24/12/2008

Nieuw : Master Na Master Hedendaagse Muziek in Gent

Master na Master in Hedendaagse Muziek Het conservatorium van Gent biedt vanaf het academiejaar 2009-2010 een 'Master Na Master' aan met nadruk op hedendaagse kamermuziek. Deze voortgezette opleiding, bestaande uit twee studiejaren (60 credits per jaar), wordt georganiseerd in nauwe samenwerking met het Gentse Spectra ensemble en het Brusselse Ictus ensemble.

Deze opleiding is bestemd voor muzikanten die een doorgedreven specialisatie in de uitvoering van hedendaagse solo- en kamermuziek muziek willen combineren met de ontwikkeling van een professionele loopbaan.

De vaktechnische en artistieke vaardigheden worden getraind onder individuele begeleiding van gerenommeerde specialisten in de hedendaagse muziek waaronder leden van het Spectra en het Ictus ensemble. Daarnaast biedt het conservatorium complementaire theoretische en praktijkgerichte lesonderdelen aan. De studie resulteert in een zelfstandig geconcipieerd, schriftelijke gefundeerd en publiek gerealiseerd concertproject. Door het succesvol verwezenlijken van deze drie doelstellingen geeft de student blijk van artistieke autonomie, reflectieve capaciteiten en van een internationaal niveau op het gebied van de uitvoeringspraktijk.

Toelatingsvoorwaarden
Studenten die zich wensen in te schrijven voor de Master Na Master opleiding dienen te beschikken over het diploma van Master in muziek of over een door het conservatorium als equivalent erkend diploma. De kandidaten moeten eveneens slagen in de artistieke toelatingsproef.

Inschrijvingsgeld per academiejaar = € 2,000
Voor het eerste academiejaar zijn er een beperkt aantal beurzen beschikbaar ter waarde van €1,235 die toegekend worden aan de best geklasseerde studenten in de toelatingsproef.
Deze Master Na Master is open voor individuele studenten die actief wensen te zijn als solist en binnen verschillende muzikale formaties. Het is eveneens mogelijks om als collectief in te schrijven (het inschrijvingsgeld wordt betaald 'per capita'’).

De toelatingsproef
De artistieke toelatingsproef gaat door in het Conservatorium van Gent op vrijdag 22 mei 2009. Alle kandidaten bereiden een programma voor van 30 minuten en dienen een studieprojectvoorstel in dat kort wordt besproken met de jury na de praktische proef.
De inschrijving dient te gebeuren voor 1 mei 2009. Het inschrijvingsformulier kan worden aangevraagd per email via cons@hogent.be of telefonisch op het nr 09 269 20 00.

Vrijwillige audities
Kandidaat-studenten die zich wensen voor te bereiden op de toelatingsproef kunnen eind februari 2009 deelnemen aan audities in Gent op 13/02/09, of in Oostenrijk (Wenen op 24/02/09), het Verenigd Koninkrijk (Londen, datum nog te bepalen) en Frankrijk (Parijs op 27/02/09). Deze audities hebben een zuiver adviserend karakter en geven geen aanleiding tot vrijstelling noch uitsluiting van de toelatingsproef op 22 mei 2009.

Het programma voor deze auditie kan hetzelfde zijn als het programma dat voorgesteld wordt in de toelatingsproef (een programma van 30' + een geschreven studieprojectvoorstel). Het is eveneens mogelijk om een video opname te sturen (DVD of CD) samen met het studieprojectvoorstel naar het volgende adres: Koninklijk Conservatorium Gent - Hoogpoort 64 - B-9000 Gent.

Inschrijving voor deelname aan deze vrijwillige auditie dient te gebeuren voor 1 februari 2009 via mail naar Tom Pauwels

Alle verdere info vind je op www.ictus.be, www.spectraensemble.com en cons.hogent.be

14:24 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

23/12/2008

Al aan een concert als geschenk gedacht ?

Festival van Vlaanderen - Mechelen De geschenkbon van het Festival van Vlaanderen is het ideale eindejaarscadeau: origineel, stijlvol en persoonlijk. De bon is te gebruiken als betaalmiddel voor concerttickets van het Festival van Vlaanderen - Mechelen. Hij is geldig voor de concerten in Mechelen en dit gedurende twee Festivalseizoenen: 2009 en 2010. Neem alvast een kijkje op de website van het Festival van Vlaanderen Mechelen en klik door naar de Festivalshop, waar nog meer muzikale geschenkideeën worden voorgesteld.

De nieuwe brochure is er !
Dit jaar brengt de lente in Mechelen niet alleen nieuw leven in de natuur maar ook in het muzikale landschap: het Festival van Vlaanderen presenteert zijn jaarlijkse reeks concerten nu van 16 april tot en met 15 juni 2009. Je leest er alles over op www.festival.be/mechelen of in de nieuwe brochure (pdf).

Intieme kamermuziek in privésalons en ruimtelijke experimenten in de kathedraal, vaste waarden als Beethoven en Mendelssohn naast vergeten of anonieme componisten: het Festival van Vlaanderen-Mechelen belooft een aantal prikkelende, boeiende en meesterlijke concerten.
Traditioneel organiseert het Festival van Vlaanderen-Mechelen een reeks concerten die aansluit bij het leven en het werk van Beethoven. Dit jaar wordt met deze reeks de tweehonderdste verjaardag van Felix Mendelssohn gevierd. En niet alleen Mendelssohn maar ook de stad Mechelen viert in 2009 een bijzondere verjaardag: de stad mag zich nu 450 jaar de aartsbisschoppelijke hoofdstad noemen. Dit jubileum nodigt uit tot een terugblik op het muziekleven in de kathedraal en tot een verkenning van muzikale visioenen van vroeger en nu.

Meer info : www.festival.be/mechelen

14:24 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

18/12/2008

De duivel beduveld in première in Gent

Thomas Smetryns Een zoon weigert het marionettentheater van zijn vader over te nemen. Poppen laten praten interesseert hem niet, hij wil de mensen rechtstreeks toespreken. Maar helaas: hij is wel van goede wil, maar het ontbreekt hem aan woorden. In zijn wanhoop laat hij zich verleiden door de duivel en zijn boek, waarin alle woorden die men schrijft voor waar en oprecht verklaard worden. Gesterkt door zijn pact met de duivel trekt de zoon de wijde wereld in.

De duivel beduveld is de Nederlandse herwerking van de gelijknamige Franse creatie, Le diable abandonné, van Patrick Corillon en Dominique Roodthooft. Thomas Smetryns componeert de muziek.

Wouter Hillaert (de Morgen) schrijft over de Franse versie: "Le diable abandonné gaat op een heel oorspronkelijke manier met woorden om. Ze staan geschreven op vlaggen en wimpels, die verschijnen en verdwijnen in de beeldkast. Het is hun simpele typografie die spreekt, als in een stomme film zonder plaatjes. Dat herrijkt het medium. (…) Je leest het verhaal, maar wel samen. Het heeft iets heel democratisch en verrassends. Le diable abandonné opent een originele vluchtweg om in een visuele omgeving toch met literatuur te blijven omgaan".

Tijd en plaats van het gebeuren :

De duivel beduveld
Vrijdag 19 en zaterdag 20 december 2008, telkens om 20.30 u
Zondag 21 december 2008 om 15.00 u

LOD STUDIO - Bijlokesite
Bijlokekaai 3
9000 Gent

Meer info : www.lod.be

Thomas Smetryns : www.thomassmetryns.be en www.matrix-new-music.be

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Vlaanderen Internationaal: Victor Legley - Paul Hindemith

Victor Legley en Paul Hindemith De Belgische componist Victor Legley, ook wel als de "grootmeester van het eclectisme" omschreven, staat centraal in dit eerste concert van de reeks Vlaanderen Internationaal samen met een van de meest invloedrijke en productieve Duitse componisten van de 20ste eeuw, Paul Hindemith.
Hedendaagse muziek die, met de woorden van Legley, " én hedendaags én muziek is".

De werklijst van Victor Legley (1915 - 1994) telt 124 opusnummers, waaronder 8 symfonieën, 10 concerti en concertino's, 5 strijkkwartetten, 10 liedbundels en 1 opera. Legley trachtte steeds zijn compositiestijl af te stemmen op zijn publiek: "Ik hecht een groot belang aan het publiek, maar nu zou ik niet verkeerd willen begrepen worden. Met dat publiek bedoel ik de mensen, die uiteraard belang stellen in de muziek, onder de breedste vorm genomen, vanaf de edele vorm van ontspanning tot bepaalde experimenten, waarvoor ik graag interesse betoon, ook al volg ik ze beslist en bewust niet." De componist werd aanvankelijk sterk beïnvloed door componisten als Max Reger, Claude Debussy en Maurice Ravel, maar ook en vooral door Paul Hindemith en Jean Absil, zijn compositieleraar van 1941 tot 1943.
Zijn compositiestijl is vrij-atonaal, met tonale reminiscenties. Het systematisch toepassen van dodecafonische technieken verstoorde volgens hem de communicatie met het publiek. Hij wilde "een synthese van de verschillende technieken bewerken en een persoonlijke muziek scheppen, die geen problemen aan de toehoorders oplegt." Ook op gebied van de vorm kan gesteld worden dat Legley vaak gebruikmaakte van klassieke vormschema's, die hij dan subtiel aanpaste. Vanaf het begin van de jaren zestig ging Legley in een neo-classicistisch idioom componeren.

Hoewel Victor Legley beschouwd werd als een succesvol componist, wiens werken in België, Europa, maar evenzeer in de Verenigde Staten frequent werden uitgevoerd, verklaarde hij in een interview met Gamma in 1973 "niet meer te componeren". Om uit deze impasse te raken, zocht hij daarom naar nieuwe uitdagingen, door bijvoorbeeld voor andere instrumentale bezettingen te schrijven, zoals het harmonieorkest.
Een psychologische kentering komt er pas echt vanaf het einde van de jaren '70, wanneer hij in contact kwam met Yvon Ducène van het Harmonieorkest van de Belgische Gidsen. Die zette hem aan tot het transcriberen van zijn Le Bal des Halles uit 1954 voor harmonieorkest (1977) en Before endeavours fade (1979). Deze experimenten werden verdergezet in de compositie van verschillende nieuwe werken voor harmonieorkest en twee werken voor brass band.
Zijn Serenade voor strijkers (1957) werd bekroond werd met de Eerste Prijs van de provincie Brabant. Het werk is opgebouwd rond de contrastrijke afwisseling van krachtige, vaak homofone passages, gedifferentieerde melodische en ritmische dialogen tussen de violen en meer ingetogen passages.

De virtuoze altviolist Paul Hindemith (1895-1963) maakt een geruchtmakend compositorisch debuut. Vooral zijn lyrische werken worden op gemengde gevoelens onthaald. Hij hecht veel belang aan de ambachtelijke, praktische aspecten van de muziek en aan haar toegankelijkheid voor het publiek. In die zin zoekt hij naar aanknopingspunten met de barokke traditie, meer bepaald die van Bach, zonder echter volkomen in dit opzet te slagen. Omdat de nazi's hem ervan beschuldigen de Duitse muziek te ondermijnen, trekt hij in 1937 naar Zwitserland en vestigt zich daarna in de Verenigde Staten.

Hindemiths muziek komt soms streng over maar wordt door kenners van het hedendaagse repertoire hoog in het vaandel gedragen. Vooral in Duitsland wordt hij tot een van de belangrijkste figuren van de 20e eeuw gerekend. Toch is de componist er nooit in geslaagd het grote publiek voor zich te winnen.

Programma :
  • Victor Legley, Cinq Miniatures op.54 (1958)   
  • Victor Legley, Elegisch Lied op.7 (1944)
  • Paul Hindemith (1895-1963), Kammermusik no.1, op.24 (1921) o.l.v. Etienne Siebens
  • Paul Hindemith, Sonata für vier Hörner (1952)  
  • Victor Legley, Serenade op.44 (1957)     
  • Victor Legley, Björn op.124 (1994)  
Tijd en plaats van het gebeuren :

Kamermuziekensembles KCB : Vlaanderen Internationaal: Victor Legley - Paul Hindemith
Donderdag 19 december 2008 om 20.00 u
(Incontro door Kristin Van den Buys om 19.30 u)
Koninklijk Conservatorium Brussel - Kleine Concertzaal
Kleine Zavel 5
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be

Bron : Tekst Joris De Henau voor Matrix op www.matrix-new-music.be

Extra :
Victor Legley op www.matrix-new-music.be en www.cebedem.be
Compositieles ? De visie van Victor Legley, Veerle Van Bouchaute in Publicaties KCB, Maandblad December 2008
Paul Hindemith op www.componisten.net en www.hindemith.org
Paul Hindemith : Vanuit het neoclassicisme op www.musicalifeiten.nl

12:54 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

17/12/2008

M&M goes Fluxus

George Maciunas Enige sympatie voor en verwantschap met de Fluxusvisie hebben ze bij Logos nooit willen verhullen. Deze maand brengt Logos met de muziekrobots een hommage aan alle vormen van extreme, absurdistische of ronduit bizarre geluidskunst aan de hand van performance, arrangement of muziektheatraal statement.

George Maciunas, Yoko Ono, Joseph Beuys, Nam June Paik, George Brecht, Yasunao Tone, Alison Knowles, LaMonte Young, Wolf Vostell, Emmett Williams, Ben Vautier, Dick Higgins, (en dichter bij huis Han Bennink, Misha Mengelberg en Wim T. Schippers) zijn op zich maar een kleine greep uit een lange lijst namen die ooit met de legendarische fluxusbeweging zijn geassocieerd. Fluxus was een fenomeen waar men in de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw moeilijk omheen kon. Een afgelijnde definitie ervan neerpennen is onbegonnen werk: de vlag zou de lading toch nooit dekken.

In New York, begin jaren '60, wordt de term 'Fluxus' voor het eerst gedropped door de Litouws - Amerikaanse graficus en architect George Maciunas (1931-1978), die beschouwd wordt als grondlegger van Fluxus. Maciunas was op zijn beurt al sterk beïnvloed door John Cage, meerbepaald door het alombekende 4'33" (meer statement dan stuk) of door diens lezingen en masterclasses aan de New School for Social Research. Een andere artiestencluster werd gevormd door studenten van Rutgers University, waarin onder meer Marcel Duchamp en Alan Kaprow een stimulerende rol vervulden. Het bleef echter niet zo lang een strikt New Yorkse beweging: al gauw ging het gedachtengoed de wereld rond en waren het vooral Duitsland, Oostenrijk en Japan waar Fluxus een vruchtbare bodem vond.

Maciunas was, naast artiest, ook organisator van allerhande festivals en zocht naar een verzamelnaam voor een soort kunstmanifestaties waarin de grenzen tussen beeldende kunst en muziek (en bij uitbreiding tussen alle kunsten onderling) doelbewust opgeheven werden. Het ogenschijnlijk banale werd uitvergroot, het museale of commerciële werd openlijk vermeden, de marktgerichtheid van de kunsthal volkomen genegeerd. Kunst en leven moesten dichter bij elkaar staan, mekaar bepalen en liefst samenvallen. Dat alles hoorde heel naturel en vloeiend te gebeuren, en misschien werd net daardoor geopteerd voor de latijnse stam "Flux" die staat voor alles wat vloeit en integreert; een zuiverende stroom van spontaniteit, durf en verbeelding. Een nieuwe visie leek te zijn geboren. Een visie die, naast weliswaar vele gezichten en verschijningsvormen, toch een viertal kerngedachten centraal had :
  • Fluxus is meer attitude dan beweging, genre of stijl
  • Fluxus is intermediair: ogenschijnlijk verschillende kunsttakken versmelten met elkaar
  • Fluxus - werken zijn vaak simpel van aard: de teksten zijn beknopt, de performances kort
  • Fluxus staat voor plezier, humor en gemeenschapszin.
Onder elkanders impuls gingen musici, dansers, acteurs, schilders, cineasten, architecten, schrijvers en fotografen samenwerkingen aan die resulteerden in theatrale opvoeringen en vergaande performances. Van de aanwezigen (die vaak in verwarring, soms zelfs in shock de zaal verlieten) werd weinig inbreng verwacht; de momentopname uit het leven van de kunstenaar of gewoon de handeling zelf werd in real time tot kunst verklaard. Die handeling was meestal in een korte aanwijzing samengevat en was belangrijker dan de foto's, films of andere memorabilia die ervan werden gemaakt. Wel zijn er, als concept op zich, bundelingen van het ideeëngoed ontstaan. 'An Anthology of Chance Operations' van La Monte Young (gepubliceerd door Jackson MacLow in 1963), was daar o.a. een resultaat van.

Een andere materiële neerslag van Fluxus vormen de zgn. fluxkits en event scores. Fluxkits waren kleine houten of kartonnen doosjes met daarin een foto, een stukje tekst, een kleinood of een uitgeschreven idee. Event scores waren korte, hermetische beschrijvingen van een muzikaal concept dat iedereen op zijn manier kon uitwerken. Sommige van die event scores bevatten louter tekst, zoals George Brecht's Drip Music. Vele Fluxuskunstenaars, zals o.a. Dick Higgins, Philip Corner en Nam June Paik zijn oorspronkelijk dan ook begonnen als componist.

Iets anders waarvoor Fluxus uniek is en blijft, is het grote aantal vrouwelijke associés: Alison Knowles, Charlotte Moorman, Kate Millet, Yoko Ono, Carolee Schneemann, Shigeko Kubota en Gilberte Ruehm vormden een prima tegengewicht voor de mannelijke dominantie van de abstrakt-expressionisten die op dat moment erg in trek waren. Ondanks de uitgesproken open mindedness van Fluxus moeten we de tolerantie toch ietwat relativeren. Zoals met vele zelfverklaarde anarchisten het geval is, viel ook Maciunas later ten prooi aan zijn vrijheidsdwang en muteerde hij in krek het tegendeel van wat hij jarenlang gepropageerd had. Ook hij heeft op tijd en stond mensen uit zijn collektief verwijderd waarvan hij meende dat hun ideeën niet ver genoeg of net wél te ver gingen. Na zijn dood in 1978 viel Fluxus een beetje ten prooi aan verwatering, en erger nog: aan verzamelaars en curatoren. Er werd een tijdspanne opgekleefd: 1960 - 1978. Vandaag de dag is er geen uitgesproken Fluxusbeweging meer, maar het internet heeft er wel voor gezorgd dat er een zekere online community blijft bestaan, zoals Fluxlist. En op The Ubu Web tenslotte, is beeld - en geluidsmateriaal zát te vinden.

Fluxus deelt een aantal overeenkomsten met andere stromingen. Net als bij Dada en Happening zijn er performances, maar in tegenstelling daartoe is de rol en reactie van het publiek quasi nihil. Ook de algemene houding van Fluxus is positiever en veeleer gericht op de groepsactie dan bij het individualistisch ingestelde Dada. Net als bij Pop Art en Zero is er belangstelling voor alledaagse realiteit en het streven naar objectivering, maar bij Fluxus wordt geen gebruik gemaakt van de gangbare materialen of technieken. De invloeden van Fluxus zijn divers: Body Art, conceptuele kunst, Eat Art en Mail Art zijn allemaal in zekere zin schatplichtig aan het gedachtengoed van deze legendarische kunstvisie.

Op 18 december 2008, dertig jaar na de officieuze doodverklaring van Fluxus wil Logos een hommage brengen die geheel in de lijn ligt van wat hierboven verteld werd. Om een tip van de sluier op te lichten: Nam June Paik's Fifth Symphony (die op zich de negen symfonieën van Beethoven incorporeert, maar dan gereduceerd tot hun minimaalste essentie) kan op dit programma niet ontbreken, evenmin als de solorol die Godfried-Willem Raes daarin vervult. Verder enkele orkestraties van Dick Higgins: Sophokles I bijvoorbeeld, of diens Piano Sonata #1, waarvan de speelaanduiding simpelweg luidt: 'as fast / loud as possible', wat je bij deze gerust letterlijk nemen mag. Misschien hoor je op deze voorstelling de onophoudelijke drone van La Monte Young's Composition 1960 #7 weerklinken, of komt Yoko Ono's stem even om de hoek krijsen.

Sebastian Bradt brengt op zijn beurt een hommage aan Davide Mosconi door zich onder het bespelen van een accordeon te laten inpakken met plakband tot hij geen noot meer kan voortbrengen. Ook Moniek Darge, Marian Deschryver, Kristof Lauwers en Yvan Vander Sanden zullen met enkele goedgemikte performances op de proppen komen. <M&M> - FLUXUS! wordt een lichtpunt in de donkerste tijd van het jaar.

Tijd en plaats van het gebeuren :

<M&M> - FLUXUS!
Donderdag 18 december 2008 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

19:17 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

16/12/2008

De Nieuwe Reeks : Vortex temporum

Claude Vivier, Gerard Grisey Het Collectief, ensemble van het eerste uur bij De Nieuwe Reeks, sluit het najaarsseizoen van 2008 af met een uniek programma. Na een succesvolle Stockhausen Happening en een uiterst sfeervol concert in de universiteitsbibliotheek vormt dit concert de kers op de taart voor De Nieuwe Reeks. Musicologe Adeline Boeckaert geeft voor het concert een toelichting bij de werken van Claude Vivier en Gérard Grisey.

In oktober dit jaar heeft Het Collectief de kaap van de tien jaar gerond. Om deze gelegenheid te vieren bracht de groep 2 nieuwe cd's uit (waarover later meer) en werd er een heus Collectief-Festival georganiseerd in Maasmechelen. In 4 concerten blikte de groep terug op een decennium noeste arbeid.
Een heel bijzonder concert brengt Het Collectief in Leuven. Eén van de laatste absolute meesterwerken uit het 20ste eeuwse repertoire, 'Vortex temporum' van Gérard Grisey staat er op het programma naast een ruime bloemlezing uit de kamermuziek van de Canadese cultfiguur Claude Vivier.

Gérard Grisey werd op 17 juni 1946 geboren in Belfort. Van 1963 tot 1965 studeerde hij aan het Conservatorium van Trossingen in Duitsland, waarna hij zijn studie vervolgde aan het Conservatoire National Supérieur de Musique in Parijs. Hij won prijzen voor pianobegeleiding, harmonie, contrapunt, fuga en compositie (van 1968 tot 1972 maakte hij deel uit van de compositieklas van Olivier Messiaen). In die periode woonde hij ook de lessen bij van Henri Dutilleux aan de École Normale de Musique (1968), en volgde hij zomercursussen aan de Accademia Chigiana in Siena (1969) en in Darmstadt bij Ligeti, Stockhausen en Xenakis (1972).
Met een studiebeurs van de Villa Medici verbleef hij twee jaar in Rome. In 1973 richtte hij samen met Tristan Murail, Roger Tessier en Michael Levinas de groep op met de naam L'Itinéraire, waar later ook Hugues Dufourt bijkwam. Dérives, Périodes en Partiels behoren tot de eerste spectrale muziekwerken (d.i. muziek waarin bewust met boventonen wordt gewerkt). In 1974-75 studeerde hij geluidsleer bij Emile Leipp aan de Universiteit van Paris VI, en in 1980 werd hij door het IRCAM gerecruteerd. In datzelfde jaar was hij in Berlijn te gast bij de D.A.A.D. Nadien vertrok hij naar Berkeley, waar hij was benoemd als theorie- en compositiedocent aan de University of California (1982-1986). Bij zijn terugkeer in Europa in 1987 ging hij compositie doceren aan het Parijse Conservatoire National Supérieur de Musique en verzorgde hij talloze compositiecursussen in Frankrijk (Centre Acanthes, Lyon, Parijs) en daarbuiten (Darmstadt, Freiburg, Milaan, Reggio Emilia, Oslo, Helsinki, Malmö, Göteborg, Los Angeles, Stanford, Londen, Moscou, Madrid, enzovoort). Gérard Grisey overleed in Parijs op 11 november 1998.

Programma :
  • Claude Vivier, 3 Duo's: Pièce pour flûte et piano - Pièce pour violon et clarinette - Pièce pour violoncelle et piano -
    Paramirabo
  • Gérard Grisey, Vortex temporum
Tijd en plaats van het gebeuren :

De Nieuwe Reeks : Het Collectief, Vortex temporum
Woensdag 17 december 2008 om 20.30 u
(Inleiding door Adeline Boeckaert (i.s.m. matrix) om 19.45 u)
Wagehuys
Brusselsestraat 63
3000 Leuven

Meer info : www.denieuwereeks.be en www.hetcollectief.be

Claude Vivier : brahms.ircam.fr,www.boosey.com en www.thecanadianencyclopedia.com
Gérard Grisey : brahms.ircam.fr
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com

Elders op Oorgetuige :
La machine à remonter le son : Claude Vivier, 6/01/2007
De hemelse zelfkant van Claude Vivier, 12/09/2006
Gekleurde hallucinaties in de maalstroom van de tijd ( Vortex temporum), 28/04/2006

23:40 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Creator of Light : een kerstconcert in een feestelijk kleedje

Yvan Vander   Sanden Geen mooiere tijd voor koormuziek dan de laatste donkere dagen van december. Dat heeft Capella di Voce altijd al geweten. De eerste eigen productie van het koor was een kerstconcert. Op 18 december 2008 viert het koor zijn tienjarig bestaan met "Creator of Light", een kerstconcert in een feestelijk kleedje. Mét koperblazers om het geheel extra luister bij te zetten én een feestelijke slotreceptie.

Het programma bestaat uit kerstklassiekers (om samen te zingen) maar ook - zoals het Capella di Voce betaamt - enkele premières. Dirigent Kurt Bikkembergs en koorlid Yvan Vander Sanden kregen een compositieopdracht. Bikkembergs schreef een Miserere dat onmiskenbaar refereert aan de klassieker van Allegri (incluis het doven van kaarsjes), Vander Sanden zocht in Analysis of concept de grenzen van de menselijke stem op. Daarnaast brengt Capella di Voce hedendaagse muziek van Sandström, Sisask, Rutter, Whitacre, e.a. Koperkwintet Quintic Brass zet het concert extra luister bij.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Capella di Voce & Quintic Brass : Creator of Light
Donderdag 18 december 2008 om 20.30 u

Abdij Keizersberg
Mechelsestraat 202
3000 Leuven

Meer info : www.capelladivoce.be

Kurt Bikkembergs op www.matrix-new-music.be
Yvan Vander Sanden op markrant.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

15/12/2008

L'Nfer mixt Frank Zappa & Benedictus XVI

Ictus Is L'Nfer van de jonge Franse componist François Sarhan (1972) een concert, muziektheater, een luisterspel of live radio? Is het beat poetry, nieuwe muziek of postrock? Het is dat alles tegelijk.

Samen met negen muzikanten gaat de componist-acteur-dirigent-zanger de politieke en de muzikale actualiteit te lijf. Hij maakt daarbij gebruik van informatica, samples en veel stemmen die het muzikale verloop bepalen. De bronnen zijn uiteenlopend: vooraf opgenomen stemmen (kinderen, predikanten), experimentele rock (Soft Machine, Robert Wyatt, Frank Zappa) en originele muziek van Sarhan zelf. Dat alles volgt elkaar op als op de radio: wereldnieuws gemixt met allerhande weetjes (paus Benedictus XVI die het principe van het voorgeborchte afschaft, de staat van de luchtvaart, opsporingspamfletten in de Londense metro,…).

Ictus treedt aan in een heuse rockbezetting (klarinet, trompet, gitaren, Hammondorgel, viool, contrabas, basgitaar, drums, computer en stemmen) en switcht met verbazend gemak tussen pop, hedendaags klassiek en spoken word.

Het theater en de concertzaal voorbij, is L'Nfer eerder als 'live-radio' gedacht waarop negen muzikanten samen met de componist-acteur-dirigent-zanger dieper ingaan op politieke en muzikale actualiteit. Van kamermuziek tot progrock, met de nodige informatica, samples en veel stemmen die het muzikale verloop bepalen gaat het hier om alles behalve provocatie. Wel zijn de details belangrijk, de conversatie, het engagement alsof een en ander zich 's avonds onder vrienden afspeelt. Desondanks blijft er naar het einde toe vooral een sfeer van vergankelijkheid hangen.
De voordracht is vastgelegd op het ritme en de beweging van een ietwat nerveuze spreker: een actieve dictie die uiteindelijk wordt in muziek omgezet. Dit gebeurt in imitaties, herhalingen, in een vrij contrapunt of in remix. Het geheel wordt zeer subtiel versterkt, belicht en geharmoniseerd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus & François Sarhan : L'Nfer, un point de détail
Woensdag 17 december 2008 om 20.30 u

Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.ictus.be

François Sarhan : fsarhan.net

15:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

La machine à remonter le son : Messiaen, Radulescu en Ligeti

Olivier Messiaen, Horatiu Radulescu, György Ligeti Sinds januari 2008 is er in de Brigittines elke maand een persoonlijkheid te gast wiens activiteiten een nieuw licht werpen op de fundamenten van het huis.
Unieke momenten waarop vragen kunnen worden gesteld, waarop écht geluisterd en van gedachten wordt gewisseld. Deze steeds terugkerende en herkenbare ontmoetingen bevorderen de uitwisseling tussen het publiek, de artiesten en de theoretici.
Dit seizoen gaat Harry Halbreich, als groot liefhebber van hedendaagse muziek, dieper in op het leven en werk van de grote componisten uit de 20ste eeuw, en breit daarmee een vervolg op de uiteenzettingen over Luigi Nono, Maurice Ohana en Morton Feldman begin van dit jaar.
Het boeiende betoog van deze musicoloog wordt opgeluisterd door de muzikanten van het Ensemble Musiques Nouvelles.

Olivier Messiaen
Voor Olivier Messiaen, zie :
De muzikale taal van Olivier Messiaen, 5/03/2008
Olivier Messiaen en de christelijke inspiratie, 4/03/2008
Olivier Messiaen : een leven gewijd aan het onderzoeken van ritmiek, kleur en ornithologie, helemaal in het teken van het katholieke geloof, 2/03/2008

Horatiu Radulescu
De Franse componist van Roemeense oorsprong Horatiu Radulescu studeerde eerst viool bij Nina Alexandrescu, die zelf een leerlinge van Enescu en Thibaud was. Later volgde hij compositie aan de muziekacademie van Boekarest, waar hij in 1969 de eerste prijs behaalde en afstudeerde. Hij vervolmaakte zijn opleiding met een cursus nieuwe muziek in Keulen bij Mauricio Kagel en Luc Ferrari (1970-1972) en in Darmstadt bij John Cage, Iannis Xenakis, Karlheinz Stockhausen en György Ligeti. Van 1979 tot 1981 volgde Radulescu ‘computer aided music’ en psychoakoestiek aan het Ircam.
Vanaf 1969 legde hij in Parijs de basis van een spectrale compositietechniek: variabele distributie van de spectrale energie (‘spectrum pulse’, synthese van de algemene geluidsbronnen, micro- en macrovorm als klankmatig proces, vier gelijktijdige perceptiesnelheden, spectrale scordatura) en een schaal van ongelijke intervallen die overeenstemmen met harmonische reeksen. Voorbeelden zijn het opus 10 Credo (1969) voor negen cello’s of het opus 33 Infinite to be cannot be infinite/ infinite anti-be could be infinite (1976-87) voor negen strijkkwartetten.
In 1983 stichtte Radulescu in Parijs, samen met het Arditti Quartet, Pierre-Yves Artaud en andere musici, het solistenensemble European Lucero. Daarmee heeft hij ondertussen overal in de wereld opgetreden. In 1988 kreeg hij een beurs van de DAAD in Berlijn. Hij verbleef ook in San Francisco, Venetië en Rome dankzij de beurs ‘Villa Medici Hors les Murs’. Tal van internationale festivals bestelden werken bij hem of brachten portretconcerten, vaak door de componist zelf gedirigeerd.

György Ligeti
Voor György Ligeti, zie :
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006

Tijd en plaats van het gebeuren :

La machine à remonter le son : Cyclus van concertlezingen (in het Frans)
Dinsdag 16 december 2008 om 20.00 u : componist Olivier Messiaen (1908 - 1992)
Dinsdag 6 januari 2009 om 20.00 u : componist Horatiu Radulescu (1942 - 2008)
Dinsdag 13 januari 2009 om 20.00 u : componist György Ligeti (1923-2006)

Les Brigittines Kapel
Korte Brigittinenstraat
1000 Brussel

Meer info : www.brigittines.be en www.musiquesnouvelles.com

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Filmconcert met Jean-Luc Plouvier en Capucine Meens in Bozar

stille film De zwijgende film krijgt zijn eigen muziekcyclus in Bozar. Op het programma staan enkele hoogtepunten uit de begindagen van de zevende kunst, van muzikale commentaar voorzien door muzikanten van nu. Zo selecteerde Eric de Kuyper uit de collectie van het Filmarchief een aantal vroege kortfilms die hem troffen als betoverend, ontroerend of gewoon onverwacht en plaatste er muziek onder van Erik Satie, John Cage en James Ensor. Dit levert een bijzondere voorstelling op die noch enkel concert, noch enkel filmvoorstelling is maar een combinatie van beide. De geprojecteerde films - sommige gerestaureerd tot hun oorspronkelijke kleuren - worden live begeleid op piano door Jean-Luc Plouvier, die het werk van Satie, Cage en Ensor zal vertolken. Zangeres Capucine Meens zingt enkele composities van Satie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziek en zwijgende film : Satie, Cage & Ensor - Een project van Eric de Kuyper
Dinsdag 16 december 2008 om 20.00 u

Paleis voor Schone Kunsten - Zaal M
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

John Cage : www.johncage.info
Erik Satie : www.componisten.net

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook