van Hector Parra een soort opera op libretto van Lisa Randall. Naast deze Belgische première volgt een zeer verscheiden en gediversifieerde week: Catalaans gekleurd met de komst van het Ensemble 216, het Brussels Philharmonic en Jan Michiels nemen ons op sleeptouw in een reis door de tijd, een ontmoeting met Ictus in een portretconcert van Jean-Luc Fafchamps, Arne Deforce en het CRFMW, en een dag met het Danel Kwartet. Een samenwerking tussen P.A.R.T.S. en het Orkest van De Munt sluit de eerste week in schoonheid af.
Tussen 10 en 13 maart is er de Antwerpse periode van het festival met het Ensemble Cairn onder leiding van Jérôme Combier. Ernst Reijseger begeleidt een collage van Herzog's films onder de titel Requiem for a dying Planet. Op het programma staat ook de première van de opera van Annelies van Parijs: An Index of Memories in een regie van Caroline Petrick met het ensemble Triatus. Daarnaast kan er ook nog worden genoten van de violist Wibert Aerts en het Arditti Kwartet.
Van 14 tot 17 maart is het festival terug in de hoofdstad, met ondermeer een concert gewijd aan Marco Stroppa en andere componisten als Aperghis, Paredes, Xenakis en Parra, evenals een project rond video en muziek van Andrew Claes en Thomas Smetryns. Deze week wordt beëindigd met Aka Moon en hun Indië project.
Van 18 tot 19 maart verhuist Ars Musica naar Luik: het Filharmonisch Orkest van Luik en Waals-Brusselse gemeenschap presenteert Rituel van Boulez, evenals werken van Adamek en Benjamin.
Nadien volgt een korte excursie naar Bergen voor wat wellicht één van de hoogtepunten van het festival zal worden: een nieuwe versie van de opera Julie van Philippe Boesmans.
De laatste week in Brussel, van 26 tot 30 maart, begint met een dag Xenakis waar musici en sprekers plaatsnemen tussen het publiek en zelfs uitspattingen doen richting pré-barok en Wagner! Het Ensemble Remix uit Porto brengt een eerbetoon aan Cage, en het Filharmonisch Orkest van Luxemburg brengt hulde aan Xenakis. Eindigen doet het festival er met een ode aan de schoonheid met het Nationaal Orkest van België en Akika Suwanai.

Ars Musica besluit in Brugge, van 31 maart tot 2 april, met Alberto Posadas, het ensemble Musiques Nouvelles, en een nieuwe productie van Ryoji Ikeda.
Vanaf 2011 staat Ars Musica nog meer open voor hedendaagse muziek vanuit een wereld die de grenzen van Europa overstijgt. De ontdekking verbreedt zich en de ambitie om nog meer nieuwsgierigheid aan te wakkeren groeit. De openheid komt op elk niveau tot stand met: nieuwe ensembles en muzikanten, maar ook met nieuwe componisten. Met betrekking tot de programmering voor 2012 staat Claude Ledoux het Ars Musica festival bij als curator en voor 2013 is dit de Koreaanse componiste Unsuk Chin. Op deze manier wenst Ars Musica zich open te stellen voor nieuwe invloeden en een groot feest voor de hedendaagse muziek te zijn!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica 2010
Van 4 maart tot 2 april 2010

Op verschillende locaties in Brussel, Luik, Antwerpen, Bergen en Brugge

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.arsmusica.be

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen en weken heel wat extra info verwachten.

Extra :
Aankondiging Ars Musica, Koen van Meel op Kwadratuur.be, 20/02/2010

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gradus ad Parnassum : Cheiron Trio in Zaal De Wijnaert

Cheiron Trio In de concertreeks Gradus ad Parnassum van het Conservatorium Gent brengt het Cheiron Trio (Eline Duerinck, cello - Valerie Vereecke, klarinet en Alexander Vangaever, piano) een concert met werk van Nikos Ioakeim (creatie), Max Bruch, Robert Muczynski, e.a. Niet in het Conservatorium zelf deze keer, maar uitzonderlijk in Zaal De Wijnaert (oud gebouw Nationale Bank).

Nikos Ioakeim werd in 1978 in Athene geboren. Op zijn veertiende schreef hij een roman die zijn ouders niet erg waardeerden. Hij probeerde zonder succes acteur te worden door walk-on rollen te spelen van verpleger of maffioso in experimentele (en niet-experimentele) films. Er wordt gefluisterd dat hij in plaats van naam te maken als rock-star, musicologie studeerde en omdat hij ervan verdacht werd van Joodse origine te zijn, begon te werken aan een doctoralscriptie over Aaron Copland, die de Heilige Drie-eenheid op zijn rug droeg omdat hij tegelijk Jood was, homoseksueel en sympathisant van links. Hij immigreerde in 2004 naar Nederland waar hij onder het Nederlandse proletariaat rondtoerde door in fabrieken te werken. Zijn ambitie compositie te studeren werd vervuld toen hij, nadat hij door heel wat conservatoria was afgewezen, wegens - temidden van andere uitvluchten - "gebrek aan artistieke kwaliteit" of juist vanwege het feit dat hij een "gevestigd en vruchtbaar componist" was, in september 2005 toegelaten werd tot het Rotterdams Conservatorium. Daar had hij het genoegen iedere week Klaas de Vries te mogen ontmoeten. En het was ook dankzij hem dat hij vanaf 2008 als Erasmusstudent in Gent kon studeren bij Frank Nuyts.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gradus ad Parnassum : Cheiron Trio
Zondag 28 februari 2010 om 11.00 u

Zaal De Wijnaert
Geraard de Duivelstraat 5
9000 Gent


Meer info : cons.hogent.be en www.uitbureau.be

Extra :
Nikos Ioakeim op www.donemus.nl
Robert Muczynski op en.wikipedia.org

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

25/02/2010

Vorwolf laat unieke klankwereld ontstaan in Q-O2 werkplaats

Christian Wolfarth In hun zeer klankgeoriënteerd duowerk creëren de twee percussionisten Michael Vorfeld en Christian Wolfarth muziek die de grenzen van geïmproviseerde en gecomponeerde muziek, van instrumentale en electro-akoustische muziek overstijgt en de invloed van electronische muziek op hedendaagse muzikanten toont. De twee 'drummers' doen met polyritmische structuren en texturen en soundscapes vol boventonen een unieke klankwereld ontstaan, akoestisch en absoluut live.

Michael Vorfeld (Berlijn) en Christian Wolfarth (Zürich) zijn twee percussionisten die hun slagtuig en namen ineen hebben geslagen in het project Vorwolf.
Met een zeer vrije opstelling en dito bespeling van hun instrumentarium laten zij een klanktapijt door de ruimte vliegen van gelaagde percussieve klanken. Soms traditioneel ratelend, jazzy, tot een soundscape van boventonen. Hun stukken ademen een relaxed soort precisie uit die kenmerkend is voor rake improvisatiemuziek. Vorfeld ontwerpt zijn instrumentarium zelf en werkt in het grootse veld van experimentele muziek en beeldende kunst in wereldwijde samenwerkingsverbanden. Wolfarth's activeiten als drummer strekken zich ook ver uit van solo tot jazz en elektro-akoestische ensembles. Hun kwaliteiten zijn neergeslagen op de cd Snake's Eyes op Formed Records

Michael Vorfeld werkt in het veld van experimentele en improvisatiemuziek en klankkunst. Hij is vaak betrokken bij locatiegebonden artistieke projecten. Hij maakt lichtinstallaties en -performances en werkt ook met fotografie en film. Naast zijn soloactiviteiten is hij lid van meerdere groepen en werkt hij samen met artiesten uit verschillende disciplines. Zijn concerten, performances en tentoonstellingen waren te zien in Europa, de VS, Azië en Australië.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vorwolf (Michael Vorfeld + Christian Wolfarth)
Zaterdag 27 februari 2010 op 20.30 u
Q-O2 werkplaats

Washuisstraat 28
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, www.vorfeld.org en www.ch.wolfarth.ch.vu

Elders op Oorgetuige :
FLICKR : tussen pulserende ambient en een percussieve tekstuur van geluid en licht, 29/05/2009
Klank- en lichtperformance met gloeilampen en stofzuigers, 12/02/2009

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Lex : ode aan het lichaam, de schoonheid en de taal

LEX 'Lex' is een ritueel, een alternatief Genesisverhaal, een primaire vertelling over wezens in voortdurende metamorfose, ergens gesitueerd in een wereld tussen chaos en kosmos. Acteur Kristof Van Boven schetst een eenzame God in de oertijd voordat hij de mensen schiep. Een onvatbaar wezen op scène in  beweging en transformatie.

Dominique Pauwels werkt graag en veel met auteurs samen. Het is vanuit een wederzijdse fascinatie dat hij en auteur/regisseur Peter Verhelst de handen in elkaar sloegen voor een gezamenlijk project. In LEX wordt God geboren uit beelden en woorden. Geen historische reconstructie, geen getuigenissen of lofzangen door gelovigen. God zelf (Kristof Van Boven) is hier aan het woord, en hij doet er alles aan om Zijn naam uitgesproken te krijgen.

De muziek: live zang, Gods smachtende stem, die door middel van sampling en loops laag voor laag wordt opgebouwd. Een trombone (Roel Smedts), symbool van religiositeit, omwikkelt die zang met melodieën. Strijkers bieden een uitlaatklep voor al te menselijke emoties: verlangen, vertwijfeling, eenzaamheid. Verweven in het geheel: elektronica als stoorzender, een chaos die zich gaandeweg steeds meer gaat opdringen. LEX verbeeldt niet enkel de vertwijfeling van een goddelijkheid. Het is ook een ode aan het lichaam, aan de schoonheid, aan de taal.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Peter Verhelst, Dominique Pauwels & Kristof Van Boven : LEX
Zaterdag 27 februari 2010 om 21.45 u
Budascoop 2

Kapucijnenstraat 10
8500 Kortrijk

Meer info : www.cultuurcentrumkortrijk.be en www.lod.be

Elders op Oorgetuige :
LEX : een theaterproductie over God, Alexander de Grote en idolatrie, 6/05/2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

24/02/2010

Luk Vaes en het oneigenlijke gebruik van de piano

Luk Vaes Op donderdag 25 februari 2010 om 19u30 presenteert Luk Vaes in het Orpheus Instituut een muzikaal geïllustreerd overzicht van de resultaten die hij bekwam na een diepgaand onderzoek van het oneigenlijke gebruik van de piano. Gedurende een decennium onderzocht hij de theoretische, historische en uitvoeringspraktische aspecten van dit onderwerp doorheen meer dan 15.000 partituren uit het bijna drie eeuwen oude repertoire voor dit instrument.

In de vorm van een  lecture-recital brengt Luk Vaes nu een categorisch geordende demonstratie van de onderzoeksresultaten aan de hand van uitvoeringen van de betreffende muziek. Op het programma staan solo en kamermuzikale werken voor piano(forte), klavecimbel en klavichord van o.a. Cl.B. Balbastre, L. van Beethoven, J. Haydn, Fr.W. Rust, Isr.G. Wernicke, C. Curtis-Smith en D. Mosconi.

Luk Vaes  is de eerste musicus die promoveerde in het docARTES programma, het doctoraatsprogramma voor uitvoerders en componisten dat sinds 2004 georganiseerd wordt  door het Orpheus Instituut samen met haar Nederlandse en Vlaamse partners. Luk Vaes behaalde zijn doctoraat op 22 december 2009 aan de Universiteit van Leiden, Nederland.  

Extended Piano Techniques
Een glissando maken over de pianotoetsen alsof je met je vinger over een vioolsnaar glijdt, zogeheten clusters op de toetsen produceren met de vuist of onderarm, plukken aan de snaren binnenin de piano, strijken over een pianosnaar, een snaar al spelend met de vinger inkorten om een boventoon te kunnen maken, een piano doorzagen: het zijn allemaal voorbeelden van extended piano techniques, het onderwerp van het proefschrift van de Gentse pianist Luk Vaes.

"Ik heb laten zien dat het geen 20e-eeuwse nieuwlichterij is maar een oud gebruik, dat je er mooie muziek mee kunt maken, en dat het niet schadelijk hoeft te zijn voor het instrument, als je maar weet wat je doet." dixit Luk Vaes. 

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lecture-recital Luk Vaes : Extended Piano Techniques
Donderdag 25 februari 2010 om 19.30 u
Orpheus Instituut

Korte Meer 12
9000 Gent

Meer info : www.orpheusinstituut.be en www.lukvaes.info

Extra :
Mishandel eens een piano, Geert Van der Speeten in De Standaard, 24/02/2010

22:46 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Pepernoot : pittig muziekfestival voor kinderen met veel noten op hun zang

Pepernoot Kinderen zijn zot van muziek! Ze kunnen dansen voor ze goed en wel kunnen stappen. Daarom zijn er Pepernootfestivals in de provincie Vlaams-Brabant. Op 28 februari in Dilbeek, op 7 maart in Leuven, op 21 maart in Grimbergen en op 28 maart in Diest.

Het Pepernootfestival is een pittig festival voor kinderen die gek zijn van muziek. Een muziekfestival met concerten, voorstellingen, muzikale workshops en installaties. Het programma van het pittige muziekfestival voor kinderen met veel noten op hun zang verschilt van stad tot stad, maar telkens is luisteren, kijken en meedoen de boodschap. Iedereen vanaf 3 jaar is welkom. Noteer de datum en vergeet je ouders niet!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pepernootfestival
Zaterdag 28 februari 2010 in de Westrand in Dilbeek
Zaterdag 7 maart 2010 in 30CC in Leuven
Zaterdag 21 maart 2010 in CC Strombeek, Grimbergen
Zaterdag 28 maart 2010 in CC Begijnhof, Diest

Meer info : www.vlaamsbrabant.be/pepernoot

16:39 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook