31/05/2008

Wereldpremière Chinese Heldinnen te zien op internet

Chinese Heldinnen Maandag beleeft Lian Hongyu, het derde deel van de opera-trilogie Chinese Heldinnen, zijn wereldpremière op het Holland Festival. Deze unieke gebeurtenis in Muziekgebouw aan 't IJ wordt gestreamd, zodat de voorstelling twee dagen later 'on demand' via de site van het Holland Festival te zien zal zijn. De opera vertelt het verhaal van Lian Hongyu, een beroemde prostituee die er na enkele krijgshaftige daden voor kiest om in afzondering te blijven leven in haar bordeel. Ondanks de goede zorgen daar wordt Liang geplaagd door eenzaamheid en verveling. In de andere twee delen van de trilogie staan de jonge krijgslustige Mu Guiying en de als man vermomde Hua Mulan (bekend van de Disneyfilm) centraal.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Li Liuyi/Guo Wenjing - Chinese Heldinnen
Opera uit China in drie delen over heldinnen uit de dynastieënoorlogen: Mu Guiying - Hua Mulan - Liang Hongyu (wereldpremière)
Zaterdag 31 mei, zo 1 en ma 2 juni 2008, telkens om 20.30 u

Muziekgebouw aan 't IJ
Piet Heinkade 1
Amsterdam

Meer info : www.hollandfestival.nl en www.muziekgebouw.nl

Integraal te bekijken op www.hollandfestival.nl vanaf woensdag 4 juni 2008.

Elders op Oorgetuige :
Holland festival 2008 : een festival vol passie, 30/05/2008

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Location (6) : monumentale installatie van Hans Op de Beeck in Westergasfabriek Amsterdam

Hans Op de Beeck, Location (6) Naast podiumkunsten biedt het Holland Festival de laatste jaren ook plaats aan beeldende kunst. Zo wordt zaterdag Location (6) van de Vlaamse kunstenaar Hans Op de Beeck geopend in de Gashouder van de Westergasfabriek.

Hans Op de Beeck (1969) houdt van de melancholische leegte van kale, verlaten landschappen. Hij geeft deze fascinatie vorm in monumentale installaties die doen denken aan de grote geconstrueerde panorama's uit de 19de eeuw. Zo toonde hij in de installatie Location (5) (GEM, Den Haag, 2004) een pikzwarte enscenering van een snelwegrestaurant waarin de toeschouwer uitkeek over een verlaten snelweg in de nacht. Opvolger Location (6) is een observatorium dat met een panoramisch venster zi cht biedt op een fictief, desolaat sneeuwlandschap. Alles baadt in wit licht en mist. Zo wordt er een ijle, haast immateriële stemming gecreëerd, die uitnodigt om te staren naar het bijna-niets.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Holland Festival : Hans Op de Beeck - Location (6)
Van zaterdag 31 mei tot en met za 21 juni 2008, telkens van 12.00 u tot 22.30 u

Haarlemmerweg 6-10
Amsterdam

Meer info : www.hollandfestival.nl en www.westergasfabriek.nl

Hans Op de Beeck : www.hansopdebeeck.com

Elders op Oorgetuige :
Holland festival 2008 : een festival vol passie, 30/05/2008
Happy End : Klein Duimpje verliest het spoor, 10/12/2007
Meditatieve muziektheatervoorstelling VOID in première, 17/10/2007

10:00 Gepost in Info | Permalink |  Facebook

30/05/2008

Holland festival 2008 : een festival vol passie

Holland Festival 08 Morgen gaat in Amsterdam de 61ste editie van het Holland Festival van start. Al sinds 1947 biedt het Holland Festival een verscheidenheid aan voorstellingen en concerten in de genres muziek, opera, muziektheater, theater en dans. Het thema dit jaar is 'Cielo e Terra'. Opvallende elementen binnen dit thema zijn de 'Passielijn', de introductie van componist Osvaldo Golijov en het eerbetoon aan Karlheinz Stockhausen. In totaal biedt het Holland Festival 2008 ruim 35 producties met meer dan 80 voorstellingen in 11 theaters en concertzalen en twee beeldende kunstinstallaties.

Hemel en Aarde
Soms krijgt het thema van het Holland Festival 2008 een concrete invulling, bijvoorbeeld in voorstellingen waarin klimatologische omstandigheden een prominente rol vervullen, soms wordt het metafysisch benaderd. Cielo e Terra verwijst ook naar de figuurlijke weersomstandigheden in menselijke relaties. De openingsvoorstelling Happy Days van Samuel Beckett, in een regie van Deborah Warner, illustreert de wrede verstandhouding die tussen mensen kan bestaan. De metafysische invulling van het thema wordt zichtbaar in de 'passielijn'. Naast werken in bestaande passietradities, zijn er ook voorstellingen waarin makers daaraan juist willen ontsnappen. In het kader van het Messiaen-jaar zijn verschillende werken van de componist opgenomen, waaronder zijn enige opera Saint François d'Assise door De Nederlandse Opera, de Turangalîla-symfonie en Éclairs sur l'Au-delà, waaraan een nieuw werk van Rob Zuidam vooraf gaat, beide door het Koninklijk Concertgebouworkest. Zowel de passielijn als de Messiaen-lijn verbindt verschillende disciplines en theaters met elkaar. Het festival wordt afgesloten met La Pasión según San Marcos, een onconventioneel passiewerk van de Argentijnse componist Osvaldo Golijov.

Hoogtepunten
Naast de openingsvoorstelling Happy Days en de slotavond met La Pasión según San Marcos zijn andere hoogtepunten in het theatrale en muziektheatrale programma: Chinese Heldinnen van Li Liuyi met muziek van Guo Wenjing, Molière in regie van Luk Perceval, DeMonstruos y Prodigios van Teatro de Ciertos Habitantes uit Mexico, Quartett van Heiner Müller en de wereldpremière La Commedia van Louis Andriessen, naar La Divina Commedia van Dante. In de dansprogrammering wordt een focus gelegd op twee internationaal georiënteerde makers die zichzelf en hun kunstvorm steeds opnieuw uitvinden: William Forsythe en Emio Greco|PC. Dit laatste gezelschap brengt twee wereldpremières. William Forsythe komt voor het eerst naar Nederland met de Forsythe Company. In de muziekprogrammering wordt een belangrijke plaats ingeruimd voor de introductie van Osvaldo Golijov met Golijov & Ginastera, Ayre met Dawn Upshaw en de slotavond. Daarnaast behoren ook Stifters Dinge van Heiner Goebbels en het In Memoriam Stockhausen tot de vele hoogtepunten in de 61ste editie.

EarFuel, EyeFuel & MindFuel
Al voor de vierde keer brengt het Holland Festival naast reguliere voorstellingen ook Fuel: extra producties als toevoeging en ijkpunt. Met EyeFuel breekt het festival een lans voor beeldende kunst in de lijn van de primaire festivaldoelstelling. Werk dat door zijn omvang, of door de ambigue positie tussen installatie en voorstelling, niet in de reguliere werking van een museum of theater past, krijgt op die manier wel een podium. Daarnaast zoekt EyeFuel de samenwerking op met de belangrijkste spelers in verschillende disciplines, van fysieke en gevestigde plekken als de Westergasfabriek tot prille en flexibele initiatieven als Dream Amsterdam. De installaties van Hans Op de Beeck en Ryoji Ikeda die op die manier ontstaan, zijn met hun klimatologische dimensies (sneeuw, licht) bovendien ingebed in het festivalthema Cielo e Terra. In de installatie Anamorphose vervagen de grenzen tussen het lichaam, de waargenomen werkelijkheid en het (collectieve) onderbewuste.

In de EarFuel-concerten wordt er we opnieuw vanaf de rand naar het centrum van het festivalprogramma gekeken. Met Bzzz Pük haalt het festival in samenwerking met het Bimhuis een nieuwe naam in de Franse jazzscene voor het eerst naar Nederland. Klarinettist en saxofonist David Kweksilber stelt zijn eigen orkest samen. In het Orgelpark spelen Willem Tanke en solisten van het Mahler Chamber Orchestra enkele minder bekende hoogtepunten uit Messiaens rijke orgelwerk én diens belangrijkste kamermuziekwerk, het Quatuor pour la fin du temps. Met Michel Sluijsmans, het gelegenheidsensemble The Paradiso Orchestra en DJ Gabriel Prokofiev (kleinzoon van…) wil Paradiso's Only Night of the Proms een flitsende reis door enkele eeuwen muziekgeschiedenis maken. Rond dit concert stelt dEUS-gitarist Mauro Pawlowski een paar Late Nights samen. In het Bimhuis inspireren twee centrale werken uit het oeuvre van de onlangs overleden componist Karlheinz Stockhausen de elektronica-scene: de lieflijke sirenen van het Zweedse Midaircondo laten zich inspireren door Stockhausens elektronische mijlpaal Gesang der Jünglinge. De elektronische musici Matmos brengen in een uitgebreide bezetting hulde aan Mikrophonie 1.

Nieuw dit jaar is MindFuel, het festival als toegevoegde denkstof. De debatten en lezingen die naar aanleiding van de festivalvoorstellingen voorheen op bescheiden schaal plaatsvonden worden publieker gemaakt en hebben een groter gewicht in het programma gekregen. Het festivalthema is uitgangspunt voor bespiegelingen over de aarde en het gebruik en de inrichting daarvan, over religie en de fysieke brokstukken van de christelijke cultuur in Europa, over de zin van loutering. Prominente sprekers en gasten zijn Rem Koolhaas en Kees Fens.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Holland Festival 2008
Van zaterdag 31 mei tot zondag 22 juni 2008

Op verschillende locaties in Amsterdam

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

16:21 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Chinese componist Tan Dun staat centraal op opendeurdag in Brugse Concertgebouw

Tan Dun Hoe het er achter de schermen van dat het Brugse Concertgebouw aan toegaat, kan je zondag naar jaarlijkse gewoonte weer zelf ontdekken. Vanaf 11.00 u kan je inschrijven voor een rondleiding. Om 15.30 u kan je ter voorbereiding van het concert kijken naar de documentaire 'Taoism in a bowl of water: Tan Dun, a Chinese Composer'. Kinderen kunnen op datzelfde tijdstip met 'Vel tegen Vel' een performanceparcours doorheen het Concertgebouw afleggen. Tijdens het afsluitende familieconcert staat Tan Dun live op de scène. Sinds hij een Oscar in ontvangst mocht nemen voor zijn filmmuziek bij 'Crouching Tiger, Hidden Dragon', is deze Chinese componist wereldberoemd. Tijdens dit concert dirigeert hij het Vlaams Radio Orkest in twee van zijn werken : Water Concerto en Paper Concerto. Water en papier, alledaagse materialen, zijn de instrumenten in deze fascinerende hedendaagse composities voor een breed publiek.

Performanceparcours Vel tegen Vel : Tan Dun & Gert François
Op de Opendeurdag zal niet enkel het Vlaams Radio Orkest muziek maken. Drie klassen uit het vierde en vijfde leerjaar van de Vrije Basisschool Het Palet en de Vrije Lagere School Sint-Leo geven een performance geïnspireerd door de muziek van Tan Dun. Dit toonmoment vormt het sluitstuk van de workshopreeks Vel tegen Vel.
Dit seizoen vertrokken de Vel tegen Velworkshops vanuit de muziek van Tan Dun. De kinderen gingen aan de slag met op het eerste gezicht alledaagse materialen als water, karton en papier om er muziek mee te maken. Tan Duns levensverhaal en filosofie werkten als inspiratiebron en bij de eerste workshop (in een reeks van vijf) liet percussionist Gert François de kinderen al meteen kennismaken met de klankwereld van de Chinese componist. In de momenten die daarop volgen, werd stilgestaan bij de visuele aspecten van een muzikale performance en zo wordt gewerkt naar de Opendeurdag van zondag toe. Dan smeden de kinderen een waar performanceparcours aaneen.
Praktisch : om 15.30 u start het begeleide parcours in drie groepen. Eén groep wordt gevormd door kinderen van 6 tot 12 jaar, die zelf actief mogen deelnemen aan de actie. Inschrijven is verplicht en kan vanaf 11.00 u in de Inkomhal.

Taoism in a Bowl of Water: Tan Dun, a Chinese Composer, een documentaire van Andreas Morell (2003)
Andreas Morrell volgde gedurende enkele maanden de Chinese componist Tan Dun, die een bijzondere fascinatie heeft voor papieren instrumenten en natuurlijke geluiden. Morells portret geeft inzicht in een complexe, door het taoïsme gevoede persoonlijkheid die zijn invloeden zowel in het Westen als in het Oosten vindt.
Deze documentaire wordt tijdens de Opendeurdag om vertoond om 15.30 u.

Familieconcert met Tan Dun
Het slotconcert wordt zonder twijfel een van de hoogtepunten van dit seizoen, want niemand minder dan de Chinese componist Tan Dun - winnaar van een Oscar voor de filmmuziek van Crouching Tiger, Hidden Dragon - komt zelf twee van zijn werken dirigeren in de Concertzaal. Het visuele en soms spectaculaire karakter van Tan Duns concerten maakt ze bovendien ook uitermate geschikt voor kinderen (vanaf 6 jaar).

Tan Dun werd geboren in 1959 in de Chinese provincie Hunan, in een klein afgelegen dorp aan een rivier. Zelfs dat kleine dorpje ontsnapte niet aan de Culturele Revolutie van Mao en Tan Dun werd naar een werkkamp gestuurd voor 'heropvoeding'. Daar werd al snel zijn talent en interesse voor muziek duidelijk: hij leerde er de traditionele Chinese instrumenten bespelen en begon traditionele muziek op te tekenen in een soort van bibliotheek van geluiden en melodieën. Hij schreef er ook muziek voor trouwfeesten en begrafenissen.

In die periode besefte Tan Dun dat zowat alles muziek kan zijn: de vrouwen die natte kledingstukken ritmisch tegen stenen slaan (om ze te wassen), het dreunen van de dorsmachine die de rijst van de halmen schudt … Vooral de geluiden van de rivier en het water fascineerden hem: de rivier is een essentiële levensader en lijkt bijna een levend wezen. In het Water Concerto resulteert dat in de solistische rol van enkele halve bollen gevuld met water, die allerhande geluiden en ritmes voortbrengen.

Door een samenloop van omstandigheden kwam Tan Dun in de hoofdstad terecht en ging hij daar muziek en compositie studeren, onder andere bij Toru Takemitsu. Halverwege de jaren tachtig trok hij naar New York en door de confrontatie van zijn muzikale achtergrond met deze bruisende en multiculturele stad ontstond het unieke geluid en werk dat nu in alle grote concertzalen ter wereld, van Sydney tot New York, wordt opgevoerd.

Tan Dun gebruikt zowel traditionele als zeer ongewone instrumenten: in het Paper Concerto bijvoorbeeld zijn de instrumenten allerlei stroken en vellen van verschillende soorten papier. Ook daar weer is er een band met de traditie: papieren maskers en de geluiden die daarmee gemaakt werden, speelden een heel belangrijke rol in de Taoïstische begrafenissen waarvoor Tan Dun in zijn dorp muziek componeerde.

Muziek moet je volgens Tan Dun ook bekijken: bij het Paper Concerto hangen enorme stroken wit papier van het plafond naar beneden. De solisten toveren er de meest wonderlijke klanken uit. Muziek is altijd een beetje theater en ook als dirigent neemt Tan Dun een zeer prominente plaats in, wat van zijn concerten nog meer een belevenis maakt.

Programma:
  • 11.00 u : Aanvang Opendeurdag
  • 11.30 u en 13.30 u : Rondleidingen, start in de Inkomhal, inschrijven vanaf 11.00 u
  • 15.30 u : - Taoism in a Bowl of Water, documentaire over Tan Dun
    - Performanceparcours Vel tegen Vel (met interactieve rondleiding voor kinderen)
  • 17.00 u : Brussels Philharmonic - Vlaams Radio Orkest o.l.v. Tan Dun
    - Water Concerto voor waterpercussie en orkest
    - Paper Concerto voor papieren instrumenten en orkest (Belgische première)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Opendeurdag Concertgebouw Brugge
Zondag 1 juni 2008 vanaf 11.00 u

Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : concertgebouw.be en www.brusselsphilharmonic.be

Het slotconcert wordt opgenomen door Klara. Water Concerto wordt uitgezonden in Mixtuur (22.00 u-23.00 u) op maandag 2 juni, Paper Concerto op dinsdag 3 juni, eveneens in Mixtuur.
Meer info : radio.klara.be en mixtuur.blogspot.com

Tan Dun : www.tandunonline.com

Bron : Concertgebouw Magazine , Jaargang 6, nummer 2, april / mei / juni 2008

Extra :
Tan Dun op www.schirmer.com
Tan Dun : Aan de culturele revolutie ontworsteld op www.musicalifeiten.nl
Tan Dun 'A Sinking Love' op Kwadratuur.be

Elders op Oorgetuige :
Tan Dun maakt instrumenten van water en papier : Jonas De Roover in gesprek met Gert François, 30/05/2008
East meets West in Bozar, 6/12/2007
Ghost Opera voor strijkkwartet en pipa en wereldcreatie Kee-Yong Chongs Inner Mirror, 5/02/2007

Video :
Vicky Shin : Sounds of Water: A Tribute to Tan Dun, Water Percussion inspired by Tan Dun (YouTube, 3/01/2007, 7'28")



En video's van Tan Dun op YouTube

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Tan Dun maakt instrumenten van water en papier : Jonas De Roover in gesprek met Gert François

Tan Dun Gert François is percussionist bij het Vlaams Radio Orkest. Als solist in het Water Concerto speelt hij een cruciale rol in het concert op 1 juni in het Concertgebouw in Brugge. Het zal niet de eerste keer zijn dat hij de ietwat vreemde instrumenten van water en papier zal bespelen. Als ervaringsdeskundige zal hij de kinderen die deelnemen aan Vel tegen Vel laten kennismaken met de wondere klankenwereld van Tan Duns muziek.

Hoe ga je als uitvoerder, als percussionist, om met de partituur van het Water Concerto? Bij 'klassieke' percussieinstrumenten heb je de gekende technieken, maar hoe zit dat met het instrument 'water'?

Je moet in eerste instantie vertrouwd raken met de handtechnieken - de speeltechnieken die op de partituur staan. Je moet bijvoorbeeld leren omgaan met hoe je water precies manipuleert, zowel met je handpalmen als met je vingers. Je moet de druppels bij wijze van spreken helemaal leren controleren vanaf de kom tot in je hand. In het begin is dat de moeilijkste opdracht, want met de indicaties in de partituur heb je te weinig informatie. Om goed te begrijpen wat hij met bepaalde aanduidingen bedoelt, is het absoluut noodzakelijk de componist te contacteren. Zo staat er in de partituur bijvoorbeeld een techniek 'water bottle sound', met erbij vermeld 'use a bottle', maar dan is natuurlijk de vraag hoe je die fles dan precies moet gebruiken.
Door de subtiele klankverschuivingen in het werk is een goede versterking ook erg belangrijk, want anders gaan al die details verloren. We soundchecken dan ook uitgebreid, om te zorgen dat de waterdruppels als waterdruppels klinken en niet als kanonkogels.

Dat brengt ons meteen bij de tweede vraag: wat is precies de relatie tussen de componist-dirigent Tan Dun en de uitvoerende muzikant - u dus? Voert u de muziek precies uit zoals hij het wil of staat hij ook open voor uw ideeën, uw interpretaties van de muziek, met andere woorden, is er ruimte voor wisselwerking?

Wel, laten we zeggen dat hij als inspirator werkt. Hij heeft natuurlijk zijn imaginaire wereld gecreëerd waarin hij die partituur wil zien gedijen en uitgevoerd wil zien worden. Wat heel snel duidelijk is uit zijn reacties, is wanneer je 'erop' zit of wanneer je 'ernaast' zit. Hij laat dat op typische Chinese wijze blijken: met heel erg weinig woorden, maar zijn gelaatsuitdrukkingen spreken boekdelen. Je mag je er in het begin niet door laten afleiden of ontmoedigen, want de partituur is - zoals álle partituren trouwens - altijd voor interpretatie vatbaar.
Zo komt er in het Water Concerto een passage voor met 'water bobbing', waarbij je met de palm van je hand het wateroppervlak manipuleert. Dat kan je heel hoog maar ook heel diep laten klinken, hoe ga je daar dan mee om? Het is natuurlijk net door die indicaties in de partituur dat een hele klankenwereld opengaat. Van zodra je aan de partituur begint te boetseren en te studeren, wordt je ontegensprekelijk geconfronteerd met opties en je weet niet automatisch welke keuze de juiste is en in zijn visie past. Dat maakt het best spannend.

Een belangrijk aspect van de concerten van Tan Dun is dat het totaalspektakels zijn waarbij de visuele performance een grote rol speelt. Hoe heb je daar je schroom in overwonnen, want als klassiek muzikant kom je dat waarschijnlijk niet zo heel erg vaak tegen?

Ik was hier voordien al bewust mee bezig. Mijn zus is in de balletwereld grootgebracht en ik ben er heel vaak naar gaan kijken. Daardoor besefte ik dat als je met het publiek wil communiceren, je ook moet uitstralen wat je muzikaal aan het doen bent. Door het spelen van composities van Vinko Globokar en van etnische muziek, waarbij het fysieke aspect van de percussie van groot belang is, groeide ik hier verder in.
Tan Dun wil per se dat je méér communiceert dan wat in de partituur staat. Ik mag natuurlijk niet alles verklappen, maar bij de intro van het Water Concerto kom ik vanuit de zaal op en loop ik door het publiek met een heel speciaal instrument. Tan gaf me in het begin duidelijk de opdracht om daar niet 'te klassiek' mee om te gaan, maar eigenlijk als een soort sjamaan te werk te gaan. Dat hij je voortdurend uitdagingen aanreikt, maakt Tan Duns muziek zo fantastisch. Je kan je niet in je klassieke spel terugtrekken, gewoon even de muziek spelen en op je lauweren rusten. Telkens als je zijn composities speelt, moet je jezelf voor tweehonderd procent geven en mag je nooit de dramatiek of de spontaniteit van de muziek vergeten.

Jonas De Roover
Concertgebouw Magazine
Jaargang 6, nummer 2, april / mei / juni 2008

07:00 Gepost in Info | Permalink |  Facebook

29/05/2008

Digital Art (Update II) : From noise to voice & Wolfgang Rihm

Wolfgang Rihm Van 20 april tot 6 juli organiseert het jongste Gentse kunstplatform De Zebrastraat met Digital Art (Update II) de tweede editie van de biënnale rond interactieve en digitale kunst. Kaderend in het randprogramma van de tentoonsteling Digital Art (Update II) is er dit weekend een lezing van Annemie Maes met als thema 'From noise to voice' én een eenmalig en uitzonderlijk Wolfgang Rihm concert door het Goeyvaerts Strijktrio, in aanwezigheid van de componist.

Annemie Maes: From noise to voice
Annemie Maes is coördinator van OKNO Brussel, een organisatie die werkt rond 'mesh-networks': een soort community-based stadsnetwerk in Brussel, aansluitend op het reeds bestaande Réseau Citoyen. OKNO realiseert vnl. 'mobile nodes' die makkelijk binnen een netwerk kunnen worden ingeschakeld voor projecten in de publieke ruimte. Aan deze 'nodes' kunnen data-vergarende sensoren hangen zoals webcams of microfoons, autonoom werkend op basis van wind- of zonne-energie. Een concreet voorbeeld van een mesh-network is NoToVo (from noise to voice), waarin ze aan de slag gaat met spraaktechnologie.
Websites : www.okno.be en www.so-on.be

Goeyvaerts Strijktrio : Wolfgang Rihm, Muziek voor drie strijkers
Wolfgang Rihm (1952) is een vooraanstaand componist van de naoorlogse Duitse generatie en vertegenwoordiger van het neo-expressionisme. Zondag zal hij in De Zebrastraat komen luisteren naar zijn eigen "Muziek voor drie strijkers" (1977), een titel die de lading dekt.
Zoals veel hedendaagse componisten verwerkt Rihm een grote mate van toeval in zijn muziek. Rihm gelooft niet dat muziek een vertaling moet zijn van de emoties van de componist. Wat hij weergeeft is eerder de algemene gemoedstoestand waarin hij zich ten tijde van het componeren bevindt; dat kan vervreemding zijn, gekte, verwarring, enz. Dat heeft tot gevolg dat er een grote mate van toeval in zijn muziek is verwerkt: het ene moment voel je dat de compositie lekker vlot; een volgend moment zit je compleet vast.

Uitvoering in aanwezigheid van Wolfgang Rihm: Goeyvaerts Strijktrio bestaande uit Kristien Roels (viool), Kris Matthynssens (altviool) en Pieter Stas (cello). Zowel individueel en als strijktrio behaalden ze verschillende gereputeerde prijzen in de muziekwereld.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Annemie Maes: From noise to voice
Zaterdag 31 mei 2008 om 14. 00 u
Seminariegebouw Zebrastraat - Lounge
--------------------
Goeyvaerts Strijktrio : Concert Wolfgang Rihm (in aanwezigheid van de componist)
Zondag 1 juni 2008 om 14. 00 u
Seminariegebouw Zebrastraat - paarse projectiezaal
Zebrastraat
9000 Gent

Beide activiteiten zijn gratis, maar inschrijven is gewenst via isolde@zebrastraat.be

Meer info : www.zebrastraat.be en www.stringtrio.net

Extra :
Wolfgang Rihm op www.arsmusica.be (Biografie - 'Luidop zoeken naar het onzegbare')
Wolfgang Rihm in conversation with Kirk Noreen and Joshua Cody, sospeso.com
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl

Video :
Wolfgang Rihm op YouTube

Elders op Oorgetuige :
Het Collectief in trioverband in Logos, 25/05/2008
Ode aan het roken : I AM A MISTAKE, een première van Jan Fabre, Wolfgang Rihm en Chantal Akerman, 8/12/2007
Muziek is een levensproces : interview met Wolfgang Rihm, 7/12/2007

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

3 Propositions for a White Room : Pauwel De Buck, Mieke Lambrigts en Jeroen Vandesande

Pauwel De Buck, Jeroen Vandesande en Mieke Lambrigts Vrijdag stellen drie beloftevolle jonge klankkunstenaars hun nieuwste werk voor in de Witte Zaal in Gent : Pauwel De Buck, Mieke Lambrigts en Jeroen Vandesande.

Pauwel De Buck
presenteert een elektronische cityscape gebaseerd op getransformeerde en gemanipuleerde klanken uit een stedelijke omgeving. Mieke Lambrigts werkt met subtiel gemanipuleerde opnames en klankgeneratoren. Het decoderen en recycleren van geluiden uit de dagelijkse omgeving wordt als uitgangspunt genomen voor de bewerking van opnames. Vrijdag krijgen we het volgende hoofdstuk van haar site-gebonden elektronische 'kamermuziek' te horen. Haar performance bestaat hoofdzakelijk uit het opbouwen, afbreken en verschuiven van verschillende mentale ruimtes. Jeroen Vandesande tenslotte is beeldend kunstenaar en was als gitarist betrokken bij enkele folk- en rockbezettingen. In zijn solowerk maakt hij gebruik van uiteenlopende klanken zoals digitaal gemanipuleerde gitaardrones, allerhande samples en percussie. Vrijdag presenteert hij samen met Thomas Smetryns (gitaar, luit, theorbe) en Dirk Moelants (viola da gamba) een nieuw werk voor gesloten feedback circuit.

Tijd en plaats van het gebeuren :

3 Propositions for a White Room : Pauwel De Buck, Mieke Lambrigts en Jeroen Vandesande
Vrijdag 30 mei 2008 om 20.30 u

Witte Zaal
Posteernestraat 64
9000 Gent

Gratis toegang

Meer info : www.wittezaal.be

Mieke Lambrigts : www.myspace.com/miekelambrigts
Pauwel De Buck : www.myspace.com/pauweldebuck
Jeroen Vandesande : www.myspace.com/jeroenvds

Extra :
Een potentiële geluidsband met Mieke Lambrigts, Steve Marreyt in Ruis, januari 2008

Elders op Oorgetuige :
Jonge geluidskunstenaars live aan het werk in Netwerk Aalst, 23/01/2008
CAN'T/Jessica Rylan - Machinefabriek - Jeroen Vandesande, 18/10/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

28/05/2008

De Solist: Younes Zarhoni & Ann Slabbinck

Ann Slabbinck, cinematics Onder de noemer 'De Solist' organiseert Art Cinema OFFoff elke maand een improvisatieconcert waarbij een muzikant improviseert op beeldmateriaal van een videokunstenaar/beeldend artiest. Muzikanten en videasten experimenteren met het loskoppelen van de narratieve betrokkenheid van beeld en geluid op film. De muziek gaat zijn eigen weg, zonder het ritme van het beeld te volgen. De voorstellingen genereren een verrassend sterke intensiteit. Deze maand: Younes Zarhoni (zang, koran) met cinematics van Ann Slabbinck.

Younes Zarhoni (1979) begon op zesjarige leeftijd met zingen in de Antwerpse en Brusselse moskeeën en jeugdhuizen. Hij werd er geschoold in koranrecitatie en in de mystieke soefi-zang. Met het Ensemble Al Bachaa'ir en Al Iman trad hij vele jaren op in de buitenwijken van diverse Europese steden. Na een aantal jaar politiek activisme in het ‘allochtone’ middenveld, anarchistische middens en de studentenbeweging, is hij opnieuw begonnen met zingen. In The Pilar Orchestra werd soefi-zang gecombineerd met grungegitaar, elektronica (SSFW-OP) en Afro-Cubaanse percussie (Moto). Voor het free-jazz Cicliclabel deelde hij het podium met Giovanni Barcella, Jeroen Herzele, Erik Vermeulen, e.a. Met zijn huidig kwartet Lycis (Lode Vercampt op cello, Nico Sall aan elektronica, Zeger Vandenbusche op saxofoon) versmelt hij teksten van mystieke troubadours en politiek geïnspireerde dichters als Mejdoub, Al-Hallaj, Mahmoud Darwisj, Ahmed Matar met jazz en elektronica. Younes Zarhoni is ook actief als fotograaf, videokunstenaar, performer, boekenverzamelaar en brocanteur.

Ann Slabbinck (1978) heeft haar wortels in de schilderkunst en het gesproken woord. Naast haar opleiding psychologie aan de Universiteit Gent volgde ze schilderkunst en experimenteel atelier aan Sint-Lucas Beeldende Kunst in Gent. In haar videowerk boort Ann het veld naast het spreken aan, met een grote aandacht voor het ontstaan van licht en kleur. Voor de voorstelling met Younes Zharhoni werkte Ann onder meer in de bossen van Beernem en in de onmiddellijke omgeving van een galgenboom, plaatsen die geladen zijn met oud geweld. Geweld dat ondanks de eerste poëtische kracht van de beelden steeds op de achtergrond aanwezig blijft in de waakzaamheid van de blik.

Tijd en plaats van het gebeuren :

De Solist: Younes Zarhoni & Ann Slabbinck
Vrijdag 30 mei 2008 om 22.00 u

Art Cinema OffOff
Begijnhof Ter Hoye
Lange Violettestraat 237
9000 Gent

Meer info : www.offoff.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

27/05/2008

Trouble in Tahiti : Spectra en Operastudio Vlaanderen slaan handen in elkaar

Leonard Bernstein & Frank Nuyts Voor de productie Trouble in Tahiti slaan Operastudio Vlaanderen en Spectra opnieuw de handen in elkaar. De voorstelling krijgt een extra door de uitvoering van The Roughcast-Song van de Vlaamse componist Frank Nuyts. Een tegengewicht voor de ironie over de dagelijkse sleur. Of is ook dat een illusie ?

Zoals enkel de grote meesters dat kunnen, slaagt Leonard Bernstein erin om op een ogenschijnlijk eenvoudige manier een verhaal te vertellen dat recht naar het hart gaat. Bernstein schreef Trouble in Tahiti in 1952, enkele jaren voor zijn bekendste werk West Side Story. Het libretto beschrijft een dag uit het leven van een doodgewoon Amerikaans gezin waarin The American Dream, die zo heerlijk had kunnen zijn, uitloopt op louter desillusies. Net zoals in een Griekse tragedie wordt de handeling becommentarieerd door een koor dat ingrijpt zodra de gevoelens van de twee hoofdpersonen al te zwaar dreigen te worden. Bernstein laat zich in deze slimme compositie muzikaal inspireren door de Amerikaanse musical comedy. In The Roughcast Song van de hedendaagse componist Frank Nuyts pretenderen de zangers op het podium te komen zonder te weten wat ze gaan doen. Er zal gezongen worden, dat wel, maar op welke tekst en over welk onderwerp?

In Trouble in Tahiti ondermijnt Leonard Bernstein the happy family life en knaagt zo op subtiele manier aan The American Dream. Want het leven van Sam en Dinah, de twee hoofdpersonages uit het verhaal, is weinig kleurrijk en sleept zich door de dagen. Gebrek aan communicatie, liefde en affectie hebben de plaats ingenomen van de oude romantische dromen en beloften. Zelfs de film aan het eind van het verhaal, waaraan de opera haar titel ontleent, biedt geen hoop, maar confronteert het koppel met hun tristesse.
Bernstein heeft van deze eenakter bewust een soort antiopera gemaakt. Hij wilde geen verwijfelde prima donna of een tenor met verplicht heroïsch moment en evenmin een onderwerp waarin de mythologie van de wereld vervat zit.
Hij presenteerde ons alleen een ongelukkig gehuwd koppel in een kleinsteedse omgeving. Een dag in het leven van de banaliteit, die start bij het ontbijt en nauwelijks uitkijkt naar het volgende uur.
De wortels van Trouble in Tahiti liggen in het Amerikaanse musical-theatre en de comedy. Het was Bernsteins bewuste keuze om aan te sluiten bij zijn eigen Amerikaanse culturele wereld en daarom trachtte hij kost wat kost het traditionele opera-idioom te vermijden. Het resultaat is een muzikaal verkwikkende kijk op een leven dat heerlijk had kunnen zijn, maar helaas verzand is in desillusie. Een Tahiti is veraf en Trouble is nabij.

Programma :
  • Leonard Bernstein, Trouble in Tahiti (1951)
  • Frank Nuyts, The Roughcast Song
Tijd en plaats van het gebeuren :

Trouble in Tahiti @ Operadagen Rotterdam
Woensdag 28 en donderdag 29 mei 2008, telkens om 20.30 u
Rotterdamse Schouwburg
Schouwburgplein 25
Rotterdam - Nederland

Meer info : www.spectraensemble.com en ww.operadagen.nl
-----------------------
Spectra Ensemble : Trouble in Tahiti - The The Roughcastsong
Zaterdag 31 mei, dinsdag 3 en donderdag 5 juni 2008, telkens om 20.00 u
Operastudio Vlaanderen
Bijlokekaai 6
9000 Gent

Meer info : www.vlaamseopera.be en www.spectraensemble.com

Leonard Bernstein : www.leonardbernstein.com
Frank Nuyts : www.hardscore.be en www.matrix-new-music.be

15:55 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Blokfluit oubollig ? Dan heb je het duo Jan Van Hoecke - Pieter Dhoore nog niet aan het werk gezien

Keiko Abe Fluitist Jan Van Hoecke, laureaat van de Rotary Kamermuziekprijs 2006, en pianist Pieter Dhoore spelen al tien jaar samen, sinds ze elkaar leerden kennen aan de kunsthumaniora. Ze trokken samen naar het Brusselse conservatorium, waar ze kamermuziek en hedendaagse muziek volgden en bekwaamden zich na hun studie samen in vervolgopleidingen en buitenlandse masterclasses. Begonnen als barok-duo, breidden ze hun repertoire uit met zowel arrangementen van klassiekers als hedendaagse muziek. Vrijdag vertolken ze hedendaagse werk van Luc Brewaeys, Ann Eysermans, Janpieter Biesemans en Frederik Neyrinck (de laatste twee speciaal voor het duo geschreven) arrangementen van klassiekers van Brahms, Vivaldi en Monti en enkele schaarse 19de eeuwse repertoirewerken voor fluit en piano.

Janpieter Biesemans (1939) droeg Kapriolen op aan Jan Van Hoecke en Pieter Dhoore. Het is een werk voor altblokfluit, basblokfluit, tenorblokfluit, sopraninoblokfluit en piano. Het werk is opgebouwd vanuit een thema op de letters van de naam Jan Van Hoecke. Dit naamthema komt herhaaldelijk terug, zij het in verschillende vormen, variaties en transposities. Zo verschijnt het thema in spiegelbeeld, worden diminuties/augmentaties toegepast en wijzigen de afstanden geregeld om een andere sfeer weer te geven. Het werk is doorspekt met avant-gardistische technieken op de blokfluit, zoals de fujara-techniek (cascade van natuurlijke boventonen), de suone con voce-techniek (het tegelijkertijd spelen en zingen), het sputare-effect (het spuwen van lucht) en de flatterzunge (fladderende tong).
Er is ook geregeld een vluchtig 'ritmisch leitmotiv' te horen, waarmee het stuk ingezet wordt in de blokfluit. De pianist gaat dat imiteren, vervolgens gaat de blokfluit het naamthema spelen en zijn technisch kunnen demonstreren, waarop de piano dan weer een antwoord geeft.
Ondanks de moderne technieken en (tedere) dissonanten, baadt het geheel in een vrij traditioneel, romantisch karakter. Ook wordt er ondermeer gebruik gemaakt van oude kerkmodi. De invloed van Bach, Debussy en Ravel is duidelijk te horen, maar ook die van Schönberg en zijn Sprechstimme, is hier herkenbaar, vooral in de blokfluit.
Janpieter Biesemans zette veel van zijn composities op als 'muzikale brieven', wat ook de naammotieven in zijn werken verklaart. Eskapaden is opgedragen aan Pieter Dhoore, wiens naam werd gebruikt voor de hoofdthema's van het stuk. Net zoals bij Kapriolen gaat hij de thema's variëren door allerhande compositietechnieken toe te passen. De letterbenaming wordt toegepast op diatonische, chromatische en oktotonische notenreeksen.

Frederik Neyrinck (1985) schreef Processus no.4 voor sopraninoblokfluit, altblokfluit en piano. Net als de vorige drie is nr. 4 gebaseerd op verschillende notenreeksen die herhaald worden, en in een proces komen te staan. Het werk is dus opgebouwd vanuit een evolutief-repetitieve gedachte. Het eerste deel is gebaseerd op notenreeksen met priemgetallen. Het tweede deel is voorzien van notenreeksen die gebaseerd zijn op de reeks van Fibonacci. Het werk heeft als doel deze twee verschillende wiskundige reeksen ten opzichte van elkaar uit te spelen.

Luc Brewaeys (1959) studeerde compositie bij André Laporte in Brussel, bij Franco Donatoni in Siena (Italië) en bij Brian Ferneyhough in Darmstadt (Duitsland). Van 1980 tot 1984 had hij regelmatige contacten met Iannis Xenakis in Parijs. Zijn composities worden gekenmerkt door een solide klankconstructie en door vreemde geluidseffecten. Les Méandres de la Mémoire bestaat uit vijf delen. Prelude-A-Interlude-B-Finale. In de prelude kronkelen de melodieën van de sopraanblokfluit en de piano zoals meanders door elkaar. Zowel het A als het B deel, bestaan uit gecontroleerd aleatorisme, waarbij de blokfluit- en pianopartij los komen te staan van elkaar. In het A gedeelte legt de piano een dromerig klanktapijt, waarboven de altblokfluit zich nu eens liefelijk, dan weer furieus beweegt. De Interlude wordt gekleurd a.d.h.v. kwarttonen en multiphonics. Geleidelijk aan verzoenen de piano en de tenorblokfluit zich, om uiteindelijk in het B gedeelte over te gaan, waar de basblokfluit en de piano in een heftige discussie treden. In de Finale wordt eventjes terug gekeerd naar de tenorblokfluit, waarna uiteindelijk de sopraan- en altblokfluit tegelijkertijd hun laatste bochten maken.

Ann Eysermans (1980) is contrabassiste en componiste. Ze studeerde eerst klassiek en vervolgens jazz aan het conservatorium van Brussel. Momenteel is ze betrokken als muzikant en performer bij de "Requiem für eine Metamorphose" van Jan Fabre, en is ze assistente voor het onderzoeksproject "Messiaen weerspiegeld" (een project van het Conservatorium van Brussel in samenwerking met de VUB). Als componiste schrijft Ann zowel jazz als hedendaagse klassieke muziek.
Acta atekaa met eend is een grafische partituur, geschreven voor piano, blokfluit en water. De muzikanten moeten hun fantasie laten werken om de tekentjes, symbooltjes en termen om te zetten in muziek. Jan Van Hoecke experimenteert al enige jaren met het gebruik van blokfluiten in combinatie met water.

Programma :
  • E. Krähmer, Rondeau Hongrois, op. 28
  • J. Biesemans, Kapriolen
  • J. Brahms, Hongaarse dans nr. 5
  • I. Albéniz, Corpus Christi en Sevilla (uit Iberia) (piano solo)
  • F. Neyrinck, Processus no.4
  • W. Popp, Russisches Zigeunerlied
  • L. Brewaeys, Les Méandres de la Mémoire (1997)
  • A. Vivaldi, Concerto in d (Allegro, Largo, Allegro)
  • J. Biesemans, Eskapaden (Op. 125 / 2007) (piano solo)
  • A. Eysermans, Acta atekaa met eend
  • V. Monti, Csárdás
Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Van Hoecke & Pieter Dhoore
Vrijdag 30 mei 2008 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be

Jan Van Hoecke : www.janvanhoecke.com (met de audio Ann Eysermans' Acta atekaa met eend en leuke videofragmentjes, met o.a. Jan als slangenbezweerder)
Pieter Dhoore : users.skynet.be/pieterweb
Janpieter Biesemans en Luc Brewaeys op www.matrix-new-music.be
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com

Elders op Oorgetuige :
Jan Van Hoecke : Master na Master Solist Hedendaagse Muziek, 16/06/2007
Jan Van Hoecke en RPE combineren barok met hedendaagse muziek, 24/04/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook